Κυριακή 18 Μαΐου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΜΑΡΤΙΟΣ 2025

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Μάρτιος 2025

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Μαρτίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Ἡ, "ἄνωθεν", προστασία. - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ (18 ΜΑΪΟΥ 2025) 

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ 

"Καὶ ἦν χεὶρ Κυρίου μετ᾿ αὐτῶν" (Πράξ. ΙΑ΄ 21)

 

Ἡ, "ἄνωθεν", προστασία.

Εἶναι πολὺ σημαντικὸ πρᾶγμα εἰς τὴν ζωὴν τοῦ κάθε ἀνθρώπου, νὰ αἰσθάνεται προστατευμένος εἰς κάθε κίνησίν του. Εἶναι μοναδικὴ αἴσθησις, νὰ γνωρίζῃ κάποιος ὅτι δὲν κινδυνεύει καὶ ὅτι ὑπάρχουν κάποιοι γύρω του, οἱ ὁποῖοι "ἀγρυπνοῦν" καὶ τὸν προστατεύουν ἀπὸ κάθε σωματικὸν κίνδυνον. Δὲν ἀναφέρομαι μόνον εἰς τοὺς ἡγέτας καὶ ἀξιωματούχους τοῦ κόσμου τούτου, τοὺς ὁποίους συνοδεύουσι καὶ προασπίζουσι, ὁλόκληροι στρατιαὶ σωματοφυλάκων καὶ ὁπλοφόρων, ἕτοιμοι νὰ διακινδυνεύσωσι καὶ τὰς ἰδίας ζωάς των διὰ τὴν προστασίαν των. Θεωρῶ, ὅτι ἐν μέρει, τοῦτο συμβαίνει εἰς κάθε ἄνθρωπον, περισσότερον ἢ ὀλιγώτερον, διὰ τὸν ὁποῖον ὑπάρχει κάποια, ἔστω καὶ στοιχειώδης προστασία. Δι’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, - ἔστω "τύποις" - ὑπάρχει ἕνας στοιχειώδης νόμος, προστασίας τοῦ πολίτου, ἀλλὰ καὶ ἁρμόδιοι ἀστυνομικοὶ καὶ προστᾶται του, διὰ νὰ μεριμνῶσι τὴν στοιχειώδη ἀσφάλειάν του. Ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ παιδιά, ἢ καὶ τὰ ἄωρα βρέφη, τὰ ὁποῖα δὲν ἔχουσι πλήρη καὶ ἀσφαλῆ γνῶσιν τῶν κινδύνων ποὺ τὰ ἀπειλοῦσι, ζητοῦσι τὴν προστασίαν, τῶν μεγαλυτέρων καὶ δυνατωτέρων (γονέων, ἀδελφῶν, συγγενῶν, φίλων, κ. ἄ.), καὶ αἰσθάνονται ἀσφαλῆ καὶ ἄφοβα εἰς τὴν ἐν γένει συμπεριφοράν των.

Ὅσον δέ, ἡ προστασία εἶναι περισσότερον ἰσχυρά, τόσον καὶ ἡ ἄνεσις γίνεται πλέον τρόπος ζωῆς. Ἀντιθέτως δέ, ὅσον ἡ προστασία μειοῦται καὶ ὀλιγοστεύει, τόσον αὐξάνεται ἡ ἀνασφάλεια καὶ ὁ φόβος. Ἐν προκειμένῳ, τὸ σημερινὸν ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, μὲ σύντομον τρόπον, ἀλλὰ καὶ πολὺ χαρακτηριστικὰς λέξεις, περιγράφει τὴν κορυφαίαν προστασίαν. Τὴν προστασίαν ἐκείνην, ἡ ὁποία προστατεύει καὶ ὑπερασπίζεται, ὄχι μόνον, ἀξιωματούχους καὶ ἡγέτας τινας, ἀλλὰ ἀνθρώπους, μικροὺς κατὰ κόσμον, ταπεινοὺς χριστιανοὺς καὶ ἀσήμους. Αὐτὴ δὲ ἡ προστασία εἶναι ἡ "χεὶρ Κυρίου"! Εἶναι τὸ παντοδύναμο χέρι τοῦ Κυρίου μας, τὸ ὁποῖον, ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, εἶναι ἕτοιμο νὰ ὑπερασπισθῇ τὸν κάθε ἕναν ποὺ θὰ ζητήσῃ τὴν βοήθειάν Του. Ἐάν δε ἀνατρέξωμεν εἰς τὴν ἱστορίαν τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης, θὰ συνειδητοποιήσωμεν, ἀφ’ ἑνὸς μέν, τὴν πανίσχυρον προστατευτικὴν χείρα τοῦ Θεοῦ, ἐπὶ τοῦ ἠγαπημένου λαοῦ Του, τοὺς Ἰσραηλίτας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, τὴν πλήρη ἀδυναμίαν κάθε ἐγκοσμίου καὶ ὑπερόπλου δυνάμεως ἔναντι τῆς Θείας Δυνάμεως. Κατ’ ἐπανάληψιν βλέπομεν τὸν Ἐβραϊκὸν λαόν, νὰ ἀνταπεξέρχεται νικηφόρως εἰς περιπτώσεις ποὺ ἡ "κοινὴ λογικὴ" ἐβεβαίωνε τὴν συντριβήν του. Ὅμως, ἄλλοτε οὔτως καὶ ἄλλοτε ἄλλως, εἴτε διὰ ὀλίγων εἴτε διὰ πολλῶν, εἴτε ἀκόμη καὶ ... δι’ οὐδενός, ἔχων μόνον τὴν παντοδύναμον Δεξιὰν τοῦ Ὑψίστου, κατενικοῦσεν τὸν κάθε ἐχθρὸν καὶ ἀντίπαλον.

 

"εὐαγγελιζόμενοι τὸν Κύριον Ἰησοῦν".

 

Τοῦτο, ὅμως, συνέβαινεν, ἐφ’ ὅσον ὁ λαὸς ἦτο συνεπὴς πρὸς τὰς Θείας ὑποδείξεις καὶ ἐντολάς. Ὅταν οἱ "σκληροτράχηλοι" Ἐβραῖοι, παρεξέκλιναν τῶν Θείων ἐντολῶν, ἐδέχοντο πλήγματα καὶ συντριβάς, ἀκόμη καὶ ... "μηδενὸς διώκοντος"! Τότε, ὄχι μόνον τοὺς ἐγκατέλιπεν ὁ Κύριος, ἀλλὰ πολλάκις, Οὗτος ... συνεπολέμει καὶ συνεμάχει μετὰ τῶν ὑπεναντίων!

Ἀντίστοιχον βοήθειαν καὶ Θείαν συμμαχίαν βλέπομεν καὶ ἐν προκειμένῳ εἰς τὸ σημερινὸν Ἀποστολικὸν Ἀνάγνωσμα. Ἤδη, οἱ πρῶτοι ἐκεῖνοι Χριστιανοί, βιώνουν μίαν "ἧτταν" καὶ ἀπὸ τὴν θλίψιν των ἀναγκάζονται νὰ περιορίσουν τὰς κινήσεις των. Ὁ λιθοβολισμὸς τοῦ πρωτομάρτυρος καὶ Ἀρχιδιακόνου Στεφάνου, τοὺς ἔχει, κάπως ἀποσυντονίσει, θὰ λέγαμε, καὶ "ἀπὸ τῆς θλίψεως τῆς γενομένης ἐπὶ Στεφάνῳ ... μηδενὶ λαλοῦντες τὸν λόγον εἰ μὴ μόνον Ἰουδαίοις" (Πράξ. ΙΑ΄ 19). Ἔβλεπον, ὅμως, ὅτι οἱ πιστεύοντες ηὐξάνοντο καθημερινῶς καὶ διὰ τοῦτο ἠσθάνοντο ὅτι, τὸ Παντοδύναμο χέρι τοῦ Κυρίου, τοὺς ἐπροστάτευε καὶ τοὺς καθοδηγοῦσε. Ἔβλεπον ὅτι ὁ Κύριος ἦτο μαζί τους καὶ "πολύς τε ἀριθμὸς πιστεύσας ἐπέστρεψεν ἐπὶ τὸν Κύριον" (Πράξ. ΙΑ΄ 21). Ἡ Θεία αὕτη συμμαχία, ἦτο ἑπόμενον, νὰ τοὺς ἐνισχύῃ καὶ νὰ τοὺς ἐνδυναμώνῃ εἰς τὸ νὰ κηρύττουν ἀφόβως καὶ ἀνυποχωρήτως τὸν Κύριον Ἰησοῦν.

 

"Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ᾿ ἡμῶν;" (Ρωμ. Η΄ 31).

Σήμερον, ὅμως, ὑπάρχει αὕτη ἡ Θεία συμμαχία; Εἶναι ὁ Κύριος ... μεθ’ ἡμῶν; Τὸ ἐρώτημα τοῦτο ἀκούεται πολλάκις, ἀγωνιῶδες, ἀπὸ τὰ χείλη ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι προσβλέπουσιν εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Ὅλων ἐκείνων, οἱ ὁποῖοι βλέπουσι τὴν αὐξανομένην ἀποστασίαν ἀπὸ τοῦ Κυρίου καί, μᾶλλον πολεμικὴν κατ’ Αὐτοῦ. Εἶναι ὁ Κύριος μαζί μας; Συνεχίζουν νὰ ἐρωτοῦν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι δὲν ἔπαυσαν νὰ τηροῦν τὸν Θεῖον Νόμον - παρὰ τὰς ἀνθρωπίνους πτώσεις των - καὶ ἐμμένουσι παρακαλοῦντες καὶ δεόμενοι τοῦ Κυρίου! Ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι, συμμετέχουσι συνειδητῶς εἰς τὰ Θεῖα καὶ σωτηριώδη Μυστήρια τῆς Ἁγίας ἡμῶν Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ εἰς πεῖσμα τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους, πιστεύουσιν ὅτι ὅλα ταῦτα τὰ κακὰ - κατὰ τὸν Χρυσοστομικὸν λόγον - "νεφύδριον ἔσται καὶ θᾶττον παρελεύσεται"!

Εἴπωμεν καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ παρόντος, ὅτι ὅταν ὁ Κύριος ἀπεφάσιζεν νὰ παρέμβῃ ὑπὲρ τῶν πιστῶν Του, οὐδεμία ἀνθρωπίνη δύναμις ἠδύνατο νὰ ἀντισταθῇ εἰς Αὐτὸν καὶ ἡ ἰδική Του παρέμβασις προεξοφλοῦσεν, ἀφ’ ἑνός, νίκας καὶ θριάμβους τῶν πιστευόντων εἰς Ἐκεῖνον, καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὀλεθρίους ἧττας καὶ συντριβάς, ὅλων ἐκείνων οἱ ὁποῖοι κατὰ καιρούς, ὑπετίμησαν τὴν παντοδυναμίαν τοῦ Κυρίου. Βεβαίως, - καὶ ἵνα μὴ πλανηθῶμεν - αἱ παρεμβάσεις τοῦ Κυρίου ἐγένοντο, κατὰ τὴν Θείαν ἐκτίμησιν καὶ οὐχὶ κατὰ τὴν προσδοκίαν ἢ πολλῶ μᾶλλον κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην ὑπόδειξιν! Οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ εἶχον τὴν πεποίθησιν ὅτι ὁ Κύριος, καὶ βλέπει τὰς δυσκολίας καὶ θλίψεις καὶ ἀδιεξόδους, πολλάκις, καταστάσεις τῶν ἐπικαλουμένων Αὐτόν, ἀλλὰ καὶ ἀκούει τὸν στεναγμὸν καὶ τὰς διαμαρτυρίας των. Πιστεύουσιν - οἱ ἄνθρωποι τοῦ Κυρίου - ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι Πατέρας, Ὅλος Ἀγάπη διὰ τὸ πλᾶσμα Του καὶ Ἐκεῖνος θὰ κρίνῃ, πότε πρέπει ἀλλὰ καὶ πῶς πρέπει νὰ παρέμβῃ, νὰ παρρηγορήσῃ, ἢ νὰ ἐπιπλήξῃ, ἤ, ἀκόμη, καὶ νὰ ἐπιτρέπῃ τὴν ταλαιπωρίαν καὶ τὰς ὀδύνας καὶ τὰς θλίψεις, ὅπως δοκιμάζῃ καὶ παιδαγωγῇ τὰ γνήσια τέκνα Του.

Ἂς μὴν ἀποκάμνωμεν καὶ ἂς μὴν θέλωμεν τὰς ἰδικάς μας "λύσεις", εἰς τὰς πικρίας καὶ στενοχωρίας τῆς παρούσης ζωῆς, ἀλλὰ ἂς ἐμπιστευώμεθα τὰς σωτηρίους χεῖρας τοῦ Ἐσταυρωμένου Λυτρωτοῦ ἡμῶν καὶ ἂς ἀρκούμεθα μετ’ ἀπολύτου ἐμπιστοσύνης, εἰς τὸν γνωστὸν Κυριακὸν Λόγον, "γενηθήτω τὸ θέλημά Σου". Ἀμήν.

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

                                                                                                           

                                                                                                      Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

                                                                                                 Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

 

Αιμοδοσία 25 Μαΐου 2025 - Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

 

Κυριακή 11 Μαΐου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εἴμεθα … Ἅγιοι! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ (11 ΜΑΪΟΥ 2025)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

«κατελθεῖν καὶ πρὸς τοὺς ἁγίους»,

«φωνήσας δὲ τοὺς ἁγίους» (Πράξ. Θ΄ 32, 41). 

Οἱ … Ἅγιοι!

Εἰς δύο σημεῖα, φίλοι μου καὶ ἀδελφοί μου, τὸ σημερινὸν Ἀποστολικὸν Ἀνάγνωσμα, ἀναφέρεται εἴς τινας … Ἁγίους! Ἁγίους, οἵτινες εὑρίσκονται εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, ἀναμέσον τῶν ἄλλων ἀνθρώπων! Ἁγίους, οἵτινες ἦσαν … ὁρατοὶ καὶ συνωμίλουν καὶ συνέτρωγον μετὰ τῶν λοιπῶν ἀνθρώπων, καὶ ἀσφαλῶς ὡς ἄνθρωποι, εἶχον τὰς συνήθεις ἀνθρωπίνους ἀδυναμίας καὶ τὰ πάθη ἐκεῖνα ἅτινα βαρύνουσιν ἅπαντας τοὺς ἀνθρώπους. Ἁγίους, τέλος, οἵτινες βαρύνονται μὲ ἁμαρτίας, - καθόσον, … «οὐδεὶς ἀναμάρτητος, εἰ μὴ εἷς˙ ὁ Θεάνθρωπος Κύριος Ἰησοῦς», - μάλιστα δέ, ἐνδεχομένως, ἐκείνας ἅτινας θεωροῦμεν … μεγάλας!

Ἔχει ἐπικρατήσει ἡ ἄποψις, ὅτι … Ἅγιοι, εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες διὰ τῆς κατὰ Χριστὸν πολιτείας των, καὶ τοῦ ἐναρέτου καὶ ἁγίου βίου των, ἀλλὰ καὶ διὰ ποικίλων θαυματουργικῶν ἐνεργειῶν τὰς ὁποίας ἐνήργησαν κατὰ Θείαν παραχώρησιν, «ἠνάγκασαν» τὴν Ἁγίαν Ὀρθόδοξον Ἀνατολικὴν Ἐκκλησίαν, ἵνα ἀνακηρύξῃ τούτους … Ἁγίους, δι’ ἐπισήμων Συνοδικῶν πράξεων, καὶ κατατάξει τούτους εἰς τὸ ἐπίσημον ἡμερολογιακὸν ἁγιολόγιον! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες ἑορτάζονται καὶ μνημονεύονται ἐπὶ καθημερινῆς βάσεως, κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν καθ’ ἡμέραν ἱερῶν ἀκολουθιῶν καὶ διὰ τοὺς ὁποίους ἐγράφησαν καὶ ψάλλονται ἱεραὶ ἀκολουθίαι καὶ Παρακλητικοὶ κανόνες! Ἀσφαλῶς δε, καὶ οὗτοι εἶναι ἐπισήμως οἱ Ἅγιοι, τοὺς ὁποίους δυνάμεθα, ἵνα ἐπικαλούμεθα εἰς τὰς προσευχάς μας καὶ οἱ ὁποῖοι εὔχονται καὶ προσεύχονται μετὰ παρρησίας πρὸς τὸν Κύριον, ὑπὲρ ἡμῶν!

Ὅμως, ὅταν ἡ Ἁγία Γραφὴ κατονομάζει … Ἁγίους, καὶ ἐκείνους τοὺς ζῶντας καὶ κινουμένους, διὰ τοὺς ὁποίους προείπωμεν, ἀσφαλῶς δὲν κάνει λάθος! Ὑπάρχουσιν, ὄντως, οὗτοι οἱ … Ἅγιοι, - μεταξὺ τῶν ὁποίων εἴμεθα καὶ ἡμεῖς οἱ βεβαπτισμένοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, - οἵτινες εὑρίσκονται εἰς τὴν ὀρθὴν ὁδὸν τῆς Ἁγιότητος, … ὀφείλουσιν ὅμως, ἵνα βαδίζοντες καὶ πολιτευόμενοι κατὰ τὰς ἐντολὰς καὶ τὰς διατάξεις τοῦ Ἱδρυτοῦ τῆς Πίστεως ἡμῶν, τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, προσδοκῶσιν … «Ἀνάστασιν νεκρῶν καὶ ζωὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος»! Εἶναι οἱ ἀγωνιζόμενοι καὶ παλαίοντες κατὰ τῆς ἁμαρτίας, καὶ ζῶντες τὴν Μυστηριακὴν ζωήν, διὰ μετανοίας καὶ Ἐξομολογήσεως, ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς Θείας Μεταλήψεως! Εἶναι ἐκεῖνοι, διὰ τοὺς ὁποίους προορίζονται, - ὡς ἀκούομεν εἰς ἑκάστην Θείαν Λειτουργίαν, - τὰ Ἅγια Μυστήρια!

 

«Πρόσχωμεν, τὰ Ἅγια τοῖς Ἁγίοις»!

Τοῦτο, ἀκριβῶς, ἀκούομεν εἰς τὰς λειτουργικὰς συνάξεις, καὶ τοῦτο σημαίνει, ὅτι διὰ νὰ προσέλθῃ τις εἰς τὸ Θεῖον Ποτήριον τῆς Ζωῆς, θὰ πρέπῃ νὰ εἶναι … Ἅγιος! Ἅγιος, ὄχι ὡς ἐκεῖνοι οἱ Ἅγιοι, τοὺς ὁποίους «ἀνύψωσεν» ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, - ὡς προείπωμεν, - καὶ κατέγραψε τούτους εἰς τὰς δέλτους τῶν ἑορταζομένων Ἁγίων, ἀλλ’ Ἅγιος ὅστις ὑπάρχει ἀκόμη ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ, καὶ ἀγωνίζεται καὶ παλαίει κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ τοῦ κακοῦ! Ἅγιος, ὅστις, «πίπτει καὶ ἐγείρεται», δηλαδή, ἁμαρτάνει τὰς καθημερινὰς καὶ ἀναποφεύκτους ἁμαρτίας, καὶ μετανοεῖ καὶ σπεύδει εἰς τὸ σωτήριον μυστήριον τῆς μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως διὰ νὰ καθαίρεται ἐκ τούτων τῶν ἁμαρτιῶν! Περὶ τῶν τοιούτων Ἁγίων, ὁμιλεῖ σήμερον τὸ Ἀποστολικὸν Ἀνάγνωσμα! Περὶ τῶν ἀγωνιζομένων Χριστιανῶν, οἵτινες συναπετέλουν τὴν ἐπὶ τῆς γῆς Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ! Ἅγιοι, οἵτινες, καθίστανται τοιοῦτοι, διὰ τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως, καὶ … ἔτι ἁγιάζονται διὰ τοῦ Παναγίου Σώματος καὶ Πανακηράτου Αἵματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Καὶ ἐν τοῖς πράγμασιν, ὄντως οὗτοι εἶναι οἱ Ἅγιοι, οἵτινες παραμένουσιν ἡνωμένοι μετὰ τοῦ ὄντως καὶ Μόνου Ἁγίου, τοῦ Ἀληθινοῦ Θεοῦ!

 

Εἴμεθα … Ἅγιοι!

Ναὶ ἀδελφοί μου καὶ ἀναγνῶσται τοῦ παρόντος, ἀλλὰ καὶ ἅπαντες οἱ βεβαπτισμένοι εἰς τὸ Ὄνομα τῆς Παναγίας καὶ Ζωοποιοῦ Τριάδος, Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί! Εἴμεθα, ὄντως Ἅγιοι, ὡς μετέχοντες τῶν φρικωδεστάτων Μυστηρίων, ἀλλὰ καὶ δυνάμει … Ἅγιοι, ὡς ἔχοντες δυνατότητα καὶ προϋποθέσεις, διὰ τὴν Μέλλουσαν Δόξαν καὶ Βασιλείαν! Δηλαδή, διὰ τοῦ Μυστηρίου τοῦ Θείου Βαπτίσματος, εἰσήλθομεν καὶ ἐνετάχθημεν εἰς τὰ μέλη τῆς Ἁγίας Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας. Ἐὰν λοιπόν, «ἀξιοποιήσωμεν» τὴν ὑψίστην ταύτην δωρεὰν καὶ τιμήν, διὰ τῆς συνεχοῦς καὶ συνειδητῆς συμμετοχῆς ἡμῶν εἰς τὰ ζωοποιὰ Μυστήρια, θὰ παραμένωμεν … Ἅγιοι!

Τοιοῦτοι ἀκριβῶς, ὑπῆρξαν καὶ ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ὑπῆρξαν οἱ μέτοχοι τῶν ὡς ἄνω Θείων Μυστηρίων! Οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀσφαλῶς ἐκεῖνοι, οἵτινες ἠγωνίσθησαν κατὰ τῆς ἁμαρτίας καὶ ἔζων πάντοτε ἐν συνεχῇ ἀναφορᾷ καὶ ἐξαρτήσει μετὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἐκεῖνοι οἵτινες, - ὡς τὸ μικρὸν παιδίον, δὲν διανοεῖται ἵνα ἀπομακρυνθῇ ἔστω καὶ δι’ ὀλίγον ἐκ τῆς μητρός του, - δὲν δύνανται ἵνα ζήσωσι χωρὶς τὸν Χριστόν! Οὕτω, ἀκούομεν τὸν σύγχρονον ἡμῶν Ἅγιον Πορφύριον, νὰ λέγῃ ἐν τῇ ἁπλότητί του: «Ὅταν πεθάνω καὶ πάω μπροστὰ στὸν Χριστό, - καὶ ὁ Χριστός, τότε, θὰ μὲ διώχνῃ καὶ θὰ μοῦ λέῃ "φῦγε ἀπὸ μπροστά μου ρὲ παλιόπαιδο˙ νὰ πᾶς στὴν κόλαση" - ἐγὼ τότε θὰ τοῦ εἰπῶ: "Χριστέ μου, ἔλα νὰ πᾶμε μαζὶ ἐκεῖ, γιατὶ χωρὶς ἐσένα φοβᾶμαι καὶ δὲν ἀντέχω»! Τοιοῦτοι ὑπῆρξαν καὶ τοιουτοτρόπως ἐσκέπτοντο ἅπαντες οἱ Ἅγιοι! Ὅτε παρέδιδον ἑαυτοὺς εἰς τὰ φρικτώτατα μαρτύρια, καὶ δὲν ἀντήλλασσον τὴν ἀγάπην τοῦ Κυρίου μὲ ὅ,τιδήποτε τὸ ὑλικὸν καὶ γήϊνον καὶ φθαρτόν, μηδὲ καὶ τῆς βιολογικῆς των ζωῆς ἐξαιρουμένης, ὄντως οὗτοι εἶναι οἱ … Ἅγιοι!

Συνεπῶς, ἂς μὴν θεωρῶμεν ὅτι … ὁ Ἅγιος εἶναι κάτι τὸ ἀπόμακρον, ἢ κάτι τὸ ὁποῖον κάποτε ἠδύνατο νὰ ὑπάρχῃ, ἀλλὰ σήμερον … ἐξέλιπεν˙ οὔτε, ἀκόμη, ὅτι ἡ πολυποίκιλος ἁμαρτία ἥτις ἐπικρατεῖ σήμερον, κατήργησε τὴν Ἁγιότητα!!! Δὲν εἶναι ἀσφαλῶς τυχαῖον, ὅτι ἐν τοῖς ἐσχάτοις τούτοις καιροῖς τῆς ἀποστασίας καὶ τῆς ἀκολασίας, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀνέδειξε πληθῶραν Ἁγίων, ἄνδρας τε καὶ γυναίκας, διὰ νὰ καταδείξῃ, ὅτι ἡ Ἀγάπη πρὸς τὸν Κύριον, δύναται ἵνα παρακάμπτῃ καὶ περιφρονῇ τὴν οἷανδήποτε ἁμαρτίαν, καὶ ὁ ἀγωνιζόμενος, εὐκόλως δύναται ἵνα καταφρονῇ καὶ ἀποστρέφεται ταύτην!

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Γιόγκα καί διαλογισμός

Γιόγκα καί διαλογισμός

Ὑπό Ἀρχιμ. Βασιλείου Μπακογιάννη

     Ἤδη καί στήν πατρίδα μας ὑπάρχουν ἕλληνες, ὀρθόδοξοι, χριστιανοί, πού καταφεύγουν στή γιόγκα καί στό διαλογισμό. Ἄν ἤξεραν ποῦ καταφεύγουν, θά τό  ἀπέφευγαν ὅπως «ὁ διάβολος τό λιβάνι».

  Ὁ  διαλογισμός καί ἡ γιόγκα εἶναι στοιχεῖα τῆς «πνευματικότητος» τῶν Ἀνατολικῶν Θρησκειῶν. (youtube.com/watch?v=Lxye9-PUqKk). Μέ ὅ,τι αὐτό σημαίνει...! 

Μιά κυρία  διηγήθηκε: Εἶχε συνδεθεῖ μέ μιά   παρέα, πού ἔκανε διαλογισμό. Ἐκ περιεργείας πῆγε καί αὐτή στήν παρέα καί ἔκανε διαλογισμό. Ἐξ ἀρχῆς  κατάλαβε, ὅτι κάτι δέν πήγαινε καλά. Πῆγε καί δεύτερη φορά, ἀλλά τώρα ἔκανε ἕνα τέστ.  Ἔλεγε μυστικῶς τὸ «Πάτερ ἡμῶν».  Τό ἀποτέλεσμα; Κανένας δέν μποροῦσε νά  συγκεντρωθεῖ καί νά κάνει διαλογισμό. ¨Ο δάσκαλος τήν ἀγριοκοίταξε. «Ἐσύ βγές ἔξω!»,τῆς εἶπε.

   Μά ἡ κυρία  ἔλεγε τό «Πάτερ ἡμῶν», μυστικῶς, πῶς τό κατάλαβε ὁ δάσκαλος; Καί γιατί τήν ἔδιωξε;

   Τό «Πάτερ ἡμῶν» εἶναι προσευχή πρός τόν ἀληθινό Θεό. Καί ὁ διάβολος, ὡς ἐχθρός τοῦ ἀληθινοῦ  Θεοῦ, δέν ἀντέχει νά ἀκούει τέτοιες προσευχές· δέν ἀντέχουν καί ὅσοι μυημένοι στό πνεῦμα τοῦ διαβόλου.

Καί ὁ δάσκαλος, λοιπόν, τοῦ διαλογισμοῦ, ὄντας «ἐμποτισμένος» ἀπό τό πνεῦμα τοῦ διαβόλου, ἐπειδή ἔκανε διαλογισμό, ἔνιωσε τή δύναμη τοῦ «Πάτερ ἡμῶν, καί ἔδιωξε τήν κυρία. «Φύγε ἀπό δῶ!», εἶπε στριγκλίζοντας ἕνας Γκουροῦ σέ νεαρό, ὀρθόδοξο χριστιανό, πού πρίν ἐπισκεφθεῖ τόν Γκουροῦ, ἔκανε τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ (Οἱ Γκουροῦ, ὁ νέος καί ὁ Γέροντας Παϊσιος, σελ..170-171).

Στόν ἴδιο παρανομαστή κεῖται  καί τό «δωδεκάθεο»· πρόκειται γιά λατρεία δώδεκα δαιμόνων. «Ὅταν κάνω μπάνιο στή θάλασσα, ἐπικαλοῦμαι τόν Ποσειδῶνα!», μοῦ ἀνέφερε μιά μοντέρνα κυρία. «Βρέ, τί κάνεις ἐκεῖ; Θά ἔρθει ὁ Ποσειδῶνας καί θά σέ πνίξει...!». Ἡ κυρία σάστισε· ἔμενε ἄφωνη..! «Τί συμβαίνει;!». «Νά, ὅπως μελετοῦσα τόν Ποσειδῶνα, ἔνιωσα κάτι νά μέ σφίγγει στό λαιμό,  καί νά χάνω τήν ἀναπνοή μου· φώναξα  «Παναγία μου», φώναξα,  καί σώθηκα».

Ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Ἰησοῦς Χριστός·  ὅλοι οἱ ἄλλοι θεοί εἶναι δαιμόνια (Ψλμ. 95: 5.). Καί ὅσοι προσεύχονται σ'αὐτούς, προσεύχονται σέ δαίμονες....! ( Δευτ. 32:17). Πρόσχωμεν· ὁ διάβολος ψαρεύει...

Κυριακή 4 Μαΐου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Τὸ Θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως καὶ ὁ … Θωμᾶς! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΘΩΜΑ (27 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2025)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

«Διὰ δὲ τῶν χειρῶν τῶν ἀποστόλων ἐγίνετο σημεῖα

καὶ τέρατα ἐν τῷ λαῷ πολλά» (Πράξ. Ε΄ 12).

 

Σημεῖον – θαῦμα!

 

Εἶναι γεγονός, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ὅτι ἡ σημερινὴ ἐποχὴ εἰς τὴν ὁποίαν ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος νὰ ζῶμεν, χαρακτηρίζεται ὡς ἐποχὴ ἀρνήσεως καὶ ἀπεμπολήσεως, παντὸς πνευματικοῦ καὶ ἠθικοῦ «στοιχείου»! Εἶναι ἡ ἐποχὴ κατὰ τὴν ὁποίαν, - ὡς ἀναγράφεται εἰς τὸ προφητικὸν βιβλίον τῆς «Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου», εἰς τὸ ΙΓ΄ κεφάλαιον, - τὸ κακὸν ὑπὸ τὴν μορφὴν τοῦ θηρίου καὶ τοῦ δράκοντος, στεφανοῦται καὶ προσκυνεῖται ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων! Ἡ ἁμαρτία ἐξειλίχθη, δυστυχῶς, εἰς μίαν ἀθλίαν καθημερινότητα, καὶ οὐδεὶς ἀνησυχεῖ καὶ οὐδεὶς διαμαρτύρεται, οὔτε ἀκόμη καὶ αὐτοὶ οἱ Ἐκκλησιαστικοὶ ἁρμόδιοι! Μία ἐποχή, διὰ τὴν ὁποίαν ὡμίλησαν καὶ προεφήτευσαν, πρῶτος μὲν ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ πολλοὶ Ἅγιοι, ἐπώνυμοι καὶ ἀνώνυμοι, παλαιότεροι καὶ νεώτεροι!

Πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες παρακαλοῦσι διὰ μίαν … ἔντονον καὶ δυναμικὴν θαυμαστὴν Θείαν ἐπέμβασιν, προκειμένου ἵνα ταραχθῇ καὶ συγκλονισθῇ ὁ κόσμος, καὶ ἐπιστρέψωσιν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὴν λογικήν … τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀνανήψωσιν οὗτοι, ὥς ποτε οἱ Νινευῖται καὶ ἀρνηθῶσι τὴν ἁμαρτωλὸν ζωήν των καὶ πολιτείαν των! Παρακαλοῦσιν οὗτοι, ὡς κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν Ἀποστόλων, - ἣν περιέγραψε σήμερον τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, - οὕτω καὶ σήμερον, ἵνα ὁ Κύριος ποιήσῃ ἐκ νέου … «σημεῖα καὶ τέρατα», καὶ οὕτως ἐπανακάμψωμεν πρὸς τὴν Ἀλήθειαν!

Ὅμως, παρ’ ὅτι, ὄντως, τὰ θαύματα «ταράσσουσι καὶ διεγείρουσιν» ἐκ τοῦ ὕπνου τῆς ἁμαρτίας, ἡ ἐποχή μας, - ὡς φαίνεται, - οὐδ’ ἐκ τούτων ἐνοχλεῖται οὐδ’ ἀνησυχεῖ! Βεβαίως, κατὰ τὴν Ἀποστολικὴν ἐκείνην ἐποχήν, ὁ Κύριος ἔδιδε δύναμιν θαυματουργικὴν εἰς τοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, καὶ τὰ θαύματά των ἦσαν καὶ ἐγίνοντο, σχεδόν, ἐπὶ καθημερινῆς βάσεως! Τοῦτο ὅμως συνέβαινεν, διότι ὁ κόσμος, … πολὺ δὲ περισσότερον, ὁ εἰδωλολατρικὸς κόσμος, «εἶχον ἀνάγκην» τὰς θαυματουργικὰς ταύτας ἐνεργείας! Ἐδίψων, ἐκεῖνοι οἱ πεπλανημένοι, τὴν Ἀλήθειαν καὶ διὰ τοῦτο, ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ, προσέφερεν εἰς τούτους, πλούσια τὰ δωρήματα Αὐτῆς! Τοὐναντίον, ὅμως σήμερον, οἱ ἄνθρωποι δὲν ἀγνοοῦσι, ἀλλὰ ἀδιαφοροῦσι καὶ περιφρονοῦσι …! Ἀκόμη καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ θαύματα ἅτινα καὶ σήμερον γίνονται, …  περισσότερον ἀγωνίζονται καὶ παλαίουσιν ἵνα συκοφαντήσωσι καὶ διαστρέψωσι καὶ διαψεύσωσι ταῦτα, παρὰ ἵνα ἀποδεχθῶσι καὶ πιστεύσωσι διὰ τούτων!

Θὰ ἐλέγωμεν, ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἰσχύουσι καὶ σήμερον, ἐκεῖνοι οἱ λόγοι τοὺς ὁποίους εἶπεν ὁ Ἀβραὰμ εἰς τὸν κολαζόμενον πλούσιον τῆς γνωστῆς παραβολῆς˙ «εἰ Μωυσέως καὶ τῶν προφητῶν οὐκ ἀκούουσιν, οὐδὲ ἐάν τις ἐκ νεκρῶν ἀναστῇ πεισθήσονται» (Λουκ. ΙΣΤ΄ 31).

 

Θαύματα, σήμερον!

 

Λέγουσι πολλοὶ σήμερον, ὅτι τὰ θαύματα ἐξέλιπον! Εἴπομεν καὶ ὀλίγον πρίν, ὅτι, ὄντως, παλαιότερον ἐγίνοντο πολὺ περισσότερα, ἀλλὰ καὶ ἐντονώτερα θαύματα! Τοῦτο, βεβαίως, δὲν σημαίνει, ὅτι σήμερον «ἔπαυσεν» ὁ Θεὸς νὰ ἐνεργῇ …! Μᾶλλον θὰ ἔλεγον ὅτι … οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ἐβαρύνθησαν καὶ δὲν βλέπομεν τὰς Θείας ἐνεργείας! Ὄχι δὲ μόνον τοῦτο˙ ἀλλὰ καὶ - ὥς καὶ πάλιν προεγράψαμεν, - εἰς τὰς «ἐξοφθάλμους» παρεμβάσεις τοῦ Κυρίου, ὁ σημερινὸς ἄνθρωπος παλαίει ἵνα ἀποσιωπήσῃ καὶ ἀμαυρώσῃ τούτας! Ἐνοχλεῖται οὗτος, ὅταν ὁ Κύριος παρεμβαίνει ἐμφανῶς, καὶ εἴτε μὲ ὕβρεις καὶ βλασφήμους ἐκδηλώσεις, εἴτε μὲ ἄλλους τρόπους, ἐπιχειρεῖ ἵνα «προσβάλῃ» καὶ ὑποβαθμίσῃ τὴν Θείαν ἐνέργειαν!

Ἐπὶ παραδείγματι, πόσην πολεμικὴν ἔχει δεχθεῖ καὶ ἔτι δέχεται, τὸ κατ’ ἔτος ἐμφανιζόμενον Ἅγιον Φῶς, τὸ ἀνατέλλον ἐκ τοῦ Παναγίου καὶ Ζωοδόχου Τάφου; Παρ’ ὅτι, οὐχὶ μόνον ἡ θαυμαστὴ ἔλευσις τούτου, ἐνώπιον ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων, … καὶ ἐκτὸς τοῦ ἱεροῦ Κουβουκλίου, ἀλλὰ καὶ ἡ δροσίζουσα φλόξ τούτου, ἥτις, ἐμφανῶς καὶ κατ’ ἐπανάληψιν, - ἐνώπιον τῶν τηλεοπτικῶν καμερῶν, - τίθεται ἐπὶ τῶν κεφαλῶν καὶ τῶν προσώπων τῶν ἐπισκεπτῶν καὶ προσκυνητῶν, τῶν Θεοβαδίστων ἐκείνων ἱερῶν προσκυνημάτων, - ὣς εἴδωμεν τὸ τοιοῦτον καὶ εἰς τὴν πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, ἐπανέλευσιν καὶ ἐπανεμφάνισιν Αὐτοῦ, ἐν τούτοις αἱ ἄθεοι κραυγαὶ καὶ οἱ κρωγμοὶ τῆς ἀπιστίας, προβάλλονται περισσότερον ὑπὸ τῶν Μ.Μ.Ε., παρὰ τοῦτο καθ’ αὐτὸ τὸ Θαῦμα!

Δὲν εἶναι, ἆραγε θαῦμα, τὰ τόσα ἄφθαρτα καὶ μυροβλύζοντα Ἅγια Λείψανα τῶν Ἁγίων τῆς Ἐκλησίας μας, ἅτινα μάλιστα, «προσκυνοῦσιν» καὶ αὐτοὶ οὗτοι οἱ ἄθεοι καὶ ἄπιστοι, οἵτινες προσέρχονται, - περισσότερον ἐκ περιεργείας κινούμενοι, - εἴτε εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, εἴτε εἰς ἕτερα «προσκυνήματα», ἢ πολλάκις συμμετέχοντες εἰς πολιτιστικὰς καὶ ἄλλας θρησκευτικὰς ἐκδηλώσεις; Δὲν εἶναι, ἆραγε, διὰ τούτων, ἔντονος ἡ Θεία ἐνέργεια καὶ παρουσία;

Εἶναι, δυστυχῶς, πικρόν, ἀλλὰ θὰ πρέπῃ καὶ νὰ … λέγεται, ἀλλὰ καὶ νὰ ἐπαναλαμβάνεται, ὅτι … τὰ θαύματα, οὔτε ἔπαυσαν νὰ γίνωνται, ἀλλὰ καὶ οὔτε εἰσέτι θὰ παύσωσι! Δυστυχῶς, ὅμως, ἐκεῖνο εἰς τὸ ὁποῖον «ἐχωλαίναμεν, ἀλλὰ καὶ ἔτι χωλαίνομεν» εἶναι, ὅτι θέλομεν καὶ ἐπιζητοῦμεν τὸ … σκότος!

 

Τὸ Θαῦμα τῆς Ἀναστάσεως καὶ ὁ … Θωμᾶς!

 

Σήμερον, προβάλλεται ὑπὸ τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας, ἡ Ἀποστολικὴ μορφὴ τοῦ … ἀμφισβητίου τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ! Βεβαίως, λανθασμένως, ἀποκαλεῖται οὗτος ὑπὸ πολλῶν … «ἄπιστος»! Θὰ ἐλέγωμεν, μᾶλλον, τὸ … ἐντελῶς ἀντίθετον! Ζητεῖ «ἁπτὰς» ἀποδείξεις διὰ τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου! Τοῦτο τὸ ἐπέτρεψεν ὁ Κύριος, οὐχὶ ἵνα καταδείξῃ τὸν μαθητήν Του ὡς … ἄπιστον ἢ ὀλιγόπιστον, ἀλλὰ διὰ νὰ ἔχομεν ἡμεῖς ἀσφαλῆ καὶ βεβαίαν τὴν ἀπάντησιν, περὶ τῆς τοῦ Κυρίου Ἀναστάσεως!

Διότι, ἐάν, - «ὡς διεφημίσθη παρὰ Ἰουδαίοις ἕως τῆς σήμερον» (Ματθ. ΚΗ΄ 15), - «οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν τῶν στρατιωτῶν κοιμωμένων», διατί νὰ ἀπιστῇ ὁ Θωμᾶς, καὶ νὰ ἀπαιτῇ ἵνα ἐμφανισθῇ καὶ εἰς αὐτὸν τοῦτον, ὁ Ἀναστὰς Κύριος; Διατί νὰ θέλῃ ἵνα «ἵνα ἴδῃ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλῃ τὸν δάκτυλόν του εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλει τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὴν πλευρὰν Αὐτοῦ», ἐνῶ συμμετεῖχε καὶ οὗτος εἰς τὴν κλοπὴν τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ; Καὶ διατί, ἐπίσης, ἐν συνεχείᾳ, οὐχὶ μόνον οὗτος, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ Ἀπόστολοι, ἔσπευσαν ἵνα διακηρύξωσι τὴν Ἀνάστασιν θυσιαζόμενοι καὶ χύνοντες τὸ αἷμά των ἕως καὶ τῆς ἐσχάτης ρανίδος; «Τίς εἶδε, τίς ἤκουσε νεκρὸν κλαπέντα ποτέ, μάλιστα ἐσμυρνισμένον καί γυμνόν, καταλιπόντα καί ἐν τῷ τάφῳ τά ἐντάφια αυτοῦ. Μὴ πλανᾶσθε Ἰουδαῖοι, μάθετε τὰς ρήσεις τῶν Προφητῶν, καὶ γνῶτε, ὅτι αὐτός ἐστιν ἀληθῶς, ὁ Λυτρωτὴς τοῦ κόσμου καὶ Παντοδύναμος» (Ἀναστάσιμον ἑσπέριον, ἤχου πλ. Α΄)!

Ἀδελφοί μου, ὁ Χριστὸς Ἀνέστη, … ὄχι διότι τὸ λέμε ἡμεῖς! Πρὶν ἀπὸ ἡμᾶς, «ἐμαρτύρησεν» ὁ κενὸς τάφος˙ ἐμαρτύρησαν καὶ ἔτι μαρτυροῦσι, τὰ αἵματα τόσων καὶ τόσων μαρτύρων τῆς Πίστεως, οἵτινες «προσδοκῶντες Ἀνάστασιν νεκρῶν», περιεφρόνησαν πάντα τὰ γήϊνα καὶ φθαρτά, ἵνα κληρονομήσωσι τὰ αἰώνια καὶ τὰ ἄφθαρτα!    Δόξα τῷ Ἀναστάντι Χριστῷ τῷ Θεῷ ἡμῶν! Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰώνας. Ἀμήν!

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Είδα όνειρο ότι πήρα συνέντευξη από το Θεό.

Θεός:  Θέλεις λοιπόν να σου δώσω συνέντευξη;

Άνθρωπος:  Αν σας περισσεύει λίγος χρόνος

Θεός: (χαμογελάει)  Έχω μια μέρα και μια αιωνιότητα!

Τι ερωτήσεις σκέφτεσαι να μου κάνεις?

Άνθρωπος:  Τι είναι αυτό που σας εκπλήσσει περισσότερο στους ανθρώπους?

Θεός:  Ότι ζουν σαν να μην πρόκειται να πεθάνουν ποτέ, και πεθαίνουν σαν να μην  εζήσαν καθόλου!

Ότι χάνουν την υγεία τους προσπαθώντας να βγάλουν λεφτά, κι ύστερα χάνουν τα λεφτά για να ξαναβρούν την υγεία τους!

Ότι με το να αγχώνονται για το μέλλον τους λησμονούν το παρόν τους κι έτσι δεν ζουν ούτε το μέλλον ούτε το παρόν!

Ότι βιάζονται να αποβάλλουν την παιδικότητα τους, θέλουν να μεγαλώσουν γρήγορα και ύστερα παρακαλούν να ξαναγίνουν παιδιά!

Ο Θεός πήρε το χέρι του Ανθρώπου στο δικό Του, μείνανε λίγο σιωπηλοί και μετά ο Άνθρωπος ρώτησε.

Άνθρωπος:Σαν γονιός ποια είναι τα μαθήματα ζωής που θα θέλατε να μάθουν τα παιδιά σας;

Θεός: (χαμογελάει)  Να μάθουν ότι δεν μπορούν να αναγκάσουν τους άλλους να τους αγαπήσουν!

Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν άξιοι να αγαπηθούν!

Να μάθουν ότι δεν μετράνε περισσότερο τα πράγματα που έχουμε στη ζωή μας αλλά οι άνθρωποι που έχουμε στη ζωή μας!

Να μάθουν ότι δεν ωφέλει να συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους άλλους!

Να μάθουν ότι πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα περισσότερα, αλλά αυτός που χρειάζεται τα λιγότερα!

Να μάθουν ότι μέσα σε ελάχιστες στιγμές μπορείς να ανοίξεις στον άλλο πληγές, που χρειαζονται χρόνια πολλα να τις γιατρέψεις!

Να μάθουν την συγχώρεση συγχωρώντας!

Να μάθουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους αγαπούν πραγματικά, που όμως δεν ξέρουν πώς να δείξουν ή να εκφράσουν τα αισθήματά τους!

Να μάθουν ότι τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα. ΕΚΤΟΣ από την ευτυχία!

Να μάθουν ότι δύο άνθρωποι μπορει να κοιτούν το ίδιο πράγμα και να βλέπουν δύο διαφορετικά πράγματα!

Να μάθουν ότι δεν φτάνει πάντα να σε συγχωρούν οι άλλοι, πρέπει να μπορείς να συγχωρήσεις κι ο ίδιος τον εαυτό σου!

Και να μάθουν ότι εγώ για τα παιδιά μου θα είμαι πάντοτε ΕΔΩ!!!

Κυριακή 27 Απριλίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἡ ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασις! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (20 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2025)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ 

«ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις» (Πράξ. Α΄ 3)

 

Ἡ ἐκ νεκρῶν Ἀνάστασις!

 

Πολλοί, πάρα πολλοί, φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, πολλοί, λέγω, ἦσαν καὶ εἶναι ὅλοι ἐκεῖνοι, οἵτινες προσεπάθησαν καὶ προσπαθοῦν συστηματικῶς ἀλλὰ καὶ ἀποκλειστικῶς, εἰς τὴν ζωήν των, ἵνα διαψεύσωσι τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Ἅπαντες οὗτοι ἠγωνίσθησαν καὶ ἔτι ἀγωνίζονται, ἵνα ἀποδείξωσι, ἄλλοτε μὲν ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν, δὲν ἀπέθανεν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, ἀλλ’ ἔπαθεν τὴν λεγομένην … νεκροφάνειαν καὶ συνεπῶς, κατὰ τὴν ἀνόητον γνώμην των, ἐν συνεχείᾳ … ἐξύπνησεν, καὶ διεφημίσθη ψευδῶς (κατὰ τοὺς ἰσχυρισμούς των) ὅτι δῆθεν ἀνέστη! Ἄλλοτε, πάλιν, ὅτι - ὡς καὶ ἕως τῆς σήμερον ἰσχυρίζονται οἱ … ἠθικοί, ἀλλὰ καὶ κατ’ οὐσίαν, ἔνοχοι τοῦ θανάτου Αὐτοῦ, οἱ Ἑβραῖοι δηλαδή, - ὁ Κύριος δὲν Ἀνέστη ἀλλά, «οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ νυκτὸς ἐλθόντες ἔκλεψαν αὐτὸν ἡμῶν κοιμωμένων» (Ματθ. ΚΗ΄ 13)! Πέραν δὲ τούτων τῶν δύο  σαθρῶν ἀπόψεων, ὑπάρχουσι καὶ ἀκούονται καὶ πολλαὶ ἀκόμη, αἵτινες «ἐπιστρατεύονται» εἰς τὴν ἀγωνιώδη προσπάθειαν, ἵνα ἀποτρέψωσι τὴν αὐτονόητον πεποίθησιν καὶ πίστιν, εἰς τὴν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ!

Ὅμως, πρὸς λύπην καὶ ἀπελπισίαν ὅλων τούτων, ἀλλὰ καὶ διατί ὄχι καὶ ἐνδεχομένην ἀλλαγὴν καὶ μετάνοιαν καὶ πίστιν των εἰς τὴν Ἀλήθειαν, … ὄντως ὁ Κύριος Ἀνέστη! Ὄχι διότι τὸ λέγομεν ἡμεῖς, ἀλλὰ διότι αἱ ἀποδείξεις τούτου τοῦ μοναδικοῦ καὶ κορυφαίου σωτηρίου γεγονότος εἶναι … ἄπειροι! Καὶ παλαιότερον ἠσχολήθημεν ἐπὶ τοῦ τοιούτου θέματος, ἀλλὰ καὶ πάλιν σήμερον θὰ ἐπανέλθωμεν, διότι ὁ πόλεμος κατὰ τῆς Ἀναστάσεως, οὔτε ἔπαυσεν, ἀλλ’ οὔτε καὶ πρόκειται νὰ παύσῃ! Ἄλλωστε, αὐτὴ αὕτη ἡ Ἀνάστασις, εἶναι, ἀφ’ ἑνὸς ἡ ΠΙΣΤΙΣ ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ὁ «στόχος» τῶν πολεμίων τῆς Ἀληθείας!

 

Ὁ Χριστός, ἕνας Ἅγιος ἄνθρωπος!

 

Δὲν διστάζουσιν οὗτοι οἱ ἐχθροὶ τῆς Ἀληθείας, ἵνα «δεχθῶσιν», ὅτι ὁ Κύριος ὑπῆρξεν ἕνας … ἅγιος ἄνθρωπος, ἕνας θαυματουργός, ἕνας ἀνεπανάληπτος κῆρυξ καὶ διδάσκαλος, ἕνας …, ἕνας …, ἕνας …! Ὄχι, ὅμως ὁ ἀληθινὸς Θεός! Ἀκριβῶς, διότι ἐδῶ εἶναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον τοὺς προσβάλει τὴν ἀπιστίαν καὶ ἀθεΐαν τους! Λέγει ὁ σύγχρονος Ἅγιος καὶ διαπρεπὴς θεολόγος τῆς Σερβικῆς Ἐκκλησίας, π. Ἰουστῖνος Πόποβιτς, εἰς τὸ βιβλίον του, «Ἄνθρωπος καὶ Θεάνθρωπος»: «Δὲν ἀναπαύομαι καὶ δὲν θέλω νὰ πιστεύω σὲ ἕνα καλὸν καὶ ἅγιο ἄνθρωπο, ποὺ ἔκανε θαύματα καὶ ὡραῖα κηρύγματα, καὶ ὁ ὁποῖος δὲν μπορεῖ νὰ μὲ σώσῃ! Ἐγὼ θέλω τὸν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό, τὸν Ἀληθινὸ Θεόν, ὁ ὁποῖος ἀπέθανεν, ἐτάφη καὶ κυρίως ΑΝΕΣΤΗ ἐκ νεκρῶν, καὶ μὲ σώζει εἰς τὴν Αἰώνιο ζωήν»!

 

Τὰ «τεκμήρια»!

 

Ἂς ἔλθωμεν, ὅμως, ἐν πρώτοις, εἰς τοὺς ἰσχυρισμοὺς τῶν ἀρνητῶν τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ, καὶ δή, εἰς τὰ περὶ τῆς «νεκροφανείας καὶ τοῦ ξυπνήματός Του» ἐν ὅσω εὑρίσκετο εἰς τὸν τάφον!!! Εὐφυεστάτως ἀπαντᾶ εἰς τούτους ὁ ἀοίδιμος κορυφαῖος Θεολόγος καὶ Κανονολόγος τοῦ εἰκοστοῦ αἰῶνος, ὁ π. Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος˙ «ἀκόμη καὶ ἐὰν ὑποθέσωμεν ὅτι δὲν εἶχεν ἀποθάνει ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ, καὶ ἐτάφη ἐνῶ ἦτο ἀκόμη … ζῶν, μετὰ τὰ ὅσα ὑπέστη, τὸ μαστίγιον, τοὺς ἥλους, τὴν λόγχην, τὸν ἀκάνθινον στέφανον, … θὰ ἠδύνατο, μετά, μόλις, τριάκοντα ἓξ ὥρας, ἵνα συνέλθῃ καὶ νὰ ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ τάφου, καὶ νὰ ἀποκυλίσῃ τὸν τεράστιον λίθον τοῦ μνημείου, καὶ νὰ ἀποδυθῇ τὰ νεκρικὰ σπάργανα, καὶ νὰ κινεῖται ἀπολύτως ὑγιής; Θὰ ἔπρεπε, μᾶλλον, ἐπὶ ὁλόκληρον ἑβδομάδα ἵνα τρέφεται μὲ … «κοτόζουμο», προκειμένου νὰ συνέλθῃ ἔστω καὶ στοιχειωδῶς»!

Ἀλλά, πόσα ἔχομεν ἵνα ἀπαντήσωμεν καὶ εἰς τὸν διαχρονικὸν Ἑβραϊκὸν ἰσχυρισμόν, ὅτι ὁ Χριστὸς ἐκλάπη! Καὶ δὲν εὑρέθη ποτέ;;; Καὶ οἱ μαθηταί Του, οἱ «πρωτεργᾶται» τῆς κλοπῆς καὶ τοῦ ψεύδους, ἅπαντες σχεδὸν νὰ μαρτυρήσωσι μὲ φρικοὺς καὶ ὀδυνηροὺς θανάτους; Γιὰ ἕνα ψεῦδος, ποὺ οἱ ἴδιοι κατεσκεύασαν; Ποῖος δύναται νὰ πιστεύσῃ εἰς τοιαύτην εὐφάνταστον ἰδέαν; Αἱ ἀποδείξεις, ὅμως, καὶ τὰ τεκμήρια τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου μας, εἶναι, θὰ ἐλέγομεν, περισσότερον ἰσχυρὰ ἀπὸ ὅσον θὰ ἠδύνατο κανεὶς νὰ διαπιστώσῃ. Αἱ περισσότερον δὲ ἰσχυραὶ ἀποδείξεις, μᾶς προσφέρονται, - καὶ τοῦτο ἴσως ἀκούεται ὀξύμορον - ἀπὸ τοὺς ἰδίους τοὺς ἐχθροὺς καὶ σταυρωτὰς τοῦ Ἰησοῦ. Ἤδη προαναφέραμεν μερικὰς περιπτώσεις εἰς τὰς ὁποίας οἱ Ἑβραῖοι εἰς τὴν ἀγωνιώδη προσπάθειάν των ὅπως ἀποσιωπήσωσι τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως, διαφημίζουν καὶ προβάλλουν αὐτὴν περισσότερον καὶ ἐντονώτερον.

Ποία ἆραγε ἰσχυροτέρα ἀπόδειξις θὰ ἠδύνατο νὰ ὑπάρξῃ, παρὰ ἡ κίνησις τῆς ἡγεσίας τῶν Ἐβραίων ἵνα χρηματοδοτήσωσι τοὺς φύλακας τοῦ Τάφου, καθ’ ἥν στιγμὴν μάλιστα θὰ ἔπρεπε νὰ καλέσωσι τούτους εἰς ἀπολογίαν καὶ νὰ τιμωρηθοῦν παραδειγματικῶς; Πολὺ σαθρὰ ἐπίσης ἡ δικαιολογία τῆς ὁμαδικῆς ὑπνώσεως τῶν μελῶν τῆς κουστωδίας καὶ δὴ ἐν ὥρᾳ καθήκοντος! Ἀκόμη δὲ ἀστειότερον τὸ «ἐπιχείρημα» τῆς κλοπῆς ἑνὸς πτώματος τὸ ὁποῖον ἀκόμη ... παραμένει κεκρυμμένον ὑπὸ τῶν μαθητῶν, τὸσον «ἀσφαλῶς», ποὺ ἀκόμη δὲν ... εὑρέθη !!! Στοιχειωδῶς, ἴσως θὰ ἔπρεπε νὰ προνοήσουν καὶ νὰ ἐξαφανίσουν τὰ «ὀθόνια ... καὶ τὸ σουδάριον ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς Αὐτοῦ» τὰ ὁποῖα, «μερίμνησαν» οἱ «κλέπται» μαθηταί Του νὰ τὰ ἀφήσουν μέσα εἰς τὸν Τάφον - διατὶ ἆραγε;;; - καὶ ὅλη αὐτὴ ἡ διαδικασία ὑπὸ τὸν κίνδυνον, μήπως ἐξυπνήσουν οἱ «ὑπνοῦντες» φύλακες !!! Ὦ ἀνόητοι ἐχθροὶ τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ἀναστάσεώς Του˙ «Τίς εἶδε; τίς ἤκουσε νεκρὸν κλαπέντα ποτέ; μάλιστα ἐσμυρνισμένον καὶ γυμνόν, καταλιπόντα καὶ ἐν τῷ τάφῳ τὰ ἐντάφια αὐτοῦ;» (Στιχηρὸν τῶν Αἴνων τοῦ πλ. Α΄ ἤχου).

Ὅμως, καὶ ὁ ἴδιος ὁ Ἀναστὰς Κύριος, ὡς ἠκούσαμεν εἰς τὸ Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, «ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις, δι’ ἡμερῶν τεσσαράκοντα ὀπτανόμενος» (Πράξ. Α΄ 3), δίδει καὶ εἰς τοὺς Ἀποστόλους ἀλλὰ καὶ εἰς κάθε καλόπιστον μελετητήν, τὰς ἀπαραιτήτους ἐκείνας ἀποδείξεις διὰ τὴν Ἀνάστασίν Του ὡς αὗται περιγράφονται καὶ εἰς τοὺς τέσσαρας Εὐαγγελιστάς, κατ’ ἐξοχὴν δὲ εἰς τὸν Εὐαγγελιστὴν Λουκᾶν. Καὶ ὁ χῶρος, ἀλλὰ καὶ ὁ χρόνος μᾶς περιορίζουν ἀπείρως. Θὰ ἠδυνάμεθα νὰ καταγράψωμεν πληθώραν ἀποδείξεων˙ περιοριζόμεθα ὅμως εἰς μίαν ἀκόμη πολὺ χαρακτηριστικήν.

Εἶναι δὲ αὕτη, αἱ δύο ἐμφανίσεις τοῦ Κυρίου, εἰς τοὺς δέκα μαθητὰς ἀφ’ ἑνός, καὶ μετὰ μίαν ἑβδομάδα πάλιν εἰς τούτους καὶ εἰς τὸν Θωμᾶν. Ἀξίζει ἐδῶ νὰ ὑπογραμμίσωμεν ὅτι οἱ μαθηταὶ ἀπιστοῦν εἰς τὸν ἐμφανιζόμενον Ἰησοῦν (Λουκ. ΚΔ΄ 36-49), καὶ ὁ Θωμᾶς ἀπαιτεῖ, διὰ νά πιστεύσῃ, ὄχι μόνον νὰ ἴδη ἀλλὰ καὶ νὰ βάλῃ τὸ δάκτυλόν του εἰς τὸν τῦπον τῶν ἥλων καὶ νὰ βάλῃ τὴν χεῖρα του εἰς τὴν πλευρὰν Αὐτοῦ (Ἰωάν. Κ΄ 24-29). Ὁ καθεὶς ἀντιλαμβάνεται ἀπὸ τὴν παροῦσαν συμπεριφοράν, πόσον «κλέπται» τοῦ νεκροῦ Ἰησοῦ «ἀποδεικνύονται» οἱ Μαθηταί.

 

Πίστις καὶ ἀπιστία!

 

«Δόξα τῇ Ἀναστάσει Σου Χριστέ», ἀναφωνεῖ ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία καὶ μετ’ Αὐτῆς ἀναφωνοῦσι, σύμπας ὁ ὁρατὸς καὶ ἀόρατος κόσμος, αἱ ἀόρατοι Ἀγγελικαὶ Δυνάμεις καὶ οἱ ἄνθρωποι, διότι διὰ ταύτης τῆς Ἀναστάσεως, τὰ πάντα «ἀνεβαπτίσθησαν» καὶ ἀνεμορφώθησαν καὶ κινοῦνται εἰς τὴν πορείαν τῆς αἰωνιότητος καὶ τῆς ἀθανασίας. Διὰ τοῦ θανάτου καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ἡ ἐπὶ τῆς γῆς πορεία ἡμῶν, ἐκκινοῦσα διὰ τοῦ Ἁγίου Βαπτίσματος, ἔλαβεν ἀξίαν ἀνεκτίμητον, ἐφ’ ὅσον ἀποτελεῖ αὕτη στάδιον προετοιμασίας καὶ ἀγῶνος, διὰ τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν. Οἱ ἄπιστοι, ἂς ἐμμένωσιν εἰς τὴν ἀπιστίαν των˙ ἂν καὶ εὐχώμεθα εἰς τούτους ἵνα ἀνοίξωσιν τοὺς «νοερούς των ὀφθαλμοὺς» καὶ ἴδωσι τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως!

Ταύτης τῆς Ἀναστάσεως, εἴθε νὰ εἴμεθα … ἄξια «τέκνα», ἀπολαμβάνοντες ἐπαξίως τὰς μεγίστας δωρεὰς Αὐτῆς καὶ ζῶντες ὡς … ἀθάνατοι, διότι … «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος».

 

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Παπασταύρου

 

    Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν