Ἡ ἀπόδειξις τῆς Θεότητος! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)

«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ» (Μάρκ. Β΄ 9)

 

Ἡ ἀπόδειξις τῆς Θεότητος!

 

Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται καὶ διδάσκει μέσα εἰς οἶκόν τινα εἰς τὴν πόλιν τῆς Καπερναούμ! Ὡς συνέβαινε συνήθως, ἐγνωστοποιήθη ἀμέσως ἡ παρουσία Του εἰς τὸν χῶρον ἐκεῖνον, καὶ εἰς ἐλάχιστον χρόνον … «συνήχθησαν πολλοί, ὥστε μηκέτι χωρεῖν μηδὲ τὰ πρὸς τὴν θύραν»! Ὁ χῶρος τῆς οἰκίας ἐπληρώθη ἀπὸ τὴν παρουσίαν πολλῶν ἀνθρώπων˙ τόσων ὥστε, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ πλησιάσῃ τις ἀκόμη καὶ πρὸς τὴν θύραν!

Τέσσαρες φίλοι, εἰς τὸ ἄκουσμα τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ, φέρουν ἐπὶ τῶν ὤμων των παραλυτικόν τινα, καὶ ἀναζητοῦσι τρόπον, προκειμένου ἵνα προσεγγίσωσιν ἐκεῖ ὅπου εὑρίσκεται καὶ διδάσκει ὁ Κύριος! Ὁ σκοπός των … προφανής! Προσβλέπουσιν εἰς τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ καὶ πιστεύουσιν ὅτι δι’ Αὐτῆς τῆς Θείας δυνάμεως, ὁ φίλος των παραλυτικός, θὰ εὕρη τὴν ὑγείαν του! Ὅμως, ὁ κόσμος εἶναι τόσος, ὥστε καὶ αὐτὴ ἡ προσέγγισις ἦτο ἀδύνατος! Οὐδεὶς προτίθεται ἵνα παρέξῃ τόπον προκειμένου ὁ παραλυτικὸς νὰ φθάσῃ εἰς τὸν … Ἱατρόν!

Ὅμως, ἡ ἀγάπη … «ποιεῖ καὶ ὑπὲρ τὴν δύναμιν»! Οἱ φίλοι οὗτοι ἀποφασίζουσι μίαν τολμηρὰν λύσιν …! Ἀναβαίνουσιν εἰς τὴν στέγην τῆς οἰκίας καὶ ἀναβιβάζουσι καὶ τὸν παράλυτον, καί … «ἀπεστέγασαν τὴν στέγην ὅπου ἦν, καὶ ἐξορύξαντες χαλῶσι τὸν κράβαττον, ἐφ᾿ ᾧ ὁ παραλυτικὸς κατέκειτο»! Διὰ τῆς ὀπῆς ἥντινα ἤνοιξαν ἐπὶ τῆς στέγης, καταβιβάζουσι τὸν ἀσθενῆ πρὸ τῶν ποδῶν τοῦ Διδασκάλου!

Ὁ Κύριος συνεκινήθη ἀλλὰ καὶ εἶδεν ὡς Θεός, τὴν πίστιν τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων καὶ διακόπτων τὴν διδασκαλίαν Του, λέγει πρὸς τὸν παραλυτικόν: «τέκνον, ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι σου»! «Βαρυτάτη καὶ βλάσφημος» φρᾶσις μέσα εἰς ἓν θεοκρατικὸν καθεστώς! Οἱ παριστάμενοι γραμματεῖς, ἤρχισαν καὶ διελογίζοντο λογισμοὺς κατὰ τοῦ Χριστοῦ! «Τί οὗτος οὕτω λαλεῖ βλασφημίας; τίς δύναται ἀφιέναι ἁμαρτίας εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός;» Δὲν εἶναι εἰς θέσιν ἵνα διακρίνωσι καὶ πιστεύσωσιν ὅτι οὗτος ὁ Ἰησοῦς, εἶναι ὁ Θεάνθρωπος Κύριος! Παρ’ ὅλα τὰ θαύματά Του, δὲν θέλουσιν ἵνα ἀποδεχθῶσιν ὅτι ὁ Θεὸς ἵσταται ἐνώπιόν των! Ἀκόμη καὶ ὅταν ὁ Ἰησοῦς εἰσέρχεται εἰς τὴν … λογικήν των καὶ ἀποκαλύπτει τοὺς κατηγορητικοὺς λογισμούς των, ἀκόμη καὶ τότε παραμένουσιν ἀμετακίνητοι εἰς τὴν ἄρνησίν των!

 

«Τί ἐστιν εὐκοπώτερον …;»

 

Θεωρῶσιν οἱ παριστάμενοι ἐκεῖνοι Γραμματεῖς, ὅτι ὁ Κύριος ἐπέλεξε τὸ … εὐκολώτερον! Ἀντὶ τοῦ δυσκολωτέρου, - δηλαδὴ τῆς θεραπείας τοῦ παραλυτικοῦ, τὸ ὁποῖον ἐνόμιζον … ἀπίθανον, - ἐπέλεξεν ὁ Χριστός, τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτημάτων, ἥντινα καὶ δὲν θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποδείξῃ, ὡς ἐνόμιζον! Ὅμως ὁ Κύριος διέψευσεν τὰς ὑποθέσεις τοῦ διεστραμμένου νοός των, καὶ τοὺς ἐρωτᾷ: «Τί ἐστιν εὐκοπώτερον, εἰπεῖν τῷ παραλυτικῷ ἀφέωνταί σου αἱ ἁμαρτίαι, ἢ εἰπεῖν, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ περιπάτει;» Τοὺς ἐρωτᾶ μέν, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν τοὺς ἀποκαλύπτει ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον καὶ μαρτυρεῖ τὴν Θεότητά Του! Γνωρίζει τοὺς διαλογισμοὺς τῶν καρδιῶν των! Ποῖος ἄλλος ἐκτὸς τοῦ Παντογνώστου Θεοῦ, δύναται ἵνα ἔχῃ πρόσβασιν εἰς τὰ ἀπόρρητα τῶν διανοιῶν ἡμῶν, παρὰ Μόνος Αὐτὸς Οὗτος ὁ Δημιουργὸς καὶ Θεὸς ἡμῶν;

Διὰ νὰ τοὺς δείξῃ δὲ ἐπὶ πλέον, ὅτι διὰ τὸν Θεὸν δὲν ὑπάρχουσιν … εὔκολα καὶ δύσκολα, καὶ ὅτι ὄντως ὁ Χριστὸς δύναται ἵνα συγχωρῇ ἁμαρτίας - ὡς ὁ Μόνος Ἀληθινὸς Θεός, - δίδει ἐντολὴν εἰς τὸν κατάκοιτον … «Σοὶ λέγω, ἔγειρε καὶ ἆρον τὸν κράβαττόν σου καὶ ὕπαγε εἰς τὸν οἶκόν σου». Ἡ συγχώρησις τῶν ἁμαρτιῶν τοῦ Παραλυτικοῦ, μαρτυρεῖται … ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος, δηλαδὴ τῆς θεραπείας του! Συνεχωρήθησαν αἱ ἁμαρτίαι του, αἵτινες ἦσαν ἡ αἰτία τῆς ἀσθενείας αὐτοῦ καὶ συνεπῶς ἐθεραπεύθη καὶ ἠγέρθη ἐκ τῆς κλίνης τῆς ἀσθενείας του! Οὐχὶ δὲ μόνον τοῦτο˙ ἀλλὰ καὶ αἴρει τὸν κράβαττόν του καὶ - κατὰ τὸ κέλευσμα, - ὑπάγει εἰς τὸν οἶκόν του!

 

Τὸ κατόρθωμα τῆς … ἀγάπης!

 

Ὅταν, ἀδελφοί μου, «ἐπηρώτησεν εἷς … νομικός», τὸν Κύριο καὶ Διδάσκαλο, «πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων· διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ; Ὁ … Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου. Αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή. Δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν» (Ματθ. ΚΒ΄ 35-39)! Ἐν προκειμένῳ, δίδει ἓν μικρὸν «προβάδισμα» εἰς τήν, πρὸς τὸν Θεόν, ἀγάπην, ἔναντι ἐκείνης τῆς, πρὸς τὸν πλησίον! Τοῦτό δε, διότι, ὣς ἠκούσαμεν τὴν προηγουμένην Κυριακὴν τῆς «Μελλούσης κρίσεως», αὕτη ἡ, πρὸς τὸν πλησίον, ἀγάπη, εἶναι ἐκείνη ἥτις καὶ καταδεικνύει ἐν τέλει τὴν ἀγάπην μας πρὸς τὸν Θεόν! «Ἐφ᾿ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»!

Ὁ «μαθητὴς τῆς Ἀγάπης», τοὐτέστιν ὁ ἱερὸς Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος, ὁμιλῶν περὶ ταύτης τῆς ὑψίστης καὶ κορυφαίας ἀρετῆς, λέγει: «Ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι. Ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν· ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἷδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ» (Α΄ Ἰωάν. Β΄ 9-11)! Τὰ λόγια ταῦτα, εἶναι ἰδιαιτέρως χαρακτηριστικά, καὶ καταδεικνύουσι τὴν γνησίαν καὶ οὐσιαστικήν, πρὸς τὸν πλησίον, Ἀγάπην!

Ταύτην, ἀκριβῶς, τὴν ἀγάπην, διακρίνει καὶ ἐπιβραβεύει ὁ Χριστός, εἰς τὸ θαῦμα τὸ ὁποῖον καὶ ἠκούσαμεν! Σκοπὸς τῆς ἱερᾶς ἀφηγήσεως, δὲν εἶναι ἀσφαλῶς, ἵνα ἐπλαγῶμεν ἐκ τοῦ «μεγέθους» αὐτοῦ τούτου τοῦ θαύματος, ἀλλὰ ἵνα ἴδωμεν … ὅτι τοῦτο τὸ Θαῦμα, εἶναι πρωτίστως, ἐπίτευγμα τῆς, πρὸς τὸν Κύριον, πίστεως καὶ τῆς, πρὸς τὸν πλησίον, ἀγάπης!

 

Ὁ ἀγὼν τῆς ἀρετῆς!

 

«Διαπλέοντες» ἤδη, φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, «τὸ πέλαγος» τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, καὶ προσδοκῶντες ἵνα «καταπλεύσωμεν» ἐπιτυχῶς, εἰς τὸν «εὔδιον λιμένα» τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, ὀφείλομεν ἵνα κατανοήσωμεν, ὅτι … «ἀληθὴς νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις»! Βεβαίως, ἐπιβάλλεται ἡ νηστεία τῶν ἀπηγορευμένων, ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας, τροφῶν, ἀλλὰ αὕτη θὰ πρέπῃ, πρωτίστως καὶ οὐσιαστικῶς, ἵνα «συνοδεύῃται», ὑπὸ τῶν Ἁγίων ἀρετῶν … ὧν πρ΄τη καὶ κορυφαία ἐστὶν ἡ … Ἀγάπη!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2026

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Ιανουάριος 2026

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Ιανουαρίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Βοηθά ο ύπνος την ψυχή;

 

«Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. Η΄ 32)! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026) 

«Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν» (Ἰωάν. Α΄ 52)!

 

Ἡ Ἀλήθεια!

 

Τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, τὴν συναντῶμεν πολλάκις εἰς τὰς σελίδας τῆς Καινῆς Διαθήκης καὶ εἶναι αὕτη ἡ φρᾶσις, ἀποκλειστικῶς λεγομένη ὑπὸ τοῦ Διδασκάλου Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Μόνον ὁ Κύριος ἐπισφραγίζει πολλάκις τοὺς Θείους Λόγους Του διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ἔστω καὶ ἄν, ἐκ πρώτης ὄψεως, τοῦτο, φαίνεται εἰς τὴν ἀνθρωπίνην λογικήν … «περιττόν»! Βεβαίως, ἐκ τῶν προτέρων, ζητῶ συγνώμην ἀπὸ τὸν Κύριον, διότι, ἔστω καὶ ὑποθετικῶς, κρίνω τὸν τρόπον τῆς ὁμιλίας Του! Ὅμως, σπεύδω ἵνα δικαιολογήσω τὴν «ἀσεβῆ παρέμβασίν» μου καὶ εἴπω, ὅτι ὁ Ἀναμάρτητος καὶ Ἀλάθητος Χριστός, ὄντως, πάντοτε ἐλάλησε τὴν Ἀλήθειαν καὶ «οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι Αὐτοῦ» καὶ συνεπῶς, πλεονάζει ἡ ἐπισήμανσις «ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν», δηλαδή, «τὴν Ἀλήθειαν σᾶς λέγω»! Ἡ Ἀλήθεια διὰ τὸν Διδάσκαλον εἶναι … Αὐτὸς ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός! «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6)! Διὰ τούτων τῶν καταλυτικῶν λόγων … αὐτοσυνεστήθη εἰς τοὺς μαθητάς Του ὅταν ἐκεῖνοι ἐζήτουν ὑποδείξεις καὶ συμβουλάς, ἵνα βαδίσωσι τοῦτον τὸν Ἅγιον δρόμον τῆς Ἀληθείας!

Ὅμως, ἐπειδή, πολλάκις, εἰς τὴν «κατάθεσιν» καὶ διδασκαλίαν τούτων τῶν ὑπερτάτων Ἀληθειῶν, πολλοὶ ἐκ τῶν ἀκροατῶν, - πολλάκις δὲ καὶ … οἱ μαθηταί Του, - ἐδυσπίστουν καὶ ἠμφισβήτουν καὶ ἠρνοῦντο ταύτας, διὰ τοῦτο ὁ Κύριος «ὑπεγράμμιζε» ταύτας διὰ τῆς ἀνωτέρω … «σφραγίδος»! «Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν», ἔλεγεν ὁ Θεῖος Διδάσκαλος, ὅτε ὡμίλει περὶ τοῦ Ἁγίου Σώματός Του καὶ τοῦ Πανακηράτου Θείου Αὐτοῦ Αἵματος, καὶ βλέπων τινὰς ἐκ τῶν μαθητῶν Του οἵτινες ἀπεχωρίσθησαν ἀπ’ Αὐτοῦ καὶ «καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν» (Ἰωάν. ΣΤ΄ 66)! Διὰ τούτων τῶν ἰδίων λόγων, ἐπιβεβαιώνει τὰ γεγονότα ἅτινα θὰ συμβῶσι κατὰ τὰς ἐσχάτας ἡμέρας, ὡς καὶ τὰ περὶ τῆς αἰωνιότητος τοῦ Θείου Λόγου! «Ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται» (Ματθ. Ε΄ 18)! Ἐπιλεκτικῶς καὶ μόνον ἀνεφέραμεν δύο τοιαύτας περιπτώσεις, καθ’ ἃς ὁ Κύριος ὑπογραμμίζει τὸν Λόγον Του διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως˙ πλὴν ὅμως, ὡς εἴπωμεν, πολλάκις ἐπανέλαβε τὴν τοιαύτην ὑπογράμμισιν, κατὰ τὰς διδασκαλίας Του!

 

Ἡ ἀξία τῆς … Ἀληθείας!

 

Ὅτε ὁ Ἰησοῦς ἠρωτᾶτο ὑπὸ τοῦ Πιλάτου ὀλίγον πρὸ τῆς Σταυρώσεώς Του, περὶ τῆς εἰς τὸν κόσμον «πορείας» Του, ὁ Κύριος ἀπήντησεν ὅτι, «Ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς»! Ὁ Πιλᾶτος, ὅμως, ἀπήντησεν εἰς τοῦτον τὸν Λόγον, περιφρονητικῶς … «Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· τί ἐστιν ἀλήθεια;» Ἀκούεται ἡ ἀπάντησις αὕτη ὡς ἐρώτημα, ἀλλὰ κατ’ οὐσίαν, σημαίνει … «Λέγει εἰς αὐτὸν ὁ Πιλᾶτος· Δὲν βαρυέσαι ! Τί εἶναι ἀλήθεια; Καὶ ποῖος μπορεῖ νὰ τὴν εὕρῃ;» (Ἑρμην. Παν. Τρεμπέλα)! Εἶναι ἡ ἀπαξίωσις τῆς ἀληθείας!

Ὅμως, δυστυχῶς, τοιαύτη εἶναι καὶ ἡ διαχρονικὴ «ἀξία» τῆς Ἀληθείας! Ἅπαντες οἱ ἄνθρωποι, ἀνὰ τοὺς αἰώνας, ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς σήμερον, φαίνονται καὶ παρουσιάζονται ὡς οἱ … λάτρεις καὶ ὁπαδοὶ τῆς Ἀληθείας! Ἅπαντες ἀπαιτοῦσι παρὰ τῶν, ἐγγὺς καὶ μακράν, συνανθρώπων των, νὰ ἀκούωσι τὴν Ἀλήθειαν (πολλάκις βεβαίως καὶ μὲ ἀρκετὸν ψεῦδος! Τὴν δῆθεν «διάκρισιν»!) «Θέλομεν» τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ χωρὶς νὰ μᾶς προσβάλλῃ Αὕτη, χωρὶς νὰ μᾶς ἐλέγχῃ, χωρὶς νὰ μᾶς ταπεινώνῃ, χωρὶς νὰ καταδεικνύῃ τὰς ἀπρεπείας καὶ ἐκτροπάς μας! «Θέλομεν» τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ μὲ πολὺ «σκοτάδι» καὶ πάντως νὰ μὴν εἶναι … ἡ Ἀλήθεια! Θέλομεν τὴν Ἀλήθειαν, ὅταν αὕτη θὰ ἀποκαλύψῃ εἰς ἡμᾶς τὰ … ὅσα ἐνεργοῦνται ὄπισθεν ἡμῶν, ἀλλὰ δὲν θέλομεν ταύτην, ὅταν ἀποκαλύπτῃ αὕτη τὰς ἀποκρύφους πράξεις καὶ ἐνεργείας ἡμῶν, καὶ πολὺ περισσότερον, ὅταν ἐλέγχῃ αὕτη τὰς αἰσχρὰς κινήσεις, σκέψεις καὶ ἐπιθυμίας ἡμῶν!

Ὁ Κύριος ἦλθεν «ἵνα μαρτυρήσῃ τῇ ἀληθείᾳ», ἀλλὰ οἱ ἄνθρωποι ἐφόνευσαν καὶ ἐσταύρωσαν Τοῦτον! Ὄχι διότι ἔπραξεν ἢ εἶπε κάτι παράνομον καὶ ἔκνομον, ἀλλὰ διότι ὡμίλει τὴν Ἀλήθειαν˙ διότι οἱ ἄνθρωποι … «ἠγάπησαν … μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα»! Καὶ μετὰ Τοῦτον τὸν Χριστόν, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι, οἱ πορευθέντες κατὰ τὸ ὑπόδειγμα τοῦ Διδασκάλου, καὶ ὁμολογήσαντες καὶ οὗτοι τὴν Ἀλήθειαν, … «ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον», κατὰ τὸν Παύλειον λόγον, καὶ γενικῶς, ἐπλήρωσαν ὀδυνηρῶς τὸ τίμημα τοῦτο τῆς Ἀληθείας!

 

«Ὀρθοδοξία»!

 

Σήμερον, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ἡ πρώτη αὕτη Κυριακὴ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, καθ’ ἣν ἑορτάζομεν τὴν ἀναστήλωσιν τῶν Ἱερῶν εἰκόνων, ἐπωνομάσθη ὑπὸ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, … «Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας»! Καὶ τοῦτο, διότι μὲ ἀφορμὴν τοῦτο τὸ γεγονός, ἐδοξάσθη ἡ Ἁγία ἡμῶν πίστις καὶ «ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἐβράβευσεν» (Εὐχὴ ὲπὶ τῇ ἑορτῇ τῶν ἱερῶν εἰκόνων)! Ἑορτάζομεν, ἄλλοις λόγοις, τὴν Ἀλήθειαν τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ἑορτάζομεν τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰς ἀγωνίας καὶ τοὺς διωγμοὺς καὶ τὰς φυλακίσεις ἁπάντων ἐκείνων, οἵτινες ἠγάπησαν τὸν Κύριον καὶ ἀντήλλαξαν τὴν ζωήν των ταύτην, χάριν τῆς Ἀληθείας! Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ … Ἀλήθεια! Ὑπὲρ ταύτης τῆς Ἀληθείας πρέπει νὰ ζῶμεν καὶ νὰ κινούμεθα ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ!

«Οὐκ ἀπαρνησόμεθά σε φίλῃ Ὀρθοδοξία! Οὐ ψευσόμεθά σε πατροπαράδοτον σέβας! Ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα! Εἲ δὲ καὶ καλέσει ἡμᾶς καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ Σοῦ τεθνηξόμεθα» (Ἰωσήφ ὁ Βρυένιος)! Ναί, φίλοι μου καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου! Αὕτη ἡ Ἀλήθεια, ἐγέννησε καὶ ἀνεγέννησεν ἡμᾶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, καὶ ὑπὲρ ταύτης ὀφείλομεν ἵνα θυσιάσωμεν, - ὡς ἐδίδαξεν ἡμᾶς ὁ Χριστός, καὶ ὡς ἔπραξαν καὶ ἠγωνίσθησαν, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως ἡμῶν, - πᾶν ὅ,τι ἀξιώτερον καὶ ὑψηλώτερον … καὶ αὐτὴν τὴν βιολογικήν μας ζωήν!

 

«Γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰωάν. Η΄ 32)!

 

Ἐάν, ἀγαπητοί μου, ἀγωνιζόμεθα πολλάκις διὰ τὰς ἰδέας μας, καὶ διὰ τὰ δικαιώματά μας, καὶ διὰ τοὺς μισθοὺς καὶ τὰς συντάξεις μας, καὶ διὰ τὰς οἰκογενείας μας καὶ … δι’ ὅ,τιδήποτε ἄλλο ἀγαθὸ ἐπὶ τῆς γῆς, … τότε ὑπὲρ πάντα ταῦτα προέχει ἡ Ἀλήθεια! Καὶ αὕτη, δὲν εἶναι … ὡς εἴδομεν μόνον λόγια καὶ θεωρίαι, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Κύριος καὶ πάντα ὅσα Ἐκεῖνος ἐδίδαξε καὶ ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς! Καὶ εἶναι ἡ Ἀλήθεια αὕτη, ἡ οὐσία, καὶ ταύτης τῆς προσκαίρου, ἀλλὰ καὶ τῆς Αἰωνίου ζωῆς!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Λαχειοφόρος

 

Ὁ Θησαυρὸς τῆς ἀκτημοσύνης! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ (22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026). 

«θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ» (Ματθ. ΣΤ΄ 20).

 

Ὁ Θησαυρὸς τῆς συγχωρήσεως!!!

 

Εἰς πολλαπλοῦν ἀγῶνα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, μᾶς καλεῖ σήμερον ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἐν ὄψει τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἥτις ἄρχεται ἀπὸ τῆς αὔριον! Ἐν πρώτοις προβάλλει τὸ μέγα «κεφάλαιον» τῆς συγχωρήσεως ὅλων ἐκείνων οἵτινες ποικιλοτρόπως μᾶς ἠδίκησαν καὶ συμπεριεφέρθησαν ἐχθρικῶς πρὸς ἡμᾶς! Μᾶς καλεῖ ἵνα συγχωρήσωμεν τούτους ἀπὸ καρδίας καὶ παρακάμψωμεν καὶ «ξεχάσωμεν» τὴν πικρὰν συμπρεριφοράν των! Ἐκείνην τὴν συμπεριφοράν, … ἥτις, πολλάκις, «ὑπερέβη τὰ ἐσκαμμένα» καὶ ἐδημιούργησεν ἐντὸς ἡμῶν καὶ θλίψιν, «δικαιολογημένην» ἐχθρότητα, ἀλλὰ καὶ διάθεσιν ἐκδικήσεως! Ὁ Διδάσκαλος καὶ Σωτὴρ ἡμῶν, μᾶς καλεῖ ἵνα «κοιτάξωμεν» πρὸς τὸν Κύριον, ὅστις … καθ’ ἡμέραν καὶ ὥραν, μᾶς συγχωρεῖ τὰς ἀπείρους καὶ τεραστίας ἁμαρτίας ἡμῶν! Καὶ ἔχοντες τοῦτο ὑπ’ ὄψιν, νὰ μιμηθῶμεν τὴν Θείαν ταύτην ἀνεξικακίαν καὶ Ἀγάπην! «Ἐὰν γὰρ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος»! Τεραστία ὄντως ἡ ὑπόσχεσις αὕτη τοῦ Κυρίου, ἥτις μᾶς ἐγγυᾶται μίαν … «δωρεὰν Βασιλείαν Οὐρανῶν»!

Ἐὰν δὲ συνεχίσωμεν καὶ εἰς τὸν ἑπόμενον στίχον, θὰ συνειδητοποιήσωμεν, ὅτι ἐὰν δὲν συγχωρήσωμεν καὶ ἐὰν κρατῶμεν εἰς τὴν καρδίαν μας, τὴν … μνησικακίαν, καὶ ἀνταποδίδωμεν κακὸν ἀντὶ κακοῦ, τότε θὰ ἐνθυμηθῇ καὶ ὁ Κύριος, τὰς τόσας ἁμαρτίας μας καὶ θὰ συμπεριφερθῇ ἀπέναντί μας … ἀντιστοίχως! Συνεπῶς ἀπὸ τὴν ἰδικήν μας συγχώρησιν πρὸς τοὺς ἐχθρούς μας, ἐξαρτᾶται καὶ «πηγάζει», καὶ ἡ πρὸς ἡμᾶς ἀντίστοιχος, ὑπὸ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ! Μέγας, ὄντως, ὁ Θεῖος οὗτος θησαυρός!

 

Ὁ Θησαυρὸς τῆς νηστείας!

 

Κατὰ δεύτερον, διδάσκει ἡμᾶς ὁ Κύριος, διὰ τὸ … πῶς πρέπει νὰ νηστεύωμεν! Ἤδη ἀπὸ τῆς αὔριον, καλούμεθα ἅπαντες ἵνα περιορίσωμεν τινὰς τροφάς, καὶ διεξέλθωμεν τὸ ὄντως μέγα στάδιον τῆς Ἁγίας ταύτης Τεσσαρακοστῆς, ἐν αὐστηροτάτῃ νηστεία, … ἕως τοῦ Μεγ. Σαββάτου! Ὅμως ὁ Διδάσκαλος δὲν ἀναφέρεται εἰς τὸ εἶδος τῆς τροφῆς, - τοῦτο τὸ καθορίζει ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, - ἀλλὰ εἰς τὸν τρόπον καὶ τὴν … συμπεριφοράν μας, ἐν ὅσῳ νηστεύομεν! «Μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί»! Αὕτη εἶναι … νηστεία! Νὰ τὴν τηρῶμεν χωρὶς νὰ παρρησιαζώμεθα καὶ νὰ «κομπάζωμεν» δι’ αὐτήν! Οἱ φαρισαῖοι, γνωστοὶ διὰ τὴν ὑποκρισίαν των καὶ τὴν «ἐπιφάνειάν» των, ἐπεδίωκον ἵνα δημοσιεύωσι τὰς «ἀρετάς» των! Τὸ ἠκούσαμεν τοῦτο, ἐκ τοῦ στόματος τοῦ Φαρισαίου τῆς παραβολῆς! «Νηστεύω δὶς τοῦ σαββάτου» (Λουκ. ΙΗ΄ 12), ἔλεγε καὶ διεφήμιζε, καυχώμενος, κατὰ τὴν ὥραν τῆς δῆθεν προσευχῆς του!

«Σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι, ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ»! Ταύτην τὴν ἀληθῆ νηστείαν, τὴν ἐν πένθει καὶ ταπεινώσει βιουμένην, ἐπιθυμεῖ ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν! Δὲν ἐνδιαφέρεται Οὗτος τόσον διὰ τὸ εἶδος τῆς τροφῆς, - ἄλλωστε, νηστεία σημαίνει … ἀποχὴ ἀπὸ τὰς τροφάς, ὡς ὁ Ἴδιος ἔπραξεν ἐπὶ τοῦ Σαρανταρίου, - ὅσον διὰ τό, νὰ τὴν ἐργαζώμεθα ἀφιερουμένην εἰς τὸν Σωτῆρα ἡμῶν! Νηστείαν, ἥτις περιπλέκεται τῇ ταπεινώσει, καὶ ἐν ταὐτῷ, περικόπτει πάθη καὶ ἀδυναμίας! «Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ· ἀληθής νηστεία, ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις, ἐγκράτεια γλώσσης, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χωρισμός, καταλαλιᾶς, ψεύδους, καί ἐπιορκίας· ἡ τούτων ἔνδεια, νηστεία ἐστίν, ἀληθής καί εὐπρόσδεκτος» (Ὕμνος Καθαρᾶς Δευτέρας). Ἐὰν οὕτω πως νηστεύσωμεν καὶ ταπεινώσωμεν ἑαυτούς, … τότε, μέγας καὶ οὗτος ὁ Θησαυρός!

 

Ὁ Θησαυρὸς τῆς ἀκτημοσύνης!

 

Κατὰ τρίτον, τέλος, διδάσκει ἡμᾶς ὁ Ραββί, τὴν ματαιότητα τῶν «θησαυρῶν» τῆς παρούσης ζωῆς! Τῶν «θησαυρῶν» ἐκείνων διὰ τὴν ἀπόκτησιν τῶν ὁποίων κοπιάζουσι καὶ ἀναλίσκονται οἱ ἄνθρωποι! Τῆς ὑγείας, τῶν χρημάτων, τῆς δόξης, τῶν ποικίλων ἐπιγείων ἀπολαύσεων! Βεβαίως τινὰ ἐκ τούτων τῶν «ἀγαθῶν», ἔχουσιν ἀξίαν ἐφ’ ὅσον προσφέρονται ταῦτα ὑπὸ τοῦ Κυρίου, διὰ τὴν διεκπεραίωσιν τινῶν ἀναγκῶν τῆς παρούσης ζωῆς! Ὅμως, τὸ νὰ ἀνάγωνται ταῦτα, εἰς πρωτεύοντα, καὶ νὰ ἀναλίσκωμεν τὴν ζωήν μας διὰ ταῦτα, καὶ ἐν ταὐτῷ νὰ παραμελῶμεν τὰ … ὄντως πρωτεύοντα, τοῦτο ἀποσυντονίζει καὶ παραχαράσσει τὸν δρόμον τῆς σωτηρίας ἡμῶν! Ἐὰν διὰ ταῦτα καὶ μάταια ἀγαθὰ τοῦ κόσμου τούτου ἐκοπιάσαμεν καὶ κοπιάζωμεν ἔτι˙ καὶ ἐὰν ἐδαπανήσαμεν χρήματα πάμπολλα προκειμένου νὰ τὰ ἀποκτήσωμεν, - ὡς ἐκεῖνος ὁ ταλαίπωρος καὶ ἄφρων πλούσιος τῆς γνωστῆς παραβολῆς, - καὶ ἐστερήθημεν καὶ ἐπικράνθημεν καὶ εἴχομεν ἀδιακόπως ἐστραμμένην τὴν προσοχήν μας εἰς ταῦτα, τότε τί ἐπετύχαμεν;

Ὁ Διδάσκαλος, κατ’ ἐπανάληψιν μᾶς ἔδειξε τὴν ματαιότητα τοῦ ὑλικοῦ τούτου πλούτου καὶ ἐν ταὐτῷ τὸ ἄκρως ἐπικίνδυνον διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, τὸ προερχόμενον ἐκ τούτου τοῦ πλούτου! Καὶ μέσῳ τῆς προαναφερθείσης «παραβολῆς τοῦ ἄφρονος πλουσίου», ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίας» Του, καὶ διὰ τῆς συζητήσεως μετὰ τοῦ πλουσίου ἐκείνου νεανίσκου, οὐδὲν ἕτερον διδάσκει ἡμᾶς, παρὰ τοῦτο ὃ ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τῶν παναχράντων χειλέων Του:  «Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι· θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν»! Διὰ τούτους τούς, ὄντως, θησαυρούς, ἀλήθεια, τί ἐκάναμεν; Πόσον εἰργάσθημεν; Εἰς πόσας καὶ ποίας θυσίας ὑπεβλήθημεν; Πόσα χρήματα ἐδαπανήσαμεν προκειμένου νὰ τοὺς ἀποκτήσωμεν; Διὰ τούτους ὄντως τοὺς οὐρανίους καὶ ἀθανάτους θησαυρούς, ἀξίζουσι καὶ κόποι καὶ ἱδρῶτες καὶ ἔξοδα, προκειμένου νὰ μᾶς ὑποδεχθῶσιν οὗτοι, εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Κυρίου τὴν ἐπουράνιον καὶ αἰωνίαν! Οὗτος, ἐπὶ πλέον εἶναι, ἀκόμη εἷς ἀνεκτίμητος θησαυρός!

 

«Ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν»!

 

Οὗτος ὁ Θεῖος λόγος, ἀρκεῖ, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μοι, εἶναι τὸ αὐτονόητον ἐκεῖνο συμπέρασμα, τὸ ὁποῖον, ὅμως, ἠθελημένως καὶ ἐσκεμμένως παρακάμπτωμεν! Ἐπειδὴ θέλωμεν νὰ πιστεύωμεν ὅτι ἀνήκωμεν εἰς τοὺς συνεπεῖς χριστιανούς, καὶ ἐπειδὴ θεωρῶμεν (πλανώμενοι σαφῶς), ὅτι ἀκολουθῶμεν εἰς τὰ ἴχνη τοῦ Κυρίου, ἂς σταθῶμεν μετὰ προσοχῆς εἰς τὴν τοιαύτην ἐπισήμανσιν τοῦ Χριστοῦ! Ἐὰν ὁ θησαυρὸς ἡμῶν εἶναι ὁ Κύριος καὶ ἡ αἰώνιος ζωή, τότε καὶ ἡ καρδία ἡμῶν … ζεῖ καὶ ἀγωνίζεται διὰ νὰ ἐπιτύχῃ ταῦτα! Τοῦτο τὸ ὁποῖον ἠγωνίσθησαν καὶ ἐπέτυχον ἅπαντες ἐκεῖνοι οἱ Ἅγιοι τῆς πίστεως ἡμῶν, οἵτινες ἐθυσίασαν τὰ πάντα, διὰ νὰ κερδίσωσι ταύτην τὴν αἰνίαν ζωήν!

Ἐάν, ὅμως, ἀντιθέτως, ἐνεπιστεύθημεν τούτους τοὺς φθαρτοὺς καὶ ματαίους, ἐπὶ τῆς γῆς, θησαυρούς, τότε θὰ διαπιστώσωμεν καὶ εἰς τὴν παροῦσαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μέλουσαν ζωήν, ὅτι ματαίως ἐκοπιάσαμε καὶ ματαίως ἠναλώθημεν …!

Ἂς βιασθῶμεν ἵνα ἐργασθῶμεν διὰ τοὺς μετὰ θάνατον, θησαυρούς, τοὺς ὁποίους, «οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν»!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ποιους συναναστρέφεσαι;

 

Θὰ τιμωρήσῃ, ὁ Κύριος; - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΚΡΕΩ (15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2026) 

«Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα ἢ διψῶντα ἢ ξένον

ἢ γυμνὸν ἢ ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ» (Ματθ. ΚΕ΄ 44).

 

Ἡ Μέλουσσα κρίσις!

 

Φίλοι μου ἀναγνῶσται, ὣς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελικοῦ ἀναγνώσματος, … ὁ Κύριος θὰ ἔλθῃ καὶ πάλιν ἀναμέσον τῶν ἀνθρώπων! Ὄχι, ὅμως, μὲ τὴν ταπεινὴν καὶ ἄσημον μορφὴν τοῦ ταπεινοῦ καὶ εὐτελοῦς ἀνθρώπου, - ὣς εἴδομεν τοῦτον πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν, «ἀνακείμενον ἐν τῇ φάτνῃ», ἢ ὑφιστάμενον τὴν κατὰ νόμον … περιτομήν, ἢ βαπτιζόμενον ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ὡς εἷς ἐκ τῶν ἁμαρτωλῶν, - ἀλλ’ ὡς «ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ»! Θὰ ἔλθῃ εἰς ἀνύποπτον χρόνον, ὡς τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, καθήμενος «ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ»! Θὰ ἔλθῃ ἵνα κρίνῃ ἅπαντας τοὺς ἀνθρώπους, ἀπὸ τοῦ πρώτου ἐκείνου τοῦ Ἀδάμ, ἕως καὶ τοῦ ἐσχάτου …!

Θὰ ἔλθῃ ἵνα δικαιωθῶσιν ἅπαντες ἐκεῖνοι οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, οἵτινες «ἔφυγον» ἐκ τούτου τοῦ κόσμου καὶ ἠδικήθησαν ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ … «ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 36-40)! Θὰ ἔλθῃ διὰ νὰ διαψεύσῃ ἅπαντας ἐκείνους τοὺς «μεγάλους καὶ τρανοὺς τούτου τοῦ κόσμου», οἵτινες ἐπέβαλον ἀδίκους νόμους ὡς δῆθεν δικαίους, καὶ ἐφήρμοζον τὴν ἀδικίαν, καὶ δείξῃ ποία εἶναι ἐκείνη ἡ δικαιοσύνη, ἥτις θὰ ἔπρεπε ἵνα ἐπικρατῇ εἰς τοὺς ἀνθρώπους! Ἡ κρίσις Αὐτοῦ θὰ εἶναι δικαία, ὡς ὁ Ἴδιος ἐβεβαίωσεν, καὶ ἀκούομεν ταύτην τὴν διαβεβαίωσιν εἰς τὰς ἐπικηδείους ἀκολουθίας, (Ἰωάν. Ε΄ 30)!

 

Ὁ Κύριος … «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ»!

 

Ὣς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ Εὐαγγελικοῦ Ἀναγνώσματος, ὁ Κριτὴς θὰ κρίνῃ μὲ κριτήριον τὴν συμπεριφορὰν ἡμῶν … ἀπέναντι εἰς Αὐτὸν Τοῦτον τὸν Ἴδιον! «Ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με, γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με» (Ματθ. ΚΕ΄ 35-36)! Καὶ ὅταν οὗτοι οἱ δίκαιοι, ἐν προκειμένῳ, ἀλλὰ καὶ ἐν συνεχείᾳ οἱ … «ἐξ εὐωνύμων», θὰ ἀπορήσωσι καὶ θὰ ἐρωτήσωσι τὸν Κριτήν, «Κύριε, πότε σε εἴδομεν πεινῶντα καὶ ἐθρέψαμεν, ἢ διψῶντα καὶ ἐποτίσαμεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ξένον καὶ συνηγάγομεν, ἢ γυμνὸν καὶ περιεβάλομεν; Πότε δέ σε εἴδομεν ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθομεν πρός σε;», τότε ὁ Δεσπότης καὶ Κριτής, ὁ Χριστός, θὰ βεβαιώσῃ ἐνώπιον πάντων, ὅτι … πάντοτε ἦτο Οὗτος κεκρυμμένος, ὄπισθεν τῶν θλιβομένων καὶ πασχόντων καὶ ὀδυνομένων συνανθρώπων ἡμῶν! Ὄπισθεν τῶν ἀσθενῶν καὶ ἀναπήρων, καθὼς καὶ τῶν … ἐν ταῖς φυλακαῖς κρατουμένων καὶ καταδυναστευομένων! Ὄπισθεν, τέλος, ἅπάντων ἐκείνων τῶν ἀστέγων καὶ ἐγκαταλελειμμένων καὶ μὴ ἐχόντων ἔστω κάποιο στοιχειῶδες κατάλυμμα! Βεβαίως, ἅπασσαι αὗται αἱ καταστάσεις, ἀσφαλῶς καὶ θὰ πρέπῃ ἵνα θεωρῶνται καὶ … ὑπὸ εὑρυτέραν καὶ μεταφορικὴν ἔννοιαν! Πεινῶν, ἐπὶ παραδείγματι, δὲν εἶναι μόνον ὁ ἄσιτος καὶ μὴ ἔχων τὰ πρὸς τὴν σωματικὴν διατροφὴν ἀπαραίτητα, ἀλλὰ καὶ ὁ στερούμενος πνευματικῆς κατηχήσεως καὶ «τροφῆς»! Ἤ, ἀκόμη, ἀσθενὴς εἶναι καὶ ἐκεῖνος ὁ «ἁμαρτωλός», ὁ, κατὰ τὴν παραβολήν, «ἐμπεσὼν εἰς τοὺς ληστάς», τραυματίας!

Θὰ ἦτο ἀπολύτως φυσικὸν καὶ αὐτονόητον, τὸ νὰ ἐβλέπωμεν τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, ἄπορον καὶ γυμνὸν καὶ ἐπαιτοῦντα καὶ νὰ ἐσπεύδωμεν, - οἱ πλεῖστοι, βεβαίως, ἐκ τῶν «ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων», - ἵνα ἐξυπηρετήσωμεν Τοῦτον, καὶ ἵνα ἐτρέφωμεν, καὶ ἵνα ἐποτίζωμεν, καὶ ἵνα συνηγάγωμεν, καὶ περιεβάλωμεν, καὶ ἐπεσκεπτώμεθα Τοῦτον «ἀσθενῆ ἢ ἐν φυλακῇ»! Ὅμως, καὶ ἐν προκειμένῳ, ὁ Βασιλεὺς συμπεριφέρεται ὡς ταπεινὸς καὶ εὐτελής! Φαίνεται εἰς ἡμᾶς «ἐν ἑτέρᾳ μορφῇ», ὡς καὶ τότε, μετὰ τὴν Ἀνάστασίν Του, εἰς τοὺς δύο μαθητάς Του, πορευομένους εἰς Ἐμμαούς! (Μαρκ. ΙΣΤ΄ 12)!

Τὴν τοιαύτην ὅμως … «ἀπόκρυψιν» ὄπισθεν τῶν ἀσήμων προειρηθέντων συνανθρώπων ἡμῶν, τὴν πράττει καὶ δι’ ἕνα ἀκόμη λόγον! Καὶ ὁ λόγος οὗτος εἶναι, ὅτι ἔχει ἤδη διακηρύξει … τὴν πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπην, δευτέραν μέν, ἀλλὰ ὁμοίαν τῆς πρώτης ἐκείνης τῆς πρὸς τὸν Θεόν! «Ἄκουε, Ἰσραήλ, Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν Κύριος εἷς ἐστι· καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου. Αὕτη πρώτη ἐντολή. Καὶ δευτέρα ὁμοία, αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς ἑαυτόν. Μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι» (Μαρκ. ΙΒ΄ 29-31)!

 

Θὰ τιμωρήσῃ, ὁ Κύριος;

 

Εἶναι διάχυτος ἡ αἴσθησις, ὅτι τὸ Παγκόσμιον τοῦτο Δικαστήριον θὰ γίνῃ, προκειμένου ὁ Κύριος, ἀφ’ ἑνὸς ἐπαινέσει καὶ ἐπιβραβεύσει τοὺς ἐκ δεξιῶν δικαίους, ἀντιθέτως δὲ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἐκθέσει δημοσίως καὶ τιμωρήσει ἅπαντας ἐκείνους τοὺς ἐξ εὐωνύμων, οἵτινες προσέβαλον τὸν Θεῖον Νόμον Του καὶ κατεπάτησαν τὰς ἐντολάς Του καὶ γενικῶς ἐπορεύθησαν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, … ἐν ἁμαρτίαις! Μά, … εἰς οὐδὲν σημεῖον, οὐχὶ μόνον τῆς σημερινῆς περικοπῆς, διαφαίνεται, ὅτι δύναται νὰ ὑπάρξῃ μία τοιαύτη «ἐκδικητική» συμπεριφορὰ τοῦ Κριτοῦ! Καὶ ἡ καθόλου διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, ἀλλὰ καὶ οἱ πλεῖστοι ἐκ τῶν πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, παλαιότεροι ἀλλὰ καὶ σύγχρονοι, καταλήγουσι καὶ συμφωνοῦσιν, ὅτι καὶ ὁ Παράδεισος ἀλλὰ καὶ ἡ κόλασις, θὰ εἶναι … ἐπιλογὴ τοῦ καθενός! Πῶς εἶναι δυνατόν, ἐπὶ παραδείγματι, κάποιος ὁ ὁποῖος καθ’ ἅπασαν τὴν ἐπὶ γῆς βιοτήν του, ἔζησεν παραβιάζων τὸν Θεῖον νόμον καὶ ὑβρίζων τὸν … Νομοθέτην, καὶ μὴ θέλων ἵνα «συνδέεται» ἔστω καὶ εἰς τὸ παραμικρόν, μετὰ τοῦ Κυρίου, νὰ γίνῃ, μετὰ θάνατον, αἴφνης πιστὸς καὶ «ἀγαπῶν τὸν Θεόν» καὶ τὸν Παράδεισον; Οὗτος, - δυστυχῶς καὶ μὲ πικρίαν λέγομεν τοῦτο, - ἐπέλεξε τὴν μακρὰν τοῦ Κυρίου πορείαν καὶ ζωήν του!

Ἀντιθέτως δε, ἐκεῖνος ὅστις ἠγάπησε τὸν Κύριον καὶ κατὰ τὸ δυνατὸν ἔζησε κατὰ τὰς Ἁγίας ἐντολάς Του, αὐτονοήτως, «εἰργάσθη» διὰ νὰ κληρονομήσῃ τὴν «ἐπηγγελμένην Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν»! Βεβαίως, δὲν προτρέχομεν ἵνα προλάβωμεν τὴν … δικαίαν ἀπόφασιν, ἀλλὰ συμπορευόμεθα μετὰ τῶν ἱερῶν Πατέρων καὶ Διδασκάλων τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ὣς εἶπέ τις ἐκ τῶν συγχρόνων Ἁγίων μας, «στὸν Παράδεισο ἢ στὴν κόλαση, θὰ μποῦμε μὲ τὸ … σπαθί μας»! Ἕτερος δὲ εἶπεν, ὅτι … «ὁ μὲν Κύριος θὰ θέλῃ νὰ σώσῃ τοὺς πάντας, - ἀκόμη καὶ τοὺς δαίμονας, - ἀλλὰ δυστυχῶς, διὰ τοὺς ἐξ εὐωνύμων, θὰ ὑπερισχύσῃ ἡ ἰδική τους ἀρνητικὴ θέλησις»!

Εἴθε, νὰ θέλωμεν ἅπαντες, καὶ ἐν ταὐτῷ νὰ ἀγωνιζώμεθα, διὰ τὴν μετὰ τοῦ Κυρίου αἰωνίαν ζωὴν καὶ μακαριότητα! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα