«Μεγάλη ἡ μετάνοια»!!! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΑΣΩΤΟΥ ΥΙΟΥ (8 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026).

 

«Καὶ ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ

ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι» (Λουκ. ΙΕ΄ 16).

 

Τὸ … ἀπάνθισμα τοῦ Εὐαγγελικοῦ Λόγου!

 

Ἅπαντες, σχεδόν, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἅπαντες οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, καθὼς καὶ ἅπαντες οἱ ἑρμηνευταὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης, συμφωνοῦσιν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ἀκόμη καὶ ἂν δὲν ὑπῆρχεν ἡ Ἁγία Γραφή, θὰ ἤρκῃ ἡ σήμερον ἀναγνωσθεῖσα παραβολὴ τοῦ «ἀσώτου υἱοῦ», ἵνα καλύπτῃ ἅπασαν τὴν Θείαν διδασκαλίαν ἁπάσσης τῆς Ἁγίας Γραφῆς! Θὰ ἤρκῃ καὶ μόνον αὕτη ἡ παραβολή, ἵνα παρρηγορῇ καὶ διδάσκῃ καὶ κατευθύνῃ τοὺς ἀγωνιζομένους εἰς τὴν σωτηρίαν! Ὁ Πανάγιος καὶ γλυκύτατος Πατήρ, ἀφ’ ἑνὸς μέν, δίδει καὶ παραχωρεῖ … τόπον καὶ ἐλευθερίαν εἰς πάντας˙ ἀκόμη καὶ ἂν οὗτοι θέλουσιν ἵνα ἀρνηθῶσι τὴν ἀγάπην Του! Ἀφ’ ἑτέρου, κινούμενος ἐκ τῆς ἀπείρου Θείας ταύτης Ἀγάπης Του, ἀναμένει τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ ἀποστάτου καὶ «ἀσώτου υἱοῦ», ἀλλὰ καὶ πάλιν … «δεικνύει τὴν ἔξοδον τῆς ἐλευθερίας» εἰς πάντα τὸν «διαφωνοῦντα» καὶ ἀρνούμενον τὴν ἄπειρον συγκατάβασιν καὶ συγχώρησίν Του!

Τοῦ τοιούτου ὑπερόχου Οὐρανίου Πατρὸς ἠξιώθημεν ἵνα λογιζώμεθα … τέκνα, παρὰ τὴν πλήρη ἀναξιότητα ἡμῶν˙ Τούτου τοῦ Παναγάθου Δεσπότου, ἀπολαμβάνομεν ἀνὰ πᾶσαν ὥραν καὶ στιγμήν, οὐχὶ μόνον τὴν ἄπειρον Αὐτοῦ οἰκονομίαν καὶ συγκατάβασιν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀγάπην καὶ τὸ Θεῖον ἔλεος, ἅτινα παρέχονται διὰ τῶν σωτηριωδῶν Μυστηρίων τῆς Μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως καὶ τῆς Θείας Εὐχαριστίας, καὶ τέλος˙ χάριν Τούτου τοῦ Παναγάθου Κυρίου, ἡ θύρα τοῦ Παλατίου Αὐτοῦ, θὰ εἶναι πάντοτε ἀνοικτὴ καὶ θὰ μᾶς … περιμένῃ!

 

Ἡ ἀπαισία εἰκὠν τοῦ ἁμαρτωλοῦ!

 

Εἶναι γνωστή, ἀγαπητοί μου, ἡ θαυμασία αὕτη παραβολὴ τοῦ Κυρίου, σχεδὸν εἰς πάντας! Ὁ Κύριος ἀναπαριστᾷ μὲ ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικὸν τρόπον, ἀφ’ ἑνὸς τὴν ἀλαζονείαν καὶ τὸ θράσος καὶ τὴν ἀναίδειαν τοῦ νεωτέρου υἱοῦ, ὅστις ἀποφασίζει ἵνα ἀποστασιοποιηθῇ ἀπὸ τοῦ εὐλογημένου καὶ ἀγαθοῦ πατρός του! Ἀναζητεῖ οὗτος ὁ υἱός, τὴν ἐλευθερίαν του καὶ τὴν ἀπεξάρτησίν του ἐκ τῆς ἐποπτείας καὶ τῶν συμβουλῶν τοῦ γέροντος καὶ πεπειραμένου πατρός του καὶ ἐπιλέγει τὴν συμπόρευσιν καὶ «ὑποταγήν» του εἰς τὴν κοσμικὴν καὶ ἁμαρτωλὸν ζωήν!

Πίπτει, ὅμως! Καὶ πίπτει μετὰ πόνου καὶ συντριβῆς! Ἡ κοσμικὴ ζωή του, ἐπιφέρει εἰς τοῦτον τὴν ἄκραν πνευματικὴν πτωχείαν καὶ τὴν κατάρρευσιν τούτου εἰς τὸ θλιβερὸν ἐπίπεδον τῶν κτηνῶν! Οἱ ἄνθρωποι τοῦ κόσμου, οἵτινες συνεπορεύοντο μετ’ αὐτοῦ ἐν ὅσῳ οὗτος ἦτο ἀκόμη πλούσιος μὲ τὸν πατρικὸν πλοῦτον, οὗτοι πλέον ἐγκατέλειψαν τοῦτον˙ γενομένου δὲ καὶ τοῦ «ἰσχυροῦ λιμοῦ» εἰς ἐκείνην τὴν χώραν τῆς ἀποστασίας του, εὑρέθη γυμνὸς καὶ ἀσκεπὴς καὶ πεινών …! Κατὰ τὴν Θείαν ἐξιστόρησιν, ἀναζητῶν οὗτος τρόπους στοιχειώδους ἐπιβιώσεως καὶ εὑρισκόμενος ὀλίγον πρὸ τοῦ θανάτου, «πορευθεὶς ἐκολλήθη ἑνὶ τῶν πολιτῶν τῆς χώρας ἐκείνης, καὶ ἔπεμψεν αὐτὸν εἰς τοὺς ἀγροὺς αὐτοῦ βόσκειν χοίρους»˙ καὶ ἐνῶ θεωρεῖ ὅτι ἴσως «θεραπεύσει» οὗτος ἐν μέρει ἔστω τὴν ἀθλίαν αὐτοῦ κατάστασιν, διαπιστώνει ὅτι ἡ ἐλαχίστη τροφὴ ἥτις τοῦ ἐδίδετο ἦτο τοσοῦτον ὀλίγη καὶ ἀνεπαρκής, ὥστε … «ἐπεθύμει γεμίσαι τὴν κοιλίαν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν κερατίων ὧν ἤσθιον οἱ χοῖροι»! Κύπτει καὶ οὗτος μετὰ τῶν κτηνῶν καὶ συνεσθίει ἀπὸ τῶν κερατίων, προκειμένου ἵνα θεραπεύσῃ τὴν πεῖνάν του!

 

«Μεγάλη ἡ μετάνοια»!!!

 

Ταύτην τὴν φρᾶσιν, τὴν τόσον αἰσιόδοξον καὶ πανηγυρικήν, ἀκούομεν κατὰ τὴν ἀκολουθίαν τῆς Μεγ. Τετάρτης, ἥτις ἀναφέρεται εἰς τὰ δάκρυα καὶ τὴν μετάνοιαν τῆς ἁμαρτωλοῦ γυναικός! Ἐκείνης τῆς γυναικός, ἥτις,  «προσῆλθεν αὐτῷ … ἀλάβαστρον μύρου ἔχουσα βαρυτίμου, καὶ κατέχεεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀνακειμένου» (Ματθ. ΚΣΤ΄ 7)! Αὕτη ἀκριβῶς, ἡ σωτήριος μετάνοια, κυριαρχεῖ καὶ ἐν προκειμένῳ εἰς τὴν καρδίαν τοῦ ἀσώτου τούτου υἱοῦ! Ἐκεῖ εἰς τὸν βρωμερὸν καὶ δυσώδη τόπον τῆς ἁμαρτίας (τὴν στάνην τῶν ἀκαθάρτων χοίρων), «ἔρχεται εἰς ἑαυτόν»! Ἀναμιμνήσκεται τὰς εὐτυχεῖς ἐκείνας ἡμέρας, ὅτε εὑρίσκετο μετὰ τοῦ γλυκυτάτου πατρός του! Ὅτε ἤσθιεν ὡς βασιλεύς, καὶ ἐνεδιδύσκετο λαμπρὰ καὶ πολυτελῆ ἐνδύματα, καὶ ὅτε ὑπηρετεῖτο ὑπὸ πλειάδος ὑπηρετῶν καὶ δὲν ὑστερεῖτο τὸ … παραμικρόν! Σὺν τούτοις, βλέπει καὶ αἰσθάνεται τὴν ἀθλίαν, ἐν προκειμένῳ, κατάστασίν του, καὶ οἰκτίρων καὶ κατηγορῶν τὸν μόνον αἴτιον τόν … ἑαυτόν του, θρηνεῖ καὶ ὀδύρεται!

Παρὰ τὸν «κατακλυσμόν» τῶν λογισμῶν οἵτινες ἀπελπίζουσι τοῦτον καὶ ὁδηγοῦσι τοῦτον εἰς τὸ κενόν … οὗτος λαμβάνει τὴν ἀπόφασιν τῆς ἐπιστροφῆς εἰς τὸν πατρικὸν οἶκον! Εἶναι ἕτοιμος, ἵνα προσπέσῃ εἰς τοὺς πατρικοὺς πόδας καὶ ἐκφράσῃ τὴν ἐκ βάθους καρδίας μετάνοιάν του, ἀλλὰ καὶ δεχθεῖ τὸ οἷονδήποτε ἐπιτίμιον καὶ τὴν οἵανδήποτε ἐπίπληξιν καὶ τιμωρίαν, ὑπὸ τοῦ πατρός του!

Φεύγει ἀπὸ τὴν χώραν τῆς ἁμαρτίας καὶ ἔχει ἐντός του τὴν βεβαιότητα, ὅτι ὁ εὔσπλαγχνος πατήρ του θὰ τὸν δεχθῇ ἔστω ἀκόμη καὶ ὡς … δοῦλον! Προτιμᾷ ταύτην τὴν «δουλείαν» παρὰ τὴν κοσμικὴν δῆθεν ἐλευθερίαν! Ἐγγίζει πρὸς τὴν πατρικὴν ἐστίαν καὶ ὦ τῆς ἐκπλήξεως!!! Ὁ Πατήρ του τὸν περιμένει … Παρὰ τὴν καταλυτικὴν ἐξωτερικὴν ἀλλοίωσίν του, ἡ πατρικὴ καρδία τὸν ἀναγνωρίζει καὶ τότε … «ἔτι … αὐτοῦ μακρὰν ἀπέχοντος εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν»! Τρεῖς λέξεις, καταδεικνύουσι τὸν πόθον καὶ τὴν ἀγάπην τοῦ γηραλέου ἐκείνου πατρός! Οὔτε ἐπιπλήττει, οὔτε ἀπειλεῖ, οὔτε ἐκδικεῖται …! Τοὐναντίον δε, «δραμών, ἐπέπεσεν καὶ κατεφίλησεν»! Αὗται αἱ τρεῖς λέξεις, δίδουσιν ἵνα κατανοήσωμεν, τὴν πατρικὴν ταύτην καρδίαν!

Ὅτε δὲ ὁ υἱὸς οὗτος προσέπεσεν εἰς τοὺς πόδας τοῦ τοῦ πατρός του, ἵνα, ὥς ὤφειλεν, ἐκζητήσῃ τὴν συγνώμην αὐτοῦ, … «Εἶπεν … ὁ πατὴρ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ· ἐξενέγκατε τὴν στολὴν τὴν πρώτην καὶ ἐνδύσατε αὐτόν, καὶ δότε δακτύλιον εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ὑποδήματα εἰς τοὺς πόδας, καὶ ἐνέγκαντες τὸν μόσχον τὸν σιτευτὸν θύσατε, καὶ φαγόντες εὐφρανθῶμεν, ὅτι οὗτος ὁ υἱός μου νεκρὸς ἦν καὶ ἀνέζησε, καὶ ἀπολωλὼς ἦν καὶ εὑρέθη» (Λουκ. ΙΕ΄ 22-24)!

 

«Ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί» (Α΄ Ἰωάν. Δ΄ 8)!

 

Οὕτω χαρακτηρίζει καὶ ὀνομάζει τὸν Κύριον, ὁ «μαθητὴς τῆς ἀγάπης»! Ναί! Καὶ ὅσοι προσεπάθησαν καὶ ἔτι ἐπιχειροῦσιν ἵνα προσδίδωσιν εἰς τὸν Θεόν, τὴν εἰκόνα τοῦ ἐκδικητοῦ καὶ τιμωροῦ … οὗτοι μαρτυροῦσι τὴν ἑαυτῶν ἐκδίκησιν, ὣς ἐκεῖνος ὁ … πρῶτος υἱὸς τῆς παραβολῆς! Ὄχι, ὅμως! Ὁ Κύριος ἐπιμένει εἰς τὴν ἀγάπην Του καὶ ὑποδεικνύει εἰς τὸν μεγάλον καὶ πρῶτον υἱόν, ἀκόμη καὶ τὴν … ἔξοδον, ἐὰν συνεχίσῃ οὗτος ἵνα ἐπιζητῇ τὴν πειθαρχικὴν τιμωρίαν τοῦ ἀδελφοῦ του!

Φίλοι μου, ἀπὸ ἡμᾶς ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία μας! Καὶ αὕτη θὰ ἐπέλθῃ διὰ τῆς μετανοίας καὶ ἐπιστροφῆς εἰς τὴν ἀγκάλην τοῦ Θεοῦ! Οὕτως ἐπέστρεψεν ἡ πόρνη, ὁ ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ ληστής, ὁ Ζακχαῖος, ἡ Σαμαρεῖτις, καὶ τόσοι ἄλλοι …! Συνεπῶς, ἂς μὴ δυσκολεύομε … τὴν σωτηρίαν μας!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

«Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ

(1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026)

«Ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ» (Λουκ. ΙΗ΄ 13).

 

«Εἴσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου» (Ματθ. ΣΤ΄ 6).

 

Περὶ προσευχῆς, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ὁ λόγος τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, ὅπερ ἠκούσαμεν σήμερον κατὰ τὴν εἴσοδόν μας εἰς τὴν κατανυκτικὴν περίοδον τοῦ Τριωδίου! Διὰ τῆς γνωστῆς παραβολῆς «τοῦ Τελώνου καὶ τοῦ Φαρισαίου», ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος μᾶς διδάσκει, τὸ μέγα τοῦτο «ἄθλημα» τῆς προσευχῆς! Μέσῳ τῶν δύο τούτων, ἐκ διαμέτρου ἀντιθέτων, μορφῶν, ἐκφράζει … τὴν εὐαρέκειάν Του, ἀφ’ ἑνός, ἀλλ’ ἐν ταὐτῷ καὶ τὴν δυσαρέσκειάν Του ἀντιστοίχως, πρὸς τὰς προσευχὰς τῶν δύο ὡς ἄνω «πρωταγωνιστῶν» τῆς ἐν λόγῳ παραβολῆς!

Κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς τριετοῦς διδασκαλίας Του ἀνὰ μέσον τῶν ἀνθρώπων, πολλάκις ὡμίλησεν ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς, περὶ τῆς τοιαύτης … «ἐπικοινωνίας» τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τοῦ Θεοῦ! Πολλάκις ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς καὶ τὸν τρόπον, ἀλλὰ καὶ τοὺς λόγους, διὰ τῶν ὁποίων θὰ δυνάμεθα ἵνα προσεγγίζωμεν Τοῦτον τὸν Ἴδιον τὸν Θεόν! Κυρίως ἐκεῖ εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» Του, μᾶς ὑπέδειξεν, οὐχὶ τόσον τοὺς προσευχητικοὺς λόγους, ὅσον μᾶλλον, τὸν τρόπον δι’ οὗ αὕτη ἡ προσευχὴ ἡμῶν, γίνεται εὐάρεστος εὐπρόσδεκτος ὑπ’ Αὐτοῦ! «Εἰσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου», μᾶς συνέστησε! Καὶ «ταμιεῖον», ἐν προκειμένω, εἶναι ὁ οἷοσδήποτε χῶρος, ἐσωτερικός τε καὶ ἐξωτερικός, εἰς τὸν ὁποῖον θὰ δυνάμεθα ἵνα συνομιλῶμεν ἀπερισπάστως μετ’ Αὐτοῦ! Εἶναι κυρίως ἡ καρδία μας, ἀφ’ ἧς θὰ ἐξέρχονται οἱ λόγοι τῆς προσευχῆς μας! Δὲν μᾶς ὑπέδειξεν ἐν προκειμένῳ τὸ περιεχόμενον τῆς προσευχῆς, - βεβαίως τοῦτο τὸ ἔκανε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, θεσμοθετοῦσα τὰς καθημερινὰς ἱερὰς ἀκολουθίας, ἵνά μας διευκολύνῃ εἰς τὴν ἐν λόγῳ ἐπικοινωνίαν μας μετὰ τοῦ Κυρίου, - ἀλλὰ κατέδειξεν εἰς ἡμᾶς τὸν τρόπον τοῦ … «προσεύχεσθαι»!

Ὁ Κύριος, κατὰ τὴν ἀπερινόητον Αὐτοῦ καὶ «ἄκραν ταπείνωσιν», ἐκάλεσε καὶ καλεῖ τὸν ἐλάχιστον καὶ ἁμαρτωλὸν ἄνθρωπον, ἵνα συνομιλῇ μετ’ Αὐτοῦ, καταδεικνύων τὴν ἄπειρον Ἀγάπην Του πρὸς τοῦτο τὸ τέλειον καὶ λογικὸν πλᾶσμά Του!

 

Ὁ Φαρισαῖος καὶ ὁ Τελώνης!

 

Κατὰ τὴν Θείαν διδασκαλίαν, «ἀνέβησαν οὗτοι εἰς τὸ ἱερὸν προσεύξασθαι»! Ὁ σκοπός των, ἅγιος καὶ ἱερός, ἐφ’ ὅσον, δὲν ὑπάρχει τίποτε τὸ ἀνώτερον καὶ ἱερώτερον, ἀπὸ ταύτην τὴν ἱερωτάτην ὥραν τῆς προσευχῆς! Εἶναι ἡ ὥρα κατὰ τὴν ὁποίαν, ὁ ἄνθρωπος σπεύδει ἵνα συνομιλήσῃ μετὰ τοῦ Θεοῦ Πατρός του! Ὁποία τιμή! Ἐὰν αἰσθανώμεθα τιμὴν καὶ ὑπεροχήν, ἐπειδὴ ἐπικοινωνήσαμεν μὲ ἓν πρόσωπον διακεκριμένον, πόσῳ μᾶλλον, ὅταν γινώμεθα ἀκουστοὶ ὑπ’ Αὐτοῦ τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ! Ἔτι δὲ περισσότερον καὶ συγκλονιστικώτερον, ὅταν μᾶς καλεῖ καὶ μᾶς παρακαλεῖ πρὸς τοῦτο, Αὐτὸς Οὗτος ὁ Κύριος!

Τοῦτο τὸ ἱερὸν ἔργον τῆς προσευχῆς, «ἐργάζονται» - κατὰ τὸν παραβολικὸν λόγον, - οἱ δύο οὗτοι προσκυνηταὶ τοῦ Ναοῦ! «Ὁ Φαρισαῖος σταθεὶς πρὸς ἑαυτὸν ταῦτα προσηύχετο»! Ἔχουσιν ἰδιαιτάτην σημασίαν αἱ λέξεις αὗται, διότι ἐπισημαίνουσι τὴν ἀστοχίαν καὶ ἀποτυχίαν τῆς φαρισαϊκῆς προσευχῆς! Κατὰ τὸν ἀείμνηστον καὶ διακεκριμμένον ἑρμηνευτὴν τῆς Ἁγίας Γραφῆς, Παναγ. Τρεμπέλαν, ἡ ἀνωτέρω φρᾶσις σημαίνει˙ «ὁ Φαρισαῖος ἐστάθη ὄρθιος, ὥστε νὰ φαίνεται καλά, καὶ προσηύχετο καθ’ ἑαυτὸν καὶ δι’ ἑαυτὸν ταῦτα»! Ἄλλοις λόγοις, προσεύχεται οὗτος, ὥς συνήθως προσεύχωνται οἱ πλεῖστοι τῶν προσευχομένων, εἰς κοινὴν θέαν! Προσεύχεται, οὐχὶ διὰ νὰ ἀκουσθῇ ὑπὸ τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ ἀκουστὴ ἡ προσευχή του ὑπὸ τῶν παρισταμένων εἰς ἐκεῖνον τὸν χῶρον! Ἐπιθυμεῖ, ἵνα ἐντυπωσιάσῃ καὶ προβάλλῃ ἑαυτόν, καὶ ἐν συνεχείᾳ λάβῃ τὰ «συγχαρητήρια» καὶ τὸν ἔπαινον ἀπὸ τοὺς «θαυμαστάς»  του! «Προσεύχεται», ἵνα ἐπιδείξῃ τὴν δῆθεν ἀρετήν του καὶ τὰ δῆθεν καλά του ἔργα! Προσευχή … ἄκυρος!

Ἂς ἴδωμεν, ὅμως, καὶ τὸν ἕτερον προσευχόμενον! Οὗτος εἶναι, ἐκ τῶν «ὀνομαστῶν» ἁμαρτωλῶν! Εἶναι τελώνης! Ἐπιθυμεῖ καὶ οὗτος, - παρὰ τὰς βαρυτάτας ἁμαρτίας του, - ἵνα ἐπικαλεσθῇ τὸ Θεῖον ἔλεος! Ἐνθυμεῖται τὰ κρίματά του καί … «μακρόθεν ἑστὼς οὐκ ἤθελεν οὐδὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπᾶραι, ἀλλ᾿ ἔτυπτεν εἰς τὸ στῆθος αὐτοῦ λέγων· ὁ Θεός, ἱλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ»! Κατὰ τὸν προαναφερθέντα ἑρμηνευτήν, «ὁ τελώνης … ἔστεκε μακρὰν ἀπὸ τὸ θυσιαστήριον, ποὺ ἐκαίοντο αἱ θυσίαι, καὶ δὲν εἶχε τὴν τόλμην ὄχι μόνον τὰς χεῖρας του, ἀλλὰ οὔτε τὰ μάτια του νὰ σηκώσῃ ἐπάνω πρὸς τὸν οὐρανόν. Ἀλλ’ ἐκτύπα συνεχῶς τὸ στῆθος του, ποὺ περιέκλειε τὴν ἁμαρτωλὴν καὶ ἀκάθαρτον καρδίαν του, καὶ ἔλεγεν· Ὦ Κύριε καὶ Θεέ, σπλαγχνίσου με καὶ συγχώρησέ με τὸν ἁμαρτωλόν»!

 

Ἡ δικαίωσις!

 

«Κατέβη οὗτος δεδικαιωμένος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἢ γὰρ ἐκεῖνος»! Οὗτος ὁ ἁμαρτωλὸς τελώνης, διὰ ταύτης τῆς ἐλαχίστης προσευχῆς, διὰ τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας αὐτοῦ, διὰ τῆς αὐτομεμψίας του, … ἐδικαιώθη ἀπὸ τὸν Θεόν!

Ἐκ τῆς λιτῆς ταύτης παραβολικῆς ἀφηγήσεως, κατανοοῦμεν, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ὅτι τὰ στοιχεῖα μιᾶς ἀξίας καὶ εὐπροσδέκτου προσευχῆς, δὲν εἶναι, οὔτε τὸ μέγεθος ταύτης, οὔτε ἡ ὥρα ἥτις θὰ διαρκέσῃ αὕτη, οὔτε τὸ πλῆθος τῶν ἀκολουθιῶν ἅτινας θὰ «διαβάσωμεν», προκειμένου ἵνα εἴμεθα συνεπεῖς εἰς τὸ πρόγραμμα τῶν ὁριζομένων καθ’ ἡμέραν, ἱερῶν εὐχῶν καὶ ἀκολουθιῶν τὰς ὁποίας διατάσσει ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία μας! Βεβαίως, σπεύδω ἵνα προλάβω τὴν οἵανδήποτε παρανόησιν! Σοφῶς καὶ θεοπρεπῶς ὥρισεν ἡ Ἐκκλησία μας, τὰς προειρηθείσας ἱερᾶς ἀκολουθίας˙ καὶ εὐτυχεῖς ἐκεῖνοι οἵτινες πειθαρχοῦσιν εἰς τὴν τοιαύτην ἐκκλησιαστικὴν διάταξιν …! Ἀκόμη δὲ εὐτυχέστεροι, ἅπαντες ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπιτελοῦσι τὰς ὡς ἄνω ἱερὰς ἀκολουθίας, συμμετέχοντες … ψυχῇ τε καὶ σώματι εἰς τὰ ὕψιστα νοήματα τούτων τῶν ἀκολουθιῶν καὶ προσευχῶν!

Ὅμως, ἡ οὐσία τῆς προσευχῆς, εὑρίσκεται εἰς ἐκείνην τὴν Κυριακὴν σύστασιν καὶ ὑπόδειξιν! «Εἰσελθε εἰς τὸ ταμιεῖόν σου, καὶ κλείσας τὴν θύραν σου πρόσευξαι τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ»! Δηλαδή … ἁπλοῖς λόγοις, «ὡμίλησε διὰ τῆς προσευχῆς σου πρὸς Ἐκεῖνον ὅστις ἀκούει … τὰ κρυπτὰ τῆς καρδίας ἡμῶν, καὶ θὰ σοῦ δώσῃ ὅσα ἡ καρδία σου ζητεῖ καὶ ἐπιθυμεῖ»!

Τοιαύτην προσευχὴν ἔκανε ὁ τελώνης καὶ ἐδικαιώθη! Ἀντιθέτως ὁ φαρισαῖος «προσηύχετο πρὸς ἑαυτὸν καὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ποὺ τὸν ἤκουον», καὶ διὰ τοῦτο ἡ προσευχή του αὕτη, ἠκούσθη μέν, ἀλλὰ δὲν εἰσηκούσθη ἀπὸ τὸν Κύριον!

Ναί, τὰς ἱερὰς ἀκολουθίας˙ ναί, τὴν εὐχήν, «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ἐλέησόν με»˙ ναί, τὴν προσευχήν σου ἥντινα ἐπιθυμεῖς˙ ἀλλά, προσοχή! Ὣς λέγει τις ἐκ τῶν συγχρόνων Ἁγίων πατέρων, πρόσεξε καὶ νὰ καταλαβαίνῃς, «ποῖος εἶσαι, εἰς ποῖον ἀπευθύνεσαι, καὶ τί τοῦ λέγεις»!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Ἓν … «εὐχαριστῶ»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΔΩΔΕΚΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΟΥΚΑ (18 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026) 

«Οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ

εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος;» (Λουκ. ΙΖ΄ 18).

 

Ἡ ἀνυπολόγιστος … εὐεργεσία!

 

Δέκα λεπροὶ ἄνδρες, φίλοι μου ἀναγνῶσται, βλέποντες τὸν Κύριον μετὰ τῶν μαθητῶν Του, νὰ διέρχεται ἀπὸ τὸν τόπον, - ὅπου εἶχον ἐκβληθεῖ λόγῳ τῆς ἀσθενείας των, καὶ συνεπῶς, τὸν τόπον τῆς θανατικῆς των καταδίκης, - τὸν ἀνεγνώρισαν καὶ ἤρχισαν νὰ κράζωσι καὶ νά Τον καλῶσιν εἰς βοήθειαν! Ἔχουσι πληροφορηθεῖ περὶ τῶν ἀπείρων θαυμάτων Του καὶ περὶ τῆς Ἀγάπης Του καὶ ζητοῦσι τὴν βοήθειάν Του!

Ὁ Κύριος ἀνταποκρίνεται εἰς τὰς ἐκκλήσεις των καὶ ἀφοῦ ἐστάθη καὶ τοὺς ἐκοίταξε … τοὺς συνέστησεν ἵνα ὑπάγωσι πρὸς τοὺς ἱερεῖς, - οἵτινες ἦσαν οἱ ἀρμόδιοι διὰ νὰ διαπιστώνουν τὴν τοιαύτην ἀσθένειαν, ἢ νὰ βεβαιώνωσι περὶ τῆς θεραπείας τῶν λεπρῶν, - καὶ ὄντως οὗτοι, βέβαιοι ὅτι θὰ θεραπευθῶσιν ὑπακούουσιν εἰς τὴν Θείαν ἐντολήν! Βαδίζοντες, - ὢ τοῦ θαύματος! – διαπιστώνουσιν ὅτι αἱ πληγαὶ καὶ τὰ ἐκ τῆς ἀσθενείας τραύματα, ἤρχισαν νὰ ἐπουλώνωνται καὶ ἕως νὰ φθάσωσιν εἰς τὴν συναγωγήν, εἶχον καθαρισθεῖ ἀπολύτως!

Παρουσιάσθησαν ἐνώπιον τῶν ἱερέων, οἵτινες καὶ διεπίστωσαν ὅτι, ὄντως ἦσαν ἀπολύτως ὑγιεῖς καὶ ἐφ’ ὅσον ἔλαβον τὰς ἀντιστοίχους διαβεβαιώσεις, … ἀνεχώρησαν! Ἀνεχώρησαν χαρούμενοι, ἀπολαμβάνοντες τὴν ὑγείαν των, ἥτις ἐπέστρεψεν εἰς τούτους, διὰ τοῦ θαυμαστοῦ τρόπου ὅντινα περιεγράψαμεν!

 

Οἱ ἐννέα καὶ ὁ … Σαμαρείτης!

 

Ἐκ τῶν ὡς ἄνω δέκα τούτων λεπρῶν, - τονίζει τὸ ἱερὸν κείμενον, - ὅτι οἱ ἐννέα ἐπέστρεψαν εἰς τοὺς οἴκους καὶ τὰς οἰκογενείας των διὰ νὰ ἀπολαύσωσι τὴν ἐπανακτηθεῖσαν ὑγείαν των καὶ συγχαρῶσι μετὰ τῶν οἰκείων των, οἵτινες τοὺς ἐθεώρουν ἤδη τεθανατωμένους!  

Ὁ ἕνας, ὅμως, ἐξ αὐτῶν, «ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν»! Ἀναλογίζεται τὸ «δῶρον» καὶ αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην καὶ τὴν ὑποχρέωσιν, πρὶν ἀπέλθει πρὸς τοὺς οἰκείους του, νὰ ἐπιστρέψῃ ἐκεῖ εἰς τὸν τόπον τῆς … καταδίκης του, ὅπου ἀκόμη στέκει ὁ Εὐεργέτης του! Ἐπιστρέφει διὰ νὰ πράξῃ τὸ … αὐτονόητον˙ δηλαδή, νὰ εἴπῃ ἓν «εὐχαριστῶ» εἰς τὸν Κύριον! Πίπτει «ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ˙ καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης».

Ὁ Κύριος, ἀφ’ ἑνός, ἐκφράζει τὴν λύπην Του, διότι ἤθελεν ἵνα ὑποστρέψωσιν ἅπαντες! Ζητεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον δι’ ἅπαντας θεωρεῖται αὐτονόητον! Ζητεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ ἡμεῖς «ἀπαιτοῦμεν», ὅταν προσφέρωμεν ἀκόμη καὶ ἓν δῶρον εὐτελεστάτης ἀξίας! Πόσῳ μᾶλλον, ὅταν τὸ δῶρον μας εἶναι πανάκριβον καὶ ἀνεκτίμητον! Πικραίνεται ὁ Χριστός, διότι βλέπει τὴν ἀχαριστία τῶν ἐννέα θεραπευθέντων λεπρῶν καὶ ὅτι οὗτοι, δὲν ἔχουσι τὴν παραμικρὰν δικαιολογίαν!

Ἀντιθέτως, συγκινεῖται ὁ Κύριος καὶ τονίζει ἰδιαιτέρως, τὴν εὐχαριστίαν τοῦ … ἑνός! Συγκινεῖται ἔτι περισσότερον, διότι οὗτος – παρ’ ὅτι θὰ ἠδύνατο λόγῳ τῆς καταγωγῆς του, καθ’ ὅτι Σαμαρείτης, ἵνα «πειθαρχήσῃ» εἰς τὴν ἀπαίτησιν ταύτης (τῆς καταγωγῆς), δηλαδή, ἵνα διατηρήσῃ τὸ διαχρονικὸν μίσος καὶ τῆς ὡσαύτως διαχρονικὴν ἀποστροφήν, καὶ ἀνεχώρει σιωπηρῶς, - μόνος οὗτος ἐπέστρεψεν ἵνα ἐκφράσῃ τὴν εὐχαριστίαν καὶ εὐγνωμοσύνην του πρὸς τὸν Εὐεργέτην του! Ὁ Κύριος παρρηγορεῖται μὲ τὴν τοιαύτην εὐγνώμονα συμπεριφοράν του καὶ τοῦ προσφέρει τὴν διαβεβαίωσιν ὅτι «ἡ πίστις σου σέσωκέ σε»! Ναί! Διότι ἡ εὐχαριστία εἰς τὸν Θεόν, εἶναι ἡ κορυφαία ἔνδειξις Πίστεως καὶ ἀγάπης εἰς Αὐτόν!

 

Ἓν … «εὐχαριστῶ»!

 

Τόσον ἐλαχίστη εἶναι ἡ ἀπαίτησις τοῦ Κυρίου μας εἰς τὰς ἀπείρους εὐεργεσίας Του πρὸς ἡμᾶς! Δὲν ζητεῖ οὐδεμίαν ἄλλην ὑλικὴν ἀνταπόδοσιν! Ἓν «εὐχαριστῶ», διὰ νὰ δείξωμεν εἰς Αὐτόν, ὅτι ἐκτιμοῦμεν τὰς εὐεργεσίας Του! Ἓν «εὐχαριστῶ» διὰ τὰ πανύψιστα δῶρα Του, τὴν Ἐκκλησίαν Του, τὰ Ἅγιά Του Μυστήρια, τὴν Ἐξομολόγησιν καὶ τὴν Θείαν Κοινωνίαν …! Ἀκόμη ἓν διὰ τὴν ὑγείαν μας, ἀλλὰ καὶ διὰ πάντα τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα νομίζομεν πολλάκις, ὅτι τὰ κατακτῶμεν διὰ τῶν ἰδίων δυνάμεών μας!

Ἡμεῖς, ὡς προεῖπον, ἀκόμη καὶ δι’ ἓν ἐλάχιστον δῶρον τὸ ὁποῖον θὰ προσφέρωμεν, καὶ τὸ «εὐχαριστῶ» ζητοῦμεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνταπόδοσιν! Εἰς ἀντίστοιχον εὐκαιρίαν τοῦ ἄλλου, περιμένομεν ἰσάξιον ἢ καὶ ἀκριβώτερον δῶρον! Ὁ Δεσπότης Κύριος, παρέχει τὰς δωρεάς Του εἰς πάντας καὶ ζητεῖ τὴν τόσον ἐλαχίστην εὐχαριστίαν μας! Βεβαίως, δι’ ἐκείνους οἵτινες συμπεριφέρονται μὲ ἀχαριστίαν καὶ ἀδιαφορίαν, δὲν ἐκδικεῖται οὔτε καὶ ἀπαιτεῖ! Ἀντιθέτως ὣς λέγει ἐκεῖ εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» Του, «τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους» (Ματθ. Ε΄ 45)!

Ἀληθῶς, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἐσκέφθημεν ποτέ, καὶ ἀπηριθμήσαμεν ταύτας τὰς δωρεὰς τοῦ Θεοῦ; Βεβαίως ἀνεφέραμεν ἤδη τινὰς ἐξ αὐτῶν˙ ὅμως, ἀξίζει ὄντως ἵνα ἀνατρέχωμεν εἰς ταύτας, εὐκαίρως τε καὶ ἀκαίρως, μὴ τυχὸν καὶ γίνομεν ἔστω, ὀλίγον καὶ στοιχειωδῶς εὐγενεῖς, πρὸς τὸν Θεόν! Κάποτε εὑρέθην μὲ τὸν ἀείμνηστον γέροντα π. Ἐπιφάνιον Θεοδωρόπουλον, καὶ κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμήν, ἐδέχθη ἓν τηλεφώνημα καθ’ ὃ ἐπληροφορήθη τὴν κοίμησιν μιᾶς ἀναπήρου γυναικός, ἥτις ἀπέθανεν ἔξωθεν τῆς οἰκίας της ἐπὶ τοῦ ἀναπηρικοῦ ἀμαξιδίου, ἐπειδὴ δὲν εὑρέθη τις (κατὰ σύμπτωσιν, βεβαίως), ἵνα τὴν βοηθήσῃ νὰ ἔμβη εἰς τὸν οἶκον της! Κλείων τὴν τηλεφωνικὴν συνομιλίαν, μᾶς εἶπε τὰ ἑξῆς: «Παιδιά μου, εὐχαριστήσαμε ποτὲ τὸν Κύριο διὰ τὰ πόδια μας; Ἐὰν αὕτη ἡ γυναίκα … τὰ εἶχε, ἀσφαλῶς δὲν θὰ ἀποδημοῦσεν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου διὰ τοῦ τοιούτου φρικτοῦ θανάτου! Εὐχαριστήσαμε τὸν Κύριον διὰ τὰ χέρια μας, τὰ μάτια μας, τὴν ἀκοήν μας; Δυστυχῶς, ταῦτα ἀρχίζομεν νὰ τὰ ἐκτιμῶμεν, ὅταν ἐπιτρέψῃ ὁ Κύριος νὰ τὰ … χάσωμεν»!

Εἷς ἕτερος ἐκ τῶν συγχρόνων ἁγίων, ἀπήντα εἰς ἐκείνους οἵτινες ἐπροφασίζοντο ποικίλας δικαιολογίας, διὰ τὸ ὅτι δὲν προσηύχοντο, καὶ ἔλεγεν: «Ἀκόμη καὶ ἐὰν δὲν γνωρίζῃς νὰ διαβάζῃς, μπορεῖς ὅμως, νὰ σκέπτεσαι τὰς ἀπείρους εὐλογίας τοῦ Κυρίου, καὶ δι’ ἑκάστην ἐξ αὐτῶν νὰ λέγῃς ἓν «εὐχαριστῶ»! Σὲ βεβαιῶ, ὅτι θὰ παρέλθωσι πολλαὶ ὧραι καὶ ἀκόμη θὰ … ἀπαριθμῇς! Αὕτη ἡ προσευχή σου, θὰ εἶναι καὶ ἡ πλέον εὐπρόσδεκτος ἀπὸ τὸν Χριστόν»!

 

«Εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ἐν ὀνόματι

τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τῷ Θεῷ καὶ πατρί»!

 

Ἀδελφοί μου, … ἐὰν διὰ τοὺς συνανθρώπους μας ἐπιθυμῶμεν ἵνα φαινώμεθα εὐγενεῖς καὶ «ἀξιοπρεπεῖς», δὲν εἶναι «σπουδαῖον» καὶ κοπιῶδες ἵνα φερώμεθα τοιουτοτρόπως καὶ πρὸς τὸν Θεόν! Ὣς εἴδωμεν, … ὁ Χριστός μας, καὶ χαίρεται ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμεῖ τὴν ἰδικήν μας εὐγνωμοσύνην! Βεβαίως δὲν μᾶς ὑποχρεώνει πρὸς τοῦτο! Ὅμως, ἡ ἐκτίμησις τῶν Θείων δώρων καὶ εὐεργεσιῶν, μᾶς φέρει «ὅλο καὶ περισσότερον» πλησίον τοῦ Κυρίου, καὶ τότε θὰ ἔχωμεν πολλοὺς λόγους ἵνα ἐπιθυμῶμεν τὴν πρὸς Τοῦτον ἀγάπην καὶ οἰκειότητα!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

 

 

Ἀρχὴ μιᾶς νέας πορείας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ (4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2026)

«ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου» (Μάρκ. Α΄ 3).

 

Τὸ Νέον (οἰκονομικόν) ἔτος!

 

Ἤδη, ἀδελφοί μου καὶ φίλοι μου ἀναγνῶσται, εἰσήλθομεν κατὰ τὴν εὐδοκίαν τῆς Θείας Χάριτος, εἰς τὸ Νέον ἔτος 2026! Ἤδη ἠκούσαμεν τὰς πεζὰς καὶ συνήθεις εὐχὰς ἐπὶ τῇ ἀνατολῇ τοῦ νέου ἔτους, ἐκ πολιτικῶν καὶ πολιτειακῶν ἐξουσιῶν, ἀλλὰ καὶ ἄλλας οὐσιώδεις καὶ πνευματικάς, ἀντιστοίχως, ἐκ τῶν πνευματικῶν ἡγητόρων καὶ ποιμένων τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας! Βεβαίως, - καὶ τοῦτο εἶναι γνωστόν, - θὰ πρέπῃ ἵνα τονίσωμεν, ὅτι ἡ ἀρχὴ ἑκάστου ἔτους, κατὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν παράδοσιν, ἑορτάζεται κατὰ τὴν 1^ην Σεπτεμβρίου, ὁπότε καὶ ψάλλεται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀντίστοιχος ἀκολουθία ἐπὶ τῇ ἐνάρξει τοῦ Νέου ἐνιαυτοῦ! Ἀντιστοίχως, κατὰ τὴν 1^ην Ἰανουαρίου, ἑορτάζεται ἡ ὀκταήμερος Περιτομὴ τοῦ σαρκωθέντος Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐπὶ πλέον … ἡ μνήμη τοῦ ἐν Ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν καὶ οὐρανοφάντορος Βασιλείου τοῦ μεγάλου!

Ἐπειδὴ ὅμως, ὑπὸ ἁπάντων (σχεδόν) τῶν ἀνθρώπων, ἑορτάζεται τὸ νέον οἰκονομικὸν ἔτος, καὶ λαμβάνουσι χώραν θορυβώδεις καὶ «φολκλορικαί» καὶ φαντασμαγορικαὶ ἐκδηλώσεις, … κατ’ οἰκονομίαν, ἀσφαλῶς, συνεορτάζει καὶ ἡ Ἐκκλησία μας καὶ συμμετέχει δι’ ἐπισήμων «δοξολογιῶν» καὶ ἄλλων θρησκευτικῶν ἐκδηλώσεων εἰς τὴν πάγκοινον ταύτην «ἑορτήν»! Σαφῶς καὶ δὲν στιγματίζει ἡ τοιαύτη συμμετοχή, τὸ κῦρος καὶ τὴν δογματικὴν ὀρθότητα, τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας! Ἴσως, - θὰ ἐλέγωμεν, - ἡ τοιαύτη συμμετοχή, δίδει τὴν εὐκαιρίαν, ἵνα, ἐξ ἀφορμῆς τῶν τοιούτων ἐκδηλώσεων, εὔχεται καὶ καλεῖ τοὺς χριστιανούς, εἰς μίαν ἀκόμη ἔναρξιν πνευματικοῦ ἀγῶνος!

 

Ἡ … «ὁδὸς τοῦ Κυρίου»!

 

Τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα ἀναφέρεται εἰς τὴν προφητείαν τοῦ προφήτου Ἡσαΐου (Μ΄ 3), ὅστις ἐν προκειμένῳ, προφητεύει τὰ περὶ τῆς Σαρκώσεως, ἀλλὰ καὶ τὰ τῆς ἐπὶ τῆς γῆς, πορείας τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Αὕτη εἶναι ἡ «ὁδὸς τοῦ Κυρίου»! Εἶναι ἡ ὁδὸς τῆς Ἀληθείας, κατὰ τὴν σκοτεινὴν καὶ ἐρεβώδη ἐκείνην ἐποχήν, καθ’ ἣν ἐπεκράτει τὸ ψεῦδος καὶ ὑπερεπλεόναζεν κάθε μορφή, ἀκόμη καὶ τῶν πλέον βδελυκτῶν ἁμαρτημάτων! Εἶναι ἡ ὁδὸς ἐκείνη ἥντινα ἐβάδισεν ὁ μόνος Ἀναμάρτητος Κύριος, μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων, οἵτινες εὑρίσκοντο «ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου, καθήμενοι»! Εἶναι ἡ τελειότης τὴν ὁποίαν, ὄχι μόνον ἐπέδειξεν ὁ Χριστός μας ἐν ὅσῳ ἔζησεν ὡς ἄνθρωπος, ἀλλὰ καὶ ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς, «ἵνα ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι» (Τίτ. Β΄ 12)!

Ταύτην τὴν τελείαν ὁδόν, ἐβάδισαν, μετὰ τὸν Κύριον, καὶ ἐκεῖνοι ἐκ τῶν ἀνθρώπων, οἵτινες ἔταξαν ἑαυτούς, μαθητὰς καὶ ἀκολούθους Αὐτοῦ! Ἐκεῖνοι οἵτινες ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὴν πρόσκλησίν Του, - «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι» (Μάρκ. Η΄ 38), - καὶ ἐπηκολούθησαν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ (Α΄ Πέτ. Β΄ 22)! Ἐκεῖνοι οἵτινες ἐθυσίασαν πᾶσαν κοσμικὴν ἡδονὴν καὶ ἐπιθυμίαν, καὶ ἠκολούθησαν Τοῦτον θύοντες ἀκόμη, καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν βιολογικὴν ζωήν των! Εἶναι οὗτοι, … οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι, οἱ θεορρήμονες πατέρες καὶ διδάσκαλοι τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, οἱ μάρτυρες καὶ οἱ ὅσιοι καὶ οἱ ἀσκηταί, καὶ σύμπας τῶν Ἁγίων ὁ χορός, οἵτινες ἠγάπησαν τὸν Θεὸν ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς καὶ καρδίας καὶ ἰσχύος καὶ διανοίας, καὶ κατέδειξε τούτους ἡ Ἐκκλησία ἡμῶν ὡς πρότυπα καὶ «ὁδοδείκτας» πρὸς τὴν Οὐράνιον Βασιλείαν καὶ ἀπόλαυσιν!

 

Ἀρχὴ μιᾶς νέας πορείας!

 

Ταύτην, συνεπῶς, τὴν τελείαν καὶ Ἁγίαν πορείαν, καλούμεθα, φίλοι μου ἀναγνῶσται καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, νὰ βαδίσωμεν καὶ ἡμεῖς! Μίαν πορείαν … ὄπισθεν τοῦ Κυρίου καὶ Λυτρωτοῦ μας Ἰησοῦ Χριστοῦ! Μίαν πορείαν, μακρὰν τῶν κοσμικῶν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν! Μίαν πορείαν ἐνάρετον καὶ Ἁγίαν, καὶ χωρὶς τὰς ἠθελημένας καὶ ἐσκεμμένας ἁμαρτίας! Συνωμίλουν κάποτε, μετά τινος ἀειμνήστου καὶ ἐναρέτου Ἁγίου κληρικοῦ, περὶ τοῦ … ποῖον κακὸν καὶ ποία ἁμαρτία εἶναι ἐκείνη ἥτις ὑπερβαίνει πᾶσαν ἑτέραν καὶ ἡγεῖται ἁπασσῶν τῶν ἄλλων, καὶ ἔλαβον τὴν καταπληκτικὴν ἀπάντησιν: «Κάθε ἠθελημένη ἁμαρτία! Διότι, ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἁμαρτάνῃ ἠθελημένως καὶ σκοπίμως, τότε ὑβρίζει τὸν Νομοθέτην! Πᾶσα ἁμαρτία ἥτις διαπράττεται ἀκουσίως καὶ ἐνστικτωδῶς, ἢ ἀκόμη καὶ ἐκ κακῆς συνηθείας, εἶναι πολὺ μικροτέρα, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἕνα ψέμα ἢ μίαν ἀργολογίαν καὶ κατάκρισιν, ἅτινα διαπράττονται σκοπίμως καὶ αὐθαδῶς»!

Σήμερον, εἰσερχόμενοι εἰς τὸν νέον ἐνιαυτὸν τῆς χρηστότητος καὶ Ἀγάπης τοῦ Κυρίου, ἔχομεν … «πρώτης τάξεως» εὐκαιρίαν, ἵνα ἀρχίσωμεν νέον πνευματικὸν στάδιον, καὶ νὰ «στοχεύσωμεν» εἰς τὰ πάθη ἐκεῖνα, ἅτινα ἔχουσι «ριζῶσι» εἰς τὰς καρδίας μας, καὶ μᾶς ἀναστέλλουν καὶ μᾶς ἐμποδίζουν εἰς τὸν ἀγῶνα τῆς ἀρετῆς! Ἂς κάνωμεν στόχον καὶ σκοπὸν εἰς τὴν νέαν αὐτὴν «χρονιά», ἵνα ἀποστῶμεν ἐκ τῆς νωθρότητος ἥτις κρατεῖ ἡμᾶς ἀργοὺς ἀπὸ τῆς ἁγίας Προσευχῆς καὶ τῆς μελέτης τῶν Θείων Γραφῶν! Ἂς «τρέξωμεν» εἰς ἐλεημοσύνας καὶ ἄλλα ἔργα ἀγάπης καὶ στηρίξεως τῶν «ἀδυνάμων» ἀδελφῶν ἡμῶν, καὶ ἂς σπεύσωμεν εἰς τοὺς ἱεροὺς Ναούς μας καὶ μετὰ τῶν πνευματικῶν μας «ποιμένων», ἐπικαλεσθῶμεν εἰς βοήθειαν τὸν Παντοδύναμον Κύριον, ὅπως ἐν τῶ ἐλέει καὶ τοῖς Θείοις Αὐτοῦ οἰκτιρμοῖς, παρέμβη εἰς τὰς δυκόλους ταύτας ἐποχάς, ἅτινας διερχόμεθα! Ἂς σταθῶμεν ἐνώπιόν Του, καὶ ἂς τὸν κοιτάξωμεν «στὰ μάτια», καὶ μὲ στοιχειώδη εἰλικρίνειαν νὰ ὁμολογήσωμεν, ἐκεῖνο τὸ τοῦ ἱεροῦ ὑμνογράφου τοῦ Μεγάλου κανόνος, τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης, «ἡμάρτηκα, ἐπλημμέλησα, καὶ ἠθέτησα τὰς ἐντολάς σου, ὅτι ἐν ἁμαρτίαις προήχθην, καὶ προσέθηκα τοῖς μώλωψι τραῦμα ἐμοί, ἀλλ’ αὐτός με ἐλέησον ὡς εὔσπλαγχνος, ὁ τῶν Πατέρων Θεός»! Ἂς Τοῦ δώσωμεν δὲ ἐπὶ πλέον καὶ τὴν ὑπόσχεσιν, ὅτι δὲν θὰ ἀποσκιρτήσωμεν ποτὲ ἀπὸ τὴν πατρικὴν ἀγκάλην Του!

Τότε θὰ ἠδυνάμεθα ἵνα εὐχώμεθα τά … «καλὴ χρονιά» καὶ «εὐλογημένος ὁ νέος χρόνος» καὶ ἁπάσσας τὰς συνήθεις καὶ «ψυχράς» εὐχάς, ἅτινας ἐκ συνηθείας λέγομεν καὶ … δὲν ἐννοοῦμεν! Ὑπὸ τὰς ἀνωτέρω προϋποθέσεις τὸ ἀνατέλλον ἔτος 2026, θὰ ἀποβῇ ἔτος ἅγιον καὶ εὐλογημένον καὶ λήγοντος τούτου, θὰ αἰσθανώμεθα τὴν χαρὰν καὶ ἱκανοποίησιν, ὅτι … κάτι ἐπετύχαμεν, ἀγωνιζόμενοι ὣς ἀνωτέρω εἴπωμεν! Εἰδ’ ἄλλως, ἡ ροὴ τοῦ χρόνου θὰ ἐνεργήσῃ «ἀδυσώπητος» ὣς καὶ ἕως σήμερον ἐνεργεῖ, διὰ τοὺς πλείστους τῶν ἀνθρώπων, καὶ θὰ ἐπαναλαμβάνωμεν ἁπλῶς τὰς τυπικὰς καὶ ἀνουσίους προειρημμένας εὐχάς, γνωρίζοντες ὅτι καὶ εἰς τοῦτον τὸν χρόνον … τίποτε δὲν θὰ ἀλλάξῃ!

 

ΚΑΛΟΝ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΝ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ 2026

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Προσκεκλημμένοι …! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ

(28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου» (Γαλ. Α΄ 15).

 

Εὐδοκία Θεοῦ!

 

Ἐνῶ ἤδη, ἀδελφοί μου, εὑρισκώμεθα ὀλίγας ἡμέρας μόλις, μετὰ τὴν κορυφαίαν τῶν ἑορτῶν, τοὐτέστι τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, τὸ σημερινὸν Ἀποστολικὸν Ἀνάγνωσμα, φέρει ἐνώπιον ἡμῶν τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς … εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ! Δηλαδή, ὑπερτονίζει τὴν ἀγάπην καὶ συμπάθειαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τὸν Ἄνθρωπον! Βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἀναφέρεται καὶ ἐκθειάζει τὴν ἀγάπην καὶ μέριμναν τοῦ Κυρίου εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν ἑαυτόν του! Ὅμως, ταύτην τὴν ἰδίαν Ἀγάπην καὶ συμπάθειαν, δεικνύει ὁ Φιλάνθρωπος Κύριος, καὶ διὰ πάντα ἄνθρωπον! Ἐκτιμᾷ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι ἐὰν εὑρίσκεται εἰς θέσιν Ἀποστόλου καὶ κήρυκος τοῦ Εὐαγγελίου, τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην καὶ εἰς τὴν Εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ! Τοῦτο - ὡς λέγει ἐν προκειμένῳ, - καταφαίνεται, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι, ἐνῶ οὗτος ὑπῆρχεν διώκτης καὶ ὑβριστὴς καὶ ἐχθρὸς ἀπηνής, κατὰ τοῦ Χριστοῦ τοῦ Ἰδίου καὶ τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ πίστεως, ὁ Θεὸς οὐδόλως κατεδίκασε καὶ ἐτιμώρησε τοῦτον, ἀλλ’ ἀντιθέτως … κατέστησεν τοῦτον, Ἀπόστολον καὶ κήρυκα καὶ ἀναμορφωτὴν τῆς Οἰκουμένης ὅλης!

Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κινούμενος ἐκ τῆς ταπεινώσεώς του, θεωρεῖ ὅτι … τὸ «δῶρον» τοῦτο ὅπερ ἔλαβεν ἐκ τοῦ Κυρίου, τὸ ἔλαβεν πρὶν ἀκόμη γεννηθῆ ἐκ τῆς μητρός του! Θέλει νὰ πιστεύῃ καὶ νὰ θεωρῇ, ὅτι … ἀπ’ ἐκείνην τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο τότε, ὅτε εὑρίσκετο εἰς τὴν πλάνην καὶ τὸ μῖσος κατὰ τοῦ Ναζωραίου, μόνον ἡ Θεία δύναμις καὶ εὐδοκία τοῦ Κυρίου θὰ ἠδύνατο νὰ τὸν σώσῃ! Θεωρεῖ ὅτι ὁ Κύριος τὸν εἶχε προορίσει πρὶν ἀκόμη γεννηθεῖ εἰς ταύτην τὴν ζωήν, ὥστε νὰ συμβῇ εἰς τοῦτον, αὕτη ἡ ριζικὴ ἀνακαίνισις!

Βεβαίως, μία τοιαύτη θεωρία, εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν μας, καὶ ἔχει αὕτη καταδικασθεῖ ἐπισήμως, καὶ ὅταν αὕτη ἐνεφανίσθη ὑπὸ τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου, ἀλλὰ καὶ ἀργότερον ὅταν «ἐπανῆλθεν» ὑπὸ τοῦ μεταρυθμιστοῦ Ἰωάννου Καλβίνου! Συνεπῶς, τοῦτο ὅπερ δυνάμεθα ἵνα θεωρήσωμεν ἐν προκειμένῳ περὶ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, εἶναι ὅτι … ἐκ ταπεινώσεως ὁμιλεῖ οὗτος, παρακάμπτων ἐσκεμμένως καὶ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἐλευθέραν ἐπιλογήν!

 

Ἡ «κλῆσις τοῦ Θεοῦ»!

 

Ὣς γνωρίζομεν, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ θαυμαστοῦ ἐκείνου ὁράματος ὅπερ συνέβη εἰς τοῦτον εἰς τὴν Δαμασκόν! Ἡ θαυμαστὴ αὕτη κλῆσις, περιγράφεται ὡς γεγονός, ἀφ’ ἑνὸς μέν, εἰς τὸ ἱερὸν Βιβλίον τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (Θ΄ 1-18), ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀποστόλου, εἰς τὸ ἴδιον Βιβλίον, δίς! (ΚΒ΄ 1-18, ΚΣΤ΄ 1-18)! Πέραν δὲ τῶν ὡς ἄνω τριῶν ἀναφορῶν τούτου τοῦ γεγονότος, εἰς τὸ ὡς ἄνω ἱερὸν Βιβλίον, ὁ ἱερὸς κορυφαῖος Ἀπόστολος, δὲν παύει ἵνα καταγράφῃ τοῦτο εἰς τὰς δεκατέσσαρας ἐπιστολάς του, θέλων ἵνα καταδεικνύῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, τὴν Θείαν Ἀγάπην ἣν προείπομεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνταπόκρισιν εἰς ταύτην, ἣν ἐπέδειξεν οὗτος εἰς τὴν ὅλην μετέπειτα Ἀποστολικήν του πορείαν!

Ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸν Παῦλον, ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτου καὶ μετὰ τοῦτον, ἐκάλεσε καὶ καλεῖ, ἀκόμη καὶ ἕως τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν, πολλούς, πάρα πολλούς˙ θὰ ἔλεγον … ἅπαντας! Πλὴν ὅμως, δὲν ἀνταπεκρίθησαν ἅπαντες οἱ προσκαλούμενοι εἰς τὴν Θείαν κλῆσιν! Ὣς συνέβη εἰς τὴν γνωστὴν παραβολὴν τοῦ «Μεγάλου Δείπνου», οἱ πλεῖστοι τῶν προσκεκλημμένων προεφασίσθησαν καὶ ἔτι προφασίζονται, «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις» καὶ περιφρόνησαν τὴν τιμὴν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπεστράφησαν Τοῦτον! Ἐκάλεσεν ὁ Κύριος, εἴς τε τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μετὰ Χριστόν, ἐποχήν, ἄνδρας τε καὶ γυναίκας, δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς! Πλὴν ὅμως, ἄλλοι ἐκ τούτων ἐδέχθησαν τὴν τιμὴν καὶ ὑπερέβησαν τὰ οἷαδήποτε ἐμπόδια καὶ τοὺς ποικίλους κινδύνους, καὶ θυσιάζοντες τὰς κοσμικὰς ἡδονὰς ἠκολούθησαν τὴν Θείαν κλῆσιν!

Οἱ πολλοὶ ὅμως ὣς προείπωμεν, ἠρνήθησαν … καὶ προσεκολήθησαν εἰς τὰς γηΐνους ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις! Εἴτε εἰς τοὺς ἀγρούς, εἴτε εἰς τὰ πέντε ζεύγη τῶν βοῶν, εἴτε εἰς τὰς συζύγους, - ἀντιστοίχως, ἀσφαλῶς, εἰς ἐκεῖνα ἅτινα μεθερμηνεύονται καὶ ὑπονοοῦνται ἐκ τούτων, - καὶ οὕτω προετίμησαν τὴν κοσμικὴν καὶ ὑλόφρονα πρόσκαιρον ζωὴν καὶ ἀπόλαυσιν!

 

Προσκεκλημμένοι …!

 

Ἅπαντες, φίλοι καὶ ἀδελφοί μου, εἴμεθα προσκεκλημμένοι ὑπὸ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ! Ἄλλως τε, ἐὰν τοῦτο δὲν ἴσχυεν, ὁ Κύριος θὰ ἦτο ὑπόλογος ἀπέναντι τῶν … ἐξαιρουμένων! Ὅμως, ἐκάλεσε - καὶ ἡ πρόσκλησις αὕτη ἰσχύει διαχρονικῶς – διὰ τῆς μοναδικῆς καὶ ἀνεπαναλήπτου ἐκείνης προσκλήσεως˙ «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι»! Ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι θὰ … ἀκολουθῶμεν Τοῦτον! Ἐκτὸς δὲ τούτου, … φέροντες καὶ τὸν «σταυρόν» μας καὶ ἀπαρνούμενοι καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν «λατρευτὸν» ἑαυτόν μας! Εἰς τὴν συνέχειαν δὲ τῆς ὡς ἄνω προσκλήσεως, δὲν διστάζει ἵνα ζητήσῃ … καὶ ἐκεῖνα τὰ «πικρὰ» καὶ τὰ «δύσκολα», ἅτινα ἡμεῖς οἱ προσκεκολημμένοι εἰς τὰς προσκαίρους ἀπολαύσεις, δὲν θέλομεν οὔτε κἂν νὰ … ἀκούωμεν! «Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν˙ ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν» (Μάρκ. Η΄ 34-35)!

Κατὰ πόσον, ὅμως, προτιθέμεθα ἵνα «ἀκολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»; Ὁ μὲν Κύριος μᾶς καλεῖ καὶ μᾶς προσκαλεῖ, καὶ ἀσφαλῶς τοῦτο εἶναι ἐξόχως τιμητικόν! Ὅμως, ἡ ἀξία ταύτης τῆς κλήσεως ἔχει ἀξίαν ἐφ’ ὅσον αὕτη γίνει, ἀφ’ ἑνὸς ἀποδεκτή, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου … κατορθώσομεν ταύτην διὰ τῶν πράξεών μας! Ἐὰν θεωρῶμεν, φίλοι μου, τιμήν μας, τὸ νὰ συμμετάσχωμεν προσκεκλημμένοι εἰς κοσμικὰ συμπόσια καὶ συνεστιάσεις, πόσῳ μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ θέλγῃ τὴν ψυχήν μας ἡ συμμετοχή μας εἰς ἐκεῖνο τὸ Οὐράνιον Δεῖπνον τῆς παραβολῆς, περὶ τοῦ ὁποίου προείπομεν! Ἂς σκεφθῶμεν, ὅτι … αὐτο-ἀποκλειώμεθα τῆς Οὐρανίου Τραπέζης, ἐν ὅσῳ θέλομεν νὰ παραμένωμεν ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν καὶ μακρὰν τῶν Ἁγίων Μυστηρίων, περιφρονοῦντες τὴν Θείαν πρόσκλησιν!

Εἴθε νὰ ἐννοήσωμεν, ὅτι προφασιζόμενοι ποικίλας δικαιολογίας, ὅσον δικαιολογημένας καὶ ἂν θέλωμεν νὰ τὰς παρουσιάζωμεν, θὰ εἶναι μάταιοι καὶ ἀστήρικτοι αὗται κατὰ τὴν Θείαν κρίσιν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Πίστις σημαίνει … ἔργα καὶ οὐχὶ λόγια! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

(21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν,

ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 10).

 

Ἡ Πίστις!

 

Προσεγγίζοντες, ἀγαπητοί μου, πρὸς τὴν «Βασιλίδα τῶν ἑορτῶν», τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, ἡ Ἁγία ἡμῶν Μήτηρ, ἡ Ἐκκλησία μας, ἐπιδιώκει ἵνά μας προετοιμάσῃ πνευματικῶς, ὥστε νὰ ὑποδεχθῶμεν ταύτην, εἰ δυνατόν, … θεοπρεπῶς καὶ θεαρέστως! Ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, ἰδιαιτέρως ἐγκωμιαστικοὺς λόγους, περὶ τῶν κορυφαίων ἐκείνων Ἁγίων μορφῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τῶν Πατριαρχῶν καὶ δικαίων καὶ προφητῶν! Ἐκείνους, οἵτινες εἰργάσθησαν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, μὲ τὴν προσοχήν των ἐστραμμένην, ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὸν ἀναμενόμενον Μεσσίαν καὶ Λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Αἰωνίαν καὶ Ἄφθαρτον «πόλιν», δηλαδὴ τὴν Οὐράνιον Βασιλείαν Του! Τὴν Αἰώνιον Βασιλείαν, ἥντινα προητοίμασεν ὁ Κύριος δι’ ἐκείνους οἵτινες ἠγάπησαν ταύτην καὶ ἠγωνίσθησαν τὸν ἀγῶνα τὸν ἄριστον, καὶ ὑπερέβησαν τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας καὶ ἡδονάς, πρὸς χάριν Αὐτῆς!

Ἓν εἶναι τὸ κυρίαρχον πνευματικὸν στοιχεῖον, ὅπερ προβάλλει ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, τὸ ὁποῖον καὶ χαρακτηρίζει ἅπαντας τούτους τοὺς Ἁγίους, ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας! Εἶναι ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ ἀποτελεῖ τὸν «θεμέλιον λίθον» τῆς σωτηρίας ἡμῶν˙ ἡ γνησία καὶ συνειδητὴ «Πίστις»! Ὄχι, ἀσφαλῶς ἐκείνη ἡ δῆθεν πίστις ἥντινα συνήθως προβάλουσιν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐξαπατῶσιν ἑαυτούς, καὶ θεωροῦσιν ὅτι ἀρκεῖ αὕτη διὰ τὴν σωτηρίαν των! Ὄχι ἐκείνη ἡ … νομιζομένη «πίστις», ἥτις ἀρκεῖται εἴς τινας τυπικὰς ἐκδηλώσεις καὶ συμπεριφοράς! Ἥτις περιορίζεται εἰς ἕνα «σταυρόν», καὶ εἰς ἕνα «ἐκκλησιασμόν» κατ’ ἔτος, καὶ ἀρνεῖται τὴν οὐσιώδη Ἀγάπην καὶ συμβίωσιν τοῦ πιστοῦ μετὰ τοῦ Χριστοῦ!

Ἀντιθέτως˙ ἡ Πίστις ἐκείνην ἥτις ἐξεδηλοῦτο διὰ τῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν καὶ ἐβιοῦτο διὰ τῶν προσευχῶν καὶ τῶν ἐναρέτων πράξεων! Ἐκείνη ἡ Πίστις, τὴν ὁποίαν ἐκράτησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Πίστεως ἡμῶν, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, οἵτινες … «ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 36-38)!

 

Πίστις σημαίνει … ἔργα καὶ οὐχὶ λόγια!

 

«Οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν» (Ἰακ. Β΄ 17)! Ὣς προείπωμεν, οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν τῶν λεγομένων Ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὁμιλοῦντες περὶ τῆς πίστεως ἐννοοῦσι μίαν στοιχειώδη ἐφαρμογὴν μερικῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας! Οὕτω, πίστις, κατὰ τὴν ἐπιπολαίαν ἄποψιν τῶν τοιούτων, εἶναι ἡ νηστεία τῆς Μεγ. Παρασκευῆς, ἡ προσέλευσις εἰς τοὺς ἱεροὺς Ναοὺς δι’ ἓν καὶ μόνον κηρίον, εἷς στοιχειώδης σταυρὸς ἀντὶ τῆς καθ’ ἡμέραν προσευχῆς καὶ … οὐδὲν ἕτερον! Εὑρισκόμεθα δὲ εἰς ἐκείνην τὴν ἄθρησκον καὶ ἄπιστον ἐποχήν, καθ’ ἣν … ἀκόμη καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς Ἐκκλησίας ποιμένες, ἀρκούμεθα εἰς τὰς ὣς ἄνω τυπικὰς ἐκδηλώσεις παρὰ τῶν προσερχομένων πιστῶν! Διὰ νὰ μὴν εἴπω ὅτι … προσηρμώσθημεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν τοιοῦτον τρόπον ζωῆς καὶ ζῶμεν κατὰ τὸν … ἀπόλυτον κοσμικὸν τρόπον! Οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν ἐπαύσαμεν ἵνα διδάσκωμεν καὶ κατευθύνωμεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν χριστιανούς, κατὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Δομήτορος τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ἐθεωρήσαμεν ὅτι εἴμεθα οἱ «διαχειρισταί» τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἄλλοτε τὰς παρακάμπτωμεν καὶ τὰς καταργοῦμε, ἄλλοτέ δε τὰς διδάσκωμεν κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν!

Ὅμως, ἴσως θὰ πρέπῃ ἵνα «ἀναστρέψωμεν» πρὸς τὰς ἁγίας μορφὰς τῶν Ἁγίων μας, καὶ ἀναδείξωμεν τούτους ὑποδείγματα δι’ ἡμᾶς καὶ ἀξίους πρὸς μίμησιν! Ὣς λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «μνήμη Ἁγίου ἐστί, μίμησις Ἁγίου»! Τοῦτό δε διότι, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι … ἔπραττον πρῶτον καὶ ἔπειτα ἐδίδασκον! Τοῦτο ἐδίδαξεν καὶ διδάσκει ὁ Ραββί˙ «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄16)! Γνωρίζουσιν οἱ ἄνθρωποι, - εἰς τὴν πλειονότητά των, - τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ λάθος! Γνωρίζουσιν, ἀκόμη, τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖνοι οἵτινες ἴσως ποτὲ δὲν ἐδιάβασαν τοῦτον ἐκ τῶν Ἱερῶν κειμένων, διότι Οὗτος, λάμπει καὶ καταυγάζει τὰς συνειδήσεις ἁπάντων τῶν ἀνθρώπων! Ἐφ’ ὅσον δὲ γνωρίζουσι, ἀσφαλῶς καὶ θὰ κρίνωνται καὶ θὰ καθοδηγῶνται ὑπὸ Τούτου! Ἡ γνῶσις ὅμως αὕτη συνεπάγεται ὅτι, οἱ … πέριξ ἡμῶν ζητοῦσιν, οὐχὶ τόσον τὴν διδασκαλίαν μας, ὅσον τὸ ἰδικόν μας ἔμπρακτον παράδειγμα! Ζητοῦσιν … ἐκεῖνα ἅτινα διδάσκωμεν καὶ ἀπαιτῶμεν ἵνά τα ἐφαρμόσωσι, ταῦτα νὰ τὰ πράττωμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ διδάσκοντες!

 

Ἡ Πίστις σώζει!

 

Ἐν προκειμένῳ, μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸν τίτλον τῆς ἐν λόγῳ παραγράφου! Καὶ τοῦτο, διότι πρὸ ὀλίγου καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ κειμένου μας, ἐτονίσαμεν ἰδιαιτέρως τὴν ἐπιπολαιότητα διὰ τῆς ὁποίας θεωρῶμεν ἡμεῖς οἱ πλείονες, τὸ τί ἐννοοῦμεν ὅταν λέγωμεν … «πίστιν»! Ἀσφαλῶς, ὡς εἴπωμεν, πίστις ΔΕΝ εἶναι, ἡ τυπικὴ τήρησις ὁρισμένων ἐκ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ! Οὔτε, ἐπίσης ἡ Πίστις συνίσταται ἐκ τῶν ὅσων νομίζομεν ὅτι προσφέρομεν εἰς τὸν Θεόν! Ἡ Πίστις ἥτις, - ὡς ἐπιγράφωμεν, - σώζει ὄντως, εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἀναφορὰ καὶ ἐξάρτησις ἡμῶν ἐκ τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου! Εἶναι, τὸ νὰ ὁμοιάσωμεν καὶ νὰ γίνωμεν ὡς … «τὰ παιδία»! Τοῦτο ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Χριστός! «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν»! Ὅταν δὲ λέγῃ τοῦτο, δὲν ἐννοεῖ, ἀσφαλῶς, τὸ νὰ συμπεριφερώμεθα μὲ τὰς ἀνοήτους παιδικὰς ἰδιοτροπίας καὶ ἄλλας, ὡσαύτως, παιδικὰς κινήσεις! Ἐννοεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνει εἰς τὴν συνέχειαν τοῦ ὡς ἄνω λόγου: «Ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ΙΗ΄ 3-4)!

Ἓν παιδίον ἐν ὅσῳ εὑρίσκεται εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ζωῆς του, … καὶ ταπεινοῦται, καὶ πειθαρχεῖ, καὶ ἐμπιστεύεται τοὺς γονεῖς αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθεῖ τούτους, καὶ ἐν γένει ζεῖ εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐξάρτησιν ἐκ τούτων! Δὲν ἀνταλάσσει τὴν μητρικὴν ἀγκάλην ἔναντι οἵουδήποτε τιμήματος καὶ ἀποστρέφεται οἷονδήποτε ἐπιδιώκει ἵνά το ἀποπλανήσῃ! Ταύτην τὴν ἀπόλυτον ὑπακοὴν καὶ ὑποταγὴν καὶ ἀγάπην, ζητεῖ ὁ Κύριος ἐξ ἡμῶν, καὶ … εἰς ἐκείνους οἵτινες ἀκολουθήσωσι Τοῦτον κατὰ τοὺς λόγους τούτους, ὑπόσχεται περόπτον θέσιν εἰς τὴν Βασιλείαν Του τὴν ἐπουράνιον!

Εἰς ταύτην τὴν ὁλόθυμον Πίστιν, καλεῖ ἡμᾶς σήμερον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καὶ διὰ ταύτης θὰ δυνηθῶμεν ἵνα προσεγγίσωμεν τὸ ὑπὲρ νοῦν μυστήριον τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως, πρὸς τὸ ὁποῖον καὶ πορευόμεθα!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(«ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ», 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

 

«μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολασ. Γ΄ 9).

 

Ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους!

 

Φοβερὸν καὶ μέγιστον ἁμάρτημα μᾶς παρουσιάζει σήμερον ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον ὅμως, ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, τὸ ἔχομεν «μικρύνει» καὶ ἔχομεν, - κατὰ κυριολεξίαν, - «χάσει» τὰς πραγματικάς του «διαστάσεις»! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον, ὅταν μὲν τὸ ἐνεργοῦμεν ἡμεῖς, φαίνεται μικρὸν καὶ ἀσήμαντον, ἀκόμη δὲ χειρότερον, … φαίνεται καὶ καλὸν καὶ λυτρωτικόν! Ἀντιθέτως, ὅμως, … ὅταν τὸ ἐνεργοῦσιν οἱ ἄλλοι εἰς βάρος ἡμῶν, φαίνεται τεράστιον καὶ ὀγκωδέστατον, καὶ οἱ ἄλλοι μᾶς «φαίνονται» ὡς ψεῦσται καὶ ἀναξιόπιστοι καὶ ἐπικίνδυνοι …! Ἁμάρτημα, ἐπίσης, - καὶ τοῦτο εἶναι τὸ σημαντικώτερον, - τὸ ὁποῖον καταδικάζει ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, καὶ παρουσιάζει τοῦτο, ὡς «εἰδικότητα» καὶ ἀποκλειστικότητα τοῦ ἑωσφόρου! «Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, … . Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ» (Ἰωάν. Η΄ 44)!

Ὅμως, καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, βλέπομεν μεταξὺ τῶν δέκα ἐντολῶν, τὴν ἑνάτην, ἥτις ἐντέλλεται καὶ ἀπαγορεύει τὴν ψευδομαρτυρίαν! «Οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ» (Ἐξοδ. Κ΄ 16). Περισσότερον, βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, στιγματίζει καὶ καταδικάζει τὴν κατηραμένην συκοφαντίαν, ἀλλὰ σαφῶς κατηγορεῖ καὶ τοὺς ψευδολόγους!

 

«Ἐγὼ εἰμί, … ἡ ἀλήθεια» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6)!

 

Ὁ Κύριος, κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν Του πρὸς τοὺς μαθητάς Του, ὀλίγον πρὸ τοῦ ἐκουσίου πάθους Του, ἀντιδιαστέλλων τὸν Ἑαυτόν Του ἀπὸ τὸν … ψεύστην διάβολον, λέγει τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν! Καὶ διὰ ταύτης τῆς φράσεως δὲν παρουσιάζει Ἑαυτόν, ὡς φιλαλήθη ἢ ὡς λέγοντα καὶ λαλοῦντα τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ ὅτι … εἶναι Οὗτος ἡ Ἀλήθεια! Δὲν χωρεῖ ψεῦδος εἰς τὸν Χριστόν, καὶ διὰ τοῦτο, ἀκόμη καὶ ὅταν εἶδε τοὺς μαθητάς Του νὰ θλίβωνται διὰ τὸ ἐπικείμενον πάθος Του καὶ διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα ἵνα ἀπέλθῃ ἐκ τῶν γηΐνων, ἐπεβεβαίωσεν εἰς τούτους ὅτι … «ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν· συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω» (Ἰωάν. ΙΣΤ΄ 7)! Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην καθ’ ἣν ὡμίλει καὶ ἐδίδασκε τούτους τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, καὶ εἶδε πολλοὺς ἐκ τούτων τῶν ἑβδομήκοντα μαθητῶν Του ἵνα ἀπομακρύνωνται καὶ μὴ δυνάμενοι ἵνα κατανοήσωσι τὰς φρικτὰς Ἀληθείας περὶ τοῦ … Σώματος καὶ Αἵματος Αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς Θείας Μεταλήψεως τούτων, ἵνα ἔχωσι ζωὴν αἰώνιον, ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς τοὺς δώδεκα οἵτινες παρέμενον πλησίον Του λέγων, «μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν» (Ἰωάν ΣΤ΄ 67); Ἐμμένων, ὁ Διδάσκαλος, εἰς τὰς Θείας Ἀληθείας, ὑποδεικνύει εἰς τοὺς Ἀποστόλους, ἀκόμη καὶ τὴν ἀποχώρησίν των, προκειμένου ἵνα κατανοήσωσιν ὅτι ὄντως … Οὗτος εἶναι ἡ Ἀλήθεια!

 

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας!

 

Εἶναι πικρὰ ἡ πραγματικότης, ἀδελφοί μου, καθ’ ἣν θὰ πρέπῃ ἵνα παραδεχθῶμεν ὅτι εἰς τὸν κόσμον τοῦτον κυριαρχεῖ τὸ ψεῦδος καὶ ἡ ἀπάτη! Ἀπὸ τοὺς ἀρχοντας, - πολλάκις καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκκλησιαστικούς, - ἕως καὶ τὸν λαόν, - ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ βρέφη, ἡ Ἀλήθεια ἔχει, σχεδόν, ἐκλείψει! Ψεύδονται οἱ πάντες! Ἀπὸ τὰ πλέον ἀσήμαντα καὶ μηδαμινὰ πράγματα ἕως τὰ σοβαρώτερα καὶ οὐσιωδέστατα … ὁ εἷς ψεύδεται πρὸς τὸν ἕτερον! Οἱ γονεῖς ψεύδονται πρὸς τὰ τέκνα των καὶ ταῦτα ὡσαύτως ψεύδονται πρὸς τοὺς γονεῖς! Ἡ ἐξουσία ἐξαπατεῖ τὸν λαὸν δι’ ἀπείρων τρόπων καὶ «τεχνασμάτων», ἀλλὰ καὶ οἱ πολίται ἐφευρίσκουσι διαρκῶς τρόπους προκειμένου ἵνα ἐξαπατῶσι τὴν ἐξουσίαν! Οὐδεὶς πλέον ἐμπιστεύεται … οὐδένα! Ἅπαντες αἰσθάνονται ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξαπατῶνται ὑπὸ τῶν … πάντων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἅπαντες, θεωρῶσι πλέον ὅτι ὀφείλουσιν ἵνα ἐξαπατῶσι … ἀκόμη καὶ τοὺς ἰδίους ἑαυτούς των! Εἷς φαῦλος κύκλος!

Καὶ ἐνῶ ἅπαντες γνωρίζουσι καὶ βιώνουσι τὴν θλιβερὰν ταύτην καὶ ἀθλίαν πραγματικότητα, οὐδεὶς δέχεται ἵνα ἀποδράσῃ ἐκ τοῦ ψεύδους καὶ πειθαρχήσει εἰς τὴν Ἀλήθειαν! Ὀφείλομεν δὲ ἐν προκειμένῳ ἵνα ἐκθέσωμεν καὶ τὸ ἄκρως θλιβερώτατον φαινόμενον κατὰ τὸ ὁποῖον, … ἤρχισε πλέον νὰ ποινικοποιῇται ἡ Ἀλήθεια! Καὶ ὡς συνέβη τότε, ὅτε ὁ Μέγας Μάρτυς τῆς Ἀληθείας, κατεδικάσθη εἰς τὸν ἐπὶ Σταυροῦ θάνατον, διότι ἐλάλησε τὴν Ἀλήθειαν, οὕτω καὶ σήμερον ἀπειλοῦνται καὶ καταδικάζονται κάποιοι οἵτινες ἀποπειρῶνται, «ἵνα ἀκολουθήσωσι τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Καὶ ἅπαντες μὲν προκαλοῦσιν ἀλλήλους ἵνα ἀκούσωσιν ἐκ τῶν χειλέων των, «γυμνὴν τὴν Ἀλήθειαν» … ὅταν ὅμως συμβῇ τοῦτο, αὐτοὶ οὗτοι σπεύδουσι ἵνα νοθεύσωσι ταύτην!

 

Οἱ μάρτυρες τῆς Ἀληθείας!

 

Ποῖοι εἶναι οὗτοι; Ὑπάρχωσιν, ἆραγε, τοιαῦτα … φαινόμενα; Ὑπάρχουσιν, ἀσφαλῶς, ἀλλ’ οὗτοι εἶναι ἐλάχιστοι! Οὗτοι εἰσίν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπίστευσαν καὶ πιστεύουσιν ὄντως εἰς τὴν Ἀλήθειαν, δηλαδὴ τὸν Κύριον! Εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἠκολούθησαν ταύτην, ἀκόμη καὶ ὅταν ἐζητήθῃ παρ’ αὐτῶν ἵνά την ἀνταλλάξωσιν ἔναντι εὐτελῶν καὶ ἀσημάντων ἀνταλλαγμάτων! Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ἄξιοι μιμηταὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἵτινες ἔθυσαν καὶ ἠρνήθησαν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν βιολογικὴν ζωήν των, προκειμένου ἵνα μείνωσιν ἐν τῇ Ἀληθείᾳ! Εἶναι ἐκεῖνοι, - «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος», - οἵτινες … «ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν … καὶ … ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, … ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες διὰ τῆς θυσίας των ἔδειξαν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀρνητὰς ταύτης, τὴν ἀξίαν Της καὶ τὸ ὕψος Αὐτῆς!

Εἶπεν ὁ Κύριος: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Καὶ ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, «ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Λόγια ἅτινα, ὅσον καὶ ἂν ἐπιδιώκωσί τινες ἵνα τὰ νοθεύσωσι καὶ παραχαράξωσι, ταῦτα θὰ καταδεικνύωσι καὶ θὰ καταμαρτυροῦσι, ὅτι … δι’ ἅπαντας ἡμᾶς τοὺς ψεύστας καὶ ὑποκριτάς, θὰ ἐπικρέμμαται ἡ φοβερὰ αὕτη ἀπειλή, κατὰ τὴν ὥραν τῆς φρικτῆς ἡμῶν ἀπολογίας! «Ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Στῶμεν καλῶς, ἀδελφοί μου˙ στῶμεν μετὰ φόβου!    

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε» (Ἐφεσ. Ε΄ 15).

 

Ἡ πορεία μας!

 

Ἤδη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εὑρισκόμεθα καὶ διανύομεν τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων! Εἰς ἑκάστην τοιαύτην καὶ ἀνάλογον περίοδον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, καλούμεθα ἵνα προετοιμαζώμεθα πνευματικῶς τε καὶ σωματικῶς, προκειμένου ἵνα ὑποδεχθῶμεν ἀξίως καὶ θεοπρεπῶς τὰς Ἁγίας Δεσποτικὰς ἑορτάς! Ἡ τοιαύτη δὲ προετοιμασία, δὲν συνίσταται ἀπὸ κοσμικὰς καὶ «ξενοφέρτους» ἐκδηλώσεις καὶ γαστρονομικὰς ἐπιλογάς, οὔτε, βεβαίως καὶ ἀπαιτεῖ τὴν συμμόρφωσίν μας πρὸς οἵανδήποτε ἐθιμικὴν σύστασιν, κατὰ τὰς «συναισθηματικὰς» … προτροπὰς τῶν ἐπιτηδείων˙ οὔτε φυσικῶς συνίσταται, - ὡς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει, - ἀπὸ τὰς «ρηχὰς» ὑλικὰς ἑτοιμασίας τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων!

Ἡ πορεία μας αὕτη, εἶναι «καθαρῶς» πνευματική, καὶ προσδιορίζεται ἀπὸ τὴν ψυχικὴ προετοιμασία μας, προκειμένου ἵνα δεχθῶμεν τὸν ἐν σαρκὶ ἐρχόμενον Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν! Πορευόμεθα τὴν ὁδὸν τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῆς πολυμόρφου ἁμαρτίας, προκειμένου ἵνα καταστήσωμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν, «φάτνην» πνευματικὴν καὶ καθαράν, ἵνα καταδεχθῇ ὁ γλυκύτατος Ἰησοῦς καὶ ἔλθῃ καὶ γεννηθῇ ἐν αὐτῇ! Πορευόμεθα ταύτην τὴν ἐν Χριστῷ πορείαν μας, ἵνα κεκαθαρμένοι ἐκ τοῦ μιασμοῦ τῆς ἁμαρτίας, ἀξιωθῶμεν, ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ἵνα μεταλάβωμεν τῶν Οὐρανίων καὶ φρικτῶν Μυστηρίων καὶ οὕτω καταστῶμεν … σύσσωμοι καὶ σύναιμοι μετὰ τοῦ Θεανθρώπου! Πορευόμεθα, τέλος, ταύτην τὴν ὁδόν, πρὸς τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ βιώσωμεν τὸ ἀκατάληπτον Μυστήριον τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ μετὰ τῶν θεοπτῶν μάγων καὶ ποιμένων, ἀξιωθῶμεν καὶ ἡμεῖς τῆς ὑψίστης «δοχῆς καὶ ἀγάπης» τοῦ Θείου Βρέφους!

 

Πῶς περιπατῶμεν;;;

 

Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν του, - ὣς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, - μᾶς ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν, εἰς τὸν τρόπον καὶ τὴν διάθεσιν διὰ τῶν ὁποίων ὀφείλωμεν ἵνα πολιτευώμεθα, ἅτινα ὀφείλουσι νὰ εἶναι ἀντίστοιχα μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον  … στόχον! Ἐν προκειμένῳ, τὸ «περιπατεῖτε», σημαίνει τὴν συμπεριφοράν μας καὶ τὴν κατὰ Χριστὸν διαγωγήν μας, εἰς τοῦτον τὸν κόσμον! Ὣς ἔχομεν εἴπει καὶ εἰς προηγούμενα ἆρθρα, … καμμία ἔκφανσις τῆς προσκαίρου ζωῆς μας δὲν εἶναι ἄσχετος καὶ … «οὐδετέρα» πρὸς τὴν σωτηρίαν μας! Καὶ τὸ πῶς συμπεριφερόμεθα πρὸς τοὺς συναθρώπους μας, καὶ τὸ πῶς ὁμιλοῦμε καὶ βιώνομεν τὴν … «καθημερινότητά» μας, καὶ αἱ πᾶσαι κινήσεις μας, ἔχουσι καθοριστικὴν σημασίαν καὶ θὰ κριθῶμεν δι’ ἑκάστην τούτων!

Ὁ Διδάσκαλος, ὑπῆρξε σαφέστατος καὶ λεπτομερής, ἐκεῖ εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» Του, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ συμπεριφορὰν τῶν μαθητῶν Του, ἀναμέσον τοῦ κόσμου˙ «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· … Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄ 13-16)! Εἴμεθα, συνεπῶς, … φῶς διὰ τὸν κόσμον˙ καὶ τοῦτο σημαίνει δύο τινά! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅτι ὁ κόσμος εὑρίσκεται «κεκαλυμμένος» ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἡμεῖς οἱ κοινωνοῦντες μετὰ τοῦ Κυρίου, καὶ γνωρίσαντες τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ἐκεῖνοι οἵτινες θὰ φέρομεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, τὸ «φῶς τὸ ἀληθινὸν τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Εὐχὴ τῆς Α΄ ὥρας)! Ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς, κατὰ Χριστόν, ἐπὶ τῆς γῆς πολιτείας ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῶν συνανθρώπων μας συμπεριφορᾶς, εἶναι ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ! Ζῶμεν διὰ τὸν Χριστόν˙ πορευόμεθα πρὸς Αὐτόν˙ ἀναφερόμεθα εἰς τὴν Ἀγάπην Του˙ «κινούμεθα» κατὰ τὰς ἐντολάς Του, καὶ συνελλόντ’ εἰπεῖν, … «ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν» (Πράξ. ΙΖ΄ 28)!

 

Τὸ καταλυτικόν … παράδειγμα!

 

Ἔχει ὑψίστην καὶ καταλυτικὴν βαρύτητα, φίλοι καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ἡ σωτηρία ἔστω καὶ μιᾶς ψυχῆς! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης … «Χριστὸς ἀπέθανεν»! Ὑπὲρ τῆς σωτηρίας αὐτῆς, ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος διεβεβαίωσεν ὅτι, … «οὕτω, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. ΙΕ΄ 10)! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης ψυχῆς, ὁ Θεὸς ἔγινεν ἄνθρωπος καὶ διεξῆλθεν τὴν ἀνθρωπίνην ζωήν, «ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον», κατὰ τὴν ὡραιοτάτην εὐχὴν τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν ὑδάτων!

Συνεπῶς, διὰ τὴν τοιαύτην ψυχήν, ὡμίλησεν, καὶ μὲ Ἀγάπην, ἀλλὰ καὶ αὐστηρῶς! Παρρηγόρησε καὶ ἐστήριξε τάς, ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, καταρρεούσας ψυχὰς τῶν ἁμαρτωλῶν, ἀλλὰ καὶ ἠπείλησεν ἅπαντας ἐκείνους, οἵτινες, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε διὰ τῶν ἔργων των, εἴτε, ἀκόμη, καὶ δι’ αὐτοῦ τούτου τοῦ παραδείγματός των, παρασύρρωσιν εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν, … «ἕνα τῶν μικρῶν τούτων»! Τοῦτο τὸ παράδειγμά μας, εἶναι ἴσως ἡ καλυτέρα καὶ ἀποτελεσματικοτέρα ὤθησις τῶν ἄλλων πρὸς τὴν σωτηρίαν! Θὰ ἔχωμεν ἀκούσει καὶ μάλιστα, κατ’ ἐπανάληψιν τὴν φρᾶσιν τῶν περισσοτέρων κοσμικῶν ἀνθρώπων ὅτι, … «καλὰ καὶ εὔκολα εἶναι τὰ λόγια καὶ αἱ ὑποδείξεις, ὅμως ἡμεῖς θέλομεν, ἔργα καὶ παράδειγμα»! Τοῦτο τὸ παράδειγμα συνέστησεν - ὣς ἴδωμεν – πρῶτος ὁ Διδάσκαλος, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὡσαύτως, ἐπεδείκνυον ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας!

Τοῦτο τὸ παράδειγμα, καλούμεθα καὶ ἡμεῖς ἵνα ἐπιδεικνύωμεν, οὐχὶ πρὸς ἱκανοποίησιν καὶ ἐγωϊστικὴν παρρησίαν … ἀλλὰ διὰ νὰ δοξάζωμεν τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν ἡμῶν!

 

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)!

 

Κλείομεν, ἀγαπητοί μου, τὸ παρόν, μὲ τὴν ἀνωτέρω φρᾶσιν, ἥτις καὶ κατακλείει τὴν Καθολικὴν Ἐπιστολὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου! Ὁ Θεῖος οὗτος Λόγος, δίδει εἰς ἡμᾶς ἵνα κατανοήσωμεν, τὸ πόσον καίριον καὶ σημαντικὸν καὶ σωτήριον εἶναι, τὸ νὰ συνεργήσωμεν καὶ «χειραγωγήσωμεν» μίαν ψυχὴν εἰς τὴν σωτηρίαν! Ἡ συνέχεια τοῦ Ἁγιογραφικοῦ τούτου χωρίου, θὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι ἐξόχως παρρήγορος! Εἶναι μία ἐκ τῶν Θείων ὑποσχέσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Κύριος, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ ἀξιόπιστος καὶ συνεπής! «Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν»! Ἐὰν ἡμεῖς δι’ οἵουδήποτε τρόπου, βοηθήσωμεν ἵνα σωθῇ μία ψυχὴ καὶ εὕρη ἀνάπαυσιν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος - ἀντιστοίχως – θὰ δώσῃ ἔλεος καὶ θὰ συγχωρήσῃ καὶ τοῦτον τὸν συνεργήσαντα εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ πλησίον του!

Εἴθε, λοιπόν, νὰ πορευώμεθα συνεπῶς καὶ ὀρθῶς καὶ κατὰ τὰς Θείας ἐντολάς, καὶ ὁ τρόπος οὗτος εἶναι ἀρκετὸς καὶ καθοριστικός διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἰδικήν μας ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

     Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Ἄχρι, τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα

καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί» (Α΄ Κορ. Δ΄ 11-12).

 

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων!

 

Πολλάκις, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀνεφέρθημεν, ἀπὸ τούτου τοῦ «βήματος», εἰς τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸ ἔργον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! Πολλάκις, ἐπίσης, ἠσχολήθημεν μὲ τήν, καθ’ ἡμέραν, βιοτήν των, δηλαδή, μὲ τὴν διατροφήν των καὶ τὴν διαβίωσίν των ἐν γένει, ὣς καὶ μὲ τὰς διώξεις των καὶ τὰς φυλακίσεις καὶ τὰ μαρτύριά των, ἅτινα ὑπέστησαν διὰ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου! Πολλάκις, ἀκόμη, εἴδομεν τούτους τοὺς θείους μαθητὰς τοῦ Διδασκάλου, νὰ ἀπέρχωνται εἰς τὰς … ἀποστολάς των, ἐν μέσῳ κινδύνων καὶ ἀπειλῶν καὶ ἀποδοκιμασιῶν, καὶ νὰ παραμένουσιν ἀποφασισμένοι καὶ ἀνυποχώρητοι, εἰς τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνέθεσεν ὁ Χριστός! Ἐπειδή δε, πολλοὶ βλέπουσι τοὺς θείους τούτου μαθητὰς τοῦ Σωτῆρος, εἰς τὴν περίοπτον θέσιν ποὺ εὑρίσκονται σήμερον καὶ μακαρίζουσι τούτους, … μᾶλλον, βλέποντες τὴν μαρτυρικὴν ζωήν των, ἀντιλαμβάνονται ὅτι αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἦλθον εἰς τούτους ὡς ἐπιβράβευσις τῶν ἀφαντάστων ἀγώνων των!

Ἐκεῖ εἰς τὴν δευτέραν πρὸς Κορινθίους ἐπιστολήν του, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, περιγράφει μὲ ἰδιαιτέραν ἔμφασιν, ἀλλὰ καὶ χαρακτηριστικὰς λεπτομερείας, τὰ ὅσα οὗτος ὑπέστη, κηρύττων τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ μᾶς δίδει ἵνα ἐννοήσωμεν, ἀντιστοίχους δυσκολίας καὶ ταλαιπωρίας, αἵτινες χαρακτηρίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων! «Πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 24-27)! Ὄντως δέ, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰς βιογραφίας ἁπάντων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι τοιαῦται περιπέτειαι καὶ μαρτύρια καὶ δυσκολίαι, - πολλάκις δὲ καὶ … ὑπὲρ ταῦτα! – στιγματίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τὸν ἀγῶνα τούτων!

Ὅμως, θὰ πρέπῃ ἵνα ὑπογραμμίσωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἅπαντα ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ τὰ μαρτύρια, ἦσαν ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα τοὺς εἶχεν προειδοποιήσει ὁ Κύριος! Καί, … ὀλίγον πρὸ τοῦ Θείου Πάθους Του, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν, εὐκαίρως τε καὶ ἀκαίρως, εἶχε προείπει εἰς τούτους, ὅτι, «ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· … παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς· καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν. … Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Ματθ. Ι΄ 16-23)! Τοῦτο δὲ σημαίνει, ὅτι τοῦτον τὸν μαρτυρικὸν τρόπον ζωῆς, ἀποδέχεται, ἀλλὰ καὶ ἐπιλέγει ὁ Χριστός μας ὣς τὸν ἰδανικόν, δι’ ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσιν ἵνα βαδίσωσι τὴν ὀρθὴν πορείαν πρὸς τὴν Βασιλείαν Του!

 

 «Διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου»!

 

Τὸ ἔχομεν εἴπει κατ’ ἐπανάληψιν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἀποτελεῖ παραχάραξιν καὶ ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, ἡ θεωρία ἐκείνη ἥτις ἐπιδιώκει ἵνα καταδεικνύῃ, ὅτι … ἐκεῖνοι, οἵτινες ἀγαπῶσι τὸν Θεόν, ὁ Θεὸς τοὺς «ἐξασφαλίζει» μίαν ἄκοπον καὶ ἀνώδυνον ζωὴν ἐπὶ τῆς γῆς! Πολλάκις, κρίνομεν τὸν Θεόν, (ἥμαρτον Κύριε!) διότι φέρεται Οὗτος μὲ σκληρότητα πρὸς τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἀγωνιστάς, καὶ νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε εἰς τούτους, νὰ παρέχονται … ἀνέσεις καὶ πλοῦτος καὶ ἄλλαί τινες ἀπολαύσεις!

Καὶ ὅμως! Ἐὰν προσέξωμεν εἰς τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (Παλαιᾶς τε καὶ Καινῆς Διαθήκης), θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος, - ἐντελῶς ἀντιθέτως, - ζητεῖ καὶ χαίρεται … βλέπων τοὺς πιστούς Του ἵνα ἀγωνίζωνται καὶ κοπιῶσι καὶ στενάζωσι καὶ ὑποφέρωσι ὑπὸ φρικτῶν μαρτυρίων καὶ θανατοῦνται δι’ ὀδυνηρῶν θανάτων! Πολλάκις ἀνερωτήθην καθ’ ἑαυτόν, … ποῖος ἐκ τῶν δικαίων καὶ Ἁγίων, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, διῆλθεν τὴν ἐν κόσμῳ ζωήν του, ἀπολαμβάνων ὑλικὰς καὶ κοσμικὰς ἀπολαύσεις; Οὐδείς !!! Οὐχὶ δὲ μόνον, … οὐδείς, ἀλλὰ τοὐναντίον, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ζῶν ἐν σώματι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, ἐδίδαξεν ἡμᾶς διὰ τοῦ αὐστηροτάτου τρόπου τῆς βιοτῆς Του, καὶ ἀπεστέρησεν ἑαυτόν, καὶ τροφῆς καὶ ὕπνου καὶ ποικίλων ἄλλων ἀνέσεων, καὶ διεκήρυξεν ἐκεῖνο τὸ μοναδικόν, ὅτι «αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58)!

Οὕτω δὲ ὑπέδειξεν διδάσκων τοὺς μαθητάς Του! «Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· … παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, …καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Λουκ. ΚΑ΄ 12-17)! Καὶ διὰ τῶν τοιούτων στερήσεων καὶ ὀδυνῶν, οὐχὶ μόνον οἱ μαθηταί Του, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς Αὐτόν, διῆλθον καὶ ἠγωνίσθησαν …! Συνεπῶς, ἐὰν θέλομεν ἕνα χριστιανισμὸν ἀπηλλαγμένον ἀπὸ ὀδύνας καὶ θλίψεις, … δὲν πρόκειται νὰ τὸν εὕρομεν! Κακέκτυπά τινα, φαινόμενα ὡς δῆθεν πίστεις εἰς τὸν Χριστόν, τὰ τοιαῦτα εἶναι ἐφευρήματα διεστραμμένων νοῶν, καὶ ἀσφαλῶς ὀργάνων τοῦ … πονηροῦ!

 

«Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)!

 

Οἱ Ἅγιοί μας, ἅπαντες οἵ Ἅγιοι, ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔζησαν οὗτοι εἰς ἐποχὰς εἰρήνης, χωρὶς ἀπειλὰς καὶ μαρτύρια καὶ φυλακίσεις καὶ θανάτους, … αὐτοὶ οὗτοι ἔθλιβον καὶ κατέθλιβον τὴν ζωήν των! Εἰς τὰς νηστείας τῆς Ἐκκλησίας μας, προσέθετον ἄλλας περισσότερον αὐστηράς˙ εἰς τὴν προσευχήν, ἄλλας καὶ ἄλλας προσευχάς, περισσότερον  κοπιώδεις καὶ ὁλονυκτίους˙ εἰς τὸν ἐπιβαλλόμενον ἐκκλησιασμόν, ἐκκλησιάζοντο οὗτοι, καθ’ ἡμέραν, … καὶ ἐπὶ πολλὰς ὧρας εὑρίσκοντο εἰς τὰς Ἐκκλησίας προσευχόμενοι˙ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην «δεκάτην» τῆς ἐλεημοσύνης, προετίμων οὗτοι, ἵνα πτωχεύουσιν οὗτοι, πλουτίζοντες ἄλλους πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους! Ἔκαμνον ὅ,τι περισσότερον καὶ κοπιώτερον, προκειμένου ἵνα παραστήσωσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, πέραν τῶν ἀρετῶν των, καὶ τοὺς κόπους των, καὶ τὰς στερήσεις των, καὶ τὰ παλαίσματά των!

Ἂς ρίψωμεν μίαν σύντομον «ματιάν», εἰς τὴν ἰδικήν μας πορείαν πρὸς τὸν Οὐρανόν˙ ἂς ἀναλογισθῶμεν τὰς ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας θὰ ἀκούσωμεν τότε, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπαντήσεις ἅστινας θὰ κληθῶμεν ἵνα ἀπαντήσωμεν! Ἂς ἐκλάβωμεν μὲ τὴν δέουσαν σοβαρότητα τὴν … ἀπολογίαν μας, - περὶ τῆς ὁποίας εὔχεται καθ’ ἡμέραν ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, … «καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ αἰτησώμεθα», - καὶ ἂς μὴν ἀμελῶμεν τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν μας! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν