Μία κατασκήνωση μοναδική!!! - Α.Ο. ΓΑΛΗΝΗ και Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Παραλίας Πατρών 2025

 

 

Έως τώρα το πρόγραμμα ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ, που έτρεχε στα Κατηχητικά Σχολεία του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Παραλίας Πατρών, κρατούσε 1-3 μέρες. Η έμπνευση της Δημιουργίας ήταν της κα. Μαριάμ Ρουμελιώτη – κατηχήτριας και παιδαγωγού. 

Φέτος, τον Αύγουστο ήρθε η στιγμή να κρατήσει σχεδόν όλο τον μήνα! Ναι, η ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ 《Όταν η Γαλήνη συναντά την Αγάπη 》είναι γεγονός και μάλιστα πρωτοποριακό για τα δεδομένα της Πάτρας!

Με συνδιοργανωτές τον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Παραλίας Πατρών, την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων 《 ΔΙΨΩ 》 – Πάτρα και τον Αθλητικό Όμιλο Αχαΐας 《 Η ΓΑΛΗΝΗ 》, πραγματοποιήθηκε στον αθλητικό χώρο της ΓΑΛΗΝΗΣ στα Δεμένικα Πατρών και όλο τον Αύγουστο γέμισε γέλια, παιχνίδια, δημιουργίες παιδιών από 3 έως 18 χρονών. Από το πρωί στις 8:00 μέχρι το απόγευμα στις 17:30 (5:30μ.μ.) , τα παιδιά είχαν ευκαιρία της κοινής ζωής: να γνωριστούν, να δημιουργηθούν φιλίες, να μάθουν να δημιουργούν πάρα πολλά πράγματα, είχαν κοινή τράπεζα, κοινή προσευχή. Μάλιστα 6 Αυγούστου λειτουργηθήκαμε στον Ιερό Ναό Αγίων Θεοδώρων Δεμένικα Πατρών. Ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία εκκλησιαστική με τον πατέρα Γεώργιο Δημητρόπουλο. 

Όλα αυτά βέβαια υπό το άγρυπνο μάτι και την στοργική αγκαλιά νέων ανθρώπων επιστημονικά και πνευματικά καταρτισμένων, αφού οι περισσότεροι είναι Κατηχητές και Κατηχήτριες της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών. Με πνεύμα στοργής, προσφοράς, αρκετές φορές θυσιαστικής συμπεριφοράς και αγάπης, όλα αυτά για τα παιδιά και τους γονείς, έτσι δίνοντας τον καλύτερο εαυτό τους.  

Το θέμα της ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ήταν 《 Ταξίδι της ΓΑΛΗΝΗΣ στην ΑΓΑΠΗ για τα παιδιά》 , το οποίο πήρε σάρκα και οστά με τις εξής δραστηριότητες που έζησαν τα παιδιά: 

● Καθημερινή ορθόδοξη Κατήχηση σε όλες τις ηλικίες με θέμα την ζωή της Υπεραγίας Θεοτόκου και του Ιησού Χριστού με τις κατηχήτριες δις Νικολίτσα Σπηλιοπούλου – κατηχήτρια , δις Ουρανία Κορδού – κατηχήτρια , δις Μάρθα Στίγκα – κατηχήτρια.

● Καλλιέργεια της φαντασίας, του λεξιλογίου, της ορθογραφίας, της έκφρασης και γνωριμία με τις παροιμίες και τα αινίγματα της ελληνικής γλώσσας με την δις Μάρθα Στίγκα – Δασκάλα. 

● Επαφή με το φυσικό περιβάλλον και βασικές αρχές Γεωπονίας με τον Γεωπόνο κ. Γιώργο Σπανόπουλο

 ● Γνωριμία με την Μελισσοκομία με τον μελισσοκόμο κ. Παρασκευά Φράγκο. 

● Πειράματα Φυσικής και Χημείας με την Φυσικό κ. Δήμητρα Καραβέλα και την Χημικό κ. Βαλσαμία Σωτηροπούλου 

● Λαογραφική και παραδοσιακή Γνωριμία με την ενδυμασία της Πελοποννήσου, τα τραγούδια και τους χορούς της με την δασκάλα παραδοσιακών χορών κ. Γιούλη Δεληγιώργη- Θεριστοπούλου, Λογοθεραπεύτρια 

● Συμμετοχή σε ομάδες συμβουλευτικής με θέμα τα συναισθήματα με την Ψυχολόγο κ. Δήμητρα Βασιλοπούλου 

● Ενασχόληση με την τέχνη της Κοπτικής – Ραπτικής με την κ. Σταματία ( Ματούλα) Τσαμπά – Τσιγάρα

● Ετοιμασία γλυκού ταψιού και μάλιστα εκμεκ με τον Ζαχαροπλάστη Ανδρέα Κορδό 

● Δημιουργία γλυκισμάτων με την βοήθεια των μικρότερων φίλων ετοίμασε η κ. Σταματία ( Ματούλα) Τσαμπά – Τσιγάρα

● Συνειδητοποίηση της σπουδαιότητας της προσωπικής υγιεινής και καθαριότητας των χεριών του σώματος και των δοντιών, για την Μεσογειακή διατροφή και την αξία της διατροφής , για την αιμοδοσία αλλά και τις πρώτες βοήθειες σε περίπτωση τραυματισμού με την Νοσηλεύτρια δις Βιργινία Λέκκα.

● Γνωριμία με τις βασικές αρχές των αθλημάτων όπου έχει ο Αθλητικός Όμιλος: 

■ Μπάσκετ- Καλαθοσφαίρηση με τον Καθηγητή Φυσικής Αγωγής κ. Ανδρέα Βαρβαρέσο .

■ Ποδόσφαιρο με τους κ.Σπυρίδων Κορδό και κ.Ανδρέα Κορδό 

■ Πινγκ πονγκ με τον κ. Διονύση Σπανόπουλο – Φοιτητή Μοριακής Βιολογίας και Γενετικής (Κατηχητής). 

■ Βόλεϊ με την δις Βασιλική Πολίτη – Κοινωνιολόγος (Κατηχήτρια) 

■ Στίβο με την δις Χριστιάννα Καραναστάση – φοιτήτρια Μηχανολογίας 

■ Σκάκι με την δις Ελευθερία Κορδού – φοιτήτρια 

Τις τελευταίες μέρες διενεργήθηκαν τουρνουά σε όλα τα παραπάνω αθλήματα μέσα από τα οποία αναδείχθηκαν πολλοί μικροί πρωταθλητές!

