Πέμπτη 15 Μαΐου 2025

«Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω» - π. Τιμόθεος Παπασταύρου



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (13 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2025)

«Καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν

φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν» (Φιλιπ. Δ΄ 7).

 

Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ!

 

Δὲν εἶναι τυχαῖο, φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ὅτι κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, καὶ δὴ τὴν Καινὴν Διαθήκην, βλέπομεν νὰ διακρίνωνται βασικαὶ ἀξίαι τῆς ζωῆς ταύτης! Ὣς ἐν προκειμένῳ, - ὅπου, ἡ  εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἀντιδιαστέλλεται ἀπὸ τὴν πολυδιαφημιζομένην εἰρήνην τῶν ἀνθρώπων, - οὕτω παρατηροῦμεν, ἀντίστοιχον διαχωρισμόν, καὶ εἰς τὴν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ, καὶ εἰς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ καὶ οὕτω καθεξῆς! Ταῦτα τὰ Θεῖα δῶρα, δὲν ἔχουσιν οὐδεμίαν σχέσιν μὲ τὰ ἀντίστοιχα ἀνθρώπινα καὶ πεζά!

Ἄλλη ἡ ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων, ἡ «νοθευμένη» μὲ ποικίλας ἁμαρτωλὰς καὶ συναισθηματικὰς «προσμείξεις», καὶ ἀσφαλῶς ἐντελῶς διαφορετικὴ ἡ Οὐρανία καὶ Θεία Ἀγάπη, ἥτις εἶναι … μόνον θυσία, ἀλλὰ καὶ ἀπαιτεῖ θυσίας καὶ κόπους! Πολὺ διαφορετικὴ εἶναι ἡ ἀνθρωπίνη δόξα, ἥτις ἐξαπατᾷ τὸν ἄνθρωπον καί, χάριν ἀνουσίων καὶ ἀσημάντων κατορθωμάτων καὶ ἐπιτυχιῶν, ἀναβιβάζει τοῦτον εἰς «πλασματικὰ καὶ δυσθεώρητα ὕψη», καὶ σαφῶς ἀνωτέρα καὶ λαμπροτέρα, εἶναι ἡ ἀνέκφραστος δόξα τοῦ Θεοῦ, καὶ … ἀντιστοίχως, ἐκείνη τὴν ὁποίαν ὑπόσχεται εἰς ἐκείνους τοὺς «βιαστὰς» οἵτινες ἐβίασαν ἑαυτοὺς διὰ τὸν Χριστὸν καὶ τὴν Αἰώνιον Βασιλείαν Του!

Συνεπῶς, καὶ ἐν προκειμένῳ, ἄλλη εἶναι ἡ εἰρήνη τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν λαῶν, ἥτις «περιορίζεται» εἰς τὴν κατάπαυσιν τῶν πολέμων καὶ τὴν «εἰκονικήν», πολλάκις, γαλήνην, καὶ ἄλλη, ἐκείνη ἡ τοῦ Θεοῦ!

 

«Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 27)!

 

Συνεχίζει δὲ ὁ Κύριος τὴν συγκεκριμμένην φρᾶσιν Του, … «οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν», καὶ διὰ ταύτης τῆς «προσθήκης», ἐπιβεβαιώνει τοῦτο ἀκριβῶς ὅπερ καὶ προεξεθέσαμεν˙ δηλαδή, ὅτι ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, δὲν ἔχει οὐδεμίαν σχέσιν μὲ ἐκείνην τήν … συχνάκις, πολυδιαφημιζομένην «εἰρήνην», διὰ τὴν ὁποίαν κοπιάζουσιν οἱ ἄνθρωποι καὶ ἀγωνίζονται πεισμωδῶς διὰ τὴν ἐπικράτησίν της! Ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ, ἡ … «ὑπερέχουσα πάντα νοῦν», ὡς χαρακτηρίζει ταύτην ὁ Θεῖος Παῦλος, εἰς τὴν πρὸς Φιλιππισίους ἐπιστολήν του, εἶναι ἐντελῶς ἀκατάληπτη ἀπὸ τὸν κοινὸν νοῦν τῶν ἀνθρώπων! Ὅσον καὶ ἂν προσεπάθησάν τινες ἵνα συνδυάσωσι ταύτην, μὲ τὰς θεωρίας, περί … καταπαύσεως τῶν πολέμων καὶ περὶ τῆς ἀποφυγῆς τῶν ὀξυτήτων εἰς τὰς διανθρωπίνας σχέσεις, … ὁ Θεῖος Λόγος ἀναφερόμενος εἰς τὴν εἰρήνην τοῦ Θεοῦ, οὐδαμοῦ «ἀναμειγνύει ταύτην» μὲ ἐμφανεῖς ἀνθρωπίνας ὀξύτητας καὶ ἀντιπαραθέσεις!

Οὕτω, ἐνῶ, ὡς εἴδομεν, ὁ Κύριος, ὀλίγον πρὸ τοῦ ἐκουσίου πάθους Του, δίδει τὴν εἰρήνην Του εἰς τοὺς μαθητάς Του, … ὅταν ἐπιλέγῃ τούτους καὶ τοὺς καταρτίζει εἰς τὸ ὕψιστον Ἀποστολικὸν ἀξίωμα, τοὺς λέγει: «Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν· οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλὰ μάχαιραν. Ἦλθον γὰρ διχάσαι ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς· καὶ ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ» (Ματθ. Ι΄ 34-36)! Ἐν προκειμένῳ, ὁ Χριστός, μᾶς δίδει νὰ καταλάβωμεν, ὅτι ἡ «δική Του εἰρήνη», εἶναι κατάστασις ψυχικὴ καὶ πνευματική, καὶ δὲν ἐπηρεάζεται ἀπὸ τὰς οἵασδήποτε ἀντιπαραθέσεις!

Ἄλλωστε, ἡ πορεία καὶ Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου εἰς τὴν γῆν, καθὼς καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, θὰ ἐχαρακτηρίζετο ὑπὸ πολλῶν, δῆθεν «εἰρηνιστῶν», ὡς πορεία … ἐριστική! Κατὰ τὴν γνώμην τούτων, πόσον καλύτερον θὰ ἦτο, οἱ Ἅγιοι οὗτοι, νὰ ἐπειθάρχουν εἰς τὰς προτροπὰς τῶν ἀθέων καὶ εἰδωλολατρῶν ἡγεμόνων, ὅπερ καὶ θὰ ἐσήμαινεν ὅτι … «ἅπαντα θὰ ἐξελίσσοντο ὁμαλῶς» καὶ χωρὶς ὀξύτητας καὶ βίαν καὶ μαρτύρια καὶ θανάτους …! Πόσον καλύτερον, - θὰ ἔλεγον οὗτοι οἱ «εἰρηνισταί», - νὰ μὴν κατεφέρετο ὁ Κύριος κατὰ τῶν ὑποκριτῶν καὶ νὰ … «ἔκανε πὼς δὲν ἔβλεπε»! Τότε, ναὶ μὲν θὰ ὑπῆρχεν κάποια σχετικὴ καὶ ἐπιφανειακὴ … εἰρήνη, ἀλλά, οὔτε τὸ κακὸν θὰ ἐστιγματίζετο, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὸ καλὸν καὶ ἡ ἀρετὴ θὰ … ἐφαίνετο!

 

Πρὸ τῶν θυρῶν τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος!

 

Ἤδη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοὶ καὶ ἀναγνῶσται, εὑρισκόμεθα ὀλίγα «βήματα» πρὶν ἤ, εἰσέλθωμεν εἰς τὴν Ἁγίαν Ἑβδομάδα, τὴν ἐπωνομαζομένην καὶ Μεγάλην, οὐχί, ἀσφαλῶς, λόγῳ τῶν περισσοτέρων ἡμερῶν ἢ ὡρῶν αὐτῆς, - συγκριτικῶς πρὸς τὰς λοιπὰς τοιαύτας, - ἀλλὰ λόγῳ τῶν ὑπερμεγίστων καὶ ἀκαταλήπτων εἰς τὴν ἀνθρωπίνην διάνοιαν, Θείων Παθῶν, ἅπερ ὑπέστη ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, δι’ ἡμᾶς καὶ ὑπὲρ ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ … ἀντὶ ἡμῶν! Εἰσερχόμεθα εἰς τὸ στάδιον τοῦτο τὸ Ἅγιον καὶ Ἱερώτατον, οὐχὶ ὡς ἁπλοὶ θεαταὶ τοῦ Πάθους καὶ ὀπαδοὶ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, ἀλλά, ὡς Οὗτος ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός, μᾶς θέλει καὶ μᾶς προσκαλεῖ! Ἐρχόμεθα εἰς τοῦτον τὸν Ὕψιστον καὶ Ἀκατάληπτον ἀγῶνα τοῦ Κυρίου μας, κυρίως ὡς … συναγωνισταί! Ἔστω καὶ ἐὰν τοῦτο ἀκούεται ἀσύλληπτον εἰς τὴν λογικὴν ἡμῶν, ναί! ὁ Λατρευτός μας Σωτῆρας, ὡς τοιούτους μᾶς θέλει πλησίον Του! Ὡς «κοινωνοὺς τοῦ Πάθους Του», διὰ νὰ γίνωμεν καὶ «κοινωνοὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του»!

Τοῦτο ἀπτησεν ἀπὸ τοὺς τρεῖς μαθητάς Του, οὓς ἐκάλεσεν ἵνα συμπροσευχηθῶσι μετ’ Αὐτοῦ κατὰ τὴν ἐναγώνιον ἐκείνην προσευχήν, εἰς τὸν κῆπον τῆς Γεθσημανῆ! «Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου˙ μείνατε ὧδε καὶ γρηγορεῖτε μετ᾿ ἐμοῦ», εἶπε πρὸς αὐτούς! Βεβαίως, οἱ μαθηταὶ τότε, ὡς ἀδύναμοι καὶ ἀσθενεῖς τῷ σώματι, δὲν ἠδυνήθησαν, οὐδὲ «μίαν ὥραν γρηγορῆσαι μετ᾿ Αὐτοῦ»! Τοῦτο, ὅμως, ζητεῖ καὶ πάλιν ἀπὸ ἡμᾶς, ὡς θὰ ἀκούσωμεν εἰς τὸν ὄρθρον τῆς Μεγ. Δευτέρας! «Δεῦτε οὖν καὶ ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν καὶ νεκρωθῶμεν δι’ Αὐτόν»! Ἡ τοιαύτη δὲ συμμετοχὴ ἡμῶν, δὲν ἔγκειται εἰς οἵανδήποτε ἄλλην ἐκδήλωσιν, παρὰ εἰς τὴν πνευματικὴν ἡμῶν κάθαρσιν καὶ κατάστασιν! Πρῶτον δὲ στοιχεῖον ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐπίτευξιν ταύτης, εἶναι ἡ, ὡς ἄνω προεκτεθεῖσα «εἰρήνη τοῦ Θεοῦ»!

 

«Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία μηδὲ δειλιάτω» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 27)!

 

Ὅταν εἶδεν ὁ Διδάσκαλος, ὅτι οἱ μαθηταί Του ἐταράσσοντο, ἀκούοντες περὶ τοῦ Πάθους Του, τοὺς συνέστησεν τὴν ὡς ἄνω ψυχικὴν γαλήνην καὶ ἡρεμίαν! Εἶναι ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον θὰ πρέπῃ ἵνα διαθέττωμεν εἰσερχόμενοι εἰς τὸ Θεῖον Πάθος! Ὡς ἤδη εἴπωμεν, συναγωνιστὰς ζητεῖ ὁ Κύριος καὶ οὐχί … ὀδυνωμένους καὶ κλαίοντας καὶ κλαυθμυρίζοντας! «Μὴ κλαίετε ἐπ᾿ ἐμέ, πλὴν ἐφ᾿ ἑαυτὰς κλαίετε καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν» (Λουκ. ΚΓ΄ 28), θὰ ἔλεγεν ὁ Ραββί, ὡς εἶπεν εἰς τὰς θρηνούσας γυναίκας, αἵτινες συνηκολούθουν εἰς τὴν ὁδόν τοῦ μαρτυρίου! Τοῦτον τὸν λόγον θὰ ἔλεγεν, εἰς ἐκείνους οἵτινες προσέρχονται εἰς τὰς ἱερὰς ἀκολουθίας, ἔμφορτοι συγκινήσεως καὶ δακρύων, πολλάκις! Ἔχοντες τὴν «εἰρήνην τοῦ Θεοῦ», ἂς εἴμεθα πάντοτε μετ’ Αὐτοῦ, «ἵνα καὶ συζήσωμεν Αὐτῷ καὶ ἀκούσωμεν βοῶντος Αὐτοῦ … συνανυψῶ ὑμᾶς εἰς τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν»! Ἄλλωστε, περιμένωμεν ἀδημονοῦντες, τὴν ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασιν Αὐτοῦ, καὶ τοῦτο … μόνον τὴν ἀνέκφραστον καὶ ἀνεκλάλητον χαράν, δύναται ἵνα δημιουργῇ εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

 

 

 

 


Σάββατο 12 Απριλίου 2025

Αστεία περιστατικά στο μυστήριο της Εξομολόγησης - Μητροπολίτης Λεμεσού





 

Ο ύμνος "Αγνή Παρθένε" ερμηνευμένο από Ινδούς!!!

 




Κυριακή 13 Απριλίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών





Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Τὸ παντοδύναμον Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2025) 

«Διὰ δὲ τοῦ ἰδίου αἵματος εἰσῆλθεν ἐφάπαξ εἰς τὰ Ἅγια» (Ἑβρ. Θ΄ 12).

 

Τὸ παντοδύναμον Αἷμα τοῦ Θεανθρώπου!

 

Τὸ αἷμα, ἀδελφοί μου, ἦτο καὶ εἶναι πάντοτε τὸ ἀπαιτούμενον, προκειμένου ἵνα προσφερθῇ καὶ τελειωθῇ μία θυσία πρὸς τὸν Θεόν. Τοῦτό δε, διότι ἡ ἁμαρτία, δὲν ἦτο ποτὲ μία ἁπλῆ ἀνθρωπίνη πρᾶξις, ἀλλὰ πάντοτε ἐθεωρεῖτο ὡς ἐχθρότης καὶ ἐπανάστασις τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Θεόν! Μεγαλυτέρα, συνεπῶς, ἀποστασία καὶ ὕβρις πρὸς τὸν Κύριον, ἦτο ἡ, οἵασδήποτε μορφῆς, ἁμαρτία! Οἱ θεῖοι πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, συμφωνοῦσιν εἰς τοῦτο τὸ «θεώρημα»˙ ὅτι, δηλαδή, ἡ οἵαδήποτε ἁμαρτία, συνιστᾷ … ἄπειρον κακόν! Ἀπὸ αὐτῆς τῆς «ἁπλῆς» ἀργολογίας, ἕως καὶ τῆς βαρυτάτης βλασφημίας, ἀλλὰ καὶ τῶν βδελυρῶν καὶ ἀκαθάρτων σαρκικῶν παθῶν, ὁ ὁρισμὸς εἶναι σαφέστατος: Ὁ ἀσεβὴς ἄνθρωπος, ἐπαναστατεῖ κατὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦτο δὲν δύναται … παρὰ νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς ἄπειρον κακόν!

Εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, ἀγαπητοί μου, βλέπομεν ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας τοῦ Ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ὁ Κύριος, προκειμένου ἵνα παρακάμψῃ καὶ ἐξιλεώσῃ, … νὰ ἀπαιτῇ αἷμα! Διὰ τὰς μικρὰς καὶ καθημερινὰς ἁμαρτίας μέν, θὰ πρέπῃ νὰ χύνεται ἄφθονο τὸ αἷμα τῶν καθαρῶν ζώων (βοῶν, προβάτων, τράγων, αἱγῶν, περιστερῶν, τρυγόνων κ. ἄ.). Διὰ τὰς βαρυτέρας δὲ ἁμαρτίας καὶ ἐγκλήματα τῶν Ἑβραίων, θὰ ἔπρεπε ἐπίσης νὰ χύνεται … αἷμα, ἀλλὰ ἐν προκειμένῳ … αἷμα ἀνθρώπινον, τὸ αἷμα τῶν ἐνόχων! Τοῦτο, ὡς προείπωμεν, βλέπομεν κατ’ ἐπανάληψιν εἰς τὰς διηγήσεις τῆς ζωῆς τῶν Ἑβραίων, μάλιστα εἰς τοιοῦτον βαθμὸν αὐστηρότητος, ὥστε ἡμεῖς οἱ ἀπολαμβάνοντες καὶ ζῶντες εἰς τὴν … ἄνεσιν τοῦ ἀπείρου Θείου ἐλέους τῆς Καινῆς Διαθήκης, νὰ μὴν δυνάμεθα ἵνα κατανοήσωμεν τὴν τοιαύτην … «σκληρότητα», ἀλλὰ καὶ ἀκρίβειαν τῶν Θείων ἀπαιτήσεων τῆς, πρὸ Χριστοῦ, ἐποχῆς!

Ὅταν ὁ Πανάγιος Θεός, ἀπεφάσισε ἵνα ἔλθῃ καὶ ζήσῃ μετὰ τῶν ἀνθρώπων, εἶχε προδιαγεγραμμένον σχέδιον σωτηρίας διὰ τὸν πεπτωκότα ἄνθρωπον καὶ ἔκπτωτον τοῦ Παραδείσου. Τὸ σχέδιον δὲ τοῦτο, δὲν περιεῖχε μόνον τὰ θαύματα καὶ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Κυρίως καὶ πρωτίστως, περιεῖχε τὴν Σταύρωσιν καὶ τὸν βίαιον θάνατον Αὐτοῦ, ἀσφαλῶς δὲ καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν Αὐτοῦ Ἀνάστασιν, προκειμένου, διὰ τοῦ ἰδίου αἵματός Του ἵνα ἐκπλύνῃ τὰς ἁμαρτίας τῶν … πάντων ἀνθρώπων, ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων, καὶ ἐξαγοράσῃ ἡμᾶς ἐκ τῆς δουλείας τῆς ἁμαρτίας! Τοῦτο, ἄλλωστε, διακηρύττει κατ’ ἐπανάληψιν ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, καὶ εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑμνολογίαν της … «Ἐξηγόρασας ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ Τιμίῳ Σου Αἵματι» (Ὑμνος Μ. Παρασκευῆς).

Καὶ ἐὰν τὸ αἷμα τῶν ζώων … «ταύρων καὶ τράγων καὶ σποδὸς δαμάλεως ραντίζουσα τοὺς κεκοινωμένους ἁγιάζει πρὸς τὴν τῆς σαρκὸς καθαρότητα, πόσῳ μᾶλλον τὸ αἷμα τοῦ Χριστοῦ;» (Ἑβρ. Θ΄ 13-14), ἐρωτᾷ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος˙ τὸ Θεῖον τοῦτο καὶ Παντοδύναμον Αἷμα, δύναται ἵνα «καθαρίζῃ ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας» (Α΄ Ἰωάν. Α΄ 7)!

 

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου

καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς» (Ἰωάν. ΣΤ΄ 54).


Τὸ μὲν Πανάγιον Αἷμα τοῦ Κυρίου, τὸ  «ἐκχυθὲν ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς καὶ σωτηρίας», ἐπέφερεν τοῦτο ὅπερ τονίζει σήμερον ὁ Ἀπόστολος˙ δηλαδὴ τὴν «αἰωνίαν λύτρωσιν». Ὅμως, διὰ νὰ ἀποβῇ τοῦτο σωτήριον καὶ καταλυτικόν, θὰ πρέπῃ ἵνα λαμβάνῃται «εἰς βρῶσιν καὶ πόσιν»! Μπορεῖ νὰ ἐχύθῃ τοῦτο τὸ Θεῖον Αἷμα, ἀλλὰ … «ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς»! Διὰ τοῦτο ἐχύθη!  Διὰ τούτων τῶν ἀνωτέρω λόγων, ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἡμᾶς τὸν καθοριστικὸν τρόπον διὰ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν σωτηρίαν μας. Ὄχι πλέον … «δι' αἵματος τράγων καὶ μόσχων», ὡς συνέβαινεν εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, οὔτε ἀσφαλῶς διὰ τοῦ ἰδικοῦ μας αἵματος (ἡμῶν τῶν ἐνόχων), ἀλλὰ διὰ τῆς ἰδίας Σαρκὸς Αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦ ἰδίου Αὐτοῦ Αἵματος, δυνάμεθα νὰ εὕρωμεν τὴν ὁδὸν τῆς σωτηρίας.

Καὶ τοῦτο τὸ Θεανθρώπινον Αἷμα, εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον θὰ «νικήσῃ» καὶ θὰ ὑπερισχύσῃ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν καὶ ὅσοι θέλουσι δύνανται, διὰ τῆς πόσεως καὶ μεταλήψεως τούτου ἵνα εὕρωσι καὶ πάλιν τὸν ἀπωλεσθέντα Παράδεισον. Τοῦτο τὸ Θεανθρώπινον Αἷμα, ὑπῆρξεν εἰς τὴν μετὰ Χριστὸν ἐποχήν, τὸ σωτήριον φάρμακον διὰ τοῦ ὁποίου ἐσώθησαν καὶ ἡγιάσθησαν ὅλοι οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν. Ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι, οἵτινες ἠθέλησαν καὶ ἐπεθύμησαν τοῦτο, ἀλλὰ δὲν προέφθασαν ἵνα μεταλάβωσι, λόγῳ ποικίλων περιστάσεων καὶ ἐμποδίων τὰ ὁποῖα ἐπέτρεψεν ἡ ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας˙ ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι … ἐθεωρήθησαν ὑπὸ τῆς Ἁγίας Μητρὸς ἡμῶν, ὡς … μεταλαβόντες τοῦ Ζωοποιοῦ Σώματος καὶ Αἵματος τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ. Τονίζομεν δὲ τοῦτο ὑπερβαλλόντως, διότι ἡ συμμετοχὴ εἰς τὸ Ζωοποιὸν Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἐθεωρήθη πολλάκις ὡς μία «τυπικὴ διεργασία» καὶ οὐχὶ ὡς οὐσιώδης ψυχικὴ ἕνωσις τοῦ ἀνθρώπου μετὰ τοῦ Θεοῦ!

Ὡς, ἐν προκειμένῳ, λέγει ὁ Θεῖος Ἀπόστολος, τὸ Αἷμα τοῦ Κυρίου … «καθαριεῖ τὴν συνείδησιν ὑμῶν ἀπὸ νεκρῶν ἔργων». Δὲν παρέχει … τόσον, σωματικὸν ὤφελος καὶ σωματικὴν εὐρωστίαν, ὅσον … ζωοποιεῖ τὴν ἀθάνατον ψυχὴν ἡμῶν καὶ τὴν καθαρίζει ἀπὸ τὰ ἔργα τῆς ἁμαρτίας! Πῶς, ὅμως, γίνεται τοῦτο; Γίνεται, ἆραγε, μόνον, μὲ τὴν δυναμικὴν παρουσίαν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ; ΟΧΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΟΧΙ !!! Ὅσον καὶ ἂν ἀκούεται παράξενον τοῦτο, ἡ Θεία Μετάληψις, δύναται νὰ … ἁγιάσῃ, ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον, δύναται καὶ νὰ κολάσῃ! Καὶ τοῦτο διότι ἀπαιτεῖται καὶ ἡ ἀνθρωπίνη … συνέργεια! «Ὅς ἂν ἐσθίῃ τὸν ἄρτον τοῦτον ἢ πίνῃ τὸ ποτήριον τοῦ Κυρίου ἀναξίως, ἔνοχος ἔσται τοῦ σώματος καὶ αἵματος τοῦ Κυρίου. … ὁ γὰρ ἐσθίων καὶ πίνων ἀναξίως κρῖμα ἑαυτῷ ἐσθίει καὶ πίνει, … Διὰ τοῦτο ἐν ὑμῖν πολλοὶ ἀσθενεῖς καὶ ἄρρωστοι καὶ κοιμῶνται ἱκανοί» (Α΄ Κορ. ΙΑ΄ 27-30).

 

Ζῶμεν, ἵνα … ζήσωμεν εἰς τὴν Αἰωνίαν Βασιλείαν τοῦ Κυρίου!

 

Ἡ, ἐπὶ τῆς γῆς, βιολογικὴ ζωὴ ἡμῶν, ἔχει ἀξίαν, ὄχι διότι οἱ ἄνθρωποι δραστηριοποιοῦνται εἰς ποικίλας ἐργασίας, οὔτε ἀσφαλῶς διότι δημιουργοῦσι ποικίλα ἔργα, οὔτε διότι οἰκοδομοῦσιν οἰκογενείας καὶ πολλαπλασιάζονται! Οὔτε ἀκόμη, ἐπειδὴ ἀγαπῶσι καὶ ἀγαπῶνται, οὔτε … διότι ζῶσι καὶ κατακλύζουσι τὴν γῆν διὰ τῆς παρουσίας των! Ταῦτα τὰ λέγομεν, διότι … ἔχομεν - ἕως ἕνα βαθμόν, - παραφρονήσει! Νομίζομεν ὅτι ἡ πρώτη ἀξία τῆς ζωῆς ταύτης, εἶναι ἡ ἰδία ἡ … παρουσία μας ἐν αὐτῇ καὶ ἑπομένως, … ἡ ὑγεία καὶ ἡ ζωή μας. Ἔχομεν δώσει μεγάλην ἀξίαν εἰς τὸ ἑαυτόν μας καὶ νομίζομεν ὅτι … ὁ κόσμος ὅλος ἐξαρτᾶται ἐκ τοῦ … «τεραστίου» ἑαυτοῦ μας καί,  ὡς λέγουσί τινες … «τί θὰ ἀπογίνουν πίσω, ὅταν πεθάνω;»!!!!

Δὲν θέλομεν νὰ ἐννοήσωμεν, ὅτι ἡ ἀξία ἡμῶν ἔγκειται, ὄχι εἰς τὴν φυσικὴν ἡμῶν παρουσίαν, ὅσον εἰς τὴν … κατὰ Θεὸν βιοτήν μας! Εἰς τοῦτον τὸν κόσμον ἤλθομεν, ὄχι διὰ νὰ τὸν ἀνακαινίσωμεν καὶ ἀναμορφώσωμεν, ἀλλὰ διὰ νὰ … ἀνακαινισθῶμεν καὶ καλλιεργηθῶμεν˙ διὰ νὰ «μεταφυτευθῶμεν» εἰς τὴν αἰωνίαν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! «Οὐ γὰρ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν» (Ἑβρ. ΙΓ΄ 14).

Ἡ καλλιέργεια δὲ αὕτη ἔγκειται εἰς τὴν «ἀξιοποίησιν» τοῦ ἐκχυθέντος … Θείου Αἵματος, διὰ τῶν δύο σωτηρίων Μυστηρίων, τῆς Μετανοίας καὶ Θείας Εὐχαριστίας! Ἄνευ τούτων, … οὔτε ἡ ζωὴ αὕτη ἔχει ἀξίαν, οὔτε ἀσφαλῶς καὶ ἡ μέλλουσα, … προοιωνίζει τὰ … καλύτερα!

 

                                                                                          Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

                                                                                    Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 


Αιμοδοσία στον Ιερό Ναό Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών - 25 Μαΐου 2025

 


Κυριακή 6 Απριλίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών





Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἡ ἄγκυρα τῆς ψυχῆς! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025)

«ἣν (τὴν ἐλπίδα) ὡς ἄγκυραν ἔχομεν τῆς ψυχῆς ἀσφαλῆ τε καὶ βεβαίαν καὶ

εἰσερχομένην εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος» (Ἑβρ. ΣΤ΄ 19).

 

Ἡ ἄγκυρα τῆς ψυχῆς!

 

Εἶναι γνωστόν, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ὅτι ἕνα ἀπὸ τὰ ἀναγκαιότερα, ἀλλὰ καὶ ἀποτελεσματικότερα ἐξαρτήματα εἰς κάθε πλεούμενον, … ἀπὸ τὰ μικρὰ πλοιάρια ἕως καὶ τὰ τεράστια ὑπερωκεάνια, εἶναι ἡ ἄγκυρα! Εἰς κάθε κίνδυνον ὅστις ἀπειλεῖ τὰ μέσα ταῦτα, ἅτινα … καὶ κόσμον μεταφέρουσι, ἀλλὰ καὶ ἀνεφοδιασμοὺς ὑπερακτίων χωρῶν καὶ κρατῶν διεκπεραιώνουσι, ἡ ἄγκυρα εἶναι τὸ ἀπαραίτητον ἐκεῖνο ἐξάρτημα, τὸ ὁποῖον καὶ προστατεύει τὸ πλεούμενον ὄχημα, ἀλλὰ καὶ ἐγγυᾶται τὴν ἀσφάλειαν εἰς τοὺς ναυτιλομένους!

Ἀναφορὰν εἰς τὴν ἄγκυραν, κάμνει σήμερον εἰς τὸ Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, ὁ Ἀπόστολος τῶν ἐθνῶν, ὅστις δεικνύει μεταφορικῶς, τὴν ἐλπίδα ἡμῶν εἰς τὰς Θείας ὑποσχέσεις καὶ ἐπαγγελίας, ὡς ἀσφαλῆ ἄγκυραν καὶ ἐγγύησιν σωτηρίας! Λέγει συγκεκριμμένως, ὅτι ὁ Ἅγιος Θεός, κάποτε ὑπεσχέθη καὶ «ὤμοσε καθ’ ἑαυτοῦ», εἰς τὸν δίκαιον πατριάρχην Ἀβραάμ! Ἡ ὑπόσχεσις δὲ αὕτη ἀφοροῦσεν εἰς τὸ ὅτι ὁ ἄτεκνος Πατριάρχης ἀλλὰ καὶ ἡ στεῖρα σύζυγός του, θὰ ἀπέκτων τέκνον ἐκ τοῦ ὁποίου θὰ ἐπλήθυνεν ὁ Κύριος τὴν γενεὰν ἐκείνην ἐκ τῆς ὁποίας θὰ προήρχετο τὸ Ἑβραϊκὸν ἔθνος! Εἶναι δὲ ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικὴ ἐκείνη ἡ ὑπόσχεσις, ἥντινα καὶ ἐπραγματοποίησεν ὁ Κύριος πολὺ ἀργότερον, καὶ ὅτε ἡ ἡλικία τῶν δύο τούτων συζύγων ἦτο ἀσύμβατος μὲ τὴν ἀπόκτησιν τέκνου!

Ἐπίστευσεν ὅμως ὁ δίκαιος Ἀβραὰμ εἰς τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ καὶ ἔχων ὡς ἄγκυραν τὴν βεβαιότητα ὅτι … «ἀδύνατον ψεύσασθαι Θεόν», ἐπέτυχεν ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοῦ ἐφαίνετο, - ὡς προανεφέραμεν, - ἀδύνατον καὶ ἀνέφικτον! Ἡ «ἄγκυρα», ἥτις συνήθως ρίπτεται εἰς τὸν βυθὸν τῆς θαλάσσης, ἐν προκειμένῳ ἐρρίφθη εἰς τὸν θρόνον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἠσφάλισεν, ἀλλὰ καὶ ἐδικαίωσε τὸν Ἀβραάμ!  

 

«Ἡ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει» (Ρωμ. Ε΄ 5)!

 

Εἰς ταύτην τὴν ἀσφαλῆ «ἄγκυραν», … τὴν ἐλπίδα, δηλαδή, εἰς τὰς Θείας ἐπαγγελίας καὶ ὑποσχέσεις, ἠσφαλίσθησαν ἅπαντες οἱ δίκαιοι τῆς πρὸ Χριστοῦ ἐποχῆς, ἀλλὰ καὶ ἅπαντες οἱ ἅγιοι τῆς μετὰ Χριστόν, τοιαύτης! Ἐπιλεκτικῶς καὶ μόνον, θὰ ἀναφέρωμεν τινὰ παραδείγματα, διότι ὁ χρόνος ἀλλὰ καὶ ὁ χῶρος μᾶς περιορίζει!

Ἀκολουθοῦντες τήν, ἐν προκειμένῳ, ἀναφορὰν τοῦ θείου Παύλου ἐκεῖ εἰς τὸ ἑνδέκατον κεφάλαιον τῆς, πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς, διακρίνομεν τὸν «πρωτομάρτυρα» τῆς ἐλπίδος ταύτης, τὸν δίκαιον Ἄβελ, ὅστις «πλείονα θυσίαν … παρὰ Κάϊν προσήνεγκε τῷ Θεῷ»! Ἀμέσως δὲ εἰς τὴν συνέχειαν, βλέπομεν τὸν δίκαιον Ἐνώχ, τὸν Νῶε, τὸν Ἀβραὰμ καὶ τὴν Σάρραν, τὸν Ἰσαάκ, τὸν Ἰακώβ, τὸν Ἰωσήφ, τὸν Μωϋσῆν, τὴν πόρνην Ραάβ, καὶ … «ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ Ἰεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προφητῶν»! Ἅπαντες οὗτοι, ἀνεδείχθησαν δίκαιοι, καθ’ ὅσον ἤλπιζον εἰς τὰς Θείας ἐπαγγελίας καὶ ὑποσχέσεις, καὶ αἱ ἐλπίδες των ἐγίνοντο … πίστεις ἀκλόνητοι! Διὰ ταύτην τὴν Πίστιν, πολλοὶ ἐκ τούτων ἐθυσιάσθησαν καὶ ἐφυλακίσθησαν καὶ «κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· … ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, … ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 30-40)!

Διὰ τῆς αὐτῆς «ἀγκύρας», τῆς ἐλπίδος δηλαδή, τῶν ὅσων ἐδίδαξεν καὶ ὑπεσχέθη ὁ Ἱδρυτὴς καὶ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεως ἡμῶν, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστός, ἔχομεν καὶ εἰς τὴν μετὰ Χριστὸν ἐποχήν, πλήθη Ἁγίων, ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, μαρτύρων τε καὶ ὁσίων καὶ νεομαρτύρων, «Ἀποστόλων, κηρύκων, Εὐαγγελιστῶν, ὁμολογητῶν, διδασκάλων», οἵτινες ἔχοντες ἐστηριγμένην τὴν ἐλπίδα καὶ Πίστιν των εἰς τὴν Θείαν Διδασκαλίαν τοῦ Θεανθρώπου Ραββί, πορεύονται τὴν ἐπίγειον ταύτην ζωήν, διὰ στερήσεων καὶ βίας καὶ μαρτυρίων, «ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς Πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν»! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἔθεσαν ὑπεράνω παντὸς κοσμικοῦ καὶ ὑλικοῦ θελγήτρου, ἀκόμη καὶ αὐτῆς τῆς ἐπιγείου καὶ προσκαίρου ζωῆς των, τὴν αἰωνίαν μακαριότητα ἐν τῇ Βασιλείᾳ τῶν Οὐρανῶν, ἣν «ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν Αὐτόν» (Κορ. Β΄ 9)!

 

Ὑπάρχει σήμερον, ἆραγε, ἡ … «ἄγκυρα»;

 

Ἀγαπητοί μου φίλοι καὶ ἀναγνῶσται, τὸ ἐρώτημα τοῦτο, δὲν εἶναι … ρητορικόν! Οὔτε, ἡ ἀπάντησις εἰς τοῦτο, θεωρεῖται αὐτονόητος! Οὔτε, ἀκόμη, ἐπιτρέπεται ἵνα ἀπαντήσωμεν εἰς τοῦτο μὲ ἐπιπολαιότητα καὶ ἀδιαφορία! Ὣς τότε, εἰς τοὺς Ἁγίους καὶ Δικαίους, τοὺς ὁποίους προανεφέραμεν, τὸ ἐν προκειμένῳ θέμα καὶ ἡ ἐπὶ τούτου ἀπάντησις, ἐθεωρεῖτο καίριον καὶ ζωτικῆς σημασίας, οὕτω καὶ σήμερον, - θὰ ἔλεγον, μάλιστα, εἰς πολὺ μεγαλύτερον βαθμόν, - ὀφείλει ἵνα μᾶς ἀπασχολήσῃ ἰδιαιτέρως!

 Ἡ ἐποχὴ εἰς τὴν ὁποίαν, ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος ἵνα ἐπιβιώνωμεν, εἶναι ἀναμφισβητήτως ἐποχὴ ἀπολύτου ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τὰς διδασκαλίας τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας, ἵνα μὴ εἴπω, ἔτι χειρότερον, ὅτι ἡ σημερινὴ ἐποχή, μᾶλλον διαστρέφει καὶ παραχαράσσει τὰς ὡς ἄνω διδασκαλίας! Ἕνα, ἄκρως, ἀντίχριστον καὶ διαστροφικὸν πνεῦμα, κυριαρχεῖ, ἀναμεμειγμένον μὲ ἀθεϊστικὰς καὶ οἰκουμενιστικὰς προσμείξεις καὶ θεωρίας, καὶ ἐπιχειρεῖ ἵνα … «κατακρημνίζῃ» καὶ συκοφαντεῖ, ὅ,τι Ἅγιον καὶ Ὀρθόδοξον καὶ Σωτήριον!

Ὁ ἀπώτερος, σκοπός, ἀσφαλῶς τοῦ τοιούτου ἀθεϊστικοῦ καὶ βλασφήμου ρεύματος, εἶναι, βεβαίως, ὁ ἀποσυντονισμὸς καὶ ἡ «θολούρα», - ὡς ἔλεγε σύγχρονος Ἅγιος γέροντας, - καὶ ἡ ἀπομάκρυνσις ἀπὸ τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου!

Ἡ «ἄγκυρα», ἀσφαλῶς ὑπάρχει, ἀλλὰ καὶ θὰ ὑπάρχῃ. Ἴσως, ὅμως, πιὸ καίριον εἶναι τὸ ἐρώτημα: Ἔχομεν καταλάβει, ὅτι … πνιγόμεθα; Διότι, ἐὰν τοῦτο δὲν τὸ καταλάβομεν, δὲν πρόκειται νὰ ἀναζητήσωμεν τὴν … «ἄγκυρα»! Ἡ «ἄγκυρα» ὑπάρχει, καὶ εἴθε νὰ τὴν θέλωμεν καὶ νὰ τὴν ἀναζητῶμεν, προκειμένου … καὶ εἰς τὴν ζωὴν ταύτην ἵνα πορευώμεθα ἐν ἀσφαλείᾳ καὶ βεβαιότητι, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μέλλουσαν ἵνα καταπλεύσωμεν καὶ προσαράξωμεν «εἰς τὸ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματος», «ἐν τῇ φαιδρᾷ πανηγύρει τῶν πρωτοτόκων ἐν τοῖς οὐρανοῖς» καὶ ἀξιωθῶμεν ἵνα παρακαθήσωμεν ὡς συνδαιτημόνες, εἰς τὸ Οὐράνιον Δεῖπνον, τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν


Παρασκευή 11 Απριλίου 2025

Σάββατο 29 Μαρτίου 2025

Ὁ Μέγας Ἀρχιερεὺς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἑβραίων! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου



ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2025) 

«… Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ …» (Ἑβρ. Ε΄ 6).

 

Ὁ Μέγας Ἀρχιερεὺς καὶ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἑβραίων!

 

Ἡ σημερινὴ Ἀποστολικὴ περικοπή, φίλοι μου ἀναγνῶσται, εἶναι τμῆμα τῆς πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου! Εἶναι ἡ ἀναφορά, ἀλλὰ καὶ ἡ σύγκρισις, μεταξὺ τοῦ Μεγάλου καὶ Πρώτου, καθ’ αὐτό, Ἀρχιερέως, δηλαδὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ τῶν ἀπογόνων ἐκείνων τοῦ Ἀαρών, οἵτινες καθιερώθησαν ὡς ἀρχιερεῖς ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ Θεοῦ, καθ’ ὅσον ὁ Ἑβραϊκὸς λαὸς ἐπορεύετο διὰ τῆς Σιναϊτικῆς ἐρήμου, πρὸς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, τὴν «ρέουσαν μέλι καὶ γάλα»! Εἶναι οἱ, κληρονομικῷ δικαιώματι, κατασταθέντες ἀρχιερεῖς, οἵτινες προσέφερον, «δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν, μετριοπαθεῖν δυνάμενοι τοῖς ἀγνοοῦσι καὶ πλανωμένοις, ἐπεὶ καὶ αὐτοὶ περίκεινται ἀσθένειαν», - ὣς ἠκούσαμεν σήμερον εἰς τὴν ἐν λόγῳ περικοπήν, - καὶ οἱ ὁποῖοι δὲν ἠδυνήθησαν ἵνα σώσωσι τοὺς ἀνθρώπους ἐκ τῆς καταδυναστείας τοῦ Ἅδου!

Ταύτην τὴν σωτηρίαν, μόνος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐπέτυχεν, … διὰ τῆς ἐκουσίου θυσίας Αὐτοῦ, ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ εἰς τὸν Γολγοθᾶ, ὅτε διὰ τοῦ ἰδίου πανακηράτου Αἵματος, «διέρρηξε τὸ χειρόγραφον τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν» καὶ «ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου … τῷ Σταυρῷ προσηλωθεὶς καὶ τῇ λόγχῃ κεντηθείς», ὥς ψάλλῃ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία κατὰ τὰς ἡμέρας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος!

 

«Κληρονομικῷ δικαιώματι» καὶ … Θείῳ δικαιώματι!

 

Ὣς ἤδη ἀνεφέραμεν, οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἑβραίων, ἔλαβον τὴν ἀρχιερωσύνην, οὐχὶ διὰ τῆς ἰδίας αὐτῶν προσπαθείας καὶ θελήσεως, ἀλλά, - ὡς μᾶς διευκρίνησε σήμερον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, - διὰ θείας ἐπιλογῆς! Ὁ Ἀρχιερεὺς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ἁπλῶς … προσφέρει «δῶρά τε καὶ θυσίας ὑπὲρ ἁμαρτιῶν … καθὼς περὶ τοῦ λαοῦ, οὕτω καὶ περὶ ἑαυτοῦ … ἐπεὶ καὶ αὐτὸς περίκειται ἀσθένειαν»! Προσφέρει, καὶ ἐξιλεώνει τὸν Θεόν, χωρὶς ὅμως νὰ δύναται καὶ νὰ συγχωρῇ τὰς ἁμαρτίας! Ἄλλωστε, πῶς θὰ ἠδύνατο τὸ τοιοῦτον, ἐφ’ ὅσον εἶναι καὶ ὁ ἴδιος ἁμαρτωλός;  Τοῦτο, ἀκριβῶς, ἐνεργοῦσαν ἅπαντες οἱ Ἑβραῖοι ἀρχιερεῖς, οἱ ἀπόγονοι τοῦ Ἀαρών! Μέχρις ἐκεῖ, ἠδύναντο ἵνα «φθάσωσι», ἐφ’ ὅσον ἡ ἁμαρτία ἐκυριάρχει καὶ οὐδεὶς ἠδύνατο ἵνά την «νικήσῃ» καὶ κατορθώσῃ ἵνα μείνῃ ἄτρωτος ὑπ’ αὐτῆς! Προσφέρουσι δῶρα καὶ παρακαλοῦσι τὸν Θεὸν διὰ θυσιῶν, προκειμένου ἵνα … ὁ Κύριος «κατανοήσῃ» τὴν ἀδυναμίαν των καὶ συγχωρήσῃ …! Ἡ ἁμαρτία, ὅμως βασιλεύει, καὶ ὁ Παράδεισος παραμένει κεκλεισμένος, καὶ πάντες ὅσοι «κοιμῶνται», - ἅγιοί τε καὶ ἁμαρτωλοί, δίκαιοι καὶ ἀσεβεῖς, προφῆται καὶ ψευδοπροφῆται, - πορεύονται εἰς τὸν Ἅδην˙ τὸν τόπον τοῦτον τῆς βασάνου! Οὐδεὶς ἐξηρέθη, ἐκ τῶν πρὸ Χριστοῦ δικαίων, οὐδὲ κἂν αὐτὸς οὗτος ὁ Τίμιος Πρόδρομος! 

Ὁ Κύριος, ὅμως, - οὐχὶ … «κληρονομικῷ δικαιώματι», ἀλλά, - διὰ τῆς πρὸς ἡμᾶς συμπαθείας καὶ ἀφοῦ «ἐνεδύθη» τὴν ἀδύναμον καὶ εὐάλωτον εἰς τὴν ἁμαρτίαν … σάρκα ἡμῶν, καὶ κρατήσας ταύτην ἀναμάρτητον, ἔγινεν ὁ Ἀρχιερεὺς τοῦ νέου Ἰσραὴλ τῆς χάριτος˙ ὁ Ἀρχιερεὺς ὁ «δυνάμενος συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν», ἐφ’ ὅσον διῆλθεν διὰ τῆς ἁμαρτίας, ἀλλ’ ἔμεινεν ἄτρωτος ὑπ’ αὐτῆς! Ὁ Μέγας καὶ Μόνος Ἀρχιερεύς, ὅστις ἄφησεν εἰς ἡμᾶς αὐτὴν ταύτην τὴν ἰδικήν Του ἱερωσύνην, «καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους, πρὸς τὸν καταρτισμὸν τῶν ἁγίων εἰς ἔργον διακονίας, εἰς οἰκοδομὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἐφεσ. Δ΄ 11-12)! Ἀπώτερος δὲ σκοπὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Πρώτου Ἀρχιερέως, εἶναι … «μέχρι καταντήσωμεν οἱ πάντες εἰς τὴν ἑνότητα τῆς πίστεως καὶ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, εἰς ἄνδρα τέλειον, εἰς μέτρον ἡλικίας τοῦ πληρώματος τοῦ Χριστοῦ» (Ἔνθ’ ἀνωτ.)!

 

Ἡ σωτηρία ἡμῶν διὰ τῆς … Ἱερωσύνης τοῦ Χριστοῦ!

 

Συνεπῶς, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἄφησεν εἰς ἡμᾶς τὴν ἰδικήν Του Ἱερωσύνην, τὴν σώζουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, καὶ διὰ τῶν ἀμέσων διαδόχων Του, - τῶν Ἀποστόλων, τῶν Προφητῶν, τῶν Εὐαγγελιστῶν, τῶν Ποιμένων καὶ Διδασκάλων, - μᾶς καταρτίζει καὶ μᾶς ἑτοιμάζει, ὅπως … «δικαιωθέντες τῇ ἐκείνου χάριτι κληρονόμοι γενώμεθα κατ' ἐλπίδα ζωῆς αἰωνίου» (Τίτ. Γ΄ 7)!

Σωτηρία ἄνευ Ἱερωσύνης, … ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ! Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δὲ ἁπλούστερον, δὲν ὑπάρχει οὔτε δυνατότης, ἀλλ’ οὔτε κἂν ἐλπὶς διὰ νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν … κληρονομίαν τῆς Οὐρανίου Βασιλείας! Μόνον μέσω τῶν ΚΑΝΟΝΙΚΩΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΗΘΕΝΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ, καὶ διὰ τῶν σωτηριωδῶν Μυστηρίων, τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, ἀλλὰ καὶ τῆς Θείας Εὐχαριστίας καὶ Μεταλήψεως, ἐλπίζομεν … ἢ μᾶλλον ἔχομεν τὴν βεβαιότητα τῆς Αἰωνίου ζωῆς καὶ μακαριότητος! Τὸν τοιοῦτον τρόπον καὶ τὰ τοιαῦτα πρόσωπα, ἐπέλεξεν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Πίστεώς μας, προκειμένου ἵνα ζήσωμεν μετ’ Αὐτοῦ αἰωνίως!

Εἶναι, πρὸς τοῦτο, ἄκρως ἀποκαλυπτικὴ περὶ τούτου τοῦ θέματος, ἡ γνωστὴ Παραβολὴ τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου! Ὁ Σαμαρείτης (ὁ Κύριος), δὲν θεραπεύει πλήρως τὸν τραυματίαν Ἰουδαῖον (καθένα ἐξ ἡμῶν)! Τὸν περιποιεῖται προχείρως, καὶ ἀφοῦ τὸν φέρει εἰς τὸ Πανδοχεῖον (τὴν Ἐκκλησίαν), τὸν παραδίδει εἰς τὰς χείρας καὶ τὴν μέριμναν τοῦ Πανδοχέως (τοῦ ἱερέως Πνευματικοῦ)! Ἐκεῖ, μετὰ τοῦ ἱερέως «διαπραγματεύεται» ὁ Κύριος, (θὰ ἐλέγωμεν), τὴν σωτηρίαν ἑνὸς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν! Εἰς τὰς χείρας τούτου, καταθέτει τὰ δύο δηνάρια (τὰ σωτηριώδη Μυστήρια), καὶ εἰς τοῦτον καὶ πάλιν ὑπόσχεται ὅτι θὰ ἐπανέλθῃ, ἵνα ἐξοφλήσῃ, «ὅ,τι ἂν προσδαπανήσῃ» διὰ τὴν ὑγείαν τοῦ τραυματίου (εἰς τὴν δευτέραν Του παρουσίαν, ὅτε μέλλει «ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ»)! Συνεπῶς, ἂς σιωπήσουν οἱ … «κοάζοντες» καὶ σπείροντες προσωπικὰς καὶ ἀνοήτους ἐκτιμήσεις, ὅτι … δῆθεν ὁ Κύριος θὰ σώσῃ τοὺς πάντας ἢ ἔτι χειρότερον, ὅτι ἀρκεῖ καὶ μόνη ἡ «πίστις», (ποία «πίστις», ἆραγε; … πάντως, ὄχι ἡ Πίστις τὴν ὁποίαν ἐπαγγέλεται ἡ Ἐκκλησία μας) ἵνά μας χαρίσῃ τὴν ποθουμένην σωτηρίαν!

 

Ὁ ἀγὼν τοῦ … πειρασμοῦ!

 

Ναί, ἀγωνίζεται καὶ ὁ διάβολος! Ἀγωνίζεται, οὐχὶ ἀσφαλῶς διὰ τὴν σωτηρίαν του, ἀλλὰ διὰ τὴν … ἰδικήν μας κόλασιν καὶ τιμωρίαν! Τὸ κατηραμένον ἔργον του, τὸ ὁποῖον ἤρχισεν ἐκεῖ εἰς τὸν Παράδεισον τῆς τρυφῆς, ὅτε ἐξηπάτησεν τοὺς δύο πρωτοπλάστους, συνεχίζει καὶ θὰ συνεχίζῃ ἕως τῆς συντελείας τῶν αἰώνων! Εἷς δὲ ἐκ τῶν πρώτων στόχων του, εἶναι ἡ κατάρριψις τοῦ κύρους καὶ τῆς θείας ἀξίας τῶν κληρικῶν! Ἅπασσα αὕτη ἡ … πολεμική, ἥτις ἐνεργεῖται συστηματικῶς καὶ πολυειδῶς, κυρίως ἐδῶ εἰς τὴν Ὀρθόδοξον πατρίδα μας, δὲν εἶναι … οὔτε τυχαία, ἀλλ’ οὔτε καὶ μικρὰ καὶ ἀσήμαντος! Κατέφερεν καὶ καταφέρει ἀκόμη, - συνεργούντων καὶ τῶν ἰδικῶν μας ἐπιπολαιοτήτων, - ἵνα μειώσῃ τὸ … ὕψιστον καὶ τεράστιον τῆς Ἁγίας Ἱερωσύνης, καὶ ἀπομακρύνει ἐκ τῆς Ἐκκλησίας, κόσμον πολὺν καὶ κυρίως τοὺς νέους!

Μικρά, ὅμως θὰ εἶναι ἡ χαρὰ καὶ ἐπιτυχία του! Ἡ νίκη θὰ ἔλθῃ διὰ τοῦ … «ἐσφαγμένου ἀρνίου»˙ ἡ Ἁγία μας Πίστις θὰ καθαίρῃ καὶ θὰ συντρίβῃ πᾶν ἐμπόδιον καὶ ἠθικὸν ἀνάχωμα, καὶ ἡ συντριβή του θὰ εἶναι κροτώδης καὶ αἰωνία! Ὁ «Ἱερεὺς κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ», θὰ καταισχύνῃ πᾶσαν προσδοκίαν τῶν σκοτεινῶν δυνάμεων, καὶ ὁ θρίαμβος θὰ εἶναι τεράστιος!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 


... Χαίρε θάλασσα η ποντίσασα Φαραώ τον νοητόν... (μία σπάνια εικόνα της Παναγίας μας)

 


Κυριακή 30 Μαρτίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών





Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα