Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2025

Γιορτινή συνάντηση - Γονείς και Παιδιά στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Παραλίας Πατρών

 
Εχθές, Κυριακή 16 Φεβρουαρίου από τις 12:30μ.μ. έως τις 5:30 μ.μ. στην αγκαλιά του Αγίου Ιωάννου είχαμε γιορτή. 
Είχαμε μια γιορτινή συνάντηση. Πολλά πρόσωπα και καρδούλες χαμογέλασαν. Σε κλίμα οικογενειακό αλλά και δημιουργικό γονείς και παιδιά συμμετείχαν σε δραστηριότητες κατάλληλες για την κάθε ηλικία, όμορφες στιγμές η ημέρα μας είχε πολλές το μεσημεριανό μας τραπέζι όπου όλοι μαζί γευματίσαμε. 
Το τραγούδι, τον χορό την κατασκευή αλλά και τα παιχνίδια!!! Όλοι μαζί είχαμε μια κοινή γραμμή της Χαράς, της Καλοσύνης, της Φιλοξενίας αλλά και να γνωρίσουμε λίγο την πορεία της Συγνώμης, την πορεία της Μετάνοιας!!




























Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2025

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2025

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Ιανουάριος 2025
Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Ιανουαρίου. 
Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.


Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2025

Οἱ «πιστοί»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

 


ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΛΒ΄ (26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025)

«τύπος γίνου τῶν πιστῶν» (Α΄ Τιμ. Δ΄ 12).

 

Οἱ «πιστοί»!

 

Οἱ πιστοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἡμῶν, εἶναι τὰ συνειδητὰ ἐκεῖνα μέλη, ἅτινα ζῶσι κατὰ τοὺς νόμους καὶ κανόνας τῆς Ἁγίας ἡμῶν Πίστεως, καὶ φέρουσι καὶ ὁμολογοῦσι μετὰ παρρησίας, τὴν υἱϊκὴν σχέσιν καὶ τὸν ἄρρηκτον σύνδεσμον, μετὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Οἱ πιστοὶ τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, εἶναι οἱ ἀγωνισταὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες βαπτισθέντες εἰς τὸ Πανένδοξον Ὄνομα τῆς Ἁγίας καὶ Ὁμοουσίου Τριάδος, ζῶσι συνειδητῶς, μόνον δι’ Αὐτὴν καὶ ἐξ Αὐτῆς καὶ ὑπὲρ Αὐτῆς! Πιστοὶ εἶναι, οὐχὶ μόνον οἱ βεβαπτισμένοι, - καὶ μάλιστα ἐκ τῆς βρεφικῆς ἡλικίας, - ἀλλὰ οἱ ἀκολουθοῦντες μετὰ παρρησίας «τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ (τοῦ Χριστοῦ)», ἕως θανάτου, καὶ βιοῦντες τὰς Θείας ἐντολάς!

Τοιοῦτοι πιστοὶ ἦσαν ἐκεῖνοι, οἱ πρῶτοι χριστιανοί, ἐν προκειμένῳ δέ, οἱ ἀπαρτίζοντες τὸ λογικὸν ποίμνιον τῆς Ἐφέσου! Τῆς Ἐφέσου ἥντινα διεποίμενεν ὁ μαθητὴς τοῦ θείου Ἀποστόλου Παύλου, ὁ Τιμόθεος, καὶ πρὸς τὸν ὁποῖον ἀπευθύνει τὴν ὡς ἄνω προτροπὴν καὶ συμβουλήν του! Συμβουλεύει τοῦτον, ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἵνα παριστᾷ ἑαυτόν, τῦπον καὶ ὑπόδειγμα πρὸς μίμησιν, διότι ὁ τοιοῦτος τρόπος εἶναι τὸ ἰδανικώτερον … κήρυγμα τοῦ οἵουδήποτε κήρυκος τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ! Οἱ πιστοί, ὅσον πιστοὶ καὶ ἂν εἶναι, καθωδηγοῦνται καὶ διδάσκονται καλύτερον, ἐκ τοῦ τρόπου συμπεριφορᾶς καὶ διαγωγῆς τοῦ ποιμένος καὶ διδασκάλου των, καὶ τοῦτο τὸ παράδειγμα, ἐπιδρᾷ καθοριστικῶς εἰς τὰς καρδίας των!

 

Οἱ ποιμένες καὶ διδάσκαλοι!

 

Ποιμὴν καὶ διδάσκαλος, κατὰ τὸν λόγον τῆς Ἁγίας Γραφῆς, εἶναι ΕΝΑΣ! Εἶναι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὅστις καὶ κατέστησε τοῦτο σαφές, καὶ εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ Ἀποστόλους, ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε ἕναν ὅστις θὰ διεξεδίκῃ τὸν ἐν λόγῳ τίτλον διὰ τὸν ἑαυτόν του! «Ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ραββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· … Καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατήρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός» (Ματθ. ΚΓ΄ 8-10)! Παρὰ ταῦτα, ὅμως, ἀργότερον, ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, ἐπέτρεψε καὶ προσέδωκε τοὺς τοιούτους τιμητικοὺς τίτλους, καταχρηστικῶς καὶ σχετικῶς, εἰς ἐξέχοντα πρόσωπα ἅτινα κατεῖχον ἐκκλησιαστικὰ ἀξιώματα, καὶ τὰ ὁποῖα, κατ’ οὐσίαν, - ὡς γνήσιοι μαθηταὶ τοῦ πρώτου καὶ μεγάλου Διδασκάλου – θὰ ἐμαθήτευον τοὺς προσερχομένους εἰς τὴν Ἁγίαν Πίστιν ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ θὰ ἐδίδασκον τούτους, μόνον ὅλα ὅσα ἐδίδαξεν ὁ Ραββί! Αὕτη ἦτο ἡ Δεσποτικὴ σύστασις ὀλίγον πρὸ τῆς εἰς Οὐρανοὺς Ἀναλήψεως τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ! «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, … διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. ΚΗ΄ 19-20)!