● Καλλιτεχνική δημιουργία με την αγιογράφο- εικαστικό δις Νεκταρία Αθανασοπούλου (Κατηχήτρια) την δις Αθανασία Λέκκα- φοιτήτρια 

● Εκμάθηση Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής με την δις Παρασκευή Λέκκα- φοιτήτρια (Κατηχήτρια) κατά την διάρκεια της οποίας τα παιδιά μάθαιναν και να ψέλνουν τους ύμνους των Ομάδων τους.  

Οι ομάδες ήταν οι εξής: 

•Παναγία Ελεούσα 

•Παναγία Διψώτισσα

• Παναγία Γηροκομήτισσα

• Παναγία Πορταΐτισσα

● Εκμάθηση ελληνικών παραδοσιακών και λαϊκών χορών με την δις Ουρανία Κορδού-Φιλόλογο 

● Πραγματοποίηση πολλών παιχνιδιών κυρίως εξωτερικού χώρου ( π.χ. το παιχνίδι δάσος, το παιχνίδι ο φούρναρης κ.α.) με την δις Ουρανία Κορδού- Φιλόλογο, την δις Αθανασία Λέκκα- Φοιτήτρια, την Βασιλική Πολίτη- Κοινωνιολόγο και δις Παρασκευή Λέκκα- Φοιτήτρια 

●Ρομποτική με τη μελισσούλα BeeBot, μέσα από το παιχνίδι, τη συνεργασία και την δημιουργία μαθαίνουμε τον αλγόριθμο και τα πρώτα βήματα του προγραμματισμού με τρόπο διαδραστικό με την κυρία Νικολίτσα Σπηλιοπούλου- Βρεφονηπιοκόμο

●ΤΟ ΣΠΙΤΙΚΟ ΦΑΓΗΤΟ: Η προσφορά όλη ήταν με σεβασμό, κατανόηση και αγάπη ώστε τα παιδιά να παίρνουν πρωινό, δεκατιανό, μεσημεριανό το οποίο μετα φαγητό υπήρχε τραγούδι και πολύ χαμόγελο και απογευματινό. Οι κυρίες που μαγείρευαν στα σπίτια τους το έκαναν με πολλή αγάπη και σεβασμό ως ΜΗΤΕΡΕΣ και ως γονείς για όλα τα παιδιά και τους νέους και τις νέες. 

• κ. Ευσταθία Αργυροπούλου – Δαραμούσκα

• κ. Παναγιώτα Γιαννακοπούλου

• κ. Νίκη Μαυρούλια – Μίντζα

• κ. Σταματία (Ματούλα) Τσαμπά- Τσιγάρα 

• κ. Φωτεινή Σπυροπούλου – Φράγκου 

• κ. Γεωργία Δεληγιώργη – Θεριστοπούλου 

• κ. Ανδριάνα Διαμαντοπούλου – Πολίτη 

• κ. Άννα Βαλμαντώνη – Λέκκα. 

Και όσοι προσέφεραν τους ευχαριστούμε πολύ η Παναγία μας να μας ευλογεί όλους. 

Στο τέλος της ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ και συγκεκριμένα την Τετάρτη 27 Αυγούστου και ώρα 8:30μ.μ. ξεκίνησε μια πανέμορφη γιορτή. Γιόρτασαν όλοι μαζί, μικροί και μεγάλοι αυτές τις αξέχαστες στιγμές που έζησαν. Τα γήπεδα της ΓΑΛΗΝΗΣ, του μπάσκετ και του ποδοσφαίρου, μεταμορφώθηκαν σε μία μεγάλη αγκαλιά όπου μέσα της τα παιδιά ύμνησαν την Παναγία μας, τραγούδησαν με κέφι και ζωντάνια, χόρεψαν με ταλέντο, έπαιξαν παιχνίδια και γέμισαν με χαρά και συγκίνηση την καρδιά των γονιών και όλων όσων είχαν έρθει σε αυτή τη μεγάλη γιορτή!

Εκεί ήταν και ο ιδρυτής του Αθλητικού Ομίλου Αχαΐας 《Η ΓΑΛΗΝΗ》και εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Παραλίας Πατρών πρώτοπρεσβύτερος π. Αντώνιος Ρουμελιώτης, πού με έκδηλα τα σημάδια της πατρικής του αγάπης ευχαρίστησε τα παιδιά και τους γονείς για τη συμμετοχή τους στην ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ 《Όταν η Γαλήνη συναντά την Αγάπη 》 δηλώνοντας με αυτόν τον τρόπο της στοργή ,την κατανόηση, την καλοσύνη, την αγκαλιά και την αγάπη για τη διάσωση του θεσμού της ελληνικής οικογένειας.

Μία πρωτοποριακή κίνηση έφτασε στο τέλος της με υπόσχεση να επαναληφθεί σε διήμερες ή τριήμερες δημιουργίες και έτσι να ζούμε τη χαρά και τη συγκίνηση των παιδιών με τους γονείς και τους γονείς με τα παιδιά. Συν Θεω και τον επόμενο Αύγουστο ξανά μαζί!! 

Βράβευση αποφοίτων 2025 από τον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννου Παραλίας Πατρών

Για άλλη μια χρονιά, 17η στη σειρά, ο Άγιος Ιωάννης Παραλίας Πατρών άνοιξε την αγκαλιά του κι έκλεισε μέσα όλους τους απόφοιτους μαθητές των Λυκείων της περιοχής.

 Συγκεκριμένα προσκλήθηκαν απόφοιτοι μαθητές μαζί με τις οικογένειές τους καθώς και οι σύλλογοι διδασκόντων και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων του ΕΠΑ.Λ., του Εκκλησιαστικού Λυκείου και του Γενικού Λυκείου  της Παραλίας Πατρών.

Μετά το πέρας της κυριακάτικης Θείας Λειτουργίας στις 31 Αυγούστου οι νέοι και οι νέες δέχτηκαν το καλωσόρισμα μέσα στον ναό του εφημερίου του ναού πρωτ. Αντωνίου Ρουμελιώτη και αρχικά άκουσαν τις συμβουλές του Φυσικού, κ. Σπύρου Σκιαδόπουλου, ο οποίος παρότρυνε όσους εισήχθηκαν στην Τριτοβάθμια Εκπ/ση να βάζουν καθημερινά μικρούς στόχους και ν’ αγωνίζονται γι’ αυτούς, ώστε να τους πετυχαίνουν.

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε κάποιος νέος και συγχάρηκε όλους όσους προσπάθησαν αυτή τη χρονιά για να μπουν στην Σχολή της αρεσκείας τους, γεγονός που δεν είναι καθόλου εύκολο.

Τέλος, ο π. Αντώνιος, ο οποίος παρακάλεσε τους μελλοντικούς πανεπιστημιακούς απόφοιτους να παραμείνουν για επαγγελματικά αποκατάσταση στην πατρίδα μας. Ωστόσο, αυτό δεν είναι εύκολο μια και οι παλαιότερες γενιές δεν φρόντισαν ώστε να γίνει αυτό κατορθωτό και για τον λόγο αυτό ζήτησε πολλές φορές συγγνώμη από τους παρευρισκόμενους νέους και νέες. 

Ακολούθησε απονομή επαίνων και αναμνηστικών σε όσους παρευρέθηκαν καθώς και ένα πλούσιο πρωινό κέρασμα στο προαύλιο του ναού. Όλοι ευχήθηκαν καλή σταδιοδρομία στη ζωή που ανοίγεται από δω και στο εξής στα νιάτα της περιοχής της Παραλίας Πατρών.

«Λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν» - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΚΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (17 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025) 

«Λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν» (Α΄ Κορ. Δ΄ 12).

 

Τὸ ἔργον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων!

 

Ἐὰν ἐντρυφήσωμεν δι’ ὀλίγον ἔστω, εἰς τὴν ζωὴν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἀγαπητοί μου φίλοι ἀναγνῶσται, καὶ ἀνατρέξωμεν εἰς κάθε παράμετρον τῆς Ἀποστολικῆς πορείας των, εἶμαι βέβαιος ὅτι θὰ ἀντιληφθῶμεν τὰς δυσκολίας καὶ τοὺς κινδύνους τοὺς ὁποίους ὑπέμειναν, προκειμένου ἵνα ἀναδειχθῶσιν «ἄξιοι τῆς κλήσεως ἧς ἐκλήθησαν»! Λέγω δὲ ταῦτα, διότι πολλάκις ἤκουσα, ὅτι οὗτοι οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι ὑπῆρξαν εὐτυχεῖς καὶ «τυχεροί», διότι ἐγνώρισαν τὸν Κύριον ἐπὶ τῆς γῆς! Ὑπῆρξαν προνομιοῦχοι, διότι ἐπελέγησαν ὑπ’ Αὐτοῦ τοῦ Θείου Διδασκάλου, ὡς μαθηταί καὶ ἀκόλουθοί Του!  Ἐκλήθησαν ἵνα κηρύξωσιν εἰς τὰ ἔθνη καὶ οὕτω ἔγιναν οἱ ἀναμορφωταὶ τῆς ἀνθρωπότητος! Ἠξιώθησαν ὑπὸ τοῦ Κυρίου ἵνα κάμνωσι θαύματα καὶ ἐδοξάσθησαν ἀλλὰ καὶ δοξάζονται εἰς τοὺς αἰώνας!

Ὄντως, εἰς ἅπαντα ταῦτα ἅτινα ἀνεφέραμεν, ὑπῆρξαν εὐτυχεῖς, διότι δὲν εἶναι μικρὸν καὶ ἀσήμαντον τὸ γεγονός, ὅτι εἶδον «ἰδίοις ὄμμασι» τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, οὔτε τὸ ὅτι ἐπελέγησαν ὑπ’ Αὐτοῦ τοῦ Ἰδίου τοῦ Ραββί, ὡς μαθηταὶ καὶ συνοδοιπόροι Του εἰς τὴν γῆν ταύτην! Ὅμως, ἐκεῖνο ὅπερ, θὰ ἔλεγον ὅτι ἀνέδειξε τούτους περιβλέπτους καὶ ὑπερόχους, εἶναι … ἡ θυσιαστικὴ μαρτυρία των διὰ τὸν Λόγον τοῦ Εὐαγγελίου! Ἐκεῖνα ἅτινα ἔλαβον δωρεὰν ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ, ἦσαν … δῶρα Θεοῦ! Ἐκεῖνα, ὅμως, ἅτινα προσέφερον ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ, ταῦτα καὶ ἔχουσιν ὑπερτέραν ἀξίαν, ἀλλὰ καὶ ἐκτιμῶνται ὑπὸ τῆς Ἐκλησίας ὡς θυσία καὶ προσφορά! Ἂς μὴν ξεχνῶμεν, ἐν προκειμένῳ, ὅτι τοῖς ἰδίοις χαρίσμασιν ἠξιώθη ὑπὸ τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ θλιβερὸς προδότης Ἰούδας, ἀλλ’ ὅμως, οὐδὲν ὠφελήθη οὗτος, ὑπὸ τῶν ὑπερόχων τούτων Θείων Χαρίτων, διότι ἐφάνη ἀνάξιος τοῦ ἀξιώματος ποὺ τοῦ ἐδόθη ὑπὸ τοῦ Διδασκάλου! Ἑπομένως, ἂν πρόκειται νὰ θαυμάσωμεν κάποια στοιχεῖα ἐκ τῆς ζωῆς των, ταῦτα εἶναι οἱ κόποι καὶ αἱ θυσίαι των ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ!

 

Τὰ κατορθώματά των!

 

Ταῦτα, δυνάμεθα νὰ τὰ ἴδωμεν συνοπτικῶς, βεβαίως, καὶ εἰς τὴν σημερινὴν Ἀποστολικὴν περικοπήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν «ἔκθεσιν» τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὅτε ἐκθέτει πρὸς τοὺς Κορινθίους, τοὺς Ἀποστολικοὺς ἀγῶνας του (Β΄ Κορ. ΙΑ΄)! Καὶ «κατορθώματα», ἀσφαλῶς ἐννοοῦμε, τοὺς πόνους, καὶ τοὺς κόπους, καὶ τὰς θλίψεις, καὶ τοὺς διωγμούς, καὶ τὰ μαστίγια, καὶ τὰς φυλακίσεις, ἅτινα ὑπέστησαν, - οὐχὶ μόνον ὁ Παῦλος, ἀλλὰ καὶ «πάντες οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ» - ! Ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν, πόσα ὑπέστησαν καὶ πόσα ἐκαρτέρησαν ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ! Ἐκεῖ, - κυρίως εἰς τὴν δευτέραν πρὸς Κορινθίους ἐπιστολήν, - θὰ διαπιστώσωμεν ὅτι … πάντα ὅσα ὑπέφερον εἰς τὴν Ἀποστολικήν των «πορείαν», οὐχὶ μόνον τὰ ὑπέμειναν ἀγογγύστως, ἀλλὰ τοὐναντίον, ἔχαιρον καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεὸν δι’ αὐτά! «Οἱ μὲν οὖν ἐπορεύοντο χαίροντες ἀπὸ προσώπου τοῦ συνεδρίου, ὅτι ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ κατηξιώθησαν ἀτιμασθῆναι» (Πράξ. Ε΄ 41). Ταύτην τὴν χαράν εἶχον, οὐχὶ μόνον διὰ τόν, ἐν προκειμένῳ, ξυλοδαρμόν, ἀλλὰ καὶ διὰ πᾶσαν δυσκολίαν καὶ θλίψιν αἵτινες τοὺς συνέβαινον!

«Παράσημα», ἦσαν διὰ τούτους αἱ πληγαὶ καὶ τὰ τραύματα, καὶ καυχῶνται διὰ ταῦτα, καὶ ὡς ὁ Παῦλος, ἐπισημαίνει πρὸς τοὺς Γαλάτας, «ἐγὼ γὰρ τὰ στίγματα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματί μου βαστάζω», οὕτω καὶ  πάντες οἱ λοιποὶ Ἅγιοι Ἀπόστολοι, χαίρουσι διὰ τὰ ἐν Χριστῷ παθήματά των! Ἀγαπῶσι μετὰ πάθους τὸν Κύριον, καὶ διὰ τοῦτο, μετὰ χαρᾶς ὑποφέρουσι τοὺς πόνους καὶ τὰ μαρτύρια διὰ τὸ Ὄνομά Του τὸ Ἅγιον!

 

Ἀγαπῶσιν οὗτοι τὸν Χριστόν!

 

Ὅταν κάποιος ἀγαπᾷ, προσπαθεῖ νὰ δείξῃ, εἰς ἐκεῖνον ποὺ ἀγαπᾷ, τὴν ἀγάπη του, διὰ συγκεκριμμένων ἐνεργειῶν καὶ πράξεων. Ὄχι ὅμως μόνον οὗτος. Καὶ ἐκεῖνος, ὁ ἀγαπώμενος, ζητᾷ ἀπὸ τὸν ἀγαπῶντα, ἡ ἀγάπη του νὰ «ὑπογραμμίζεται» ἀπὸ κινήσεις καὶ πράξεις τοιαύτας, αἵτινες ἐπιβεβαιώνουσι τὴν ἀφοσίωση καὶ τὴν ἀγάπη του. Καὶ ἂν δὲν ὑπάρχουσιν αἱ τοιαῦται συγκεκριμμέναι «ἀποδείξεις» τῆς ἀγάπης, εἰσέρχεται ἡ ἀμφισβήτηση καὶ ἡ ἀμφιβολία καὶ φυσικά, ἡ ψυχρότης καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις. Οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀπαιτητικοὶ καὶ δύσκολοι στὸ νὰ ἐμπιστευτοῦν ἐκεῖνον ποὺ τοὺς δείχνει ἀγάπην, ἔστω κι’ ἂν οἱ ἴδιοι «χωλαίνουσιν»  εἰς τοῦτο τὸ θέμα. Θέλουμε ἀγάπη καὶ μάλιστα, θυσιαστικὴ καὶ εἰλικρινὴ καὶ αὐτὴ εἶναι ποὺ μᾶς ἱκανοποιεῖ καὶ μᾶς «γεμίζει».

Ἀνερωτήθημεν ὅμως ἔστω καὶ πρὸς στιγμήν˙ δὲν θὰ ἔπρεπε, ἆραγε, καὶ ἡ πρὸς τὸν Θεόν, ἀγάπη μας, νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὴν ἴδια ἢ καὶ ἀκόμη περισσότερη γνησιότητα καὶ εἰλικρίνεια; Καί, ναὶ μέν, ὅλοι μας – καὶ ἐδῶ ἐννοῷ τοὺς χριστιανοὺς ἐκείνους ποὺ προσπαθοῦν καὶ θέλουν μία «σχέση» μὲ τὸν Θεόν – παρρησιαζώμεθα καὶ ἐπιθυμοῦμε νὰ «φαίνεται» ἡ ἀγάπη μας καὶ ἡ προτίμησή μας πρὸς τὸν Κύριο˙ ἡ ἀγάπη ὅμως αὐτή, εἶναι γνησία καὶ θυσιαστική, ἢ εἶναι «κερδοσκοπικὴ καὶ ὠφελιμιστική»;

 «Ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου», εἶπεν ὁ Ραββί, «ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου» (Μάρκ. ΙΒ΄ 30). Εἶπε δὲ ἀκόμη, «ὁ φιλῶν πατέρα  ἢ  μητέρα  ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος˙ καὶ ὁ φιλῶν υἱὸν ἢ θυγατέρα ὑπὲρ ἐμὲ οὐκ ἔστι μου ἄξιος˙ καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος». (Ματθ. Ι΄ 37-38). Εἶπε δὲ τοῦτον τὸν Λόγον ὁ Σωτήρ, διότι εἶναι σαφὲς ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐπάνω στὴ γῆ, δυνατώτερη ἀγάπη, ἀπ’ ἐκείνη τῆς μητρὸς καὶ τοῦ πατρός, πρὸς τὸ τέκνον των. Ἡ πατρικὴ καὶ μητρικὴ ἀγάπη, ξέρει νὰ θυσιάζεται καὶ νὰ ὑπομένει πικρίας καὶ θλίψεις καὶ ἀπογοητεύσεις, καὶ νὰ μὴν ... ὀλιγοστεύῃ! Συνεπῶς, ἡ πρὸς τὸν Θεόν, ἀγάπη μας, ὄχι μόνον αὐτὴ τὴ γνησιότητα ὀφείλει νὰ διαθέτῃ, ἀλλὰ ἀπείρως περισσοτέραν καὶ γνησιοτέραν.

Ἐκεῖνο δέ, τὸ τελευταῖο, «καὶ ὃς οὐ λαμβάνει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος», δείχνει ἀκριβῶς, ἐκεῖνα τὰ «στίγματα», γιὰ τὰ ὁποῖα καυχᾶται ὁ θεῖος Ἀπόστολος. Ἐπάνω σ’ ἐκεῖνα τὰ στίγματα, βλέπει κανεὶς τὴν ἀγάπη ἐκείνη τὴν θυσιαστική, πού, ὄχι μόνον ὁ Παῦλος, ἀλλὰ καὶ ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, - ὡς εἴπωμεν κατ’ ἐπανάληψιν, - ἐξέφρασαν πρὸς τὸν Θεόν. Μία ἀγάπη, εἰς ἀνταπόδοσιν ἐκείνης τῆς μοναδικῆς καὶ ἀσύγκριτης, ποὺ ἐκδηλώθηκε πάνω στὸ Γολγοθά!

 

Τί ὑπέστημεν διὰ τὸν Χριστόν;

 

Ἅπαντες ἡμεῖς οἱ Χριστιανοί, καυχώμεθα συχνάκις, διὰ τὴν ἀγάπην μας πρὸς τὸν Χριστόν! Νομίζοντες, ὅτι αὕτη εἶναι ἓν συναίσθημα, ὁμιλοῦμεν καὶ πολλάκις παρρησιαζώμεθα, ἐπαινοῦντες ἑαυτούς! Ὅμως, ὅταν ὁ Κύριος ὡμίλησε περὶ ταύτης τῆς, πρὸς τὸν Θεόν, ἀγάπης, διέκρινε καὶ διεχώρισεν αὐτὴν, ἀπὸ οἷονδήποτε συναισθηματισμόν! Οὔτε ὁ Ἴδιος συμπεριεφέρθη τοιουτοτρόπως, ἀκόμη καὶ πρὸς τὴν Παναγίαν Μητέρα Του, ἀλλὰ καὶ δὲν ἐδέχθη παρομοίας τοιαύτας ἐκδηλώσεις!

Τὰ παθήματά μας καὶ αἱ θλίψεις καὶ αἱ προσβολαί, καὶ ὅσα θυσιάζομεν δι’ Αὐτόν, ταῦτα συνιστῶσι τὴν ἀγάπην μας! Ἡ προσευχή μας καὶ ἡ νηστεία μας καὶ ἡ τήρησις τῶν Θείων ἐντολῶν, ἀλλὰ καὶ αἱ οἷαιδήποτε θλίψεις καὶ «λοιδορίαι», ἃς θὰ ὑποφέρωμεν δι’Αὐτόν, αὗται καταδεικνύουσι τὴν λατρείαν καὶ ἀγάπην μας πρὸς Τοῦτον!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 24 Αυγούστου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Αυγουστιάτικη Δημιουργία στον Α.Ο. ΓΑΛΗΝΗ

 

Κυριακή 17 Αυγούστου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

«Ὅστις θέλει …»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΝΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025) 

«ἑκάστου τὸ ἔργον ὁποῖόν ἐστι τὸ πῦρ δοκιμάσει» (Α΄ Κορ. Γ΄ 13).

 

Τὰ ἔργα μας καὶ ἡ κρίσις τοῦ Κυρίου!

 

Εἶναι σύνηθες, ἀγαπητοί μου, διὰ νὰ μὴν εἴπω ὅτι εἶναι καὶ κοινὸν γνώρισμα τῶν πλείστων ἀνθρώπων, - πλήν, ἴσως, ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων, - τὸ γεγονός, ὅτι τὰ ἔργα μας ἅτινα ἐργαζόμεθα εἰς τὴν ζωὴν αὐτήν τὴν πρόσκαιρον, τὰ θεωρῶμεν ἰδανικὰ καὶ μοναδικὰ καὶ τέλεια! Ἀκόμη καὶ ὅταν ἐρωτῶμεν διὰ ταῦτα τοὺς ἄλλους, καὶ δείχνωμεν τοιουτοτρόπως ὅτι ἐμπιστευόμεθα τὴν κρίσιν των, μία, ἐνδεχομένως, ἀρνητικὴ ἀπάντησίς των μᾶς «ἐνοχλεῖ» καὶ πολλάκις μᾶς «θυμώνει» ἀπέναντί των! Ἀπαιτοῦμεν, ἔστω καὶ ἂν δῆθεν ζητοῦμε τὴν γνώμη των, νὰ ἐγκρίνωσι καὶ συμφωνήσωσιν ὅτι τὰ ἔργα μας καὶ οἱ λόγοι μας καὶ αἱ οἷαιδήποτε ἀντιδράσεις μας εἶναι … ἀκατηγόρητα!

Ὅμως, ὡς προείπωμεν, ὑπάρχουσι καὶ ἐκεῖνοι, (αἱ ἐλάχιστοι ἐξαιρέσεις) οἵτινες σκέπτονται καὶ ἀναλογίζονται, τοῦτο ὅπερ ἀναφέρει σήμερον ὁ Θεῖος Ἀποστολικὸς λόγος! Σκεπτώμεθα καὶ κρίνομεν καὶ ἀποφασίζομεν, χωρὶς νὰ ὑπολογίζομεν ὅτι ἅπαντα ταῦτα, καὶ τὰ ἔργα καὶ τὰ λόγια καὶ οἱ διαλογισμοί, θὰ περάσουν ἀπὸ τὴν πυρίνην καὶ ἀλάνθαστον καὶ τελείαν κρίσιν τοῦ δικαιοκρίτου Κυρίου! Ξεχνοῦμεν, ἢ μᾶλλον θέλομεν νὰ ξεχνῶμεν, ὅτι ὅσον ὡραῖα καὶ ἐμφανῆ καὶ ἀποδεκτὰ εἶναι τὰ «κατορθώματά» μας εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὴν κρίσιν, ἀκόμη καὶ εἰς τὸ σύνολον τῶν ἀνθρώπων, ἡ κρίσις τοῦ Κυρίου θὰ μᾶς … αἰφνιδιάσῃ! Ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα ἐκαυχήθημεν καὶ διὰ τὰ ὁποῖα ἐπηνέθημεν ὑπὸ τῶν … συνήθων κολάκων (κόσμου), οἵτινες πάντοτε εἶναι πρόθυμοι ἵνά μας ἐπαινῶσι, -  προκειμένου νὰ λαμβάνωσι καὶ οὗτοι παρ’ ἡμῶν, τὰ εὔσημα διὰ τὰς ἰδικάς των πράξεις, ὡς ὀφειλόμενον … ἀντίδωρον, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἀξίζουσι τὰ τοιαῦτα, ἐπαίνους, - θὰ μᾶς διαψεύσωσι κατὰ τὴν κρίσιν τοῦ Θεοῦ! Τότε, ὡς ἠκούσαμεν, τὸ Θεῖον πῦρ θὰ κατακαύσῃ ταῦτα καὶ θὰ ἐπιζήσωσιν ἐκ τοῦ πυρός, «εἴ τινος τὸ ἔργον μενεῖ ὃ ἐπῳκοδόμησε» καὶ ὅστις «μισθὸν λήψεται»!

 

«Ὅταν ποιήσητε πάντα τὰ διαταχθέντα ὑμῖν, λέγετε ὅτι δοῦλοι ἀχρεῖοί ἐσμεν,

ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν» (Λουκ. ΙΖ΄ 10)!

 

Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος ὅστις δύναται νὰ καυχηθῇ, ὅτι ἔπραξε καὶ ἐνήργησεν εἰς τὴν ζωὴν ταύτην, τὰ πάντα τέλεια καὶ ἀλάνθαστα; Ποῖος εἶναι ἐκεῖνος, διὰ τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς δὲν θὰ ἔχῃ ἵνα ἐπιδείξῃ εἰς τοῦτον λάθη καὶ ἁμαρτίας εἴτε δι’ ἔργων, εἴτε διὰ λόγων, εἴτε καὶ διὰ λογισμῶν; «Τίς καυχήσεται ἁγνὴν ἔχειν τὴν καρδίαν; ἢ τίς παρρησιάσεται καθαρὸς εἶναι ἀπὸ ἁμαρτιῶν;» (Παροιμ. Κ΄ 9), ἀναρωτᾶται ὁ σοφὸς Παροιμιαστής! «Ἐὰν ἀνομίας παρατηρήσῃς, Κύριε Κύριε, τίς ὑποστήσεται;» (Ψαλμ. ΡΚΘ΄ 3), ἐρωτᾷ καὶ πάλιν ὁ ἱερὸς Ψαλμωδός˙ καὶ ἀσφαλῶς, ἐὰν «λογικευθῶμεν» ἔστω καὶ πρὸς στιγμήν, θὰ συνειδητοποιήσωμεν ἅπαντες, ὅτι … οὐχὶ μόνον δὲν εἴμεθα τέλειοι καὶ ἀναμάρτητοι, ἀλλὰ τοὐναντίον, «ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτοὺς πλανῶμεν καὶ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν ἐν ἡμῖν» (Α΄ Ἰωάν. Α΄ 8)!

Ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, ὁ Θεὸς καὶ Δημιουργὸς ἡμῶν, διὰ τοῦ ὡς ἄνω Λόγου Του, μᾶς δίδει ἵνα ἐννοήσωμεν, ὅτι ἀκόμη καὶ τοῦτο τὸ τέλειον ἐὰν ἐπετυγχάνωμεν, ἀκόμη καὶ τότε θὰ ἔπρεπε ἵνα κύψωμεν καὶ ὁμολογήσωμεν, ὅτι «δοῦλοι ἀχρεῖοι ἐσμεν, ὅτι ὃ ὠφείλομεν ποιῆσαι πεποιήκαμεν» (Λουκ. ΙΖ΄ 10)! Τοῦτο, ἀκριβῶς, βλέπομεν, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, καὶ εἰς πάντας τοὺς Ἁγίους τῆς Ἐκκλησίας μας! Ἀνθρώπους, οἵτινες, εἰργάσθησαν τὴν ἀρετήν, ἔζησαν μὲ φόβον Θεοῦ, ἐθυσίασαν ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις τοῦ ματαίου τούτου κόσμου, καὶ πολλοὶ ἐκ τούτων ἔχυσαν τὸ αἷμα των διὰ τὸν Θεόν, δὲν ἔπαυον ἵνα ὁμολογῶσιν ἐκ καρδίας ὅτι ὑπῆρξαν καὶ ἔτι ὑπάρχωσιν ἁμαρτωλοί!

Ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ὅστις ἔδωκε τὰ πάντα διὰ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ, δὲν ἔπαυεν ἵνα ὁμολογῇ  «ὅτι Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῶσαι, ὧν πρῶτός εἰμι ἐγώ» (Α΄ Τιμ. Α΄ 15)! Τοῦτο, ἐπίσης, ἔλεγον καὶ ὡμολόγουν πάντες οἱ Ἀπόστολοι, οἱ πατέρες, οἱ Ὅσιοι, οἱ δίκαιοι οἱ παλαιότεροι καὶ οἱ νεώτεροι! Τοῦτο, ἀκόμη, εἶναι τὸ ἀσφαλὲς διακριτικὸν γνώρισμα, ὅλων ἐκείνων οἵτινες παλαίουσι μετὰ τοῦ κακοῦ καὶ τῆς ἁμαρτίας, καὶ προστρέχουσιν εἰς τὰ Θεῖα καὶ σωστικὰ Μυστήρια, τὴν ἱερὰν Ἐξομολόγησιν καὶ τὴν Θείαν Εὐχαριστίαν!

 

Ὑπάρχει τὸ καλὸν χωρὶς τὸν Χριστόν;

 

«Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν» (Ἰωάν. ΙΕ΄ 5)! Ταῦτα τὰ ἀνεπανάληπτα Θεῖα Λόγια, διὰ τῶν ὁποίων ὁ Κύριος καταρρίπτει τὰς φαντασιώσεις καὶ τοὺς «μύθους» περὶ τῶν καλῶν πράξεων καὶ ἔργων μας, τὰ εἶπεν ὀλίγας ὥρας πρὶν ὁδηγηθεῖ εἰς τὸν Σταυρικόν Του θάνατον! Διὰ τούτων τῶν λόγων, καταδεικνύει ὁ Διδάσκαλος τὴν μεγίστην … ἀλήθειαν, ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἄνευ τῆς Θείας βοηθείας, δὲν δύναται νὰ κάμῃ τὸ παραμικρὸν καλό! Ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι οἱ ἄνθρωποι, οἱ μακρὰν τῆς Ἐκκλησίας καὶ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν καὶ ἄλλας πλάνας καὶ θρησκείας, ἐὰν κάμωσιν κάποιο καλὸ καὶ εὐάρεστον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, τοῦτο τὸ ἐνεργοῦσι συνεργούσης τῆς Θείας Χάριτος, προκειμένου ὁ Κύριος νὰ βοηθήσῃ τούτους εἰς τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας!

Συνεπῶς, ἂς μὴν καυχώμεθα διὰ τάς, τυχόν, προσευχὰς καὶ νηστείας καὶ ἐλεημοσύνας μας, διότι ἐὰν εἶναι πράγματι ἄξιαι, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ τὰς κατέστησε τοιαύτας! Ἡ Θεία Χάρις ἐνεργεῖ διὰ τούτων, ἵνα εὕρωμεν κάποια ἄξια ἔργα καὶ λόγια καὶ λογισμούς, κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως! Ἐάν, ὅμως, ἀντιθέτως, εἶχον κίνητρα ἐγωιστικὰ καὶ ἁμαρτωλά, τότε ἦσαν ἰδικαί μας, ἀλλὰ ἄχρηστοι καὶ ἀνωφελεῖς, ἢ μᾶλλον ἐπικίνδυνοι καὶ καταδικαστικοί …! Ἐκεῖνο, ἴσως, τὸ ὁποῖον εἶναι, - θὰ ἔλεγον, - ἰδικόν μας, εἶναι ἡ ἀγαθὴ διάθεσις καὶ πρόθεσις διὰ τῆς ὁποίας καὶ ἐνεργεῖ ἡ Δύναμις τοῦ Κυρίου! Ὣς ἔλεγεν ὁ σύγχρονος Ἅγιός μας, π. Παΐσιος, «ὁ Κύριος θέλει νὰ σὲ σώσῃ ποὺ σὲ βλέπει νὰ καταποντίζεσαι στὴν ἄβυσσο τοῦ κακοῦ, καὶ σοῦ ρίχνει τὸ σκοινί. Ἅπλωσε καὶ σὺ τὸ χέρι σου νὰ πιαστῆς ἀπὸ τὸ σκοινί»!

 

«Ὅστις θέλει …»!

 

Ἡ σωτηρία μας, ἀδελφοί μου, εἶναι μὲν ἔργον τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου, ἀλλ’ εἶναι καὶ προσωπική μας ὑπόθεσις! Καὶ εἶναι ἔργον Θεῖον, διότι οὐδεὶς δύναται σωθῆναι διὰ τῆς ἰδίας αὐτοῦ δυνάμεως καὶ θελήσεως καὶ προσπαθείας! Εἶναι ὅμως καὶ συμβολὴ ἀνθρωπίνη, διότι ὡς εἴπωμεν, θὰ πρέπῃ ἵνα θέλωμεν νὰ σωθῶμεν! Τὰ ἔργα μας, «τὸ πῦρ δοκιμάσει» καὶ εἶναι βέβαιον ὅτι ταῦτα θὰ ἀποδειχθῶσι πολὺ μικρὰ καὶ ὀλίγα καὶ δὲν θὰ ἀντέξωσιν εἰς τὴν δοκιμασίαν ἐκείνην! Ἂς ἔχωμεν, ὅμως, τὴν ἰσχυρὰν καὶ ἀμετακίνητον θέλησιν, καὶ ταύτην νὰ ἐπιδείξωμεν κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν, καὶ τὸ ἔλεος καὶ ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου … θὰ μᾶς σώσουν! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Αθλητικός Όμιλος "ΓΑΛΗΝΗ" - Κατασκήνωση!!!

 

ΑΥΓΟΥΣΤΙΑΤΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ 

Όλο τον Αύγουστο από 8.00π.μ. - 5.30μ.μ

«Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι» - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΟΓΔΟΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (3 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025)

«Μεμέρισται ὁ Χριστός;» 

Σχίσματα καὶ διαμάχαι!

 

Ἀφ’ ἧς στιγμῆς, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἦλθεν ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπὶ τῆς γῆς, προκειμένου ἵνα σώσῃ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας καὶ δείξῃ εἰς τοῦτον τὴν ὁδόν τῆς σωτηρίας, ὁ αἰώνιος ἐχθρὸς τοῦ ἀνθρωπίνου γένους, ὁ πανοῦργος καὶ μισάνθρωπος διάβολος, ἐκινεῖτο καὶ ἐνεργοῦσεν ἀρνητικῶς εἰς τὸ σωτήριον τοῦτο ἔργον! Ὣς τότε εἰς τὸν Παράδεισον τῆς τρυφῆς, - ὅτε ἐξηπάτησεν τοὺς πρώτους ἐκείνους ἀνθρώπους, συκοφαντῶν καὶ διαβάλλων τὴν Θείαν ἐντολήν, - οὕτω καὶ ὅτε ἦτο ὁ Κύριος ἀναμέσον τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀκολούθους αἰώνας καὶ εἰς πάσας τὰς γενεάς, ἐδημιουργοῦσεν ἐμπόδια καὶ προσεπάθει ἵνα ἀποτρέψῃ τὸν ἄνθρωπον ἐκ τῆς Ἀληθείας! Ἄλλοτε διὰ τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων, οἵτινες εἶχον καταλυτικὴν ἐπίδρασιν εἰς τοὺς ἑβραίους διὰ τῆς διδασκαλίας των, καὶ ἄλλοτε διὰ τῆς κρατικῆς ἐξουσίας τῶν Ρωμαίων, οἵτινες, ὡς εἰδωλολάτραι, κατεφέροντο κατὰ παντὸς ὅστις θὰ ἀντέλεγεν εἰς τὰ δόγματά των, προσεπάθει (ὁ διάβολος) ἵνα κρημνίσῃ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Κυρίου!

Καὶ ἀργότερον ὅμως, ὅτε ὁ Κύριος εἶχεν ἀναληφθεῖ καὶ εἶχε στείλει τὸ Πανάγιον Πνεῦμα, καὶ ἡ Ἐκκλησία ἠγωνίζετο ἵνα … ὀρθοποδήσῃ, ἐπαρουσιάζοντο ἐκεῖνοι οἵτινες διέψευδον τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων καὶ προέβαλον τὸ ψεῦδος ὡς ἀλήθειαν! Χαρακτηριστικὸν παράδειγμα ἐν προκειμένῳ εἶναι ὁ μάγος καὶ ψευδοπροφήτης ᾿Ιουδαῖος, «ᾧ ὄνομα Βαριησοῦς … ζητῶν διαστρέψαι τὸν ἀνθύπατον ἀπὸ τῆς πίστεως. Σαῦλος δέ, … ἀτενίσας πρὸς αὐτὸν εἶπεν· ὦ πλήρης παντὸς δόλου καὶ πάσης ραδιουργίας, υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύσῃ διαστρέφων τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας; Καὶ νῦν ἰδοὺ χεὶρ Κυρίου ἐπὶ σέ, καὶ ἔσῃ τυφλὸς μὴ βλέπων τὸν ἥλιον ἄχρι καιροῦ» (Πράξ. ΙΓ΄ 6-12)!

Καὶ μετὰ τὴν Ἀποστολικὴν περίοδον ὅμως, δὲν ἔπαυσαν νὰ ἀναφύωνται κατὰ καιρούς, αἱρετικοὶ καὶ πάσης φύσεως διεστραμμένοι πρὸς τὴν Ἀλήθειαν τοῦ Κυρίου, περὶ τῶν ὁποίων προεμήνυσεν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον διὰ τοῦ Παύλου πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τῆς Ἐφέσου ὅτι … «Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου· καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν» (Πράξ. Κ΄ 29-30)!

 

«Πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, 

ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι» (Ματθ. ΚΔ΄ 5)!

 

Ὡς δὲ εἶναι φυσικὸν καὶ αὐτονόητον, ἡ ὅλη προσπάθεια τῶν πολεμίων τῆς Ἀληθείας, ἐστρέφετο κατὰ τοῦ Χριστοῦ! Τὸ εἶχε προείπει τοῦτο βεβαίως ὁ Κύριος, ὀλίγον πρὸ τοῦ Πάθους Του˙ μάλιστα δὲ μὲ τὰ ὡς ἄνω, ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικὰ λόγια! Καὶ ὄντως˙ πολλοί … πάρα πολλοί, ἐνεφανίσθησαν κατὰ καιρούς, εἰς τὸ προσκήνιον τῆς ἱστορίας, - οὐ μήν δε καὶ ἕως τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν ἡμῶν, - οἵτινες ἰσχυρίσθησαν ὅτι οὗτοι εἶναι … ὁ Χριστός, καὶ ὄντως, ἐπλάνησαν καὶ ἔτι πλανῶσι … πολλούς! Ἀκριβῶς δε, πρὸς τοῦτο καὶ ἵνα προλάβῃ ὁ Κύριος ταύτην τὴν παραχάραξιν καὶ ἀλλοίωσιν τοῦ Τιμίου Ὀνόματός Του, εἶχε προείπει εἰς τοὺς μαθητάς Του, ὅτι θὰ πρέπῃ νὰ κηρύττωσι τὸ Εὐαγγέλιον ὅπως ἀκριβῶς τοὺς τὸ παρέδωκεν, χωρὶς τὴν παραμικρὰν ἀλλοίωσιν! «Διδάσκοντες αὐτούς (τὰ ἔθνη) τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. ΚΗ΄ 20)!

Τοῦτο ἀκριβῶς, ἀδελφοί μου, διακρίνει ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ὡς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, εἰς τὸ ἐν Κορίνθῳ ποίμνιόν του! Διακρίνει ἔριδας καὶ σχίσματα μὲ ἐπίκεντρον τὸν Χριστόν! Ἕτεροι ἐκ τούτων τῶν Κορινθίων χριστιανῶν, ἤθελον τὸν Χριστόν, ὀλίγον «διαφορετικόν» ἀπ’ ἐκεῖνον ὅνπερ ἐδίδασκεν ὁ Παῦλος, καὶ ἕτεροι «προσέθετον», καὶ ἕτεροι «ἀφήρουν», - ὡς τοῦτο βλέπομεν γινόμενον ἕως σήμερον, ὅτε, ὁ καθείς, μηδὲ ἐξαιρουμένων καὶ πολλῶν ἐκκλησιαστικῶν ἡγητόρων, διδάσκουσι τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Ἐκκλησίαν Του, κατὰ τὰς ἰδίας προθέσεις των – καὶ συνέχεον τὰς συνειδήσεις τῶν πιστῶν! Εἶχον δὲ δημιουργήσει οἱ τοιοῦτοι Κορίνθιοι, φατρίας (ὁπαδικὰς ὁμάδας) καὶ προέβαινον καὶ εἰς ἐπεισόδια καὶ ταραχάς, ἐντάσσοντες ἑαυτούς, οἱ μὲν ὡς ἀκόλουθοι τοῦ Παύλου, ἕτεροι δὲ τοῦ Ἀπολλώ, ἄλλοι τοῦ Κηφᾶ, ἕτεροι δὲ τοῦ Χριστοῦ!

 

Ἡ μαρτυρία τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας!

 

Οὗτοι οἱ Ἅγιοι, φίλοι μου ἀναγνῶσται, πέραν τοῦ ὅτι εὑρίσκονται καὶ ἀναπαύονται πλησίον τοῦ Κυρίου, προβάλλονται ὑπὸ τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας, διὰ νὰ δείξωσιν εἰς ἡμᾶς «τὴν ὁδὸν τὴν ἀπάγουσαν εἰς τὴν ζωήν», ἥντινα ἐβάδισαν καὶ οὗτοι καὶ εὐφραίνονται ἐν τῷ Παραδείσῳ! Ἐὰν ἀναδιφήσωμεν τὰς βιογραφίας των καὶ ἐντρυφήσωμεν εἰς τὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου ἐπολιτεύθησαν εἰς τοῦτον τὸν μάταιον κόσμον, θὰ διαπιστώσωμεν ὅτι … ἡγίασαν οὗτοι, οὐχὶ διὰ τὴν τελειότητα καὶ ἀναμαρτησίας των, οὔτε, βεβαίως, διὰ τῶν «κατορθωμάτων» των, - νηστείας, προσευχάς, ἀγρυπνίας, μαρτύριον, κ. ἄ. - ἀλλὰ διὰ τῆς πλήρους ἀγάπης καὶ ἀφοσιώσεως καὶ ἐξαρτήσεως, θὰ ἔλεγον, ἐκ τοῦ Χριστοῦ! Οὗτοι οἱ Ἅγιοι εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἐπίστευσαν εἰς τὸν Χριστόν, ὄχι, βεβαίως, μὲ τὴν «πίστιν» ἐκείνην τὴν ἐπιπολαίαν καὶ ἀνύπαρκτον, ἥντινα ἐπικαλοῦνται πολλοὶ σήμερον, ἀλλὰ μὲ τὴν γνησίαν καὶ οὐσιώδη ἐκείνην, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησεν ὁ ἴδιος ὁ Κύριος, πρὸς τὸν Φαρισαῖον Νικόδημον, εἰς τὴν νυκτερινήν των ἐκείνην συνάντησιν καὶ συζήτησιν! «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ἰωάν. Γ΄ 16-21)!

Αὕτη ἡ Πίστις εἶναι ἡ σώζουσα! Ἐκείνη ἥτις, δὲν ἀρκεῖται «εἰς μίαν ἀνωτέραν δύναμιν», ὡς ἀκούομεν συχνάκις, οὔτε ἀναφέρεται εἰς «ἕνα χριστόν» τὸν ὁποῖον ἐπιθυμεῖ εἷς ἕκαστος! Ἡ Πίστις τὴν ὁποίαν ἐδίδαξεν ὁ Χριστὸς καὶ ἥτις ἔτι κηρύττεται ὑπὸ τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἡμῶν, καὶ εἶναι αὕτη ἡ βεβαία σωτήριος ὁδός, … εἶναι ἡ πίστις ἐκείνη ἥτις φέρει τὸν πιστόν, εἰς τὴν νηπιακὴν ἐκείνην κατάστασιν τὴν ὁποίαν ἐπήνεσεν ἀλλὰ καὶ ὑπέδειξεν ὁ Ραββί! «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ΙΗ΄ 3-4)! Ταύτην τὴν Πίστιν εἶχον οἱ Ἅγιοι καὶ εἰς τοῦτον τὸν … Χριστόν, ἐπίστευον!

 

Πιστεύομεν εἰς τὸν Χριστόν!

 

Ὄχι εἰς ἀνθρώπους, ὅσον καλοὶ καὶ ἐνάρετοι καὶ ἂν εἶναι! Πιστεύομεν εἰς τὸν Χριστόν, ὡς Ἐκεῖνος μᾶς ἐδίδαξεν καὶ ὡς Ἐκεῖνος μᾶς ἀπεκαλύφθη καὶ ὡς Ἐκεῖνος μᾶς ἐκάλεσεν καὶ ἔτι μᾶς καλεῖ! Πιστεύομεν εἰς τὴν Ἁγίαν Αὐτοῦ Ἐκκλησίαν καὶ εἰς ὅσα Αὕτη διδάσκει καὶ διακηρύττει! Διὰ ταύτης τῆς Πίστεως ἐλπίζομεν καὶ παρακαλοῦμεν τὸν Σωτῆρα, ἵνα σώσῃ καὶ ἐλεήσῃ ἡμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον Αὐτοῦ Βασιλείαν! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν