Χριστουγεννιάτικη Γιορτή Ιερού Ναού Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών 2024

Την Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2024 τα Κατηχητικά Σχολεία του Αγίου Ιωάννου Παραλίας Πατρών και η ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΡΟΣΩΠΩΝ «ΔΙΨΩ» παρουσίασαν την χριστουγεννιάτικη εκδήλωσή τους στο πνευματικό κέντρο του ναού. Κύριο θέμα τους ήταν ο Νεογέννητος Ιησούς Χριστός και ο άνθρωπος. Και το θέμα τους το ανέδειξαν με επιτυχία μέσα από την πλούσια παράδοσή μας στα κάλαντα του Δωδεκαήμερου αλλά και στα υπόλοιπα τραγούδια που ερμήνευσαν πολύ χαριτωμένα.

Δημιούργησαν επίσης, και πρόβαλαν μια ταινία με τίτλο «Μια ηρωική ομολογία», που στηλιτεύει το πάθος της ζήλειας και την βία στα σχολεία, όπου τα μικρά παιδιά αποδείχθηκαν σπουδαίοι ηθοποιοί.

Τη σημαντικότητα της προσευχής ιδιαίτερα μέσα στην οικογένεια θέλησαν να αναδείξουν οι νέες και οι νέοι με το θεατρικό έργο «Η ομορφότερη συνομιλία του κόσμου», όπου θίχτηκαν φλέγοντα θέματα της σημερινής πραγματικότητας λόγω της απομάκρυνσης του ανθρώπου από τον Θεό, όπως ο πόλεμος, η φτώχεια, η μάστιγα των ναρκωτικών ουσιών, η αναγκαστική μετανάστευση λόγω ανεργίας. Το θεατρικό έργο πλαισίωναν τραγούδια με την υπέροχη φωνή και ερμηνεία της Μαριάμ Ρουμελιώτη καθώς και αντάξια σκηνικά της Νεκταρίας Αθανασοπούλου, αλλά και την κ. Βασιλική Αθανασοπούλου για την δημιουργία των καραοκε της γιορτής, κατηχητριών της Μητροπόλεώς μας. Το σενάριο του έργου ανήκει στον Διονύση Σπανόπουλο, κατηχητή της Μητρόπολης Αλεξανδρουπόλεως. Οι θεατές έλαβαν τα μηνύματα που έδωσαν τα παιδιά και οι νέοι κι αυτό έγινε φανερό με την έκδηλη συγκίνησή τους.

Την εκδήλωση παρακολούθησαν οι ιερείς του ναού πρωτοπρεσβύτεροι π. Αντώνιος Ρουμελιώτης και π. Ιωάννης Μιχαλόπουλος, ο π. Κων/νος Δαραμούσκας, ο βουλευτής Αχαΐας της ΝΙΚΗΣ κ. Σπύρος Τσιρώνης, η Διευθύντρια του 2ου Δημοτικού Σχολείου Παραλίας κ. Στέλλα Νίκα, οι οποίοι χαιρέτησαν την εορταστική εκδήλωση ευχαριστώντας τα παιδιά των Κατηχητικών Σχολείων του Αγίου Ιωάννου και τονίζοντας ότι το μήνυμα ελήφθη!

Λίγοι μπορούν να το κάνουν αυτό!

 

Γιατί κρίνουμε τους άλλους;

 

Χριστουγεννιάτικη γιορτή Ιερός Ναός Αγίας Σοφίας Πατρών

 

Τὰ … δύο Δεῖπνα! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΕΝΔΕΚΑΤΗΣ ΛΟΥΚΑ (15 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2024) 

«ἔχε με παρῃτημένον» (Λουκ. ΙΔ΄ 18, 19).

 

Ἡ τιμὴ καὶ ἡ … ἀτιμία!

 

Ἕνας εὐγενὴς καὶ πλούσιος ἄνθρωπος, ἠσθάνθη τὴν ἀνάγκην ἵνα προσκαλέσῃ εἰς δεῖπνον μέγα καὶ λαμπρόν, πολλοὺς καὶ ἐπισήμους καὶ εὐγενεῖς φίλους του! Ὅταν, ὅμως, ἦλθεν ἡ ὥρα τοῦ μεγάλου τούτου πανηγυρικοῦ δείπνου, καὶ τὰ πάντα ἦσαν ἕτοιμα, καὶ ἀπέστειλε τὸν ὑπηρέτην του ἵνα ὑπενθυμίσῃ εἰς τοὺς προσκεκλημένους τὴν παρουσίαν καὶ συμμετοχήν των εἰς τὴν τράπεζαν, ἐξεπλάγη ἀλλὰ καὶ ἐλυπήθη, διότι … «ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες»! Ὁ πρῶτος, προεφασίσθη ὅτι ὤφειλεν ἵνα ὑπάγῃ καὶ ἴδῃ καὶ ἐλέγξῃ τὸν προσφάτως ἀγορασθέντα ἀγρόν του! Μία αἰτιολογία, παντελῶς ἀνυπόστατος καὶ ψευδής, καθ’ ὅσον, οὔτε ἡ ὥρα ἐκείνη ἐνεδείκνυτο διὰ τὸν τοιοῦτον ἔλεγχον, ἀλλὰ καὶ ὁ τοιοῦτος ἔλεγχος, συγκρινόμενος μὲ τὴν δόξαν τοῦ δείπνου τούτου, ἦτο ἀσυγκρίτως κατώτερος!

Ὁ δεύτερος, κατὰ παρόμοιον τρόπον, σπεύδει καὶ οὗτος ἵνα «δικαιολογήσῃ» τὴν ἀπουσίαν του, προφασιζόμενος καὶ οὗτος ψευδῶς, ὅτι θὰ ἔπρεπεν ἵνα ὑπάγῃ εἰς τὸν ἀγρὸν καὶ δοκιμάσῃ τὰ πέντε ζεύγη βοῶν, ἅτινα προσφάτως ἠγόρασεν! Τοιαύτη ἐργασία, - ὡς ἀντιλαμβάνεται ὁ κάθε νουνεχής, - γίνεται κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἡμέρας καὶ οὐχί, … μετὰ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου! Πῶς νὰ πείσῃ, συνεπῶς, τὸν εὐγενῆ καὶ φιλόξενον οἰκοδεσπότην! Ὁ τρίτος, … ἀσεβὴς καὶ χυδαῖος, προκρίνει τοῦ ἐξόχου τούτου δείπνου, τήν, μετὰ τῆς συζύγου του, … διανυκτέρευσιν, καὶ προσβάλει καὶ οὗτος τὸν φίλον του καὶ γλυκὺν πλούσιον οἰκοδεσπότην! Εἰς τὴν τιμὴν διὰ τῆς ὁποίας περιεποιήθῃ οὗτος ὁ πλούσιος τοὺς φίλους του, ἐκεῖνοι «ἀπήντησαν» διὰ τῆς προσβολῆς καὶ τῆς ἀτιμίας! Εἰς τὴν ἀγάπην καὶ τὸν σεβασμόν του, ἐπέδειξαν ἀχαρακτήριστον ἀγένειαν καὶ κακότητα!

 

«Τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης …»!

 

Λογικὸν ἦτο …! Μετὰ τὴν προσβολὴν καὶ τὴν ἀδιαφορίαν τῶν προσκεκλημμένων, ὁ οἰκοδεσπότης ὠργίσθη! Ἅπαντες, ὑποθέτω, ὅτι θεωρῶμεν αὐτονόητον τὴν τοιαύτην ἀντίδρασιν, ἵνα μὴ εἴπω ὅτι καὶ συμφωνῶμεν …! Ὠργίσθη καὶ ἀντιδρᾷ! Καλεῖ, ἐν πρώτοις, τὸν δοῦλον του, ἵνα σπεύσῃ «εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς» φέρει, ὡς νέους συνδαιτημόνας διὰ τὸ ἤδη ἕτοιμον δεῖπνον του! Καὶ ὅταν, οὗτος ὑπήκουσεν εἰς τὸ πρόσταγμα τοῦ οἰκοδεσπότου, καὶ ἔφερε ἅπαντας τούτους τοὺς ταπεινοὺς καὶ εὐτελεῖς, ὁ εὐγενὴς οὗτος ἄρχων, ἀποστέλλει ἐκ νέου τὸν δοῦλον του καὶ παραγγέλει εἰς τοῦτον … «ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου»! Τοσαύτη εἶναι ἡ ὀργή του καὶ ὁ θυμός του, ὥστε κινεῖται – θὰ ἐλέγωμεν – «ἐκδικητικῶς» πρὸς τοὺς ὑβριστὰς καὶ περιφρονητάς, καὶ διαβεβαιοῖ τούτους, ὅτι … οὐχὶ μόνον τοῦ ἐν λόγῳ δείπνου, - ἐκ τοῦ ὁποίου αὐτο-ἀπεκλείσθησαν, - ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ … ἀκόμη ἐνδοξωτέρου τοιούτου, (τὸ ὁποῖον πρόκειται γίνῃ εἰς τὸ μέλλον), … θὰ εἶναι ἀπεκλεισμένοι!

Βεβαίως, ἐκτιμῶ, ὅπως - ὑποθέτω - ὅτι ἐκτιμοῦμεν ἅπαντες, ὅτι ἡ ἀντίδρασις τοῦ οἰκοδεσπότου, οὐχὶ μόνον εἶναι ἀπολύτως δικαιολογημένη, ἀλλὰ ἐὰν καὶ ἡμεῖς εὑρισκόμεθα εἰς τὴν θέσιν του,  θὰ ἀντιδρούσαμε κατὰ τὸν αὐτὸν ἢ ἄλλον παράλληλον τρόπον! Κάμνω δὲ τὴν τοιαύτην ἐπισήμανσιν, διότι θὰ πρέπῃ ἵνα ἔχωμεν τὸ σθένος, οὐχὶ μόνον νὰ ἐκτιμῶμεν ἐκ τῆς θέσεως τοῦ προσβεβλημένου … οἰκοδεσπότου, ἀλλὰ καὶ ὡς, ἀπὸ τῆς ἀντιστοίχου θέσεως τῶν … προσκεκλημένων! Διότι, ἐὰν εἰσέλθωμεν εἰς τὴν ἑρμηνείαν τῆς ἐν λόγῳ παραβολῆς, θὰ ἀντιληφθῶμεν ὅτι … ἡμᾶς προσκαλεῖ, ὁ Ἄρχων Οἰκοδεσπότης, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, εἰς κοινωνίαν μετ’ Αὐτοῦ καὶ εἰς συμμετοχὴν εἰς τὴν οὐράνιον καὶ αἰωνίαν τράπεζαν, τῆς Θείας Μεταλήψεως! Δὲν χαιρόμεθα μόνον, διὰ τὴν ἀντίδρασιν τοῦ εὐγενοῦς Ἄρχοντος, ἀλλὰ καὶ … ἀνησυχοῦμεν, μήπως εἴμεθα ἡμεῖς οἱ ἀρνηταὶ καὶ ἀγενεῖς, οἵτινες ἀπαρνούμεθα τὴν Θείαν Μετάληψιν καὶ Τράπεζαν καὶ προσβάλομεν τὴν ὑψίστην τιμὴν καὶ πρόσκλησιν τοῦ Κυρίου μας!

 

Τὰ … δύο Δεῖπνα!

 

Δύο δεῖπνα διακρίνομεν, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, εἰς τὴν σημερινὴν Εὐαγγελικὴν περικοπήν! Ἐκεῖνος ὅστις, ἐκτιμήσει καὶ … παρακαθήσει εἰς τὸ πρῶτον, τὸ ἐπὶ τῆς γῆς … οὐράνιον, τῆς Θείας Κοινωνίας, προϋποτίθεται ὅτι θὰ συμμετάσχῃ καὶ εἰς τὸ δεύτερον, τὸ ἐν οὐρανοῖς αἰώνιον καὶ ἀτελεύτητον!

Ἡμεῖς, ὡς ἤδη εἴδομεν, εἴμεθα ἐκεῖνοι οἱ τετιμημένοι – προσκεκλημμένοι, οἵτινες ἠξιώθημεν τῆς … Ὀρθοδόξου Πίστεως καὶ συνεπῶς τῆς συμμετοχῆς ἡμῶν εἰς τὰ Θεῖα Μυστήρια τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας! Ὅμως, δυστυχῶς, καὶ πολλοὶ ἐξ ἡμῶν, εἴμεθα ἐκεῖνοι οἵτινες, εἰς τὰς ἐπανειλημμένας ἐκκλήσεις καὶ ὑπενθυμίσεις τοῦ Χριστοῦ μας, μετερχόμεθα σωρείαν ἀτόπων καὶ ἀνυποστάτων δικαιολογιῶν καὶ κατ’ οὐσίαν περιφρονοῦμεν τὸν Οὐράνιον Οἰκοδεσπότην. Οἱ πολλοὶ ἐξ ἡμῶν εἶναι, δυστυχῶς, ἐκεῖνοι, οἵτινες στρεφόμεθα εἰς πᾶσαν ἄλλην ἐνέργειαν καὶ ἐργασίαν, προκειμένου ἵνα ἀποστασιοποιηθῶμεν ἀπὸ τὸ Ὕψιστον καὶ Οὐράνιον Δεῖπνον τῆς Θείας Εὐχαριστίας. Τὴν τράπεζαν ἐκείνην, διὰ τῆς ὁποίας ὁ Κύριος μᾶς καθιστᾷ συσσώμους καὶ συναίμους τοῦ Ἁγίου Του Σώματος καὶ Αἵματος, ἀλλὰ καὶ μετόχους τῆς Οὐρανίου Βασιλείας Του.

Οἱ πτωχοὶ καὶ ἀνάπηροι καὶ χωλοὶ καὶ τυφλοί, οἵτινες ἐκλήθησαν ἀντὶ τῶν ἀρνητῶν καὶ προδοτῶν, ὡς ἠκούσαμεν, κατὰ τὴν δευτέραν ἀποστολὴν τοῦ ὑπηρέτου, εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους νομίζομεν «ἀπορριπτέους» τῆς σωτηρίας, καὶ τοὺς ὁποίους ὁ Δεσπότης Χριστός, θὰ καλέσῃ, προκειμένου ἵνα ἐπαισχυνθῶμεν ὅλοι ἡμεῖς οἱ περιφρονηταὶ τῆς Θείας προσκλήσεως. Εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες δὲν ηὐτύχησαν ἵνα διδαχθῶσι τὰ νάματα τῆς Θείας καὶ ἀμωμήτου Πίστεώς μας καὶ εὑρέθησαν, καὶ μὴ θέλοντες, μακρὰν τῶν Ἁγίων Μυστηρίων καὶ τῆς Ἐκκλησίας. Εἶναι, ἀκόμη, ἐκεῖνοι τοὺς ὁποίους ὁ Πανοικτίρμων Κύριος, θὰ καλέσῃ καὶ τιμήσῃ, διότι καὶ ἐκεῖνοι ἤθελον τὴν εὔνοιαν καὶ χάριν τῆς Θείας Ἀγάπης.

Ἀλλὰ καὶ τὸ δεύτερον Δεῖπνον τὸ ὁποῖον, ὡς προανεφέραμεν, «διακρίνεται», εἰς τὴν ὀργίλην ἀπάντησιν τοῦ Οὐρανίου Βασιλέως, εἶναι ἡ αἰώνιος εὐφροσύνη τῆς Οὐρανίου Βασιλείας, ἡ ἡτοιμασμένη ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, «τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν». Εἶναι τὸ Δεῖπνον ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ὑπόσχεται ὁ Κύριός μας εἰς ἐκείνους οἱ ὁποῖοι θὰ τιμήσωσι καὶ θὰ τιμηθῶσιν ἀπὸ τὴν Θείαν Μετάληψιν καὶ βρῶσιν τοῦ Παναγίου Σώματος καὶ τοῦ Πανακηράτου Αἵματος τοῦ Δεσπότου.  Εἶναι ἡ αἰωνία παράκλησις καὶ Θεία ἀνέκφραστος ἠδονὴ τὴν ὁποίαν, εἴθε, νὰ ἀπολαύσωμεν ἅπαντες. Ἀμήν.

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

                 Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2024

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εγκύκλιος Πρωτοχρονιά 2025 κ.κ. Χρυσοστόμου Μητροπολίτου Πατρών

 

Τὰ δαιμονικὰ … «δεσμά»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΔΕΚΑΤΗΣ ΛΟΥΚΑ (8 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2024) 

«καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές».

 

Ἡ ἀσθένεια καὶ τὸ θαῦμα!

Πολλάκις, φίλοι μου ἀναγνῶσται, - καὶ τοῦτο ἀποτελεῖ κοινὴ διαπίστωσιν καὶ ἔκφρασιν διὰ πάντας τοὺς ἀνθρώπους, πάντοτε, βεβαίως, μὲ ἐλαχίστας ἐξαιρέσεις, - ὁ ἄνθρωπος ἀνησυχεῖ καὶ διαμαρτύρεται, ὅταν πλήττεται ἀπὸ τὴν οἵανδήποτε ἀσθένειαν! Περισσότερον δὲ ὅταν αὕτη ἡ ἀσθένεια εἶναι σοβαρὰ καὶ ὀδυνηρά, καὶ ἀκόμη περισσότερον  … ἀνίατος καὶ θανατηφόρος! Ἀπὸ τὴν στιγμὴν τῆς πτώσεως τῶν πρωτοπλάστων, ὁπότε εἰσῆλθον εἰς τὴν ζωήν μας, αἱ ἀσθένειαι καὶ ὁ θάνατος - ὡς συνέπειαι τῆς ἁμαρτίας, - ὁ ἄνθρωπος ἀντιμετώπιζε ταύτην ὡς … ἐχθρόν, καὶ οὐδέποτε «συνεβιβάσθη» μετ’ αὐτῆς! Πάντοτε τοῦ ἐδημιουργοῦσε τρόμον καὶ ἀγωνίαν, καὶ μόνον εἰς πολὺ προοδευμένους πνευματικῶς, καὶ ἁγίους, ἐφαίνετο ὡς «ψυχικὴ καλλιέργεια» καὶ δοκιμασία, καὶ τὴν ἀντιμετώπιζον οὗτοι, μὲ ὑπομονὴν καὶ ἀδιαμαρτυρήτως!

Ἐν προκειμένῳ, ἡ ἀσθένεια περὶ τῆς ὁποίας ὁμιλεῖ σήμερον τὸ Ἱερὸν Εὐαγγέλιον, «φαίνεται» ὅτι εἶναι ὀδυνηρὰ καὶ χρονία, καὶ ἡ γυνὴ ἥτις τὴν ὑφίσταται, εὑρίσκεται εἰς τοιαύτην σωματικὴν στᾶσιν καὶ κατάστασιν, ὥστε … «ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές». Θαυμάζει, ὅμως, κανείς, ὅταν βλέπῃ τὴν γυναίκα ταύτην ἵνα εὑρίσκεται, ἀπὸ πρωΐας εἰς τὴν συναγωγὴν τῶν Ἰουδαίων, προκειμένου ἵνα προσευχηθῇ! Ἐνῶ πολλοὶ θὰ ἦσαν ἐκεῖνοι οἵτινες θὰ τὴ ἐδικαιολόγουν εἴτε διὰ τὴν οἵανδήποτε καθυστέρησιν ἢ ἀκόμη καὶ καὶ διὰ τὴν ἀπουσίαν της, αὕτη θεωρεῖ … ὑποχρέωσίν της ἵνα κοπιάσῃ, καὶ … μὲ τὸ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν, ἔλθει εἰς τὸν χῶρον τῆς λατρείας! Ἐνῶ, λοιπὸν,  ἐδίδασκεν ὁ Κύριος εἰς τὴν συγκεκριμμένην συναγωγήν, «καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές» (Λουκ. ΙΓ΄11). Τὴν εἶδεν ὁ Διδάσκαλος καὶ ὡς γλυκύτατος καὶ συμπάσχων Πατήρ, τὴν ἐκάλεσε πλησίον Του καὶ ἀφοῦ ἥπλωσεν ἐπ’ αὐτῆς τὰς παναχράντους Αὐτοῦ χεῖρας, εἶπε πρὸς αὐτήν, «γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου·»  καὶ «παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν» (Λουκ. ΙΓ΄ 12-13).

Ἡ ἐξέλιξις ὅμως τούτου τοῦ περιστατικοῦ δὲν ἦτο ἀντίστοιχος τῆς χαρᾶς ποὺ ἐδημιούργησεν αὕτη ἡ θεραπεία! Ὁ ἀρχισυνάγωγος, «παρενέβη» χυδαίως καὶ ἀπανθρώπως εἰς τὴν φιλάνθρωπον ταύτην θαυματουργίαν τοῦ Κυρίου, καὶ ὑποτιμῶν τὸ μέγα θαῦμα, ἀλλὰ καὶ τὴν χαρὰν τῆς θεραπευθείσης, ἐπιτίθεται καὶ κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ κατ’ αὐτῆς, ὑπερασπιζόμενος, δῆθεν, τὴν σαββατινὴν ἀργίαν! Ὅμως, ὁ Διδάσκαλος, βλέπει καὶ γνωρίζει τὰς ὑβριστικὰς καὶ ἀλαζονικὰς προθέσεις του, καὶ τὸν … ἐλέγχει δημοσίᾳ! «Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει; Ταύτην δέ, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου;» (Λουκ. ΙΓ΄ 15-16).

 

Τὰ δαιμονικὰ … «δεσμά»!

Ἡ φρᾶσις τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖ ὁ Κύριος - καὶ ἡ ὁποία, οὐδόλως εἶναι «τυχαία», - καταδεικνύει ὅτι ἡ ἀσθένεια τῆς συγκυπτούσσης γυναικός, εἶναι μία ἰδιόμορφος περίπτωσις, δουλείας καὶ αἰχμαλωσίας. Μὲ χαρακτηριστικὰς καὶ συγκεκριμμένας λέξεις, - «ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου», - καταφαίνεται καὶ ἡ μορφὴ τῆς ἀσθενείας ἀλλὰ καὶ ἡ προέλευσίς της. Δουλεία, καὶ μάλιστα, δαιμονικὴ τοιαύτη. Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δὲ ἁπλούστερον, ἡ ἀπαισιωτέρα καὶ σκληρωτέρα καὶ ὀδυνηροτέρα μορφὴ σκλαβιᾶς. Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ὁ ἄνθρωπος ὑπεχώρησεν εἰς τὰς ὑποδείξεις τοῦ Διαβόλου καὶ ἡμάρτησεν εἰς τὸν Θεόν, ἡ ἀσθένεια τῆς σαρκὸς ἀλλὰ καὶ γενικῶς ἡ ἐκ τῶν ἀσθενειῶν εὐπάθεια, εἶναι τὸ πρῶτον «σύμπτωμα» καὶ δεῖγμα ὅτι ὁ πειρασμὸς προσβάλει καὶ σωματικῶς τὸν ἄνθρωπον. Ἄλλωστε, τὰ λόγια τοῦ Κυρίου μας σήμερον, τοῦτο καταδεικνύουν.

Ὅμως ἡ κάθε ἀσθένεια, εἶναι καὶ αὐτονόητος συνέπεια τῆς ἀσθενοῦς ἀνθρωπίνης φύσεως. Ὡς τοιαύτη δέ, συμβάλει εἰς τὴν φθορὰν καὶ τὸν θάνατον. Ὁ Κύριος καὶ εἰς τὰς δύο περιπτώσεις, - εἴτε ὡς προερχομένη ἐκ τῆς ἀσθενοῦς ἡμῶν φύσεως, εἴτε ὡς δαιμονικὴ καταδυναστεία – «στέκει ἀπέναντί» της! Οἱ, ἐξ οἵωνδήποτε νοσημάτων, ἀσθενεῖς ποὺ προσέρχονται εἰς Αὐτὸν ἐκζητοῦντες τὴν θεραπείαν των μετὰ πίστεως, ἀντιμετωπίζονται ὑπὸ τοῦ Παντοδυνάμου Κυρίου, μὲ ἀγάπην καὶ συμπόνοιαν καὶ ὁ «ἱατρὸς ψυχῶν τε καὶ σωμάτων», ἀδιστάκτως προσφέρει τὴν ὑγείαν. Ὁ πόνος καὶ ἡ Ἀγάπη τοῦ Κυρίου, «συμμερίζονται» τὴν ὀδύνην καὶ τοὺς πόνους τῶν ἀνθρώπων!  Ὁ Κύριος, - ἐν προκειμένῳ, - βλέπων αὐτὴν τὴν θλιβομένην γυναίκα, καὶ ἐκτιμῶν τὸ ζῆλον της καὶ τὴν θυσιαστικήν της διάθεσιν, τὴν καλεῖ ἐνώπιον ὅλων τῶν παρισταμένων, καὶ … θαυματουργικῶς τὴν θεραπεύει! Ἐκείνη, βλέπουσα τὸ Θεῖον τοῦτο δῶρον τῆς θεραπείας της νὰ ἐνεργῇται αὐτοστιγμεί, … καὶ ἀφοῦ «ἀνωρθώθη», ἐδοξολόγει καὶ ηὐχαρίστει τὸν Θεὸν διὰ τὴν μεγίστην ταύτην δωρεάν.

 

Ποῖος ὁ … δέσμιος;

«Δεσμία», ἀσφαλῶς, ἡ συγκύπτουσα, πλὴν ὅμως, … δεσμία ἀκουσίως! Ὅμως, ἐκεῖνος ὅστις καὶ διαμαρτύρεται καὶ ὑπερασπίζεται δῆθεν τὸν νόμον, ὁ ἀρχισυνάγωγος δηλαδή, εἶναι ὁ καθ’ αὐτό, … «δέσμιος»! Εἶναι ἐκεῖνος, ὅστις θεωρεῖ τὸν Κύριον καὶ δεσμεύεται ὑπὸ τοῦ ἐγωϊσμοῦ του! Θεωρεῖ τὴν συγκύπτουσαν καὶ ἐνοχλεῖται ἀπὸ τὴν παρουσίαν της εἰς τὴν συναγωγήν …! Βλέπει τὸ θαῦμα, καὶ σπεύδει διὰ νὰ τὸ συκοφαντήσῃ! Λυπᾷται καὶ θλίβεται, ἀντιθέτως πρὸς τὴν χαρὰν καὶ τὴν εὐφροσύνην ἥτις ἐπῆλθεν ὡς ἀποτέλεσμα τῆς θεραπείας! Δέσμιος μὲ τὴν θέλησίν του! Δέσμιος καὶ μὴ θέλων ἵνα ἐλευθερωθῇ καὶ προσκυνήσῃ τὴν θείαν ἐνέργειαν! Καὶ ὄχι μόνον «δέσμιος», ἀλλὰ καί

Ὑποκριτής! Οὕτω τὸν ἀπεκάλεσεν ὁ Διδάσκαλος! Καὶ ὑποκριτὴς σημαίνει, ἐκεῖνος ὅστις … κρύπτει τὴν πραγματικήν του εἰκόνα! Ἐκεῖνος, ὅστις, ἐνῶ εἶναι ἀσεβής, «ὑποδύεται» τὸν εὐσεβῆ! Ἐνῶ ἐμπαίζει τὰ ἅγια, θέλει νὰ τιμᾶται ὡς ἅγιος! Ἐνῶ εἶναι κλέπτης, … συνιστᾷ ἑαυτόν, ὡς ἐλεήμονα καὶ φιλάνθρωπον! Διὰ νὰ μὴ ἐπεκτεινόμεθα δὲ περισσότερον εἰς τὰ χαρακτηριστικὰ τούτου, ἀρκεῖ ἵνα ἀνατρέξωμεν εἰς τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα … «Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί» (Ματθ. ΚΓ΄ 13-36), διὰ τῶν ὁποίων, ὁ Παντογνώστης Κύριος ἀπεκάλυψε καὶ ἀπεγύμνωσε τούτους! Τοιοῦτος, ἀσφαλῶς εἶναι καὶ ὁ, ἐν προκειμένῳ, ἀρχισυνάγωγος!

Εἴθε, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ὁ Κύριος νὰ μᾶς φυλάττῃ ἀπὸ τῶν τοιούτων φρικτῶν καὶ ἀλύτων δεσμῶν, τῶν παθῶν καὶ ἁμαρτιῶν μας, ὥστε, ἐμπίπτοντες εἰς ταῦτα … ἄκοντες, νὰ προστρέχωμεν εἰς τὰ Ἅγια Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας μας ἵνα εὑρίσκομεν τὴν πνευματικὴν καὶ αἰώνιον ὑγείαν. Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 15 Δεκεμβρίου 2024

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εδώ δεν περνά το χρυσάφι σου

Ο  μεγάλος  Ρώσος  συγγραφέας  Τολστόι  έλεγε  την  παρακάτω  ιστορία: Ένας    πλούσιος  Ρώσος, ο  Σέργιος, λίγο  πριν  πεθάνει  είπε  στα  παιδιά  του  να  του  βάλουν  στο  χέρι  στον  τάφο  αρκετά  χρήματα, πιστεύοντας  ότι  θα  τον  βοηθούσαν  και  στον  παράδεισο. Φθάνοντας  στον  παράδεισο  του  άνοιξε  ο  άγιος  Πέτρος  και  του  είπε  να  περάσει  να  φάει  σε  μια  θαυμάσια  αίθουσα  όπου υπήρχε πλήθος  φαγητών. Έφαγε  μέχρι  σκασμού  και  όταν  ήρθε  η  ώρα  να  πληρώσει  έδωσε  στον  άγγελο  ένα  χρυσό  ρούβλι. Όμως  ο  άγγελος  του  είπε: Εδώ  δεν  περνά η  αισχροκέρδεια, μόνο  ένα  καπίκι (πολύ  μικρότερο ποσό του  ρουβλίου)  πρέπει  να  πληρώσεις.Μα  καλά  δώσε  μου  τα  ρέστα  αντέτεινε  πλούσιος,όμως  και  πάλι  ο  άγγελος  είπε  ότι έπρεπε  να  πληρώσει  το  ακριβές  αντίτιμο.

Του  είπε  τότε  ο άγγελος: Μα  τι  ψάχνεις; έκανες  τίποτα  από  αγάπη  και  καλοσύνη  για  τον  Χριστό; Ο  Σέργιος  δεν  βρήκε  τίποτα  και  τότε  ο  άγγελος  είπε: Γύρισε  πίσω  στη  γη  και  επέστρεψε  στη  ζωή.

Από  τότε  ο  Σέργιος  διακήρυττε  παντού  ότι  η  μόνη  σωστή  χρήση  για  τα  χρήματα  είναι να  μπαίνουν  στην  υπηρεσία  της  αγάπης  και  της  καλοσύνης. Παιδιά  μου  έλεγε, φροντίστε  να  καταθέσετε  τα  χρήματά  σας  στο "εξωτερικό" που  δεν  είναι η  Ελβετία ή  η  Αμερική  αλλά  είναι  τα  χέρια  του  Χριστού  και  η  βασιλεία  Του.

(Μητρ. Νικοπόλεως  Μελετίου: "Σπέρνοντας  στον  αγρό"  σ.141-143)

Μία χειμωνιάτικη νύχτα

Πριν  λίγα  χρόνια  ταξίδευε  μια  χειμωνιάτικη  μέρα   ένας  πατέρας  με τον  γιο  του  σε  ένα  απομακρυσμένο  δρόμο,όταν  κάποια  στιγμή  το  αυτοκίνητο  έπαθε  βλάβη  και  δεν  μπορούσε  να  προχωρήσει  άλλο, ενώ  παράλληλα  άρχισε  να  χιονίζει,μάλιστα  είχε  ήδη  βραδιάσει. Ο  πατέρας  ψύχραιμος, γνωρίζοντας  ότι  η  βοήθεια δεν  ήταν  εύκολη, αφού  δεν  βρίσκονταν κοντά  σε  κεντρική  οδική  αρτηρία, άρχισε  να  λέει  στο  10χρονο  παιδί  του  όμορφες  ιστορίες  και  ανέκδοτα  μέχρι  να  κοιμηθούν. Ευτυχώς  το  καλοριφέρ  λειτουργούσε    το  ίδιο  και  η  μηχανή  του  αυτοκινήτου.

Όταν  ξημέρωσε, είδαν  ότι  το  χιόνι  ήταν  μόνο  15  εκατοστά  και  ξεκίνησαν  με  τα  πόδια    για  να  βρουν  βοήθεια. Το παιδί  γρήγορα  κουράστηκε  και  ο  στοργικός  πατέρας  του  είπε:  Παιδί  μου  για  να  μην  κουράζεσαι  να  πατάς  πάνω  στα  δικά  μου  βήματα  και  έτσι  σύντομα  θα  φθάσουμε  στον  προορισμό  μας. Το  παιδί  ακολούθησε  την  σοφή  συμβουλή  και  γρήγορα και  με  ασφάλεια  έφθασαν  στον  κεντρικό  δρόμο  που  δεν  έκλεινε  ποτέ  και τελικά έφθασαν  στον  προορισμό  τους.

Μήπως  και  εμείς  για  να  βαδίζουμε  με  ασφάλεια  τον  δρόμο  της  ζωής  οφείλουμε  να  ακολουθούμε  τα  ασφαλή βήματα  του  Χριστού  και  των  αγίων;

(Αρχιμ.Γρηγορίου Λύχα: "Μοτίβο  ευτυχίας’’  σ.13-14)

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2024

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Νοέμβριος 2024

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Νοεμβρίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ  σε μορφή ψηφιακού εντύπου.