Καὶ ἐνῶ, οὗτοι οἱ «ποιμένες καὶ διδάσκαλοι», ἐδέχθησαν τοὺς τιμητικοὺς αὐτοὺς τίτλους, πολλάκις τοὺς οἰκειοποιήθησαν καὶ ἐθεώρησαν, - ὡς, δῆθεν, φύσει «διδάσκαλοι καὶ πατέρες», τρομάρα τους! - ὅτι δύνανται νὰ διδάσκωσι ἰδικάς των φαντασιώσεις, ὡς δῆθεν, διδασκαλίας τῆς Ἐκκλησίας μας! Ὑπετίμησαν τὸν Ἕνα καὶ Μόνον Διδάσκαλον τὸν Κύριον Ἰησοῦν, καὶ ἐπεδόθησαν εἰς τὸ νὰ ἀναμειγνύουσι τὰ Θεῖα καὶ ὕψιστα Λόγια, μὲ τὰς … φαντασίας των! Τοιουτοτρόπως, ἐνεφανίσθησαν εἰς τὸ προσκήνιον τῆς Ἐκκλησίας, αἱ αἱρέσεις, αἵτινες ἀπεδείχθησαν ἐπικινδυνώτεραι ἀκόμη καὶ ἀπὸ τοὺς … δεδηλωμένους ἐχθροὺς καὶ ἀρνητὰς τῆς Πίστεώς μας!

 

Ἡ, κατὰ Χριστόν, διδασκαλία!

 

Ὅταν ὁ Διδάσκαλος συνεβούλευεν τοὺς μαθητάς Του, τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἔφερον τὸν Λόγον Του εἰς τὸν κόσμον τῆς … εἰδωλολατρείας, πρωτίστως τοὺς κατέστησε σαφές, ὅτι, … «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄ 16)! Ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον, πρῶτον, ζητεῖται ὑπὸ τοῦ … οἵουδήποτε μαθητοῦ, εἶναι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν Θείων Λόγων εἰς τὴν ζωὴν τοῦ οἵουδήποτε διδασκάλου! «Λέγουσι γὰρ καὶ οὐ ποιοῦσι» (Ματθ. ΚΓ΄ 3), εἶπεν ὁ Ραββί, ἐπικρίνων τὸν ὑποκριτικὸν τρόπον, διὰ τοῦ ὁποίου συμπεριεφέροντο οἱ Φαρισαῖοι!

Ἀφοῦ δὲ τηροῦσιν οἱ ἴδιοι τὰς θείας ἐντολάς, ὡς δευτέραν «κίνησιν», ὤφειλον ἵνα διδάσκωσι τὰ ὅσα καὶ ἐκεῖνοι ἐδιδάχθησαν, παρὰ τοῦ Διδασκάλου των! Τὸ εἴπωμεν πρὸ ὀλίγου καὶ τὸ ἐπαναλαμβάνομεν … «πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, … διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. ΚΗ΄ 19-20)! Τοιοῦτος … «τύπος τῶν πιστῶν» ὤφειλε νὰ εἶναι καὶ ὁ Τιμόθεος καὶ ὁ Τίτος, ἀλλὰ καὶ ἅπαντες οἱ λαμβάνοντες τὸ τιμητικὸν ἀξίωμα τοῦ διδασκάλου καὶ κήρυκος! Τοῦτο, ἀκριβῶς, προσθέτει εἰς τὴν συνέχειαν ὁ Παῦλος˙ … «ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ»!

Οἱ θεῖοι πατέρες καὶ διδάσκαλοι τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν, διδάσκοντες περὶ τοῦ … πῶς γίνεται ἀποτελεσματικωτέρα καὶ δραστικωτέρα ἡ διδασκαλία ἀπὸ τὸν κάθε … «ἐπίδοξο» διδάσκαλο, εἴτε βιολογικὸς γονεὺς εἶναι οὗτος, εἴτε παιδαγωγός, εἴτε πνευματικὸς πατήρ, εἴτε κῆρυξ καὶ ἱεροκῆρυξ, … συνιστῶσι τὸ ἀκόλουθον τρίπτυχον˙ προσευχή, παράδειγμα καὶ τέλος τὰ Θεῖα Λόγια! Πρὶν «ἀνοίξει τὸ στόμα του» ἕκαστος πρόθυμος «διδάσκαλος», ὀφείλει, πρῶτον ἵνα οὗτος προσεύχεται ἵνα δίδῃ ὁ Κύριος εἰς τοῦτον, … «λόγον ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματός του», ἀλλὰ καὶ (νὰ προσεύχεται) ὑπὲρ τῶν διδασκομένων! Ἐν συνεχείᾳ, ὑποχρεοῦται, πρῶτος οὗτος ἵνα τηρῇ καὶ ἐφαρμόζῃ ἐκεῖνα ἅτινα θὰ διδάξῃ! Τέλος δέ, «μετὰ φόβου Θεοῦ καὶ ἐν πάσῃ ταπεινώσει», ἵνα κηρύττῃ τὸν Θεῖον Λόγον! Ὁ διδάσκαλος, δὲν κατέχει τὸν ἄμβωνα, ἀλλὰ … ὑπηρετεῖ τοῦτον!

Τοιοῦτοι, ὑπῆρξαν ἅπαντες οἱ Θεῖοι Διδάσκαλοι (Ἀπόστολοι, Πατέρες, Ὅσιοι καὶ πάντες οἱ Ἅγιοι)! Μελετῶντες, καὶ τὰς βιογραφίας των, καὶ τὰς διδαχάς των, ἀλλὰ καὶ τὰ συγγράμματά των, ταῦτα τὰ τρία στοιχεῖα διακρίνομεν! Περισσότερον ὅμως τῶν τριῶν τούτων, … ἐκεῖνο τό, «τύπος γίνου τῶν πιστῶν»! Ἐκήρυττον καὶ ἔζων ὡς «μαθηταὶ τοῦ Ραββί» καὶ ὑπ’ αὐτὴν τὴν ἰδιότητα ἐκάλουν τὸ ποίμνιόν των καὶ τοὺς διδασκομένους! Πῶς νὰ μὴν ἀπέδιδε καρποὺς ἡ διδασκαλία των, ὅταν πρῶτοι οὗτοι, ἔσπευδον ἵνα «πληρώσωσι» διὰ τοῦ ἰδίου των αἵματος, ἢ διὰ τῶν ἀσκητικῶν των ἀγώνων, τὴν συνέπειάν των εἰς τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ; Τὸ ἀκούομεν πολλάκις, ὡς ἐπιχείρημα τῶν ἐχθρῶν τῆς Πίστεώς μας, ὅτι, «καλὰ εἶναι τὰ λόγια, ἀλλὰ αἱ πράξεις σᾶς διαψεύδουν»! Διὰ νὰ εἴμεθα δὲ καὶ εἰλικρινεῖς, πλειστάκις καὶ οὐχὶ μόνον … πολλάκις, ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ «ἱεροκήρυκες», διεψεύσαμεν καὶ ἔτι διαψεύδομεν τὰ ὅσα κηρύττομεν!

Ἂς ἀποδειχθῶμεν, συνεπῶς «ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ», τύποι τῶν πιστῶν, ἀλλὰ καὶ ὅσων προτιθέμεθα ἵνα διδάσκωμεν, καὶ ἂς εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι «ὁ λόγος τοῦ Κυρίου (θὰ) τρέχῃ καὶ (θὰ) δοξάζηται» (Β΄ Θεσσαλ. Γ΄ 1), ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς οἱ «διδάσκαλοι» θὰ ἔχωμεν «εὐπρόσδεκτον ἀπολογίαν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ.  Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών




Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἕνα μαῦρο ροῦχο…


 Ἕνα μαῦρο ροῦχο…

«Κ.Π.»


Τὸ ράσο! Μία κατάμαυρη, φαρδιά, ἀέρινη λὲς στολὴ γεμάτη Μυστήριο. Ἐκεῖνο τὸ ἱερὸ Μυστήριο τῆς Ἱεροσύνης. Τὸ φοροῦν μὲ δέος οἱ ἱερεῖς μας. Κι ἐμεῖς, ὅταν τοὺς βλέπουμε νὰ περνοῦν, σπεύδουμε μὲ σεβασμὸ νὰ ἀσπαστοῦμε τὰ χέρια τους. Ἐκεῖνα τὰ χέρια ποὺ μᾶς εὐλογοῦν, ποὺ μᾶς διακονοῦν, ποὺ ὑψώνονται σὲ προσευχὴ γιὰ ὅλους. Ἐκεῖνα τὰ χέρια ποὺ πιάνουν τὸ ψωμὶ καὶ τὸ κρασί, ποὺ οἱ πιστοὶ προσφέρουν καὶ, στὸ μέγα καὶ φοβερὸ Μυστήριο τῆς Θείας Λατρείας, μεταβάλλονται ἀπὸ τὸ πανάγιο Πνεῦμα σὲ Τίμια Δῶρα, σὲ Σῶμα καὶ Αἷμα Κυρίου… Ἀσύλληπτο τὸ θαῦμα καὶ ἡ εὐλογία. Εὐλογημένα τὰ χέρια τῶν ἱερέων μας, εὐλογημένο τὸ μαῦρο ράσο ποὺ φοροῦν… εἶναι τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας ἡ Παράδοση!


Ἦταν πολὺ μικρό, τὸ πιὸ μικρὸ παιδὶ ἀπὸ ἐκεῖνα τὰ ὀρφανὰ ποὺ πῆραν οἱ Γερμανοὶ στὴ χώρα τους, γιὰ νὰ τὰ προστατεύσουν ἀπὸ τὸν πόλεμο καὶ τὸν ἐμφύλιο. Ὁ καιρὸς περνοῦσε στὸν ξένο τόπο, μὲ τὰ ξένα πρόσωπα, τὴ ξένη γλώσσα, ὅλα ξένα. Σιγὰ – σιγὰ τὰ συνήθιζε καὶ μετὰ βίας ἀνακαλοῦσε στὴν παιδική του μνήμη τὰ πρόσωπα τῶν ἀγαπημένων του, ἀκόμη καὶ τὸ σπίτι τους καὶ τὸ ὀρεινὸ ἠπειρώτικο χωριό του.


 Ἐκεῖνο ποὺ δὲν ξεγράφτηκε ποτὲ ἀπὸ τὸ νοῦ του, ἦταν ἕνα μεγάλο μαῦρο ροῦχο κρεμασμένο χωριστὰ ἀπὸ τὰ ἄλλα ροῦχα, στὸν τοῖχο, καὶ μάταια παιδευόταν νὰ θυμηθεῖ σὲ τί χρησίμευε. Μέχρι ποὺ μεγάλωσε ἀρκετὰ καὶ συνάντησε τυχαῖα στὸ δρόμο ἕναν ὀρθόδοξο ἱερέα. Συγκλονίστηκε! Γέμισαν δάκρυα τὰ μάτια του, ἔτρεμαν τὰ χέρια του, χτυποῦσε ἡ καρδιά του. Θυμήθηκε ἐπιτέλους: Ἦταν τὸ ράσο τοῦ Ἱερέα πατέρα του. Εἶναι Ἕλληνας! Εἶναι Ὀρθόδοξος! Πρέπει νὰ βρεῖ τὶς ρίζες του. Πόσο δύσκολο ἦταν!


Ὅταν ὅμως πῆγε ἀπὸ τὴ Γερμανία γιὰ σπουδὲς στὴν Ἀμερική, ἐκεῖ ἔμαθε ὅλη τὴν ἱστορία του. Ἔμαθε τὴ γλῶσσα του καὶ ἀργότερα γύρισε στὸ δικό του τόπο. Ἡ εἰκόνα τοῦ ράσου ἐργαζόταν στὴν ψυχή του. Παράτησε τὰ ἀξιώματα καὶ ἔγινε Ἱερέας τοῦ Ὑψίστου σὲ Ναὸ τῆς Πατρίδας!


