Προσκεκλημμένοι …! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ

(28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου» (Γαλ. Α΄ 15).

 

Εὐδοκία Θεοῦ!

 

Ἐνῶ ἤδη, ἀδελφοί μου, εὑρισκώμεθα ὀλίγας ἡμέρας μόλις, μετὰ τὴν κορυφαίαν τῶν ἑορτῶν, τοὐτέστι τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, τὸ σημερινὸν Ἀποστολικὸν Ἀνάγνωσμα, φέρει ἐνώπιον ἡμῶν τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς … εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ! Δηλαδή, ὑπερτονίζει τὴν ἀγάπην καὶ συμπάθειαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τὸν Ἄνθρωπον! Βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἀναφέρεται καὶ ἐκθειάζει τὴν ἀγάπην καὶ μέριμναν τοῦ Κυρίου εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν ἑαυτόν του! Ὅμως, ταύτην τὴν ἰδίαν Ἀγάπην καὶ συμπάθειαν, δεικνύει ὁ Φιλάνθρωπος Κύριος, καὶ διὰ πάντα ἄνθρωπον! Ἐκτιμᾷ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι ἐὰν εὑρίσκεται εἰς θέσιν Ἀποστόλου καὶ κήρυκος τοῦ Εὐαγγελίου, τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην καὶ εἰς τὴν Εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ! Τοῦτο - ὡς λέγει ἐν προκειμένῳ, - καταφαίνεται, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι, ἐνῶ οὗτος ὑπῆρχεν διώκτης καὶ ὑβριστὴς καὶ ἐχθρὸς ἀπηνής, κατὰ τοῦ Χριστοῦ τοῦ Ἰδίου καὶ τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ πίστεως, ὁ Θεὸς οὐδόλως κατεδίκασε καὶ ἐτιμώρησε τοῦτον, ἀλλ’ ἀντιθέτως … κατέστησεν τοῦτον, Ἀπόστολον καὶ κήρυκα καὶ ἀναμορφωτὴν τῆς Οἰκουμένης ὅλης!

Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κινούμενος ἐκ τῆς ταπεινώσεώς του, θεωρεῖ ὅτι … τὸ «δῶρον» τοῦτο ὅπερ ἔλαβεν ἐκ τοῦ Κυρίου, τὸ ἔλαβεν πρὶν ἀκόμη γεννηθῆ ἐκ τῆς μητρός του! Θέλει νὰ πιστεύῃ καὶ νὰ θεωρῇ, ὅτι … ἀπ’ ἐκείνην τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο τότε, ὅτε εὑρίσκετο εἰς τὴν πλάνην καὶ τὸ μῖσος κατὰ τοῦ Ναζωραίου, μόνον ἡ Θεία δύναμις καὶ εὐδοκία τοῦ Κυρίου θὰ ἠδύνατο νὰ τὸν σώσῃ! Θεωρεῖ ὅτι ὁ Κύριος τὸν εἶχε προορίσει πρὶν ἀκόμη γεννηθεῖ εἰς ταύτην τὴν ζωήν, ὥστε νὰ συμβῇ εἰς τοῦτον, αὕτη ἡ ριζικὴ ἀνακαίνισις!

Βεβαίως, μία τοιαύτη θεωρία, εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν μας, καὶ ἔχει αὕτη καταδικασθεῖ ἐπισήμως, καὶ ὅταν αὕτη ἐνεφανίσθη ὑπὸ τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου, ἀλλὰ καὶ ἀργότερον ὅταν «ἐπανῆλθεν» ὑπὸ τοῦ μεταρυθμιστοῦ Ἰωάννου Καλβίνου! Συνεπῶς, τοῦτο ὅπερ δυνάμεθα ἵνα θεωρήσωμεν ἐν προκειμένῳ περὶ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, εἶναι ὅτι … ἐκ ταπεινώσεως ὁμιλεῖ οὗτος, παρακάμπτων ἐσκεμμένως καὶ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἐλευθέραν ἐπιλογήν!

 

Ἡ «κλῆσις τοῦ Θεοῦ»!

 

Ὣς γνωρίζομεν, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ θαυμαστοῦ ἐκείνου ὁράματος ὅπερ συνέβη εἰς τοῦτον εἰς τὴν Δαμασκόν! Ἡ θαυμαστὴ αὕτη κλῆσις, περιγράφεται ὡς γεγονός, ἀφ’ ἑνὸς μέν, εἰς τὸ ἱερὸν Βιβλίον τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (Θ΄ 1-18), ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀποστόλου, εἰς τὸ ἴδιον Βιβλίον, δίς! (ΚΒ΄ 1-18, ΚΣΤ΄ 1-18)! Πέραν δὲ τῶν ὡς ἄνω τριῶν ἀναφορῶν τούτου τοῦ γεγονότος, εἰς τὸ ὡς ἄνω ἱερὸν Βιβλίον, ὁ ἱερὸς κορυφαῖος Ἀπόστολος, δὲν παύει ἵνα καταγράφῃ τοῦτο εἰς τὰς δεκατέσσαρας ἐπιστολάς του, θέλων ἵνα καταδεικνύῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, τὴν Θείαν Ἀγάπην ἣν προείπομεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνταπόκρισιν εἰς ταύτην, ἣν ἐπέδειξεν οὗτος εἰς τὴν ὅλην μετέπειτα Ἀποστολικήν του πορείαν!

Ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸν Παῦλον, ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτου καὶ μετὰ τοῦτον, ἐκάλεσε καὶ καλεῖ, ἀκόμη καὶ ἕως τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν, πολλούς, πάρα πολλούς˙ θὰ ἔλεγον … ἅπαντας! Πλὴν ὅμως, δὲν ἀνταπεκρίθησαν ἅπαντες οἱ προσκαλούμενοι εἰς τὴν Θείαν κλῆσιν! Ὣς συνέβη εἰς τὴν γνωστὴν παραβολὴν τοῦ «Μεγάλου Δείπνου», οἱ πλεῖστοι τῶν προσκεκλημμένων προεφασίσθησαν καὶ ἔτι προφασίζονται, «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις» καὶ περιφρόνησαν τὴν τιμὴν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπεστράφησαν Τοῦτον! Ἐκάλεσεν ὁ Κύριος, εἴς τε τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μετὰ Χριστόν, ἐποχήν, ἄνδρας τε καὶ γυναίκας, δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς! Πλὴν ὅμως, ἄλλοι ἐκ τούτων ἐδέχθησαν τὴν τιμὴν καὶ ὑπερέβησαν τὰ οἷαδήποτε ἐμπόδια καὶ τοὺς ποικίλους κινδύνους, καὶ θυσιάζοντες τὰς κοσμικὰς ἡδονὰς ἠκολούθησαν τὴν Θείαν κλῆσιν!

Οἱ πολλοὶ ὅμως ὣς προείπωμεν, ἠρνήθησαν … καὶ προσεκολήθησαν εἰς τὰς γηΐνους ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις! Εἴτε εἰς τοὺς ἀγρούς, εἴτε εἰς τὰ πέντε ζεύγη τῶν βοῶν, εἴτε εἰς τὰς συζύγους, - ἀντιστοίχως, ἀσφαλῶς, εἰς ἐκεῖνα ἅτινα μεθερμηνεύονται καὶ ὑπονοοῦνται ἐκ τούτων, - καὶ οὕτω προετίμησαν τὴν κοσμικὴν καὶ ὑλόφρονα πρόσκαιρον ζωὴν καὶ ἀπόλαυσιν!

 

Προσκεκλημμένοι …!

 

Ἅπαντες, φίλοι καὶ ἀδελφοί μου, εἴμεθα προσκεκλημμένοι ὑπὸ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ! Ἄλλως τε, ἐὰν τοῦτο δὲν ἴσχυεν, ὁ Κύριος θὰ ἦτο ὑπόλογος ἀπέναντι τῶν … ἐξαιρουμένων! Ὅμως, ἐκάλεσε - καὶ ἡ πρόσκλησις αὕτη ἰσχύει διαχρονικῶς – διὰ τῆς μοναδικῆς καὶ ἀνεπαναλήπτου ἐκείνης προσκλήσεως˙ «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι»! Ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι θὰ … ἀκολουθῶμεν Τοῦτον! Ἐκτὸς δὲ τούτου, … φέροντες καὶ τὸν «σταυρόν» μας καὶ ἀπαρνούμενοι καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν «λατρευτὸν» ἑαυτόν μας! Εἰς τὴν συνέχειαν δὲ τῆς ὡς ἄνω προσκλήσεως, δὲν διστάζει ἵνα ζητήσῃ … καὶ ἐκεῖνα τὰ «πικρὰ» καὶ τὰ «δύσκολα», ἅτινα ἡμεῖς οἱ προσκεκολημμένοι εἰς τὰς προσκαίρους ἀπολαύσεις, δὲν θέλομεν οὔτε κἂν νὰ … ἀκούωμεν! «Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν˙ ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν» (Μάρκ. Η΄ 34-35)!

Κατὰ πόσον, ὅμως, προτιθέμεθα ἵνα «ἀκολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»; Ὁ μὲν Κύριος μᾶς καλεῖ καὶ μᾶς προσκαλεῖ, καὶ ἀσφαλῶς τοῦτο εἶναι ἐξόχως τιμητικόν! Ὅμως, ἡ ἀξία ταύτης τῆς κλήσεως ἔχει ἀξίαν ἐφ’ ὅσον αὕτη γίνει, ἀφ’ ἑνὸς ἀποδεκτή, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου … κατορθώσομεν ταύτην διὰ τῶν πράξεών μας! Ἐὰν θεωρῶμεν, φίλοι μου, τιμήν μας, τὸ νὰ συμμετάσχωμεν προσκεκλημμένοι εἰς κοσμικὰ συμπόσια καὶ συνεστιάσεις, πόσῳ μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ θέλγῃ τὴν ψυχήν μας ἡ συμμετοχή μας εἰς ἐκεῖνο τὸ Οὐράνιον Δεῖπνον τῆς παραβολῆς, περὶ τοῦ ὁποίου προείπομεν! Ἂς σκεφθῶμεν, ὅτι … αὐτο-ἀποκλειώμεθα τῆς Οὐρανίου Τραπέζης, ἐν ὅσῳ θέλομεν νὰ παραμένωμεν ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν καὶ μακρὰν τῶν Ἁγίων Μυστηρίων, περιφρονοῦντες τὴν Θείαν πρόσκλησιν!

Εἴθε νὰ ἐννοήσωμεν, ὅτι προφασιζόμενοι ποικίλας δικαιολογίας, ὅσον δικαιολογημένας καὶ ἂν θέλωμεν νὰ τὰς παρουσιάζωμεν, θὰ εἶναι μάταιοι καὶ ἀστήρικτοι αὗται κατὰ τὴν Θείαν κρίσιν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Πίστις σημαίνει … ἔργα καὶ οὐχὶ λόγια! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

(21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν,

ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 10).

 

Ἡ Πίστις!

 

Προσεγγίζοντες, ἀγαπητοί μου, πρὸς τὴν «Βασιλίδα τῶν ἑορτῶν», τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, ἡ Ἁγία ἡμῶν Μήτηρ, ἡ Ἐκκλησία μας, ἐπιδιώκει ἵνά μας προετοιμάσῃ πνευματικῶς, ὥστε νὰ ὑποδεχθῶμεν ταύτην, εἰ δυνατόν, … θεοπρεπῶς καὶ θεαρέστως! Ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, ἰδιαιτέρως ἐγκωμιαστικοὺς λόγους, περὶ τῶν κορυφαίων ἐκείνων Ἁγίων μορφῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τῶν Πατριαρχῶν καὶ δικαίων καὶ προφητῶν! Ἐκείνους, οἵτινες εἰργάσθησαν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, μὲ τὴν προσοχήν των ἐστραμμένην, ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὸν ἀναμενόμενον Μεσσίαν καὶ Λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Αἰωνίαν καὶ Ἄφθαρτον «πόλιν», δηλαδὴ τὴν Οὐράνιον Βασιλείαν Του! Τὴν Αἰώνιον Βασιλείαν, ἥντινα προητοίμασεν ὁ Κύριος δι’ ἐκείνους οἵτινες ἠγάπησαν ταύτην καὶ ἠγωνίσθησαν τὸν ἀγῶνα τὸν ἄριστον, καὶ ὑπερέβησαν τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας καὶ ἡδονάς, πρὸς χάριν Αὐτῆς!

Ἓν εἶναι τὸ κυρίαρχον πνευματικὸν στοιχεῖον, ὅπερ προβάλλει ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, τὸ ὁποῖον καὶ χαρακτηρίζει ἅπαντας τούτους τοὺς Ἁγίους, ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας! Εἶναι ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ ἀποτελεῖ τὸν «θεμέλιον λίθον» τῆς σωτηρίας ἡμῶν˙ ἡ γνησία καὶ συνειδητὴ «Πίστις»! Ὄχι, ἀσφαλῶς ἐκείνη ἡ δῆθεν πίστις ἥντινα συνήθως προβάλουσιν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐξαπατῶσιν ἑαυτούς, καὶ θεωροῦσιν ὅτι ἀρκεῖ αὕτη διὰ τὴν σωτηρίαν των! Ὄχι ἐκείνη ἡ … νομιζομένη «πίστις», ἥτις ἀρκεῖται εἴς τινας τυπικὰς ἐκδηλώσεις καὶ συμπεριφοράς! Ἥτις περιορίζεται εἰς ἕνα «σταυρόν», καὶ εἰς ἕνα «ἐκκλησιασμόν» κατ’ ἔτος, καὶ ἀρνεῖται τὴν οὐσιώδη Ἀγάπην καὶ συμβίωσιν τοῦ πιστοῦ μετὰ τοῦ Χριστοῦ!

Ἀντιθέτως˙ ἡ Πίστις ἐκείνην ἥτις ἐξεδηλοῦτο διὰ τῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν καὶ ἐβιοῦτο διὰ τῶν προσευχῶν καὶ τῶν ἐναρέτων πράξεων! Ἐκείνη ἡ Πίστις, τὴν ὁποίαν ἐκράτησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Πίστεως ἡμῶν, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, οἵτινες … «ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 36-38)!

 

Πίστις σημαίνει … ἔργα καὶ οὐχὶ λόγια!

 

«Οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν» (Ἰακ. Β΄ 17)! Ὣς προείπωμεν, οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν τῶν λεγομένων Ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὁμιλοῦντες περὶ τῆς πίστεως ἐννοοῦσι μίαν στοιχειώδη ἐφαρμογὴν μερικῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας! Οὕτω, πίστις, κατὰ τὴν ἐπιπολαίαν ἄποψιν τῶν τοιούτων, εἶναι ἡ νηστεία τῆς Μεγ. Παρασκευῆς, ἡ προσέλευσις εἰς τοὺς ἱεροὺς Ναοὺς δι’ ἓν καὶ μόνον κηρίον, εἷς στοιχειώδης σταυρὸς ἀντὶ τῆς καθ’ ἡμέραν προσευχῆς καὶ … οὐδὲν ἕτερον! Εὑρισκόμεθα δὲ εἰς ἐκείνην τὴν ἄθρησκον καὶ ἄπιστον ἐποχήν, καθ’ ἣν … ἀκόμη καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς Ἐκκλησίας ποιμένες, ἀρκούμεθα εἰς τὰς ὣς ἄνω τυπικὰς ἐκδηλώσεις παρὰ τῶν προσερχομένων πιστῶν! Διὰ νὰ μὴν εἴπω ὅτι … προσηρμώσθημεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν τοιοῦτον τρόπον ζωῆς καὶ ζῶμεν κατὰ τὸν … ἀπόλυτον κοσμικὸν τρόπον! Οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν ἐπαύσαμεν ἵνα διδάσκωμεν καὶ κατευθύνωμεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν χριστιανούς, κατὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Δομήτορος τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ἐθεωρήσαμεν ὅτι εἴμεθα οἱ «διαχειρισταί» τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἄλλοτε τὰς παρακάμπτωμεν καὶ τὰς καταργοῦμε, ἄλλοτέ δε τὰς διδάσκωμεν κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν!

Ὅμως, ἴσως θὰ πρέπῃ ἵνα «ἀναστρέψωμεν» πρὸς τὰς ἁγίας μορφὰς τῶν Ἁγίων μας, καὶ ἀναδείξωμεν τούτους ὑποδείγματα δι’ ἡμᾶς καὶ ἀξίους πρὸς μίμησιν! Ὣς λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «μνήμη Ἁγίου ἐστί, μίμησις Ἁγίου»! Τοῦτό δε διότι, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι … ἔπραττον πρῶτον καὶ ἔπειτα ἐδίδασκον! Τοῦτο ἐδίδαξεν καὶ διδάσκει ὁ Ραββί˙ «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄16)! Γνωρίζουσιν οἱ ἄνθρωποι, - εἰς τὴν πλειονότητά των, - τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ λάθος! Γνωρίζουσιν, ἀκόμη, τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖνοι οἵτινες ἴσως ποτὲ δὲν ἐδιάβασαν τοῦτον ἐκ τῶν Ἱερῶν κειμένων, διότι Οὗτος, λάμπει καὶ καταυγάζει τὰς συνειδήσεις ἁπάντων τῶν ἀνθρώπων! Ἐφ’ ὅσον δὲ γνωρίζουσι, ἀσφαλῶς καὶ θὰ κρίνωνται καὶ θὰ καθοδηγῶνται ὑπὸ Τούτου! Ἡ γνῶσις ὅμως αὕτη συνεπάγεται ὅτι, οἱ … πέριξ ἡμῶν ζητοῦσιν, οὐχὶ τόσον τὴν διδασκαλίαν μας, ὅσον τὸ ἰδικόν μας ἔμπρακτον παράδειγμα! Ζητοῦσιν … ἐκεῖνα ἅτινα διδάσκωμεν καὶ ἀπαιτῶμεν ἵνά τα ἐφαρμόσωσι, ταῦτα νὰ τὰ πράττωμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ διδάσκοντες!

 

Ἡ Πίστις σώζει!

 

Ἐν προκειμένῳ, μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸν τίτλον τῆς ἐν λόγῳ παραγράφου! Καὶ τοῦτο, διότι πρὸ ὀλίγου καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ κειμένου μας, ἐτονίσαμεν ἰδιαιτέρως τὴν ἐπιπολαιότητα διὰ τῆς ὁποίας θεωρῶμεν ἡμεῖς οἱ πλείονες, τὸ τί ἐννοοῦμεν ὅταν λέγωμεν … «πίστιν»! Ἀσφαλῶς, ὡς εἴπωμεν, πίστις ΔΕΝ εἶναι, ἡ τυπικὴ τήρησις ὁρισμένων ἐκ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ! Οὔτε, ἐπίσης ἡ Πίστις συνίσταται ἐκ τῶν ὅσων νομίζομεν ὅτι προσφέρομεν εἰς τὸν Θεόν! Ἡ Πίστις ἥτις, - ὡς ἐπιγράφωμεν, - σώζει ὄντως, εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἀναφορὰ καὶ ἐξάρτησις ἡμῶν ἐκ τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου! Εἶναι, τὸ νὰ ὁμοιάσωμεν καὶ νὰ γίνωμεν ὡς … «τὰ παιδία»! Τοῦτο ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Χριστός! «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν»! Ὅταν δὲ λέγῃ τοῦτο, δὲν ἐννοεῖ, ἀσφαλῶς, τὸ νὰ συμπεριφερώμεθα μὲ τὰς ἀνοήτους παιδικὰς ἰδιοτροπίας καὶ ἄλλας, ὡσαύτως, παιδικὰς κινήσεις! Ἐννοεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνει εἰς τὴν συνέχειαν τοῦ ὡς ἄνω λόγου: «Ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ΙΗ΄ 3-4)!

Ἓν παιδίον ἐν ὅσῳ εὑρίσκεται εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ζωῆς του, … καὶ ταπεινοῦται, καὶ πειθαρχεῖ, καὶ ἐμπιστεύεται τοὺς γονεῖς αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθεῖ τούτους, καὶ ἐν γένει ζεῖ εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐξάρτησιν ἐκ τούτων! Δὲν ἀνταλάσσει τὴν μητρικὴν ἀγκάλην ἔναντι οἵουδήποτε τιμήματος καὶ ἀποστρέφεται οἷονδήποτε ἐπιδιώκει ἵνά το ἀποπλανήσῃ! Ταύτην τὴν ἀπόλυτον ὑπακοὴν καὶ ὑποταγὴν καὶ ἀγάπην, ζητεῖ ὁ Κύριος ἐξ ἡμῶν, καὶ … εἰς ἐκείνους οἵτινες ἀκολουθήσωσι Τοῦτον κατὰ τοὺς λόγους τούτους, ὑπόσχεται περόπτον θέσιν εἰς τὴν Βασιλείαν Του τὴν ἐπουράνιον!

Εἰς ταύτην τὴν ὁλόθυμον Πίστιν, καλεῖ ἡμᾶς σήμερον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καὶ διὰ ταύτης θὰ δυνηθῶμεν ἵνα προσεγγίσωμεν τὸ ὑπὲρ νοῦν μυστήριον τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως, πρὸς τὸ ὁποῖον καὶ πορευόμεθα!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(«ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ», 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

 

«μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολασ. Γ΄ 9).

 

Ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους!

 

Φοβερὸν καὶ μέγιστον ἁμάρτημα μᾶς παρουσιάζει σήμερον ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον ὅμως, ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, τὸ ἔχομεν «μικρύνει» καὶ ἔχομεν, - κατὰ κυριολεξίαν, - «χάσει» τὰς πραγματικάς του «διαστάσεις»! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον, ὅταν μὲν τὸ ἐνεργοῦμεν ἡμεῖς, φαίνεται μικρὸν καὶ ἀσήμαντον, ἀκόμη δὲ χειρότερον, … φαίνεται καὶ καλὸν καὶ λυτρωτικόν! Ἀντιθέτως, ὅμως, … ὅταν τὸ ἐνεργοῦσιν οἱ ἄλλοι εἰς βάρος ἡμῶν, φαίνεται τεράστιον καὶ ὀγκωδέστατον, καὶ οἱ ἄλλοι μᾶς «φαίνονται» ὡς ψεῦσται καὶ ἀναξιόπιστοι καὶ ἐπικίνδυνοι …! Ἁμάρτημα, ἐπίσης, - καὶ τοῦτο εἶναι τὸ σημαντικώτερον, - τὸ ὁποῖον καταδικάζει ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, καὶ παρουσιάζει τοῦτο, ὡς «εἰδικότητα» καὶ ἀποκλειστικότητα τοῦ ἑωσφόρου! «Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, … . Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ» (Ἰωάν. Η΄ 44)!

Ὅμως, καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, βλέπομεν μεταξὺ τῶν δέκα ἐντολῶν, τὴν ἑνάτην, ἥτις ἐντέλλεται καὶ ἀπαγορεύει τὴν ψευδομαρτυρίαν! «Οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ» (Ἐξοδ. Κ΄ 16). Περισσότερον, βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, στιγματίζει καὶ καταδικάζει τὴν κατηραμένην συκοφαντίαν, ἀλλὰ σαφῶς κατηγορεῖ καὶ τοὺς ψευδολόγους!

 

«Ἐγὼ εἰμί, … ἡ ἀλήθεια» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6)!

 

Ὁ Κύριος, κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν Του πρὸς τοὺς μαθητάς Του, ὀλίγον πρὸ τοῦ ἐκουσίου πάθους Του, ἀντιδιαστέλλων τὸν Ἑαυτόν Του ἀπὸ τὸν … ψεύστην διάβολον, λέγει τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν! Καὶ διὰ ταύτης τῆς φράσεως δὲν παρουσιάζει Ἑαυτόν, ὡς φιλαλήθη ἢ ὡς λέγοντα καὶ λαλοῦντα τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ ὅτι … εἶναι Οὗτος ἡ Ἀλήθεια! Δὲν χωρεῖ ψεῦδος εἰς τὸν Χριστόν, καὶ διὰ τοῦτο, ἀκόμη καὶ ὅταν εἶδε τοὺς μαθητάς Του νὰ θλίβωνται διὰ τὸ ἐπικείμενον πάθος Του καὶ διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα ἵνα ἀπέλθῃ ἐκ τῶν γηΐνων, ἐπεβεβαίωσεν εἰς τούτους ὅτι … «ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν· συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω» (Ἰωάν. ΙΣΤ΄ 7)! Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην καθ’ ἣν ὡμίλει καὶ ἐδίδασκε τούτους τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, καὶ εἶδε πολλοὺς ἐκ τούτων τῶν ἑβδομήκοντα μαθητῶν Του ἵνα ἀπομακρύνωνται καὶ μὴ δυνάμενοι ἵνα κατανοήσωσι τὰς φρικτὰς Ἀληθείας περὶ τοῦ … Σώματος καὶ Αἵματος Αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς Θείας Μεταλήψεως τούτων, ἵνα ἔχωσι ζωὴν αἰώνιον, ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς τοὺς δώδεκα οἵτινες παρέμενον πλησίον Του λέγων, «μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν» (Ἰωάν ΣΤ΄ 67); Ἐμμένων, ὁ Διδάσκαλος, εἰς τὰς Θείας Ἀληθείας, ὑποδεικνύει εἰς τοὺς Ἀποστόλους, ἀκόμη καὶ τὴν ἀποχώρησίν των, προκειμένου ἵνα κατανοήσωσιν ὅτι ὄντως … Οὗτος εἶναι ἡ Ἀλήθεια!

 

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας!

 

Εἶναι πικρὰ ἡ πραγματικότης, ἀδελφοί μου, καθ’ ἣν θὰ πρέπῃ ἵνα παραδεχθῶμεν ὅτι εἰς τὸν κόσμον τοῦτον κυριαρχεῖ τὸ ψεῦδος καὶ ἡ ἀπάτη! Ἀπὸ τοὺς ἀρχοντας, - πολλάκις καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκκλησιαστικούς, - ἕως καὶ τὸν λαόν, - ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ βρέφη, ἡ Ἀλήθεια ἔχει, σχεδόν, ἐκλείψει! Ψεύδονται οἱ πάντες! Ἀπὸ τὰ πλέον ἀσήμαντα καὶ μηδαμινὰ πράγματα ἕως τὰ σοβαρώτερα καὶ οὐσιωδέστατα … ὁ εἷς ψεύδεται πρὸς τὸν ἕτερον! Οἱ γονεῖς ψεύδονται πρὸς τὰ τέκνα των καὶ ταῦτα ὡσαύτως ψεύδονται πρὸς τοὺς γονεῖς! Ἡ ἐξουσία ἐξαπατεῖ τὸν λαὸν δι’ ἀπείρων τρόπων καὶ «τεχνασμάτων», ἀλλὰ καὶ οἱ πολίται ἐφευρίσκουσι διαρκῶς τρόπους προκειμένου ἵνα ἐξαπατῶσι τὴν ἐξουσίαν! Οὐδεὶς πλέον ἐμπιστεύεται … οὐδένα! Ἅπαντες αἰσθάνονται ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξαπατῶνται ὑπὸ τῶν … πάντων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἅπαντες, θεωρῶσι πλέον ὅτι ὀφείλουσιν ἵνα ἐξαπατῶσι … ἀκόμη καὶ τοὺς ἰδίους ἑαυτούς των! Εἷς φαῦλος κύκλος!

Καὶ ἐνῶ ἅπαντες γνωρίζουσι καὶ βιώνουσι τὴν θλιβερὰν ταύτην καὶ ἀθλίαν πραγματικότητα, οὐδεὶς δέχεται ἵνα ἀποδράσῃ ἐκ τοῦ ψεύδους καὶ πειθαρχήσει εἰς τὴν Ἀλήθειαν! Ὀφείλομεν δὲ ἐν προκειμένῳ ἵνα ἐκθέσωμεν καὶ τὸ ἄκρως θλιβερώτατον φαινόμενον κατὰ τὸ ὁποῖον, … ἤρχισε πλέον νὰ ποινικοποιῇται ἡ Ἀλήθεια! Καὶ ὡς συνέβη τότε, ὅτε ὁ Μέγας Μάρτυς τῆς Ἀληθείας, κατεδικάσθη εἰς τὸν ἐπὶ Σταυροῦ θάνατον, διότι ἐλάλησε τὴν Ἀλήθειαν, οὕτω καὶ σήμερον ἀπειλοῦνται καὶ καταδικάζονται κάποιοι οἵτινες ἀποπειρῶνται, «ἵνα ἀκολουθήσωσι τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Καὶ ἅπαντες μὲν προκαλοῦσιν ἀλλήλους ἵνα ἀκούσωσιν ἐκ τῶν χειλέων των, «γυμνὴν τὴν Ἀλήθειαν» … ὅταν ὅμως συμβῇ τοῦτο, αὐτοὶ οὗτοι σπεύδουσι ἵνα νοθεύσωσι ταύτην!

 

Οἱ μάρτυρες τῆς Ἀληθείας!

 

Ποῖοι εἶναι οὗτοι; Ὑπάρχωσιν, ἆραγε, τοιαῦτα … φαινόμενα; Ὑπάρχουσιν, ἀσφαλῶς, ἀλλ’ οὗτοι εἶναι ἐλάχιστοι! Οὗτοι εἰσίν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπίστευσαν καὶ πιστεύουσιν ὄντως εἰς τὴν Ἀλήθειαν, δηλαδὴ τὸν Κύριον! Εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἠκολούθησαν ταύτην, ἀκόμη καὶ ὅταν ἐζητήθῃ παρ’ αὐτῶν ἵνά την ἀνταλλάξωσιν ἔναντι εὐτελῶν καὶ ἀσημάντων ἀνταλλαγμάτων! Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ἄξιοι μιμηταὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἵτινες ἔθυσαν καὶ ἠρνήθησαν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν βιολογικὴν ζωήν των, προκειμένου ἵνα μείνωσιν ἐν τῇ Ἀληθείᾳ! Εἶναι ἐκεῖνοι, - «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος», - οἵτινες … «ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν … καὶ … ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, … ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες διὰ τῆς θυσίας των ἔδειξαν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀρνητὰς ταύτης, τὴν ἀξίαν Της καὶ τὸ ὕψος Αὐτῆς!

Εἶπεν ὁ Κύριος: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Καὶ ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, «ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Λόγια ἅτινα, ὅσον καὶ ἂν ἐπιδιώκωσί τινες ἵνα τὰ νοθεύσωσι καὶ παραχαράξωσι, ταῦτα θὰ καταδεικνύωσι καὶ θὰ καταμαρτυροῦσι, ὅτι … δι’ ἅπαντας ἡμᾶς τοὺς ψεύστας καὶ ὑποκριτάς, θὰ ἐπικρέμμαται ἡ φοβερὰ αὕτη ἀπειλή, κατὰ τὴν ὥραν τῆς φρικτῆς ἡμῶν ἀπολογίας! «Ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Στῶμεν καλῶς, ἀδελφοί μου˙ στῶμεν μετὰ φόβου!    

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε» (Ἐφεσ. Ε΄ 15).

 

Ἡ πορεία μας!

 

Ἤδη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εὑρισκόμεθα καὶ διανύομεν τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων! Εἰς ἑκάστην τοιαύτην καὶ ἀνάλογον περίοδον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, καλούμεθα ἵνα προετοιμαζώμεθα πνευματικῶς τε καὶ σωματικῶς, προκειμένου ἵνα ὑποδεχθῶμεν ἀξίως καὶ θεοπρεπῶς τὰς Ἁγίας Δεσποτικὰς ἑορτάς! Ἡ τοιαύτη δὲ προετοιμασία, δὲν συνίσταται ἀπὸ κοσμικὰς καὶ «ξενοφέρτους» ἐκδηλώσεις καὶ γαστρονομικὰς ἐπιλογάς, οὔτε, βεβαίως καὶ ἀπαιτεῖ τὴν συμμόρφωσίν μας πρὸς οἵανδήποτε ἐθιμικὴν σύστασιν, κατὰ τὰς «συναισθηματικὰς» … προτροπὰς τῶν ἐπιτηδείων˙ οὔτε φυσικῶς συνίσταται, - ὡς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει, - ἀπὸ τὰς «ρηχὰς» ὑλικὰς ἑτοιμασίας τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων!

Ἡ πορεία μας αὕτη, εἶναι «καθαρῶς» πνευματική, καὶ προσδιορίζεται ἀπὸ τὴν ψυχικὴ προετοιμασία μας, προκειμένου ἵνα δεχθῶμεν τὸν ἐν σαρκὶ ἐρχόμενον Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν! Πορευόμεθα τὴν ὁδὸν τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῆς πολυμόρφου ἁμαρτίας, προκειμένου ἵνα καταστήσωμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν, «φάτνην» πνευματικὴν καὶ καθαράν, ἵνα καταδεχθῇ ὁ γλυκύτατος Ἰησοῦς καὶ ἔλθῃ καὶ γεννηθῇ ἐν αὐτῇ! Πορευόμεθα ταύτην τὴν ἐν Χριστῷ πορείαν μας, ἵνα κεκαθαρμένοι ἐκ τοῦ μιασμοῦ τῆς ἁμαρτίας, ἀξιωθῶμεν, ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ἵνα μεταλάβωμεν τῶν Οὐρανίων καὶ φρικτῶν Μυστηρίων καὶ οὕτω καταστῶμεν … σύσσωμοι καὶ σύναιμοι μετὰ τοῦ Θεανθρώπου! Πορευόμεθα, τέλος, ταύτην τὴν ὁδόν, πρὸς τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ βιώσωμεν τὸ ἀκατάληπτον Μυστήριον τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ μετὰ τῶν θεοπτῶν μάγων καὶ ποιμένων, ἀξιωθῶμεν καὶ ἡμεῖς τῆς ὑψίστης «δοχῆς καὶ ἀγάπης» τοῦ Θείου Βρέφους!

 

Πῶς περιπατῶμεν;;;

 

Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν του, - ὣς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, - μᾶς ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν, εἰς τὸν τρόπον καὶ τὴν διάθεσιν διὰ τῶν ὁποίων ὀφείλωμεν ἵνα πολιτευώμεθα, ἅτινα ὀφείλουσι νὰ εἶναι ἀντίστοιχα μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον  … στόχον! Ἐν προκειμένῳ, τὸ «περιπατεῖτε», σημαίνει τὴν συμπεριφοράν μας καὶ τὴν κατὰ Χριστὸν διαγωγήν μας, εἰς τοῦτον τὸν κόσμον! Ὣς ἔχομεν εἴπει καὶ εἰς προηγούμενα ἆρθρα, … καμμία ἔκφανσις τῆς προσκαίρου ζωῆς μας δὲν εἶναι ἄσχετος καὶ … «οὐδετέρα» πρὸς τὴν σωτηρίαν μας! Καὶ τὸ πῶς συμπεριφερόμεθα πρὸς τοὺς συναθρώπους μας, καὶ τὸ πῶς ὁμιλοῦμε καὶ βιώνομεν τὴν … «καθημερινότητά» μας, καὶ αἱ πᾶσαι κινήσεις μας, ἔχουσι καθοριστικὴν σημασίαν καὶ θὰ κριθῶμεν δι’ ἑκάστην τούτων!

Ὁ Διδάσκαλος, ὑπῆρξε σαφέστατος καὶ λεπτομερής, ἐκεῖ εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» Του, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ συμπεριφορὰν τῶν μαθητῶν Του, ἀναμέσον τοῦ κόσμου˙ «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· … Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄ 13-16)! Εἴμεθα, συνεπῶς, … φῶς διὰ τὸν κόσμον˙ καὶ τοῦτο σημαίνει δύο τινά! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅτι ὁ κόσμος εὑρίσκεται «κεκαλυμμένος» ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἡμεῖς οἱ κοινωνοῦντες μετὰ τοῦ Κυρίου, καὶ γνωρίσαντες τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ἐκεῖνοι οἵτινες θὰ φέρομεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, τὸ «φῶς τὸ ἀληθινὸν τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Εὐχὴ τῆς Α΄ ὥρας)! Ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς, κατὰ Χριστόν, ἐπὶ τῆς γῆς πολιτείας ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῶν συνανθρώπων μας συμπεριφορᾶς, εἶναι ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ! Ζῶμεν διὰ τὸν Χριστόν˙ πορευόμεθα πρὸς Αὐτόν˙ ἀναφερόμεθα εἰς τὴν Ἀγάπην Του˙ «κινούμεθα» κατὰ τὰς ἐντολάς Του, καὶ συνελλόντ’ εἰπεῖν, … «ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν» (Πράξ. ΙΖ΄ 28)!

 

Τὸ καταλυτικόν … παράδειγμα!

 

Ἔχει ὑψίστην καὶ καταλυτικὴν βαρύτητα, φίλοι καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ἡ σωτηρία ἔστω καὶ μιᾶς ψυχῆς! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης … «Χριστὸς ἀπέθανεν»! Ὑπὲρ τῆς σωτηρίας αὐτῆς, ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος διεβεβαίωσεν ὅτι, … «οὕτω, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. ΙΕ΄ 10)! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης ψυχῆς, ὁ Θεὸς ἔγινεν ἄνθρωπος καὶ διεξῆλθεν τὴν ἀνθρωπίνην ζωήν, «ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον», κατὰ τὴν ὡραιοτάτην εὐχὴν τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν ὑδάτων!

Συνεπῶς, διὰ τὴν τοιαύτην ψυχήν, ὡμίλησεν, καὶ μὲ Ἀγάπην, ἀλλὰ καὶ αὐστηρῶς! Παρρηγόρησε καὶ ἐστήριξε τάς, ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, καταρρεούσας ψυχὰς τῶν ἁμαρτωλῶν, ἀλλὰ καὶ ἠπείλησεν ἅπαντας ἐκείνους, οἵτινες, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε διὰ τῶν ἔργων των, εἴτε, ἀκόμη, καὶ δι’ αὐτοῦ τούτου τοῦ παραδείγματός των, παρασύρρωσιν εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν, … «ἕνα τῶν μικρῶν τούτων»! Τοῦτο τὸ παράδειγμά μας, εἶναι ἴσως ἡ καλυτέρα καὶ ἀποτελεσματικοτέρα ὤθησις τῶν ἄλλων πρὸς τὴν σωτηρίαν! Θὰ ἔχωμεν ἀκούσει καὶ μάλιστα, κατ’ ἐπανάληψιν τὴν φρᾶσιν τῶν περισσοτέρων κοσμικῶν ἀνθρώπων ὅτι, … «καλὰ καὶ εὔκολα εἶναι τὰ λόγια καὶ αἱ ὑποδείξεις, ὅμως ἡμεῖς θέλομεν, ἔργα καὶ παράδειγμα»! Τοῦτο τὸ παράδειγμα συνέστησεν - ὣς ἴδωμεν – πρῶτος ὁ Διδάσκαλος, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὡσαύτως, ἐπεδείκνυον ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας!

Τοῦτο τὸ παράδειγμα, καλούμεθα καὶ ἡμεῖς ἵνα ἐπιδεικνύωμεν, οὐχὶ πρὸς ἱκανοποίησιν καὶ ἐγωϊστικὴν παρρησίαν … ἀλλὰ διὰ νὰ δοξάζωμεν τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν ἡμῶν!

 

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)!

 

Κλείομεν, ἀγαπητοί μου, τὸ παρόν, μὲ τὴν ἀνωτέρω φρᾶσιν, ἥτις καὶ κατακλείει τὴν Καθολικὴν Ἐπιστολὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου! Ὁ Θεῖος οὗτος Λόγος, δίδει εἰς ἡμᾶς ἵνα κατανοήσωμεν, τὸ πόσον καίριον καὶ σημαντικὸν καὶ σωτήριον εἶναι, τὸ νὰ συνεργήσωμεν καὶ «χειραγωγήσωμεν» μίαν ψυχὴν εἰς τὴν σωτηρίαν! Ἡ συνέχεια τοῦ Ἁγιογραφικοῦ τούτου χωρίου, θὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι ἐξόχως παρρήγορος! Εἶναι μία ἐκ τῶν Θείων ὑποσχέσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Κύριος, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ ἀξιόπιστος καὶ συνεπής! «Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν»! Ἐὰν ἡμεῖς δι’ οἵουδήποτε τρόπου, βοηθήσωμεν ἵνα σωθῇ μία ψυχὴ καὶ εὕρη ἀνάπαυσιν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος - ἀντιστοίχως – θὰ δώσῃ ἔλεος καὶ θὰ συγχωρήσῃ καὶ τοῦτον τὸν συνεργήσαντα εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ πλησίον του!

