«Λάθος» … δρόμος! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΔΩΔΕΚΑΤΗΣ ΛΟΥΚΑ (21 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2024) 

«Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; Οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;» (Λουκ. ΙΖ΄ 17).

 

Ἡ παράκλησις!

Δέκα ἄνθρωποι, καταδικασμένοι εἰς ὀδυνηρὸν καὶ πολὺ σκληρὸν θάνατον, σπεύδουσι πρὸς τὸν Κύριον καὶ τοὺς μαθητάς Του, οἱ ὁποῖοι διέρχονται ἀπὸ τὸν τόπο ἐκεῖνο τῆς … καταδίκης των! Δὲν παρενόμησαν, καὶ δὲν ἐγκλημάτησαν, καὶ δὲν προέβησαν εἰς πράξεις καὶ ἐνεργείας, αἵτινες κατεδικάζοντο ὑπὸ τοῦ Μωσαϊκοῦ νόμου, διὰ … σκληροῦ θανάτου! Ἁπλῶς, … ἠσθένησαν καὶ ἐνόσησαν ὑπὸ τῆς βαρυτάτης καὶ μεταδοτικῆς, ἀλλὰ καὶ ἀνιάτου νόσου τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, τὴν λέπρα! Ὡς ὥριζεν, συνεπῶς, ὁ Μωσαϊκὸς νόμος, οἱ τοιοῦτοι ἀσθενεῖς, θὰ ἔπρεπε ἵνα ἀπομακρύνωνται ἐκ τῶν κατοικουμένων περιοχῶν, ἀκόμη δέ, καὶ ἀπὸ τὰς ἰδίας οἰκογενείας των, καθόσον ἡ λοιμώδης καὶ θανατηφόρος αὕτη νόσος, ἠπείλῃ οἷονδήποτε θὰ ἤρχετο, οὐχὶ μόνον εἰς ἁπλῆν ἐπαφήν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸν ἴδιον χῶρον, … συγχρωτιζόμενον μετὰ τοῦ νοσοῦντος!

Εἰς τὸν ἐρημικὸν τόπον εἰς τὸν ὁποῖον κατῴκουν καὶ διήρχοντο τὰ ἔχατα τῆς παρούσης ζωῆς των, ἤκουσαν ὅτι διέρχεται ὁ Κύριος Ἰησοῦς μετὰ τῶν μαθητῶν Του. Γνωρίζοντες δὲ ἐξ ἀκοῆς, τὰ ἄπειρα θαύματα ἅτινα Οὗτος ἐποίει, … «ἔστησαν πόρρωθεν, καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· Ἰησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς» (Λουκ. ΙΖ΄ 12-13)! Ὁ Χριστὸς ἐπόνεσεν βλέπων τὴν ἀθλίαν καὶ φοβερὰν κατάστασίν των˙ καὶ ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς ἱκεσίας καὶ τὰς παρακλήσεις των, τοὺς διατάσσει ἵνα … «πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι»! Καὶ ἐνῶ ἐπορεύοντο πρὸς τοὺς ἱερεῖς, οἵτινες εἶχον τὴν ἀρμοδιότητα ἵνα ἐπιβεβαιώνωσι τὴν θεραπείαν καὶ ἀποκατάστασιν τῆς ὑγείας τῶν λεπρῶν, … «ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν»! Ἡ χαρά των, ὡς δυνάμεθα ἵνα φαντασθῶμεν, ἦτο ἀπερίγραπτος˙ καὶ ὅταν πλέον λαμβάνουσι τὴν ἀπαραίτητον ἱερατικὴν πιστοποίησιν, ἀνεχώρησαν …

 

«Λάθος» … δρόμος!

Ἀνεχώρησαν μέν, ἀλλὰ πρὸς … λάθος κατεύθυνσιν! Ἀνεχώρησαν καὶ ἔτρεχον ἵνα συναντήσωσι τοὺς οἰκείους των! Τὰς συζύγους των καὶ τὰ τέκνα των τοὺς ὁποίους εἶχον … «ξεγράψει» καὶ δὲν ἐπίστευον ποτὲ ὅτι θὰ τοὺς συνήντων καὶ πάλιν εἰς τὴν ζωὴν ταύτην! Τρέχουσιν ἵνα … ἐπανέλθωσι καὶ πάλιν εἰς τὴν ζωήν των! Ὅμως, ὡς ἤδη εἴπωμεν, τρέχουσι πρὸς … λάθος κατεύθυνσιν! Εἷς, βεβαίως, ἐξ αὐτῶν τῶν δέκα, δὲν βιάζεται ἵνα τρέξῃ πρὸς τοὺς οἰκείους του! Εἶναι ὁ μόνος, ὅστις καὶ θὰ τρέξῃ πρὸς τὴν σωστὴν κατεύθυνσιν! Δὲν σκέπτεται ὅτι εἶναι ὁ ἴδιος … Σαμαρείτης καὶ ὅτι ὁ εὐεργέτης του εἶναι ὁ Κύριος, (ὁ φαινόμενος) Ἰουδαῖος! Τὸ διαχρονικὸν μῖσος, ἀναμέσον Ἰουδαίων καὶ Σαμαρειτῶν, δὲν προέχει εἰς τὴν καρδίαν τούτου! Αἰσθάνεται βαθεῖαν τὴν ὑποχρέωσιν, ἵνα σπεύσῃ καὶ ἀσπασθῇ τοὺς … πόδας τοῦ Εὐεργέτου του! Ἐκτιμᾷ τὸ ὑπέροχον καὶ τεράστιον δῶρον τῆς θεραπείας του καὶ ἐπιστρέφει ἐκεῖ ὅπου ὁ Κύριος περιμένει …!

Ναί, περιμένει ὁ Χριστός, ἵνα ἀκούσῃ ἕνα … «εὐχαριστῶ»! Περιμένει ὁ Κύριος ἐκεῖνο ποὺ θὰ … ἐπεριμέναμεν ὅλοι! Περιμένει τὴν εὐγνωμοσύνην ἀπὸ τοὺς εὐεργετουμένους! Περιμένει, … διὰ τοῦτο καὶ ἀπορεῖ! «Οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; Οἱ δὲ ἐννέα ποῦ;» Ὅταν βλέπῃ ὅτι μόνον ἕνας ἐκ τῶν δέκα ἐκείνων, αἰσθάνεται τὴν ὑποχρέωσιν, ἵνα ἐπιστρέψῃ καὶ εὐχαριστήσῃ τὸν εὐεργέτην του, … ἐκδηλώνει τὴν ἀπορίαν Του, ἀλλὰ καὶ ἐν ταὐτῷ τὸ δικαιολογημένον παράπονόν του! Ἐκδηλώνει, ἐκεῖνο ποὺ θὰ ἐξεδήλωνεν ἕκαστος ἐξ ἡμῶν εἰς ἀντιστοίχους περιπτώσεις κατὰ τὰς ὁποίας συμβαίνει, εὐεργετηθέντες ὑφ’ ἡμῶν ἵνα ἐκδηλώνωσι τὴν … ἀχαριστίαν των!

 

Τὸ «εὐχαριστῶ», … ὑποχρεώνει!

Παρ’ ὅτι, εἰς τὰς εὐχαριστίας τῶν … εὐγνωμόνων, ἀπαντοῦμεν, συνήθως, μὲ εὐγένειαν, καὶ προσποιούμεθα ὅτι … δὲν χρειάζεται νὰ μᾶς εὐχαριστοῦν, ὅμως ἐνδομύχως, θέλομεν καὶ ἀπαιτοῦμεν, εἰς κάθε μικρὸν ἢ μεγάλο δῶρον, νὰ δεχώμεθα τὰς εὐχαριστίας ἀλλὰ καὶ τὴν ἐκτίμησιν τοῦ δώρου μας! Τοῦτο, εὐκόλως τὸ διαπιστώνομεν ὅταν κάποιος παραλαμβάνῃ τὸ δῶρον μας καί, εἴτε τὸ ὑποτιμᾷ, εἴτε, ὅμως, καὶ δὲν ἔχει τὴν στοιχειώδη εὐγένεια, νὰ μᾶς εὐχαριστήσῃ! Καὶ εἰς τὰς δύο ταύτας περιπτώσεις, πικραινόμεθα καὶ … πολλάκις ἀγανακτῶμεν!

Τὴν ἰδίαν, ὅμως, ἀνταπόκρισιν εἰς τὴν ἀχαριστίαν, βλέπομεν σήμερον καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον! Θέλει τὸ … «εὐχαριστῶ»! Καὶ συνεπῶς … ὀφείλομεν τὸ «εὐχαριστῶ» εἰς οἷονδήποτε μᾶς εὐεργετεῖ, … καθ’ οἷονδήποτε τρόπον!

Ὅμως, ἐνῶ τὸ θέλομεν, … τὸ λέγομεν;;; Διὰ νὰ εἴμεθα εἰλικρινεῖς, … μία στοιχειώδης εὐγένεια μᾶς «πιέζει», συνήθως, νὰ εὐχαριστῶμεν ἐκείνους οἵτινες δεικνύουσι τὴν ἀγάπην των πρὸς ἡμᾶς! Καὶ εἰς τὴν προσφορὰν δώρων, ἀλλὰ καὶ εἰς καλοπροαιρέτους συμβουλάς, καὶ εἰς τό, ἐξ ἀγάπης, ἐνδιαφέρον πολλῶν ἀγαπώντων ἡμᾶς, … ἐκφράζομεν τὰς εὐχαριστίας μας! Θέλομεν, - καὶ καλῶς πράττομεν, - ἵνα δεικνύομεν καὶ ἡμεῖς, τὴν ἐκ τῆς εὐχαριστίας ἀγάπην μας πρὸς τούτους! Εἰς τὸν Θεόν, ὅμως …;

Ἔχομεν, ἆραγε, ἀναλογισθεῖ ποτέ, πόσα δῶρα, μικρὰ καὶ μεγάλα, λαμβάνομεν καθ’ ἑκάστην στιγμήν, ἀπὸ τὸν Θεόν; Πολλὰ ἐκ τούτων, τὰ ζητοῦμεν εἰς τὰς δυσκόλους στιγμάς μας καὶ ἄλλα … τὰ περισσότερα καὶ ὑψηλότερα, μᾶς τὰ παρέχει ἀπὸ τὴν ἀγάπην Του! Ἐκτιμήσαμε ποτέ, τὴν ὑγείαν, τὸν ἀέρα, τὸ ὕδωρ, τὸν ὕπνον, … καὶ τὰ τόσα ἄλλα, μικρὰ ἀγαθά Του; Κάποτε, ἐνθυμοῦμαι, ὁ ἀοίδιμος διδάσκαλος, π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος, μετὰ ἀπὸ κάποιο τραγικὸ συμβάν, … μᾶς ἠρώτησε: «Παιδιά μου, εὐχαριστήσαμε ποτὲ τὸν Θεόν, διότι περιπατοῦμε, ἢ διότι ἀναπνέομεν, ἢ ἀκόμη, διότι εὐκόλως τρώγομεν, ἤ κοιμώμεθα, ἢ πράττομεν τὸ ὅ,τιδήποτε αὐτονόητον (κατὰ τὴν ἄποψίν μας!); Ἂς μάθωμεν νὰ εὐχαριστῶμεν τὸν Κύριον, διότι πολλοί, πάρα πολλοί, ταῦτα τὰ … αὐτονόητα δι’ ἡμᾶς, δὲν δύνανται οὔτε κἂν νὰ τὰ … διανοηθῶσι»!

Εἶπον δέ, τὴν λέξιν … «μικρά», διότι ὑπάρχουσι καὶ τὰ μέγιστα τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνομεν, ἀλλὰ οὐδέποτε ἐκτιμήσαμεν! Θέλομεν, ἐπὶ παραδείγματι, νὰ προσευχηθῶμεν, ἢ νὰ ἐξομολογηθῶμεν, ἢ νὰ μεταλάβωμεν τῶν Ἀχράντων μυστηρίων! Ἐσκέφθημεν ποτέ, ποίας τιμὰς περιποιεῖται εἰς ἡμᾶς ὁ Κύριος, μέσῳ τούτων τῶν … ὑψίστων; Ἀνελογίσθημεν ποτὲ τὸ βάρος ἑκάστης ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν μας, καὶ πόσον «εὐκόλως καὶ συντόμως» μᾶς συγχωρεῖ ὁ Κύριος; Τὸν εὐχαριστήσαμεν ὅμως, ποτέ;;; Τὸν εὐχαριστήσαμε διὰ τὸ ὅτι … μεταλαμβάνομεν τὸ Ἅγιον Σῶμά Του καὶ τὸ πανακήρατον αἷμά Του; Βαρυνώμεθα ἐνδομύχως, διὰ τὴν ἀχαριστίαν τῶν ἑννέα λεπρῶν και, βεβαίως, ἀπολύτως δικαιολογημένως˙ ἡμεῖς, ὅμως … τὸ ἴδιον δὲν κάνομεν;

Κάποτε, εὑρισκόμενος εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, καὶ συζητῶν μετά τινος μοναχοῦ, περὶ τοῦ θέματος τούτου, μοῦ μετέφερε τὴν ἄποψιν Ἁγίου πατρός τινος τῆς Ἐκκλησίας, ὅστις λέγει τοῦτο τὸ καταπληκτικόν: «Ὁ Κύριος … ὑποχρεώνεται εἰς ἐκεῖνον, ὅστις αἰσθάνεται τὴν ἀνάγκην νὰ Τὸν εὐχαριστῇ διὰ τὰς ἀπείρους δωρεάς Του, καὶ τοῦ ἐπιφυλάσσει, ἀκόμη περισσοτέρας καὶ μεγαλυτέρας … εὐλογίας»!!!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Ο Καραγκιόζης στον κινηματογράφο (βίντεο)

 

Ο Καραγκιόζης σε 3D ταινία. 

Κυριακή 14 Ιανουαρίου 2024

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ὑπάρχουσι σήμερον … προφῆται καὶ προφητεῖαι; - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΩΤΑ (14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2024) 

«ἵνα πληρωθῇ τὸ ρηθὲν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγοντος» (Ματθ. Δ΄ 14).

 

«Καλὴ χρονιά»!

Ἐπειδὴ τὸ ἆρθρο τοῦτο, εἶναι τὸ πρῶτον εἰς τὸ νέον ἔτος 2024, θεωροῦμεν ἀπαραίτητον ἵνα ἐκφράσωμεν τὰς ἐγκαρδίους εὐχάς μας ἐπὶ τῇ ἀνατολῇ τούτου! Βεβαίως, ἀποστασιοποιούμεθα ἐκ τῶν συνήθων … καθιερωμένων «εὐχῶν», αἵτινες ἀκούονται καὶ ἐπαναλαμβάνονται κατὰ κόρον, ἄνευ οὐσίας, ἐξ ἐπισήμων καὶ ἀνεπισήμων χειλέων! Ἐπιθυμοῦμεν, αἱ εὐχαί μας νὰ εἶναι «ἐκ καρδίας» καὶ οὐχὶ συνήθεις καὶ «πεπατημέναι» καὶ ἀνούσιοι! Οὐχὶ εὐχαὶ … κατὰ καθῆκον καὶ «κατὰ τὸ εἰθισμένον», ἀλλὰ εἰλικρινεῖς καὶ πραγματικαί … !

Ἐκουράσθημεν ἵνα ἀκούωμεν τό, «καλὴ χρονιά», καθὼς καὶ τὰς γνωστὰς προσθήκας, … «μὲ ὑγεία καὶ εὐτυχία καὶ ἀγάπη»! Ναί! Ἀκούονται εὐχαρίστως καὶ … εἴθε ἵνα ἐδίδωμεν προσοχὴν εἰς τὰς τοιαύτας εὐχάς! Ἴσως τότε νὰ εἴχωμεν βελτιώσῃ καὶ διορθώσῃ πολλά, καὶ εἰς τὴν ζωήν μας ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παραπαίουσαν κοινωνίαν μας! Ὅμως, αἱ εὐχαὶ αὗται … κατήντησαν ὡς προείπωμεν, ἐπιπόλαια λόγια καὶ «παγεραὶ» εὐγένειαι!

Ἀλλαγή, … εἶναι ἡ δική μας εὐχή! Ἀλλαγὴ εἰς τὴν ἁμαρτωλὸν ζωήν μας! Ἀλλαγὴ εἰς τὴν ἀρνητικὴν «σχέσιν» μας μὲ τὸν Κύριον καὶ τὴν Ἐκκλησίαν Του! Ἀλλαγὴ εἰς τὰς ἐγωϊστικὰς καὶ ὑποκριτικὰς καὶ ἐχθρικὰς σχέσεις μας μὲ τοὺς συνανθρώπους μας! Ἀλλαγή, εἰς τὸν ἁμαρτωλὸν καὶ διεφθαρμένον τρόπον ζωῆς μας! Ἀλλαγὴ τοιαύτη καὶ τοσαύτη, ὥστε ὁ νέος χρόνος νὰ ἀποδειχθῇ «ἐν τοῖς πράγμασιν» ὅτι θὰ ὑπάρξῃ … καλὸς καὶ ἅγιος! Ἐὰν ἡμεῖς παραμένωμεν … οἱ ἴδιοι καὶ ἀρκούμεθα εἰς τὴν ἀμετανοησίαν μας καὶ πνευματικὴν ἀνεπάρκειάν μας, οὐδέποτε θὰ ὑπάρξῃ … νέος χρόνος, σύμφωνος πρὸς τὰς εὐχάς μας!

 

Αἱ προφητεῖαι!

Μετὰ τὰς «ἀπαιτουμένας» ἑορτίους εὐχάς μας, «ἐρχόμεθα» εἰς τὸ θέμα μας! Κατ’ ἐπανάληψιν ἠκούσαμεν, ἀλλὰ καὶ πολλάκις ἀκούομεν, ἐκ τῶν Ἁγιογραφικῶν ἀναγνωσμάτων ταύτην τὴν φρᾶσιν ἢ καὶ ἄλλας παραμοίας! Αἱ προφητεῖαι, αἵτινες προελέχθησαν ὑπὸ τῶν προφητῶν, περὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ περὶ πολλῶν ἄλλων ἀναμενομένων γεγονότων τε καὶ προσώπων, ἀποτελοῦσι τὴν «ἐγγύησιν» διὰ τὸ ὅτι, ὁ Κύριος Ἰησοῦς, εἶναι αὐτὸς ὁ ἴδιος ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, καὶ ὡς ἐκ τούτου αἱ προφητεῖαι αὗται, ἐλέχθησαν, ὑπὸ τῶν ἐπιλεγμένων ὑπὸ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, προφητῶν, καὶ εἶναι λόγια … Θεῖα! Πρὸς τοῦτο, βεβαίως, ἀπαντῶνται εἰς τὰ ἱερὰ κείμενα τῆς Καινῆς Διαθήκης, καὶ ὑπ’ αὐτῶν «προσυπογράφεται» ἡ ὅλη Ἀλήθεια καὶ αὐθεντικότης τῆς … Πίστεως ἡμῶν!

Διὰ τῶν προφητῶν, ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, καθωδήγησεν ὁ Κύριος τὸν … πεπτωκότα ἄνθρωπον, εἰς τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας! Διὰ τῶν, … Μωϋσέως, Δαυΐδ, Ἡσαΐου, Ἰερεμίου, Ἰεζεκιήλ, Ἄννης, Δεββώρας καὶ πολλῶν ἀκόμη, ἐδείκνυεν ὁ Πανάγαθος Θεός, τὸ ἀμέριστον ἐνδιαφέρον Του καὶ τὴν ἄπειρον ἀγάπην Του, πρὸς τὸν σκληροτράχηλον καὶ ἀγνώμονα ἄνθρωπον καὶ τὸν ἐπαρρηγόρει καὶ τὸν ἐνίσχυεν καὶ τὸν ἐνεδυνάμωνε …! Παρ’ ὅτι δέ, πολλάκις, οἱ τοιοῦτοι προφῆται ἐκινδύνευον καὶ ἠπειλοῦντο ὑπὸ τοῦ λαοῦ καὶ τῶν ἀρχόντων, ὁ Κύριος τοὺς ἐστήριζεν καὶ … ὁ προφητικὸς λόγος των, ἔμενε καὶ ἐκρατεῖτο εἰς τὰς καρδίας τοῦ λαοῦ!

Ἀφ’ ἧς στιγμῆς δὲ ἦλθεν ὁ Μεσσίας καὶ αἱ, περὶ τούτου, προφητεῖαι ἐπραγματοποιοῦντο, ὁ Κύριος, ἀλλὰ καὶ ἡ Ἐκκλησία Του, ἐφύλαξαν καὶ φυλάσσουν τὰς τοιαύτας προφητείας, … ὡς Θεῖα Λόγια, καὶ πολλάκις ὁ Ραββὶ εἰς τὰς διδασκαλίας Του καθωδήγει τὸν λαὸν καὶ διὰ τῶν προφητειῶν! Τοῦτο βλέπομεν καὶ ἐκεῖ εἰς τήν, «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν Του», ἀλλὰ καὶ ἀπευθυνόμενος κατ’ ἰδίαν πρὸς τοὺς μαθητάς Του, καὶ καταγγέλων τὰς ἐκτροπὰς τῶν ὑποκριτῶν, Γραμματέων τε καὶ Φαρισαίων, ἀλλὰ καὶ εἰς πᾶσαν ἄλλην περίπτωσιν! «Ἀρξάμενος ἀπὸ Μωϋσέως καὶ ἀπὸ πάντων τῶν προφητῶν διηρμήνευεν αὐτοῖς ἐν πάσαις ταῖς γραφαῖς τὰ περὶ ἑαυτοῦ» (Λουκ. ΚΔ΄ 27), μᾶς ἐνημερώνει ὁ Θεῖος Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ὅταν ὁδεύων μετὰ τοῦ Κλεόπα πρὸς τοὺς Ἐμμαούς, τοὺς ἐπλησίασεν ὁ Κύριος ὡς ἄγνωστος συνοδοιπόρος, καὶ ἐφιλοξένησαν Τοῦτον, καὶ ἀπεκαλύφθη Οὗτος ὅτι ὄντως ἀνέστη, κατὰ τὴν εὐλογίαν καὶ κλᾶσιν τοῦ ἄρτου!

 

Ὑπάρχουσι σήμερον … προφῆται καὶ προφητεῖαι;

Σήμερον, εἰσελθόντες πλέον εἰς τὴν τρίτην, μετὰ Χριστόν, χιλιετίαν, αἱ περὶ Τούτου, - ὡς ἀναμενομένου Μεσσίου, - προφητεῖαι, δὲν … χρειάζονται! Ἤδη ὁ Κύριος ἦλθεν, καὶ ἐπραγματοποίησεν τὸ κοσμοσωτήριον ἔργον Του, καὶ «ἔσωσεν ἡμᾶς ἐκ τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν», καὶ ἤνοιξε τόν, πάλαι, κεκλεισμένον Παράδεισον, καὶ «ἐχαρίσατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον»!

Ὑπάρχουσιν, ὅμως, πολλοὶ ἐκ τῶν παλαιοτέρων, ἀλλὰ καὶ συγχρόνων Ἁγίων μορφῶν, ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, οἵτινες φωτιζόμενοι ὑπὸ τοῦ Παναγίου Πνεύματος, προφητεύουσι καὶ προλέγουσι, περὶ τῶν μελλόντων γεγονότων, ἅτινα καὶ … ἐγγίζουσιν! Πρῶτος καὶ κορυφαῖος, μετὰ Χριστόν, προφήτης, ὑπῆρξεν, … Αὐτὸς ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὅστις, κατ’ ἐπανάληψιν προεδήλωσεν εἰς τοὺς μαθητάς Του, περὶ τῶν «μελλόντων συμβαίνειν», καὶ εἰς Αὐτὸν τὸν Ἴδιον, (δηλαδή, τὰ περὶ τοῦ ἑκουσίου πάθους Του καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του) ἀλλὰ καὶ περὶ ἐκείνων τῶν … καταστάσεων, ἅστινας θὰ συνήντων κατὰ τὰς Ἀποστολικὰς περιοδείας των οἱ Ἅγιοι Μαθηταί Του καὶ Ἀπόστολοι!

Προεφήτευσαν, ἐπίσης, ἐν συνεχείᾳ, καὶ πολλοὶ ἐκ των Ἀποστόλων, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν πολλῶν Ἁγίων τῆς Ἐκκλησίας μας! Πλέον δὲ πάντων τούτων, προεφήτευσεν ὁ «ἠγαπημένος» Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, εἰς τὴν γνωστὴν «Ἀποκάλυψίν» του! Τέλος δέ, καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν ἐσχάτως ἀναφανέντων Ἁγίων, οἵτινες φωτιζόμενοι ὑπὸ τοῦ Παναγίου Πνεύματος, «προσέθεσαν», θὰ ἐλέγωμεν, εἰς τὰς ὡς ἄνω προφητείας, μὲ ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικὰς λεπτομερείας, διὰ τὰ ἐπερχόμενα γεγονότα διὰ τῶν ὁποίων θὰ «κλείσῃ» τὴν … ὕπαρξίν του ὁ φθαρτὸς καὶ μάταιος τοῦτος κόσμος!    

 

Φόβος, ἢ … χαρὰ καὶ προσμονή;

Ὅταν οἱ προφῆται προεφήτευον τά, περὶ τοῦ Μεσσίου, οἱ πιστοὶ Ἑβραῖοι ἔζων μὲ τὴν προσμονὴν καὶ χαρὰν τῆς ἐλεύσεώς Του. «Κουρασμένοι» ἀπὸ τὴν πολλὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀποστασίαν τοῦ πολλοῦ κόσμου ἀπὸ τὸν Θεόν, ηὔχοντο τὴν ἔλευσιν τοῦ Χριστοῦ διὰ νὰ τοὺς λυτρώσῃ ἀπὸ τὰ … βάσανά τους! Τοῦτο τὸ βλέπομεν, πολλάκις εἰς τὸ Ἁγιογραφικὸν κείμενον τῆς Καινῆς Διαθήκης. Καὶ εἰς τὴν «κλῆσιν» τῶν, Ἀνδρέου καὶ Ἰωάννου, Φιλίππου καὶ Ναθαναήλ, καὶ εἰς τὴν συζήτησιν μετὰ τῆς Σαμαρείτιδος, ἀλλὰ καὶ … ἀλλαχοῦ, διακρίνομεν τὴν ἀγωνίαν καὶ «λαχτάραν» διὰ τὴν ἔλευσιν τοῦ Σωτῆρος!

Σήμερον, περισσότερον ἀνησυχοῦσι καὶ ταράσσονται οἱ ἄνθρωποι, ἀναμένοντες τὴν … δευτέραν παρουσίαν τοῦ Κυρίου, παρὰ … χαίρουσι καὶ ἀδημονοῦσι δι’ αὐτήν! Περισσότερον ἀρέσκονται εἰς τὴν δυσώδη καὶ βορβορώδη κατάστασιν τοῦ κόσμου, παρὰ εἰς τὸ ἐνδεχόμενον τῆς λυτρώσεως καὶ σωτηρίας ἡμῶν! Ὁ ἐρχομὸς τοῦ … «Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου», ἵνα δώσῃ τέλος εἰς τὴν τοιαύτην κατάπτωσιν, καὶ κρίνῃ «ζῶντας τε καὶ νεκρούς», καὶ «ἔλθῃ ἡ Βασιλεία Του», παρ’ ὅτι τὸ εὐχόμεθα εἰς τὴν Κυριακὴν προσευχήν, τὸ … ἀπευχόμεθα ἐν τοῖς πράγμασι! Τοῦτο ὅμως σημαίνει, ὅτι παραμένομεν μακρὰν τοῦ Χριστοῦ μας! Ἐὰν τὸν πλησιάσωμεν καὶ τὸν ἀγαπήσωμεν, τότε μετὰ εἰλικρινοῦς διαθέσεως θὰ ἐκφωνοῦμεν ἀκαταπαύστως … «Κύριε, ἐλθέτω ἡ Βασιλεία Σου»! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν   

 

 

Κυριακή 7 Ιανουαρίου 2024

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Μέγας Αντώνιος - βίντεο

Με λίγα λόγια η ζωή ενός Μεγάλου Αγίου της Εκκλησίας μας.

Άγιος Αντώνιος ο Μέγας.

 

Συμβουλαὶ πρὸς ἐπίσκοπον! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ (31 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2023)

«Σὺ δὲ νῆφε ἐν πᾶσι» (Β΄ Τιμόθ. Δ΄ 5).

 

Συμβουλαὶ πρὸς ἐπίσκοπον!

Τὸ νὰ συμβουλεύῃ τις κάποιον κατώτερον καὶ μικρότερον εἰς τὴν ἡλικίαν καὶ εἰς τὸ ἀξίωμα, εἶναι αὐτονόητον καὶ πρέπον, διότι οὗτος ὁ … «μικρὸς» καὶ ἀμαθής, ἐν πολλοῖς, ἔχει ἀνάγκην διδαχῆς καὶ παιδείας ἢ ἀκόμη καὶ ἐπιπλήξεως! Ἄπρεπον, ὅμως, καὶ προσβλητικόν, εἶναι ὅταν συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον! Ὅταν, δηλαδή, ὁ μαθητὴς … παριστᾷ τὸν διδάσκαλον καὶ ἐπιπλήττῃ … καὶ «κινῇ τὸν δάκτυλον» πρὸς τοῦτον! Ἀνοίκειον καὶ ἀνάρμοστον εἶναι, ὁ υἱὸς ἢ ἡ θυγάτηρ, ἵνα διδάσκωσι καὶ συμβουλεύωσι τοὺς γονεῖς των, ὁ οἷοσδήποτε ὑφιστάμενος, ἐλέγχων καὶ παρατηρῶν τὸν ἑαυτοῦ προϊστάμενον, ὁ διάκονος ἢ ὁ πρεσβύτερος, διδάσκων καὶ νουθετῶν τὸν ἐπίσκοπον κ.ο.κ.!

Ἐν προκειμένῳ, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, νουθετεῖ καὶ συμβουλεύει τὸν μαθητήν του, Ἀπόστολον Τιμόθεον Ἐπίσκοπον Ἐφέσου! Ἔχει κάθε δικαίωμα, ἀλλὰ καὶ ὑποχρέωσιν, διότι οὗτος ὁ Παῦλος «ἄνδρωσε» πνευματικῶς, τοῦτον τὸν μαθητήν του καὶ τὸν εἶχε … πιστὸν ἀκόλουθον εἰς πολλὰς ἐκ τῶν περιοδειῶν του! Εἶναι νεαρώτατος ὁ Τιμόθεος, καὶ διὰ τοῦτο εἶναι καὶ … ἄπειρος ὡς πρὸς τὴν ὑψίστην διακονίαν τῆς Ἀρχιερωσύνης ἥτις τοῦ ἀνατίθεται! Ὄχι δὲ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ θὰ πρέπῃ νὰ συνειδητοποιήσῃ ὅτι, ἡ ὑψίστη θέσις καὶ τὸ ἀξίωμα ὅπερ τοῦ ἀνετέθη, συνεπάγεται ἰδιαιτέραν σοβαρότητα καὶ κρισίμους ἀποφάσεις, καὶ ὡς πρὸς τὴν ἐπάνδρωσιν τῆς ἐπισκοπῆς του δι’ ἰδιαιτέρως πνευματικῶν προσώπων – προτύπων, ἀλλὰ καὶ διὰ τὴν δόξαν τῆς Ἐκκλησίας, ἥτις εὑρίσκεται ἀκόμη … «ἐν σπαργάνοις»! Πρέπει νὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὑπόδειγμα διὰ τοὺς πιστούς, καὶ ἡ … διακονία του νὰ … διδάσκῃ! «Μηδείς σου τῆς νεότητος καταφρονείτω, ἀλλὰ τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ. … Μὴ ἀμέλει τοῦ ἐν σοὶ χαρίσματος, ὃ ἐδόθη σοι διὰ προφητείας μετὰ ἐπιθέσεως τῶν χειρῶν τοῦ πρεσβυτερίου» (Α΄ Τιμ. Δ΄ 12-16)!

 

«Νῆφε ἐν πᾶσι»!

Ἐκ τῆς λέξεως … «νῆψις», προέρχεται ἡ προτροπὴ καὶ ὑπόδειξις τοῦ Ἀποστόλου! «Ἡ λέξις “νῆψις” προέρχεται ἐκ τοῦ “νήφω” , ποὺ σημαίνει ἀγρυπνῶ, φρουρῶ, ἐπισκοπῶ, παρατηρῶ, ἐπιβλέπω, παρακολουθῶ. Αὐτά ὅλα οἱ Πατέρες τὰ συνοψίζουν σὲ μία ἀδιάλειπτη προσοχὴ τοῦ νοός», κατὰ τὴν Ἐκκλησιαστικὴν καὶ πνευματικὴν ἑρμηνείαν τοῦ ὅρου! Ἄγρυπνος φύλαξ καὶ φρουρὸς καλεῖται ἵνα ἀναδειχθῇ, συνεπῶς, ὁ ἐπίσκοπος Ἐφέσου, Ἀπόστολος Τιμόθεος! Τοῦτο δὲ σημαίνει, ὅτι ἡ ἐπισκοπή του καί, κατὰ κυριολεξίαν, τὸ ποίμνιόν του, εἶναι πλέον … ἡ οἰκογένειά του! Εἶναι ὁ πνευματικὸς πατὴρ καὶ ὀφείλει, οὐχὶ μόνον ὡς ὁ κατὰ σάρκα πατήρ, ἀλλὰ ἀπείρως περισσότερον, ἵνα ἀνησυχῇ καὶ ἵνα ἀναλώνεται κατὰ κυριολεξίαν διὰ τὰ πνευματικά του τέκνα! Πρέπει νὰ τὰ προστατεύῃ ἀπὸ τοὺς νοητοὺς λύκους, - τοὺς δαίμονας καὶ τοὺς αἱρετικούς, οἵτινες ἀπειλοῦσι τὰς ψυχάς των, καί, ὡς οἱ κατὰ σάρκα γονεῖς, ἵνα θυσιάζῃ ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν λογικῶν του προβάτων! Ὀφείλει νὰ εἶναι ὁ, «ἐπὶ τὴν λυχνίαν, λύχνος», ἵνα φωτίζῃ καὶ καθοδηγῇ τοὺς εἰς αὐτὸν ἐμπεπιστευμένους ὑπὸ τοῦ Κυρίου! Ἐάν, ἕκαστος ἐκ τῶν χριστιανῶν ὀφείλῃ νὰ εἶναι ἡ … «πόλις, ἡ ἐπάνω ὄρους κειμένη, ἥτις οὐ δύναται κρυβῆναι», πολλῷ μᾶλλον … ὁ ἐπίσκοπος, ὅστις εὑρίσκεται ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, εἰς τὸ «μικροσκόπιον» τῶν ποιμενομένων!

Κυρίως, ὅμως, καὶ πρωτίστως, ὁ «ποιμὴν» ὀφείλει ἵνα προστατεύῃ τὰ πνευματικὰ αὐτοῦ τέκνα, διὰ τῶν ἀόκνων προσευχῶν του καὶ τῶν νυχθημέρων ἀναφορῶν του ἐπὶ τῆς Ἁγίας ἀναφορᾶς …! Αἱ προσευχαί, μάλιστα δὲ ἐκεῖναι αἵτινες γίνονται συνειδητῶς καὶ ἀπὸ καρδίας, εἶναι αἱ … ἀποτελεσματικαί! Ἐκεῖναι αἱ προσευχαὶ αἵτινες γίνονται μὲ πόνον καὶ ἀνησυχίαν, μὲ ἀγάπην καὶ ὀδύνην, εἶναι αἱ … «γλυκαίνουσαι» τὰς ψυχὰς τῶν εὐχομένων, καὶ προσφέρουσαι εἰς τοὺς … «ὑπὲρ ὧν» ἀναφέρονται, ἀνάπαυσιν καὶ παρρηγορίαν!

 

Ἡ ποιμαντικὴ … ἀνησυχία!

Ἂς μὴν θεωρηθῇ, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ὅτι ἀπὸ τῆς θέσεως ταύτης καὶ μέσῳ τοῦ παρόντος, ὑπερβαίνω … «τὰ ἐσκαμμένα»! Ἂς μὴν παρερμηνεύσῃ τις τὴν πρόθεσίν μου, ἥτις … μόνον ἀνησυχίαν καὶ ἀγωνίαν περιβάλλεται! Οὐδεμία πρόθεσις ἐκ μέρους μου, ἵνα παραστήσω τὸν διδάσκαλον πρὸς τοὺς … ὄντως διδασκάλους καὶ ποιμένας, οἵτινες κατηξιώθησαν ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας εἰς τὴν καιρίαν ταύτην θέσιν! Τοὺς ἀναγνωρίζομεν καὶ τοὺς ἀποδεχόμεθα, πλὴν ὅμως, θεωροῦμεν ὅτι δὲν δικαιούμεθα ἵνα … ἐφησυχάζωμεν! Ἄλλωστε, πέραν τῶν ἐπισκόπων – ποιμένων, ποιμένες ὑπάρχουσι πολλοί, εἴτε ἐφημέριοι ποιμαίνοντες τὰς ἑαυτῶν ἐνορίας, ἀλλὰ καὶ καθηγούμενοι καὶ ἀρχιμανδρῖται, … πολὺ δὲ περισσότερον, πνευματικοὶ πατέρες, οἵτινες καὶ φέρουσι τὴν μεγαλυτέραν εὐθύνην διὰ τὰς ψυχὰς τῶν πνευματικῶν των τέκνων!

«Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τοὺς ποιμένας καὶ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς τοῦ μὴ ποιμαίνειν τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ βοσκήσουσιν ἔτι οἱ ποιμένες αὐτά· καὶ ἐξελοῦμαι τὰ πρόβατά μου ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν. καὶ οὐκ ἔσονται αὐτοῖς ἔτι εἰς κατάβρωμα. διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκέψομαι αὐτά» (Ἰεζεκ. ΛΔ΄ 10-11)! Οἱ Ἁγιογραφικοὶ οὗτοι λόγοι, οὕστινας προεφήτευσεν ὁ Κύριος διὰ τοῦ προφήτου του Ἰεζεκιήλ, εἶναι, θὰ ἐλέγωμεν, κατ’ ἐξοχὴν ἀφυπνιστικοί, καὶ «μαρτυροῦσι», τὸ ὕψος τῆς εὐθύνης ποὺ φέρει ὁ ποιμήν, ἔναντι τοῦ λογικοῦ του ποιμνίου! Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ λόγοι, ἀφ’ ἑνὸς παρρηγορητικοί, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀπειλητικοί, οἵτινες θὰ πρέπῃ νὰ κρατοῦσιν ἡμᾶς τοὺς … ποιμένας, εἰς διαρκῆ ἐγρήγορσιν! Τὰ «πρόβατα» τῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, μᾶς ἐδόθησαν ὑπ’ Αὐτοῦ τούτου τοῦ Ἀρχιποίμενος, οὐχὶ δι’ οἵανδήποτε ἐκμετάλευσιν, ἀλλὰ διὰ νὰ τὰ ὁδηγήσωμεν εἰς … ὁδοὺς σωτηρίας!

Ὅμως, ἀπαιτεῖται ἐν προκειμένῳ, ἵνα τονίσωμεν καὶ ὑπογραμμίσωμεν … καὶ τὰς ὑποχρεώσεις τῶν «λογικῶν προβάτων»! Ναί! Δὲν θὰ κριθῇ μόνον ὁ ποιμὴν διὰ τὸ ἐνδιαφέρον του, ἢ τὴν ἀδιαφορίαν του, ἀντιστοίχως, διὰ τὸ ποίμνιόν του, ἀλλὰ καὶ … τὰ πρόβατα! Ἔχουσι καὶ ταῦτα … εὐθύνην διὰ τὴν διαποίμανσίν των! Ἐφ’ ὅσον ὁ πνευματικός των πατήρ, «κινεῖται» εὐαρέστως καὶ συνεπῶς, ἔναντι τῆς ὑψίστης διακονίας του, … ἡ σωτηρία τοῦ ποιμνίου, εἶναι ἀποκλειστικὴ ὑπόθεσις τῶν ἰδίων τῶν ποιμενομένων! Ὀφείλουσι καὶ ταῦτα τὰ πνευματικὰ τέκνα, πρωτίστως ἵνα ὑπακούουσι εἰς τοὺς «πατέρας» των καὶ σέβωνται τούτους καὶ ἀναθέτωσι τὴν πνευματικήν των μέριμναν καὶ καθοδήγησιν εἰς τὰς τιμίας αὐτῶν χεῖρας! Μόνον οὕτω θὰ ὑπάρξῃ ἡ … εὔρυθμος καὶ ἰδανικὴ συνεργασία, καὶ ἀσφαλῶς … τὸ σωτηριῶδες ἀποτέλεσμα τῆς σωτηρίας καὶ τούτων, ἀλλὰ καὶ τῶν ποιμένων!

 

                                                                                                Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν   

Πρόγραμμα Ιερού Ναού Γενεσίου Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών - Ιανουάριος 2024

 

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2023

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Νοέμβριος 2023

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Νοεμβρίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Όλη η ΑΛΗΘΕΙΑ για την "ΚΙΒΩΤΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ" του π. Αντωνίου (βίντεο)

 

Η αλήθεια πονάει... ας την ακούσουμε!

Ο χρόνος της ζωής μας

Ο χρόνος της ζωής μας 

(Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)

  Οι χριστιανοί ζουν «εν σοφία», εάν ζουν κατά το Ευαγγέλιο του Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος είναι «η σοφία του Θεού» (A’ Κορ. 1. 24, 30). Έξω απ’ Αυτόν υπάρχει «η των αφρόνων ανθρώπων αγνωσία» (Α’ Πέτρ. 2. 15). Οτιδήποτε δεν είναι από το Χριστό, ο Οποίος είναι η μόνη και αληθινή και αιώνια σοφία, πράγματι είναι και μωρία και ανοησία. Και οι άνθρωποι γίνονται ανόητοι και παράφρονες από την αμαρτία και τα πάθη. Στην ουσία της η αμαρτία είναι η κύρια παραφροσύνη της ανθρώπινης ψυχής. Η φιλαμαρτησία είναι πάντοτε παραφροσύνη της ψυχής εμπρός στο Θεό. Μόνο η αγάπη για το Χριστό γεμίζει την ανθρώπινη ψυχή με την ένθεη σοφία.

  Μόνο όταν ζουν «εν σοφία» οι άνθρωποι επωφελούνται το χρόνο της ζωής τους που τους δόθηκε από το Θεό, «τον καιρόν εξαγοραζόμενοι». Με την αμαρτία και τα πάθη σκορπίζουμε το θεόσδοτο χρόνο, τον παραδίνουμε στο θάνατο και στην παραφροσύνη του κακού. Ο χρόνος της ζωής μας μάς έχει δοθεί για να κερδίσουμε την αθανασία και την αιώνια ζωή. Αλλά μόνο ζώντας «εν σοφία», δηλαδή με το Χριστό, «εξαγοράζομεν» το χρόνο μας, που έχει και αυτός δημιουργηθεί από το Θεό Λόγο και για χάρη του Θεού Λόγου (πρβλ. Ιω. 1. 3. Κολ. 1. 16). Η λογικότητα του χρόνου συνίσταται στο να υπηρετεί το Θεό Λόγο, τον Κύριο Ιησού Χριστό, να οδηγεί και να παραδίνει σ’ Αυτόν καθετί που έχει και φέρνει μέσα του. Ο χρόνος μάς έχει δοθεί, για να τον μεταβάλλουμε σε αιωνιότητα ζώντας «εν σοφία», δηλαδή εν Χριστώ και διά του Χριστού. Με τη λογικότητά του ο χρόνος εισήλθε στο θεανθρώπινο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, και εκεί βρήκε την αιώνια καταξίωσή του και τη θεία του πραγμάτωση. Διαμέσου των αγίων μυστηρίων και των αγίων αρετών στο χώρο της Εκκλησίας ο χρόνος μεταβάλλεται σε αιωνιότητα. Διότι η Εκκλησία είναι το θαυματουργό θείο εργαστήριο στο οποίο το χρονικό μεταβάλλεται σε αιώνιο, το θνητό σε αθάνατο και το πεπερασμένο σε άφθαρτο.

  Στην ενότητα της πίστεως και της επιγνώσεως του Χριστού ερχόμαστε μόνο με την «κοινωνία συν πάσι τοις αγίοις», μόνο με την καθολική ζωή «συν πάσι τοις αγίοις», με την υπέρτατη χειραγωγία των αγίων Αποστόλων, Προφητών, Ευαγγελιστών, Πατέρων, Ποιμένων και Διδασκάλων. Και αυτούς τους οδηγεί και τους χειραγωγεί το Πανάγιο Πνεύμα, από την Πεντηκοστή και πέρα διαμέσου των αιώνων μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Εν τω Αγίω Πνεύματι και από Αυτό υπάρχει και η ενότητα της πίστεως και η επίγνωση «του Υιού του Θεού», του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Κάθε ειλικρινής και αληθινή πίστη στο Χριστό και επίγνωση του Χριστού δίνεται από το Πνεύμα της Αληθείας, το Οποίο μας οδηγεί εις «πάσαν την αλήθειαν» τη μόνη και μοναδική (Πρβλ. Ιω. 16, 13′ 15, 26′ 14, 26). Το Άγιο Πνεύμα ενώνει την αίσθησή μας με την καθολική καρδιά της Εκκλησίας και την επίγνωσή μας του Χριστού με την καθολική επίγνωση που έχει η Εκκλησία για το Χριστό. Το σώμα της Εκκλησίας είναι ένα και έχει «μίαν καρδίαν» (Πράξ. 4, 32). Σ’ αυτή τη μία καθολική καρδιά της Εκκλησίας —τη μία καθολική ψυχή της Εκκλησίας — εισερχόμαστε και ενωνόμαστε με τους Αγίους με την ενέργεια της χάρης του Αγίου Πνεύματος, και μάλιστα ταπεινώνοντας το νου μας εμπρός στον άγιο καθολικό νου της Εκκλησίας, το πνεύμα μας εμπρός στο Άγιο Πνεύμα της Εκκλησίας. Και έτσι αποκτούμε μέσα μας την άφθαρτη αίσθηση και επίγνωση, ότι είμαστε κοντά σε όλους τους αγίους Αποστόλους, Προφήτες και Δικαίους, ότι έχουμε μία και την ίδια πίστη «εν Χριστώ Ιησού». Την ίδια πίστη και την ίδια επίγνωση εν Κυρίω.

  Η χριστιανική ζωή, η ζωή εν Χριστώ, στην Εκκλησία Του, είναι καινή ζωή και καινός τρόπος ζωής: όλος ο άνθρωπος ζει διά του Θεού και εν τω Θεώ. Πράγματι, αυτή είναι αιώνια ανθρώπινη ζωή, ζωή θεία, τέλεια, που έχει αναρίθμητες βαθμίδες. Εδώ ο άνθρωπος γνωρίζει το Θεό και την αλήθεια του Θεού και ζει εν αυτή και γι’ αυτήν. Εδώ ο άνθρωπος γνωρίζει τον εαυτό του και πολιτεύεται ως ύπαρξη θεοειδής, αθάνατη και αιώνια. Σε αντίθεση βρίσκεται η άθεη ζωή, η ζωή έξω από το Χριστό και το χριστιανισμό. Όλη ρέει «εν ματαιότητι του νοός» του ανθρώπινου. Όσοι δεν γνωρίζουν το Θεό, αναζητούν τη ζωή και όλες τις δυνάμεις της από το δικό τους και με το δικό τους νου τον ανθρώπινο. Αλλά ο ανθρώπινος νους δεν περιέχει «εν εαυτώ» ούτε την πανγνωσία ούτε την υπερ-δύναμη, για να μπορέσει να εφοδιάσει τον άνθρωπο με αυτές τις αλήθειες και με αυτές τις δυνάμεις, που του είναι απαραίτητες για μια γνήσια ζωή «εν δικαιοσύνη και αληθεία και αγαθότητι»· και πολύ λιγότερο για μια αθάνατη και αιώνια ζωή. Ο ανθρώπινος νους περιέχει μέσα του λογισμούς, νοήματα, ιδέες. Αλλά αυτά είναι σκιές και φαντάσματα, ώσπου να πληρωθούν με το Θεό και τη θεία Αλήθεια.

  Μακριά από τη ζωή με τον Θεό παντού είναι θάνατος, λήθαργος, θνητότητα, σκοτάδι. Γι’ αυτό υπάρχει και η αδράνεια της διάνοιας για κάθε υγιή δράση. Η διάνοια χωρίς τον Θεό ψυχορραγεί, θανατώνεται και πεθαίνει. Και έρχεται η «πώρωσις της καρδίας» στους άθεους. Καρδιά στην οποία δεν υπάρχει Θεός είναι σαν την πέτρα· δεν αισθάνεται τίποτε όπως πρέπει, ούτε όσο πρέπει. Όλη η αίσθηση του ανθρώπου έχει στεγνώσει ολοκληρωτικά, είναι ρηχή, μυωπική, φοβισμένη και ανάπηρη. Και στην «εσκοτισμένην» διάνοια των αθέων όλες οι σκέψεις στεγνώνουν και απομένουν χωρίς ζωή και ψυχή και δύναμη. Μόνο με την εν Θεώ πολιτεία «ζωούται» η καρδιά με την αληθινή ζωή και γίνεται θείο εργαστήριο, το οποίο αδιάκοπα παράγει αθάνατα αισθήματα, άγια, καθαρά, και αισθάνεται και διαισθάνεται την αλήθεια του Θεού και για τους ανθρώπους και για τα πράγματα.

(Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, “Οδός Θεογνωσίας”, εκδ. Γρηγόρη, Αθήνα 1985, σσ. 308-310, 291, 292, 293)

ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ 2024 ΝΑ ΕΧΕΙ  ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ 

Κυριακή 31 Δεκεμβρίου 2023

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα