Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(«ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ», 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

 

«μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολασ. Γ΄ 9).

 

Ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους!

 

Φοβερὸν καὶ μέγιστον ἁμάρτημα μᾶς παρουσιάζει σήμερον ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον ὅμως, ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, τὸ ἔχομεν «μικρύνει» καὶ ἔχομεν, - κατὰ κυριολεξίαν, - «χάσει» τὰς πραγματικάς του «διαστάσεις»! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον, ὅταν μὲν τὸ ἐνεργοῦμεν ἡμεῖς, φαίνεται μικρὸν καὶ ἀσήμαντον, ἀκόμη δὲ χειρότερον, … φαίνεται καὶ καλὸν καὶ λυτρωτικόν! Ἀντιθέτως, ὅμως, … ὅταν τὸ ἐνεργοῦσιν οἱ ἄλλοι εἰς βάρος ἡμῶν, φαίνεται τεράστιον καὶ ὀγκωδέστατον, καὶ οἱ ἄλλοι μᾶς «φαίνονται» ὡς ψεῦσται καὶ ἀναξιόπιστοι καὶ ἐπικίνδυνοι …! Ἁμάρτημα, ἐπίσης, - καὶ τοῦτο εἶναι τὸ σημαντικώτερον, - τὸ ὁποῖον καταδικάζει ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, καὶ παρουσιάζει τοῦτο, ὡς «εἰδικότητα» καὶ ἀποκλειστικότητα τοῦ ἑωσφόρου! «Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, … . Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ» (Ἰωάν. Η΄ 44)!

Ὅμως, καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, βλέπομεν μεταξὺ τῶν δέκα ἐντολῶν, τὴν ἑνάτην, ἥτις ἐντέλλεται καὶ ἀπαγορεύει τὴν ψευδομαρτυρίαν! «Οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ» (Ἐξοδ. Κ΄ 16). Περισσότερον, βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, στιγματίζει καὶ καταδικάζει τὴν κατηραμένην συκοφαντίαν, ἀλλὰ σαφῶς κατηγορεῖ καὶ τοὺς ψευδολόγους!

 

«Ἐγὼ εἰμί, … ἡ ἀλήθεια» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6)!

 

Ὁ Κύριος, κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν Του πρὸς τοὺς μαθητάς Του, ὀλίγον πρὸ τοῦ ἐκουσίου πάθους Του, ἀντιδιαστέλλων τὸν Ἑαυτόν Του ἀπὸ τὸν … ψεύστην διάβολον, λέγει τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν! Καὶ διὰ ταύτης τῆς φράσεως δὲν παρουσιάζει Ἑαυτόν, ὡς φιλαλήθη ἢ ὡς λέγοντα καὶ λαλοῦντα τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ ὅτι … εἶναι Οὗτος ἡ Ἀλήθεια! Δὲν χωρεῖ ψεῦδος εἰς τὸν Χριστόν, καὶ διὰ τοῦτο, ἀκόμη καὶ ὅταν εἶδε τοὺς μαθητάς Του νὰ θλίβωνται διὰ τὸ ἐπικείμενον πάθος Του καὶ διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα ἵνα ἀπέλθῃ ἐκ τῶν γηΐνων, ἐπεβεβαίωσεν εἰς τούτους ὅτι … «ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν· συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω» (Ἰωάν. ΙΣΤ΄ 7)! Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην καθ’ ἣν ὡμίλει καὶ ἐδίδασκε τούτους τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, καὶ εἶδε πολλοὺς ἐκ τούτων τῶν ἑβδομήκοντα μαθητῶν Του ἵνα ἀπομακρύνωνται καὶ μὴ δυνάμενοι ἵνα κατανοήσωσι τὰς φρικτὰς Ἀληθείας περὶ τοῦ … Σώματος καὶ Αἵματος Αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς Θείας Μεταλήψεως τούτων, ἵνα ἔχωσι ζωὴν αἰώνιον, ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς τοὺς δώδεκα οἵτινες παρέμενον πλησίον Του λέγων, «μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν» (Ἰωάν ΣΤ΄ 67); Ἐμμένων, ὁ Διδάσκαλος, εἰς τὰς Θείας Ἀληθείας, ὑποδεικνύει εἰς τοὺς Ἀποστόλους, ἀκόμη καὶ τὴν ἀποχώρησίν των, προκειμένου ἵνα κατανοήσωσιν ὅτι ὄντως … Οὗτος εἶναι ἡ Ἀλήθεια!

 

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας!

 

Εἶναι πικρὰ ἡ πραγματικότης, ἀδελφοί μου, καθ’ ἣν θὰ πρέπῃ ἵνα παραδεχθῶμεν ὅτι εἰς τὸν κόσμον τοῦτον κυριαρχεῖ τὸ ψεῦδος καὶ ἡ ἀπάτη! Ἀπὸ τοὺς ἀρχοντας, - πολλάκις καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκκλησιαστικούς, - ἕως καὶ τὸν λαόν, - ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ βρέφη, ἡ Ἀλήθεια ἔχει, σχεδόν, ἐκλείψει! Ψεύδονται οἱ πάντες! Ἀπὸ τὰ πλέον ἀσήμαντα καὶ μηδαμινὰ πράγματα ἕως τὰ σοβαρώτερα καὶ οὐσιωδέστατα … ὁ εἷς ψεύδεται πρὸς τὸν ἕτερον! Οἱ γονεῖς ψεύδονται πρὸς τὰ τέκνα των καὶ ταῦτα ὡσαύτως ψεύδονται πρὸς τοὺς γονεῖς! Ἡ ἐξουσία ἐξαπατεῖ τὸν λαὸν δι’ ἀπείρων τρόπων καὶ «τεχνασμάτων», ἀλλὰ καὶ οἱ πολίται ἐφευρίσκουσι διαρκῶς τρόπους προκειμένου ἵνα ἐξαπατῶσι τὴν ἐξουσίαν! Οὐδεὶς πλέον ἐμπιστεύεται … οὐδένα! Ἅπαντες αἰσθάνονται ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξαπατῶνται ὑπὸ τῶν … πάντων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἅπαντες, θεωρῶσι πλέον ὅτι ὀφείλουσιν ἵνα ἐξαπατῶσι … ἀκόμη καὶ τοὺς ἰδίους ἑαυτούς των! Εἷς φαῦλος κύκλος!

Καὶ ἐνῶ ἅπαντες γνωρίζουσι καὶ βιώνουσι τὴν θλιβερὰν ταύτην καὶ ἀθλίαν πραγματικότητα, οὐδεὶς δέχεται ἵνα ἀποδράσῃ ἐκ τοῦ ψεύδους καὶ πειθαρχήσει εἰς τὴν Ἀλήθειαν! Ὀφείλομεν δὲ ἐν προκειμένῳ ἵνα ἐκθέσωμεν καὶ τὸ ἄκρως θλιβερώτατον φαινόμενον κατὰ τὸ ὁποῖον, … ἤρχισε πλέον νὰ ποινικοποιῇται ἡ Ἀλήθεια! Καὶ ὡς συνέβη τότε, ὅτε ὁ Μέγας Μάρτυς τῆς Ἀληθείας, κατεδικάσθη εἰς τὸν ἐπὶ Σταυροῦ θάνατον, διότι ἐλάλησε τὴν Ἀλήθειαν, οὕτω καὶ σήμερον ἀπειλοῦνται καὶ καταδικάζονται κάποιοι οἵτινες ἀποπειρῶνται, «ἵνα ἀκολουθήσωσι τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Καὶ ἅπαντες μὲν προκαλοῦσιν ἀλλήλους ἵνα ἀκούσωσιν ἐκ τῶν χειλέων των, «γυμνὴν τὴν Ἀλήθειαν» … ὅταν ὅμως συμβῇ τοῦτο, αὐτοὶ οὗτοι σπεύδουσι ἵνα νοθεύσωσι ταύτην!

 

Οἱ μάρτυρες τῆς Ἀληθείας!

 

Ποῖοι εἶναι οὗτοι; Ὑπάρχωσιν, ἆραγε, τοιαῦτα … φαινόμενα; Ὑπάρχουσιν, ἀσφαλῶς, ἀλλ’ οὗτοι εἶναι ἐλάχιστοι! Οὗτοι εἰσίν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπίστευσαν καὶ πιστεύουσιν ὄντως εἰς τὴν Ἀλήθειαν, δηλαδὴ τὸν Κύριον! Εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἠκολούθησαν ταύτην, ἀκόμη καὶ ὅταν ἐζητήθῃ παρ’ αὐτῶν ἵνά την ἀνταλλάξωσιν ἔναντι εὐτελῶν καὶ ἀσημάντων ἀνταλλαγμάτων! Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ἄξιοι μιμηταὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἵτινες ἔθυσαν καὶ ἠρνήθησαν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν βιολογικὴν ζωήν των, προκειμένου ἵνα μείνωσιν ἐν τῇ Ἀληθείᾳ! Εἶναι ἐκεῖνοι, - «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος», - οἵτινες … «ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν … καὶ … ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, … ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες διὰ τῆς θυσίας των ἔδειξαν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀρνητὰς ταύτης, τὴν ἀξίαν Της καὶ τὸ ὕψος Αὐτῆς!

Εἶπεν ὁ Κύριος: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Καὶ ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, «ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Λόγια ἅτινα, ὅσον καὶ ἂν ἐπιδιώκωσί τινες ἵνα τὰ νοθεύσωσι καὶ παραχαράξωσι, ταῦτα θὰ καταδεικνύωσι καὶ θὰ καταμαρτυροῦσι, ὅτι … δι’ ἅπαντας ἡμᾶς τοὺς ψεύστας καὶ ὑποκριτάς, θὰ ἐπικρέμμαται ἡ φοβερὰ αὕτη ἀπειλή, κατὰ τὴν ὥραν τῆς φρικτῆς ἡμῶν ἀπολογίας! «Ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Στῶμεν καλῶς, ἀδελφοί μου˙ στῶμεν μετὰ φόβου!    

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Κατηχητικό Αγίας Σοφίας - Δραστηριότητες

 

Όλα τα παιδιά του κατηχητικού μαζί με τις κ. Βασιλική και Νεκταρία Αθανασοπούλου φύτεψαν βασιλικούς. 

Τα παιδιά του Γυμνασίου ασχολήθηκαν με την βιβλιοδεσία φτιάχνοντας το δικό τους βιβλίο.

Επίσης δημιούργησαν ένα μικρό εικονοστάσι.

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε» (Ἐφεσ. Ε΄ 15).

 

Ἡ πορεία μας!

 

Ἤδη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εὑρισκόμεθα καὶ διανύομεν τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων! Εἰς ἑκάστην τοιαύτην καὶ ἀνάλογον περίοδον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, καλούμεθα ἵνα προετοιμαζώμεθα πνευματικῶς τε καὶ σωματικῶς, προκειμένου ἵνα ὑποδεχθῶμεν ἀξίως καὶ θεοπρεπῶς τὰς Ἁγίας Δεσποτικὰς ἑορτάς! Ἡ τοιαύτη δὲ προετοιμασία, δὲν συνίσταται ἀπὸ κοσμικὰς καὶ «ξενοφέρτους» ἐκδηλώσεις καὶ γαστρονομικὰς ἐπιλογάς, οὔτε, βεβαίως καὶ ἀπαιτεῖ τὴν συμμόρφωσίν μας πρὸς οἵανδήποτε ἐθιμικὴν σύστασιν, κατὰ τὰς «συναισθηματικὰς» … προτροπὰς τῶν ἐπιτηδείων˙ οὔτε φυσικῶς συνίσταται, - ὡς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει, - ἀπὸ τὰς «ρηχὰς» ὑλικὰς ἑτοιμασίας τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων!

Ἡ πορεία μας αὕτη, εἶναι «καθαρῶς» πνευματική, καὶ προσδιορίζεται ἀπὸ τὴν ψυχικὴ προετοιμασία μας, προκειμένου ἵνα δεχθῶμεν τὸν ἐν σαρκὶ ἐρχόμενον Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν! Πορευόμεθα τὴν ὁδὸν τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῆς πολυμόρφου ἁμαρτίας, προκειμένου ἵνα καταστήσωμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν, «φάτνην» πνευματικὴν καὶ καθαράν, ἵνα καταδεχθῇ ὁ γλυκύτατος Ἰησοῦς καὶ ἔλθῃ καὶ γεννηθῇ ἐν αὐτῇ! Πορευόμεθα ταύτην τὴν ἐν Χριστῷ πορείαν μας, ἵνα κεκαθαρμένοι ἐκ τοῦ μιασμοῦ τῆς ἁμαρτίας, ἀξιωθῶμεν, ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ἵνα μεταλάβωμεν τῶν Οὐρανίων καὶ φρικτῶν Μυστηρίων καὶ οὕτω καταστῶμεν … σύσσωμοι καὶ σύναιμοι μετὰ τοῦ Θεανθρώπου! Πορευόμεθα, τέλος, ταύτην τὴν ὁδόν, πρὸς τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ βιώσωμεν τὸ ἀκατάληπτον Μυστήριον τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ μετὰ τῶν θεοπτῶν μάγων καὶ ποιμένων, ἀξιωθῶμεν καὶ ἡμεῖς τῆς ὑψίστης «δοχῆς καὶ ἀγάπης» τοῦ Θείου Βρέφους!

 

Πῶς περιπατῶμεν;;;

 

Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν του, - ὣς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, - μᾶς ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν, εἰς τὸν τρόπον καὶ τὴν διάθεσιν διὰ τῶν ὁποίων ὀφείλωμεν ἵνα πολιτευώμεθα, ἅτινα ὀφείλουσι νὰ εἶναι ἀντίστοιχα μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον  … στόχον! Ἐν προκειμένῳ, τὸ «περιπατεῖτε», σημαίνει τὴν συμπεριφοράν μας καὶ τὴν κατὰ Χριστὸν διαγωγήν μας, εἰς τοῦτον τὸν κόσμον! Ὣς ἔχομεν εἴπει καὶ εἰς προηγούμενα ἆρθρα, … καμμία ἔκφανσις τῆς προσκαίρου ζωῆς μας δὲν εἶναι ἄσχετος καὶ … «οὐδετέρα» πρὸς τὴν σωτηρίαν μας! Καὶ τὸ πῶς συμπεριφερόμεθα πρὸς τοὺς συναθρώπους μας, καὶ τὸ πῶς ὁμιλοῦμε καὶ βιώνομεν τὴν … «καθημερινότητά» μας, καὶ αἱ πᾶσαι κινήσεις μας, ἔχουσι καθοριστικὴν σημασίαν καὶ θὰ κριθῶμεν δι’ ἑκάστην τούτων!

Ὁ Διδάσκαλος, ὑπῆρξε σαφέστατος καὶ λεπτομερής, ἐκεῖ εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» Του, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ συμπεριφορὰν τῶν μαθητῶν Του, ἀναμέσον τοῦ κόσμου˙ «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· … Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄ 13-16)! Εἴμεθα, συνεπῶς, … φῶς διὰ τὸν κόσμον˙ καὶ τοῦτο σημαίνει δύο τινά! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅτι ὁ κόσμος εὑρίσκεται «κεκαλυμμένος» ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἡμεῖς οἱ κοινωνοῦντες μετὰ τοῦ Κυρίου, καὶ γνωρίσαντες τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ἐκεῖνοι οἵτινες θὰ φέρομεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, τὸ «φῶς τὸ ἀληθινὸν τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Εὐχὴ τῆς Α΄ ὥρας)! Ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς, κατὰ Χριστόν, ἐπὶ τῆς γῆς πολιτείας ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῶν συνανθρώπων μας συμπεριφορᾶς, εἶναι ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ! Ζῶμεν διὰ τὸν Χριστόν˙ πορευόμεθα πρὸς Αὐτόν˙ ἀναφερόμεθα εἰς τὴν Ἀγάπην Του˙ «κινούμεθα» κατὰ τὰς ἐντολάς Του, καὶ συνελλόντ’ εἰπεῖν, … «ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν» (Πράξ. ΙΖ΄ 28)!

 

Τὸ καταλυτικόν … παράδειγμα!

 

Ἔχει ὑψίστην καὶ καταλυτικὴν βαρύτητα, φίλοι καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ἡ σωτηρία ἔστω καὶ μιᾶς ψυχῆς! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης … «Χριστὸς ἀπέθανεν»! Ὑπὲρ τῆς σωτηρίας αὐτῆς, ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος διεβεβαίωσεν ὅτι, … «οὕτω, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. ΙΕ΄ 10)! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης ψυχῆς, ὁ Θεὸς ἔγινεν ἄνθρωπος καὶ διεξῆλθεν τὴν ἀνθρωπίνην ζωήν, «ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον», κατὰ τὴν ὡραιοτάτην εὐχὴν τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν ὑδάτων!

Συνεπῶς, διὰ τὴν τοιαύτην ψυχήν, ὡμίλησεν, καὶ μὲ Ἀγάπην, ἀλλὰ καὶ αὐστηρῶς! Παρρηγόρησε καὶ ἐστήριξε τάς, ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, καταρρεούσας ψυχὰς τῶν ἁμαρτωλῶν, ἀλλὰ καὶ ἠπείλησεν ἅπαντας ἐκείνους, οἵτινες, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε διὰ τῶν ἔργων των, εἴτε, ἀκόμη, καὶ δι’ αὐτοῦ τούτου τοῦ παραδείγματός των, παρασύρρωσιν εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν, … «ἕνα τῶν μικρῶν τούτων»! Τοῦτο τὸ παράδειγμά μας, εἶναι ἴσως ἡ καλυτέρα καὶ ἀποτελεσματικοτέρα ὤθησις τῶν ἄλλων πρὸς τὴν σωτηρίαν! Θὰ ἔχωμεν ἀκούσει καὶ μάλιστα, κατ’ ἐπανάληψιν τὴν φρᾶσιν τῶν περισσοτέρων κοσμικῶν ἀνθρώπων ὅτι, … «καλὰ καὶ εὔκολα εἶναι τὰ λόγια καὶ αἱ ὑποδείξεις, ὅμως ἡμεῖς θέλομεν, ἔργα καὶ παράδειγμα»! Τοῦτο τὸ παράδειγμα συνέστησεν - ὣς ἴδωμεν – πρῶτος ὁ Διδάσκαλος, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὡσαύτως, ἐπεδείκνυον ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας!

Τοῦτο τὸ παράδειγμα, καλούμεθα καὶ ἡμεῖς ἵνα ἐπιδεικνύωμεν, οὐχὶ πρὸς ἱκανοποίησιν καὶ ἐγωϊστικὴν παρρησίαν … ἀλλὰ διὰ νὰ δοξάζωμεν τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν ἡμῶν!

 

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)!

 

Κλείομεν, ἀγαπητοί μου, τὸ παρόν, μὲ τὴν ἀνωτέρω φρᾶσιν, ἥτις καὶ κατακλείει τὴν Καθολικὴν Ἐπιστολὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου! Ὁ Θεῖος οὗτος Λόγος, δίδει εἰς ἡμᾶς ἵνα κατανοήσωμεν, τὸ πόσον καίριον καὶ σημαντικὸν καὶ σωτήριον εἶναι, τὸ νὰ συνεργήσωμεν καὶ «χειραγωγήσωμεν» μίαν ψυχὴν εἰς τὴν σωτηρίαν! Ἡ συνέχεια τοῦ Ἁγιογραφικοῦ τούτου χωρίου, θὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι ἐξόχως παρρήγορος! Εἶναι μία ἐκ τῶν Θείων ὑποσχέσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Κύριος, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ ἀξιόπιστος καὶ συνεπής! «Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν»! Ἐὰν ἡμεῖς δι’ οἵουδήποτε τρόπου, βοηθήσωμεν ἵνα σωθῇ μία ψυχὴ καὶ εὕρη ἀνάπαυσιν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος - ἀντιστοίχως – θὰ δώσῃ ἔλεος καὶ θὰ συγχωρήσῃ καὶ τοῦτον τὸν συνεργήσαντα εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ πλησίον του!

Εἴθε, λοιπόν, νὰ πορευώμεθα συνεπῶς καὶ ὀρθῶς καὶ κατὰ τὰς Θείας ἐντολάς, καὶ ὁ τρόπος οὗτος εἶναι ἀρκετὸς καὶ καθοριστικός διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἰδικήν μας ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

     Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν  

Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ένα λαϊκό παραμύθι.

 

Οι τέσσερις εποχές

Το λαϊκό παραμύθι «Οι τέσσερις εποχές» αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που είχε τέσσερις γιους και ήθελε να τους μάθει να μην κρίνουν τα πράγματα επιπόλαια. Με αυτόν τον σκοπό, και έναν έναν, τους έστειλε να επισκεφτούν μια αχλαδιά που βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση.

Ο πρώτος γιος έφυγε τον χειμώνα, ο δεύτερος την άνοιξη, ο τρίτος το καλοκαίρι και ο μικρότερος γιος το φθινόπωρο. Όταν επέστρεψε ο τελευταίος από τους γιους του, ο άντρας τους κάλεσε όλους μαζί και τους ζήτησε να περιγράψουν τι είχαν δει.

Ο πρώτος γιος ανέφερε ότι το δέντρο ήταν φρικτό, γερμένο και στραβό.

Ο δεύτερος είπε πως όχι, ήταν πηγμένο στα πράσινα μπουμπούκια και γεμάτο υποσχέσεις.

Ο τρίτος γιος δε συμφώνησε και δήλωσε ότι ήταν φορτωμένο λουλούδια, ότι είχε ένα πολύ γλυκό άρωμα και ότι φαινόταν πολύ όμορφο, πράγματι, ήταν κατά τη γνώμη του ότι πιο χαριτωμένο είχε δει ποτέ.

Ο τελευταίος από τους γιους διαφοροποιήθηκε από τους προηγούμενους και διαβεβαίωσε ότι η αχλαδιά ήταν ώριμη και μαραινόταν από τόσον καρπό, γεμάτη ζωή και ικανοποίηση.

Τότε ο άντρας εξήγησε στους γιους του ότι όλοι είχαν δίκιο, γιατί είχαν δει μόνο μια φάση της ζωής του δέντρου ο καθένας.

Είπε και στους τέσσερις ότι δεν πρέπει να κρίνουν ένα δέντρο ή έναν άνθρωπο μόνο βλέποντας τον σε κάποια περίοδο της ζωής του, και ότι η ουσία αυτού που ήταν, δηλαδή η ευχαρίστηση, η αγαλλίαση και η αγάπη που έρχεται με τη ζωή, μπορεί να μετρηθεί μόνο στο τέλος, όταν όλες οι εποχές έχουν ήδη περάσει.

'Αγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ο Καραμάνος εκ Σμύρνης

    ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – καθηγητού

     Η Μ. Ασία υπήρξε το λίκνο Αγίων της αρχαίας Εκκλησίας, αλλά και κοιτίδα Νεομαρτύρων στα νεώτερα χρόνια. Μια πλειάδα ηρώων ανδρών και γυναικών αντάλλαξαν τη ζωή τους με το μαρτύριο και το θάνατο για την αγάπη του Χριστού. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ο Καραμάνος από τη Σμύρνη.

   Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μ. Ασίας περί το 1623 από ευσεβείς Χριστιανούς γονείς. Ζούσε ήσυχη ζωή με την οικογένειά του και δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα να τον κακολογήσει κανένας. Φαίνεται ότι τον διέκρινε βαθειά πίστη στο Θεό και ήταν ευλαβής και πιστός Χριστιανός. Όμως κάποια μέρα συνέβη έναν πολύ ατυχές συμβάν. Για κάποια αιτία θύμωσε πολύ και πάνω στην οργή του ξεστόμισε τη φράση: «θα γίνω τούρκος», εννοώντας ότι θα γίνει έξαλλος, εκτός εαυτού από το ινάτι του.

       Τον απερίσκεπτο  λόγο του άκουσαν και κάποιοι παριστάμενοι τούρκοι, οι οποίοι εξέλαβαν τα λόγια του ως ομολογία πίστης στο Ισλάμ, ως διαβεβαίωση ότι θα γινόταν τούρκος. Τον άρπαξαν και τον οδήγησαν βιαίως στον τούρκο δικαστή, τον κατή, στον οποίο κατάγγειλαν το περιστατικό, ότι μεταστράφηκε στον μουσουλμανισμό και δέχτηκε να γίνει τούρκος υπήκοος. Ζητούσαν από τον κατή να επισημοποιήσει την υποτιθέμενη επιθυμία του, ως μόνος αρμόδιος, σύμφωνα με την οθωμανική δικαιοσύνη.

   Εδώ πρέπει να επισημάνουμε πως ήταν τακτική των τούρκων να κατασκευάζουν ψεύτικες κατηγορίες στους υπόδουλους Χριστιανούς, από ασήμαντες αφορμές, με σκοπό, αφ’ ενός μεν την τρομοκρατία τους, για να μην σηκώνουν κεφάλι και αφ’ ετέρου, με τον τρόπο αυτόν υποχρέωνα τους δειλούς σε εξισλαμισμό, για να αποφύγουν τα μαρτύρια και το θάνατο.

   Ο δικαστής τον ρώτησε αν είναι αληθινή η μαρτυρία των τούρκων μαρτύρων και ο Νικόλαος απάντησε με θάρρος και παρρησία: «Μη γένοιτο, να αρνηθώ ποτέ τον ποιητή και σωτήρα μου, τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό, που πρόκειται να κρίνει ζώντας και νεκρούς και να αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του»! Αρνήθηκε με βδελυγμία την συκοφαντία, την οποία απέδωσε σε σκευωρία εναντίον του. Τότε ο κατής θύμωσε και έδωσε διαταγή να τον δείρουν αλύπητα. Τον παρέλαβαν κάποιοι αγροίκοι στρατιώτες οι οποίοι τον μαστίγωσαν ανηλεώς για πολλή ώρα. Ο Νικόλαος υπόμεινε με γενναιότητα τους φοβερούς πόνους του μαστιγώματος, χωρίς να βγάλει την παραμικρή κραυγή. Τα μόνα του λόγια ήταν προσευχές και επικλήσεις στο Χριστό να τον ενδυναμώσει στη δοκιμασία του.  

      Βλέποντας ο δικαστής ότι ο Νικόλαος παρέμεινε σταθερός στην πίστη του, έδωσε διαταγή να τον κλείσουν στη φυλακή, χωρίς φαγητό και νερό και να τον ξυλοκοπούν δύο φορές την ημέρα. Έφεραν στη φυλακή την μητέρα του και τη σύζυγό του, οι οποίες προσπάθησαν να τον πείσουν να πει το ναι προσωρινά, να γλυτώσει τα μαρτύρια και το θάνατο και ύστερα βλέπουμε. Αλλά ο Μάρτυς δεν ήθελε να ακούσει τέτοια πρόταση, διότι την θεωρούσε ως προδοσία, έστω και αν ήταν ψεύτικη. Ούτε τα βασανιστήρια, η πείνα και η αφόρητη δίψα τον κατέβαλαν να ενδώσει στους αλλοθρήσκους τυράννους.

     Ύστερα από μερικές ημέρες πίστεψε ο δικαστής ότι θα είχε «σωφρονιστεί». Το ισχυρό καθημερινό μαστίγωμα, η δίψα και η πείνα θα είχαν κάμψει κάθε αντίστασή του. Έτσι έδωσε διαταγή να βγάλουν από τη φυλακή και να τον οδηγήσουν στο δικαστήριο, όπου, όπως πίστευε, θα ομολογούσε την πίστη του στο Ισλάμ και θα δεχόταν να γίνει τούρκος πολίτης. Ο δικαστής τον ρώτησε ξανά αν αποφάσισε να ασπασθεί το Ισλάμ. Μάλιστα άρχισε τα ταξίματα. Του υποσχέθηκε πως αν έλεγε το ναι θα του δινόταν πλούτη και τιμές. Και τον απείλησε ότι αν δεν δεχόταν τον περίμεναν μαρτύρια και ο βέβαιος θάνατος.

      Εκείνος, στάθηκε αγέρωχος, με υψηλό ηρωικό φρόνημα και έδωσε την απάντηση: «Είτε στη θάλασσα με ρίξετε, είτε στη φωτιά με κάψετε, είτε λεπτά κομμάτια με κόψετε, εγώ τον γλυκύτατό μου Ιησού Χριστό δεν αρνούμαι»! Και άρχισε να το επαναλαμβάνει συνεχώς και φωναχτά να το ακούν όλοι. Αυτό εξόργισε τον δικαστή και τους παραβρισκόμενους τούρκους. Ο δικαστής προσπάθησε για ύστατη φορά να τον πείσει, με νέες κολακείες και απειλές. Αλλά βλέποντας ότι αυτός ήταν αμετάπειστος τον παρέδωσε στους στρατιώτες να του κάμουν με το ζόρι περιτομή. Τον έδεσαν χειροπόδαρα σε μια κολώνα και του έκαμαν την περιτομή. Ο Μάρτυρας φώναζε με όση δύναμη είχε: «Τι και να με κόβετε; Τον Χριστό μου δεν Τον αρνούμαι. Αυτόν πιστεύω ως αληθινό Θεό. Τούρκος δεν πρόκειται να γίνω»!

     Μετά από αυτό και βλέποντας ο δικαστής ότι η περιτομή δεν έφερε αποτέλεσμα, διέταξε να τον οδηγήσουν στη φυλακή και να τον υποβάλλουν σε σκληρότερα βασανιστήρια, τα οποία συγκλόνισαν ακόμα και τους ξένους, οι οποίοι βρισκόταν στη Σμύρνη. Τα βασανίστρια διήρκησαν περισσότερο από ένα μήνα και ο Μάρτυρας τα υπέμεινε με ηρωισμό και καρτερία. Το πρόσωπό του έλαμπε από χαρά και αγαλλίαση και δόξαζε συνεχώς το Θεό για την μεγάλη τιμή που του δόθηκε να υποφέρει για το όνομά Του και την αγάπη Του.

       Βλέποντας ο δικαστής ότι κάθε περαιτέρω προσπάθεια να μεταπειστεί ήταν ανώφελη έβγαλε τη διαταγή: θάνατος διά απαγχονισμού. Τον κρέμασαν το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης 19 Μαρτίου του έτους 1657, σε ηλικία 34 ετών. Το ιερό του λείψανο έμεινε κρεμασμένο, όπως προέβλεπαν οι τουρκικοί νόμοι, τρεις ημέρες κρεμασμένο για παραδειγματισμό. Κατόπιν το ξεκρέμασαν και αγγάρεψαν κάποιους Χριστιανούς να το σύρουν και να το πετάξουν στη θάλασσα. Όμως κάποιοι Φράγκοι ναυτικοί, πλήρωσαν τους τούρκους, το έβαλαν σε δίχτυ και το πήγαν στη χώρα τους όπου το έθαψαν με τιμές Μάρτυρα.

    Η μνήμη του τιμάται στις 6 Δεκεμβρίου.

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Ἄχρι, τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα

καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί» (Α΄ Κορ. Δ΄ 11-12).

 

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων!

 

Πολλάκις, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀνεφέρθημεν, ἀπὸ τούτου τοῦ «βήματος», εἰς τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸ ἔργον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! Πολλάκις, ἐπίσης, ἠσχολήθημεν μὲ τήν, καθ’ ἡμέραν, βιοτήν των, δηλαδή, μὲ τὴν διατροφήν των καὶ τὴν διαβίωσίν των ἐν γένει, ὣς καὶ μὲ τὰς διώξεις των καὶ τὰς φυλακίσεις καὶ τὰ μαρτύριά των, ἅτινα ὑπέστησαν διὰ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου! Πολλάκις, ἀκόμη, εἴδομεν τούτους τοὺς θείους μαθητὰς τοῦ Διδασκάλου, νὰ ἀπέρχωνται εἰς τὰς … ἀποστολάς των, ἐν μέσῳ κινδύνων καὶ ἀπειλῶν καὶ ἀποδοκιμασιῶν, καὶ νὰ παραμένουσιν ἀποφασισμένοι καὶ ἀνυποχώρητοι, εἰς τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνέθεσεν ὁ Χριστός! Ἐπειδή δε, πολλοὶ βλέπουσι τοὺς θείους τούτου μαθητὰς τοῦ Σωτῆρος, εἰς τὴν περίοπτον θέσιν ποὺ εὑρίσκονται σήμερον καὶ μακαρίζουσι τούτους, … μᾶλλον, βλέποντες τὴν μαρτυρικὴν ζωήν των, ἀντιλαμβάνονται ὅτι αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἦλθον εἰς τούτους ὡς ἐπιβράβευσις τῶν ἀφαντάστων ἀγώνων των!

Ἐκεῖ εἰς τὴν δευτέραν πρὸς Κορινθίους ἐπιστολήν του, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, περιγράφει μὲ ἰδιαιτέραν ἔμφασιν, ἀλλὰ καὶ χαρακτηριστικὰς λεπτομερείας, τὰ ὅσα οὗτος ὑπέστη, κηρύττων τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ μᾶς δίδει ἵνα ἐννοήσωμεν, ἀντιστοίχους δυσκολίας καὶ ταλαιπωρίας, αἵτινες χαρακτηρίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων! «Πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 24-27)! Ὄντως δέ, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰς βιογραφίας ἁπάντων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι τοιαῦται περιπέτειαι καὶ μαρτύρια καὶ δυσκολίαι, - πολλάκις δὲ καὶ … ὑπὲρ ταῦτα! – στιγματίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τὸν ἀγῶνα τούτων!

Ὅμως, θὰ πρέπῃ ἵνα ὑπογραμμίσωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἅπαντα ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ τὰ μαρτύρια, ἦσαν ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα τοὺς εἶχεν προειδοποιήσει ὁ Κύριος! Καί, … ὀλίγον πρὸ τοῦ Θείου Πάθους Του, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν, εὐκαίρως τε καὶ ἀκαίρως, εἶχε προείπει εἰς τούτους, ὅτι, «ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· … παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς· καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν. … Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Ματθ. Ι΄ 16-23)! Τοῦτο δὲ σημαίνει, ὅτι τοῦτον τὸν μαρτυρικὸν τρόπον ζωῆς, ἀποδέχεται, ἀλλὰ καὶ ἐπιλέγει ὁ Χριστός μας ὣς τὸν ἰδανικόν, δι’ ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσιν ἵνα βαδίσωσι τὴν ὀρθὴν πορείαν πρὸς τὴν Βασιλείαν Του!

 

 «Διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου»!

 

Τὸ ἔχομεν εἴπει κατ’ ἐπανάληψιν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἀποτελεῖ παραχάραξιν καὶ ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, ἡ θεωρία ἐκείνη ἥτις ἐπιδιώκει ἵνα καταδεικνύῃ, ὅτι … ἐκεῖνοι, οἵτινες ἀγαπῶσι τὸν Θεόν, ὁ Θεὸς τοὺς «ἐξασφαλίζει» μίαν ἄκοπον καὶ ἀνώδυνον ζωὴν ἐπὶ τῆς γῆς! Πολλάκις, κρίνομεν τὸν Θεόν, (ἥμαρτον Κύριε!) διότι φέρεται Οὗτος μὲ σκληρότητα πρὸς τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἀγωνιστάς, καὶ νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε εἰς τούτους, νὰ παρέχονται … ἀνέσεις καὶ πλοῦτος καὶ ἄλλαί τινες ἀπολαύσεις!

Καὶ ὅμως! Ἐὰν προσέξωμεν εἰς τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (Παλαιᾶς τε καὶ Καινῆς Διαθήκης), θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος, - ἐντελῶς ἀντιθέτως, - ζητεῖ καὶ χαίρεται … βλέπων τοὺς πιστούς Του ἵνα ἀγωνίζωνται καὶ κοπιῶσι καὶ στενάζωσι καὶ ὑποφέρωσι ὑπὸ φρικτῶν μαρτυρίων καὶ θανατοῦνται δι’ ὀδυνηρῶν θανάτων! Πολλάκις ἀνερωτήθην καθ’ ἑαυτόν, … ποῖος ἐκ τῶν δικαίων καὶ Ἁγίων, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, διῆλθεν τὴν ἐν κόσμῳ ζωήν του, ἀπολαμβάνων ὑλικὰς καὶ κοσμικὰς ἀπολαύσεις; Οὐδείς !!! Οὐχὶ δὲ μόνον, … οὐδείς, ἀλλὰ τοὐναντίον, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ζῶν ἐν σώματι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, ἐδίδαξεν ἡμᾶς διὰ τοῦ αὐστηροτάτου τρόπου τῆς βιοτῆς Του, καὶ ἀπεστέρησεν ἑαυτόν, καὶ τροφῆς καὶ ὕπνου καὶ ποικίλων ἄλλων ἀνέσεων, καὶ διεκήρυξεν ἐκεῖνο τὸ μοναδικόν, ὅτι «αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58)!

Οὕτω δὲ ὑπέδειξεν διδάσκων τοὺς μαθητάς Του! «Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· … παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, …καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Λουκ. ΚΑ΄ 12-17)! Καὶ διὰ τῶν τοιούτων στερήσεων καὶ ὀδυνῶν, οὐχὶ μόνον οἱ μαθηταί Του, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς Αὐτόν, διῆλθον καὶ ἠγωνίσθησαν …! Συνεπῶς, ἐὰν θέλομεν ἕνα χριστιανισμὸν ἀπηλλαγμένον ἀπὸ ὀδύνας καὶ θλίψεις, … δὲν πρόκειται νὰ τὸν εὕρομεν! Κακέκτυπά τινα, φαινόμενα ὡς δῆθεν πίστεις εἰς τὸν Χριστόν, τὰ τοιαῦτα εἶναι ἐφευρήματα διεστραμμένων νοῶν, καὶ ἀσφαλῶς ὀργάνων τοῦ … πονηροῦ!

 

«Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)!

 

Οἱ Ἅγιοί μας, ἅπαντες οἵ Ἅγιοι, ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔζησαν οὗτοι εἰς ἐποχὰς εἰρήνης, χωρὶς ἀπειλὰς καὶ μαρτύρια καὶ φυλακίσεις καὶ θανάτους, … αὐτοὶ οὗτοι ἔθλιβον καὶ κατέθλιβον τὴν ζωήν των! Εἰς τὰς νηστείας τῆς Ἐκκλησίας μας, προσέθετον ἄλλας περισσότερον αὐστηράς˙ εἰς τὴν προσευχήν, ἄλλας καὶ ἄλλας προσευχάς, περισσότερον  κοπιώδεις καὶ ὁλονυκτίους˙ εἰς τὸν ἐπιβαλλόμενον ἐκκλησιασμόν, ἐκκλησιάζοντο οὗτοι, καθ’ ἡμέραν, … καὶ ἐπὶ πολλὰς ὧρας εὑρίσκοντο εἰς τὰς Ἐκκλησίας προσευχόμενοι˙ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην «δεκάτην» τῆς ἐλεημοσύνης, προετίμων οὗτοι, ἵνα πτωχεύουσιν οὗτοι, πλουτίζοντες ἄλλους πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους! Ἔκαμνον ὅ,τι περισσότερον καὶ κοπιώτερον, προκειμένου ἵνα παραστήσωσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, πέραν τῶν ἀρετῶν των, καὶ τοὺς κόπους των, καὶ τὰς στερήσεις των, καὶ τὰ παλαίσματά των!

Ἂς ρίψωμεν μίαν σύντομον «ματιάν», εἰς τὴν ἰδικήν μας πορείαν πρὸς τὸν Οὐρανόν˙ ἂς ἀναλογισθῶμεν τὰς ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας θὰ ἀκούσωμεν τότε, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπαντήσεις ἅστινας θὰ κληθῶμεν ἵνα ἀπαντήσωμεν! Ἂς ἐκλάβωμεν μὲ τὴν δέουσαν σοβαρότητα τὴν … ἀπολογίαν μας, - περὶ τῆς ὁποίας εὔχεται καθ’ ἡμέραν ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, … «καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ αἰτησώμεθα», - καὶ ἂς μὴν ἀμελῶμεν τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν μας! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

(ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. Ι΄ 13).

 

Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος.

 

Τὸν Ἀπόστολον καὶ Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἑορτάζει σήμερον ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία! Τὸν μαθητὴν ἐκεῖνον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν πρόσκλησιν ἥντινα τοῦ ἀπηύθυνεν ὁ Διδάσκαλος! Ὡς ὁ ἴδιος ἀναφέρει εἰς τὸ Εὐαγγέλιόν του μὲ πολὺ λιτὸν τρόπον, - «παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ» (Ματθ. Θ΄ 9), - ὅταν τὸν ἐπλησίασεν ὁ Κύριος, οὗτος ἐκάθητο εἰς τὸ εἰσπρακτικὸν του «τελώνιον» (ὣς ὥριζεν εἰς τοῦτον τὸ ἐπάγγελμά του, καὶ εἰσέπραττεν τοὺς ὑπερόγκους, πολλάκις, φόρους παρὰ τῶν φορολογουμένων! Διὰ τὸν λαόν, οἱ φορολόγοι οὗτοι ἦσαν ἰδιαιτέρως μισητοί … καὶ ὁ κόσμος τοὺς κατέτασσεν μεταξὺ τῶν πολὺ ἁμαρτωλῶν καὶ τῶν πορνῶν!

Πολλάκις, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, βλέπομεν τὸ τοιοῦτον μῖσος … καὶ εἰς τοὺς Λόγους τοῦ Κυρίου μας, - «ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. ΚΑ΄ 31), - ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν συνάντησιν τοῦ Διδασκάλου μετὰ τοῦ τελώνου Ζακχαίου! Ἐνθυμούμεθα, ὅτι οὗτος ὁ Ἀρχιτελώνης, ἐξ αἰτίας τοῦ ὕψους του (ἦτο νᾶνος), ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου του, λόγω τῶν ἐκ τοῦ λαοῦ, ἀποδοκιμασιῶν, ἀνέβη κρυφίως εἰς τὴν συκομωρέαν, καὶ διὰ νὰ ἴδῃ τὸν Κύριον, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ κρυβῇ ἀπὸ τοὺς συμπολίτας του!

Ἂς ἐπανέλθωμεν, ὅμως, εἰς τὸν τιμώμενον Ἀπόστολον Ματθαῖον! Ὣς εἴπωμεν, ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν τιμητικὴν πρόσκλησιν τοῦ Ραββί, καὶ κατέλιπεν τό, γέμον χρημάτων, ταμεῖον καὶ προσεκολήθη εἰς τὸν Χριστόν, γενόμενος εἷς ἐκ τῶν δώδεκα μαθητῶν Αὐτοῦ!

 

«Ὃς ἂν ἐπικαλέσῃται»!

 

Εἰς τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, βεβαιοῖ τοὺς παραλήπτας τῆς ἐπιστολῆς του, (χριστιανοὺς τῆς ἐν Ρώμῃ Ἐκκλησίας), ἀλλὰ καὶ ἅπαντας τοὺς χριστιανούς, ὅτι ἡ ἐπίκλησις καὶ μόνη τοῦ Παναγίου Ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀρκεῖ διὰ νὰ σωθῇ εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ὁ κάθε ἄνθρωπος! Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο γράφεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, εἶναι βέβαιον ὅτι … ἰσχύει! Θὰ πρέπῃ ὅμως, ἵνα προσπαθήσωμεν καὶ ἐντρυφήσωμεν περισσότερον καὶ ἐνδελεχέστερον, εἰς τοῦτο τὸν Θεῖον λόγον!

Καὶ ἐν πρώτοις˙ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπικαλοῦνται τὸ Θεῖον Ὄνομα; Ἀσφαλῶς, εἶναι πάρα πολλοί! Ἀκούομεν συνήθως, φράσεις τινὰς περιεχούσας τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἐπὶ παραδείγματι, «δόξα τῷ Θεῷ», «πρῶτα ὁ Θεός», «μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ» καὶ ἄλλας συναφεῖς! Βλέπομεν δὲ ἐν ταὐτῷ, πολλοὺς ἵνα «σταυροκοπῶνται» ἐξερχόμενοι τῶν οἰκιῶν των, ἢ ἀθλητὰς εἰσερχομένους εἰς τοὺς ἀγωνιστικοὺς χώρους, ἢ εἰς τὸ ἄκουσμα πικρῶν καὶ θλιβερῶν εἰδήσεων … πολλοὶ νὰ κάμνωσι τὸν Σταυρόν των καὶ νὰ ψιθυρίζωσι … «Θεὸς φυλάξοι», καὶ ἄλλοι, ἐπίσης, νὰ ἀντιδρῶσιν οὕτω ἐνστικτωδῶς, ἐπικαλούμενοι τὴν Παντοδύναμον Θείαν Βοήθειαν! Βεβαίως, καὶ εἰς πάσας τὰς ἀνωτέρω περιπτώσεις, καλῶς ποιοῦσιν πάντες οἱ προαναφερθέντες, ἀλλὰ οἱ πάντες κατανοοῦμεν, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ περὶ τούτων ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἐν προκειμένῳ!

Αἱ ὡς ἄνω ἐπικλήσεις καὶ ἀναφοραὶ εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἔχουσι «καθιερωθεῖ» καὶ ἐκφωνοῦνται συνήθως … ἐνστικτωδῶς! Εἰς πᾶσαν δύσκολον κατάστασιν καὶ ἀνάγκην, ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀνατραφέντες εἰς Ὀρθόδοξα περιβάλλοντα (οἰκογενείας, κοινωνίαν, ἔθνος), ὁμιλοῦμεν καὶ ἐκφωνοῦμεν, πολλάκις καὶ ἀσυνειδήτως, τοιαύτας φράσεις! Τὰς τοιαύτας δέ, ἀκούομεν πολλάκις καὶ ἀπὸ ἄτομα ἅτινα … ὀλίγην σχέσιν ἔχουσι μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας! Συνεπῶς, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος, περὶ τῶν τοιούτων ἐπικλήσεων!

 

Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις!

 

Εἶναι ἐκείνη διὰ τῆς ὁποίας ὁ πιστὸς ἐπικαλεῖται συνειδητῶς τὸν Ἀληθινὸν Θεόν, συναισθανόμενος τὴν μηδαμινότητα καὶ ἁμαρτωλότητά του! Εἶναι ἡ ἐπίκλησις ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐπικαλούμενος τὸν Κύριον, ὑποτάσσεται εἰς τὸ Πανάγιον θέλημά Του καὶ προτιμᾷ τοῦτο, περισσότερον ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἐπιθυμίαν του! Ἀληθὴς ἐπίκλησις, εἶναι ἡ ἐν ταπεινώσει καὶ συντριβῇ καρδίας, ἀναφορὰ καὶ ὑποταγὴ ἡμῶν εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην! Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δὲ ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον, ἐπίκλησις εἶναι ἡ συνειδητὴ καὶ ἔμπονος προσευχή!

Ἂς εἴδομεν, ἀδελφοί μου, εἰς τὴν ζωὴν ἁπάντων τῶν Ἁγίων, ποῖον ἦτο ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ συνετέλεσεν εἰς τὴν ἁγιότητα τούτων …! Σαφῶς, πολλὰ ἐποίησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, διὰ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν Θεόν! Καὶ ἐστερήθησαν τὰς ἐν κόσμῳ ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις, καὶ ὑπέφερον πόνους καὶ ὀδύνας καὶ μαρτύρια, καὶ ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των, … κυρίως ὅμως, ἡγιάσθησαν διὰ τῆς, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ, προσευχῆς των! Αὕτη ἡ προσευχή των, ἦτο ἡ πεμπτουσία, θὰ ἐλέγωμεν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεκοινώνουν καὶ διετήρουν τὸν σύνδεσμον ἐκεῖνον τῆς Ἀγάπης, μετὰ τοῦ Σωτῆρος! Καὶ ἐπεκαλοῦντο τὴν βοήθειάν Του, καὶ ἀνέφερον τὸν πόνον των, καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰς ἁμαρτίας των, καὶ ἐζήτουν παρ’ Αὐτοῦ, πᾶν ὅ,τι ἐπεθύμει ἡ Ἁγία καρδία των, καὶ ὁ Κύριος τοὺς τὸ ἔδινεν! Ὣς εἶχεν ὑποσχεθῇ εἰς τοὺς θείους Ἀποστόλους, ἐν ὅσῳ εὑρίσκετο ἐν σώματι ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, - «πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε» (Ματθ. ΚΑ΄ 22), - τοῦτο καὶ ἐποίει ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς ἐπικλήσεις τῶν ἐκλεκτῶν Του!

Ναί! Ἐὰν οὕτως ἐπικαλούμεθα καὶ ζητῶμεν τὴν συνδρομὴν καὶ βοήθειάν Του, τότε Ἐκεῖνος, - «πιστός … ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. ΡΜΔ 13^α), - θὰ δώσῃ «πᾶσαν δόσιν ἀγαθὴν καὶ πᾶν δώρημα τέλειον»! Τότε … «θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς» (Ψαλμ. ΡΜΔ΄ 19)!

 

Ἐπίκλησις – Σωτηρία!

 

Πράγματι, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ «πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται»! Ὁ Πανάγαθος Κύριος, ἔκανε τὴν ὑπόθεση τῆς σωτηρίας μας, … πολὺ εὔκολη! Αὕτη ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους! Βεβαίως, ὁ Κύριος μᾶς δώρισε τὴν Βασιλείαν Του, πλὴν ὅμως … δὲν μᾶς ὑποχρεώνει ἵνα εἰσέλθωμεν ἐν αὐτῇ! Περιμένει τὴν ἰδικήν μας συγκατάθεσιν καὶ τὴν ἐκ καρδίας ἐπιπόθησιν καὶ ἀναζήτησιν ταύτης διὰ τῆς προσευχῆς μας καὶ τῶν ἐλαχίστων ἔργων μας, καὶ τότε, - ὣς τὴν πόρνην, ὣς τὸν ληστήν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ ὣς τὸν ἄσωτον, - πιστεύομεν καὶ ἀναμένομεν τὴν Βασιλείαν Του! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν 

Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ταινία animation - Ο άγιος Σπυρίδωνας (για κατηχητικά σχολεία!)