Κάποιος ἄλλος, ὁ μεγαλύτερος ἀδελφός, ἦταν πολύ ἐπιτυχημένος μὲ τὴν ἐργασία του καὶ τὴν οἰκογένειά του, ὅταν ὁ μικρός του ἀδελφὸς ἑτοιμαζόταν χαρούμενος νὰ γίνει κληρικός. Μεγάλη ἡ χαρὰ μέσα στὸ σπίτι τους. Ὅλοι καμάρωναν τὸν μικρότερο, ποὺ πρόβαρε τὸ ράσο του. Ἐκείνη τὴ στιγμὴ ὁ μεγαλύτερος πυρπολήθηκε ἀπὸ τὸν πόθο, νὰ γίνει ἱερέας καὶ νὰ φορέσει κι αὐτὸς τὸ τιμημένο ράσο. Δὲν ἄργησε νὰ ὡριμάσει ἡ σκέψη στὴν καρδιά του καὶ στὴν οἰκογένειά του. Ἔφθασε γρήγορα ἡ ὥρα, ποὺ ὁ ἕνας Ἱερέας ἀδελφὸς ὁδηγοῦσε τὸν ἄλλο στὴ χειροτονία του, στὸ Μυστήριο τῆς Ἱεροσύνης. Παράτησε τὴν καριέρα του καὶ δόθηκε στὴ διακονία τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ…


  Ὁ κ. Ἀνδρέας ἦταν συνταξιοῦχος, ὅταν τὸ μοναδικὸ παλληκάρι τῆς πολύτεκνης οἰκογένειάς τους χειροτονήθηκε ἱεροδιάκονος. Κι ἐκεῖ στὸ Ναό, πρωὶ – πρωί, καθὼς τό ἀντικρυσε μὲ τὸ ράσο του, ρίγησε, σὰν νὰ ζήλεψε τὴν εὐλογία τοῦ παιδιοῦ τους. Στὴ Θεία Λειτουργία, γονατιστὸς δίπλα – δίπλα μὲ τὴ σύζυγό του, προσεύχονταν μὲ δάκρυα θερμὰ γιὰ τὸ παιδί τους: «Ἡ Θεία Χάρις ἢ τὰ ἀσθενῆ θεραπεύουσα καὶ τὰ ἐλλείποντα ἀναπληροῦσα προχειρίζεται τὸν δοῦλον τοῦ Θεοῦ εἰς διάκονον»! Ἐκείνη, τὴν πιὸ ἱερὴ ὥρα, λαχτάρησε νὰ γίνει καὶ ὁ ἴδιος ὁ πατέρας  ἱερέας καὶ λειτουργός τοῦ Κυρίου του. Μετὰ τὴ γιορτὴ τοῦ παιδιοῦ τους, ποὺ τὸ καμάρωνε συνεχῶς, τὸ συζήτησε μὲ τὴ σύζυγο, ἀργότερα μὲ τὰ παιδιά τους, τὸν Πνευματικό τους, καὶ ὁ δρόμος γιὰ τὴν ἱεροσύνη του ἄνοιξε εὔκολα, γρήγορα, διάπλατα. Ἕνα ἀκόμα θαῦμα τοῦ Θεοῦ, μία σπουδαία εὐλογία χαίρεται ἡ καλή τους οἰκογένεια.


Τὸ τιμημένο ράσο! Τὸ φοροῦν οἱ Ἱερεῖς μας μὲ συναίσθηση καὶ δέος. Σέβονται τὴν ἱστορία του καὶ τοὺς συμβολισμούς του. Εἶναι φαρδὺ γιὰ νὰ χωράει ἡ πλατιά του ἀγάπη πολλούς, ὅλους. Εἶναι μαῦρο γιὰ νὰ θυμίζει τὸ πένθος γιὰ τὶς ἁμαρτίες μας, αὐτὸ μᾶς ὁδηγεῖ στὴ μετάνοια καὶ ἐκείνη στὴν ἀγάπη τοῦ Ὑψίστου, στὴν ἀγκαλιὰ τῆς Ἐκκλησίας μας. Εἶναι αἱματοβαμμένο ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ἱερέων μας στοὺς ἡρωικοὺς ἀγῶνες τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλάδας. Προστατεύει τοὺς ἱερεῖς μας καὶ τούς δροσίζει ἀκόμη καὶ τὸ καλοκαίρι. Τόσο τὸ ἀγαποῦν καὶ τὸ σέβονται. Κι ἐκεῖνο τοὺς δείχνει, τοὺς φανερώνει ἀμέσως στὸν κόσμο ὡς «πόλη ἐπάνω ὄρους κειμένη» καὶ ὡς «φῶς ἐπὶ τὴν λυχνίαν» ποὺ φωτίζει. Τὸ τιμημένο ράσο τῶν Ἱερέων μας τὸ νιώθουμε τόσο δικό μας ὅλοι, μᾶς παραπέμπει στῆς Πίστης μας τὰ βιώματα καὶ μεγαλεῖα.

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2025

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών





Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Μία μάχη ανάμεσα σε μένα και ...

 


Ἡ ὀργὴ τῶν … Ἁγίων! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου


ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ (19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025) 

«δι’ ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας» (Κολασ. Γ΄ 6). 

Ὀργὴ Θεοῦ!

 

Ὀργίζεται, ἆραγε, ὁ Θεός; Αἱ γνῶμαι, ἐν προκειμένῳ, τῶν Ἁγίων Πατέρων καὶ Διδασκάλων, διίστανται … καί τινες ἐκ τῶν πατέρων, θεωροῦσιν ὅτι, ὄντως, ὁ Θεὸς ὀργίζεται ἐξ αἰτίας τῶν βαρυτάτων ἁμαρτιῶν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ τῆς ἐν γένει ἀποστασίας των, καὶ «διατηρεῖ», θὰ ἐλέγωμεν, κάποια στοιχεῖα τῆς ὀργῆς Του, τὴν ὁποίαν βλέπομεν κυρίως εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην! Ἐκεῖ, ὅπου ὁ Κύριος καὶ Θεός, «δείχνει» … ἰδιαιτέρως ἀπαιτητικός, καὶ «πᾶσα παράβασις καὶ παρακοή, λαμβάνει … ἔνδικον μισθαποδοσίαν» (Ἑβρ. Β΄ 2)! Ὅμως, ἕτεροι ἐκ τῶν πατέρων καὶ διδασκάλων, ἐμμένουσιν εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ὁ Κύριος εἶναι … «ἀπείραστος ὀργῆς» καὶ τὴν παιδείαν καὶ τιμωρίαν τῶν ἀσεβῶν καὶ ἁμαρτωλῶν, «ἀναλαμβάνουσιν» αἱ ἴδιαι αἱ ἁμαρτίαι καὶ ἀσέβειαί των! Ἐπιτρέπει, δηλαδή, ὁ Κύριος, ἵνα ὑφίστανται οὗτοι, τὰς συνεπείας τῶν ἁμαρτιῶν των!

Ἐν προκειμένῳ, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀποδέχεται καὶ ἐμμένει εἰς τὴν ἄποψιν, ὅτι ὄντως ὁ Κύριος, ὀργίζεται «ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας», καὶ μάλιστα, … αὕτη ἡ Θεία ὀργή, δὲν περιορίζεται μόνον εἰς … ἐγκάρδιον πόνον καὶ ἀγανάκτησιν τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ ἔρχεται ὡς σκληρὰ τιμωρία καὶ παίδευσις, ἐπὶ τοὺς ἀπειθοῦντας καὶ ἐμμένοντας εἰς τὴν ἁμαρτίαν!

 

Ἡ ὀργὴ τοῦ … Χριστοῦ!

 

Εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, σπανίως βλέπομεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, νὰ ὀργίζεται! Συγκεκριμμένως, εἰς τὴν θεραπείαν τοῦ, «ἐξηραμμένην ἔχοντος τὴν χεῖρα», «βλέπομεν» τὸν Ἰησοῦν, ὅστις, ὀργίζεται κατ’ ἐκείνων τῶν δυσφορούντων Φαρισαίων διὰ τὸ συγκεκριμμένο θαῦμα, καὶ «περιβλεψάμενος αὐτοὺς μετ᾿ ὀργῆς, συλλυπούμενος ἐπὶ τῇ πωρώσει τῆς καρδίας αὐτῶν, λέγει τῷ ἀνθρώπῳ· ἔκτεινον τὴν χεῖρά σου» (Μάρκ. Γ΄ 5). Ὀργίζεται, ἐπίσης, καὶ εἰς τὴν παραβολὴν τοῦ μεγάλου δείπνου, ὁπότε «εἰκονίζεται» ὡς ὁ εὐγενὴς οἰκοδεσπότης! Ὀργίζεται, ἐναντίον τῶν ἀγενῶν καὶ χυδαίων ἐκείνων προσκεκλημένων, οἵτινες προσέβαλον τὴν τιμητικὴν του πρόσκλησιν, καὶ προετίμησαν ἄλλας εὐτελεῖς ἀσχολίας!

Συνήθως, ὅμως, ἡ στᾶσις καὶ συμπεριφορὰ τοῦ Ραββί, εἶναι ἡ ἐν ταπεινώσει καὶ πραότητι! «Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ», εἶπεν, «ὅτι πρᾶος εἰμὶ καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ» (Ματθ. ΙΑ΄ 29)! Πάντοτε δέ, συμπεριεφέρετο πρὸς ἅπαντας, καὶ κυρίως πρὸς τοὺς δεδηλωμένους ἐχθρούς Του, τοὺς Γραμματεῖς καὶ Φαρισαίους, μὲ χαρακτηριστικὴν πραότητα καὶ ἀνοχήν! Τὴν τοιαύτην πραότητα καὶ ἀνοχὴν διακρίνομεν, κατὰ τὰς ἡμέρας καὶ ὥρας τοῦ ἐκουσίου πάθους Του, ὅτε «ὁ Ἰησοῦς ἐσιώπα καὶ οὐδὲν ἀπεκρίνατο», εἰς τὰς τόσας προσβολὰς καὶ ἀδικίας καὶ χειροδικίας καὶ … ἄλλα ἀκόμη χειρότερα, ποὺ ὑφίστατο ἐκ τῶν Ἰουδαίων!

 

Ἡ ὀργὴ τῶν … Ἁγίων!

 

Βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, οἱ Ἅγιοι, φέροντες πολλάκις τὰς ἀνθρωπίνους ἀδυναμίας, συμπεριφέρονται ἀναλόγως πρὸς τὴν ἰδιοσυγκρασίαν των! Κατὰ κανόνα, καὶ ἐπειδὴ ἡ πραότης εἶναι μεταξὺ τῶν κορυφαίων ἀρετῶν, ἐπιζητοῦν καὶ ἀγωνίζονται διὰ τὴν ἀπόκτησίν της! Ὅμως, εἰς πλείστας περιπτώσεις, ὀργίζονται καὶ «ὑπερβάλουσι» διὰ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν Κύριον! Εἰς τὰ συναξάρια, δὲν εἶναι ὀλίγαι αἱ περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας … καὶ «παρεφέρθησαν» καὶ ὀργίσθησαν ὡς ἄνθρωποι! Χαρακτηριστικὴ περίπτωσις εἶναι ἐκείνη ἡ χειροδικία τοῦ Ἁγίου Νικολάου κατὰ τοῦ αἰρεσιάρχου Ἀρείου, καθὼς καὶ ἡ, πρὸς στιγμήν, … ὀξύτης, ἥτις διημείφθη μεταξὺ τῶν πρωτοκορυφαίων (Γαλ. Β΄ 11-14)!

 

Οἱ «υἱοὶ τῆς ἀπειθείας»!

 

Ἐπὶ πολύ, ὅμως, ἠσχολήθημεν μὲ τὰ … θετικὰ καὶ ἀρνητικὰ τῆς ὀργῆς! Ἴσως εἶναι προτιμώτερον, ἵνα ἴδωμεν καὶ ἀσχοληθῶμεν μὲ τοὺς «υἱοὺς τῆς ἀπειθείας»! Ἡμεῖς εἴμεθα οὗτοι! Περὶ ἡμῶν λέγει, ἐν προκειμένῳ, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος! Διότι, τὸν συνεπῆ ἀγωνιστὴ καὶ πιστὸν εἰς τὸν Θεόν, δὲν τὸν ἀπασχολεῖ τὸ ἐὰν ὁ Κύριος εἶναι αὐστηρὸς ἢ ἐπιεικής! Ἡ ἀγάπη του πρὸς τὸν Χριστόν, τὸν κάνει νὰ βλέπῃ μόνον τὴν Θείαν ἀγκάλην, καὶ ὁ μοναδικὸς σκοπός του εἰς τὴν ζωὴν ταύτην εἶναι νὰ ζῇ κατὰ Θεόν, ἐν τοῖς Θείοις Μυστηρίοις καὶ νὰ «ὁδεύῃ» πρὸς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! Τό, ἂν ὁ Θεὸς ὀργίζεται ἢ ὄχι, τοῦτο οὐδόλως τὸν ἀπασχολεῖ, ἐφ’ ὅσον γνωρίζει καὶ πιστεύει ὅτι «ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί» (Α΄ Ἰωάν. Δ΄ 16)!

Ἐκεῖνοι, ὅμως, οἵτινες … «ἐρευνῶσιν», ἐὰν ὁ Κύριος ὀργίζεται καὶ ἐκδικεῖται, ἢ μακροθυμεῖ, εἶναι, μᾶλλον ἐκεῖνοι οἵτινες τὸν παροργίζομεν καὶ παραβιάζομεν τὰς θείας ἐντολάς Του καὶ θέλομεν νὰ παραμένομεν … μακράν Του! Ἐκεῖνοι, οἵτινες, ἀνησυχοῦμεν διὰ τὴν Θείαν ἀνοχὴν ἢ τιμωρίαν, εἰς τὴν ἰδικήν μας ἐπιμονὴν εἰς τὰς ἁμαρτίας καὶ τὰ πάθη μας! Διατί ἆραγε; Διατί ἐπιμένομεν εἰς τὴν ἀσέβειάν μας καί, δῆθεν, ἀνησυχοῦμεν διὰ τὴν «ἀπάντησιν» τοῦ Κυρίου; Διατί νὰ μὴν μετανοῶμεν καὶ … «ἀρνησάμενοι τὴν ἀσέβειαν καὶ τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας σωφρόνως καὶ δικαίως καὶ εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι, προσδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα καὶ ἐπιφάνειαν τῆς δόξης τοῦ μεγάλου Θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Τιτ. Β΄ 12-13); Εἶναι βέβαιον, ὅτι ὁ Πανάγαθος Θεός, οὔτε ἐκδικητὴς εἶναι, οὔτε μνησίκακος, οὔτε ἐμπαθής! Ταῦτα εἶναι, ἐκεῖνα ἅτινα, οὐδόλως ἐμφαίνονται, κυρίως εἰς τὴν γλυκυτάτην ἐκείνην παραβολήν, «τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ»!

Οὔτε ἐκδίκησιν, οὔτε, ἔστω, τινὰ ψυχρότητα, οὔτε … ὅ,τιδήποτε ἄλλο θὰ «ἐμαρτύρῃ» ὅτι ὁ Πανάγαθος Πατήρ, κρατεῖ μέσα του τὸ παραμικρὸ «χρεωστούμενον»! Ἀντιθέτως, «εἶδεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ ἐσπλαγχνίσθη, καὶ δραμὼν ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν» (Λουκ. ΙΕ΄ 20)! Αὕτη εἶναι ἡ … «ἐκδίκησις» τοῦ Ἁγίου Θεοῦ! Συνεπῶς, ἂς ἔχομεν κατὰ νοῦν, ὅτι  ἡ ἰδική μας ἀσέβεια καὶ ἀδιαφορία θὰ ἐπιφέρῃ τὴν ἀντίστοιχον ὀργὴν καὶ τιμωρίαν, περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ, ἐν προκειμένῳ, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος!

 

«Μετανοεῖτε»!

 

Μόλις, πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν καὶ ἅμα τῇ ἐνάρξει τοῦ νέου ἔτους, ἡ Ἁγία ἡμῶν μήτηρ, ἡ Ἐκκλησία, ἔχει ὁρίσει ἐκείνην τὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν, ἥτις ὑπενθυμίζει εἰς ἡμᾶς τὸ «πρῶτον κήρυγμα τοῦ Κυρίου»! «Ἀπὸ τότε ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς κηρύσσειν καὶ λέγειν· μετανοεῖτε· ἤγγικε γὰρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. Δ΄ 17)! Τοῦτο, τὸ «Δεσποτικὸν» κήρυγμα, ἂς εἶναι, οὐχὶ μόνον τὸ ἐμβληματικὸν σύνθημα ἐπὶ τῇ ἀρχῇ τοῦ νέου ἐνιαυτοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ καθημερινὸν βίωμά μας καὶ τότε, θὰ παύσωμεν, ἀσφαλῶς, ἵνα ἀνησυχῶμεν διὰ τὴν «ὀργὴν τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας»!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

 


Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών





Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἀθάνατα καὶ ἄφθαρτα … βραβεῖα! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου


ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ (5 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2025)

«Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι» (Β΄ Τιμ. Δ΄ 7) 

Ὁ ἀγὼν τοῦ χριστιανοῦ!

 

Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, εἰς τὸ σημερινὸν ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, ἀπευθύνεται πρὸς τὸν μαθητήν του καὶ ἐπίσκοπον Ἐφέσου, Ἀπόστολον Τιμόθεον! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, συμβουλεύει τοῦτον, ὡς ἐπίσκοπον καὶ Ἀπόστολον, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, παρουσιάζει τὸν ἑαυτόν του εἰς τοῦτον, ὡς … ἕτοιμον πρὸς ἀναχώρησιν! Καί, αἱ συμβουλαὶ αὗται, - θὰ ἐτόλμων ἵνα εἴπω, - ἰσχύουσι καὶ εἶναι ἄκρως ἐπίκαιροι, εἰς πᾶσαν ἐποχήν, καὶ δι’ ἅπαντας τοὺς ποιμένας, ἐπισκόπους τε καὶ πρεσβυτέρους, ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτοὺς τούτους τοὺς ἀγωνιζομένους χριστιανούς!

«Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι», λέγει καὶ ἐπισημαίνει πρὸς τὸν Τιμόθεο, - καὶ τοῦτο καταδεικνύει, - ὅτι ὁ ἀγὼν οὗτος δὲν ἦτο … ἐλαφρὺς καὶ ἀσήμαντος! Ἦτο ἀγὼν δύσκολος καὶ ἐπίπονος, ἀγὼν αἱματηρὸς καὶ κοπιώδης καὶ ὀδυνηρός! Εἰς τὴν Β΄ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολήν του, καὶ ἐπιχειρῶν ἵνα καταστήσῃ προσεκτικοὺς αὐτοὺς τούτους τοὺς Κορινθίους, ἀπὸ ἄλλους ψευτοδιδασκάλους, ἀναγκάζεται ἵνα περιγράψῃ ἐν συντομίᾳ τὸν ὑπεράνθρωπο καὶ ἀσύλληπτο τοῦτον ἀγῶνα του! Λέγει˙«ἐν κόποις περισσοτέρως, ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόντως, ἐν φυλακαῖς περισσοτέρως, ἐν θανάτοις πολλάκις· ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι· χωρὶς τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπισύστασίς μου ἡ καθ᾿ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν. Τίς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τίς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι;» (Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 23-29)!

Πολλοὶ καυχῶνται διὰ τοὺς ἀγώνας των καὶ διὰ τὰς θυσίας των ὑπὲρ τοῦ Ὀνόματος τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ - οὐχὶ μόνον κατὰ τὴν ἐμὴν ταπεινὴν καὶ ἀσήμαντον γνώμην, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴν ἀναντίλλεκτον γνώμην συμπάσσης τῆς Ἐκκλησίας, - οὐδεὶς συγκρίνεται καὶ ὑπερβαίνει τοῦτον τὸν πρωτοκορυφαῖον Ἀπόστολον! Ἴσως, ὅμως, ἐν προκειμένῳ, θὰ πρέπῃ ἵνα ἀναλογισθῶμεν, ὅτι … πέραν τούτου τοῦ Παύλου, πάντες οἱ τιμηθέντες ὑπὸ τῆς Ἁγίας ἡμῶν μητρὸς Ἐκκλησίας, διὰ τοῦ τίτλου τοῦ … Ἁγίου, ἐκοπίασαν καὶ ἠγωνίσθησαν καὶ ἐφυλακίσθησαν καὶ πολλὰς ὑπέμειναν βασάνους, διὰ τὸν Γλυκύτατον Ἰησοῦν! Οὗτοι οἱ ὑπεράνθρωποι ἀγῶνες ἦσαν, θὰ ἐλέγωμεν, ἡ «σφραγὶς καὶ ὑπογραφὴ» τούτων ἁπάντων, διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ!

 

Ἀγωνιζόμεθα;

 

Ἴσως σπεύσωσι πολλοί, ἵνα … ἀπαντήσωσι καταφατικῶς εἰς τὸ τοιοῦτον ἐρώτημα! Ἀγῶνας; … ἠρώτησας! Ἀγὼν εἰς τὴν οἰκογένειαν! Ἀγὼν εἰς τὴν ἀνατροφὴν τῶν τέκνων! Ἀγὼν εἰς τὴν ἐργασίαν! Ἀγὼν διὰ τὴν ἐπιβίωσιν! Ἀγὼν ἀτελείωτος καὶ διὰ ταῦτα τὰ προαναφερθέντα, ἀλλὰ καὶ διὰ πολλὰ ἄλλα! Πολλάκις, μάλιστα, ὁ ἀγὼν οὗτος, ὑπερβαίνει τὰ … ἐπιτρεπτὰ ὅρια, καὶ γίνεται «δυνάστης» διὰ τὸν ἐργαζόμενο! Πόσοι καὶ πόσοι ἄνθρωποι, εἰς τὰ πλαίσια τοιούτων ὑπερανθρώπων ἀγώνων, ἀπέθανον ἐκ τοῦ βάρους τῆς ἐργασίας καὶ τῆς εὐθύνης καὶ τῆς ψυχικῆς καταπιέσεως!

Ὅμως, φίλοι μου ἐν Κυρίῳ, ἐν προκειμένῳ, ὁμιλοῦμε περὶ ἄλλου … ἀγῶνος! Εἶναι δὲ οὗτος, ὁ ἀγὼν τῆς ἀρετῆς! Ὁ ἀγὼν τῆς ἀντιστάσεως εἰς τό, ὅλον καὶ γιγαντούμενον, κακόν! Ὁ ἀγὼν τῆς ἀποκτήσεως τῶν ἀρετῶν! Ὁ ἀγὼν κατὰ τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους! Ἡ πάλη, ὣς τὴν περιγράφει ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἐκεῖ εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν, ἥτις … «οὐκ ἔστιν … πρὸς αἷμα καὶ σάρκα, ἀλλὰ πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις»! Ἡ πάλη, ἥτις διεξάγεται, οὐχὶ διὰ τῶν ὅπλων τῶν ὑλικῶν καὶ θανατηφόρων, ἀλλὰ διὰ τῶν πνευματικῶν τοιούτων! «Διὰ τοῦτο ἀναλάβετε τὴν πανοπλίαν τοῦ Θεοῦ … καί, στῆτε …περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ, καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν θώρακα τῆς δικαιοσύνης, καὶ ὑποδησάμενοι τοὺς πόδας ἐν ἑτοιμασίᾳ τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης, καί, … ἀναλαβόντες τὸν θυρεὸν τῆς πίστεως, ἐν ᾧ δυνήσεσθε πάντα τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ τὰ πεπυρωμένα σβέσαι· καὶ τὴν περικεφαλαίαν τοῦ σωτηρίου δέξασθε, καὶ τὴν μάχαιραν τοῦ Πνεύματος, ὅ ἐστι ρῆμα Θεοῦ»! Περὶ τοῦ τοιούτου ἀγῶνος, ὁμιλεῖ ἐν προκειμένῳ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος! Δι’ ἐκεῖνον τὸν ἀγῶνα, ὅστις θὰ ἀποφέρῃ εἰς τὸν ἀγωνιζόμενο τὰ ἀθάνατα στέφη καὶ ἔπαθλα … «ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» (Α΄ Κορ. Β΄ 9)! Ταῦτα δὲ τὰ ἔπαθλα, εἶναι μυριάκις ἀνώτερα καὶ πολυτιμώτερα, ἀπ’ ἐκεῖνα ἅτινα φέρουσιν ἐπὶ τοῦ στήθους των ἐκεῖνοι οἱ ἀθληταὶ καὶ ἀθλήτριαι, οἵτινες ἀγωνίζονται καὶ διακρίνονται διὰ τὰς ἐπιδόσεις των εἰς τοὺς διαφόρους … στίβους!

Περὶ τῶν τοιούτων πνευματικῶν ἀγώνων ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος, - τοὺς ὁποίους διεξήγαγεν ἀπολύτως ἐπιτυχῶς, - ἀλλὰ καὶ τοὺς τοιούτους ἀγώνας καλούμεθα καὶ ἡμεῖς νὰ … ἀγωνισθῶμεν, διὰ νὰ προσδοκῶμεν αἰώνια στέφη καὶ ἀθάνατα βραβεῖα!

 

Ἀθάνατα καὶ ἄφθαρτα … βραβεῖα!

 

Ναί! Εἶναι ἐκεῖνα, ἅτινα ἀπολαμβάνουσιν ἤδη, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας! Εἶναι ἐκεῖνα … «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη, ἃ ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν»! Εἶναι ἐκεῖνα, ἅτινα ὑπεσχέθη ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, ἐν ὅσῳ εὑρίσκετο ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα, εἶπεν, ὅτι … ἀξίζει κάποιος νὰ θυσιάσῃ καὶ αὐτὴν ἀκόμη τὴν βιολογικὴν ζωήν του, προκειμένου νὰ τὰ ἀποκτήσῃ! Εἶναι ἐκεῖνα, ἅτινα ἀπεκάλυψεν ἡ Ἁγία Μεγαλομάρτυς Εὐφημία εἰς τὸν σύγχρονον Ὅσιον τῶν ἡμερῶν μας, π. Πασιον, καὶ διὰ τὰ ὁποῖα, - ὣς τοῦ ὑπεγράμμισεν, - τὰ οἷαδήποτε βάσανα καὶ μαρτύρια τούτου τοῦ ματαίου κόσμου, … ὠχριοῦσι πρὸ τοῦ κάλλους καὶ τῆς ἀπεριγράπτου ὡραιότητος τούτων! Εἶναι τὰ ἀθάνατα ἐκεῖνα ἔπαθλα, διὰ τὰ ὁποῖα, οἱ ἀθληφόροι Ἅγιοι, θὰ μακαρίζουσιν ἑαυτούς, καὶ ἡ ἀπόλαυσι καὶ χαρά των θὰ εἶναι ἀκόρεστος καὶ αἰωνία!

Διὰ τῶν τοιούτων ἐπάθλων, εἴθε νὰ ἐπιβραβευθῶμεν καὶ ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, ὅταν θὰ κληθῶμεν ὑπὸ τοῦ Δικαιοκρίτου Κυρίου, ἵνα ἐγκαταλείψωμεν τὰ ἐπίγεια καὶ σταθῷμεν ἐνώπιόν Του ἵνα κριθῷμεν καὶ ἀπολογηθῷμεν …! Δὲν εἶναι ἡ ὥρα αὕτη, τρομακτικὴ καὶ ἐπώδυνος! Τοῦτο τὸ βεβαιώνουσιν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι καὶ ἐνάρετοι καὶ ἀγωνισταί …! Εἶναι ἡ ὥρα ποὺ θὰ συναντηθῶμεν μὲ τὸν Πατέρα μας, Ὅστις μᾶς περιμένει μὲ χαρὰν καὶ πατρικὴν ἀγάπην, ὣς τὸν «Ἄσωτον υἱόν»! Εἶναι βέβαιον, ὅτι θὰ ἐμφανισθῶμεν ἐνώπιόν Του … ἐλλιπεῖς καὶ ἔνοχοι! Ἴσως δὲν ἠγωνίσθημεν, ὣς ὁ Παῦλος καὶ τόσοι ἄλλοι Ἅγιοι! Ἴσως, - καὶ τοῦτο εἶναι βέβαιον, - δὲν θὰ μπορέσωμεν νὰ ἐπιδείξωμεν εἰς τὸν Κριτήν, τὰ κατορθώματα τῶν μεγάλων ἀθλητῶν τῆς Πίστεώς μας! Ἀλλὰ ἂς κοπιάσωμεν ὀλίγον! «Βιάζοντες» ἑαυτούς, καὶ καταβάλοντες ἔστω καὶ ὀλίγον κόπον, ἂς τὸν παρακαλέσωμεν˙ «μὴ ἀπορρίψεις ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ προσώπου Σου»! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 


Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2024

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Δεκέμβριος 2024


Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Δεκεμβρίου. 
Θα την βρείτε 
ΕΔΩ  σε μορφή ψηφιακού εντύπου.


Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών



Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα