Λόγος μοναδικὸς καὶ ἀνεπανάληπτος! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ (31 ΜΑΪΟΥ 2026) 

«Ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, 

ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς» (Ἰωάν. Η΄ 12).

 

Λόγος μοναδικὸς καὶ ἀνεπανάληπτος!

 

Ἡ φρᾶσις αὕτη ἥντινα ἐξεθέσαμεν ὡς θέμα τοῦ παρόντος, εἶναι, … ἢ φρᾶσις παράφρονος καὶ παρανοϊκοῦ ἀνθρώπου, ἤ, ἀντιστοίχως, φρᾶσις τὴν ὁποίαν μόνος ὁ Ἀληθινὸς Θεός, δύναται ἵνα ἐκφράσῃ! Εἰδικῶς δέ, ὅταν αὕτη ἐκφράζεται μέσα εἰς ἓν θεοκρατικὸν καθεστώς, ὡς ἦτο καὶ εἶναι ἕως τῆς σήμερον, τὸ καθεστὼς τοῦ Ἑβραϊκοῦ ἔθνους, τότε ἡ φρᾶσις αὕτη σημαίνει … θάνατον! Καὶ ὄντως …! Ἀνατρέχοντες τὴν ἱστορίαν τούτου τοῦ ἔθνους, εὐκόλως θὰ διαπιστώσωμεν ὅτι, ἀφ’ ἧς στιγμῆς τῆς ἱδρύσεως τούτου ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ Κυρίου, ὑπῆρχεν ἡ σαφεστάτη ἐντολὴ καὶ ἀπαγόρευσις, καὶ ἡ μὴ παρέκκλισις ἐκ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἕνα καὶ Μόνον Ἀληθινὸν Θεόν! Ἰδίως δὲ ὅταν ὁ Θεῖος Νόμος παρεδόθη γραπτῶς εἰς τὸν ἀρχηγὸν τοῦ Ἑβραϊκοῦ λαοῦ, εἰς τὸν Μωϋσῆν, ἐκεῖ εἰς τὸ ὄρος τοῦ Σινᾶ, - ὅτε ὁ λαὸς οὗτος ᾥδευεν ποδηγετούμενος ὑπὸ τοῦ Ἰδίου τοῦ Θεοῦ, πρὸς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, - ἡ πρώτη ἐκ τῶν δέκα ἐντολῶν, αἵτινες συναπετέλουν τὸν … Νόμον, ἦτο: «Ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείας. Οὐκ ἔσονταί σοι θεοὶ ἕτεροι πρὸ προσώπου μου» (Δευτερον. Ε΄ 6-7)!

Καὶ πράγματι˙ ἐν ὅσῳ ὁ Ἰουδαϊκὸς λαὸς ἐπορεύετο ἐν τῇ τοιαύτῃ πίστει, εὐημεροῦσε καὶ ἐδοξάζετο ὑπὸ τοῦ Θεοῦ! Ὅτε, ὅμως, συνέβαινε τὸ ἀντίθετον, δηλαδὴ ὑπῆρχεν ἀποστασία, καὶ ἐστρέφετο ὁ λαὸς εἰς ἑτέρους θεοὺς καὶ εἴδωλα, - καὶ τοῦτο συνέβη πλειστάκις, - τότε αἱ τιμωρίαι καὶ οἱ θάνατοι ἦσαν … φοβεροὶ καὶ ἀτελείωτοι! Ὁ περιορισμένος χῶρος καὶ χρόνος, ἐν προκειμένῳ, δὲν μᾶς ἐπιτρέπει ἵνα ἀναφέρωμεν συγκεκριμμένα παραδείγματα! Ὅμως, μία ἁπλῆ μελέτη τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, θὰ δείξῃ καὶ ἀποδείξῃ διὰ ἀναριθμήτων παραδειγμάτων, «τοῦ λόγου τὸ ἀληθές»!

Εἰς τοῦτο, λοιπόν, τὸ θεοκρατικὸν καθεστὼς ἔρχεται ὁ Κύριος, ἐν ἀνθρωπείᾳ μορφῇ, καὶ συνιστᾷ τὸν ἑαυτόν Του ὅτι εἶναι ὁ Ἀληθινὸς Θεός! Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι εἷς ἐκ τῶν λόγων οἵτινες ὡδήγησαν … εἰς τὸν Σταυρικόν Του θάνατον, ἦτο καὶ τὸ γεγονός, ὅτι «ἑαυτὸν Υἱὸν Θεοῦ ἐποίησεν» (Ἰωάν. ΙΘ΄ 7)! Βεβαίως, αἱ ἀποδείξεις διὰ τὴν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἦσαν καὶ εἶναι τοσαῦται καὶ τοιαῦται, ὥστε τὸ ἔγκλημα τοῦτο τῶν Ἑβραίων νὰ μὴ δύναται ἵνα δικαιολογηθῇ! Καὶ διὰ τῶν ἀπείρων θαυμάτων Του, ὁ Κύριος, καὶ διὰ τῆς ὑπερόχου καὶ μοναδικῆς διδασκαλίας Του, ἀλλὰ καὶ δι’ ἑκάστης κινήσεως Αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, … ἀπεδείκνυε τὴν Θεότητά Του! Καὶ εἰς τὴν Βηθλεέμ, ὡς βρέφος «κείμενον ἐν τῇ φάτνῃ», καὶ εἰς τὸν Ναόν, ὅτε ἦλθεν δωδεκαετής, συνωδευόμενος ὑπὸ τῆς μητρός Του καὶ τοῦ Ἰωσήφ, καὶ εἰς τὸν Ἰορδάνην, κατὰ τὴν βάπτισίν Του, ἀλλὰ καὶ εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸ φρικτὸν Γολγοθᾶ, προέβαλεν καὶ ἐμαρτύρει ἡ Θεότης Αὐτοῦ! Πολλῷ δὲ μᾶλλον, κατὰ τὴν Ζωηφόρον Αὐτοῦ Ἀνάστασιν καὶ Ἀνάληψιν …!

 

Ἡ διαχρονικὴ ... ἐπαλήθευσις!

 

Ὁ δίκαιος Συμεών, ὑποδεχόμενος τὸ Κύριον τεσσαρακονθήμερον ἐν τῷ Ναῷ, εἶχε προείπει εἰς τὴν Παναγίαν Μητέρα Του ὅτι, «ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραὴλ καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. Β΄ 34)! Δηλαδή, Τοῦτον θὰ τὸν λατρέψουν ἀλλὰ καὶ θὰ τὸν ἀποστραφοῦν αἱ γεννεαὶ τῶν ἀνθρώπων!  Τὴν πρόρρησιν ταύτην τοῦ Συμεών, τὴν εἴδομεν, ἀλλὰ καὶ τὴν βλέπομεν εἰς ἑκάστην ἐποχὴν νὰ ἐπαληθεύεται καὶ νὰ ἰσχύῃ. Εἰς τά, δύο χιλιάδες ἔτη ποὺ ἔχουν παρέλθει ἀπὸ τότε ... δὲν ἔπαυσαν νὰ ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖνοι οἵτινες τὸν ἠγάπησαν καὶ τὸν ἐλάτρευσαν καὶ ὑπερησπίσθησαν τὸ Πανάγιον Ὄνομά Του καὶ τὸν ὡμολόγησαν καὶ ... αὐτὴ τὴν ἀγάπη τους τὴν "ἐπλήρωσαν" μὲ φρικτὰ μαρτύρια καὶ μὲ ὀδυνηροὺς θανάτους, τὰ ὁποῖα ὑπέστησαν μὲ χαρὰν καὶ ἀγαλλίασιν!

Ὑπῆρξαν, ὅμως, καὶ μάλιστα πολλαπλάσιοι τῶν ἀνωτέρω, καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι Τὸν ἠρνήθησαν, προετίμησαν ἀντ᾿ Αὐτοῦ, κοσμικὰς ἀπολαβὰς καὶ ἡδονὰς τοῦ κόσμου καὶ - κατὰ τὸ Εἀγγελικὸν – «ἠγάπησαν ... τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ» (Ἰωάν. ΙΒ΄ 43). Ἀκόμη δὲ χειρότερον, ὑπῆρξαν καὶ ὑπάρχουν καὶ ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι προεχώρησαν ἀκόμη περισσότερον εἰς τὴν ἄρνησίν των καὶ κατεφέρθησαν καὶ καταφέρονται κατ᾿ Αὐτοῦ, καὶ Τὸν ἐμίσησαν καὶ - ὡς προανεφέραμεν - δὲν ἔπαυσαν καὶ δὲν παύουν νὰ πολεμοῦν τὸ Πανάγιον Αὐτοῦ Πρόσωπον, διώκοντες καὶ κακοποιοῦντες ἐκείνους ... τοὺς πιστεύοντας εἰς Αὐτόν!

Ἀπὸ τὴν ἐποχήν Του, ἀκόμη, βλέπομεν ... τοὺς μαθητάς Του, οἱ ὁποῖοι ... παραμένουσι κεκλεισμένοι εἰς τὸ ὑπερῶον, «διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων» (Ἰωάν. Κ΄ 19), ἀλλὰ καὶ ... πρὸ τοῦ πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως Αὐτοῦ, νὰ Τὸν ἐπιβουλεύωνται οἱ ... ἐχθροί Του, οἱ Γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι, ἔστω καὶ ἂν ἔβλεπον τὰ θαύματά Του καὶ ἐγνώριζον τὸν ἄψογον τρόπον τῆς ... συμπεριφορᾶς Αὐτοῦ! Ἀργότερον δέ, ὅταν πλέον ἀνελήφθη εἰς τὸν Οὐρανόν, τὸ μῖσος ἐναντίον Του ηὐξήθη καὶ οἱ ... ἐχθροί Του ἐπληθύνθησαν! Ἐπί τρεῖς αἰῶνας - πρῶτον ἕως καὶ τρίτον μετὰ Χριστόν - ἐχύθησαν ποταμοὶ αἱμάτων καὶ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀριθμεῖ - μόνον κατ᾿ αὐτὴν τὴν περίοδον - περισσοτέρους τῶν ἕνδεκα ἑκατομμυρίων (11.000.000) ἐπωνύμων ἁγίων μαρτύρων˙ πέραν δὲ τούτων καὶ ἄλλους πολλοὺς οἱ ὁποῖοι ἡγίασαν εἴτε ὡς ἀσκηταὶ καὶ μονάζοντες, εἴτε ὡς ἱεράρχαι καὶ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, εἴτε ὡς ... καθ᾿ οἷονδήποτε ἄλλον τρόπον!

 

Ὁ Κύριος ... σήμερον!

 

Ἅπας, σχεδόν, σήμερον ὁ κόσμος, ὁμιλεῖ διὰ τὸν Χριστόν. Ὡς ἐγίνετο καθ᾿ ὅλον τὸ διάστημα τῶν, ἕως σήμερον, εἴκοσι αἰώνων, συνεχίζει νὰ γίνεται καὶ σήμερον ... ! Ἅπαντες ἔχουσι ἀλλὰ καὶ ἐκφέρουσι γνώμην περὶ Αὐτοῦ, καὶ ὅπως τότε ... οὕτω καὶ τώρα, διχάζονται αἱ ἀπόψεις περὶ Αὐτοῦ! Ὑπάρχουσιν - ἐλάχιστοι μέν, ἀλλὰ ... εὐτυχῶς - οἱ ἀγαπῶντες καὶ λατρεύοντες καὶ φοβούμενοι Αὐτόν. Δυστυχῶς, ὅμως, ὑπάρχουσι καὶ εἶναι ἀπείρως περισσότεροι, ὡς προείπωμεν, καὶ οἱ ἀγνοοῦντες, καὶ οἱ μισοῦντες, καὶ οἱ ἀρνούμενοι, καὶ οἱ πολεμοῦντες Αὐτόν! Ὑπάρχουσιν, οἱ ἀγωνιζόμενοι κατὰ τὰς ἐντολὰς Αὐτοῦ καὶ τὸν νόμον Του, ἀλλὰ ὑπάρχουσι καὶ ἐκεῖνοι οἱ, μὴ θέλοντες, ὄχι μόνον τὸν νόμον Του, ἀλλ᾿ οὔτε καὶ τὸ Πανάγιον Αὐτοῦ Ὄνομα, νὰ ἀκούωσι! Διὰ νὰ γίνωμεν δὲ ἀκόμη σαφέστεροι, ἡ ἀποστασία ἀπ᾿ Αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ τὸ μῖσος κατ᾿ Αὐτοῦ καὶ τῶν ἀγαπώντων Αὐτόν, ... κινεῖται μὲ τὴν ταχύτητα καὶ τὸν ρυθμὸν ... "χιονοστιβάδος", συνεχῶς γιγαντούμενα καὶ ἐξαπλούμενα, ὡς ὁ Ἴδιος εἶχεν προείπει˙ «ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Ματθ. Ι΄ 22).

Ὁ Κύριος, ὅμως, - παρὰ ταῦτα τὰ γινόμενα ... ἐναντίον Του -  δὲν ἔπαυσε νὰ εὑρίσκεται ... ἐδῶ καὶ ὡς εἶχεν εἴπει ὀλίγον πρὸ τῆς Ἀναλήψεώς Του εἰς τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους καὶ Μαθητάς Του, «ἰδοὺ ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος» (Ματθ. ΚΗ΄ 20). Εἶναι ἐδῶ, καὶ ὅσοι τὸν θέλουν καὶ τὸν ἀναζητοῦν διὰ τῆς προσευχῆς των, Τὸν εὑρίσκουν καὶ τὸν ἔχουν ... ! Ὅσοι, ὅμως, ἀντιθέτως, ἀποστρέφονται Αὐτὸν καὶ μισοῦσι καὶ πολεμοῦσιν Αὐτόν, ἂς ἔχουσιν ὑπ’ ὄψιν των ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἤκουσεν ὁ τότε διώκτης Σαῦλος καὶ μετέπειτα Ἀπόστολος καὶ κῆρυξ τῶν ἐθνῶν, Παῦλος: «Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; Σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν» (Πράξ. ΚΣΤ΄ 14)!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν