«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2025
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
(ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025)
«Πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. Ι΄ 13).
Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος.
Τὸν Ἀπόστολον καὶ Εὐαγγελιστὴν
Ματθαῖον, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἑορτάζει σήμερον ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία! Τὸν μαθητὴν
ἐκεῖνον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν
πρόσκλησιν ἥντινα τοῦ ἀπηύθυνεν ὁ Διδάσκαλος! Ὡς ὁ ἴδιος ἀναφέρει εἰς τὸ Εὐαγγέλιόν
του μὲ πολὺ λιτὸν τρόπον, - «παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον
ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς
ἠκολούθησεν αὐτῷ» (Ματθ. Θ΄ 9), - ὅταν τὸν ἐπλησίασεν ὁ Κύριος, οὗτος ἐκάθητο
εἰς τὸ εἰσπρακτικὸν του «τελώνιον» (ὣς ὥριζεν εἰς τοῦτον τὸ ἐπάγγελμά του, καὶ
εἰσέπραττεν τοὺς ὑπερόγκους, πολλάκις, φόρους παρὰ τῶν φορολογουμένων! Διὰ τὸν
λαόν, οἱ φορολόγοι οὗτοι ἦσαν ἰδιαιτέρως μισητοί … καὶ ὁ κόσμος τοὺς κατέτασσεν
μεταξὺ τῶν πολὺ ἁμαρτωλῶν καὶ τῶν πορνῶν!
Πολλάκις, εἰς τὴν Καινὴν
Διαθήκην, βλέπομεν τὸ τοιοῦτον μῖσος … καὶ εἰς τοὺς Λόγους τοῦ Κυρίου μας, - «ἀμὴν
λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς
εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. ΚΑ΄ 31), - ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν
συνάντησιν τοῦ Διδασκάλου μετὰ τοῦ τελώνου Ζακχαίου! Ἐνθυμούμεθα, ὅτι οὗτος ὁ Ἀρχιτελώνης,
ἐξ αἰτίας τοῦ ὕψους του (ἦτο νᾶνος), ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου του, λόγω τῶν
ἐκ τοῦ λαοῦ, ἀποδοκιμασιῶν, ἀνέβη κρυφίως εἰς τὴν συκομωρέαν, καὶ διὰ νὰ ἴδῃ τὸν
Κύριον, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ κρυβῇ ἀπὸ τοὺς συμπολίτας του!
Ἂς ἐπανέλθωμεν, ὅμως, εἰς τὸν
τιμώμενον Ἀπόστολον Ματθαῖον! Ὣς εἴπωμεν, ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν τιμητικὴν
πρόσκλησιν τοῦ Ραββί, καὶ κατέλιπεν τό, γέμον χρημάτων, ταμεῖον καὶ προσεκολήθη
εἰς τὸν Χριστόν, γενόμενος εἷς ἐκ τῶν δώδεκα μαθητῶν Αὐτοῦ!
«Ὃς ἂν ἐπικαλέσῃται»!
Εἰς τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα,
ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, βεβαιοῖ τοὺς παραλήπτας τῆς ἐπιστολῆς του, (χριστιανοὺς
τῆς ἐν Ρώμῃ Ἐκκλησίας), ἀλλὰ καὶ ἅπαντας τοὺς χριστιανούς, ὅτι ἡ ἐπίκλησις καὶ
μόνη τοῦ Παναγίου Ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀρκεῖ διὰ νὰ σωθῇ εἰς
τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ὁ κάθε ἄνθρωπος! Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο γράφεται εἰς τὴν
Ἁγίαν Γραφήν, εἶναι βέβαιον ὅτι … ἰσχύει! Θὰ πρέπῃ ὅμως, ἵνα προσπαθήσωμεν καὶ ἐντρυφήσωμεν
περισσότερον καὶ ἐνδελεχέστερον, εἰς τοῦτο τὸν Θεῖον λόγον!
Καὶ ἐν πρώτοις˙ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες
ἐπικαλοῦνται τὸ Θεῖον Ὄνομα; Ἀσφαλῶς, εἶναι πάρα πολλοί! Ἀκούομεν συνήθως,
φράσεις τινὰς περιεχούσας τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἐπὶ παραδείγματι, «δόξα τῷ
Θεῷ», «πρῶτα ὁ Θεός», «μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ» καὶ ἄλλας συναφεῖς! Βλέπομεν δὲ
ἐν ταὐτῷ, πολλοὺς ἵνα «σταυροκοπῶνται» ἐξερχόμενοι τῶν οἰκιῶν των, ἢ ἀθλητὰς εἰσερχομένους
εἰς τοὺς ἀγωνιστικοὺς χώρους, ἢ εἰς τὸ ἄκουσμα πικρῶν καὶ θλιβερῶν εἰδήσεων …
πολλοὶ νὰ κάμνωσι τὸν Σταυρόν των καὶ νὰ ψιθυρίζωσι … «Θεὸς φυλάξοι», καὶ ἄλλοι,
ἐπίσης, νὰ ἀντιδρῶσιν οὕτω ἐνστικτωδῶς, ἐπικαλούμενοι τὴν Παντοδύναμον Θείαν
Βοήθειαν! Βεβαίως, καὶ εἰς πάσας τὰς ἀνωτέρω περιπτώσεις, καλῶς ποιοῦσιν πάντες
οἱ προαναφερθέντες, ἀλλὰ οἱ πάντες κατανοοῦμεν, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ περὶ τούτων ὁ θεῖος
Ἀπόστολος, ἐν προκειμένῳ!
Αἱ ὡς ἄνω ἐπικλήσεις καὶ ἀναφοραὶ
εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἔχουσι «καθιερωθεῖ» καὶ ἐκφωνοῦνται συνήθως … ἐνστικτωδῶς!
Εἰς πᾶσαν δύσκολον κατάστασιν καὶ ἀνάγκην, ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀνατραφέντες
εἰς Ὀρθόδοξα περιβάλλοντα (οἰκογενείας, κοινωνίαν, ἔθνος), ὁμιλοῦμεν καὶ ἐκφωνοῦμεν,
πολλάκις καὶ ἀσυνειδήτως, τοιαύτας φράσεις! Τὰς τοιαύτας δέ, ἀκούομεν πολλάκις
καὶ ἀπὸ ἄτομα ἅτινα … ὀλίγην σχέσιν ἔχουσι μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας!
Συνεπῶς, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος, περὶ τῶν τοιούτων ἐπικλήσεων!
Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις!
Εἶναι ἐκείνη διὰ τῆς ὁποίας ὁ
πιστὸς ἐπικαλεῖται συνειδητῶς τὸν Ἀληθινὸν Θεόν, συναισθανόμενος τὴν
μηδαμινότητα καὶ ἁμαρτωλότητά του! Εἶναι ἡ ἐπίκλησις ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐπικαλούμενος
τὸν Κύριον, ὑποτάσσεται εἰς τὸ Πανάγιον θέλημά Του καὶ προτιμᾷ τοῦτο,
περισσότερον ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἐπιθυμίαν του! Ἀληθὴς ἐπίκλησις, εἶναι ἡ ἐν
ταπεινώσει καὶ συντριβῇ καρδίας, ἀναφορὰ καὶ ὑποταγὴ ἡμῶν εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην!
Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δὲ ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον, ἐπίκλησις εἶναι ἡ συνειδητὴ καὶ ἔμπονος
προσευχή!
Ἂς εἴδομεν, ἀδελφοί μου, εἰς τὴν
ζωὴν ἁπάντων τῶν Ἁγίων, ποῖον ἦτο ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ συνετέλεσεν
εἰς τὴν ἁγιότητα τούτων …! Σαφῶς, πολλὰ ἐποίησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας
μας, διὰ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν Θεόν! Καὶ ἐστερήθησαν τὰς ἐν κόσμῳ ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις,
καὶ ὑπέφερον πόνους καὶ ὀδύνας καὶ μαρτύρια, καὶ ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των, …
κυρίως ὅμως, ἡγιάσθησαν διὰ τῆς, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ, προσευχῆς των! Αὕτη ἡ
προσευχή των, ἦτο ἡ πεμπτουσία, θὰ ἐλέγωμεν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεκοινώνουν καὶ διετήρουν
τὸν σύνδεσμον ἐκεῖνον τῆς Ἀγάπης, μετὰ τοῦ Σωτῆρος! Καὶ ἐπεκαλοῦντο τὴν
βοήθειάν Του, καὶ ἀνέφερον τὸν πόνον των, καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰς ἁμαρτίας των,
καὶ ἐζήτουν παρ’ Αὐτοῦ, πᾶν ὅ,τι ἐπεθύμει ἡ Ἁγία καρδία των, καὶ ὁ Κύριος τοὺς
τὸ ἔδινεν! Ὣς εἶχεν ὑποσχεθῇ εἰς τοὺς θείους Ἀποστόλους, ἐν ὅσῳ εὑρίσκετο ἐν
σώματι ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, - «πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες,
λήψεσθε» (Ματθ. ΚΑ΄ 22), - τοῦτο καὶ ἐποίει ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς ἐπικλήσεις
τῶν ἐκλεκτῶν Του!
Ναί! Ἐὰν οὕτως ἐπικαλούμεθα καὶ
ζητῶμεν τὴν συνδρομὴν καὶ βοήθειάν Του, τότε Ἐκεῖνος, - «πιστός … ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ
καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. ΡΜΔ 13α), - θὰ
δώσῃ «πᾶσαν
δόσιν ἀγαθὴν καὶ πᾶν δώρημα τέλειον»! Τότε … «θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει
καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς» (Ψαλμ. ΡΜΔ΄ 19)!
Ἐπίκλησις – Σωτηρία!
Πράγματι, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ «πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα
Κυρίου σωθήσεται»! Ὁ Πανάγαθος Κύριος, ἔκανε τὴν ὑπόθεση τῆς σωτηρίας
μας, … πολὺ εὔκολη! Αὕτη ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους! Βεβαίως, ὁ Κύριος μᾶς
δώρισε τὴν Βασιλείαν Του, πλὴν ὅμως … δὲν μᾶς ὑποχρεώνει ἵνα εἰσέλθωμεν ἐν αὐτῇ!
Περιμένει τὴν ἰδικήν μας συγκατάθεσιν καὶ τὴν ἐκ καρδίας ἐπιπόθησιν καὶ ἀναζήτησιν
ταύτης διὰ τῆς προσευχῆς μας καὶ τῶν ἐλαχίστων ἔργων μας, καὶ τότε, - ὣς τὴν
πόρνην, ὣς τὸν ληστήν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ ὣς τὸν ἄσωτον, - πιστεύομεν καὶ ἀναμένομεν
τὴν Βασιλείαν Του! Ἀμήν!
Ἀρχιμ.
Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν
Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2025
Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2025
Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Οἱ Ἅγιοι εἶναι τὰ … ὑποδείγματα! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025)
«Ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν,
εἰρήνη ἐπ' αὐτοὺς καὶ ἔλεος» (Γαλ. ΣΤ΄ 16).
Ἡ τήρησις τῶν Θείων λόγων!
Ἐνῶ εὑρισκόμεθα, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται,
εἰς τὴν περίοδον τῆς ἀρχῆς τῆς νέας Κατηχητικῆς περιόδου, τὰ ἱερὰ κείμενα – καὶ
τῆς προηγουμένης Κυριακῆς «τοῦ Σπορέως», ἀλλὰ καὶ τῆς ἀμέσως ἑπομένης, - «ἀναζωπυρώνουσι»
συνεχῶς τὴν ἀξίαν, ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Θείου Λόγου, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν τιμὴν καὶ
τὴν ὠφέλειαν αἵτινες καταξιώνουσι τοὺς ἀκροατὰς καὶ τηρητὰς τούτου τοῦ Λόγου!
Βεβαίως, τοῦτο διδάσκεται παρὰ τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ διὰ τῶν Ἱερῶν κειμένων,
συνεχῶς καὶ συστηματικῶς, εἰς κάθε σελίδα τῶν Θείων λογίων˙ πλὴν ὅμως, … κατ’ ἐξαίρεσιν
καὶ ἐντονώτερον, κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, ὁπότε, ὡς εἴπωμεν προβάλεται ἡ Θεία
διδαχή!
Ὅμως, πέραν ταύτης τῆς διδαχῆς καὶ
ἀκροάσεως τοῦ Λόγου τοῦ Κυρίου, ἐκεῖνο ὅπερ προηγεῖται καὶ ἔχει τὴν πρώτην ἀξίαν
καὶ ὠφέλειαν, εἶναι ἡ τήρησις καὶ ἐφαρμογὴ τῶν Θείων ἐντολῶν καὶ διδασκαλιῶν! Ὁ
Κύριος, δὲν εἶπε μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀπήτησεν ἐπιμόνως καὶ ἐπιτακτικῶς, ἵνα τηρῶμεν
τὰ Θεῖά Του προστάγματα! «Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ
φυλάσσοντες αὐτόν» (Λουκ. ΙΑ΄ 28), ἀπήντησεν εἰς τὴν γυναῖκα ἐκείνην ἥτις,
ἐνθουσιασμένη ἀπὸ τὰ ἀθάνατα καὶ μοναδικὰ Λόγια Του, ἐμακάρισε τὴν Παναγία
Μητέρα Του. Ἀλλά, καὶ ὀλίγον πρὶν ἀναληφθεῖ εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ἐνῶ ἔδιδεν τὰς
τελευταίας συμβουλὰς καὶ παρακαταθήκας εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ Ἀποστόλους Του,
κατέστησε τούτους ὑπευθύνους διὰ τὴν ὀρθὴν διάδοσιν τοῦ Λόγου Του! «Πορευθέντες», εἶπεν εἰς τούτους, «μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες
αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες
αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. ΚΗ΄ 19-20)!
Τοιούτῳ τῷ τρόπῳ, ἐξῆλθον οἱ Θεῖοι
Ἀπόστολοι εἰς τὸν κόσμον κηρύττοντες καὶ διδάσκοντες˙ … οὐχὶ ὡς διδάσκαλοι, ἀλλὰ ὡς μαθηταὶ καὶ «φορεῖς»
τοῦ Λόγου τοῦ Διδασκάλου των!
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος!
Οὗτος ὁ κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων,
- ὡς εἶναι γνωστόν, - ὑπῆρξεν ἐν πρώτοις, φανατικὸς φαρισαῖος καὶ σκληρὸς
διώκτης τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως! Μετὰ δαιμονικῆς μανίας ἐδίωξε τὴν Ἐκκλησίαν
τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί, ὡς ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ, ἀπολογούμενος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους,
«ταύτην
τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ
γυναῖκας» (Πράξ. ΚΒ΄ 3-4)! Ὅτε ὅμως, ἐκάλεσε τοῦτον ὁ Κύριος διὰ τοῦ
γνωστοῦ ὁράματος εἰς τὴν Δαμασκόν, τότε ἐπίστευσεν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ἐκατηχήθη
ὑπ’ Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου, ὡς βεβαιοῖ ὁ ἴδιος! «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ
εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου
παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. Α΄
11-12)!
Ταῦτα, συνεπῶς, τὰ ὅσα ἐδιδάχθη ὑπὸ
τοῦ Διδασκάλου, καὶ … ἐκλήθη εἰς τὴν συνέχειαν ἵνά τα κηρύξῃ εἰς τὰ ἔθνη, ταῦτα
διδάσκει πρὸς τοὺς ἀποδέκτας τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς του, δηλαδὴ τοὺς Γαλάτας! Τοὺς
διδάσκει δέ, καθορίζων εἰς τούτους μὲ σαφήνειαν, ὅτι … ἐκεῖνοι οἵτινες, θὰ
βαδίσωσι μὲ ἀκρίβειαν καὶ συνέπειαν τὰς Θείας ὑποδείξεις καὶ ἐντολάς, θὰ ἔχουσι
τὴν «εἰρήνην
τοῦ Θεοῦ τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν» (Φιλιπ. Δ΄ 7), ἀλλὰ καὶ τὸ ἔλεος
καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου!
Τὸ Θεῖον ἔλεος!
Πολλάκις, φίλοι μου καὶ ἀδελφοί
μου, ἔχομεν ἀναφερθεῖ εἰς τὸ Θεῖον ἔλεος καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου! Ὅμως ἐν
προκειμένῳ, ἐπανερχόμεθα, διότι … ἔχουσι πληθυνθεῖ σήμερον, ἐκεῖνοι οἵτινες
συγχέουσιν ἠθελημένως τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀγάπην Του, μὲ τὰς ἀνθρωπίνας
ἰδέας καὶ «ἀγαπολογικὰς ἐκφάνσεις», διὰ τῶν ὁποίων διαστρέφουσι πλήρως τὸ
μεγαλεῖον τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου!
Ἐν προκειμένῳ, ὁ Θεῖος Ἀπόστολος
«ὑπογραμμίζει», ὅτι τὸ Θεῖον τοῦτο ἔλεος, ἐπισκιάζει καὶ φωτίζει καὶ χαριτώνει,
… ὄχι ὅλους, ἀλλὰ ἐκείνους οἵτινες πειθαρχοῦσι καὶ συνειδητῶς βιώνουσι τὸ
θέλημα τοῦ Χριστοῦ! Βεβαίως, ἐπὶ πάντας ἐκχέεται τὸ ἔλεος καὶ ἡ Ἀγάπη τοῦ
Κυρίου, ἀλλὰ ἐνεργεῖ αὕτη καὶ «καρποφορεῖ», εἰς ἐκείνους οἵτινες τὴν ἐπιθυμοῦσι
καὶ τὴν συντηροῦσιν ἐντός των, δι’ ἀγῶνος πνευματικοῦ καὶ ἔργων ἀγαθῶν! Ἂς μὴ
ξεχνῶμεν ὅτι ταύτην τὴν Ἀγάπην, ὁ Κύριος τὴν παρεῖχεν πλουσιοπαρόχως, καὶ εἰς τὸν
ἀποστάτην μαθητήν Του τὸν Ἰούδαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς σταυρωτάς Του,
παρέχων εἰς τούτους καὶ τὴν ὁλόθυμον συγνώμην Του˙ ὅμως εἰς οὐδὲν ὠφελήθησαν οὗτοι καὶ ἀντιθέτως ἐκολάσθησαν˙ καὶ ἔτι «φέρουσι τὸ Αἷμα
Αὐτοῦ, ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα των», ὡς οἱ ἴδιοι ἀνεθεμάτησαν ἑαυτούς!
Τὸ Θεῖον ἔλεος, δὲν ἐκβιάζει, ἀλλά,
ἀφ’ ἑνὸς ἀνέχεται τοὺς ἀρνητὰς καὶ ὑβριστὰς καὶ Θεομάχους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπιβραβεύει
καὶ ἐνισχύει καὶ χαριτώνει ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσι τὰς χάριτάς Του καὶ κοπιῶσι
ἵνα ἀποκτήσωσι ταύτας! Τοῦτο τὸ Θεῖον ἔλεος ἐνίσχυεν ἅπαντας τοὺς Ἁγίους, -
μάρτυράς τε καὶ ὁσίους καὶ δικαίους καὶ πατέρας, - καὶ ἔμενον οὗτοι ἀνυποχώρητοι
εἰς τὴν Πίστιν των καὶ ἔτρεχον ἐν ταὐτῷ εἰς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰ μαρτύρια, διὰ τὸ
… «ὑπὲρ πᾶν Ὄνομα»!
Οἱ Ἅγιοι εἶναι τὰ … ὑποδείγματα!
Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν
Ἐκκλησία, ἔχει ὁρίσει ἵνα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν προβάλλεται μία ἢ καὶ
περισσότεραι μορφαὶ Ἁγίων, προκειμένου … μελετῶντες τὴν ἁγίαν βιοτήν των, ἔχομεν
τούτους ὁδηγοὺς καὶ πρωτοπόρους πρὸς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! Οὐδεὶς τῶν Ἁγίων
τούτων, εἰσῆλθεν εἰς τὸν Παράδεισον καὶ οὐδεὶς ἐστέφθη τὸν στέφανον τῆς Ἁγιότητος,
διελθὼν τὸν παρόντα βίον ἐν ἀνέσει καὶ ραθυμίᾳ! Ἀντιθέτως, ἅπαντες «διῆλθον
διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου», - μεταφορικῶς τε καὶ κυριολεκτικῶς, - καὶ ἅπαντες
προσκαλοῦσιν ἡμᾶς εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπόλαυσιν, ἀγωνιζόμενοι κατὰ τὸ τούτων ὑπόδειγμα!
Εἷς ἐκ τῶν, ἐσχάτως ἀναδειχθέντων
Ἁγίων, ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης, ὅτε παρεκάλουν τοῦτον ἵνα προσεύχῃται δι’ ἀσθενεῖς καὶ ἄλλους
ταλαιπωρουμένους ὑπὸ ποικίλων περιστάσεων, ἔλεγεν: «Δὲν θὰ προσευχηθῶ, διὰ νὰ σὲ ἀπαλλάξῃ ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀσθένειάν σου, ἀλλὰ
θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ σοῦ δίνῃ ὑπομονή, γιὰ νὰ μπορέσης νὰ τὴν ὑπομείνης»!
Εἴθε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀγωνιζόμενοι
καὶ κοπιῶντες, νὰ διέλθωμεν τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν, καὶ νὰ λάβωμεν χάριν
καὶ Θεῖον ἔλεος κατ’ ἐκείνην τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ ἡμέραν τῆς Δευτέρας τοῦ
Κυρίου παρουσίας! Ἀμήν!
Ἀρχιμ.
Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν
Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2025
Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2025
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ὁ πόνος, σημαίνει … ἀγάπην! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ (2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025)
«Χριστῷ συνεσταύρωμαι» (Γαλ. Β΄ 20).
Ἡ σταύρωσις τοῦ Κυρίου!
Ποῖος ἄνθρωπος δὲν γνωρίζει τοῦτο
τὸ φοβερὸν γεγονός; Ποῖος, … εἴτε χριστιανός, εἴτε Ἰουδαῖος, εἴτε νέος, εἴτε
γέρων, εἶναι δυνατὸν ἵνα ἀγνοῇ τὸ μοναδικὸν καὶ κορυφαῖον καὶ ἀνεπανάληπτον τοῦτο
ἔγκλημα τῶν αἰώνων! Ποῖος δὲν συγκλονίζεται, - τῶν ἀθέων καὶ ἀπίστων, βεβαίως …
ἐξαιρουμένων! - ἀπὸ τὴν ὑπερτάτην ταύτην θυσίαν τοῦ Θεανθρώπου, καθ’ ἥν, «ἀπὸ
… ἕκτης ὥρας σκότος ἐγένετο ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἕως ὥρας ἐνάτης. …καὶ … τὸ καταπέτασμα
τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη εἰς δύο ἀπὸ ἄνωθεν ἕως κάτω, καὶ ἡ γῆ ἐσείσθη καὶ αἱ πέτραι ἐσχίσθησαν,
καὶ τὰ μνημεῖα ἀνεῴχθησαν καὶ πολλὰ σώματα τῶν κεκοιμημένων ἁγίων ἠγέρθη»
(Ματθ. ΚΣΤ΄ 45-53); Ποῖος, ἐπίσης, δύναται ἵνα κατανοήσῃ καὶ βιώσῃ ἐκεῖνα
τὰ φοβερὰ καὶ ἀσύλληπτα διὰ τὸν ἀνθρώπινον νοῦν μαρτύρια, ἅτινα ὑπέστη ὁ
Θεάνθρωπος Κύριος διὰ τὴν τοῦ κόσμου σωτηρίαν; Πολλοί, βεβαίως, χρησιμοποιοῦσιν
ἐντελῶς ἐπιπολαίως, τὴν φρᾶσιν, «περνῶ τὰ
μαρτύρια τοῦ Χριστοῦ», χωρίς, βεβαίως νὰ ἀντιλαμβάνωνται, ὅτι τοῦτο δὲν
πρόκειται ποτὲ νὰ συμβῇ, καὶ ὅτι αὐτὴ καθ’ αὐτὴ ἡ φρᾶσις αὕτη, - κατὰ τοὺς Ἁγίους
Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας, - εἶναι βλάσφημος καὶ ὑβριστική!
Τὸ Πάθος τοῦ Κυρίου μας, μόνον ὁ
Χριστός μας ἠδύνατο ἵνα ὑποφέρῃ! Ὅσον καὶ ἂν προσεπάθησαν οἱ ἄνθρωποι, εἴτε διὰ
λόγους εὐλαβείας, εἴτε δι’ ἐμπορικοὺς τοιούτους ἢ ἄλλους τινάς, ἵνα ἀναπαραστήσωσι
τοὺς πόνους καὶ τὰ βάσανα, σωματικά τε καὶ ψυχικά, … ἅπαντες οὗτοι δὲν ἠδυνήθησαν,
οὔτε ἐκ «τοῦ μακρόθεν», ἵνα αἰσθανθῶσιν ὅσα ἠσθάνθη καὶ ἐβίωσεν ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «διὰ
τὴν ἡμῶν σωτηρίαν»!
«Συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν»!
Βεβαίως, εἰς τὸν κατανυκτικότατον
ἐκεῖνον ὕμνον τῆς Μ. Δευτέρας, «Ἐρχόμενος ὁ Κύριος πρὸς τὸ ἐκούσιον πάθος
…», ἀκούομεν καὶ μελετῶμεν, ὅτι ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, μᾶς καλεῖ μὲ τὴν ὡς
ἄνω φρᾶσιν, ἵνα συμπορευθῶμεν μετὰ τοῦ Κυρίου, τὸν ὀδυνηρὸν δρόμον τοῦ
μαρτυρίου καὶ τοῦ Γολγοθᾶ, καὶ οὐχὶ μόνον ἵνα συνοδεύσωμεν Τοῦτον εἰς ἐκεῖνον τὸν
τόπον, ἀλλ’ ἵνα σταυρωθῶμεν μετ’ Αὐτοῦ, καὶ συνοδυνηθῶμεν, καὶ συναποθάνωμεν, …
«ἵνα
καὶ συζήσωμεν Αὐτῷ»!
Ὡς εἴπωμεν, ὅμως, τοῦτο εἶναι ἀδύνατον!
Ἀδύνατον ἵνα ὑπάρξῃ ἄνθρωπος, ὅσον γερὸς καὶ ἀνθεκτικὸς εἰς τὸν πόνον καὶ ἂν εἶναι,
ἵνα δυνηθῇ καὶ ὑπομείνῃ μὲ κάθε λεπτομέρειαν, τὸ σωματικὸν ἀλλὰ καὶ τὸ ψυχικὸν
Πάθος τοῦ Σωτῆρος! Καὶ τοῦτο, διότι - ὡς λέγῃ ὁ θεῖος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης, -
«αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἐνεργοῦσιν ὡς
παυσίπονον καὶ ναρκωτικὸν εἰς ἡμᾶς! Εἰς τὸν Ἀναμάρτητον Κύριον, ὅμως, τὸ τοιοῦτον
ἀναισθητικὸν δὲν ὑπῆρξεν, - καθ’ ὅσον Οὗτος Ἀναμάρτητος, - καὶ οὕτω, ἡ ὀξύτης τῶν
πόνων καὶ τῶν ὁδύνων εἰς Αὐτόν, ἦσαν πολλαπλάσιοι»!
Συνεπῶς, καὶ ἡ κατανυκτικὴ ἀνωτέρω
φρᾶσις, ἀλλὰ καὶ αὐτή, ἡ τοῦ Παύλου τὴν ὁποίαν καὶ διαπραγματευόμεθα, ἔχουσιν ἀσφαλῶς,
διαφορετικὴν σημασίαν!
«Ὁ παλαιὸς ἡμῶν ἄνθρωπος συνεσταυρώθη»!
Τὴν τοιαύτην φρᾶσιν, ἀκούομεν
συχνάκις εἰς τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα τοῦ Μυστηρίου τοῦ Βαπτίσματος, καὶ
διὰ ταύτης, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, θεωρεῖ ὡς «συ-σταύρωσιν» τοῦ Χριστιανοῦ,
τὴν ὕψιστον θυσίαν τῆς ὁλοκληρωτικῆς ἀφοσιώσεως τοῦ Χριστιανοῦ εἰς τὸν Κύριον, ἀλλὰ
καὶ τῆς, ἐξ ἴσου, παντελοῦς ἀποξενώσεως
τούτου, ἀπὸ τοῦ κόσμου καὶ τῶν κοσμικῶν ἡδονῶν καὶ ἐπιθυμιῶν! Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴν
ἔννοιαν ἔχει καὶ οὗτος ὁ λόγος τοῦ Ἀποστόλου πρὸ ὃν ἡ ἀναφορά μας! «Χριστῶ
συνεσταύρωμαι», σημαίνει, «ἔγινα
κοινωνὸς τοῦ σταυρικοῦ θανάτου τοῦ Χριστοῦ καὶ εἶμαι πεθαμένος, δὲν ζῶ δὲ πλέον
ἐγώ, ὁ παλαιὸς δηλαδὴ ἄνθρωπος, ἀλλὰ ζῇ μέσα μου ὁ Χριστός» (Ἑρμηνεία εἰς τὸν ὡς
ἄνω στίχον, ὑπὸ Π. Τρεμπέλα)! Ὑπ’ αὐτήν, συνεπῶς, τὴν ἔννοιαν, συνεσταυρώθη
καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος μετὰ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἠκολούθησε τὸν
δρόμον τὸν δύσκολον καὶ τραχύν, καὶ ἀρνούμενος τὰς ἀνέσεις καὶ ἡδονὰς τῆς μικρᾶς
καὶ ματαίας ταύτης ζωῆς, ἠγωνίσθη ἀφαντάστους ἀγῶνας καὶ θλίψεις …!
Τούτους τοὺς ἀγῶνάς του, τοὺς
περιγράφει εἰς τὴν ἐπιστολήν του πρὸς τοὺς Κορινθίους, ἐν συντομίᾳ ὡς ἑξῆς˙ «ὑπὸ Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα
παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν
τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν,
κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ,
κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις
πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι· χωρὶς
τῶν παρεκτὸς ἡ ἐπισύστασίς μου ἡ καθ᾿ ἡμέραν, ἡ μέριμνα πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν»
(Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 24-28)! Διὰ τούτων τῶν ταλαιπωριῶν καὶ κινδύνων, ἠγωνίσθη
καὶ ἐθυσίασε τὸν ἑαυτόν του διὰ τὴν Ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μας! «Συνεσταυρώθη» μετὰ
τοῦ Κυρίου, οὐχὶ κρεμάμενος ἐπὶ ξυλίνου Σταυροῦ, ἀλλὰ καθ’ ἡμέραν, διὰ τῶν ὡς ἄνω
θλίψεων καὶ κακουχιῶν!
Ὁ πόνος, σημαίνει … ἀγάπην!
Ὅταν ὁ Κύριος εὑρίσκετο μετὰ τῶν
μαθητῶν Του, πολλάκις προεμήνυσεν εἰς τούτους, ὅτι θὰ ὑποστῶσι θλίψεις καὶ
ταλαιπωρίας διὰ τὴν Ἀγάπην Του! «Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν
καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς
καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· … Παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων
καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν,
καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Λουκ. ΚΑ΄ 12-17)!
Τοὺς εἶχεν «ἑτοιμάσει» διὰ τὰς ἐπερχομένας δυσκολίας καὶ δοκιμασίας, καὶ
μάλιστα, κατὰ τρόπον φυσικὸν καὶ ἀναπόφευκτον! Οὐχὶ δὲ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἀπαιτοῦσεν
(ὁ Κύριος), καὶ τὴν θλίψιν καὶ τὴν βίαν, ὡς στοιχεῖα «καταλυτικά», διὰ τὴν
Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! Καὶ τοῦτο, ἀσφαλῶς, διότι … τὴν ἀγάπην του κάποιος, τὴν ἀποδεικνύει,
ὄχι τόσον ὑπὸ ὁμαλὰς συνθήκας καὶ εἰς «καιρὸν εἰρήνης», ἀλλὰ εἰς καταστάσεις ἐπικινδύνους
καὶ δυσκόλους!
Αὕτη ἡ ἀγάπη … εἶναι γνησία καὶ εἰλικρινής!
Ταύτην ζητεῖ καὶ θέλει ὁ Κύριός μας! Ταύτην, ἐπίσης, ὀφείλομεν ἵνα δίδωμεν καὶ ἐπιδεικνύωμεν
εἰς τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν μας, ἐφ’ ὅσον καὶ … «αὐτὸς πρῶτος ἠγάπησεν ἡμᾶς» (Α΄ Ἰωάν.
Δ΄ 19), καὶ ἐθυσιάσθη δι’ ἡμᾶς
καὶ … «ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου τῷ τιμίῳ (Αὐτοῦ) αἵματι» (Ὕμνος
Μ. Παρασκευῆς)!
Ταύτην τὴν ἔμπονον ἀγάπην, ἥντινα
δεικνύομεν εἰς τὰ πολὺ ἀγαπητά μας πρόσωπα, ἀλλὰ καὶ ταύτην ἥντινα ζητοῦμεν καὶ θέλομεν παρὰ τῶν ἄλλων.
Ἐκείνην, τὴν τοῦ καλοῦ Σαμαρείτου, ἀλλὰ καὶ τόσων ἄλλων Ἁγίων, οἵτινες ἐμιμήθησαν
τὴν Ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, καὶ ἔζησαν … «συσταυρούμενοι» μετ’ Αὐτοῦ! Ταύτην τὴν Ἀγάπην
ἂς προσφέρωμεν … πρὸς τοὺς πλησίον μας, - κυρίως δὲ πρὸς τοὺς ἐχθρούς ἡμῶν, - ὥστε,
μετὰ παρρησίας, νὰ ζητήσωμεν καὶ ἡμεῖς ταύτην, παρὰ τοῦ Δικαίου Κριτοῦ, κατὰ τὴν
ἡμέραν τῆς Κρίσεως!
Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν
Κυριακή 2 Νοεμβρίου 2025
«Για τους Γονείς της Ενορίας»





























