Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2026

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Απρίλιος 2026

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Απριλίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Απλότητα... Απλός, έννοιες σπουδαίες!

 

Τι έχουν οι άνθρωποι που δεν έχουν τα πουλιά;

 

«Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (10 ΜΑΪΟΥ 2026) 

«Ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου» (Ἰωάν. Δ΄ 16).

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ἡ Σαμαρεῖτις καὶ Ὁ … «Ἰουδαῖος»!

 

Ὁ Κύριος διέρχεται μετὰ τῶν μαθητῶν Του ἀπὸ τὴν πόλιν τῆς Σαμαρείας! Μίαν πόλιν, «ἀκατάλληλον» διὰ τοὺς Ἰουδαίους, ἔστω καὶ ἐὰν οὗτοι εἶναι … διερχόμενοι! Τὸ μῖσος ὅπερ ἐπικρατεῖ ἀναμέσον τῶν Ἰουδαίων καὶ τῶν Σαμαρειτῶν, κρατεῖ τοὺς δύο τούτους λαούς, - θὰ ἠδυνάμεθα ἵνα εἴπωμεν, - εἰς ἀπόστασιν … ἀσφαλείας! Ἕν μῖσος, ὅπερ ἰσχύει ἀπὸ ἑκατοντάδων χρόνων, εἰς τοιοῦτον, μάλιστα, «βαθμόν», ὥστε τὰ ἐπεισόδια καὶ αἱ ἀψιμαχίαι καὶ αἱ ἐντάσεις, νὰ εἶναι … καθημερινὰ φαινόμενα!

Αἱ συγκρούσεις αὗται καὶ τὸ κυριαρχοῦν μῖσος, δὲν εἶναι ἄγνωστα εἰς τὸν Παντογνώστην Κύριον! Ἐν τούτοις, ὅμως, ὁ Ἰουδαῖος … Ραββὶ «ἐπιλέγει» ἵνα διέλθῃ διὰ τοῦ … «ἐχθρικοῦ» τούτου ἐδάφους τῆς Σαμαρείας! Ἔρχεται, μάλιστα, εἰς ἓν … «ἐπικίνδυνον» μέρος, ἐκεῖ ὅπου ἕως τῆς σήμερον, ὑπάρχει, τὸ ἱστορικὸν φρέαρ τοῦ Πατριάρχου Ἰακώβ! Ἔρχεται ἐκεῖ ὁ Ἰησοῦς, τὴν … «ἕκτην ὥραν», δηλαδὴ τὴν μεσημβρίαν, καὶ κάθηται ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ φρέατος, «κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας» …! Μετ’ ὀλίγον, … «ἔρχεται (καὶ μία) γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ».

Ἡ γυνὴ βλέπει τὸν ἄγνωστον Κύριον, καὶ διακρίνει ἐκ τῶν ἐξωτερικῶν χαρακτηριστικῶν, ὅτι οὗτος εἶναι Ἰουδαῖος, καὶ διὰ τοῦτο, - ἀδιαφοροῦσα διὰ τοῦτον, - ἑτοιμάζεται ἵνα ρίψῃ τὴν στάμναν της εἰς τὸ φρέαρ …! Ὅμως, τὴν ἐπικρατοῦσαν σιγὴν διακόπτει ἡ γλυκυτάτη φωνὴ τοῦ Χριστοῦ! «Δός μοι πιεῖν»! Ἡ γυνὴ ἐκπλήσσεται μὲ τὸ αἴτημα τοῦτο, καὶ σπεύδει ἵνα ἐπιπλήξῃ τὸν ἄγνωστον Ἰουδαῖον διὰ τὸ … θρᾶσος του ἵνα παραβιάσῃ τὰ «στεγανὰ» τοῦ μίσους καὶ τῆς κακίας …! «Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ' ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος; οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις»!

Ὁ Κύριος δὲν «προσβάλλεται» ἀπὸ τὴν ἐπιθετικὴν διάθεσιν τῆς Σαμαρείτιδος, ἀλλ’ ἀντιθέτως ἐπιδιώκει ἵνα συζητήσῃ μετ’ αὐτῆς! «Ἐὰν ἐγνώριζες τί δῶρον σοῦ κάμνει ὁ Θεὸς καὶ μὲ ποῖον ὁμιλεῖς, … σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν»! Ἀπορεῖ ἡ γυνὴ διότι βλέπει ὅτι ὁ Ἰησοῦς, οὔτε νερὸ ἔχει, ἀλλ’ οὔτε καὶ δοχεῖον, διὰ νὰ δύναται ἵνα ἀντλήσῃ ἐκ τοῦ φρέατος. Δὲν δύναται ἵνα διακρίνῃ, περὶ τίνος «ζῶντος ὕδατος» ὁμιλεῖ ὁ Διδάσκαλος! Ὅταν, μάλιστα, εἰς τὴν συνέχειαν, ὁ Χριστὸς τῆς διευκρινίζει ὅτι, … «ὃς δ' ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα, ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ, γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον», ἐκείνη ζητεῖ ἀπὸ τὸν περίεργον τοῦτον Ἰουδαῖον, τοῦτο τὸ λυτρωτικὸν ὕδωρ, ὅπερ θὰ τὴν «ξεδιψοῦσε» εἰς τὸ μέλλον καὶ θὰ τὴν ἀπήλλασσεν ἐκ τοῦ κόπου τῆς μεταφορᾶς τοῦ ὕδατος ἐκ τοῦ φρέατος!

 

Ἡ ἀνταπόκρισις εἰς τὸ αἴτημα.

 

«Ὕπαγε φώνησον τὸν ἄνδρα σου»! Εἶναι ἡ πρώτη … «γουλιά», θὰ ἐλέγωμεν, ἥτις ἔρχεται ὡς ἀπάντησις εἰς τὸ αἴτημά της! Ὁ Σωτὴρ Κύριος, ἤδη ἤρχισεν ἵνα «ποτίζῃ» καὶ ξεδιψᾷ τὴν γυναίκα ἐκείνην! Βεβαίως, ἡ προτροπὴ αὕτη τὴν φέρει εἰς δύσκολον θέσιν, ἐφ’ ὅσον ἡ προσωπική της ζωή, ἦτο … ἔκνομος καὶ παραβατική! Ὁ Παντογνώστης Ἰησοῦς τὴν καλεῖ ἵνα … ὁμολογήσῃ μίαν ἀλήθειαν ἥτις, ὅμως, θὰ τὴν ὠθοῦσε ἵνα «ἀποδράσῃ» ἀπὸ τὸ ἔνοχον παρελθόν της! Ἀπαντᾷ μὲν εἰς τὸν Κύριον, ἀλλὰ … ὑπεκφεύγουσα! «Οὐκ ἔχω ἄνδρα»! Ὅμως, τὸ νὰ ὑπεκφεύγῃ τις ὅταν ἐνοχλῇται ἀπὸ ποικίλας παρεμβάσεις καὶ ἀδιακρίτους ἐρωτήσεις, μπορεῖ νὰ εἶναι εὐπρεπὲς καὶ ἀξιοπρεπές! Ἐν προκειμένῳ ὅμως, τοιαύτη ὑπεκφυγή, εἶναι ἀδύνατος! Τίς δύναται κρυβῆναι ἀπὸ τοῦ Θεοῦ;

«Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· καλῶς εἶπας ὅτι ἄνδρα οὐκ ἔχω· πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστι σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας»! Τοῦτος ὁ Θεῖος λόγος τοῦ Σωτῆρος, εἶναι, θὰ ἐλέγωμεν, ἡ Δευτέρα ἐκείνη «γουλιά», ἥτις καὶ συντρίβει εἰς τὴν ψυχήν της, κάθε τι τὸ ἀρνητικόν, ἀλλὰ και κάθε ἐπιφύλαξιν! Ἀντιλαμβάνεται, ὅτι εὑρίσκεται ἐνώπιον κάποιου προφήτου, εἰς τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς «μαρτυρεῖ» ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἐπάλαιεν ἵνα κρύπτῃ μετὰ πάσης ἐπιμελείας! Ὡς, ὅμως, ἐννοοῦμεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ κειμένου, ἡ τοιαύτη ἀποκάλυψις, ἀντὶ νὰ τὴν κάνῃ ἵνα ἐντραπῇ, τὴν ὠθεῖ ἵνα θέλῃ νὰ διδαχθῇ ἐκ τούτου τοῦ θαυμαστοῦ ἀνθρώπου! Ἐρωτᾷ διὰ τὴν προσευχήν της καὶ τὴν οὐσιαστικὴν ἐπικοινωνίαν της μὲ τὸν Θεόν! Μέσῳ τῶν ἐρωτήσεων καὶ ἀποριῶν της, δεικνύεται ἡ … πνευματικότητά της! Δράττεται τῆς εὐκαιρίας, καὶ ζητεῖ ἵνα μάθῃ καὶ πληροφορηθῇ ἐκεῖνα ποὺ μόνον εἷς τοιοῦτος … Διδάσκαλος θὰ ἠδύνατο ἵνά την διδάξῃ!

 

«Οἶδα ὅτι Μεσσίας ἔρχεται ὁ λεγόμενος Χριστός»!

 

Μπορεῖ νὰ βαρύνεται μὲ βαρύτατα ἁμαρτήματα, ἀλλὰ περιμένει … τὸν Μεσσίαν! Εἶναι τοῦτο, ὄντως, ἐκπληκτικὸν καὶ συγκινητικόν! Διὰ τῆς τοιαύτης φράσεως, δεικνύει τὴν ἐλπίδα καὶ ἀναφορὰν καὶ ἀφοσίωσίν της, εἰς τὸν προφητευόμενον ὑπὸ τῶν προφητῶν, Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν! Ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον λέγει τὴν ἀνωτέρω φρᾶσιν δηλοῖ τὴν … ἐξάρτησίν της ἐκ τοῦ ἀναμενομένου Μεσσίου! Ἔχει εἰς Τοῦτον ἀπόλυτον ἐμπιστοσύνην καὶ δείχνει ἀποφασισμένη, ἵνα … ὑποταγῇ εἰς τὸ Πανάγιον θέλημά Του! Ταῦτα, ἀκριβῶς, τὰ σωτηριώδη «στοιχεῖα», διακρίνει ὁ ψυχογνώστης Κύριος καὶ διὰ τοῦτο κάμνει εἰς ταύτην τὴν Ὕψιστον τιμήν!

Διὰ πρώτην, ἀλλὰ καὶ μοναδικὴν φοράν, ὁ Διδάσκαλος ὁμιλεῖ διαυγέστατα διὰ τὸν Ἑαυτόν Του! Ἀποκαλύπτεται, θὰ ἐλέγωμεν, ὄχι ἐνώπιον τῶν Φαρισαίων καὶ Γραμματέων, ὄχι ἐνώπιον τῶν κυβερνώντων τὸν Ἰσραηλιτικὸν λαόν, οὔτε κἂν ἐνώπιον τῶν δώδεκα μαθητῶν Του! Ἀποκαλύπτει Ἑαυτόν, ἐνώπιον τῆς ἁμαρτωλῆς καὶ ἐκνόμου Σαμαρείτιδος! Διὰ πρώτην φοράν, μὲ τόσον χαρακτηριστικὸν τρόπον καὶ χωρὶς περιστροφάς, δηλοῖ ὅτι Αὐτὸς ἐστὶν ἐκεῖνος, «ὃν ἔγραψε Μωυσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται», ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας! «Ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν σοι»!

Ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις, συγκλονίζεται ἐκ τούτων τῶν ἀποκαλυπτικῶν λόγων, καὶ σπεύδει ἵνα «φέρῃ», ταύτην τὴν χαρμόσυνον ἀγγελίαν εἰς τοὺς πατριώτας της! «Δεῦτε ἴδετε ἄνθρωπον ὃς εἶπέ μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός;» Εἶναι τόσον ἔντονος ὁ τρόπος ποὺ πληροφορεῖ τοὺς Σαμαρείτας, ὥστε, - παρὰ τὴν δύσκολον ἐκείνην μεσημβρινὴν ὥραν, - «ἐξῆλθον … ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν»! Τόσον δραστικὸς ὑπῆρξεν ὁ τρόπος της, ὥστε … «ὑπεχρέωσε» τὰ πλήθη τῶν … «ἐχθραινομένων» ἵνα σπεύσωσιν, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἐκ τούτων ἵνα πιστεύσωσιν εἰς τὸν Ἰουδαῖον … Χριστόν!

Φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, θεωρῶ ὅτι ἡ προσωπικότης τῆς Σαμαρείτιδος, εἶναι ἴσως τὸ καταλυτικότερον παράδειγμα, δι’ ὅλους ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ δι’ ἅπαντας ὅσους ἐπιθυμῶσιν ἵνα ἀκολουθήσωσι τὸν Χριστόν! Τὸ νὰ ὑπάρξωμεν δύσπιστοι ἢ ἀκόμη καὶ «ἐπιθετικοί» πρὸς τὸν Θεόν, τοῦτο δὲν παραξηγεῖται ὑπὸ τοῦ Φιλανθρώπου Κυρίου! Ἀρνητικοὶ καὶ ἀλαζόνες νὰ μὴν ὑπάρξωμεν, διότι ὁ Κύριος δὲν δίνει πάντοτε … εὐκαιρίες!

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

      Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

 

 

 

Κυριακή 10 Μαΐου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Κατὰ πόσον ἐπιθυμοῦμε τὴν «θεραπείαν» μας;;; - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ (3 ΜΑΪΟΥ 2026) 

«μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν σοί τι γένηται» (Ἰωάν. Ε΄ 14).

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ὁ παράλυτος καὶ ἡ … Βηθεσδά!

 

Ἕως τῆς σήμερον, ἀγαπητοί μου, ὑπάρχουσι τὰ ἐρείπια τῆς «κολυμβήθρας τῆς Βηθεσδά», περὶ τῆς ὁποίας ἠκούσαμεν εἰς τὸ σημερινὸν ἱερὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα! Μέχρι τῆς σήμερον, οἱ προσκυνηταὶ τῶν Παναγίων τόπων τῶν Ἱεροσολύμων, ὑπάγουσι καὶ προσκυνοῦσιν εἰς τὸν τόπον ἐκεῖνον ὅπου ἐσυνάζοντο τότε οἱ παντοῖοι ἀσθενεῖς καὶ ἀνάπηροι καὶ ἔμενον ἐκεῖ στεγαζόμενοι εἰς τὰς πέντε στοάς, ἀναμένοντες τὴν σωτήριον ἐκείνην στιγμήν, καθ’ ἣν … «Ἄγγελος … κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσε τὸ ὕδωρ˙ ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος ὑγιὴς ἐγίνετο ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι»! Ἕως τῆς σήμερον, ὁ τόπος οὗτος τῆς Βηθεσδά, μαρτυρεῖ τὰ ὅσα θαυμαστὰ συνέβαινον τότε, ὅτε τυφλοὶ ἀνέβλεπον καὶ χωλοὶ περιεπάτουν καὶ παραλυτικοὶ ἀνωρθοῦντο, καὶ ἅπαντες οἱ … ὑπὸ παντοίων νόσων παιδευόμενοι, οἵτινες ἐθεραπεύοντο, εἰς τὰ ὕδατα ἐκεῖνα, ἅτινα ἡγιάζοντο, μετὰ τὴν κάθοδον εἰς αὐτά, τοῦ Ἀγγέλου!

Ἐκεῖ, εἰς τὸν θαυμαστὸν τοῦτον τόπον, ἔρχεται ὁ Διδάσκαλος! Ἔρχεται, οὐχὶ τυχαίως καὶ συγκυριακῶς, - ἄλλωστε, τοῦτο δὲν συνέβη ποτὲ εἰς τὸν Κύριον, ἐφ’ ὅσον Οὗτος ὡς ὁ Ἀληθινὸς Θεός, ἐγνώριζεν … πέραν τῶν παρελθόντων καὶ παρόντων, καὶ τὰ μέλλοντα - ἀλλὰ μὲ συγκεκριμμένον σκοπόν! Ἔρχεται καὶ πλησιάζει ἕναν ἄνθρωπον, ὅστις «ἦν .. ἐκεῖ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ»! Εὑρίσκεται οὗτος «κατακείμενος» μεταξὺ τοῦ πλήθους τῶν ἀσθενούντων, ἀναμένων τὴν εὐλογημένην ἐκείνην στιγμήν, καθ’ ἣν θὰ προελάμβανεν ἅπαντας τοὺς ὑπολοίπους, καὶ θὰ ἔπιπτεν πρῶτος εἰς τὴν «κολυμβήθραν, μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος»! Τοῦτο, ὅμως, παρέμενεν ἐν τῇ … φαντασίᾳ του, καθ’ ὅσον … ἀφ’ ἑνὸς εἶναι παντελῶς ἀκίνητος καὶ ἀφ’ ἑτέρου, εἶναι ἀπολύτως … μόνος, μὴ ἔχων τὸν βοηθὸν ἐκεῖνον ὅστις καὶ θὰ ἔσυρρεν αὐτὸν ἕως τῆς «κολυμβήθρας»!

 

«Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;»

 

Εἰς τὸν τόπον τοῦτον τὸν μαρτυρικόν, ἔρχεται ὁ Κύριος, ὅστις, - ὡς ἤδη εἴπωμεν, - ἔρχεται οὐχὶ συγκυριακῶς, ἀλλὰ … προσκεκλημένος! Ἔρχεται, διότι ἀκούει τὰς ἐγκαρδίους ἐπικλήσεις τοῦ ἐγκαταλελειμμένου παραλυτικοῦ! Ἔρχεται ὁ Χριστός μας, καὶ εἰσερχόμενος εἰς ἐκεῖνον τὸν τόπον τὸν κατακλυζόμενον ἀπὸ «πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων», κάμνει κάτι τὸ ἀσύνηθες! Παρακάμπτει ἅπαντας τοὺς λοιποὺς ἀσθενεῖς καὶ πλησιάζει μόνον τοῦτον τὸν παράλυτον! Θὰ ἦτο, ἆραγε, «δύσκολον» εἰς τὸν Παντοδύναμον Θεόν, ἵνα … μὲ ἕνα καὶ μόνον λόγον Του, θεραπεύσῃ ἅπαντας τοὺς ἐκεῖσε κατακειμένους ἀσθενεῖς; Οὐδείς, ὅμως, ἀπορεῖ, μὲ τὴν τοιαύτην «συμπεριφορὰν» τοῦ Διδασκάλου! Ἀκόμη δὲ ἐκπληκτικώτερον εἶναι τὸ γεγονός, ὅτι καὶ μετὰ τὴν θαυμαστὴν θεραπείαν τοῦ παραλύτου, οὐδεὶς ἐκ τούτων τῶν ἀσθενῶν, ἢ καὶ ἐκ τῶν συνοδῶν των, παρακαλεῖ τὸν Κύριον ὅπως θεραπεύσει καὶ … ἄλλους˙ καὶ διατί ὄχι; καὶ ὅλους! Ἴσως εἰς τὴν συνέχειαν, λάβομεν τὰς ἀπαντήσεις ἐπὶ τούτων τῶν ἐρωτημάτων!

Περίεργον, ὅμως, ἐρώτημα, θέτει, ἐπίσης, καὶ εἰς τὸν παράλυτον! «Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;» Εἶναι δυνατὸν νὰ ἐρωτᾷ κάποιος ἕναν ἀσθενῆ … «ἐὰν θέλῃ νὰ εὕρῃ τὴν ὑγείαν του»! Ἢ μᾶλλον, θὰ ἠδύνατο, ἀσθενής τις ἵνα ἀπαντήσῃ εἰς τοῦτο τὸ ἐρώτημα … ἀρνητικῶς; Ὁ Κύριος, ὅμως ἐρωτᾷ! Καὶ ἡ ἐρώτησίς Του, ἀσφαλῶς καὶ δὲν εἶναι ἀνόητος ἢ ἐσφαλμένη! Ἴσως μάλιστα αὕτη μᾶς διευκολύνει, ἵνα κατανοήσωμεν καὶ τὴν διακριτικὴν στᾶσίν Του ἀπέναντι εἰς τοὺς λοιποὺς ἀσθενεῖς! Ναί, ἐρωτᾷ ὁ Κύριος, διότι σέβεται τὴν ἐλευθερίαν μας, ἀκόμη καὶ … εἰς τὰ πλέον αὐτονόητα! Ἐρωτᾷ, διότι, παρ’ ὅτι ἡ ἀπάντησις θεωρεῖται αὐτονόητος καὶ καταφατική, ὁ Κύριος θέλει τὴν ὁλόθυμον ἀποδοχὴν καὶ … κατάφασιν τῆς ἀνθρωπίνης θελήσεως!

Ὁ παραλυτικὸς θέλει τὴν θεραπείαν του! Ἄλλωστε, διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, εὑρίσκεται κατάκοιτος ἐκεῖ, ἀναμέσον τόσων ἄλλων ἀσθενούντων! Τὴν θεραπείαν του ἐπιζητεῖ! Παρακαλεῖ δι’ ἕναν εὐλογημένον ἄνθρωπον, ὅστις θὰ τὸν συμπονέσῃ καὶ θὰ τὸν βοηθήσῃ, ἵνα προτρέξῃ τῶν ἄλλων, καὶ ἔμβῃ πρῶτος εἰς τὴν «θαυματουργὸν κολυμβήθραν», μετὰ τὴν … εἴσοδον τοῦ Ἀγγέλου! Τοῦτο, ἀκριβῶς, εἶναι καὶ τὸ «παράπονον», τὸ ὁποῖον διατυπώνει εἰς τὸν Κύριον, ὡς ἀπάντησιν εἰς τὸ ἀνωτέρω ἐρώτημά Του! «Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν· Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω, ἵνα ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν»!

 

«Μηκέτι ἁμάρτανε»!

 

Ἡ θεραπεία τοῦ παραλύτου, ἀλλὰ καὶ ἅπαντα τὰ θαύματα ἅτινα ἔπραξεν ὁ Φιλάνθρωπος Κύριος, ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, ἦσαν διὰ τὸν Παντοδύναμον Θεόν, … ἁπλουστάτη ὑπόθεσις! Τοῦτο ἀκριβῶς βλέπομεν καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν! Προστρέχει πρὸς τὸν παραλυτικόν, κατανοεῖ τὴν θλῖψιν του καὶ συμπονεῖ εἰς τὴν ἀδυναμίαν του καὶ τὸν θεραπεύει! Συμμερίζεται τὴν "μοναξιά" του καὶ τὸν ἐγείρει ἐκ τῆς θλιβερᾶς στρωμνῆς του. Συγχωρεῖ ἀκόμη καὶ τὰς ἁμαρτίας του, - ὡς τοῦτο εὐκόλως διαπιστοῦται - ἐφ’ ὅσον αὗται ἦσαν αἱ αἰτίαι τῆς παραλυσίας του! Δίδει, ὅμως, ὁ Χριστός μας εἰς τοῦτον καὶ μίαν χαρακτηριστικὴν συμβουλήν. "Μηκέτι ἁμάρτανε"! "Μὴν ἁμαρτήσεις πλέον"! Δὲν ἔχει ἀξίαν ἡ θεραπεία, ... ὅταν διὰ τῆς ἁμαρτίας, σκοπεύομεν ἵνα ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἀσθένειαν! Δὲν ἀξίζει ἡ ὑγεία, ὅταν ἐπιθυμοῦμε τὴν "κλίνην τῆς ἀσθενείας μας"! Δὲν ἀξίζει, οὔτε κἄν, καὶ αὐτὴ ἡ συγχώρησις, ὅταν σκεπτώμεθα καὶ νοσταλγοῦμεν τὴν ἐπιστροφήν μας εἰς τὴν ἁμαρτίαν!

Ὡς ἤδη προείπωμεν, ὁ Κύριος συγχωρεῖ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὰς ἁμαρτίας του, ... συμβουλεύει ὅμως καὶ διδάσκει, τὴν παντελῆ ἀποστασιοποίησίν μας ἐκ τούτων ...! Τοῦτο σημαίνει τὸ ... "μηκέτι ἁμάρτανε"! Μὴν θελήσεις νὰ ἐπιστρέψῃς εἰς τὴν ... δυσωδίαν τῶν ἁμαρτημάτων σου! Μὴν ἐπιθυμεῖς τὴν ... πτῶσιν σου! Μὴν νοσταλγεῖς τὴν ... ἀποστασίαν σου ἀπὸ τὸν Θεόν!!! Ἀγάπησε τὴν καθαρότητα τῆς καρδίας σου καὶ κατανόησον "... τὸ τῆς ἀληθοῦς παροιμίας, κύων ἐπιστρέψας ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐξέραμα, καί, ὗς λουσαμένη εἰς κύλισμα βορβόρου" (Β΄ Πέτρ. Β΄ 22).

 

Κατὰ πόσον ἐπιθυμοῦμε τὴν «θεραπείαν» μας;;;

 

Πολλάκις συμβαίνει εἰς ἅπαντας τοὺς ἀνθρώπους νὰ ἀναζητοῦν Ἐκεῖνον ὅστις νὰ δύναται νὰ τοὺς ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὰς ἐνοχάς των. Πολλάκις ἡμεῖς οἱ Πνευματικοί, συνηντήσαμεν ἁμαρτωλούς, οἵτινες ἀνεζήτων τὴν ἀπαλλαγήν των ἀπὸ τὰ χρόνια βάρη τῶν ἁμαρτιῶν των! Πολλάκις εἴδομεν ψυχὰς καταβεβλημένας αἱ ὁποῖαι μετὰ τὴν συγχώρησίν των, νὰ ἀποχωροῦσιν ἐκ τοῦ ἐξομολογητηρίου, ἀνακουφισμένοι, καὶ ... κλαίοντες, νὰ εὐχαριστῶσι τὸν Ἐλεήμονα Κύριον διὰ τὴν συγχώρησιν τῶν πολλῶν ἀλλὰ καὶ βαρυτάτων ἁμαρτιῶν των! Καὶ ... ὄντως! Ἡ λύτρωσις αὕτη, δὲν συγκρίνεται μὲ οἵανδήποτε ἄλλην τοιαύτην, οὔτε καὶ ἐξ αὐτῆς ταύτης τῆς ... ἐκ τοῦ σωματικοῦ θανάτου!

Ὅμως ... διὰ τὸν Θεόν, ἡ συγχώρησις καὶ ἡ ... λύτρωσις τοῦ πλάσματός Του, εἶναι κάτι τὸ αὐτονόητον καὶ ... εὔκολον! Ὡς, εὐστόχως, ἐλέχθη, ... αἱ ἁμαρτίαι, διὰ τὸν ἄνθρωπον μέν, εἶναι βάρος δυσβάστακτον, ... καὶ πῦρ ἀτελείωτον καὶ αἰώνιον, τὸ Θεῖον, ὅμως, ἔλεος εἶναι ὁ ... ὠκεανὸς ἐκεῖνος πρὸ τοῦ ὁποίου ὠχριᾷ ἡ δύναμις τῆς οἷασδήποτε ... φλογός! Ἀς μὴν ἀμφιβάλλωμεν, ἀδελφοί μου καὶ ἀδελφαί μου, περὶ τοῦ Ἐλέους καὶ τῆς Φιλανθρωπίας τοῦ Κυρίου μας ... Ἐκεῖνο ποὺ πρέπει νὰ μᾶς προβληματίζῃ εἶναι, μᾶλλον ἐκείνη ἡ ... ἐρώτησις τοῦ Χριστοῦ πρὸς τὸν παραλυτικόν: "θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;" Θέλομεν, ἆραγε, τὴν συγχώρησιν; Ὁ μὲν Κύριος, ὡς Φιλάνθρωπος, καὶ μᾶς συγχωρεῖ, καὶ μᾶς θέλει ... , καὶ μᾶς ἀγαπᾷ! "Θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν"! Ἡμεῖς, ὅμως, ... θέλομεν;

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 3 Μαΐου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Μην παραμείνεις μέσα στη βάρκα...

 

«Ὦ τῆς καλῆς ἀπιστίας τοῦ Θωμᾶ»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (19 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026)

«ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ» (Ἰωάν. Κ΄ 20).

 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ὁ «ἄπιστος» … Θωμᾶς!

 

Δυστυχῶς, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ὁ μέγας Ἀπόστολος Θωμᾶς, ὅστις, σήμερον, προβάλλεται ὑπὸ τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, ἔχει … «στιγματισθεῖ» μὲ τὸν ὡς ἄνω προσβλητικὸν χαρακτηρισμόν, ἀκόμη καὶ ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Ὀρθοδόξους χριστιανούς! Πολλάκις θὰ ἔχωμεν ἀκούσει, νὰ χρησιμοποιῇται ὁ τοιοῦτος χαρακτηρισμός, ὅταν κάποιοι προσπαθοῦν νὰ χαρακτηρίσουν καὶ προσβάλουν, κάποιους ἄλλους οἵτινες εἶναι δύσπιστοι εἰς ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα ἀκούουν …! Εἰς ἐκείνους οἵτινες, δέχονται ἐπιλεκτικῶς καὶ κατόπιν σκέψεως, τὰ τόσα καὶ τόσα ἅτινα διαρρέουσι καὶ κινοῦνται ὡς ἐνδιαφέρουσαι πληροφορίαι! Βεβαίως, καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος, δὲν πρόκειται ἵνα ἀσχοληθῶμεν μὲ τὴν τοιαύτην, εὐπιστίαν ἢ δυσπιστίαν, τῶν συνανθρώπων μας!

Ἐν προκειμένῳ, τὸ θέμα ἡμῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος, εἶναι ἡ, ὄντως, ἀπιστία τοῦ Ἀποστόλου Θωμᾶ! Εἶναι, βεβαίως, γεγονός, ὅτι ὅταν ὁ Κύριος ἐπαρουσιάσθη ἐνώπιον τῶν ἕνδεκα μαθητῶν του, - παρόντος καὶ τοῦ Θωμᾶ, καὶ ἀπόντος ἀσφαλῶς τοῦ προδότου Ἰούδα, - ἡ δευτέρα αὕτη ἐμφάνισις, ἔγινε κατόπιν τῆς ἀπιστίας τοῦ Θωμᾶ, ὅστις εἰς τὴν πρώτην ἐκείνην, ἥτις συνέβη κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Ἀναστάσεως, ἀπουσίαζεν! Ὥς δὲ εἶναι γνωστόν, ὅταν συνηντήθη μὲ τοὺς λοιποὺς Ἀποστόλους καὶ ἐκεῖνοι περιχαρεῖς τὸν πληροφοροῦσαν ὅτι τοὺς ἐπεσκέφθη ὁ Διδάσκαλος, … οὗτος ἠρνεῖτο πεισμωδῶς ἵνα πεισθῇ εἰς τὰς τοιαύτας διαβεβαιώσεις, καὶ ἀντιθέτως ἐτόνιζεν ὅτι … «ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω» (Ἰωάν. Κ΄ 25)!

Πρέπει δέ, ἐν προκειμένῳ νὰ ἐπισημάνωμεν τὸ γεγονός, ὅτι ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, εἰς τὴν δευτέραν ταύτην ἐμφάνισίν Του, ἀπευθυνόμενος πρὸς τὸν ἀπιστήσαντα τοῦτον μαθητήν Του, τὸν ἐπέπληξε διὰ τὴν ἀπιστίαν του καὶ τοῦ συνέστησε … «φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός»!

 

«Ὦ τῆς καλῆς ἀπιστίας τοῦ Θωμᾶ»!

 

Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, παρ’ ὅτι συνηγορεῖ εἰς τὴν ἀναμφισβήτητον ὄντως ἀπιστίαν τοῦ ὡς ἄνω Ἀποστόλου, διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ἥντινα ἠκούσαμεν κατ’ ἐπανάληψιν σήμερον εἰς τὴν ἐωθινὴν ἀκολουθίαν τῆς ἑορτῆς, «συγχαίρει», θὰ ἐλέγωμεν τὸν ἀπιστήσαντα τοῦτον μαθητήν, καὶ ἀξιολογεῖ τὴν ἀπιστίαν του ταύτην ὡς «καλήν», διότι αὕτη ἐνισχύει τὴν πίστιν ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν, εἰς τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου μας! Ἀς ἴδωμεν …! Ὁ «ἄπιστος» Θωμᾶς, θλίβεται καὶ πικραίνεται διότι δὲν ηὐτύχησε νὰ εἶναι καὶ οὗτος παρών, εἰς τὴν ἐμφάνισιν τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου! Ἀντιδρᾷ μὲ τὸ πεῖσμα ἑνὸς μικροῦ παιδιοῦ, καὶ «πλαγίως», ἀπαιτεῖ ἵνα ἴδῃ καὶ οὗτος τὸν ἠγαπημένον Διδάσκαλόν του! Ἡ ἀπερίγραπτος ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας, δὲν ὑποφέρει νὰ βλέπῃ τὸν μαθητήν Του βυθισμένον εἰς τὴν θλίψιν του. Καὶ νὰ τὸν ἱκανοποιήσῃ θέλει, ἀλλὰ καὶ νὰ τὸν ἐπαναφέρῃ εἰς τὴν τάξιν! Διὰ τοῦτο, ἀκριβῶς, καὶ λέγει εἰς τοῦτον … «μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός»!

Ὁ Κύριός μας ὅμως, θέλει ἀκόμη περισσότερον, νὰ μᾶς δώσῃ ἕνα ἐπὶ πλέον ἀκλόνητον στοιχεῖον, μίαν περαιτέρω ἀπόδειξιν, διὰ τὴν Ἀνάστασίν Του. Διὰ τῆς ἀπιστίας τοῦ μαθητοῦ Του, - τὴν ὁποίαν, μάλιστα, ὁ ἱερὸς ὑμνωδός, χαρακτηρίζει ὡς … «καλὴν ἀπιστίαν»! - ἀνατρέπει ὅλην ἐκείνην τὴν σκευωρίαν καὶ ἀθλιότητα καὶ συκοφαντίαν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεχείρησαν οἱ Ἐβραῖοι ἵνα πλήξωσιν τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ! Διότι, διατὶ νὰ ἀντιδράσῃ κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπον ὁ Θωμᾶς, ἐὰν εἶχεν συμβεῖ τὸ θρυλούμενον ὑπὸ τῶν Φαρισαίων, ὅτι δηλαδή, τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ ἐκλάπη ὑπὸ τῶν μαθητῶν, τῶν φυλάκων ὑπνούντων; Ἐάν, ὄντως, εἶχεν συμβεῖ ἡ κλοπὴ τοῦ Ἀχράντου Σώματος, φυσικὸν δὲν θὰ ἦτο, οὔτε οἱ Μαθηταὶ νὰ ἴδουν ἀναστάντα τὸν Κύριον, ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ Θωμᾶς νὰ «πικρανθῇ», ἀφοῦ ἐγνώριζεν ὅτι μόνον ὡς ἀστεῖον θὰ τοῦ ἔλεγον οἱ μαθηταὶ κάτι τέτοιο; Διὰ τοῦτο, ἀκριβῶς, ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος νὰ συμβῇ ἡ  τοιαύτη  … ἀπιστία, διὰ νὰ ἔχωμεν ἡμεῖς, ἓν ἐπὶ πλέον πειστήριον, διὰ τὸ ἀναμφισβήτητον τῆς Ἀναστάσεως!

Κακῶς μὲν ἠπίστησεν ὁ μαθητής, ἀλλὰ … καλῶς συνέβη ἡ τοιαύτη ἀπιστία, ἥτις, ἐνδεχομένως, καὶ ἐνισχύει καὶ τὴν ἰδικήν μας … ὀλιγοπιστίαν!

 

Ἡ ἰδική μας στᾶσις ἔναντι τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ!

 

Ἄπειροι, εἶναι, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, αἱ ἀποδείξεις αἵτινες μᾶς ἀποδεικνύουσι τὴν πραγματικότητα τοῦ μοναδικοῦ τούτου ὑπερμεγίστου Θαύματος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου! Εἰς παλαιότερον ἆρθρον μας ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης, ὡμιλήσαμεν καὶ κατεθέσαμεν ἐκτενῶς, πολλὰς ἐκ τῶν τοιούτων ἀποδείξεων! Τὸν κενὸν τάφον, τὰ ἐντάφια σπάργανα, τὰ ἐπανειλημμένας ἐμφανίσεις τοῦ Ἰησοῦ … ὅστις «παρέστησεν ἑαυτὸν ζῶντα μετὰ τὸ παθεῖν αὐτὸν ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι᾿ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος αὐτοῖς (τοῖς Ἀποστόλοις) καὶ λέγων τὰ περὶ τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ» (Πράξ. Α΄ 3), τὸ Πανάγιον Φῶς τὸ ὁποῖον κατ’ ἔτος ἐξέρχεται θαυμαστῶς ἐκ τοῦ Παναγίου Τάφου καὶ παρρηγορεῖ τὰ πλήθη τῶν χριστιανῶν, καὶ τόσα ἄλλα ἅτινα παρακάμπτωμεν ἐν προκειμένῳ διὰ τὸ περιορισμένον … χώρου τε καὶ χρόνου!

Καὶ διὰ τοῦ θέματος ὅπερ ἐπελέξαμεν, ὁ Κύριος δίδει τὴν πλέον χαρακτηριστικὴν ἀπόδειξιν, οὐχὶ μόνον εἰς τὸν Θωμᾶν, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας ὅσους δειλιῶσι καὶ ἐπιφυλάττονται (καλῇ τῇ πίστει καὶ τῇ καρδίᾳ), πρὸ τῆς Ἀναστάσεως! Ναί, ὁ Θωμᾶς ἠπίστησεν ἀλλὰ δὲν εἶναι … ἄπιστος! Ἠπίστησεν, (ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος), ἵνα ἡμεῖς πιστεύωμεν εἰς τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ! Ναί, εἴμεθα οἱ υἱοὶ τῆς Ἀναστάσεως˙ καὶ θάνατος δὲν ὑπάρχει˙ καὶ ὁ ἅδης συνετρίβη καὶ ὀδύρεται˙ καὶ «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος»!

Ὅμως, ὅλον τοῦτο τὸ χαρμόσυνον καὶ κορυφαῖον γεγονός, παύει νὰ εἶναι κορυφαῖον καὶ χαρμόσυνον, ὅταν ὁ κάθε ἄνθρωπος, παύει νὰ ζῇ καὶ νὰ βιώνῃ τὴν Ἀνάστασιν! Τοῦτό δε, διότι ἡ Ἀνάστασις δὲν εἶναι ἓν … στατικὸν γεγονός, ὅπερ συνέβη εἴς τινα χρονικὴν περίοδον καὶ στιγμήν, … ἀλλὰ εἶναι συνεχὲς καὶ διαχρονικόν! Ὁ Κύριος Ἀνέστη καὶ ἀνίσταται πάντοτε ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων καὶ μετὰ τούτους …! Ἀνέστη καὶ ἀνίσταται ἵνα συνειδητοποιῶμεν πιστεύωμεν ὅτι εἴμεθα «υἱοὶ τῆς Ἀναστάσεως»!

  

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Αυτούς που προσπαθούμε να ρίξουμε κάτω μήπως είναι...

 

Κυριακή 26 Απριλίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα