«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026
Κυριακή 29 Μαρτίου 2026
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)
«ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό» (Μάρκ. Θ΄ 28)
Ἡ ἀνθρωπίνη … δύναμις!
Πολλὰ ἔχουσι λεχθεῖ, ἀλλὰ καὶ ἔτι
λέγονται, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, διὰ τὴν δύναμιν καὶ ἀντοχὴν ἥντινα διαθέτει ὁ
«δυνατός» ἄνθρωπος! Εἰδικῶς, σήμερον, τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ ἄνθρωπος φαίνεται ἀσυγκράτητος
καὶ ἀνίκητος καὶ πρωταγωνιστής, εἰς τὴν ὅλην πρόοδον καὶ ἐξέλιξιν ἥντινα ζῶμεν
καὶ διερχόμεθα, οἱ πάντες θεωροῦσιν ὅτι ἡ ἐποχή μας αὕτη θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποκαλῇται
… «ἐποχὴ τοῦ ὑπερανθρώπου»! Εἰς πάσας τὰς ἐκφάνσεις τῆς παρούσης ζωῆς, ὁ ἄνθρωπος
δὲν ἐπιλύει ἁπλῶς τὰ προκύπτοντα προβλήματα, ἀλλὰ προχωρεῖ ἀκάθεκτος – θὰ ἐλέγωμεν,
- καὶ δημιουργεῖ καταστάσεις καὶ συνθήκας αἵτινες σκιαγραφοῦσι καὶ ἔτι
προδιαγράφουσιν ἓν μέλλον «ὑπέροχον καὶ λαμπερόν» τὸ ὁποῖον δὲν φαίνεται ἵνα
δύναταί τις, νὰ καταφέρῃ καὶ ἀναστείλῃ τὴν ἀκάθεκτον πορείαν του!
Πλέον, διὰ τοῦτον τὸν ὑπεράνθρωπον,
φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχεί τις ἀνώτερος καὶ ἰσχυρότερος, ὅστις νὰ δύναται ἵνά τον
ὑποτάξῃ καὶ σωφρονίσῃ καὶ ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτὸν ὅτι, «μέμνησο ὅτι θνητὸς εἶ»!
Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»!
Εἰς τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα,
ἠκούσαμεν ἀλλὰ καὶ εἴδαμε τὴν … ἀδυναμίαν τοῦ ἀνθρώπου! Παρ’ ὅτι ἀναφερόμεθα εἰς
ἐποχὰς καθ’ ἅς, δὲν εἶχεν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνα τὰ ἐπιτεύγματα ἅτινα θὰ ἠδύναντο ἵνα
τὸν πείσωσι ὅτι δύναται ἵνα ὑπεραίρεται, ἐν τούτοις … καὶ τότε καὶ πάντοτε, εὕρισκεν
οὗτος αἰτίας διὰ νὰ ὑψώνῃ τὸ σπιθαμιαῖον του ἀνάστημα!
Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται
εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, ὅπου … μεταμορφοῦται ἔμπροσθεν τῶν τριῶν μαθητῶν Του, τοῦ
Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννου! Οἱ ὑπόλοιποι ἐννέα μαθηταὶ εὑρίσκονται εἰς
τοὺς πρόποδας τοῦ ὄρους καὶ ἀναμένουσι τὸν Χριστόν …! Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην τῆς
ἀναμονῆς των, ἔρχεται εἷς πατήρ, σύρων, - κατὰ κυριολεξίαν, - τὸν
δαιμονιζόμενον υἱόν του, προκειμένου ἵνα φέρῃ τοῦτον εἰς τὸν Παντοδύναμον Θεὸν
καὶ εὕρῃ οὕτω τὴν θεραπείαν του! Ὅμως ὁ Κύριος δὲν ἔχει ἔλθει ἀκόμη ἀπὸ τὸ ὄρος!
Ἐθεώρησεν οὗτος αὐτονόητον ἵνα
φέρῃ τὸν δαιμονιζόμενον πρὸ τῶν ἐννέα μαθητῶν, θεωρῶν ὅτι, ὣς ὁ Διδάσκαλος, οὕτω
καὶ οἱ μαθηταί Του, θὰ ἠδύναντο ἵνα θεραπεύσωσι τὸν υἱόν του! Ὑπέθεσεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις
τῆς θεραπείας τοῦ υἱοῦ του ἦτο … θέμα διδασκαλίας καὶ τεχνικοῦ τινος τρόπου! Ἴσως
τοῦτο ἐθεώρησαν καὶ οἱ ἐννέα οὗτοι μαθηταί …! Προσεπάθησαν, λοιπόν, ἵνα διώξωσι
τὸν ἐμφωλεύοντα, εἰς τὸ παιδίον, δαίμονα, ἀλλά … εἰς μάτην! Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας
προσπαθείας καὶ ἐπιτιμήσεις, τὸ πονηρὸν πνεῦμα δὲν ὑπήκουεν καὶ δὲν ὑπετάσσετο
…! Ἤρχισαν τότε οἱ μαθηταὶ νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὴν … ἀδυναμίαν των! Ἤρχισαν νὰ αἰσθάνωνται
ὅτι, ἡ μαθητεία των πλησίον τοῦ Θεανθρώπου, δὲν ἔδιδεν εἰς τούτους, ἀντιστοίχους
δυνάμεις πρὸς ἐκείνας τὰς τοῦ Χριστοῦ! Ὡς ἐκ τούτου, ἠναγκάσθησαν ἵνα ὑποχωρήσωσι
καὶ ἀνέμενον τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Ἰησοῦ!
Ἡ Παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ!
Ὁ Κύριος ἐπέστρεψεν! Ὁ πατὴρ τοῦ
δαιμονιζομένου ἀνεθάρρησεν˙
καὶ ἔσπευσεν οὗτος, φέρων καὶ τὸν υἱόν του, πρὸς τὸν Κύριον! «Διδάσκαλε,
ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ,
ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον
τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν»! Μετὰ πόνου, ἀλλὰ
καὶ ἀπογνώσεως, ἐκθέτει, ἀφ’ ἑνός, τὸ τεράστιον βάσανόν του, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου
ἀναφέρει καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῶν ἐννέα μαθητῶν, ἵνα θεραπεύσωσι τὸν ἀσθενοῦντα!
Ὁ Διδάσκαλος ἐκφέρει … ἀναστεναγμὸν
καὶ θλίψιν, διὰ τὴν ἀπιστίαν ἐκείνης τῆς γενεᾶς! Εἶναι ἀδικαιολόγητος αὕτη, ἐφ’
ὅσον θὰ ἔπρεπεν ἵνα συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον! Θὰ ἔπρεπε, - ἐφ’ ὅσον, μάλιστα, εὑρίσκετο
ἐν σώματι ὁ Χριστὸς ἀνὰ μέσον αὐτῆς, - ἵνα, διὰ τῆς πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης εἰς
τὸν Θεόν, «ἀνταπεξέρχεται» εἰς τοιαύτας καὶ παρομοίας περιπτώσεις …! «Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως
πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;»
Καταδεικνύει, διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ὁ Κύριος, τὸν ψυχικόν Του πόνον, ἀλλὰ καὶ
τὴν «κούρασίν» Του ἥτις Τὸν ἔχει καταβάλει ἕνεκα τῆς τοιαύτης … ἀπιστίας! Ἀμέσως
δὲ ἐν συνεχείᾳ, καὶ πρὶν ἀκόμη ἐπιτιμήσει Οὗτος τὸ κατηραμμένον πνεῦμα, «εὐθέως
τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων»!
Αὕτη εἶναι ἡ Δύναμις τοῦ
Παντοδυνάμου Θεοῦ! Εἰς τὴν ἀδυναμίαν καὶ μικρότητα τοῦ ἐλαχίστου … ὑπερόπτου ἀνθρώπου˙ ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν δῆθεν ἰσχὺν
τοῦ μιαροῦ δαίμονος, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, καταλύει καὶ ἐκμηδενίζει τὴν δαιμονικὴν
φοβίαν! «Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ
μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν»!
«Ἐγώ σοι ἐπιτάσσω»! Πόσα,
ἀληθῶς, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, θὰ ἠδυνάμεθα ἵνα εἴπωμεν περὶ τῆς τοιαύτης … ἐπιταγῆς!
Ἰδοὺ ἡ … Δύναμις καὶ ἡ ἰσχύς! Ἂς κομπάζει καὶ ἂς ἐπαίρεται ὁ δυστυχὴς καὶ
«κακομοίρης» ἄνθρωπος, διὰ τὰ ἀσήμαντα ἐπιτεύγματά του! Ἂς ὑψώνει τὸ σπιθαμιαῖόν
του ἀνάστημα καὶ ἂς κοιτάζει μὲ βλάσφημον ὑπεροψίαν, ἀκόμη καὶ Αὐτὸν Τοῦτον τὸν
Παντοδύναμον Θεόν! Δυστυχῶς διὰ τοῦτον, θὰ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀπόλυτος ἀνυπαρξία
του, δι’ ἐκεῖνα τὰ ὑψηλὰ καὶ τεράστια καὶ … μετὰ θάνατον Αἰώνια! Ἐκεῖ, πάντοτε
θὰ αἰσθάνεται τὴν μικρότητα καὶ ἀδυναμίαν του, καὶ θὰ ἀναφωνῇ ἐν ἀπογνώσει … «πιστεύω,
κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ»!
Τὰ πνευματικὰ ὅπλα!
Ἐκ τῆς ἐξιστορήσεως τοῦ θαύματος,
εἶναι σαφές, ὅτι δὲν ἀναφέρεται τοῦτο, οὔτε διὰ νὰ προβάλῃ τὴν Παντοδυναμίαν τῆς
… Θείας Δυνάμεως, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῆς … ἀνυπάρκτου ἀνθρωπίνης ἰσχύος!
Ταῦτα εἶναι δεδομένα καὶ ἀδιαπραγμάτευτα!
Ἡ οὐσία τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς
περικοπῆς, εἶναι … νὰ πιστεύσωμεν ἡμεῖς οἱ ἐλάχιστοι ἄνθρωποι ὅτι … «πάντα
ἰσχύομεν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι ἡμᾶς Χριστῷ», κατὰ τὸ ἀποστολικόν! Εἶναι, τὸ
νὰ κατανοήσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος δὲν μᾶς ἔφερεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον … ἀνισχύρους
καὶ ἀσημάντους, ἀλλά – προστρέχοντας εἰς τὴν Θείαν Βοήθειαν, - πανισχύρους καὶ
παντοδυνάμους! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», διεβεβαίωσε τοὺς μαθητάς
Του ὀλίγον πρὸ τοῦ Πάθους Του. Καὶ τοῦτο μᾶς βεβαιώνει καὶ … περὶ τοῦ ἀντιθέτου
ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!
Κατὰ συνέπειαν, ἂς προστρέξωμεν εἰς
τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας, καὶ διὰ τῶν πανισχύρων ὅπλων τῆς προσευχῆς καὶ τῆς
νηστείας, καὶ τοὺς δαίμονας θὰ δυνάμεθα ἵνα φυγαδεύωμεν, ἀλλὰ καὶ πλησίον τοῦ
Δεσπότου Χριστοῦ, θὰ εἴμεθα ἀσφαλεῖς! Γένοιτο!
Ἀρχιμ.
Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν
Κυριακή 22 Μαρτίου 2026
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026
Δ Ι Ψ Ω
Τρίτη 17 Μαρτίου 2026
Ποία εἶναι ἡ … ψυχή; - π. Τιμόθεος Παπασταύρου
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ (15 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)
«Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν»
(Μάρκ. Η΄ 35).
Ποία εἶναι ἡ … ψυχή;
Πολλάκις, ἀδελφοί μου, ἀκούομεν
διὰ τὸν «ἀόρατον ἑαυτόν» μας, δηλαδὴ τὴν ἀθάνατον καὶ αἰωνίαν ψυχήν μας! Καὶ ἐκ
τῶν Θείων χειλέων Αὐτοῦ Τούτου τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ
καὶ ἐξ ἁπάντων τῶν Ἁγίων τῆς Πίστεως ἡμῶν, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε ὅμως,
καὶ διὰ τῆς ζωῆς καὶ πολιτείας των!
Ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, καὶ εἰς τὴν
Παλαιάν, ἀλλὰ περισσότερον καὶ ἐναργέστερον, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, ἀνεφέρθη
εἰς τοῦτον τὸν … ἑαυτόν μας, καὶ διὰ πλειόνων ἀλλὰ καὶ ἐντόνων χαρακτηριστικῶν
φράσεων, ὑπεγράμμισεν τὴν ἀξίαν ταύτης τῆς ψυχῆς, ἀλλὰ καὶ τὴν προτεραιότητα
ταύτης, ἔναντι παντὸς ἐπιγείου καὶ ὑλικοῦ στοιχείου! Εἰδικῶς, εἰς τὴν σημερινὴν
Εὐαγγελικὴν περικοπήν, ὁ Θεῖος Λόγος εἶναι κάθετος καὶ σαφέστατος καὶ ἀνατρέπει,
θὰ ἐλέγωμεν, ἅπαντα ἐκεῖνα τὰ «θορυβώδη καὶ ὀγκώδη» θεωρήματα, διὰ τῶν ὁποίων,
- κατὰ καιρούς, - προσεπάθησαν τινὲς ἵνα δείξωσι τὴν δῆθεν ἀξίαν καὶ σημασίαν
τοῦ ὑλικοῦ καὶ φθαρτοῦ σώματος ἡμῶν! «Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον
ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;»
(Μάρκ. Η΄ 36-37)!
Ἀλλὰ καὶ οἱ Ἅγιοί μας, - ὡς
προείπωμεν, - δι’ ἔργων καὶ λόγων, ἐπιβεβαιώνουσι τὴν ἀξίαν ἀλλὰ καὶ τὴν
προτεραιότητα τῆς ἀθανάτου ψυχῆς, ἔναντι τοῦ φθαρτοῦ καὶ θνητοῦ σώματος! Διὰ τοῦτο
ἀκριβῶς καὶ βλέπομεν εἰς τὰς βιογραφίας των, ὅτι ἔζων ἐπὶ τῆς γῆς, … ἔχοντες ὅμως
τὴν προσοχήν των εἰς τὸν Οὐρανόν! Παραβλέποντες τὰς ὑλικὰς ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις,
προετίμων, οἱ μὲν πατέρες καὶ ὅσιοι τὴν «βιαστικὴν» ζωὴν τῶν στερήσεων καὶ
κακουχιῶν, οἱ δὲ μάρτυρες, - προετίμων ἀντιστοίχως, - τὰ μαρτύρια, τοὺς
ξυλοδαρμούς, τὰς φυλακίσεις καὶ τὸν ὀδυνηρὸν σωματικὸν θάνατον, προκειμένου ἵνα
ἀναπαυθῶσιν αἱ ψυχαί των, «ἐν τοῖς κόλποις Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ»!
Ὁ πόλεμος κατὰ τῆς … ψυχῆς!
Ἐκ τῶν ὅσων προείπωμεν, εὐκόλως
καὶ ἀβιάστως ἐξάγεται τὸ συμπέρασμα, ὅτι ἀφ’ ἧς στιγμῆς ὁ Κύριος καὶ Θεός, ἐδημιούργησε
τὸν ἄνθρωπον καὶ ἔθετο τοῦτον εἰς τὸν Παράδεισον, μὲ σκοπὸν ἵνα ζῇ αἰωνίως ἐκεῖ
μετὰ τοῦ Δημιουργοῦ του, … ὁ μισάνθρωπος διάβολος, ἔθεσεν ὡς ἀπόλυτον σκοπόν
του, ἵνα διαλύσῃ τὴν Ἁγίαν αὐτὴν σχέσιν καὶ καταστρέψῃ τοῦτο τὸ ὑπέροχον
δημιούργημα τοῦ Κυρίου! Ἀφοῦ ἐπέτυχεν ἵνα ἐξαπατήσῃ τοὺς δύο πρωτοπλάστους καὶ ὁδηγήσῃ
τούτους εἰς τὴν ἀποστασίαν καὶ ἀπομάκρυνσιν ἐκ τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Παραδείσου, δὲν
ἔπαυσεν ἵνα μαίνεται ὅλο καὶ περισσότερον κατὰ τοῦ ἀνθρώπου! Καὶ τότε, εἰς τὴν
πρὸ Χριστοῦ ἐποχήν, βλέπομεν τὴν προσπάθειαν καὶ μανίαν του, προκειμένου νὰ
καθοδηγῇ τὸν ἄνθρωπον … «ἀπὸ πτώσεως εἰς πτῶσιν», ἀλλά, καὶ ἀφ’ ὅτου ἐξηπατήθη
οὗτος ἐκ τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν, καὶ συνετρίβη τὸ σκοτεινὸν βασίλειόν του, διὰ τοῦ ἐκουσίου
Πάθους καὶ τῆς Ἀναστάσεως, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἐκτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον εἰς ἀποστασίαν ἐκ
τοῦ νόμου καὶ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ!
Ἐπολλαπλασίασε τὰς «θανατηφόρους»
μεθόδους του, εἴτε διὰ τῶν ποικίλων μορφῶν τῆς ἁμαρτίας, εἴτε, ὅμως, καὶ διὰ τῆς
… βίας κατὰ τῶν «ἀνθρώπων τοῦ Θεοῦ»! Ηὔξησε τὸ μῖσος καὶ τὴν κακίαν τῶν εἰδωλολατρῶν
κατὰ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Πίστεως, καὶ ἐδημιούργησε τοὺς διωγμοὺς κατὰ τῶν Χριστιανῶν!
Οὕτω ὡδήγησεν ἑκατομμύρια Ἁγίους εἰς φρικτοὺς καὶ ὀδυνηροὺς θανάτους, εἰς τὴν
προσπάθειάν του ἵνα ὑποτάξῃ τούτους εἰς τὰ βρωμερὰ θελήματά του καὶ καταδικάσῃ
τὰς ψυχάς των εἰς τὸν αἰώνιον θάνατον τῆς κολάσεως!
Ἀλλὰ καὶ μετὰ τοὺς φοβεροὺς
διωγμούς, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἀγωνίζεται κατὰ τῶν πιστῶν τοῦ Κυρίου, καὶ «ἐφεῦρε»
τρόπους καὶ μεθόδους, προκειμένου ἵνα ἀποπροσανατολίζῃ τούτους (τοὺς ἀγωνιστάς)
καὶ «προσφέρει» εἰς τούτους τὴν κάθε μορφὴν ἁμαρτίας … ἐπιθυμητὴν προσιτὴν καὶ
εὔκολον!
Ἡ ἀντίστασις!
Ὅσον, ὅμως, οὗτος ὁ ἀνθρωποκτόνος
καὶ κακοποιός, εἰργάζετο καὶ ἔτι ἐργάζεται ἵνα ἀποτρέπῃ τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὴν
κατὰ Χριστὸν ζωήν, ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, διὰ τῆς ἀπείρου Αὐτοῦ Ἀγάπης καὶ τοῦ
Θείου ἐλέους Του, δὲν ἔπαυσεν ἵνα ἐνισχύῃ καὶ ἐνδυναμώνῃ, … «πάντας
τοὺς θέλοντας εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ»! Εἰς τὸ μένος τούτου τοῦ
δυσώδους καὶ μοχθηροῦ δαίμονος, ὁ Χριστὸς προσθέτει δύναμιν καὶ ὑπομονὴν εἰς τοὺς
ἀγωνιστάς! Εἰς τὰ καταχόνια ἐπιτηδεύματα καὶ σχέδιά του, ὁ Χριστιανὸς
προστρέχει εἰς τὰ ἱερὰ καὶ ἀθάνατα Μυστήρια τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας˙ καὶ ἄλλοτε μὲν διὰ τῆς
Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, «καθαρίζεται» καὶ ἀπενοχοποιεῖται ἀπὸ τὰς οἵασδήποτε
πτώσεις καὶ ἁμαρτίας του, ἄλλοτε δὲ διὰ τοῦ Ὑψίστου καὶ φρικτοῦ Μυστηρίου τῆς
Θείας Μεταλήψεως, ἀποκαθαίρεται καὶ ἁγιάζεται καὶ ἐπανανέρχεται εἰς τὸ πρῶτον
καὶ «Παραδείσιον» κάλλος, καὶ καθίσταται οὗτος … υἱὸς καὶ κληρονόμος τῆς
Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν!
Βεβαίως, αὕτη ἡ ἀντίστασις ἔγκειται,
ὄχι τόσον εἰς τὰς ἀνθρωπίνους δυνάμεις καὶ ἀντοχάς, ὅσον, κυρίως, εἰς τὴν ἄπειρον
καὶ ἀήττητον δύναμιν τοῦ Θεοῦ! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν»,
μᾶς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος, καὶ οὗτος ὁ Θεῖος Λόγος - ὡς καὶ ἅπαντες οἱ Θεῖοι
Λόγοι τοῦ Σωτῆρος, - ἰσχύει … κυριολεκτικῶς! Τὸ «οὐδέν», σημαίνει … ἀκριβῶς τοῦτο!
Δὲν ἰσχύει ἐν προκειμένῳ ὁ … «τρόπος τοῦ
λέγειν»! Ἐὰν ὁ Κύριος δὲν ἐργασθεῖ τὴν σωτηρία μας, τότε, ματαίως ἀγωνιοῦμεν
καὶ κοπιῶμεν δι’ αὐτήν! Παρ’ ὅλον τοῦτο, ὅμως, ἐὰν καὶ ἡμεῖς δὲν συγκαταβῶμεν
καὶ θελήσωμεν ταύτην τὴν σωτηρίαν μας, ὁ Κύριος, θεληματικῶς καὶ δυναστικῶς,
ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣῌ! Ἀρκεῖ, ἐν προκειμένῳ, ἵνα ἐνθυμηθῶμεν ἐκείνην τὴν
περίπτωσιν καθ’ ἣν ὁ Κύριος, ὅτε ἤρχετο εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Ναζαρέτ, καὶ ἠπίστουν
εἰς Αὐτὸν οἱ «πατριῶται» Του, «ἔλεγεν … ὅτι οὐκ ἔστι προφήτης ἄτιμος εἰ μὴ
ἐν τῇ πατρίδι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς συγγενέσι καὶ ἐν τῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Καὶ οὐκ ἠδύνατο
ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσε.
Καὶ ἐθαύμαζε διὰ τὴν ἀπιστίαν αὐτῶν» (Μάρκ. ΣΤ΄ 4-6)!
«Ὅς
γὰρ ἂν θέλῃ …»!
Ἀδελφοί μου, εἰς τὰ ὅσα
προείπαμεν, θὰ ἠδυνάμεθα, ἐν προκειμένῳ ἵνα προσθέσωμεν καὶ τοῦτο …! Εἶναι
βέβαιον ὅτι ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «θέλει πάντας ἀνθρώπους σωθῆναι καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἀληθείας
ἐλθεῖν»! Τοῦτο τὸ ἐπανέλαβε πολλάκις, προκειμένου νὰ μὴν ὑπάρχῃ οὐδεμία ἀμφιβολία
περὶ τούτου!
Συνεπῶς, ἡμεῖς ἀποφασίζομεν καὶ
παλαίομεν, ὅσον τὸ δυνατόν, προκειμένου ἵνα … ἐπιτύχωμεν! Ἔχοντες δὲ δεδομένην
τήν, μεθ’ ἡμῶν, Δύναμιν καὶ Βοήθειάν Του, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἐπιτύχωμεν τὴν Αἰωνίαν
ζωὴν καὶ μακαριότητα! Γένοιτο!
Ἀρχιμ.
Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν
Κυριακή 15 Μαρτίου 2026
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ἡ ἀπόδειξις τῆς Θεότητος! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)
«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ» (Μάρκ. Β΄ 9)
Ἡ ἀπόδειξις τῆς Θεότητος!
Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται
καὶ διδάσκει μέσα εἰς οἶκόν τινα εἰς τὴν πόλιν τῆς Καπερναούμ! Ὡς συνέβαινε
συνήθως, ἐγνωστοποιήθη ἀμέσως ἡ παρουσία Του εἰς τὸν χῶρον ἐκεῖνον, καὶ εἰς ἐλάχιστον
χρόνον … «συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν»!
Ὁ χῶρος τῆς οἰκίας ἐπληρώθη ἀπὸ τὴν παρουσίαν πολλῶν ἀνθρώπων˙ τόσων ὥστε, δὲν ἦτο
δυνατὸν νὰ πλησιάσῃ τις ἀκόμη καὶ πρὸς τὴν θύραν!
Τέσσαρες φίλοι, εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς
παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, φέρουν ἐπὶ τῶν ὤμων των παραλυτικόν τινα, καὶ ἀναζητοῦσι
τρόπον, προκειμένου ἵνα προσεγγίσωσιν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται καὶ διδάσκει ὁ
Κύριος! Ὁ σκοπός των … προφανής! Προσβλέπουσιν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ καὶ
πιστεύουσιν ὅτι δι’ Αὐτῆς τῆς Θείας δυνάμεως, ὁ φίλος των παραλυτικός, θὰ εὕρη
τὴν ὑγείαν του! Ὅμως, ὁ κόσμος εἶναι τόσος, ὥστε καὶ αὐτὴ ἡ προσέγγισις ἦτο ἀδύνατος!
Οὐδεὶς προτίθεται ἵνα παρέξῃ τόπον προκειμένου ὁ παραλυτικὸς νὰ φθάσῃ εἰς τὸν …
Ἱατρόν!
Ὅμως, ἡ ἀγάπη … «ποιεῖ
καὶ ὑπὲρ τὴν δύναμιν»! Οἱ φίλοι οὗτοι ἀποφασίζουσι μίαν τολμηρὰν λύσιν
…! Ἀναβαίνουσιν εἰς τὴν στέγην τῆς οἰκίας καὶ ἀναβιβάζουσι καὶ τὸν παράλυτον,
καί … «ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿
ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο»! Διὰ τῆς ὀπῆς ἥντινα ἤνοιξαν ἐπὶ τῆς στέγης,
καταβιβάζουσι τὸν ἀσθενῆ πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ Διδασκάλου!
Ὁ Κύριος συνεκινήθη ἀλλὰ καὶ εἶδεν
ὡς Θεός, τὴν πίστιν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων καὶ διακόπτων τὴν διδασκαλίαν Του, λέγει
πρὸς τὸν παραλυτικόν: «τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου»!
«Βαρυτάτη καὶ βλάσφημος» φρᾶσις μέσα εἰς ἓν θεοκρατικὸν καθεστώς! Οἱ
παριστάμενοι γραμματεῖς, ἤρχισαν καὶ διελογίζοντο λογισμοὺς κατὰ τοῦ Χριστοῦ! «Τί οὗτος
οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;»
Δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἵνα διακρίνωσι καὶ πιστεύσωσιν ὅτι οὗτος ὁ Ἰησοῦς, εἶναι ὁ
Θεάνθρωπος Κύριος! Παρ’ ὅλα τὰ θαύματά Του, δὲν θέλουσιν ἵνα ἀποδεχθῶσιν ὅτι ὁ
Θεὸς ἵσταται ἐνώπιόν των! Ἀκόμη καὶ ὅταν ὁ Ἰησοῦς εἰσέρχεται εἰς τὴν … λογικήν
των καὶ ἀποκαλύπτει τοὺς κατηγορητικοὺς λογισμούς των, ἀκόμη καὶ τότε
παραμένουσιν ἀμετακίνητοι εἰς τὴν ἄρνησίν των!
«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον …;»
Θεωρῶσιν οἱ παριστάμενοι ἐκεῖνοι Γραμματεῖς,
ὅτι ὁ Κύριος ἐπέλεξε τὸ … εὐκολώτερον! Ἀντὶ τοῦ δυσκολωτέρου, - δηλαδὴ τῆς
θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐνόμιζον … ἀπίθανον, - ἐπέλεξεν ὁ Χριστός,
τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτημάτων, ἥντινα καὶ δὲν θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποδείξῃ, ὡς ἐνόμιζον!
Ὅμως ὁ Κύριος διέψευσεν τὰς ὑποθέσεις τοῦ διεστραμμένου νοός των, καὶ τοὺς ἐρωτᾷ:
«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν
τῷ παραλυτικῷ ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν
σου καὶ περιπάτει;»
Τοὺς ἐρωτᾶ μέν, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν τοὺς ἀποκαλύπτει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ μαρτυρεῖ
τὴν Θεότητά Του! Γνωρίζει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν καρδιῶν των! Ποῖος ἄλλος ἐκτὸς
τοῦ Παντογνώστου Θεοῦ, δύναται ἵνα ἔχῃ πρόσβασιν εἰς τὰ ἀπόρρητα τῶν διανοιῶν ἡμῶν,
παρὰ Μόνος Αὐτὸς Οὗτος ὁ Δημιουργὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν;
Διὰ νὰ τοὺς δείξῃ δὲ ἐπὶ πλέον, ὅτι διὰ τὸν Θεὸν δὲν ὑπάρχουσιν
… εὔκολα καὶ δύσκολα, καὶ ὅτι ὄντως ὁ Χριστὸς δύναται ἵνα συγχωρῇ ἁμαρτίας - ὡς
ὁ Μόνος Ἀληθινὸς Θεός, - δίδει ἐντολὴν εἰς τὸν κατάκοιτον … «Σοὶ
λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου». Ἡ
συγχώρησις τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Παραλυτικοῦ, μαρτυρεῖται … ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος,
δηλαδὴ τῆς θεραπείας του! Συνεχωρήθησαν αἱ ἁμαρτίαι του, αἵτινες ἦσαν ἡ αἰτία τῆς
ἀσθενείας αὐτοῦ καὶ συνεπῶς ἐθεραπεύθη καὶ ἠγέρθη ἐκ τῆς κλίνης τῆς ἀσθενείας
του! Οὐχὶ δὲ μόνον τοῦτο˙ ἀλλὰ καὶ αἴρει τὸν κράβαττόν του καὶ - κατὰ τὸ
κέλευσμα, - ὑπάγει εἰς τὸν οἶκόν του!
Τὸ κατόρθωμα τῆς
… ἀγάπης!
Ὅταν, ἀδελφοί μου, «ἐπηρώτησεν εἷς … νομικός», τὸν
Κύριο καὶ Διδάσκαλο, «πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ
μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; Ὁ … Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ
καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου. Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ
μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν»
(Ματθ. ΚΒ΄ 35-39)! Ἐν προκειμένῳ, δίδει ἓν μικρὸν «προβάδισμα» εἰς τήν,
πρὸς τὸν Θεόν, ἀγάπην, ἔναντι ἐκείνης τῆς, πρὸς τὸν πλησίον! Τοῦτό δε, διότι, ὣς
ἠκούσαμεν τὴν προηγουμένην Κυριακὴν τῆς «Μελλούσης κρίσεως», αὕτη ἡ, πρὸς τὸν
πλησίον, ἀγάπη, εἶναι ἐκείνη ἥτις καὶ καταδεικνύει ἐν τέλει τὴν ἀγάπην μας πρὸς
τὸν Θεόν! «Ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»!
Ὁ «μαθητὴς τῆς Ἀγάπης», τοὐτέστιν ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης
ὁ Θεολόγος, ὁμιλῶν περὶ ταύτης τῆς ὑψίστης καὶ κορυφαίας ἀρετῆς, λέγει: «Ὁ λέγων
ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. Ὁ ἀγαπῶν
τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν· ὁ δὲ μισῶν
τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἷδε ποῦ
ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ» (Α΄ Ἰωάν. Β΄ 9-11)!
Τὰ λόγια ταῦτα, εἶναι ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικά, καὶ καταδεικνύουσι τὴν γνησίαν
καὶ οὐσιαστικήν, πρὸς τὸν πλησίον, Ἀγάπην!
Ταύτην, ἀκριβῶς, τὴν ἀγάπην, διακρίνει καὶ ἐπιβραβεύει ὁ
Χριστός, εἰς τὸ θαῦμα τὸ ὁποῖον καὶ ἠκούσαμεν! Σκοπὸς τῆς ἱερᾶς ἀφηγήσεως, δὲν
εἶναι ἀσφαλῶς, ἵνα ἐπλαγῶμεν ἐκ τοῦ «μεγέθους» αὐτοῦ τούτου τοῦ θαύματος, ἀλλὰ ἵνα
ἴδωμεν … ὅτι τοῦτο τὸ Θαῦμα, εἶναι πρωτίστως, ἐπίτευγμα τῆς, πρὸς τὸν Κύριον,
πίστεως καὶ τῆς, πρὸς τὸν πλησίον, ἀγάπης!
Ὁ ἀγὼν τῆς ἀρετῆς!
«Διαπλέοντες» ἤδη, φίλοι μου καὶ ἐν
Χριστῷ ἀδελφοί μου, «τὸ πέλαγος» τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, καὶ
προσδοκῶντες ἵνα «καταπλεύσωμεν» ἐπιτυχῶς, εἰς τὸν «εὔδιον λιμένα» τῆς τοῦ
Χριστοῦ Ἀναστάσεως, ὀφείλομεν ἵνα κατανοήσωμεν, ὅτι … «ἀληθὴς νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις»!
Βεβαίως, ἐπιβάλλεται ἡ νηστεία τῶν ἀπηγορευμένων, ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας, τροφῶν, ἀλλὰ
αὕτη θὰ πρέπῃ, πρωτίστως καὶ οὐσιαστικῶς, ἵνα «συνοδεύῃται», ὑπὸ τῶν Ἁγίων ἀρετῶν
… ὧν πρ΄τη καὶ κορυφαία ἐστὶν ἡ … Ἀγάπη!
Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου
Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν




















