Κυριακή 27 Αυγούστου 2017

Ο σκορπιός και ο μοναχός


Πολλές φορές οι άνθρωποι κάνουμε μια καλή πράξη περιμένοντας την αναγνώριση ή την έκφραση της ευγνωμοσύνης του ευεργετημένου. Και είναι αλήθεια ότι τις περισσότερες φορές απογοητευόμαστε από αυτή την προσδοκία μας. Και τότε, είναι πολύ πιθανό να σκεφτούμε ότι αφού ο άλλος είναι αχάριστος, δεν αξίζει να κάνουμε τίποτα πια γι αυτόν. Κάποιες φορές μάλιστα οι άνθρωποι αναιρούν και την ίδια την αρχική καλή τους πράξη.

Αυτό το γεγονός αποδεικνύει ότι η πράξη γίνεται με την προσδοκία ενός ανταλλάγματος. Το οποίο φυσικά, δεν είναι καθόλου κακό, αρκεί όμως να υπάρχει η ανάλογη επίγνωση. Υπάρχουν όμως και κάποιοι, λίγοι στον αριθμό άνθρωποι, οι οποίοι δεν πράττουν το καλό περιμένοντας ένα αντάλλαγμα, αλλά επειδή απλά αυτή είναι η φύση τους. Η όμορφη ιστορία που ακολουθεί, την οποία είδαμε στο Ιαθείην και μας ενέπνευσε, αναφέρεται σε μια τέτοια περίπτωση.

Ένας μοναχός  είδε ένα σκορπιό που είχε πέσει μέσα στο νερό και αποφάσισε να τον σώσει. Όταν τον έπιασε, ο σκορπιός τον τσίμπησε. Εξ αιτίας του πόνου, ο μοναχός άφησε πάλι τον σκορπιό ο οποίος έπεσε πάλι μέσα στο νερό. Ο μοναχός προσπάθησε πάλι να τον βγάλει από το νερό αλλά ο σκορπιός τον τσίμπησε ξανά.

Ένας περαστικός που έβλεπε τη σκηνή, πλησίασε τον μοναχό και τον ρώτησε: «Αφού κάθε φορά που προσπαθείτε να σώσετε τον σκορπιό, εκείνος σας τσιμπάει, γιατί συνεχίζετε;»

Ο μοναχός απάντησε: «Η φύση του σκορπιού είναι να τσιμπάει αλλά αυτό δεν θα αλλάξει την δική μου που θέλει να τον βοηθήσω.»

Πήρε, λοιπόν ένα φύλλο και έβγαλε έξω τον σκορπιό από το νερό και έτσι του έσωσε την ζωή…στην συνέχεια γύρισε προς τον μαθητή και του είπε: «Μην αλλάξεις ποτέ την φύση σου εάν κάποιος σου κάνει κακό, απλά πάρε προφυλάξεις. Οι άνθρωποι είναι σχεδόν πάντα αχάριστοι για τα οφέλη που τους προσφέρετε, αλλά αυτός δεν είναι λόγος για να σταματήσετε να κάνετε το καλό, ούτε να εγκαταλείψετε την αγάπη που έχετε μέσα σας. Οι μεν επιδιώκουν την ευτυχία, οι δε την δημιουργούν.


Να ανησυχείς περισσότερο για την δική σου συνείδηση παρά για την υπόληψη σου. Γιατί η συνείδηση δείχνει εκείνο που είσαι και η υπόληψη δείχνει εκείνο που οι άλλοι σκέφτονται για σένα. Όταν η ζωή σου παρουσιάζει χίλιους λόγους για να κλάψεις, εσύ δείξε πως έχεις χίλιους λόγους για να γελάσεις.»

Σάββατο 26 Αυγούστου 2017

Κυριακή 27 Αυγούστου 2017

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών





Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα.

Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Γιατί δεν ήρθαν οι δικοί μου;


     Ήταν  απόγευμα  Τετάρτης  και  πήγαμε  να  επισκεφθούμε  την  Μ. γυναίκα  με  δερματολογικό  πρόβλημα. Μόλις  μπήκαμε στο  θάλαμο  που  νοσηλευόταν  μόνη, «κουμπώθηκε» αλλά  σύντομα  κατάλαβε  την  ειλικρινή μας  αγάπη  και  ξέσπασε  σε  λυγμούς  λέγοντας:  Ήρθατε  εσείς  που  δεν  είχατε  καμιά  υποχρέωση  και  δεν  ήρθαν  οι  δικοί  μου, ούτε  καν  η  μάνα  μου! Ωστόσο  το  δερματικό  πρόβλημα  που  είχε  δεν  ήταν  κολλητικό.

      Μείναμε  αρκετά  μαζί  της, κουβεντιάσαμε  φιλικά  και  την  αποχαιρετήσαμε  με  την υπόσχεση  πως  αν  δεν  βγει  σύντομα  θα  την  επισκεφθούμε  ξανά. Με  συγκίνηση  μας  ευχαρίστησε  με  όλη  της  την  ψυχή!

     Τέτοια … μοναξιά  τέτοιος  πόνος  μπορεί  να  σε  αφήσει  ασυγκίνητο;


(«Μικροί  περίπατοι  σε  βιώματα  και  στιγμιότυπα  εθελοντικής  διακονίας» σ.27-28)

Κυριακή 20 Αυγούστου 2017

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών




Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα.

Πέμπτη 17 Αυγούστου 2017

Μαρτυρία για την πρεσβυτέρα Ανθή Πέττα


Η πρεσβυτέρα Ανθή Πέττα ήρθε και μου έσωσε την ζωή.
Μαρτυρία Αναστασίου Ντόνα από την Λάρισα.


Πολύ ωραία και από ψυχής η μαρτυρία του κ. Αναστασίου Ντόνα από Λάρισα!!!
Φοβερό... τι να πει κανείς τώρα σε αυτούς τους ανθρώπους που είδαν τόσα καλά από τους νεοφανείς Αγίους μας... ότι είναι η φαντασία τους! Ευλογία μεγάλη  στο σπίτι τους!!!
Άγιε Νικόλαε και αγία μου Ανθή φύλακες προστάτες και βοηθοί!!!
Γεωργία Θεοχαροπούλου από Καισαριανή

Τετάρτη 16 Αυγούστου 2017

Συνήθως... γκρινιάζουμε και παραπονούμαστε. ΟΜΩΣ! Ποιος από μας θα το άντεχε αυτό;


«Όταν έφτασα στο Άγιον Όρος κάθε ημέρα στο τέλος της Θείας Λειτουργίας μου δόθηκε να ζω το Πάσχα του Χριστού. Έβγαινα από την Εκκλησία με πασχάλιο αίσθημα και συγχρόνως βρισκόμουν σε απόγνωση για τον εαυτό μου.
Μπορεί να φανεί αντιφατικό, το να ζει κανείς ταυτοχρόνως δύο καταστάσεις τόσο αντίθετες.
Αλλά όταν στην καρδιά και στον νου του ο χριστιανός περνά τις ημέρες και τις νύχτες του κάτω από το βλέμμα του Θεού, ζει αυτή τη διπλή κατάσταση. Θα ήταν ενδιαφέρον να τα δούμε αυτά με σχέση με το έργο του πνευματικού πατέρα.
Ο απόστολος Παύλος, που είχε βιώσει την κατάσταση αυτή, έλεγε ότι πρέπει να χαιρόμαστε με όσους χαίρονται και να κλαίμε με όσους κλαίνε.
Πώς ένα πνευματικός πατέρας θα μπορούσε να αποφασίσει να δέχεται, ας πούμε, από τις 4 ως τις 5 αυτούς που βρίσκονται μέσα στη χαρά, και από τις 6 ως τις 7 αυτούς που θρηνούν; ΟΧΙ, οι πιστοί έρχονται χωρίς σειρά και η καρδιά του πνευματικούς πατέρα απαντά στον καθένα σύμφωνα με την κατάστασή του. Η ικανότητα του ανθρώπου αναπτύσσεται ώσπου να λάβει θαυμάσιες μορφές, απίστευτες για όσους δεν γνωρίζουν την εν Χριστώ ζωή.
Έτσι, χαρά και απελπισία βιώνονται ταυτόχρονα στον άνθρωπο. Αυτο- καταδικάζεται κανείς στην κόλαση ως ανάξιος του Αγίου Θεού, αλλά δεν απελπίζεται.»
Γέρων Σωφρόνιος του Έσσεξ

Σημείωση: Ας βάλουμε λίγο στο μυαλό μας αυτή την απίστευτη εναλλαγή βιωμάτων που αντιμετωπίζει ένας πνευματικός από τους εξομολογούμενους. Ποιος φυσιολογικός άνθρωπος θα μπορούσε να το σηκώσει αυτό το γεγονός;
Έρχεται ο πρώτος χαρούμενος, έρχεται ο δεύτερος ταραγμένος, έρχεται ο τρίτος απελπισμένος, έρχεται ο επόμενος θυμωμένος. Απίστευτες εναλλαγές στην επικοινωνία σε λίγα μόνο λεπτά της ώρας. Ποιος αντέχει; Η δύναμη του Αγίου Πνεύματος στηρίζει και φωτίζει τον πνευματικό στο Μυστήριο αυτό, αλλιώς δεν θα μπορούσε να καθίσει να ακούσει κανέναν! άνθρωπο.
Σκεφτείτε ότι μετά βίας αντέχουμε μία δική μας σκέψη που μας ταλαιπωρεί. Σκεφτείτε τώρα και προβληματιστείτε, ΤΙ είναι αυτό που βοηθά τον Πνευματικό να αντιμετωπίζει τον λογισμό εκατοντάδων ανθρώπων!!! 

Σάββατο 12 Αυγούστου 2017

Κυριακή 13 Αυγούστου 2017

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών


















Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα.

Παρασκευή 11 Αυγούστου 2017

Μία παράδοξη έννοια


Όσο προσεκτικότεροι είμαστε σε όσα περνούν από το νου μας στην καρδιά, τόσο ισχυρότερη σχηματίζεται η εντύπωση ότι όχι μόνο δεν προοδεύουμε πνευματικά, αλλά αντιθέτως γινόμαστε διαρκώς χειρότεροι και η κατάστασή μας καθόλου δεν βελτιώνεται.
Η έννοια αυτή είναι παράδοξη.

Όσο περισσότερο συνειδητοποιούμε την μηδαμινότητά μας τόσο μεγαλύτερη είναι η πρόοδός μας.

Ένα υπέροχο βιβλίο

Τρίτη 8 Αυγούστου 2017

Μία παράξενη δικαιολογία για να μην πάνε Εκκλησία…


Μία παράξενη δικαιολογία για να μην πάνε Εκκλησία…
Όταν διακονούσα ως ιερέας στον ρωσικό οίκο ευγηρίας στην Αγία Γενεβιέβη στη Γαλλία, έφθασε κάποιος να μου πει: «Γιατί δεν επισκέπτεστε τους γέρους και τις ηλικιωμένες κυρίες, για να μιλήσετε μαζί τους;»
Δεν μπορούσα να πάω εκεί, διότι, στην πραγματικότητα, αυτοί ενδιαφέρονταν για οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Χριστό.
Όσοι δεν συνήθιζαν να πηγαίνουν στη Θεία Λειτουργία, η οποία κυρίως τελούνταν στον ίδιο χώρο όπου έμεναν, κατηγορούσαν όσους πήγαιναν εκεί ότι δεν έχουν αρκετή υπομονή.

Αυτοί (οι πιστοί που πήγαιναν εκκλησία) ήταν, πράγματι, πιο ευαίσθητοι στις μικρές λεπτομέρειες της ζωής, τις οποίες οι άλλοι αντιμετώπιζαν πολύ εύκολα. Για τους κατηγόρους τους αυτό ήταν η απόδειξη! ότι ήταν βλαβερό! να είναι κάποιος ευσεβής! χριστιανός, διότι γίνεται ευαίσθητος και οξύθυμος. Αυτό ήταν ένα επιχείρημα πολύ δυνατό κατά της ευσέβειας, που τους δικαίωνε να μην πηγαίνουν στη Λειτουργία. «Δεν θέλω να χαλάσω το χαρακτήρα μου», έλεγαν…
π. Σωφρόνιος του Έσσεξ