Εἴθε, λοιπόν, νὰ πορευώμεθα συνεπῶς καὶ ὀρθῶς καὶ κατὰ τὰς Θείας ἐντολάς, καὶ ὁ τρόπος οὗτος εἶναι ἀρκετὸς καὶ καθοριστικός διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἰδικήν μας ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

     Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Ἄχρι, τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα

καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί» (Α΄ Κορ. Δ΄ 11-12).

 

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων!

 

Πολλάκις, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀνεφέρθημεν, ἀπὸ τούτου τοῦ «βήματος», εἰς τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸ ἔργον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! Πολλάκις, ἐπίσης, ἠσχολήθημεν μὲ τήν, καθ’ ἡμέραν, βιοτήν των, δηλαδή, μὲ τὴν διατροφήν των καὶ τὴν διαβίωσίν των ἐν γένει, ὣς καὶ μὲ τὰς διώξεις των καὶ τὰς φυλακίσεις καὶ τὰ μαρτύριά των, ἅτινα ὑπέστησαν διὰ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου! Πολλάκις, ἀκόμη, εἴδομεν τούτους τοὺς θείους μαθητὰς τοῦ Διδασκάλου, νὰ ἀπέρχωνται εἰς τὰς … ἀποστολάς των, ἐν μέσῳ κινδύνων καὶ ἀπειλῶν καὶ ἀποδοκιμασιῶν, καὶ νὰ παραμένουσιν ἀποφασισμένοι καὶ ἀνυποχώρητοι, εἰς τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνέθεσεν ὁ Χριστός! Ἐπειδή δε, πολλοὶ βλέπουσι τοὺς θείους τούτου μαθητὰς τοῦ Σωτῆρος, εἰς τὴν περίοπτον θέσιν ποὺ εὑρίσκονται σήμερον καὶ μακαρίζουσι τούτους, … μᾶλλον, βλέποντες τὴν μαρτυρικὴν ζωήν των, ἀντιλαμβάνονται ὅτι αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἦλθον εἰς τούτους ὡς ἐπιβράβευσις τῶν ἀφαντάστων ἀγώνων των!

Ἐκεῖ εἰς τὴν δευτέραν πρὸς Κορινθίους ἐπιστολήν του, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, περιγράφει μὲ ἰδιαιτέραν ἔμφασιν, ἀλλὰ καὶ χαρακτηριστικὰς λεπτομερείας, τὰ ὅσα οὗτος ὑπέστη, κηρύττων τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ μᾶς δίδει ἵνα ἐννοήσωμεν, ἀντιστοίχους δυσκολίας καὶ ταλαιπωρίας, αἵτινες χαρακτηρίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων! «Πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 24-27)! Ὄντως δέ, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰς βιογραφίας ἁπάντων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι τοιαῦται περιπέτειαι καὶ μαρτύρια καὶ δυσκολίαι, - πολλάκις δὲ καὶ … ὑπὲρ ταῦτα! – στιγματίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τὸν ἀγῶνα τούτων!

Ὅμως, θὰ πρέπῃ ἵνα ὑπογραμμίσωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἅπαντα ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ τὰ μαρτύρια, ἦσαν ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα τοὺς εἶχεν προειδοποιήσει ὁ Κύριος! Καί, … ὀλίγον πρὸ τοῦ Θείου Πάθους Του, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν, εὐκαίρως τε καὶ ἀκαίρως, εἶχε προείπει εἰς τούτους, ὅτι, «ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· … παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς· καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν. … Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Ματθ. Ι΄ 16-23)! Τοῦτο δὲ σημαίνει, ὅτι τοῦτον τὸν μαρτυρικὸν τρόπον ζωῆς, ἀποδέχεται, ἀλλὰ καὶ ἐπιλέγει ὁ Χριστός μας ὣς τὸν ἰδανικόν, δι’ ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσιν ἵνα βαδίσωσι τὴν ὀρθὴν πορείαν πρὸς τὴν Βασιλείαν Του!

 

 «Διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου»!

 

Τὸ ἔχομεν εἴπει κατ’ ἐπανάληψιν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἀποτελεῖ παραχάραξιν καὶ ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, ἡ θεωρία ἐκείνη ἥτις ἐπιδιώκει ἵνα καταδεικνύῃ, ὅτι … ἐκεῖνοι, οἵτινες ἀγαπῶσι τὸν Θεόν, ὁ Θεὸς τοὺς «ἐξασφαλίζει» μίαν ἄκοπον καὶ ἀνώδυνον ζωὴν ἐπὶ τῆς γῆς! Πολλάκις, κρίνομεν τὸν Θεόν, (ἥμαρτον Κύριε!) διότι φέρεται Οὗτος μὲ σκληρότητα πρὸς τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἀγωνιστάς, καὶ νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε εἰς τούτους, νὰ παρέχονται … ἀνέσεις καὶ πλοῦτος καὶ ἄλλαί τινες ἀπολαύσεις!

Καὶ ὅμως! Ἐὰν προσέξωμεν εἰς τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (Παλαιᾶς τε καὶ Καινῆς Διαθήκης), θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος, - ἐντελῶς ἀντιθέτως, - ζητεῖ καὶ χαίρεται … βλέπων τοὺς πιστούς Του ἵνα ἀγωνίζωνται καὶ κοπιῶσι καὶ στενάζωσι καὶ ὑποφέρωσι ὑπὸ φρικτῶν μαρτυρίων καὶ θανατοῦνται δι’ ὀδυνηρῶν θανάτων! Πολλάκις ἀνερωτήθην καθ’ ἑαυτόν, … ποῖος ἐκ τῶν δικαίων καὶ Ἁγίων, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, διῆλθεν τὴν ἐν κόσμῳ ζωήν του, ἀπολαμβάνων ὑλικὰς καὶ κοσμικὰς ἀπολαύσεις; Οὐδείς !!! Οὐχὶ δὲ μόνον, … οὐδείς, ἀλλὰ τοὐναντίον, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ζῶν ἐν σώματι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, ἐδίδαξεν ἡμᾶς διὰ τοῦ αὐστηροτάτου τρόπου τῆς βιοτῆς Του, καὶ ἀπεστέρησεν ἑαυτόν, καὶ τροφῆς καὶ ὕπνου καὶ ποικίλων ἄλλων ἀνέσεων, καὶ διεκήρυξεν ἐκεῖνο τὸ μοναδικόν, ὅτι «αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58)!

Οὕτω δὲ ὑπέδειξεν διδάσκων τοὺς μαθητάς Του! «Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· … παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, …καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Λουκ. ΚΑ΄ 12-17)! Καὶ διὰ τῶν τοιούτων στερήσεων καὶ ὀδυνῶν, οὐχὶ μόνον οἱ μαθηταί Του, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς Αὐτόν, διῆλθον καὶ ἠγωνίσθησαν …! Συνεπῶς, ἐὰν θέλομεν ἕνα χριστιανισμὸν ἀπηλλαγμένον ἀπὸ ὀδύνας καὶ θλίψεις, … δὲν πρόκειται νὰ τὸν εὕρομεν! Κακέκτυπά τινα, φαινόμενα ὡς δῆθεν πίστεις εἰς τὸν Χριστόν, τὰ τοιαῦτα εἶναι ἐφευρήματα διεστραμμένων νοῶν, καὶ ἀσφαλῶς ὀργάνων τοῦ … πονηροῦ!

 

«Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)!

 

Οἱ Ἅγιοί μας, ἅπαντες οἵ Ἅγιοι, ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔζησαν οὗτοι εἰς ἐποχὰς εἰρήνης, χωρὶς ἀπειλὰς καὶ μαρτύρια καὶ φυλακίσεις καὶ θανάτους, … αὐτοὶ οὗτοι ἔθλιβον καὶ κατέθλιβον τὴν ζωήν των! Εἰς τὰς νηστείας τῆς Ἐκκλησίας μας, προσέθετον ἄλλας περισσότερον αὐστηράς˙ εἰς τὴν προσευχήν, ἄλλας καὶ ἄλλας προσευχάς, περισσότερον  κοπιώδεις καὶ ὁλονυκτίους˙ εἰς τὸν ἐπιβαλλόμενον ἐκκλησιασμόν, ἐκκλησιάζοντο οὗτοι, καθ’ ἡμέραν, … καὶ ἐπὶ πολλὰς ὧρας εὑρίσκοντο εἰς τὰς Ἐκκλησίας προσευχόμενοι˙ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην «δεκάτην» τῆς ἐλεημοσύνης, προετίμων οὗτοι, ἵνα πτωχεύουσιν οὗτοι, πλουτίζοντες ἄλλους πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους! Ἔκαμνον ὅ,τι περισσότερον καὶ κοπιώτερον, προκειμένου ἵνα παραστήσωσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, πέραν τῶν ἀρετῶν των, καὶ τοὺς κόπους των, καὶ τὰς στερήσεις των, καὶ τὰ παλαίσματά των!

Ἂς ρίψωμεν μίαν σύντομον «ματιάν», εἰς τὴν ἰδικήν μας πορείαν πρὸς τὸν Οὐρανόν˙ ἂς ἀναλογισθῶμεν τὰς ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας θὰ ἀκούσωμεν τότε, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπαντήσεις ἅστινας θὰ κληθῶμεν ἵνα ἀπαντήσωμεν! Ἂς ἐκλάβωμεν μὲ τὴν δέουσαν σοβαρότητα τὴν … ἀπολογίαν μας, - περὶ τῆς ὁποίας εὔχεται καθ’ ἡμέραν ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, … «καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ αἰτησώμεθα», - καὶ ἂς μὴν ἀμελῶμεν τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν μας! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

(ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. Ι΄ 13).

 

Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος.

 

Τὸν Ἀπόστολον καὶ Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἑορτάζει σήμερον ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία! Τὸν μαθητὴν ἐκεῖνον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν πρόσκλησιν ἥντινα τοῦ ἀπηύθυνεν ὁ Διδάσκαλος! Ὡς ὁ ἴδιος ἀναφέρει εἰς τὸ Εὐαγγέλιόν του μὲ πολὺ λιτὸν τρόπον, - «παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ» (Ματθ. Θ΄ 9), - ὅταν τὸν ἐπλησίασεν ὁ Κύριος, οὗτος ἐκάθητο εἰς τὸ εἰσπρακτικὸν του «τελώνιον» (ὣς ὥριζεν εἰς τοῦτον τὸ ἐπάγγελμά του, καὶ εἰσέπραττεν τοὺς ὑπερόγκους, πολλάκις, φόρους παρὰ τῶν φορολογουμένων! Διὰ τὸν λαόν, οἱ φορολόγοι οὗτοι ἦσαν ἰδιαιτέρως μισητοί … καὶ ὁ κόσμος τοὺς κατέτασσεν μεταξὺ τῶν πολὺ ἁμαρτωλῶν καὶ τῶν πορνῶν!

Πολλάκις, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, βλέπομεν τὸ τοιοῦτον μῖσος … καὶ εἰς τοὺς Λόγους τοῦ Κυρίου μας, - «ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. ΚΑ΄ 31), - ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν συνάντησιν τοῦ Διδασκάλου μετὰ τοῦ τελώνου Ζακχαίου! Ἐνθυμούμεθα, ὅτι οὗτος ὁ Ἀρχιτελώνης, ἐξ αἰτίας τοῦ ὕψους του (ἦτο νᾶνος), ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου του, λόγω τῶν ἐκ τοῦ λαοῦ, ἀποδοκιμασιῶν, ἀνέβη κρυφίως εἰς τὴν συκομωρέαν, καὶ διὰ νὰ ἴδῃ τὸν Κύριον, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ κρυβῇ ἀπὸ τοὺς συμπολίτας του!

Ἂς ἐπανέλθωμεν, ὅμως, εἰς τὸν τιμώμενον Ἀπόστολον Ματθαῖον! Ὣς εἴπωμεν, ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν τιμητικὴν πρόσκλησιν τοῦ Ραββί, καὶ κατέλιπεν τό, γέμον χρημάτων, ταμεῖον καὶ προσεκολήθη εἰς τὸν Χριστόν, γενόμενος εἷς ἐκ τῶν δώδεκα μαθητῶν Αὐτοῦ!

 

«Ὃς ἂν ἐπικαλέσῃται»!

 

Εἰς τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, βεβαιοῖ τοὺς παραλήπτας τῆς ἐπιστολῆς του, (χριστιανοὺς τῆς ἐν Ρώμῃ Ἐκκλησίας), ἀλλὰ καὶ ἅπαντας τοὺς χριστιανούς, ὅτι ἡ ἐπίκλησις καὶ μόνη τοῦ Παναγίου Ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀρκεῖ διὰ νὰ σωθῇ εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ὁ κάθε ἄνθρωπος! Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο γράφεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, εἶναι βέβαιον ὅτι … ἰσχύει! Θὰ πρέπῃ ὅμως, ἵνα προσπαθήσωμεν καὶ ἐντρυφήσωμεν περισσότερον καὶ ἐνδελεχέστερον, εἰς τοῦτο τὸν Θεῖον λόγον!

Καὶ ἐν πρώτοις˙ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπικαλοῦνται τὸ Θεῖον Ὄνομα; Ἀσφαλῶς, εἶναι πάρα πολλοί! Ἀκούομεν συνήθως, φράσεις τινὰς περιεχούσας τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἐπὶ παραδείγματι, «δόξα τῷ Θεῷ», «πρῶτα ὁ Θεός», «μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ» καὶ ἄλλας συναφεῖς! Βλέπομεν δὲ ἐν ταὐτῷ, πολλοὺς ἵνα «σταυροκοπῶνται» ἐξερχόμενοι τῶν οἰκιῶν των, ἢ ἀθλητὰς εἰσερχομένους εἰς τοὺς ἀγωνιστικοὺς χώρους, ἢ εἰς τὸ ἄκουσμα πικρῶν καὶ θλιβερῶν εἰδήσεων … πολλοὶ νὰ κάμνωσι τὸν Σταυρόν των καὶ νὰ ψιθυρίζωσι … «Θεὸς φυλάξοι», καὶ ἄλλοι, ἐπίσης, νὰ ἀντιδρῶσιν οὕτω ἐνστικτωδῶς, ἐπικαλούμενοι τὴν Παντοδύναμον Θείαν Βοήθειαν! Βεβαίως, καὶ εἰς πάσας τὰς ἀνωτέρω περιπτώσεις, καλῶς ποιοῦσιν πάντες οἱ προαναφερθέντες, ἀλλὰ οἱ πάντες κατανοοῦμεν, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ περὶ τούτων ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἐν προκειμένῳ!

Αἱ ὡς ἄνω ἐπικλήσεις καὶ ἀναφοραὶ εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἔχουσι «καθιερωθεῖ» καὶ ἐκφωνοῦνται συνήθως … ἐνστικτωδῶς! Εἰς πᾶσαν δύσκολον κατάστασιν καὶ ἀνάγκην, ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀνατραφέντες εἰς Ὀρθόδοξα περιβάλλοντα (οἰκογενείας, κοινωνίαν, ἔθνος), ὁμιλοῦμεν καὶ ἐκφωνοῦμεν, πολλάκις καὶ ἀσυνειδήτως, τοιαύτας φράσεις! Τὰς τοιαύτας δέ, ἀκούομεν πολλάκις καὶ ἀπὸ ἄτομα ἅτινα … ὀλίγην σχέσιν ἔχουσι μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας! Συνεπῶς, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος, περὶ τῶν τοιούτων ἐπικλήσεων!

 

Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις!

 

Εἶναι ἐκείνη διὰ τῆς ὁποίας ὁ πιστὸς ἐπικαλεῖται συνειδητῶς τὸν Ἀληθινὸν Θεόν, συναισθανόμενος τὴν μηδαμινότητα καὶ ἁμαρτωλότητά του! Εἶναι ἡ ἐπίκλησις ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐπικαλούμενος τὸν Κύριον, ὑποτάσσεται εἰς τὸ Πανάγιον θέλημά Του καὶ προτιμᾷ τοῦτο, περισσότερον ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἐπιθυμίαν του! Ἀληθὴς ἐπίκλησις, εἶναι ἡ ἐν ταπεινώσει καὶ συντριβῇ καρδίας, ἀναφορὰ καὶ ὑποταγὴ ἡμῶν εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην! Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δὲ ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον, ἐπίκλησις εἶναι ἡ συνειδητὴ καὶ ἔμπονος προσευχή!

Ἂς εἴδομεν, ἀδελφοί μου, εἰς τὴν ζωὴν ἁπάντων τῶν Ἁγίων, ποῖον ἦτο ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ συνετέλεσεν εἰς τὴν ἁγιότητα τούτων …! Σαφῶς, πολλὰ ἐποίησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, διὰ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν Θεόν! Καὶ ἐστερήθησαν τὰς ἐν κόσμῳ ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις, καὶ ὑπέφερον πόνους καὶ ὀδύνας καὶ μαρτύρια, καὶ ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των, … κυρίως ὅμως, ἡγιάσθησαν διὰ τῆς, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ, προσευχῆς των! Αὕτη ἡ προσευχή των, ἦτο ἡ πεμπτουσία, θὰ ἐλέγωμεν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεκοινώνουν καὶ διετήρουν τὸν σύνδεσμον ἐκεῖνον τῆς Ἀγάπης, μετὰ τοῦ Σωτῆρος! Καὶ ἐπεκαλοῦντο τὴν βοήθειάν Του, καὶ ἀνέφερον τὸν πόνον των, καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰς ἁμαρτίας των, καὶ ἐζήτουν παρ’ Αὐτοῦ, πᾶν ὅ,τι ἐπεθύμει ἡ Ἁγία καρδία των, καὶ ὁ Κύριος τοὺς τὸ ἔδινεν! Ὣς εἶχεν ὑποσχεθῇ εἰς τοὺς θείους Ἀποστόλους, ἐν ὅσῳ εὑρίσκετο ἐν σώματι ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, - «πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε» (Ματθ. ΚΑ΄ 22), - τοῦτο καὶ ἐποίει ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς ἐπικλήσεις τῶν ἐκλεκτῶν Του!

Ναί! Ἐὰν οὕτως ἐπικαλούμεθα καὶ ζητῶμεν τὴν συνδρομὴν καὶ βοήθειάν Του, τότε Ἐκεῖνος, - «πιστός … ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. ΡΜΔ 13^α), - θὰ δώσῃ «πᾶσαν δόσιν ἀγαθὴν καὶ πᾶν δώρημα τέλειον»! Τότε … «θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς» (Ψαλμ. ΡΜΔ΄ 19)!

 

Ἐπίκλησις – Σωτηρία!

 

Πράγματι, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ «πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται»! Ὁ Πανάγαθος Κύριος, ἔκανε τὴν ὑπόθεση τῆς σωτηρίας μας, … πολὺ εὔκολη! Αὕτη ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους! Βεβαίως, ὁ Κύριος μᾶς δώρισε τὴν Βασιλείαν Του, πλὴν ὅμως … δὲν μᾶς ὑποχρεώνει ἵνα εἰσέλθωμεν ἐν αὐτῇ! Περιμένει τὴν ἰδικήν μας συγκατάθεσιν καὶ τὴν ἐκ καρδίας ἐπιπόθησιν καὶ ἀναζήτησιν ταύτης διὰ τῆς προσευχῆς μας καὶ τῶν ἐλαχίστων ἔργων μας, καὶ τότε, - ὣς τὴν πόρνην, ὣς τὸν ληστήν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ ὣς τὸν ἄσωτον, - πιστεύομεν καὶ ἀναμένομεν τὴν Βασιλείαν Του! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν 

Οἱ Ἅγιοι εἶναι τὰ … ὑποδείγματα! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, 

εἰρήνη ἐπ' αὐτοὺς καὶ ἔλεος» (Γαλ. ΣΤ΄ 16).

 

Ἡ τήρησις τῶν Θείων λόγων!

 

Ἐνῶ εὑρισκόμεθα, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, εἰς τὴν περίοδον τῆς ἀρχῆς τῆς νέας Κατηχητικῆς περιόδου, τὰ ἱερὰ κείμενα – καὶ τῆς προηγουμένης Κυριακῆς «τοῦ Σπορέως», ἀλλὰ καὶ τῆς ἀμέσως ἑπομένης, - «ἀναζωπυρώνουσι» συνεχῶς τὴν ἀξίαν, ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Θείου Λόγου, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὠφέλειαν αἵτινες καταξιώνουσι τοὺς ἀκροατὰς καὶ τηρητὰς τούτου τοῦ Λόγου! Βεβαίως, τοῦτο διδάσκεται παρὰ τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ διὰ τῶν Ἱερῶν κειμένων, συνεχῶς καὶ συστηματικῶς, εἰς κάθε σελίδα τῶν Θείων λογίων˙ πλὴν ὅμως, … κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ ἐντονώτερον, κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, ὁπότε, ὡς εἴπωμεν προβάλεται ἡ Θεία διδαχή!

Ὅμως, πέραν ταύτης τῆς διδαχῆς καὶ ἀκροάσεως τοῦ Λόγου τοῦ Κυρίου, ἐκεῖνο ὅπερ προηγεῖται καὶ ἔχει τὴν πρώτην ἀξίαν καὶ ὠφέλειαν, εἶναι ἡ τήρησις καὶ ἐφαρμογὴ τῶν Θείων ἐντολῶν καὶ διδασκαλιῶν! Ὁ Κύριος, δὲν εἶπε μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀπήτησεν ἐπιμόνως καὶ ἐπιτακτικῶς, ἵνα τηρῶμεν τὰ Θεῖά Του προστάγματα! «Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν» (Λουκ. ΙΑ΄ 28), ἀπήντησεν εἰς τὴν γυναῖκα ἐκείνην ἥτις, ἐνθουσιασμένη ἀπὸ τὰ ἀθάνατα καὶ μοναδικὰ Λόγια Του, ἐμακάρισε τὴν Παναγία Μητέρα Του. Ἀλλά, καὶ ὀλίγον πρὶν ἀναληφθεῖ εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ἐνῶ ἔδιδεν τὰς τελευταίας συμβουλὰς καὶ παρακαταθήκας εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ Ἀποστόλους Του, κατέστησε τούτους ὑπευθύνους διὰ τὴν ὀρθὴν διάδοσιν τοῦ Λόγου Του! «Πορευθέντες», εἶπεν εἰς τούτους, «μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. ΚΗ΄ 19-20)!

Τοιούτῳ τῷ τρόπῳ, ἐξῆλθον οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι εἰς τὸν κόσμον κηρύττοντες καὶ διδάσκοντες˙ … οὐχὶ ὡς διδάσκαλοι, ἀλλὰ ὡς μαθηταὶ καὶ «φορεῖς» τοῦ Λόγου τοῦ Διδασκάλου των!

 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος!

 

Οὗτος ὁ κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων, - ὡς εἶναι γνωστόν, - ὑπῆρξεν ἐν πρώτοις, φανατικὸς φαρισαῖος καὶ σκληρὸς διώκτης τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως! Μετὰ δαιμονικῆς μανίας ἐδίωξε τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί, ὡς ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ, ἀπολογούμενος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, «ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας» (Πράξ. ΚΒ΄ 3-4)! Ὅτε ὅμως, ἐκάλεσε τοῦτον ὁ Κύριος διὰ τοῦ γνωστοῦ ὁράματος εἰς τὴν Δαμασκόν, τότε ἐπίστευσεν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ἐκατηχήθη ὑπ’ Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου, ὡς βεβαιοῖ ὁ ἴδιος! «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. Α΄ 11-12)!

Ταῦτα, συνεπῶς, τὰ ὅσα ἐδιδάχθη ὑπὸ τοῦ Διδασκάλου, καὶ … ἐκλήθη εἰς τὴν συνέχειαν ἵνά τα κηρύξῃ εἰς τὰ ἔθνη, ταῦτα διδάσκει πρὸς τοὺς ἀποδέκτας τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς του, δηλαδὴ τοὺς Γαλάτας! Τοὺς διδάσκει δέ, καθορίζων εἰς τούτους μὲ σαφήνειαν, ὅτι … ἐκεῖνοι οἵτινες, θὰ βαδίσωσι μὲ ἀκρίβειαν καὶ συνέπειαν τὰς Θείας ὑποδείξεις καὶ ἐντολάς, θὰ ἔχουσι τὴν «εἰρήνην τοῦ Θεοῦ τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν» (Φιλιπ. Δ΄ 7), ἀλλὰ καὶ τὸ ἔλεος καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου!

 

Τὸ Θεῖον ἔλεος!

 

Πολλάκις, φίλοι μου καὶ ἀδελφοί μου, ἔχομεν ἀναφερθεῖ εἰς τὸ Θεῖον ἔλεος καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου! Ὅμως ἐν προκειμένῳ, ἐπανερχόμεθα, διότι … ἔχουσι πληθυνθεῖ σήμερον, ἐκεῖνοι οἵτινες συγχέουσιν ἠθελημένως τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀγάπην Του, μὲ τὰς ἀνθρωπίνας ἰδέας καὶ «ἀγαπολογικὰς ἐκφάνσεις», διὰ τῶν ὁποίων διαστρέφουσι πλήρως τὸ μεγαλεῖον τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου!

Ἐν προκειμένῳ, ὁ Θεῖος Ἀπόστολος «ὑπογραμμίζει», ὅτι τὸ Θεῖον τοῦτο ἔλεος, ἐπισκιάζει καὶ φωτίζει καὶ χαριτώνει, … ὄχι ὅλους, ἀλλὰ ἐκείνους οἵτινες πειθαρχοῦσι καὶ συνειδητῶς βιώνουσι τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ! Βεβαίως, ἐπὶ πάντας ἐκχέεται τὸ ἔλεος καὶ ἡ Ἀγάπη τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ ἐνεργεῖ αὕτη καὶ «καρποφορεῖ», εἰς ἐκείνους οἵτινες τὴν ἐπιθυμοῦσι καὶ τὴν συντηροῦσιν ἐντός των, δι’ ἀγῶνος πνευματικοῦ καὶ ἔργων ἀγαθῶν! Ἂς μὴ ξεχνῶμεν ὅτι ταύτην τὴν Ἀγάπην, ὁ Κύριος τὴν παρεῖχεν πλουσιοπαρόχως, καὶ εἰς τὸν ἀποστάτην μαθητήν Του τὸν Ἰούδαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς σταυρωτάς Του, παρέχων εἰς τούτους καὶ τὴν ὁλόθυμον συγνώμην Του˙ ὅμως εἰς οὐδὲν ὠφελήθησαν οὗτοι καὶ ἀντιθέτως ἐκολάσθησαν˙ καὶ ἔτι «φέρουσι τὸ Αἷμα Αὐτοῦ, ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα των», ὡς οἱ ἴδιοι ἀνεθεμάτησαν ἑαυτούς!

Τὸ Θεῖον ἔλεος, δὲν ἐκβιάζει, ἀλλά, ἀφ’ ἑνὸς ἀνέχεται τοὺς ἀρνητὰς καὶ ὑβριστὰς καὶ Θεομάχους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπιβραβεύει καὶ ἐνισχύει καὶ χαριτώνει ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσι τὰς χάριτάς Του καὶ κοπιῶσι ἵνα ἀποκτήσωσι ταύτας! Τοῦτο τὸ Θεῖον ἔλεος ἐνίσχυεν ἅπαντας τοὺς Ἁγίους, - μάρτυράς τε καὶ ὁσίους καὶ δικαίους καὶ πατέρας, - καὶ ἔμενον οὗτοι ἀνυποχώρητοι εἰς τὴν Πίστιν των καὶ ἔτρεχον ἐν ταὐτῷ εἰς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰ μαρτύρια, διὰ τὸ … «ὑπὲρ πᾶν Ὄνομα»!

 

Οἱ Ἅγιοι εἶναι τὰ … ὑποδείγματα!

 

Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, ἔχει ὁρίσει ἵνα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν προβάλλεται μία ἢ καὶ περισσότεραι μορφαὶ Ἁγίων, προκειμένου … μελετῶντες τὴν ἁγίαν βιοτήν των, ἔχομεν τούτους ὁδηγοὺς καὶ πρωτοπόρους πρὸς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! Οὐδεὶς τῶν Ἁγίων τούτων, εἰσῆλθεν εἰς τὸν Παράδεισον καὶ οὐδεὶς ἐστέφθη τὸν στέφανον τῆς Ἁγιότητος, διελθὼν τὸν παρόντα βίον ἐν ἀνέσει καὶ ραθυμίᾳ! Ἀντιθέτως, ἅπαντες «διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου», - μεταφορικῶς τε καὶ κυριολεκτικῶς, - καὶ ἅπαντες προσκαλοῦσιν ἡμᾶς εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπόλαυσιν, ἀγωνιζόμενοι κατὰ τὸ τούτων ὑπόδειγμα!

Εἷς ἐκ τῶν, ἐσχάτως ἀναδειχθέντων Ἁγίων, ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης, ὅτε παρεκάλουν τοῦτον  ἵνα προσεύχῃται δι’ ἀσθενεῖς καὶ ἄλλους ταλαιπωρουμένους ὑπὸ ποικίλων περιστάσεων, ἔλεγεν: «Δὲν θὰ προσευχηθῶ, διὰ νὰ σὲ ἀπαλλάξῃ ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀσθένειάν σου, ἀλλὰ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ σοῦ δίνῃ ὑπομονή, γιὰ νὰ μπορέσης νὰ τὴν ὑπομείνης»!

Εἴθε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀγωνιζόμενοι καὶ κοπιῶντες, νὰ διέλθωμεν τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν, καὶ νὰ λάβωμεν χάριν καὶ Θεῖον ἔλεος κατ’ ἐκείνην τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ ἡμέραν τῆς Δευτέρας τοῦ Κυρίου παρουσίας! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Ὁ πόνος, σημαίνει … ἀγάπην! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ (2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Χριστῷ συνεσταύρωμαι» (Γαλ. Β΄ 20).

 

Ἡ σταύρωσις τοῦ Κυρίου!

 

Ποῖος ἄνθρωπος δὲν γνωρίζει τοῦτο τὸ φοβερὸν γεγονός; Ποῖος, … εἴτε χριστιανός, εἴτε Ἰουδαῖος, εἴτε νέος, εἴτε γέρων, εἶναι δυνατὸν ἵνα ἀγνοῇ τὸ μοναδικὸν καὶ κορυφαῖον καὶ ἀνεπανάληπτον τοῦτο ἔγκλημα τῶν αἰώνων! Ποῖος δὲν συγκλονίζεται, - τῶν ἀθέων καὶ ἀπίστων, βεβαίως … ἐξαιρουμένων! - ἀπὸ τὴν ὑπερτάτην ταύτην θυσίαν τοῦ Θεανθρώπου, καθ’ ἥν, «ἀπὸ … ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης. …καὶ … τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω, καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη» (Ματθ. ΚΣΤ΄ 45-53); Ποῖος, ἐπίσης, δύναται ἵνα κατανοήσῃ καὶ βιώσῃ ἐκεῖνα τὰ φοβερὰ καὶ ἀσύλληπτα διὰ τὸν ἀνθρώπινον νοῦν μαρτύρια, ἅτινα ὑπέστη ὁ Θεάνθρωπος Κύριος διὰ τὴν τοῦ κόσμου σωτηρίαν; Πολλοί, βεβαίως, χρησιμοποιοῦσιν ἐντελῶς ἐπιπολαίως, τὴν φρᾶσιν, «περνῶ τὰ μαρτύρια τοῦ Χριστοῦ», χωρίς, βεβαίως νὰ ἀντιλαμβάνωνται, ὅτι τοῦτο δὲν πρόκειται ποτὲ νὰ συμβῇ, καὶ ὅτι αὐτὴ καθ’ αὐτὴ ἡ φρᾶσις αὕτη, - κατὰ τοὺς Ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, - εἶναι βλάσφημος καὶ ὑβριστική!

Τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου μας, μόνον ὁ Χριστός μας ἠδύνατο ἵνα ὑποφέρῃ! Ὅσον καὶ ἂν προσεπάθησαν οἱ ἄνθρωποι, εἴτε διὰ λόγους εὐλαβείας, εἴτε δι’ ἐμπορικοὺς τοιούτους ἢ ἄλλους τινάς, ἵνα ἀναπαραστήσωσι τοὺς πόνους καὶ τὰ βάσανα, σωματικά τε καὶ ψυχικά, … ἅπαντες οὗτοι δὲν ἠδυνήθησαν, οὔτε ἐκ «τοῦ μακρόθεν», ἵνα αἰσθανθῶσιν ὅσα ἠσθάνθη καὶ ἐβίωσεν ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «διὰ τὴν ἡμῶν σωτηρίαν»!

 

«Συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν»!

 

Βεβαίως, εἰς τὸν κατανυκτικότατον ἐκεῖνον ὕμνον τῆς Μ. Δευτέρας, «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος πρὸς τὸ ἐκούσιον πάθος …», ἀκούομεν καὶ μελετῶμεν, ὅτι ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, μᾶς καλεῖ μὲ τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν, ἵνα συμπορευθῶμεν μετὰ τοῦ Κυρίου, τὸν ὀδυνηρὸν δρόμον τοῦ μαρτυρίου καὶ τοῦ Γολγοθᾶ, καὶ οὐχὶ μόνον ἵνα συνοδεύσωμεν Τοῦτον εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον, ἀλλ’ ἵνα σταυρωθῶμεν μετ’ Αὐτοῦ, καὶ συνοδυνηθῶμεν, καὶ συναποθάνωμεν, … «ἵνα καὶ συζήσωμεν Αὐτῷ»!

Ὡς εἴπωμεν, ὅμως, τοῦτο εἶναι ἀδύνατον! Ἀδύνατον ἵνα ὑπάρξῃ ἄνθρωπος, ὅσον γερὸς καὶ ἀνθεκτικὸς εἰς τὸν πόνον καὶ ἂν εἶναι, ἵνα δυνηθῇ καὶ ὑπομείνῃ μὲ κάθε λεπτομέρειαν, τὸ σωματικὸν ἀλλὰ καὶ τὸ ψυχικὸν Πάθος τοῦ Σωτῆρος! Καὶ τοῦτο, διότι - ὡς λέγῃ ὁ θεῖος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, - «αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐνεργοῦσιν ὡς παυσίπονον καὶ ναρκωτικὸν εἰς ἡμᾶς! Εἰς τὸν Ἀναμάρτητον Κύριον, ὅμως, τὸ τοιοῦτον ἀναισθητικὸν δὲν ὑπῆρξεν, - καθ’ ὅσον Οὗτος Ἀναμάρτητος, - καὶ οὕτω, ἡ ὀξύτης τῶν πόνων καὶ τῶν ὁδύνων εἰς Αὐτόν, ἦσαν πολλαπλάσιοι»!

Συνεπῶς, καὶ ἡ κατανυκτικὴ ἀνωτέρω φρᾶσις, ἀλλὰ καὶ αὐτή, ἡ τοῦ Παύλου τὴν ὁποίαν καὶ διαπραγματευόμεθα, ἔχουσιν ἀσφαλῶς, διαφορετικὴν σημασίαν!

 

«Ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη»!

 

Τὴν τοιαύτην φρᾶσιν, ἀκούομεν συχνάκις εἰς τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος, καὶ διὰ ταύτης, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, θεωρεῖ ὡς «συ-σταύρωσιν» τοῦ Χριστιανοῦ, τὴν ὕψιστον θυσίαν τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀφοσιώσεως τοῦ Χριστιανοῦ εἰς τὸν Κύριον, ἀλλὰ καὶ τῆς, ἐξ  ἴσου, παντελοῦς ἀποξενώσεως τούτου, ἀπὸ τοῦ κόσμου καὶ τῶν κοσμικῶν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν! Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν ἔννοιαν ἔχει καὶ οὗτος ὁ λόγος τοῦ Ἀποστόλου πρὸ ὃν ἡ ἀναφορά μας! «Χριστῶ συνεσταύρωμαι», σημαίνει, «ἔγινα κοινωνὸς τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ καὶ εἶμαι πεθαμένος, δὲν ζῶ δὲ πλέον ἐγώ, ὁ παλαιὸς δηλαδὴ ἄνθρωπος, ἀλλὰ ζῇ μέσα μου ὁ Χριστός» (Ἑρμηνεία εἰς τὸν ὡς ἄνω στίχον, ὑπὸ Π. Τρεμπέλα)! Ὑπ’ αὐτήν, συνεπῶς, τὴν ἔννοιαν, συνεσταυρώθη καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος μετὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἠκολούθησε τὸν δρόμον τὸν δύσκολον καὶ τραχύν, καὶ ἀρνούμενος τὰς ἀνέσεις καὶ ἡδονὰς τῆς μικρᾶς καὶ ματαίας ταύτης ζωῆς, ἠγωνίσθη ἀφαντάστους ἀγῶνας καὶ θλίψεις …!

Τούτους τοὺς ἀγῶνάς του, τοὺς περιγράφει εἰς τὴν ἐπιστολήν του πρὸς τοὺς Κορινθίους, ἐν συντομίᾳ ὡς ἑξῆς˙ «ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι· χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπισύστασίς μου ἡ καθ᾿ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν» (Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 24-28)! Διὰ τούτων τῶν ταλαιπωριῶν καὶ κινδύνων, ἠγωνίσθη καὶ ἐθυσίασε τὸν ἑαυτόν του διὰ τὴν Ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μας! «Συνεσταυρώθη» μετὰ τοῦ Κυρίου, οὐχὶ κρεμάμενος ἐπὶ ξυλίνου Σταυροῦ, ἀλλὰ καθ’ ἡμέραν, διὰ τῶν ὡς ἄνω θλίψεων καὶ κακουχιῶν!

 

Ὁ πόνος, σημαίνει … ἀγάπην!

 

Ὅταν ὁ Κύριος εὑρίσκετο μετὰ τῶν μαθητῶν Του, πολλάκις προεμήνυσεν εἰς τούτους, ὅτι θὰ ὑποστῶσι θλίψεις καὶ ταλαιπωρίας διὰ τὴν Ἀγάπην Του! «Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· … Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Λουκ. ΚΑ΄ 12-17)! Τοὺς εἶχεν «ἑτοιμάσει» διὰ τὰς ἐπερχομένας δυσκολίας καὶ δοκιμασίας, καὶ μάλιστα, κατὰ τρόπον φυσικὸν καὶ ἀναπόφευκτον! Οὐχὶ δὲ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἀπαιτοῦσεν (ὁ Κύριος), καὶ τὴν θλίψιν καὶ τὴν βίαν, ὡς στοιχεῖα «καταλυτικά», διὰ τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! Καὶ τοῦτο, ἀσφαλῶς, διότι … τὴν ἀγάπην του κάποιος, τὴν ἀποδεικνύει, ὄχι τόσον ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας καὶ εἰς «καιρὸν εἰρήνης», ἀλλὰ εἰς καταστάσεις ἐπικινδύνους καὶ δυσκόλους!

Αὕτη ἡ ἀγάπη … εἶναι γνησία καὶ εἰλικρινής! Ταύτην ζητεῖ καὶ θέλει ὁ Κύριός μας! Ταύτην, ἐπίσης, ὀφείλομεν ἵνα δίδωμεν καὶ ἐπιδεικνύωμεν εἰς τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν μας, ἐφ’ ὅσον καὶ … «αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α΄ Ἰωάν. Δ΄ 19),  καὶ ἐθυσιάσθη δι’ ἡμᾶς καὶ … «ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ τιμίῳ (Αὐτοῦ) αἵματι» (Ὕμνος Μ. Παρασκευῆς)!

Ταύτην τὴν ἔμπονον ἀγάπην, ἥντινα δεικνύομεν εἰς τὰ πολὺ ἀγαπητά μας πρόσωπα, ἀλλὰ καὶ ταύτην ἥντινα ζητοῦμεν καὶ θέλομεν παρὰ τῶν ἄλλων. Ἐκείνην, τὴν τοῦ καλοῦ Σαμαρείτου, ἀλλὰ καὶ τόσων ἄλλων Ἁγίων, οἵτινες ἐμιμήθησαν τὴν Ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἔζησαν … «συσταυρούμενοι» μετ’ Αὐτοῦ! Ταύτην τὴν Ἀγάπην ἂς προσφέρωμεν … πρὸς τοὺς πλησίον μας, - κυρίως δὲ πρὸς τοὺς ἐχθρούς ἡμῶν, - ὥστε, μετὰ παρρησίας, νὰ ζητήσωμεν καὶ ἡμεῖς ταύτην, παρὰ τοῦ Δικαίου Κριτοῦ, κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Κρίσεως!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

«Ὁποῖον τὸ διεκδικούμενον, τοιοῦτος ἀλλὰ καὶ τοσοῦτος ὁ ἀγών»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025)

«Ἐὰν δὲ καὶ ἀθλῇ τις, οὐ στεφανοῦται, 

ἐὰν μὴ νομίμως ἀθλήσῃ» (Β΄ Τιμόθ. Β΄ 5).

 

Ἀγωνίζεσθαι καὶ … εὖ ἀγωνίζεσθαι!

 

Εἶναι γνωστόν, φίλοι ἀναγνῶσται, διὰ τοὺς ἔχοντας ἔστω καὶ στοιχειώδη γνῶσιν διὰ τὰ τοῦ ἀθλητισμοῦ, ὅτι ἐντὸς τῶν ἀγωνιστικῶν στίβων ὑπάρχουσι «κανόνες», οἵτινες ὁρίζουσι καὶ καθορίζουσι, … καὶ τὸν τρόπον, καὶ τὸν χρόνον, καὶ τὰ «πλαίσια», ἐντὸς τῶν ὁποίων διεκπεραιοῦνται οἱ διάφοροι ἀγῶνες! Πλησίον τοῦ … «ἀγωνίζεσθαι», ὑπάρχει καὶ προηγεῖται τὸ … «εὖ ἀγωνίζεσθαι»! Καὶ τὸ μὲν ἀγωνίζεσθαι, καταδεικνύει τὴν θέλησιν καὶ τὸν ζῆλον καὶ τὴν ἐπιθυμίαν, ὥστε ὁ ἄνθρωπος νὰ μεριμνᾷ, - πέραν τῶν, ἀπολύτως προεχόντων, ἅτινα εἰσί, ἐκεῖνα τὰ ἀφορῶντα εἰς τὸν ψυχικὸν ἄνθρωπον, τοὐτέστιν, ἡ κατὰ Χριστὸν ζωή, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐνάσκησις τῶν ἀρετῶν, - καὶ τὰ τοῦ δευτερεύοντος σώματος! Ὁ ἀθλητισμός, ἀκριβῶς εἰς τοῦτο καὶ μόνον ἔχει τὴν ἀξίαν του˙ εἰς τὴν εὐρωστίαν καὶ ὑγείαν τοῦ ἀνθρωπίνου σώματος! Βεβαίως, ἐξειλίχθη – κατὰ λανθασμένην ἐκτίμησιν, - εἰς χῶρον ἀντιπαλότητος καὶ φιλοδοξίας καὶ κερδοσκοπίας, καὶ δυστυχῶς ὁ πρώτιστος καὶ κύριος σκοπός του, … ὑπεβαθμίσθη!

Πέραν, ὅμως τοῦ «ἀγωνίζεσθαι», ὡς εἴπωμεν, ὑπάρχει καὶ τὸ «εὖ ἀγωνίζεσθαι»˙ καὶ τοῦτο τὸ δεύτερον, ἴσως ἔχει τινὰ σχέσιν μὲ τοὺς κανόνας καὶ τὰ ὁριζόμενα, εἰς τοὺς ἀθλητικοὺς ἀγῶνας˙ ἀλλὰ δι’ ἡμᾶς τοὺς χριστιανούς, τὸ «εὖ ἀγωνίζεσθαι», ἀφορᾷ εἰς τοὺς πνευματικοὺς ἀγῶνας! Εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐκείνους καθ’ οὓς ὁ ἀγωνιστὴς χριστιανός, διεκδικεῖ στέφανον αἰώνιον καὶ ἀθάνατον! Ἀγωνίζεται, ὄχι ἐναντίον τῶν συναθλητῶν του, οὔτε ἀσφαλῶς διὰ τὸ … ἐθνόσημον ἢ διὰ τὰ μετάλλια, ἀλλὰ πρωτίστως ἐναντίον τοῦ … ἑαυτοῦ του καὶ τῶν ἀδυναμιῶν καὶ παθῶν του! Ἀγωνίζεται διὰ τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ κατὰ τῶν πονηρῶν πνευμάτων˙ καὶ ὡς λέγῃ ὁ Παῦλος, «οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» (Ἐφεσ. ΣΤ΄ 12)! Οὗτος ὁ πνευματικὸς ἀγών, εἶναι ἀσφαλῶς, ἐκεῖνος ὅστις προηγεῖται καὶ ἔχει ἀξίαν πολλαπλασίαν τοῦ ἄλλου τοῦ … σωματικοῦ!

 

«Ὁποῖον τὸ διεκδικούμενον, τοιοῦτος ἀλλὰ καὶ τοσοῦτος ὁ ἀγών»!

 

Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον, «ὁ ἀγὼν ἐντείνεται καὶ πολλαπλασιάζεται, ἀναλόγως μὲ τὸ τί διεκδικοῦμεν»! Ἐπὶ παραδείγματι, ἐὰν ἐρωτήσωμεν ὅλους ἐκείνους, ἀθλητὰς καὶ ἀθλητρίας, ὅλων τῶν ἀθλημάτων, διὰ ποῖον λόγον κοπιάζουσι καὶ ἀγωνίζονται, καὶ χάριν τῶν ἀθλημάτων τούτων, καταλείπουσι καὶ τὴν μόρφωσιν, καὶ τὰς οἰκογενείας των, καὶ κάθε εἴδους ἄνεσιν, καὶ ὑποβάλλονται πολλάκις, εἰς τεράστια οἰκονομικὰ - καὶ ἄλλα - ἔξοδα καὶ δαπάνας, καὶ ζῶσιν, οὕτως εἰπεῖν, ὡς δέσμιοι καὶ δοῦλοι, πειθαρχοῦντες εἰς τὰς παρανοϊκάς, πολλάκις, ἀπαιτήσεις τῶν γυμναστῶν καὶ προπονητῶν των, καὶ κοπιάζουσι, καὶ θλίβονται εἰς τὰς ἀποτυχίας των, καὶ γενικῶς πιστεύουσι, ὅτι οὗτος (ἡ ἐπιτυχία) εἶναι ὁ πρῶτος καὶ ἅμεσος σκοπὸς τῆς ζωῆς των˙ ἐάν, λέγω, τοὺς ἐρωτήσωμεν, ἡ ἀπάντησις ὅλων τούτων θεωρεῖται τοσοῦτον αὐτονόητος, ὥστε ἡ ἐρώτησίς μας νὰ θεωρῇται … ἀνόητος! Ποία, λοιπόν, ἡ ἀπάντησις; Ποῖος ὁ στόχος καὶ τὸ διεκδικούμενον; Ἀσφαλῶς, ἡ δόξα, τὸ μετάλιον, ὁ φθαρτὸς στέφανος, καὶ πολλάκις τὰ χρήματα καὶ τὸ ὑλικὸν κέρδος!

Ἐάν, ὅμως, ἦτο δυνατόν, ἵνα ἐρωτήσωμεν, ἀντιστοίχως, καὶ ἅπαντας ἐκείνους, οἵτινες ἠγωνίσθησαν, ἀλλὰ καὶ ἔτι ἀγωνίζονται, ἔχοντες ὡς διεκδικούμενον, τὰ ἄφθαρτα καὶ αἰώνια ἀγαθὰ τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, τότε … θὰ ἐλαμβάνωμεν τὴν ἀπάντησιν ἐκείνην, ἥντινα ἔδωκεν ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Εὐφημία ὅταν ἠρωτήθη παρὰ τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, κατὰ τὴν θαυμαστὴν ἐπίσκεψίν της εἰς τὸ ἱερὸν κελλίον του! Τὴν ἠρώτησε τότε ὁ ὅσιος Παϊσιος: «Πῶς ἄντεξες ὅλα ἐκεῖνα τὰ φρικτὰ καὶ ἀπερίγραπτα μαρτύρια, τὰ ὁποῖα καταγράφονται εἰς τὴν βιογραφίαν σου;», καὶ ἡ Ἁγία ἀπήντησεν: «Ἐὰν ἐγνώριζα, ὅσιε πᾶτερ, τὰ ὅσα ἀνεκτίμητα δῶρα τοῦ Παραδείσου τὰ ὁποῖα τώρα ἀπολαμβάνω, … μυριάκις φρικτώτερα καὶ ὀδυνηρώτερα, ἂς ἦσαν τὰ μαρτύριά μου!» Ἤ, διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν μὲ τοὺς Ἁγιογραφικοὺς λόγους τοῦ θείου Ἀποστόλου Παύλου: «λογίζομαι γὰρ ὅτι οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆναι εἰς ἡμᾶς» (Ρωμ. Η΄ 18).

Διεκδικοῦντες, συνεπῶς, οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, τὰ αἰώνια καὶ ἄφθαρτα καὶ ἀνεκτίμητα ἀγαθὰ τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, … εἰς οὐδὲν εἶχον, τὰ ἐγκόσμια τοιαῦτα ἢ ἀκόμη καὶ ταύτην τὴν βιολογικήν των ζωήν, καὶ διὰ τοῦτο ἐθυσίαζον πάντα ταῦτα διὰ τὴν ἀπόλαυσιν τῶν αἰωνίων καὶ ἀθανάτων! Θὰ ἠδυνάμεθα, ἐν προκειμένῳ, ἵνα παραθέσωμεν, πλεῖστα ὅσα Λόγια τοῦ Κυρίου μας, διὰ τῶν ὁποίων διδάσκει καὶ προτρέπει τοὺς μαθητάς Του, ἵνα ὑποστῶσι πᾶσαν βάσανον καὶ θλίψιν, καὶ πάντα κόπον καὶ διωγμὸν καὶ θάνατον, καὶ νὰ μὴν ἀνταλλάξωσι μὲ οἷονδήποτε ἀντάλλαγμα, - ἀκόμη καὶ μὲ ὅλον τὸν κόσμον, - τὴν αἰωνίαν καὶ ἀθάνατον ψυχήν του! «Τί γὰρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐὰν τὸν κόσμον ὅλον κερδήσῃ, τὴν δὲ ψυχὴν αὐτοῦ ζημιωθῇ; ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Ματθ. ΙΣΤ΄ 26)!

 

Ποῖος ὁ ἀγὼν ἡμῶν;

 

Ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου˙ εἶναι γεγονὸς ἀναμφισβήτητον, ὅτι ἀνέκαθεν, ὁ κόσμος οὗτος ὁ ὑλικὸς καὶ φθαρτός, ἀλλὰ καὶ τὰ τοῦ κόσμου τούτου τερπνά, ἔθελγον καὶ ἐσαγήνευον καὶ ἐξηπάτουν, τὸ πλεῖστον τῶν ἀνθρώπων! Οὐχὶ μόνον σήμερον, ὅτε ἡ τεχνολογία συνδεδυασμένη, μὲ τὴν προσιτὴν εἰς ἅπαντας καὶ «εὔκολον» ἁμαρτίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς ἁπάσσας τὰς παρελθούσας ἐποχάς, … ὁ ἄνθρωπος ἐπαγιδεύετο εἰς τὴν «βεβαιότητα» τῶν αἰσθητῶν καὶ φαινομένων, παρὰ εἰς τὰ … «μετὰ θάνατον», ἅτινα ἐθεώρει ὡς ἀμφισβητούμενα καὶ ἀμφίβολα! Προσεκολλᾶτο, θὰ ἐλέγωμεν, εἰς τὰ ὁρώμενα καὶ «χειροπιαστά», παρὰ εἰς ἐκεῖνα τὰ … μὴ ὁρώμενα ἅτινα – παρ’ ὅτι, περὶ τούτων μᾶς διαβεβαιοῖ ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος, - «ἔπειθον», σαφῶς περισσότερον, τὸν ἀνόητον καὶ ἀρνητὴν τοῦ Θεοῦ, ἄνθρωπον!

Ὅμως, ἡ Πίστις ἡμῶν, φίλοι ἀναγνῶσται, ὡς λέγει ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, εἶναι … ἀποκεκαλυμμένη! Ὁ ἱδρυτὴς καὶ δομήτωρ Αὐτῆς, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, καὶ τότε ποὺ ἦλθεν ἐν σώματι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, ἀλλὰ καὶ πρὶν τῆς ἐλεύσεώς Του, ἀλλὰ καὶ μετά,  διὰ τῶν Ἁγίων Του καὶ διὰ θαυμάτων, ἔπεισε καὶ πείθει, … ὅτι ὁ Ἄνθρωπος δὲν εἶναι «μελλοθάνατος», ἀλλά, τοὐναντίον, εἶναι οὗτος … ἀθάνατος! Συνεπῶς, ἂς παραμένωμε πειθαρχοῦντες καὶ ἀκολουθοῦντες τὸν Κύριον καὶ ἂς μὴν παύωμεν ἵνα ἀγωνιζόμενοι ζητήσωμεν κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, τὸ Θεῖον Αὐτοῦ ἔλεος! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

 

Ἡ καύχησις! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΚΑΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2025)

«Καυχᾶσθαι δὴ οὐ συμφέρει μοι» (Β΄ Κορ. ΙΒ΄ 1).

 

Ἡ καύχησις!

 

Ἅπαντες, ἀγάπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, γνωρίζομεν τὸ κορυφαῖον πάθος, ἐξ ὅλων τῶν παθῶν τὰ ὁποῖα κατατυραννοῦσι τὴν ἀνθρωπίνην ὕπαρξιν! Πάμπολλα εἶναι τὰ πάθη καὶ αἱ ἁμαρτίαι ἅτινα, εἴτε προσβάλουσι τὰς ψυχὰς ἡμῶν, εἴτε καταδυναστεύουσιν ἡμῶν, ἐφ’ ὅσον ταῦτα ἔχουσιν ἑδραιωθεῖ ἐντὸς ἡμῶν! Κατὰ τοὺς θείους, ὅμως, καὶ ἱεροὺς Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, τὸ πρῶτον καὶ κορυφαῖον τούτων, - ἐπὶ τοῦ ὁποίου μάλιστα ἑδράζονται καὶ ἐκ τοῦ ὁποίου «τροφοδοτοῦνται» ἅπαντα τὰ … ἄπειρα ὑπόλοιπα, - εἶναι ὁ κατηραμμένος ἐγωισμός! Ἡ καύχησις, ὡς τὴν ἀποκαλεῖ ἐν προκειμένῳ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος!

Εἶναι τὸ πρῶτον ἁμάρτημα καὶ πάθος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐκυλίσθη καὶ κατεβαραθρώθη εἰς τὰ ἔγκατα τοῦ Ἅδου, τὸ πρῶτον ἐκεῖνο Ἀγγελικὸν τάγμα τοῦ Ἑωσφόρου, τὸ ὁποῖον μετεβλήθη καὶ μετεμορφώθη εἰς δαιμονικόν, καὶ ἔχει πλέον ὡς ἀπώτερον σκοπόν του, ἵνα καταβάλῃ καὶ φέρῃ εἰς τὸν ἴδιον τοῦτον κατηραμμένον τόπον, τὸ θαυμάσιον δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, τὸν ἄνθρωπον! «Τὰ κατάφερε», θὰ ἐλέγωμεν, ἕως ἑνὸς σημείου! Διὰ τούτου τοῦ ἰδίου «δολώματος», τοῦ ἐγωισμοῦ δηλαδή, ἐξηπάτησε τοὺς πρώτους ἐκείνους ἀνθρώπους εἰς τὸν Παράδεισον, λέγων εἰς τούτους ὅτι «θὰ γίνωσι Θεοὶ ἐὰν φάγωσιν ἐκ τοῦ ἀπηγορευμένου καρποῦ»! Τοῦτο ἐπεδίωξεν οὗτος ὁ διάβολος καὶ διὰ τούτου ἐξηπάτησε καὶ τὸν ἄνθρωπον!

Τοῦτο εἶναι … ἡ καύχησις! Νὰ θεωρῶμεν ἑαυτούς, ἀνωτέρους καὶ ὑψηλοτέρους, ὅλων τῶν ἄλλων καὶ νὰ πιστεύωμεν ὅτι εἴμεθα τὸ … κέντρον τοῦ κόσμου! Εἰς ἑκάστην ἐκδήλωσιν τῆς ζωῆς μας, τοῦτο τὸ δυσῶδες πάθος … προηγεῖται ἡμῶν! Εἰς τὴν ἐμφάνισίν μας, εἰς τὰς γνώσεις μας, εἰς τὰς ἐνδυματολογικάς μας ἐπιλογάς, εἰς τὰς συναναστροφάς μας, εἰς τὴν ἐργασίαν μας …, πάντοτε ὁ ἑαυτός μας πρῶτος! Τόσον πρῶτος, ὥστε, πολλάκις, καὶ ὁ Θεὸς ὠχριᾶ ἐνώπιόν μας! Πόσον, δυστυχῶς, «ταιριάζουμε» μὲ ἐκεῖνον τὸν Φαρισαῖον τῆς παραβολῆς, ὅστις ἔχων ὑπερβεῖ τοὺς πάντας καὶ τὰ πάντα, ἀπευθύνεται εἰς τὸν Θεὸν χυδαίως! Ποῖος, λοιπόν, δύναται ἵνα ἐξαιρέσῃ τὸν ἑαυτόν του, ὡς μὴ ἔχοντα τὸ τοιοῦτον πάθος;

 

Προσγείωσις …!

 

Εἰς τὴν καύχησιν, ἥτις ὡς εἴδομεν, ἀποτελεῖ κοινὴν ἀσθένειαν δι’ ἅπαντας τοὺς ἀνθρώπους ἀνεξαιρέτως, ὁ Κύριος μᾶς παραθέτει μίαν ἀσφαλεστάτην … προσγείωσιν! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰωάν. ΙΕ΄ 5)! Καὶ ἂν ἐπετύχαμεν τινὰς πνευματικὰς ἐπιτυχίας, ὁ Κύριος ἐνήργησεν ἵνά το κατορθώσωμεν! Καὶ ἂν οἱ Ἅγιοι ἠγωνίσθησαν καὶ ἐπέτυχον ἵνα ἁγιασθῶσιν, ἡ χάρις τοῦ Κυρίου ἐπέτυχε τοῦτον τὸν ἁγιασμόν! Εἶδεν ὁ Θεὸς τὴν ἀγαθήν των πρόθεσιν καὶ ἔδιδεν εἰς τούτους … πλουσίως! Ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τοὺς βίους ἁπάντων τούτων, μηδὲ καὶ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἐξαιρουμένης, οὐδεὶς καυχᾶται διὰ τὰ … κατορθώματά του! Οὐδεὶς ἐκ τούτων - Ἀποστόλων, Πατέρων, Ὁσίων, Μαρτύρων, Προφητῶν, κ.λ.π. - ἐθεώρησεν ὅτι … κατέκτησε τὸν Παράδεισον! Πάντοτε ὡμολόγουν, ὅτι, «δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν» (Λουκ. ΙΖ΄ 10)! Πάντοτε ἐθεώρουν ἑαυτούς, ὡς πρώτους ἁμαρτωλούς, καὶ ὡς ὁ Παῦλος, διεκήρυττον ἀπεριφράστως, «ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ» (Α΄ Τιμ. Α΄ 15)!

Καὶ ὅταν ὁ λογισμός των, τοὺς παρέσυρρεν καὶ ἔβλεπον τὰ θαυμαστά, πολλάκις, ἔργα των, ἐδόξαζον τὸν Θεόν, «τὸν ποιοῦντα μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός» (Ἰὼβ Θ΄ 10), διότι Ἐκεῖνος ἐνήργει καὶ ἔκαμνεν τὰ θαύματα διὰ τῶν Ἁγίων Του!

Εἰς ταύτην τὴν «παγίδα» αἰσθάνεται ὅτι κινδυνεύει ὁ Παῦλος! Ὁ Κύριος ἔχει δείξει εἰς τοῦτον, κατ’ ἐπανάληψιν, τὸν πλοῦτο τῆς Ἀγάπης Του, καὶ ἐνήργει ὁ θεῖος οὗτος Ἀπόστολος, πολλὰ καὶ ἐκπληκτικὰ «σημεῖα»! Διὰ τοῦτο καὶ «προλαμβάνει» - θὰ ἐλέγωμεν τὴν … καύχησίν του, καὶ ἐξιστορῶν κάποια θαυμαστὰ ἅτινα τοῦ συνέβησαν, τὰ «ἐναποθέτει» εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ! Καὶ ταύτην, ὅμως τὴν ἐξιστόρησιν καὶ ἀπαρίθμησιν, θεωρεῖ ὅτι δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ τὴν πράξῃ καὶ διὰ τοῦτο ὁμολογεῖ εἰς τὴν συνέχειαν, καὶ καταγγέλει ἐν ταὐτῷ τοὺς Κορινθίους˙ «γέγονα ἄφρων καυχώμενος! Ὑμεῖς με ἠναγκάσατε» (Β΄ Κορ. ΙΒ΄ 11)!

 

Ἡ σεμνότης καὶ ἡ ταπείνωσις!

 

Ὁ ἐγωισμός, εἶναι τὸ τέρας ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπιμελῶς κρύπτεται! Ἐν πολλοῖς, δὲν τοῦ δίδομεν σημασίαν, καὶ πολλάκις μᾶς πείθει ὅτι … δὲν ὑπάρχει! Μόνον ἐκεῖνοι οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, τὸ διέκρινον καὶ τὸ ἐπολέμουν καὶ διὰ τοῦτο ἐμείωνον καὶ ἐξουδένων τοὺς ἑαυτούς των! Μὲ πρῶτον διδάξαντα τὸν ἴδιον τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, - «ὃς ἐν μορφῇ Θεοῦ ὑπάρχων οὐχ ἁρπαγμὸν ἡγήσατο τὸ εἶναι ἴσα Θεῷ, ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐκένωσε μορφὴν δούλου λαβών, ἐν ὁμοιώματι ἀνθρώπων γενόμενος, καὶ σχήματι εὑρεθεὶς ὡς ἄνθρωπος ἐταπείνωσεν ἑαυτὸν γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δὲ σταυροῦ» (Φιλιπ. Β΄ 6-8) – καὶ ἐν συνεχείᾳ πλήθη ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, οἵτινες ἠκολούθησαν τὸ τοῦ Διδασκάλου παράδειγμα, ἐταπεινώθησαν ὡς ἀκριβῶς ἐδίδαξεν Ἐκεῖνος, ζῶντες κρυπτόμενοι ἐκ τῶν ἀνθρώπων … «ἐν σπηλαίοις καὶ ὄρεσι καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 38)!

Ναί! Τοῦτο εἶναι ἡ ταπεινοφροσύνη! Οὐχὶ τὸ νὰ παριστάνωμεν ἑαυτοὺς μικροὺς καὶ ἐλαχίστους καὶ ἁμαρτωλούς, ἀλλὰ τὸ νὰ πιστεύωμεν τοῦτο καὶ τὸ βιώνωμεν …! Νὰ θεωρῶμεν ἑαυτοὺς ἀναξίους καί, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, ἐνόχους ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, καὶ ὡς ὁ τελώνης νὰ ἐκλιπαρῶμεν τὸν Ἐλεήμονα Κύριον, «ὁ Θεὸς ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. ΙΗ΄ 13)!

 

Ποῖοι εἴμεθα;

 

Ἀλήθεια, ἀδελφοί μου, «ἐμετρήσαμε» ποτὲ τὸ πνευματικό μας ἀνάστημα; Ἐπεδιώξαμεν ποτὲ ἵνα παρακάμψωμεν τὰ ἀνόητα λόγια καὶ τὰς ἐμετικὰς κολακείας τῶν ἀνθρώπων; Οἱ ἄνθρωποι, ἄλλοτε μὲν ἐξ ἀγάπης κινούμενοι, ἄλλοτε, προκειμένου ἵνα μᾶς παγιδεύσωσι, ἄλλοτε θέλοντες, ἵνα καὶ ἡμεῖς κολακεύσωμεν τούτους, εἶναι πολὺ «εὔκολοι» εἰς τὸ νὰ μᾶς «ἀναβιβάζωσιν ἕως τὰ ἆστρα τοῦ οὐρανοῦ»! Ἡμεῖς, ὅμως, ἀνελογίσθημεν ἔστω καὶ πρὸς στιγμήν, ὅτι μέλλομεν ἵνα κριθῶμεν ὑπὸ τοῦ Ἀδεκάστου Κριτοῦ; Ὅτι, «ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε Κύριε, τίς ὑποστήσεται;» (Ψαλμ. ΡΚΘ΄ 3)

Δὲν εἴμεθα, ἐκεῖνοι ποὺ φαινόμεθα˙ ἀντιθέτως, εἴμεθα ἐκεῖνοι ποὺ … δὲν φαινόμεθα! Ἐκεῖνος ποὺ φαίνεται, εἶναι ὁ σαρκικὸς καὶ φθαρτὸς καὶ θνητός! Ἐκεῖνος, ὅμως ποὺ δὲν φαίνεται, εἶναι ὁ ψυχικὸς καὶ ἄφθαρτος καὶ ἀθάνατος, ἀλλὰ καὶ αἰώνιος! Δυστυχῶς, «ἐμείναμεν» καὶ ἀγωνιζόμεθα καὶ ἐλπίζομεν, εἰς ἐκεῖνον τὸν ἑαυτό μας, τὸν ἀσήμαντο καὶ φθαρτὸ καὶ περιεφρονήσαμε τὸν μέγα καὶ ἀθάνατο καὶ αἰώνιο! Καὶ ἐκαυχήθημεν καὶ καυχώμεθα διὰ τὰ μικρὰ καὶ σαρκικὰ καὶ φθαρτά, ἀντιθέτως δέ, διεγράψαμεν καὶ ἠκυρώσαμεν καὶ περιεφρονήσαμεν, ἐκεῖνα τὰ οὐσιώδη καὶ τὰ μένοντα εἰς ζωὴν αἰώνιον! Ἐσμικρύνθημεν καὶ ἠχρειώθημεν καὶ ἐπαληθεύσαμεν, δυστυχῶς,  ἐκεῖνο τὸ τοῦ ψαλμωδοῦ, … «ἄνθρωπος ἐν τιμῇ ὢν οὐ συνῆκε, παρασυνεβλήθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις καὶ ὡμοιώθη αὐτοῖς» (Ψαλμ. ΜΗ΄ 13, 21)!

«Νῦν δὲ καυχᾶσθε ἐν ταῖς ἀλαζονείαις ὑμῶν· πᾶσα καύχησις τοιαύτη πονηρά ἐστιν» (Ἰακ. Δ΄ 16)! Ἂς μάθωμεν, τοὐλάχιστον, νὰ καυχώμεθα, δι’ ἐκεῖνα, ἅτινα «ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν» καὶ διὰ ταῦτα νὰ παλαίωμεν καὶ νὰ ἀγωνιζώμεθα! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν