Ποιος θα μετατρέψει τον πόνο σου σε χαρά;

 

Κάνε ένα δώρο σε όσους δεν σε εκτίμησαν

 

Ποία εἶναι ἡ … ψυχή; - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026) 

«Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν» (Μάρκ. Η΄ 35).

 

Ποία εἶναι ἡ … ψυχή;

 

Πολλάκις, ἀδελφοί μου, ἀκούομεν διὰ τὸν «ἀόρατον ἑαυτόν» μας, δηλαδὴ τὴν ἀθάνατον καὶ αἰωνίαν ψυχήν μας! Καὶ ἐκ τῶν Θείων χειλέων Αὐτοῦ Τούτου τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἁπάντων τῶν Ἁγίων τῆς Πίστεως ἡμῶν, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε ὅμως, καὶ διὰ τῆς ζωῆς καὶ πολιτείας των!

Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ εἰς τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ περισσότερον καὶ ἐναργέστερον, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, ἀνεφέρθη εἰς τοῦτον τὸν … ἑαυτόν μας, καὶ διὰ πλειόνων ἀλλὰ καὶ ἐντόνων χαρακτηριστικῶν φράσεων, ὑπεγράμμισεν τὴν ἀξίαν ταύτης τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα ταύτης, ἔναντι παντὸς ἐπιγείου καὶ ὑλικοῦ στοιχείου! Εἰδικῶς, εἰς τὴν σημερινὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν, ὁ Θεῖος Λόγος εἶναι κάθετος καὶ σαφέστατος καὶ ἀνατρέπει, θὰ ἐλέγωμεν, ἅπαντα ἐκεῖνα τὰ «θορυβώδη καὶ ὀγκώδη» θεωρήματα, διὰ τῶν ὁποίων, - κατὰ καιρούς, - προσεπάθησαν τινὲς ἵνα δείξωσι τὴν δῆθεν ἀξίαν καὶ σημασίαν τοῦ ὑλικοῦ καὶ φθαρτοῦ σώματος ἡμῶν! «Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μάρκ. Η΄ 36-37)!

Ἀλλὰ καὶ οἱ Ἅγιοί μας, - ὡς προείπωμεν, - δι’ ἔργων καὶ λόγων, ἐπιβεβαιώνουσι τὴν ἀξίαν ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα τῆς ἀθανάτου ψυχῆς, ἔναντι τοῦ φθαρτοῦ καὶ θνητοῦ σώματος! Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς καὶ βλέπομεν εἰς τὰς βιογραφίας των, ὅτι ἔζων ἐπὶ τῆς γῆς, … ἔχοντες ὅμως τὴν προσοχήν των εἰς τὸν Οὐρανόν! Παραβλέποντες τὰς ὑλικὰς ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις, προετίμων, οἱ μὲν πατέρες καὶ ὅσιοι τὴν «βιαστικὴν» ζωὴν τῶν στερήσεων καὶ κακουχιῶν, οἱ δὲ μάρτυρες, - προετίμων ἀντιστοίχως, - τὰ μαρτύρια, τοὺς ξυλοδαρμούς, τὰς φυλακίσεις καὶ τὸν ὀδυνηρὸν σωματικὸν θάνατον, προκειμένου ἵνα ἀναπαυθῶσιν αἱ ψυχαί των, «ἐν τοῖς κόλποις Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ»!

 

Ὁ πόλεμος κατὰ τῆς … ψυχῆς!

 

Ἐκ τῶν ὅσων προείπωμεν, εὐκόλως καὶ ἀβιάστως ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ Κύριος καὶ Θεός, ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπον καὶ ἔθετο τοῦτον εἰς τὸν Παράδεισον, μὲ σκοπὸν ἵνα ζῇ αἰωνίως ἐκεῖ μετὰ τοῦ Δημιουργοῦ του, … ὁ μισάνθρωπος διάβολος, ἔθεσεν ὡς ἀπόλυτον σκοπόν του, ἵνα διαλύσῃ τὴν Ἁγίαν αὐτὴν σχέσιν καὶ καταστρέψῃ τοῦτο τὸ ὑπέροχον δημιούργημα τοῦ Κυρίου! Ἀφοῦ ἐπέτυχεν ἵνα ἐξαπατήσῃ τοὺς δύο πρωτοπλάστους καὶ ὁδηγήσῃ τούτους εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Παραδείσου, δὲν ἔπαυσεν ἵνα μαίνεται ὅλο καὶ περισσότερον κατὰ τοῦ ἀνθρώπου! Καὶ τότε, εἰς τὴν πρὸ Χριστοῦ ἐποχήν, βλέπομεν τὴν προσπάθειαν καὶ μανίαν του, προκειμένου νὰ καθοδηγῇ τὸν ἄνθρωπον … «ἀπὸ πτώσεως εἰς πτῶσιν», ἀλλά, καὶ ἀφ’ ὅτου ἐξηπατήθη οὗτος ἐκ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, καὶ συνετρίβη τὸ σκοτεινὸν βασίλειόν του, διὰ τοῦ ἐκουσίου Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἐκτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον εἰς ἀποστασίαν ἐκ τοῦ νόμου καὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ!

Ἐπολλαπλασίασε τὰς «θανατηφόρους» μεθόδους του, εἴτε διὰ τῶν ποικίλων μορφῶν τῆς ἁμαρτίας, εἴτε, ὅμως, καὶ διὰ τῆς … βίας κατὰ τῶν «ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ»! Ηὔξησε τὸ μῖσος καὶ τὴν κακίαν τῶν εἰδωλολατρῶν κατὰ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Πίστεως, καὶ ἐδημιούργησε τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Χριστιανῶν! Οὕτω ὡδήγησεν ἑκατομμύρια Ἁγίους εἰς φρικτοὺς καὶ ὀδυνηροὺς θανάτους, εἰς τὴν προσπάθειάν του ἵνα ὑποτάξῃ τούτους εἰς τὰ βρωμερὰ θελήματά του καὶ καταδικάσῃ τὰς ψυχάς των εἰς τὸν αἰώνιον θάνατον τῆς κολάσεως!

Ἀλλὰ καὶ μετὰ τοὺς φοβεροὺς διωγμούς, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἀγωνίζεται κατὰ τῶν πιστῶν τοῦ Κυρίου, καὶ «ἐφεῦρε» τρόπους καὶ μεθόδους, προκειμένου ἵνα ἀποπροσανατολίζῃ τούτους (τοὺς ἀγωνιστάς) καὶ «προσφέρει» εἰς τούτους τὴν κάθε μορφὴν ἁμαρτίας … ἐπιθυμητὴν προσιτὴν καὶ εὔκολον!

 

Ἡ ἀντίστασις!

 

Ὅσον, ὅμως, οὗτος ὁ ἀνθρωποκτόνος καὶ κακοποιός, εἰργάζετο καὶ ἔτι ἐργάζεται ἵνα ἀποτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν, ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, διὰ τῆς ἀπείρου Αὐτοῦ Ἀγάπης καὶ τοῦ Θείου ἐλέους Του, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἐνισχύῃ καὶ ἐνδυναμώνῃ, … «πάντας τοὺς θέλοντας εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»! Εἰς τὸ μένος τούτου τοῦ δυσώδους καὶ μοχθηροῦ δαίμονος, ὁ Χριστὸς προσθέτει δύναμιν καὶ ὑπομονὴν εἰς τοὺς ἀγωνιστάς! Εἰς τὰ καταχόνια ἐπιτηδεύματα καὶ σχέδιά του, ὁ Χριστιανὸς προστρέχει εἰς τὰ ἱερὰ καὶ ἀθάνατα Μυστήρια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας˙ καὶ ἄλλοτε μὲν διὰ τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, «καθαρίζεται» καὶ ἀπενοχοποιεῖται ἀπὸ τὰς οἵασδήποτε πτώσεις καὶ ἁμαρτίας του, ἄλλοτε δὲ διὰ τοῦ Ὑψίστου καὶ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Μεταλήψεως, ἀποκαθαίρεται καὶ ἁγιάζεται καὶ ἐπανανέρχεται εἰς τὸ πρῶτον καὶ «Παραδείσιον» κάλλος, καὶ καθίσταται οὗτος … υἱὸς καὶ κληρονόμος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν!

Βεβαίως, αὕτη ἡ ἀντίστασις ἔγκειται, ὄχι τόσον εἰς τὰς ἀνθρωπίνους δυνάμεις καὶ ἀντοχάς, ὅσον, κυρίως, εἰς τὴν ἄπειρον καὶ ἀήττητον δύναμιν τοῦ Θεοῦ! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», μᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος, καὶ οὗτος ὁ Θεῖος Λόγος - ὡς καὶ ἅπαντες οἱ Θεῖοι Λόγοι τοῦ Σωτῆρος, - ἰσχύει … κυριολεκτικῶς! Τὸ «οὐδέν», σημαίνει … ἀκριβῶς τοῦτο! Δὲν ἰσχύει ἐν προκειμένῳ ὁ … «τρόπος τοῦ λέγειν»! Ἐὰν ὁ Κύριος δὲν ἐργασθεῖ τὴν σωτηρία μας, τότε, ματαίως ἀγωνιοῦμεν καὶ κοπιῶμεν δι’ αὐτήν! Παρ’ ὅλον τοῦτο, ὅμως, ἐὰν καὶ ἡμεῖς δὲν συγκαταβῶμεν καὶ θελήσωμεν ταύτην τὴν σωτηρίαν μας, ὁ Κύριος, θεληματικῶς καὶ δυναστικῶς, ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣῌ! Ἀρκεῖ, ἐν προκειμένῳ, ἵνα ἐνθυμηθῶμεν ἐκείνην τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ Κύριος, ὅτε ἤρχετο εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Ναζαρέτ, καὶ ἠπίστουν εἰς Αὐτὸν οἱ «πατριῶται» Του, «ἔλεγεν … ὅτι οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσε. Καὶ ἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν» (Μάρκ. ΣΤ΄ 4-6)!

 

 «Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ …»!

 

Ἀδελφοί μου, εἰς τὰ ὅσα προείπαμεν, θὰ ἠδυνάμεθα, ἐν προκειμένῳ ἵνα προσθέσωμεν καὶ τοῦτο …! Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»! Τοῦτο τὸ ἐπανέλαβε πολλάκις, προκειμένου νὰ μὴν ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τούτου!

Συνεπῶς, ἡμεῖς ἀποφασίζομεν καὶ παλαίομεν, ὅσον τὸ δυνατόν, προκειμένου ἵνα … ἐπιτύχωμεν! Ἔχοντες δὲ δεδομένην τήν, μεθ’ ἡμῶν, Δύναμιν καὶ Βοήθειάν Του, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν Αἰωνίαν ζωὴν καὶ μακαριότητα! Γένοιτο!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Ενοριακό Μνημόσυνο

 

Κυριακή 15 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ενοριακό Γεύμα Αγάπης

 

Δημιουργία - Κατήχηση - Τραγούδια - Παιχνίδια - Χειροτεχνίες

Ἡ ἀπόδειξις τῆς Θεότητος! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)

«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ» (Μάρκ. Β΄ 9)

 

Ἡ ἀπόδειξις τῆς Θεότητος!

 

Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται καὶ διδάσκει μέσα εἰς οἶκόν τινα εἰς τὴν πόλιν τῆς Καπερναούμ! Ὡς συνέβαινε συνήθως, ἐγνωστοποιήθη ἀμέσως ἡ παρουσία Του εἰς τὸν χῶρον ἐκεῖνον, καὶ εἰς ἐλάχιστον χρόνον … «συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν»! Ὁ χῶρος τῆς οἰκίας ἐπληρώθη ἀπὸ τὴν παρουσίαν πολλῶν ἀνθρώπων˙ τόσων ὥστε, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πλησιάσῃ τις ἀκόμη καὶ πρὸς τὴν θύραν!

Τέσσαρες φίλοι, εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, φέρουν ἐπὶ τῶν ὤμων των παραλυτικόν τινα, καὶ ἀναζητοῦσι τρόπον, προκειμένου ἵνα προσεγγίσωσιν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται καὶ διδάσκει ὁ Κύριος! Ὁ σκοπός των … προφανής! Προσβλέπουσιν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ καὶ πιστεύουσιν ὅτι δι’ Αὐτῆς τῆς Θείας δυνάμεως, ὁ φίλος των παραλυτικός, θὰ εὕρη τὴν ὑγείαν του! Ὅμως, ὁ κόσμος εἶναι τόσος, ὥστε καὶ αὐτὴ ἡ προσέγγισις ἦτο ἀδύνατος! Οὐδεὶς προτίθεται ἵνα παρέξῃ τόπον προκειμένου ὁ παραλυτικὸς νὰ φθάσῃ εἰς τὸν … Ἱατρόν!

Ὅμως, ἡ ἀγάπη … «ποιεῖ καὶ ὑπὲρ τὴν δύναμιν»! Οἱ φίλοι οὗτοι ἀποφασίζουσι μίαν τολμηρὰν λύσιν …! Ἀναβαίνουσιν εἰς τὴν στέγην τῆς οἰκίας καὶ ἀναβιβάζουσι καὶ τὸν παράλυτον, καί … «ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο»! Διὰ τῆς ὀπῆς ἥντινα ἤνοιξαν ἐπὶ τῆς στέγης, καταβιβάζουσι τὸν ἀσθενῆ πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ Διδασκάλου!

Ὁ Κύριος συνεκινήθη ἀλλὰ καὶ εἶδεν ὡς Θεός, τὴν πίστιν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων καὶ διακόπτων τὴν διδασκαλίαν Του, λέγει πρὸς τὸν παραλυτικόν: «τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου»! «Βαρυτάτη καὶ βλάσφημος» φρᾶσις μέσα εἰς ἓν θεοκρατικὸν καθεστώς! Οἱ παριστάμενοι γραμματεῖς, ἤρχισαν καὶ διελογίζοντο λογισμοὺς κατὰ τοῦ Χριστοῦ! «Τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;» Δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἵνα διακρίνωσι καὶ πιστεύσωσιν ὅτι οὗτος ὁ Ἰησοῦς, εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Κύριος! Παρ’ ὅλα τὰ θαύματά Του, δὲν θέλουσιν ἵνα ἀποδεχθῶσιν ὅτι ὁ Θεὸς ἵσταται ἐνώπιόν των! Ἀκόμη καὶ ὅταν ὁ Ἰησοῦς εἰσέρχεται εἰς τὴν … λογικήν των καὶ ἀποκαλύπτει τοὺς κατηγορητικοὺς λογισμούς των, ἀκόμη καὶ τότε παραμένουσιν ἀμετακίνητοι εἰς τὴν ἄρνησίν των!

 

«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον …;»

 

Θεωρῶσιν οἱ παριστάμενοι ἐκεῖνοι Γραμματεῖς, ὅτι ὁ Κύριος ἐπέλεξε τὸ … εὐκολώτερον! Ἀντὶ τοῦ δυσκολωτέρου, - δηλαδὴ τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐνόμιζον … ἀπίθανον, - ἐπέλεξεν ὁ Χριστός, τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτημάτων, ἥντινα καὶ δὲν θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποδείξῃ, ὡς ἐνόμιζον! Ὅμως ὁ Κύριος διέψευσεν τὰς ὑποθέσεις τοῦ διεστραμμένου νοός των, καὶ τοὺς ἐρωτᾷ: «Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;» Τοὺς ἐρωτᾶ μέν, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν τοὺς ἀποκαλύπτει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ μαρτυρεῖ τὴν Θεότητά Του! Γνωρίζει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν καρδιῶν των! Ποῖος ἄλλος ἐκτὸς τοῦ Παντογνώστου Θεοῦ, δύναται ἵνα ἔχῃ πρόσβασιν εἰς τὰ ἀπόρρητα τῶν διανοιῶν ἡμῶν, παρὰ Μόνος Αὐτὸς Οὗτος ὁ Δημιουργὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν;

Διὰ νὰ τοὺς δείξῃ δὲ ἐπὶ πλέον, ὅτι διὰ τὸν Θεὸν δὲν ὑπάρχουσιν … εὔκολα καὶ δύσκολα, καὶ ὅτι ὄντως ὁ Χριστὸς δύναται ἵνα συγχωρῇ ἁμαρτίας - ὡς ὁ Μόνος Ἀληθινὸς Θεός, - δίδει ἐντολὴν εἰς τὸν κατάκοιτον … «Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου». Ἡ συγχώρησις τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Παραλυτικοῦ, μαρτυρεῖται … ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, δηλαδὴ τῆς θεραπείας του! Συνεχωρήθησαν αἱ ἁμαρτίαι του, αἵτινες ἦσαν ἡ αἰτία τῆς ἀσθενείας αὐτοῦ καὶ συνεπῶς ἐθεραπεύθη καὶ ἠγέρθη ἐκ τῆς κλίνης τῆς ἀσθενείας του! Οὐχὶ δὲ μόνον τοῦτο˙ ἀλλὰ καὶ αἴρει τὸν κράβαττόν του καὶ - κατὰ τὸ κέλευσμα, - ὑπάγει εἰς τὸν οἶκόν του!

 

Τὸ κατόρθωμα τῆς … ἀγάπης!

 

Ὅταν, ἀδελφοί μου, «ἐπηρώτησεν εἷς … νομικός», τὸν Κύριο καὶ Διδάσκαλο, «πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; Ὁ … Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου. Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Ματθ. ΚΒ΄ 35-39)! Ἐν προκειμένῳ, δίδει ἓν μικρὸν «προβάδισμα» εἰς τήν, πρὸς τὸν Θεόν, ἀγάπην, ἔναντι ἐκείνης τῆς, πρὸς τὸν πλησίον! Τοῦτό δε, διότι, ὣς ἠκούσαμεν τὴν προηγουμένην Κυριακὴν τῆς «Μελλούσης κρίσεως», αὕτη ἡ, πρὸς τὸν πλησίον, ἀγάπη, εἶναι ἐκείνη ἥτις καὶ καταδεικνύει ἐν τέλει τὴν ἀγάπην μας πρὸς τὸν Θεόν! «Ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»!

Ὁ «μαθητὴς τῆς Ἀγάπης», τοὐτέστιν ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ὁμιλῶν περὶ ταύτης τῆς ὑψίστης καὶ κορυφαίας ἀρετῆς, λέγει: «Ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν· ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἷδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ» (Α΄ Ἰωάν. Β΄ 9-11)! Τὰ λόγια ταῦτα, εἶναι ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικά, καὶ καταδεικνύουσι τὴν γνησίαν καὶ οὐσιαστικήν, πρὸς τὸν πλησίον, Ἀγάπην!

Ταύτην, ἀκριβῶς, τὴν ἀγάπην, διακρίνει καὶ ἐπιβραβεύει ὁ Χριστός, εἰς τὸ θαῦμα τὸ ὁποῖον καὶ ἠκούσαμεν! Σκοπὸς τῆς ἱερᾶς ἀφηγήσεως, δὲν εἶναι ἀσφαλῶς, ἵνα ἐπλαγῶμεν ἐκ τοῦ «μεγέθους» αὐτοῦ τούτου τοῦ θαύματος, ἀλλὰ ἵνα ἴδωμεν … ὅτι τοῦτο τὸ Θαῦμα, εἶναι πρωτίστως, ἐπίτευγμα τῆς, πρὸς τὸν Κύριον, πίστεως καὶ τῆς, πρὸς τὸν πλησίον, ἀγάπης!

 

Ὁ ἀγὼν τῆς ἀρετῆς!

 

«Διαπλέοντες» ἤδη, φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, «τὸ πέλαγος» τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, καὶ προσδοκῶντες ἵνα «καταπλεύσωμεν» ἐπιτυχῶς, εἰς τὸν «εὔδιον λιμένα» τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, ὀφείλομεν ἵνα κατανοήσωμεν, ὅτι … «ἀληθὴς νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις»! Βεβαίως, ἐπιβάλλεται ἡ νηστεία τῶν ἀπηγορευμένων, ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας, τροφῶν, ἀλλὰ αὕτη θὰ πρέπῃ, πρωτίστως καὶ οὐσιαστικῶς, ἵνα «συνοδεύῃται», ὑπὸ τῶν Ἁγίων ἀρετῶν … ὧν πρ΄τη καὶ κορυφαία ἐστὶν ἡ … Ἀγάπη!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Ιανουάριος 2026

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Ιανουαρίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Βοηθά ο ύπνος την ψυχή;

 

«Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. Η΄ 32)! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026) 

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν» (Ἰωάν. Α΄ 52)!

 

Ἡ Ἀλήθεια!

 

Τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, τὴν συναντῶμεν πολλάκις εἰς τὰς σελίδας τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ εἶναι αὕτη ἡ φρᾶσις, ἀποκλειστικῶς λεγομένη ὑπὸ τοῦ Διδασκάλου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Μόνον ὁ Κύριος ἐπισφραγίζει πολλάκις τοὺς Θείους Λόγους Του διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ἔστω καὶ ἄν, ἐκ πρώτης ὄψεως, τοῦτο, φαίνεται εἰς τὴν ἀνθρωπίνην λογικήν … «περιττόν»! Βεβαίως, ἐκ τῶν προτέρων, ζητῶ συγνώμην ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι, ἔστω καὶ ὑποθετικῶς, κρίνω τὸν τρόπον τῆς ὁμιλίας Του! Ὅμως, σπεύδω ἵνα δικαιολογήσω τὴν «ἀσεβῆ παρέμβασίν» μου καὶ εἴπω, ὅτι ὁ Ἀναμάρτητος καὶ Ἀλάθητος Χριστός, ὄντως, πάντοτε ἐλάλησε τὴν Ἀλήθειαν καὶ «οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι Αὐτοῦ» καὶ συνεπῶς, πλεονάζει ἡ ἐπισήμανσις «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν», δηλαδή, «τὴν Ἀλήθειαν σᾶς λέγω»! Ἡ Ἀλήθεια διὰ τὸν Διδάσκαλον εἶναι … Αὐτὸς ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός! «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6)! Διὰ τούτων τῶν καταλυτικῶν λόγων … αὐτοσυνεστήθη εἰς τοὺς μαθητάς Του ὅταν ἐκεῖνοι ἐζήτουν ὑποδείξεις καὶ συμβουλάς, ἵνα βαδίσωσι τοῦτον τὸν Ἅγιον δρόμον τῆς Ἀληθείας!

Ὅμως, ἐπειδή, πολλάκις, εἰς τὴν «κατάθεσιν» καὶ διδασκαλίαν τούτων τῶν ὑπερτάτων Ἀληθειῶν, πολλοὶ ἐκ τῶν ἀκροατῶν, - πολλάκις δὲ καὶ … οἱ μαθηταί Του, - ἐδυσπίστουν καὶ ἠμφισβήτουν καὶ ἠρνοῦντο ταύτας, διὰ τοῦτο ὁ Κύριος «ὑπεγράμμιζε» ταύτας διὰ τῆς ἀνωτέρω … «σφραγίδος»! «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν», ἔλεγεν ὁ Θεῖος Διδάσκαλος, ὅτε ὡμίλει περὶ τοῦ Ἁγίου Σώματός Του καὶ τοῦ Πανακηράτου Θείου Αὐτοῦ Αἵματος, καὶ βλέπων τινὰς ἐκ τῶν μαθητῶν Του οἵτινες ἀπεχωρίσθησαν ἀπ’ Αὐτοῦ καὶ «καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν» (Ἰωάν. ΣΤ΄ 66)! Διὰ τούτων τῶν ἰδίων λόγων, ἐπιβεβαιώνει τὰ γεγονότα ἅτινα θὰ συμβῶσι κατὰ τὰς ἐσχάτας ἡμέρας, ὡς καὶ τὰ περὶ τῆς αἰωνιότητος τοῦ Θείου Λόγου! «Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται» (Ματθ. Ε΄ 18)! Ἐπιλεκτικῶς καὶ μόνον ἀνεφέραμεν δύο τοιαύτας περιπτώσεις, καθ’ ἃς ὁ Κύριος ὑπογραμμίζει τὸν Λόγον Του διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως˙ πλὴν ὅμως, ὡς εἴπωμεν, πολλάκις ἐπανέλαβε τὴν τοιαύτην ὑπογράμμισιν, κατὰ τὰς διδασκαλίας Του!

 

Ἡ ἀξία τῆς … Ἀληθείας!

 

Ὅτε ὁ Ἰησοῦς ἠρωτᾶτο ὑπὸ τοῦ Πιλάτου ὀλίγον πρὸ τῆς Σταυρώσεώς Του, περὶ τῆς εἰς τὸν κόσμον «πορείας» Του, ὁ Κύριος ἀπήντησεν ὅτι, «Ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς»! Ὁ Πιλᾶτος, ὅμως, ἀπήντησεν εἰς τοῦτον τὸν Λόγον, περιφρονητικῶς … «Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· τί ἐστιν ἀλήθεια;» Ἀκούεται ἡ ἀπάντησις αὕτη ὡς ἐρώτημα, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν, σημαίνει … «Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος· Δὲν βαρυέσαι ! Τί εἶναι ἀλήθεια; Καὶ ποῖος μπορεῖ νὰ τὴν εὕρῃ;» (Ἑρμην. Παν. Τρεμπέλα)! Εἶναι ἡ ἀπαξίωσις τῆς ἀληθείας!

Ὅμως, δυστυχῶς, τοιαύτη εἶναι καὶ ἡ διαχρονικὴ «ἀξία» τῆς Ἀληθείας! Ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι, ἀνὰ τοὺς αἰώνας, ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς σήμερον, φαίνονται καὶ παρουσιάζονται ὡς οἱ … λάτρεις καὶ ὁπαδοὶ τῆς Ἀληθείας! Ἅπαντες ἀπαιτοῦσι παρὰ τῶν, ἐγγὺς καὶ μακράν, συνανθρώπων των, νὰ ἀκούωσι τὴν Ἀλήθειαν (πολλάκις βεβαίως καὶ μὲ ἀρκετὸν ψεῦδος! Τὴν δῆθεν «διάκρισιν»!) «Θέλομεν» τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ χωρὶς νὰ μᾶς προσβάλλῃ Αὕτη, χωρὶς νὰ μᾶς ἐλέγχῃ, χωρὶς νὰ μᾶς ταπεινώνῃ, χωρὶς νὰ καταδεικνύῃ τὰς ἀπρεπείας καὶ ἐκτροπάς μας! «Θέλομεν» τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ μὲ πολὺ «σκοτάδι» καὶ πάντως νὰ μὴν εἶναι … ἡ Ἀλήθεια! Θέλομεν τὴν Ἀλήθειαν, ὅταν αὕτη θὰ ἀποκαλύψῃ εἰς ἡμᾶς τὰ … ὅσα ἐνεργοῦνται ὄπισθεν ἡμῶν, ἀλλὰ δὲν θέλομεν ταύτην, ὅταν ἀποκαλύπτῃ αὕτη τὰς ἀποκρύφους πράξεις καὶ ἐνεργείας ἡμῶν, καὶ πολὺ περισσότερον, ὅταν ἐλέγχῃ αὕτη τὰς αἰσχρὰς κινήσεις, σκέψεις καὶ ἐπιθυμίας ἡμῶν!

Ὁ Κύριος ἦλθεν «ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθείᾳ», ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι ἐφόνευσαν καὶ ἐσταύρωσαν Τοῦτον! Ὄχι διότι ἔπραξεν ἢ εἶπε κάτι παράνομον καὶ ἔκνομον, ἀλλὰ διότι ὡμίλει τὴν Ἀλήθειαν˙ διότι οἱ ἄνθρωποι … «ἠγάπησαν … μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα»! Καὶ μετὰ Τοῦτον τὸν Χριστόν, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι, οἱ πορευθέντες κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τοῦ Διδασκάλου, καὶ ὁμολογήσαντες καὶ οὗτοι τὴν Ἀλήθειαν, … «ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον», κατὰ τὸν Παύλειον λόγον, καὶ γενικῶς, ἐπλήρωσαν ὀδυνηρῶς τὸ τίμημα τοῦτο τῆς Ἀληθείας!

 

«Ὀρθοδοξία»!

 

Σήμερον, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ἡ πρώτη αὕτη Κυριακὴ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, καθ’ ἣν ἑορτάζομεν τὴν ἀναστήλωσιν τῶν Ἱερῶν εἰκόνων, ἐπωνομάσθη ὑπὸ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, … «Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας»! Καὶ τοῦτο, διότι μὲ ἀφορμὴν τοῦτο τὸ γεγονός, ἐδοξάσθη ἡ Ἁγία ἡμῶν πίστις καὶ «ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν» (Εὐχὴ ὲπὶ τῇ ἑορτῇ τῶν ἱερῶν εἰκόνων)! Ἑορτάζομεν, ἄλλοις λόγοις, τὴν Ἀλήθειαν τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ἑορτάζομεν τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς ἀγωνίας καὶ τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰς φυλακίσεις ἁπάντων ἐκείνων, οἵτινες ἠγάπησαν τὸν Κύριον καὶ ἀντήλλαξαν τὴν ζωήν των ταύτην, χάριν τῆς Ἀληθείας! Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ … Ἀλήθεια! Ὑπὲρ ταύτης τῆς Ἀληθείας πρέπει νὰ ζῶμεν καὶ νὰ κινούμεθα ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ!

«Οὐκ ἀπαρνησόμεθά σε φίλῃ Ὀρθοδοξία! Οὐ ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας! Ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα! Εἲ δὲ καὶ καλέσει ἡμᾶς καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ Σοῦ τεθνηξόμεθα» (Ἰωσήφ ὁ Βρυένιος)! Ναί, φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου! Αὕτη ἡ Ἀλήθεια, ἐγέννησε καὶ ἀνεγέννησεν ἡμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καὶ ὑπὲρ ταύτης ὀφείλομεν ἵνα θυσιάσωμεν, - ὡς ἐδίδαξεν ἡμᾶς ὁ Χριστός, καὶ ὡς ἔπραξαν καὶ ἠγωνίσθησαν, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ἡμῶν, - πᾶν ὅ,τι ἀξιώτερον καὶ ὑψηλώτερον … καὶ αὐτὴν τὴν βιολογικήν μας ζωήν!

 

«Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. Η΄ 32)!

 

Ἐάν, ἀγαπητοί μου, ἀγωνιζόμεθα πολλάκις διὰ τὰς ἰδέας μας, καὶ διὰ τὰ δικαιώματά μας, καὶ διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰς συντάξεις μας, καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας μας καὶ … δι’ ὅ,τιδήποτε ἄλλο ἀγαθὸ ἐπὶ τῆς γῆς, … τότε ὑπὲρ πάντα ταῦτα προέχει ἡ Ἀλήθεια! Καὶ αὕτη, δὲν εἶναι … ὡς εἴδομεν μόνον λόγια καὶ θεωρίαι, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος καὶ πάντα ὅσα Ἐκεῖνος ἐδίδαξε καὶ ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς! Καὶ εἶναι ἡ Ἀλήθεια αὕτη, ἡ οὐσία, καὶ ταύτης τῆς προσκαίρου, ἀλλὰ καὶ τῆς Αἰωνίου ζωῆς!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν