Τι σημαίνει συγχωρώ; Πότε; Ποιους;

 

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Όταν δεν χρειάζεται να εξηγώ.

 

Τὸ … θέλημά μας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026) 

«Τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;» (Μάρκ. Ι΄ 36)

 

Τὸ … θέλημά μας!

 

Ἂν ἦτο εὔκολον, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ἵνα διενεργῇτο μία ἔρευνα ἥτις θὰ ἀνεζήτῃ τὰς θελήσεις τῶν ἀνθρώπων, τότε τὸ ἀποτέλεσμα θὰ μᾶς ἐξέπληττε κυριολεκτικῶς! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ἡ συντριπτικὴ πλειονότης, - κατὰ τὴν ταπεινὴν ἄποψίν μου, - θὰ «ὡραματίζετο» μίαν ἐντελῶς διαφορετικὴν πραγματικότητα διὰ τὸν ἑαυτόν των! Ὣς ὑποθέτω, οἱ τοιοῦτοι θὰ ἤθελον, δόξας καὶ τιμὰς ὀνειρικάς˙ χρήματα … ἀτελείωτα˙ πλήρη ἀποδοχὴν καὶ σεβασμὸν ἐκ τῶν συνανθρώπων των˙ ὑγείαν τελείαν, ἄνευ τῶν οἵωνδήποτε, ἀκόμη καὶ ἐλαχίστων, προβλημάτων˙ «ἔτη πολλά», ἴσως καὶ ἀτελείωτα, - ὣς ηὔχετο δι’ ἑαυτόν, ὁ ἄφρων ἐκεῖνος πλούσιος τῆς παραβολῆς! Θὰ ἤθελον ἐπίσης, ὣς ὑποθέτω, ἵνα εὑρίσκωνται εἰς τὴν κορυφαίαν θέσιν ἐπὶ τῆς γῆς, προκειμένου ἵνα ἀπολαμβάνωσιν ἀκαταπαύστως, τιμὰς καὶ δόξας καὶ ἐπαίνους καὶ κολακείας, ὑπὸ τῶν ἅπάντων - ὑπηκόων των! Θὰ ὑπῆρχε, βεβαίως ἀφ’ ἑτέρου, καὶ ἡ ἐλαχίστη μειονότης τῶν … ἁγίων καὶ ἐναρέτων, καὶ μιμητῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἔζησεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ἄκρᾳ ταπεινώσει καὶ ἀφανείᾳ, καὶ μὴ ἔχων … «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι»! Ἡ μειονότης αὕτη, … ἥτις ἔχει διαπαντὸς ἐστραμμένην τὴν προσοχήν, εἰς τάς, «μετὰ ταῦτα, δόξας καὶ τιμάς»!

 

Τὸ Θεῖον Θέλημα!

 

Ὅμως, θὰ ἔπρεπεν ἴσως, ἵνα ἴδωμεν, «τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ»! Ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ λεγόμενοι Χριστιανοί, νὰ ἀναζητήσωμεν ποῖον εἶναι … τὸ Θεῖον θέλημα! Τί θέλει καὶ εἰς τί εὐαρεστεῖται ὁ Θεός! Καὶ εἶναι εὔκολον τοῦτο, ἀρκεῖ ἵνα ἀναζητήσωμεν τοῦτο τὸ Θεῖον θέλημα, εἰς τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ τὴν Ἁγίαν Γραφήν! Ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ Θεῖα «θελήματα», - εἰς πᾶσαν ἔκφανσιν αὐτῶν, - εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα ἀπὸ τὰ ἀνθρωπίνας προτιμήσεις καὶ θελήσεις! Καὶ διὰ νὰ ἐπιλέξωμεν τινὰ ἐξ αὐτῶν, γινόμεθα σαφέστεροι …!

Ἐκκινούμενοι ἀπὸ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Χριστοῦ, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐπιλέγει δι’ ἑαυτόν, ὅ,τι πλέον ἀσήμαντον καὶ εὐτελές …! Γεννᾶται εἰς τὸ σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν, μεγαλώνει - κατ’ ἄνθρωπον - ὣς οἱ πλέον πτωχοὶ καὶ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι, καὶ διέρχεται τὴν ἐπὶ τῆς γῆς ζωήν Του, - ὣς ἤδη εἴπωμεν, - ἐν ἀπολύτῳ ἀνεχείᾳ καὶ πτωχείᾳ! «Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58), εἶπε πρὸς τὸν «φιλόδοξον» ἐκεῖνον, ὅστις προεθυμήθη ἵνα ἀκολουθήσῃ Αὐτόν … «ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ»! Ἐπίσης, εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» καὶ διδαχήν Του, ἐπαινεῖ καὶ μακαρίζει ἅπαντας ἐκείνους, οὕστινας ὁ κόσμος ἔχει … εἰς τὸ περιθώριον! Κατηγόρησε καὶ ἤλεγξε τὸν πλοῦτον καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἄνεσιν, καὶ ἐδήλωσεν ὅτι … «πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν» (Λουκ. ΙΗ΄ 24-25)! Συνέστησε τὸν δύσκολον καὶ τραχὺν δρόμον τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ ἀγῶνος, καὶ ἐβεβαίωσεν ὅτι, «ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)! Προεφήτευσε καὶ προειδοποίησε τοὺς μαθητάς Του, ὅτι, «μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. Ι΄ 28)!

Ναί, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ τοῦτο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου! Ὁ «δρόμος ὁ ἀνηφορικὸς καὶ τραχύς»˙ αἱ θλίψεις καὶ οἱ πόνοι καὶ τὰ βάσανα …! Διὰ τούτων ἐπορεύθησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ! Πρῶτος ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, καί … ἀσφαλῶς, δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν «κατάλογον τῶν Ἁγίων» οὐδεὶς ὅστις ἡγίασεν, ἄνευ σωματικῶν κόπων καὶ θλίψεων, ἄνευ κατατρεγμῶν, καὶ διωγμῶν, καὶ ὕβρεων, καὶ ἀδικιῶν! Ὣς καὶ πολλάκις ἔχομεν εἴπει, ἐὰν θέλωμεν ἵνα διαπιστώσωμεν τὴν «τεθλιμμένην ὁδόν» τοῦ Παραδείσου, ἀρκεῖ ἵνα ἀνατρέξωμεν εἰς τήν, πρὸς Ἑβραίους, ἐπιστολὴν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (ΙΑ΄ 32-40), ὅπου καὶ θὰ ἴδωμεν, ἀκριβῶς τοῦτο ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!

 

Τὸ αἴτημα τῶν δύο μαθητῶν!

 

«Θέλομεν», λέγουσιν εἰς τὸν Διδάσκαλον, τὸν ὁποῖον «ὑποπτεύονται» ὅτι … «Αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ»! Ζητοῦσιν ἀπὸ ἕναν ἔνδοξον θρόνον, πλησίον τοῦ ὑψηλοτάτου Θρόνου τοῦ Χριστοῦ τὸν ὁποῖον φαντάζονται ὡς κοσμικὸν βασιλέα! «Δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου»! Βεβαίως, δὲν δύνανται ἵνα διακρίνωσιν, ὅτι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ ὁ Θρόνος Του, θὰ εἶναι ἐκεῖ … ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ εἰς τὸν Γολγοθᾶ! Παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰς ἐνθουσιώδεις ἐκδηλώσεις τῶν Ἰουδαίων, ὅταν ὁ Κύριος εἰσήρχετο εἰς τὴν πόλιν «καθήμενος ἐπὶ πώλου ὄνου»!

Ὁ Χριστός μας, δίδει εἰς τούτους ἵνα καταλάβωσιν, ὅτι αἱ τοιαῦται θέσεις ἀπαιτοῦσι «ποτήρια» πλήρη πόνων καὶ θλίψεων, ἀλλὰ καὶ βαπτισμούς, ἀντιστοίχως, εἰς μαρτύρια καὶ αἷμα! «Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;»! Βεβαίως, ἀργότερον, καὶ τοῦτο τὸ «ποτήριον» θὰ ἔπινον, ἀλλὰ καὶ τὸ ὀδυνηρὸν τοῦτο «Βάπτισμα» θὰ ἐβαπτίζοντο! Ὅμως, αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἀνῆκαν σὲ ἄλλους, - ὣς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος – οἵτινες, ἴσως, θὰ ἐκοπίαζον ἀντιστοίχως πρὸς αὐτάς!

Ὅμως, ὡς προανεφέραμεν, αἱ θέσεις αὗται καὶ αἱ κοσμικαὶ δόξαι, εἶναι «ἀταίριαστες» πρὸς τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ! Τὸ εἶπεν ἀμέσως εἰς τὴν συνέχειαν: «ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Μάρκ. Ι΄ 43-45)!

 

Ἡ ταπείνωσις!

 

Δὲν διδάσκει ἁπλῶς ὁ Κύριος ταύτην τὴν ὑψίστην τῶν ἀρετῶν, ἀλλὰ τὴν ὑποδεικνύει διὰ τοῦ ἰδίου Αὐτοῦ ὑποδείγματος! Ὡς εἴπωμεν καὶ ἀνωτέρω, εἰς κάθε ἔκφανσιν τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «ὁδὸν ἀρίστην, ἡμῖν, τὴν ταπείνωσιν ὑποδείξας», … προκειμένου καὶ ἡμεῖς «ἀκολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Εἰδικῶς δὲ κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁπότε θὰ ζήσωμεν τὸ ἄπειρον βάθος καὶ ὕψος τῆς «ἄκρας ταπεινώσεως» τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας μας, … εὔχομαι ἀπὸ καρδίας ἵνα «κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν καὶ νεκρωθῶμεν δι’ Αὐτὸν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς»! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)

«ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό» (Μάρκ. Θ΄ 28)

 

Ἡ ἀνθρωπίνη … δύναμις!

 

Πολλὰ ἔχουσι λεχθεῖ, ἀλλὰ καὶ ἔτι λέγονται, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, διὰ τὴν δύναμιν καὶ ἀντοχὴν ἥντινα διαθέτει ὁ «δυνατός» ἄνθρωπος! Εἰδικῶς, σήμερον, τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ ἄνθρωπος φαίνεται ἀσυγκράτητος καὶ ἀνίκητος καὶ πρωταγωνιστής, εἰς τὴν ὅλην πρόοδον καὶ ἐξέλιξιν ἥντινα ζῶμεν καὶ διερχόμεθα, οἱ πάντες θεωροῦσιν ὅτι ἡ ἐποχή μας αὕτη θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποκαλῇται … «ἐποχὴ τοῦ ὑπερανθρώπου»! Εἰς πάσας τὰς ἐκφάνσεις τῆς παρούσης ζωῆς, ὁ ἄνθρωπος δὲν ἐπιλύει ἁπλῶς τὰ προκύπτοντα προβλήματα, ἀλλὰ προχωρεῖ ἀκάθεκτος – θὰ ἐλέγωμεν, - καὶ δημιουργεῖ καταστάσεις καὶ συνθήκας αἵτινες σκιαγραφοῦσι καὶ ἔτι προδιαγράφουσιν ἓν μέλλον «ὑπέροχον καὶ λαμπερόν» τὸ ὁποῖον δὲν φαίνεται ἵνα δύναταί τις, νὰ καταφέρῃ καὶ ἀναστείλῃ τὴν ἀκάθεκτον πορείαν του!

Πλέον, διὰ τοῦτον τὸν ὑπεράνθρωπον, φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχεί τις ἀνώτερος καὶ ἰσχυρότερος, ὅστις νὰ δύναται ἵνά τον ὑποτάξῃ καὶ σωφρονίσῃ καὶ ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτὸν ὅτι, «μέμνησο ὅτι θνητὸς εἶ»!

 

Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»!

 

Εἰς τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα, ἠκούσαμεν ἀλλὰ καὶ εἴδαμε τὴν … ἀδυναμίαν τοῦ ἀνθρώπου! Παρ’ ὅτι ἀναφερόμεθα εἰς ἐποχὰς καθ’ ἅς, δὲν εἶχεν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνα τὰ ἐπιτεύγματα ἅτινα θὰ ἠδύναντο ἵνα τὸν πείσωσι ὅτι δύναται ἵνα ὑπεραίρεται, ἐν τούτοις … καὶ τότε καὶ πάντοτε, εὕρισκεν οὗτος αἰτίας διὰ νὰ ὑψώνῃ τὸ σπιθαμιαῖον του ἀνάστημα!

Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, ὅπου … μεταμορφοῦται ἔμπροσθεν τῶν τριῶν μαθητῶν Του, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννου! Οἱ ὑπόλοιποι ἐννέα μαθηταὶ εὑρίσκονται εἰς τοὺς πρόποδας τοῦ ὄρους καὶ ἀναμένουσι τὸν Χριστόν …! Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην τῆς ἀναμονῆς των, ἔρχεται εἷς πατήρ, σύρων, - κατὰ κυριολεξίαν, - τὸν δαιμονιζόμενον υἱόν του, προκειμένου ἵνα φέρῃ τοῦτον εἰς τὸν Παντοδύναμον Θεὸν καὶ εὕρῃ οὕτω τὴν θεραπείαν του! Ὅμως ὁ Κύριος δὲν ἔχει ἔλθει ἀκόμη ἀπὸ τὸ ὄρος!

Ἐθεώρησεν οὗτος αὐτονόητον ἵνα φέρῃ τὸν δαιμονιζόμενον πρὸ τῶν ἐννέα μαθητῶν, θεωρῶν ὅτι, ὣς ὁ Διδάσκαλος, οὕτω καὶ οἱ μαθηταί Του, θὰ ἠδύναντο ἵνα θεραπεύσωσι τὸν υἱόν του! Ὑπέθεσεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς θεραπείας τοῦ υἱοῦ του ἦτο … θέμα διδασκαλίας καὶ τεχνικοῦ τινος τρόπου! Ἴσως τοῦτο ἐθεώρησαν καὶ οἱ ἐννέα οὗτοι μαθηταί …! Προσεπάθησαν, λοιπόν, ἵνα διώξωσι τὸν ἐμφωλεύοντα, εἰς τὸ παιδίον, δαίμονα, ἀλλά … εἰς μάτην! Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσπαθείας καὶ ἐπιτιμήσεις, τὸ πονηρὸν πνεῦμα δὲν ὑπήκουεν καὶ δὲν ὑπετάσσετο …! Ἤρχισαν τότε οἱ μαθηταὶ νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὴν … ἀδυναμίαν των! Ἤρχισαν νὰ αἰσθάνωνται ὅτι, ἡ μαθητεία των πλησίον τοῦ Θεανθρώπου, δὲν ἔδιδεν εἰς τούτους, ἀντιστοίχους δυνάμεις πρὸς ἐκείνας τὰς τοῦ Χριστοῦ! Ὡς ἐκ τούτου, ἠναγκάσθησαν ἵνα ὑποχωρήσωσι καὶ ἀνέμενον τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Ἰησοῦ!

 

Ἡ Παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ!

 

Ὁ Κύριος ἐπέστρεψεν! Ὁ πατὴρ τοῦ δαιμονιζομένου ἀνεθάρρησεν˙ καὶ ἔσπευσεν οὗτος, φέρων καὶ τὸν υἱόν του, πρὸς τὸν Κύριον! «Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν»! Μετὰ πόνου, ἀλλὰ καὶ ἀπογνώσεως, ἐκθέτει, ἀφ’ ἑνός, τὸ τεράστιον βάσανόν του, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀναφέρει καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῶν ἐννέα μαθητῶν, ἵνα θεραπεύσωσι τὸν ἀσθενοῦντα!

Ὁ Διδάσκαλος ἐκφέρει … ἀναστεναγμὸν καὶ θλίψιν, διὰ τὴν ἀπιστίαν ἐκείνης τῆς γενεᾶς! Εἶναι ἀδικαιολόγητος αὕτη, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔπρεπεν ἵνα συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον! Θὰ ἔπρεπε, - ἐφ’ ὅσον, μάλιστα, εὑρίσκετο ἐν σώματι ὁ Χριστὸς ἀνὰ μέσον αὐτῆς, - ἵνα, διὰ τῆς πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν Θεόν, «ἀνταπεξέρχεται» εἰς τοιαύτας καὶ παρομοίας περιπτώσεις …! «Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» Καταδεικνύει, διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ὁ Κύριος, τὸν ψυχικόν Του πόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν «κούρασίν» Του ἥτις Τὸν ἔχει καταβάλει ἕνεκα τῆς τοιαύτης … ἀπιστίας! Ἀμέσως δὲ ἐν συνεχείᾳ, καὶ πρὶν ἀκόμη ἐπιτιμήσει Οὗτος τὸ κατηραμμένον πνεῦμα, «εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων»!

Αὕτη εἶναι ἡ Δύναμις τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ! Εἰς τὴν ἀδυναμίαν καὶ μικρότητα τοῦ ἐλαχίστου … ὑπερόπτου ἀνθρώπου˙ ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν δῆθεν ἰσχὺν τοῦ μιαροῦ δαίμονος, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, καταλύει καὶ ἐκμηδενίζει τὴν δαιμονικὴν φοβίαν! «Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν»!

«Ἐγώ σοι ἐπιτάσσω»! Πόσα, ἀληθῶς, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, θὰ ἠδυνάμεθα ἵνα εἴπωμεν περὶ τῆς τοιαύτης … ἐπιταγῆς! Ἰδοὺ ἡ … Δύναμις καὶ ἡ ἰσχύς! Ἂς κομπάζει καὶ ἂς ἐπαίρεται ὁ δυστυχὴς καὶ «κακομοίρης» ἄνθρωπος, διὰ τὰ ἀσήμαντα ἐπιτεύγματά του! Ἂς ὑψώνει τὸ σπιθαμιαῖόν του ἀνάστημα καὶ ἂς κοιτάζει μὲ βλάσφημον ὑπεροψίαν, ἀκόμη καὶ Αὐτὸν Τοῦτον τὸν Παντοδύναμον Θεόν! Δυστυχῶς διὰ τοῦτον, θὰ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀπόλυτος ἀνυπαρξία του, δι’ ἐκεῖνα τὰ ὑψηλὰ καὶ τεράστια καὶ … μετὰ θάνατον Αἰώνια! Ἐκεῖ, πάντοτε θὰ αἰσθάνεται τὴν μικρότητα καὶ ἀδυναμίαν του, καὶ θὰ ἀναφωνῇ ἐν ἀπογνώσει … «πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ»!

 

Τὰ πνευματικὰ ὅπλα!

 

Ἐκ τῆς ἐξιστορήσεως τοῦ θαύματος, εἶναι σαφές, ὅτι δὲν ἀναφέρεται τοῦτο, οὔτε διὰ νὰ προβάλῃ τὴν Παντοδυναμίαν τῆς … Θείας Δυνάμεως, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῆς … ἀνυπάρκτου ἀνθρωπίνης ἰσχύος! Ταῦτα εἶναι δεδομένα καὶ ἀδιαπραγμάτευτα!

Ἡ οὐσία τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς, εἶναι … νὰ πιστεύσωμεν ἡμεῖς οἱ ἐλάχιστοι ἄνθρωποι ὅτι … «πάντα ἰσχύομεν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι ἡμᾶς Χριστῷ», κατὰ τὸ ἀποστολικόν! Εἶναι, τὸ νὰ κατανοήσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος δὲν μᾶς ἔφερεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον … ἀνισχύρους καὶ ἀσημάντους, ἀλλά – προστρέχοντας εἰς τὴν Θείαν Βοήθειαν, - πανισχύρους καὶ παντοδυνάμους! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», διεβεβαίωσε τοὺς μαθητάς Του ὀλίγον πρὸ τοῦ Πάθους Του. Καὶ τοῦτο μᾶς βεβαιώνει καὶ … περὶ τοῦ ἀντιθέτου ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!

Κατὰ συνέπειαν, ἂς προστρέξωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας, καὶ διὰ τῶν πανισχύρων ὅπλων τῆς προσευχῆς καὶ τῆς νηστείας, καὶ τοὺς δαίμονας θὰ δυνάμεθα ἵνα φυγαδεύωμεν, ἀλλὰ καὶ πλησίον τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, θὰ εἴμεθα ἀσφαλεῖς! Γένοιτο!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

Κυριακή 22 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Φεβρουάριος 2026

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Φεβρουαρίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Ποιος θα μετατρέψει τον πόνο σου σε χαρά;

 

Κάνε ένα δώρο σε όσους δεν σε εκτίμησαν

 

Ποία εἶναι ἡ … ψυχή; - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026) 

«Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν» (Μάρκ. Η΄ 35).

 

Ποία εἶναι ἡ … ψυχή;

 

Πολλάκις, ἀδελφοί μου, ἀκούομεν διὰ τὸν «ἀόρατον ἑαυτόν» μας, δηλαδὴ τὴν ἀθάνατον καὶ αἰωνίαν ψυχήν μας! Καὶ ἐκ τῶν Θείων χειλέων Αὐτοῦ Τούτου τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ ἐξ ἁπάντων τῶν Ἁγίων τῆς Πίστεως ἡμῶν, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε ὅμως, καὶ διὰ τῆς ζωῆς καὶ πολιτείας των!

Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ εἰς τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ περισσότερον καὶ ἐναργέστερον, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, ἀνεφέρθη εἰς τοῦτον τὸν … ἑαυτόν μας, καὶ διὰ πλειόνων ἀλλὰ καὶ ἐντόνων χαρακτηριστικῶν φράσεων, ὑπεγράμμισεν τὴν ἀξίαν ταύτης τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα ταύτης, ἔναντι παντὸς ἐπιγείου καὶ ὑλικοῦ στοιχείου! Εἰδικῶς, εἰς τὴν σημερινὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν, ὁ Θεῖος Λόγος εἶναι κάθετος καὶ σαφέστατος καὶ ἀνατρέπει, θὰ ἐλέγωμεν, ἅπαντα ἐκεῖνα τὰ «θορυβώδη καὶ ὀγκώδη» θεωρήματα, διὰ τῶν ὁποίων, - κατὰ καιρούς, - προσεπάθησαν τινὲς ἵνα δείξωσι τὴν δῆθεν ἀξίαν καὶ σημασίαν τοῦ ὑλικοῦ καὶ φθαρτοῦ σώματος ἡμῶν! «Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;» (Μάρκ. Η΄ 36-37)!

Ἀλλὰ καὶ οἱ Ἅγιοί μας, - ὡς προείπωμεν, - δι’ ἔργων καὶ λόγων, ἐπιβεβαιώνουσι τὴν ἀξίαν ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα τῆς ἀθανάτου ψυχῆς, ἔναντι τοῦ φθαρτοῦ καὶ θνητοῦ σώματος! Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς καὶ βλέπομεν εἰς τὰς βιογραφίας των, ὅτι ἔζων ἐπὶ τῆς γῆς, … ἔχοντες ὅμως τὴν προσοχήν των εἰς τὸν Οὐρανόν! Παραβλέποντες τὰς ὑλικὰς ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις, προετίμων, οἱ μὲν πατέρες καὶ ὅσιοι τὴν «βιαστικὴν» ζωὴν τῶν στερήσεων καὶ κακουχιῶν, οἱ δὲ μάρτυρες, - προετίμων ἀντιστοίχως, - τὰ μαρτύρια, τοὺς ξυλοδαρμούς, τὰς φυλακίσεις καὶ τὸν ὀδυνηρὸν σωματικὸν θάνατον, προκειμένου ἵνα ἀναπαυθῶσιν αἱ ψυχαί των, «ἐν τοῖς κόλποις Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ»!

 

Ὁ πόλεμος κατὰ τῆς … ψυχῆς!

 

Ἐκ τῶν ὅσων προείπωμεν, εὐκόλως καὶ ἀβιάστως ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ Κύριος καὶ Θεός, ἐδημιούργησε τὸν ἄνθρωπον καὶ ἔθετο τοῦτον εἰς τὸν Παράδεισον, μὲ σκοπὸν ἵνα ζῇ αἰωνίως ἐκεῖ μετὰ τοῦ Δημιουργοῦ του, … ὁ μισάνθρωπος διάβολος, ἔθεσεν ὡς ἀπόλυτον σκοπόν του, ἵνα διαλύσῃ τὴν Ἁγίαν αὐτὴν σχέσιν καὶ καταστρέψῃ τοῦτο τὸ ὑπέροχον δημιούργημα τοῦ Κυρίου! Ἀφοῦ ἐπέτυχεν ἵνα ἐξαπατήσῃ τοὺς δύο πρωτοπλάστους καὶ ὁδηγήσῃ τούτους εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Παραδείσου, δὲν ἔπαυσεν ἵνα μαίνεται ὅλο καὶ περισσότερον κατὰ τοῦ ἀνθρώπου! Καὶ τότε, εἰς τὴν πρὸ Χριστοῦ ἐποχήν, βλέπομεν τὴν προσπάθειαν καὶ μανίαν του, προκειμένου νὰ καθοδηγῇ τὸν ἄνθρωπον … «ἀπὸ πτώσεως εἰς πτῶσιν», ἀλλά, καὶ ἀφ’ ὅτου ἐξηπατήθη οὗτος ἐκ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, καὶ συνετρίβη τὸ σκοτεινὸν βασίλειόν του, διὰ τοῦ ἐκουσίου Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἐκτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον εἰς ἀποστασίαν ἐκ τοῦ νόμου καὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ!

Ἐπολλαπλασίασε τὰς «θανατηφόρους» μεθόδους του, εἴτε διὰ τῶν ποικίλων μορφῶν τῆς ἁμαρτίας, εἴτε, ὅμως, καὶ διὰ τῆς … βίας κατὰ τῶν «ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ»! Ηὔξησε τὸ μῖσος καὶ τὴν κακίαν τῶν εἰδωλολατρῶν κατὰ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Πίστεως, καὶ ἐδημιούργησε τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Χριστιανῶν! Οὕτω ὡδήγησεν ἑκατομμύρια Ἁγίους εἰς φρικτοὺς καὶ ὀδυνηροὺς θανάτους, εἰς τὴν προσπάθειάν του ἵνα ὑποτάξῃ τούτους εἰς τὰ βρωμερὰ θελήματά του καὶ καταδικάσῃ τὰς ψυχάς των εἰς τὸν αἰώνιον θάνατον τῆς κολάσεως!

Ἀλλὰ καὶ μετὰ τοὺς φοβεροὺς διωγμούς, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἀγωνίζεται κατὰ τῶν πιστῶν τοῦ Κυρίου, καὶ «ἐφεῦρε» τρόπους καὶ μεθόδους, προκειμένου ἵνα ἀποπροσανατολίζῃ τούτους (τοὺς ἀγωνιστάς) καὶ «προσφέρει» εἰς τούτους τὴν κάθε μορφὴν ἁμαρτίας … ἐπιθυμητὴν προσιτὴν καὶ εὔκολον!

 

Ἡ ἀντίστασις!

 

Ὅσον, ὅμως, οὗτος ὁ ἀνθρωποκτόνος καὶ κακοποιός, εἰργάζετο καὶ ἔτι ἐργάζεται ἵνα ἀποτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν κατὰ Χριστὸν ζωήν, ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, διὰ τῆς ἀπείρου Αὐτοῦ Ἀγάπης καὶ τοῦ Θείου ἐλέους Του, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἐνισχύῃ καὶ ἐνδυναμώνῃ, … «πάντας τοὺς θέλοντας εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»! Εἰς τὸ μένος τούτου τοῦ δυσώδους καὶ μοχθηροῦ δαίμονος, ὁ Χριστὸς προσθέτει δύναμιν καὶ ὑπομονὴν εἰς τοὺς ἀγωνιστάς! Εἰς τὰ καταχόνια ἐπιτηδεύματα καὶ σχέδιά του, ὁ Χριστιανὸς προστρέχει εἰς τὰ ἱερὰ καὶ ἀθάνατα Μυστήρια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας˙ καὶ ἄλλοτε μὲν διὰ τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, «καθαρίζεται» καὶ ἀπενοχοποιεῖται ἀπὸ τὰς οἵασδήποτε πτώσεις καὶ ἁμαρτίας του, ἄλλοτε δὲ διὰ τοῦ Ὑψίστου καὶ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς Θείας Μεταλήψεως, ἀποκαθαίρεται καὶ ἁγιάζεται καὶ ἐπανανέρχεται εἰς τὸ πρῶτον καὶ «Παραδείσιον» κάλλος, καὶ καθίσταται οὗτος … υἱὸς καὶ κληρονόμος τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν!

Βεβαίως, αὕτη ἡ ἀντίστασις ἔγκειται, ὄχι τόσον εἰς τὰς ἀνθρωπίνους δυνάμεις καὶ ἀντοχάς, ὅσον, κυρίως, εἰς τὴν ἄπειρον καὶ ἀήττητον δύναμιν τοῦ Θεοῦ! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», μᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος, καὶ οὗτος ὁ Θεῖος Λόγος - ὡς καὶ ἅπαντες οἱ Θεῖοι Λόγοι τοῦ Σωτῆρος, - ἰσχύει … κυριολεκτικῶς! Τὸ «οὐδέν», σημαίνει … ἀκριβῶς τοῦτο! Δὲν ἰσχύει ἐν προκειμένῳ ὁ … «τρόπος τοῦ λέγειν»! Ἐὰν ὁ Κύριος δὲν ἐργασθεῖ τὴν σωτηρία μας, τότε, ματαίως ἀγωνιοῦμεν καὶ κοπιῶμεν δι’ αὐτήν! Παρ’ ὅλον τοῦτο, ὅμως, ἐὰν καὶ ἡμεῖς δὲν συγκαταβῶμεν καὶ θελήσωμεν ταύτην τὴν σωτηρίαν μας, ὁ Κύριος, θεληματικῶς καὶ δυναστικῶς, ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣῌ! Ἀρκεῖ, ἐν προκειμένῳ, ἵνα ἐνθυμηθῶμεν ἐκείνην τὴν περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ Κύριος, ὅτε ἤρχετο εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Ναζαρέτ, καὶ ἠπίστουν εἰς Αὐτὸν οἱ «πατριῶται» Του, «ἔλεγεν … ὅτι οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσε. Καὶ ἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν» (Μάρκ. ΣΤ΄ 4-6)!

 

 «Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ …»!

 

Ἀδελφοί μου, εἰς τὰ ὅσα προείπαμεν, θὰ ἠδυνάμεθα, ἐν προκειμένῳ ἵνα προσθέσωμεν καὶ τοῦτο …! Εἶναι βέβαιον ὅτι ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας ἐλθεῖν»! Τοῦτο τὸ ἐπανέλαβε πολλάκις, προκειμένου νὰ μὴν ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφιβολία περὶ τούτου!

Συνεπῶς, ἡμεῖς ἀποφασίζομεν καὶ παλαίομεν, ὅσον τὸ δυνατόν, προκειμένου ἵνα … ἐπιτύχωμεν! Ἔχοντες δὲ δεδομένην τήν, μεθ’ ἡμῶν, Δύναμιν καὶ Βοήθειάν Του, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν Αἰωνίαν ζωὴν καὶ μακαριότητα! Γένοιτο!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Ενοριακό Μνημόσυνο