Παρασκευή 31 Ιανουαρίου 2020

Η θεία παντογνωσία - π. Τιμόθεος Παπασταύρου



ΚΥΡΙΑΚΗ  ΔΕΚΑΤΗ  ΠΕΜΠΤΗ  ΛΟΥΚΑ  (26  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2020)

"ἐζήτει ἰδεῖν τὸν Ἰησοῦν" (Λουκ. ΙΘ΄ 3).


Ἡ Θεία παντογνωσία

Μίαν ἔντονον καὶ ζωηρὰν ἐπιθυμίαν ἔχει μέσα του ὁ ἀρχιτελώνης Ζακχαῖος, καὶ περιμένει νὰ τοῦ δοθῇ ἡ  εὐκαιρία διὰ νὰ τὴν πραγματοποιήσῃ. Ἔχει ἀκούσει πολλάκις καὶ ἐκ πολλῶν ἀνθρώπων, περὶ τῆς δραστηριότητος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Ραββί, καὶ ἐπιθυμεῖ νὰ τὸν ἴδῃ ἐκ τοῦ σύνεγγυς. Σήμερον, εἶναι ἡ μεγάλη εὐκαιρία διὰ νὰ πραγματοποιηθῇ ὁ ὕψιστος οὗτος στόχος του, δεδομένου ὅτι, ἔρχεται σήμερον ἐδῶ εἰς τὴν πατρίδα του τὴν Ἰεριχώ. Βλέπει τὸ πλῆθος νὰ συνωστίζεται εἰς τὸν δρόμον ὅπου πρόκειται νὰ περάσῃ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡ καρδία του λαχταρᾷ νὰ εἶναι καὶ αὐτὸς ἐκεῖ ἀναμέσον τοῦ πλήθους. Ὅμως ἡ σκέψις καὶ μόνη τὸν κάνει νὰ τρέμῃ, διότι ἡ ἕως τώρα βιοτή του ὡς Ἀρχιτελώνου τὸν "στοχοποιεῖ" εἰς κάθε ἀπόπειραν ἵνα ἐξέλθῃ ἐκ τῆς οἰκίας του. Οἱ συμπατριῶται του, οἱ ὁποῖοι ἔχουσι βιώσει κατ᾿ ἐπανάληψιν τὰς ἀδικίας του καὶ τὰς κλοπάς του, τὸν μισοῦν, καὶ εὐκαίρως τε καὶ ἀκαίρως, τοῦ ἐπιτίθενται παντοιοτρόπως, ἐκδηλοῦντες τὴν ἀγανάκτησίν των πρὸς αὐτόν.
Ἡ ἐπιθυμία του, ὅμως, ... νικᾷ τὸν φόβον του καὶ μὲ τὴν εὐκολίαν ποὺ τοῦ παρέχει ἡ σωματική του ἀδυναμία - "ὅτι τῇ ἡλικίᾳ μικρὸς ἦν" (Λουκ. ΙΘ΄ 3) - ἀνέρχεται εἰς τὴν συκομωρέαν. Κρύπτεται καλῶς ὄπισθεν τῶν φυλλωμάτων τοῦ δένδρου καὶ αἰσθάνεται "ἀσφαλὴς" ὡς, σχεδόν, ἀθεώρητος ...
Ὅμως, δὲν γνωρίζει, ὅτι ὁ Ἰησοῦς, ὁ Ἀληθινὸς Θεός, ὁ "γινώσκων καρδίας καὶ νεφρούς", ἔρχεται σήμερον εἰς τὴν Ἰεριχώ, μόνον, δι᾿ αὐτὸν τὸν ἴδιον ... Ὄντως! διότι αἱ "κινήσεις" τοῦ Κυρίου ἡμῶν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, δὲν ἦσαν ... συγκυριακαὶ ἢ ... ἐν τῷ ἀγνώστῳ, ἀλλά, ὡς Θεῖαι τοιαῦται ἦσαν προκαθορισμέναι καὶ προγραμματισμέναι! Τοῦτο καταφαίνεται εἰς πάμπολλα σημεῖα τῆς Καινῆς Διαθήκης, ὡς εἰς τὸ ἐν Κανᾷ θαῦμα, ὅτε ὁ Κύριος ἀπαντῶν εἰς τὴν ἔκκλησιν τῆς Παναγίας μητρός Του, εἶπεν, "τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου" (Ἰωάν. Β΄ 4), ἢ ὅτε, πάλιν, ἐπεχείρησαν οἱ Γραμματεῖς ἵνα συλλάβωσιν Αὐτόν, "οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ" (Ἰωάν. Η΄ 20), καὶ εἰς ἕτερα ἀκόμη ...

Ἡ Θεία πρόσκλησις .

Μετ᾿ ὀλίγον, διακρίνει εἰς τὸ βάθος τοῦ δρόμου, τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ τὸ ὁποῖον συνοδεύει τὸν Χριστὸν μὲ φωνασκίας καὶ θορύβους καὶ αἰσθάνεται ἀκόμη περισσότερον ἀσφαλής, διότι ὁ Κύριος ... ἔχει ἵνα ἀσχοληθῇ μὲ ἄλλους καὶ ἄλλα περισσότερον σημαντικοὺς καὶ σημαντικά, ἀπὸ τὸν εὐτελῆ καὶ ἁμαρτωλὸν ... ἑαυτόν του! Ὁποία ὅμως ἔκπληξις !!! Προσεγγίζοντας ὁ Κύριος εἰς τὴν συκομωρέαν, ἐγείρει τοὺς ὀφθαλμούς Του εἰς αὐτόν, καὶ ὡς νὰ ἐγνώριζεν τοῦτον, τὸν καλεῖ ὀνομαστικῶς ἵνα καταβῇ ἐκ τοῦ δένδρου, μὲ λόγον καὶ τρόπον ἰδιαιτέρως ἐνθαρρυντικόν ... ! "Ζακχαῖε, σπεύσας κατάβηθι· σήμερον γὰρ ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μεῖναι" (Λουκ. ΙΘ΄ 5). Δὲν τὸ ἐφαντάζετο ... Διὰ νὰ τὸν καλεῖ ὀνομαστικῶς, εἶναι κάτι περισσότερον ἑνὸς κοινοῦ ἀνθρώπου ... Δὲν γνωρίζει, ὅμως, καὶ τὴν ἁμαρτωλόν του κατάστασιν;;; Ἀναμέσον τόσων ἀνθρώπων καὶ δή, Φαρισαίων καὶ Γραμματέων - τῶν ἐναρέτων καὶ ὑπηρετῶν τοῦ Ναοῦ, - εἰς αὐτόν ἀπηύθυνεν τὴν τόσον τιμητικὴν πρόσκλησιν;;; Εἶναι συγκλονισμένος ... !!! Κινεῖται παρορμητικῶς καὶ κατέρχεται τῆς συκομωρέας καὶ αἰσθάνεται ὅτι ὁ Κύριος - διὰ τῆς προσωπικῆς εἰς αὐτόν ἀναφορᾶς Του, - "παρέσυρρεν" ὅλο ἐκεῖνο τὸ πλῆθος, εἰς τὸ νὰ ἀλλάξωσι γνώμην περὶ αὐτοῦ! Αἰσθάνεται πλέον, ὅτι ἅπαντες τὸν θεωροῦσι μὲ θαυμασμόν ...
Σπεύδει, ὅμως, εἰς τὴν οἰκίαν του διὰ νὰ ἀναγγείλη εἰς τοὺς οἰκείους του τὴν ... ἐπίσκεψιν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀναμένει εἰς τὴν εἴσοδον τὸν Διδάσκαλον καὶ τοὺς μαθητάς Του. Ὁ κόσμος, ἤδη ἔχει ἀρχίσει νὰ δυσφορῇ μὲ τὴν τοιαύτην ... προτίμησιν τοῦ Κυρίου, "καὶ ἰδόντες πάντες διεγόγγυζον λέγοντες ὅτι παρὰ ἁμαρτωλῷ ἀνδρὶ εἰσῆλθε καταλῦσαι" (Λουκ. ΙΘ΄ 7). Ἀκολουθοῦν ὅμως καὶ αὐτοί, διὰ νὰ ἴδουν τὴν ἐξέλιξιν ... Ὁ ἀρχιτελώνης, ἤδη, ἔχει ἀρχίσει νὰ κατανύσσεται καὶ νὰ μετανοῇ διὰ τήν, ἕως αὐτὴν τὴν στιγμήν, ἁμαρτωλὸν συμπεριφοράν του ... καὶ ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐγγίζει καὶ εἶναι ἕτοιμος ἵνα διέλθῃ τοῦ κατωφλίου, ... "Σταθεὶς ... Ζακχαῖος εἶπε πρὸς τὸν Κύριον· ἰδοὺ τὰ ἡμίση τῶν ὑπαρχόντων μου, Κύριε, δίδωμι τοῖς πτωχοῖς, καὶ εἴ τινός τι ἐσυκοφάντησα, ἀποδίδωμι τετραπλοῦν" (Λουκ. ΙΘ΄ 8). Ποῖος δὲν θὰ συνεκινεῖτο; Ποίου ἡ καρδία δὲν θὰ ἐχαίρετο μὲ τὴν τοιαύτην μεταστροφὴν τοῦ ἀρχιτελώνου Ζακχαίου;

Ἡ ἀνταπόκρισις εἰς τὴν πρόσκλησιν.

Πρῶτος ὁ Κύριος, ὁ γινώσκων καρδίας καὶ νεφρούς, ἐπιβεβαιώνει διὰ τὴν σωτηρίαν ἡ ὁποία "τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο" καὶ ἡ ὁποία ἦτο καὶ ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς Θείας αὐτῆς ἐπισκέψεως. Ἐὰν ὅμως θεωρήσωμεν εἰς βάθος, τὴν σωστικὴν ταύτην μεταστροφήν, θὰ διαπιστώσωμεν ὅτι, αὕτη ὀφείλετο εἰς τὴν ἀποδοχὴν τῆς προσκλήσεως ... Πόσους, ἀλήθεια, δὲν ἐκάλεσεν ὁ Κύριος; Εἴτε ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, ἀλλ᾿ εἴτε καὶ ἀμέσως, ἅπαντες εἴμεθα προσκεκλημμένοι διὰ νὰ τὸν ἀκολουθήσωμεν. "ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι" (Μάρκ. Η΄ 34).  Ἡ "κίνησις", ὅμως, ἡ ὁποία ... σώζει, δὲν εἶναι, αὐτὴ καθ᾿ αὐτὴ ἡ πρόσκλησις, ἀλλὰ ἡ ... ἀνταπόκρισις εἰς τὴν πρόσκλησιν. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀρνεῖται τὴν Θείαν καθοδήγησιν, εἶναι λογικόν, ἡ παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ νὰ ... ἀδρανῇ! Εἶναι πολὺ χαρακτηριστική, μία Ἁγιογραφικὴ φρᾶσις εἰς τὴν ὁποίαν καταδεικνύεται καὶ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ὀδυνηρὰ αὕτη πραγματικότης. Συγκεκριμμένως, εἴς τινα ἐπίσκεψιν τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Ναζαρέτ, - πατρίδα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, "οὗ ἦν τεθραμμένος" - οἱ Ναζαρηνοί, γνωρίζοντες τὸν Κύριον ἐκ τῆς παιδικῆς Του ἡλικίας, δὲν ἐπίστευον εἰς τὴν Θεότητά Του καὶ τὸν προσεφώνουν ὑποτιμητικῶς, "υἱὸν τοῦ τέκτονος"! Λέγει, λοιπόν, τὸ ἱερὸν κείμενον˙ "Καὶ οὐκ ἠδύνατο ἐκεῖ οὐδεμίαν δύναμιν ποιῆσαι, εἰ μὴ ὀλίγοις ἀρρώστοις ἐπιθεὶς τὰς χεῖρας ἐθεράπευσε" (Μάρκ. ΣΤ΄ 5).
Τὸ παράδειγμα τοῦ Ζακχαίου εἴθε νὰ συγκινήσῃ ἑκάστην ψυχήν. Καὶ δι’ ἐκείνους, οἵτινες θεωροῦσιν ἑαυτούς, καταδεδικασμένους καὶ ἀπορριπτέους τῆς Θείας ἀγάπης λόγω τῶν ἁμαρτιῶν των, ἂς ἀποτελέσῃ τοῦτο, ἀφορμὴν διὰ τὴν σωτήριον ἀνταπόκρισιν εἰς τὴν Θείαν κλῆσιν.

                                                                                                Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

                                                                                          Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει την πνευματική μας πρόοδο;



Όσο προσεκτικότεροι είμαστε σε όσα περνούν από το νου μας στην καρδιά, τόσο ισχυρότερη σχηματίζεται η εντύπωση ότι όχι μόνο δεν προοδεύουμε πνευματικά, αλλά αντιθέτως γινόμαστε διαρκώς χειρότεροι και η κατάστασή μας καθόλου δεν βελτιώνεται;
Η έννοια αυτή είναι παράδοξη.
Όσο περισσότερο συνειδητοποιούμε την μηδαμινότητά μας τόσο μεγαλύτερη είναι η πρόοδός μας.

Πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών Φεβρουαρίου 2020


ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ 
ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ





Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2020

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2020

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών




Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα.

Τι σχέση έχει ένας Εγωιστής με την σοφία;


Επέζησε από άμβλωση! ας την ακούσουμε...


Φοβερή η μαρτυρία της Gianna Jessen, η οποία επέζησε ενώ η μητέρα της ήταν σε διαδικασία έκτρωσης ενώ ήταν 7,5 μηνών έγκυος. Ας δούμε το βίντεο.


Τρίτη 21 Ιανουαρίου 2020

Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2020

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών




Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα.

Σάββατο 18 Ιανουαρίου 2020

Μία μεγάλη ανθρώπινη... "ανάγκη" και το δίκαιο παράπονο - π. Τιμόθεος Παπασταύρου


ΚΥΡΙΑΚΗ  ΔΩΔΕΚΑΤΗ  ΛΟΥΚΑ  (19  ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ  2020)

"Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε
μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν" (Λουκ. ΙΖ΄ 15)

Μία μεγάλη ἀνθρωπίνη ... "ἀνάγκη".

Ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι, ἀδελφοί μου ἀναγνῶσται, ἴσως καὶ ἄνευ οὐδεμιᾶς ἐξαιρέσεως, αἰσθανόμεθα ἀδήριτον τὴν ἀνάγκην ἵνα δεχώμεθα τὰς εὐχαριστίας τῶν ἄλλων, ὅταν προσφέρομεν εἰς αὐτούς, ἔστω καὶ κάτι τὸ ἀσήμαντον. Ἐπιθυμοῦμεν, ἐπὶ παραδείγματι, ὅταν θὰ προσφέρωμεν ἀκόμη καὶ μηδαμινῆς ἀξίας πράγματα ἢ ἐξυπηρετήσεις, - τὸ ἐλάχιστον δῶρον, τὴν παραμικρὰν ἐξυπηρέτησιν, ἀκόμη καὶ ἕν ἁπλοῦν ... χαμόγελον, - νὰ γίνῃ τοῦτο ἀποδεκτὸν καὶ ἀξιοπρόσεκτον παρὰ τοῦ παραλήπτου. Ἀναζητοῦμεν, τὴν ἀναγνώρισιν καὶ τὴν εὐχαριστίαν, καὶ ἐπιθυμοῦμεν - ἔστω καὶ ἂν προσποιούμεθα πολλάκις τὸ ... ἀντίθετον, - ἵνα ἀσχοληθῶσιν οἱ ... πάντες μὲ τὴν προσφορὰν ἡμῶν καὶ μάλιστα μετὰ πολλῶν ἐπαίνων. Ὅταν δὲ συμβῇ τὸ ἀντίθετον, καὶ παραλείψωσιν οἱ ἄνθρωποι ἵνα εὐχαριστήσωσιν καὶ εἴπωσιν λόγους ἐπαινετικούς, θλιβόμεθα καὶ προσπαθοῦμεν ἵνα ἐν τῇ συζητήσει, ὑπενθυμίζομεν καὶ τὴν δωρεάν, ἀλλὰ καὶ τήν, πρὸς ταύτην, ὑποχρέωσιν! Ἔχομεν δέ, καὶ λόγους κατηγορητικοὺς καὶ δεικτικοὺς ἵνα εἴπωμεν, ὅταν οἱ ἀποδέκται τῶν δώρων καὶ δωρεῶν ἡμῶν, ἐμμένωσιν εἰς τὴν παραθεώρησιν τῆς ... "ὑποχρεώσεώς" των καὶ προσποιοῦνται ἢ καὶ πιστεύωσι ὅτι δὲν ἔχωσι τὴν τοιαύτην ὑποχρέωσιν!
Εἰς τὴν ἀντίστροφον, ὅμως, περίπτωσιν, ὅταν, δηλαδή, ἡμεῖς εἴμεθα οἱ δωρολῆπται καὶ ἡμεῖς ὑποχρεούμεθα ἵνα εὐχαριστήσωμεν καὶ ἐκφράσωμεν τὴν εὐγνωμοσύνην ἡμῶν πρὸς τοὺς εὐεργετοῦντας ἡμᾶς, τὸ ... "εὐχαριστῶ" μας εἶναι πολὺ ... δύσκολος λέξις! Ἔχομεν τὴν αἴσθησιν ὅτι ... ἅπαντες μᾶς χρεωστοῦν καὶ ὅτι ἡμεῖς εἰς ... οὐδένα ὀφείλομεν! Ἀπαιτοῦμεν καὶ διαμαρτυρόμεθα διὰ τὴν ἀχαριστίαν τῶν ἄλλων, ἀλλὰ δὲν εἴμεθα ἐξ ἴσου ἀπαιτητικοὶ καὶ ἀπὸ τὸν ... ἑαυτόν μας.

Τὸ δίκαιον παράπονον.

Εἰς τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα, ὁ Κύριος προσφέρει εἰς τοὺς δέκα ἐκείνους λεπρούς, ὅ,τι πολυτιμώτερον θὰ ἐπεθύμων καὶ θὰ ἤθελον ... Τοὺς δίδει τὴν ὑγείαν των! Ἐὰν δὲ φαντασθῶμεν ποία ἦτο ἡ μαρτυρικὴ ζωὴ τῶν λεπρῶν κατ᾿ ἐκείνην τὴν ἐποχήν, ... καταλαμβάνει ἡμᾶς ἴλιγγος καὶ θλῖψις ἀφατος! Ὁ λεπρός, τὴν ἐποχὴν ἐκείνην, ἀλλὰ καὶ κατὰ τὰς παλαιοτέρας ἐποχάς, ὤφειλε - κατὰ τὸν Μωσαϊκὸν νόμον - ἵνα ἀποχωρήσῃ ἀδιαμαρτυρήτως καὶ ἑκουσίως, ἐκ πάσης κοινωνικῆς - ἀκόμη καὶ στοιχειώδους, ἀναστροφῆς. Λόγῳ τοῦ κινδύνου ὅστις ὑπῆρχεν ἐκ τῆς εὐκόλου μεταδόσεως τῆς ἀσθενείας ταύτης, ἀναχωροῦσεν εἰς ἀβάτους καὶ ἐρήμους τόπους, ὅπου καὶ ἀπέθνησκεν ἔρημος καὶ ἐγκαταλελειμμένος ἐκ πάσης ἀνθρωπίνης παρρηγορίας καὶ ὑπὸ ἀφορήτων σωματικῶν καὶ κυρίως ψυχικῶν ὀδύνων.
Συνεπῶς, τὸ δῶρον τοῦ Κυρίου εἰς τούς, ἐν προκειμένῳ, δέκα λεπρούς, εἶναι μοναδικὸν καὶ ἀφάνταστον! Δῶρον τὸ ὁποῖον, ἀκόμη καὶ ὁ πλέον ... κοινὸς νοῦς, ὤφειλεν ἵνα ἐκτιμήσῃ δεόντως ... Δῶρον τὸ ὁποῖον, δὲν ἠδύνατο νὰ συγκριθῇ καὶ νὰ ἀντιστοιχηθῇ ἔναντι τοῦ ... οἵου δήποτε! Καὶ ὅμως ... ! "Οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς ..." (Λουκ. ΙΖ΄ 18)! Δὲν ἐθεώρησαν στοιχειώδη ὑποχρέωσίν των, οὔτε κἂν ἕνα ... "εὐχαριστῶ"! Εἷς, μόνον, - καὶ οὗτος ... "ἀλλογενής", ὅστις καὶ εἶχεν φυλετικὰς καὶ ἐθνικάς τινας ἀναστολάς, καθ᾿ ὅτι, ὡς Σαμαρείτης, ὤφειλεν νὰ ὑπάρχῃ, σαφὴς καὶ δεδηλωμένος ἐχθρὸς παντὸς Ἰουδαίου, - ὑπέστρεψεν καὶ "μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν, ... ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ" (Λουκ. ΙΖ΄ 15-16).
Εἰς τὴν συγκεκριμμένην ταύτην περίπτωσιν, ὁ Κύριος ἐκφράζει τὴν πικρίαν καὶ δυσφορίαν Του ... Μίαν δυσφορίαν τὴν ὁποίαν - ὡς ἤδη ἀνεφέραμεν, - θὰ ἐξεδήλωνεν ὁ καθεὶς ἁπλοῦς ἄνθρωπος! Βεβαίως, ὁ Κύριος, - θὰ ἐτολμῶμεν ἵνα εἴπωμεν - εἶναι ... "συνειθισμένος" εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἀχαριστίαν !!! Ἐκφράζεται, ὅμως, οὕτω, διὰ νὰ ἐπισημάνῃ τὴν τοιαύτην ὑποχρέωσιν ἡμῶν ... ! 

"εὐχαριστοῦντες πάντοτε ὑπὲρ πάντων ... τῷ Θεῷ καὶ πατρί" (Ἐφεσ. Ε΄ 20).

Διὰ τῆς ὡς ἄνω προτροπῆς, ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, συνιστᾷ εἰς τοὺς Χριστιανούς, τὴν μεγίστην ταύτην ὑποχρέωσιν πρὸς τὸν πρῶτον καὶ μοναδικὸν Εὐεργέτην, τὸ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀλήθεια, ἀδελφοί μου, ἀνελογίσθημεν στιγμήν τινα, πόσα δῶρα, ἀνεκτίμητα, ἀπολαμβάνομεν καθ᾿ ἑκάστην στιγμὴν τῆς ἐπιγείου ζωῆς ἡμῶν παρὰ τοῦ Κυρίου; Ἀφήσαμεν τὸν νοῦν ἡμῶν, ἵνα συλλάβῃ τὸ ἡτοιμασμένον ... ἀσύλληπτον δῶρον, τῆς ἡτοιμασμένης Οὐρανίου Βασιλείας; Κατενόησες ποτὲ Χριστιανέ, τὸ ἀφάνταστον - "ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις" - πανακήρατον καὶ πανάσπιλον Σῶμα καὶ Αἷμα τοῦ Κυρίου, τὸ ὁποῖον δίδεται "εἰς βρῶσιν καὶ πόσιν τοῖς πιστοῖς"; Συνελογίσθης, ἔστω καὶ στιγμήν τινα, τὸ ὕψος τοῦ Μυστηρίου τῆς Μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως καθ᾿ ὅ, ἐντὸς ἐλαχίστων λεπτῶν τῆς ὥρας, συγχωρεῖ ὁ Κύριος πάσας τὰς ἀνομίας καὶ ἁμαρτίας σου ὅσας διέπραξες καθ᾿ ἅπασαν τὴν διάρκειαν τῆς ζωῆς σου; Συνησθάνθημεν, ἐσὺ καὶ ἐγώ, οἱ ἀπαιτοῦντες τὰς εὐχαριστίας ἐκ τῶν ... ἄλλων διὰ μηδαμινάς τινας ἐξυπηρετήσεις, πόσας εὐχαριστίας ὀφείλομεν εἰς τόν, ἀπαύστως ἐλεοῦντα ἡμᾶς, γλυκύτατον Κύριον;
Ἐάν δε, ρίψωμεν τὴν προσοχὴν ἡμῶν, εἰς τὰς ὑπολοίπους καὶ καθημερινὰς Θείας εὐεργεσίας πρὸς τὸν ἄνθρωπον, ... ἀδυνατῶμεν ἀκόμη καὶ εἰς τὴν ἁπλῆν ἀπαρίθμησιν! Ἴδωμεν τὴν πανθομολογουμένην ἀξίαν τῆς ὑγείας! Ἀκόμη καὶ ἄπιστοι καὶ ἄθεοι, ἀναφερόμενοι εἰς ταύτην, ἐκ συνηθείας ἀσφαλῶς, ἐκφωνοῦσι τὸ "δόξα Σοι ὁ Θεός"! Ταύτης τῆς ὑγείας τὴν ἀξίαν, συνειδητοποιοῦμεν ἔτι ἐναργέστερον, ὅταν συναντῶμεν καὶ συνομιλῶμεν, μετὰ ἀνθρώπων οἵτινες ὑποφέρωσιν ἐξ ἀνιάτων καὶ ὀδυνηρῶν ἀσθενειῶν καὶ ἀναπηριῶν. Εἴπομεν, ἆραγε, μίαν εὐχαριστίαν διὰ ταύτην πρὸς τὸν Θεῖον χορηγὸν αὐτῆς; 
Ὡς εἶπέν τις, "ἐὰν ἤθελέ τις ἵνα προσεύχηται, θὰ ἤρκει ἵνα ἐνθυμῇται τὰς Θείας εὐεργεσίας καὶ δι᾿ ἑκάστην ἔλεγεν, ἔστω ἕνα ... "εὐχαριστῶ"! Ὧρας ὁλοκλήρους, θὰ ἐνεθυμῇτο καὶ θὰ ηὐχαρίστη καὶ θὰ ἐδοξολόγῃ τὸν Κύριον, καὶ ἴσως καὶ αὗται ... δὲν θὰ ἤρκουν!
Συνεπῶς - καὶ ἵνα κατακλείσωμεν τὸ παρόν, - ἂς βάλωμεν εἰς τὴν καθημερινὴν μας προσευχήν, τὴν ἐγκάρδιον εὐχαριστίαν ἡμῶν πρὸς τὸ Κύριον, καὶ δι᾿ ἐκεῖνα τὰ ὁποῖα μᾶς ἱκανοποιοῦν, ἀλλὰ καὶ δι᾿ ὅσα λυπηρὰ ἐπιτρέπει, καθ᾿ ὅσον, Ἐκεῖνος γνωρίζει πόσην ὠφέλειαν καὶ δι᾿ αὐτῶν, ἀποκομίζομεν καὶ ὠφελούμεθα!

  Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Αγρυπνία στην μνήμη του Αγίου Αναστασίου του Πέρσου


Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2020

Πολύς θόρυβος για το δικαίωμα στις εκτρώσεις από ανθρώπους όμως, που τελικά έχουν γεννηθεί...



Γλυπτό «Στο παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ» του Σλοβάκου Martin Hudáček που απεικονίζει, σύμφωνα πάντα με τον γλύπτη, μια γυναίκα που θρηνεί την έκτρωση της και το αγέννητο παιδί της σε νηπιακή ηλικία να την παρηγορεί, αγγίζοντας την απαλά στο κεφάλι και να της προσφέρει συγχώρεση.

Κυριακή 12 Ιανουαρίου 2020

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»
Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών




Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα.