Όλοι οι λαοί για να προοδεύσουν πρέπει να κοιτούν τους Έλληνες... Οι Έλληνες ποιους;

 

Προσκεκλημμένοι …! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΙΝ

(28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ Θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου» (Γαλ. Α΄ 15).

 

Εὐδοκία Θεοῦ!

 

Ἐνῶ ἤδη, ἀδελφοί μου, εὑρισκώμεθα ὀλίγας ἡμέρας μόλις, μετὰ τὴν κορυφαίαν τῶν ἑορτῶν, τοὐτέστι τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, τὸ σημερινὸν Ἀποστολικὸν Ἀνάγνωσμα, φέρει ἐνώπιον ἡμῶν τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς … εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ! Δηλαδή, ὑπερτονίζει τὴν ἀγάπην καὶ συμπάθειαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ τὸν Ἄνθρωπον! Βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἀναφέρεται καὶ ἐκθειάζει τὴν ἀγάπην καὶ μέριμναν τοῦ Κυρίου εἰς αὐτὸν τοῦτον τὸν ἑαυτόν του! Ὅμως, ταύτην τὴν ἰδίαν Ἀγάπην καὶ συμπάθειαν, δεικνύει ὁ Φιλάνθρωπος Κύριος, καὶ διὰ πάντα ἄνθρωπον! Ἐκτιμᾷ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅτι ἐὰν εὑρίσκεται εἰς θέσιν Ἀποστόλου καὶ κήρυκος τοῦ Εὐαγγελίου, τοῦτο ὀφείλεται ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην καὶ εἰς τὴν Εὐδοκίαν τοῦ Θεοῦ! Τοῦτο - ὡς λέγει ἐν προκειμένῳ, - καταφαίνεται, ἐκ τοῦ γεγονότος, ὅτι, ἐνῶ οὗτος ὑπῆρχεν διώκτης καὶ ὑβριστὴς καὶ ἐχθρὸς ἀπηνής, κατὰ τοῦ Χριστοῦ τοῦ Ἰδίου καὶ τῆς Ἁγίας Αὐτοῦ πίστεως, ὁ Θεὸς οὐδόλως κατεδίκασε καὶ ἐτιμώρησε τοῦτον, ἀλλ’ ἀντιθέτως … κατέστησεν τοῦτον, Ἀπόστολον καὶ κήρυκα καὶ ἀναμορφωτὴν τῆς Οἰκουμένης ὅλης!

Ἐν προκειμένῳ, ὅμως, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κινούμενος ἐκ τῆς ταπεινώσεώς του, θεωρεῖ ὅτι … τὸ «δῶρον» τοῦτο ὅπερ ἔλαβεν ἐκ τοῦ Κυρίου, τὸ ἔλαβεν πρὶν ἀκόμη γεννηθῆ ἐκ τῆς μητρός του! Θέλει νὰ πιστεύῃ καὶ νὰ θεωρῇ, ὅτι … ἀπ’ ἐκείνην τὴν ἀθλίαν κατάστασιν εἰς τὴν ὁποίαν εὑρίσκετο τότε, ὅτε εὑρίσκετο εἰς τὴν πλάνην καὶ τὸ μῖσος κατὰ τοῦ Ναζωραίου, μόνον ἡ Θεία δύναμις καὶ εὐδοκία τοῦ Κυρίου θὰ ἠδύνατο νὰ τὸν σώσῃ! Θεωρεῖ ὅτι ὁ Κύριος τὸν εἶχε προορίσει πρὶν ἀκόμη γεννηθεῖ εἰς ταύτην τὴν ζωήν, ὥστε νὰ συμβῇ εἰς τοῦτον, αὕτη ἡ ριζικὴ ἀνακαίνισις!

Βεβαίως, μία τοιαύτη θεωρία, εἶναι ἀπαράδεκτος διὰ τὴν Ὀρθόδοξον Πίστιν μας, καὶ ἔχει αὕτη καταδικασθεῖ ἐπισήμως, καὶ ὅταν αὕτη ἐνεφανίσθη ὑπὸ τοῦ ἱεροῦ Αὐγουστίνου, ἀλλὰ καὶ ἀργότερον ὅταν «ἐπανῆλθεν» ὑπὸ τοῦ μεταρυθμιστοῦ Ἰωάννου Καλβίνου! Συνεπῶς, τοῦτο ὅπερ δυνάμεθα ἵνα θεωρήσωμεν ἐν προκειμένῳ περὶ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, εἶναι ὅτι … ἐκ ταπεινώσεως ὁμιλεῖ οὗτος, παρακάμπτων ἐσκεμμένως καὶ τὴν ἰδίαν αὐτοῦ ἐλευθέραν ἐπιλογήν!

 

Ἡ «κλῆσις τοῦ Θεοῦ»!

 

Ὣς γνωρίζομεν, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἐκλήθη ὑπὸ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦ θαυμαστοῦ ἐκείνου ὁράματος ὅπερ συνέβη εἰς τοῦτον εἰς τὴν Δαμασκόν! Ἡ θαυμαστὴ αὕτη κλῆσις, περιγράφεται ὡς γεγονός, ἀφ’ ἑνὸς μέν, εἰς τὸ ἱερὸν Βιβλίον τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (Θ΄ 1-18), ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὑπὸ τοῦ ἰδίου τοῦ Ἀποστόλου, εἰς τὸ ἴδιον Βιβλίον, δίς! (ΚΒ΄ 1-18, ΚΣΤ΄ 1-18)! Πέραν δὲ τῶν ὡς ἄνω τριῶν ἀναφορῶν τούτου τοῦ γεγονότος, εἰς τὸ ὡς ἄνω ἱερὸν Βιβλίον, ὁ ἱερὸς κορυφαῖος Ἀπόστολος, δὲν παύει ἵνα καταγράφῃ τοῦτο εἰς τὰς δεκατέσσαρας ἐπιστολάς του, θέλων ἵνα καταδεικνύῃ ἀνὰ πᾶσαν στιγμήν, τὴν Θείαν Ἀγάπην ἣν προείπομεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀνταπόκρισιν εἰς ταύτην, ἣν ἐπέδειξεν οὗτος εἰς τὴν ὅλην μετέπειτα Ἀποστολικήν του πορείαν!

Ἐκάλεσεν ὁ Θεὸς τὸν Παῦλον, ἀλλὰ καὶ πρὸ τούτου καὶ μετὰ τοῦτον, ἐκάλεσε καὶ καλεῖ, ἀκόμη καὶ ἕως τῶν ἐσχάτων ἡμερῶν, πολλούς, πάρα πολλούς˙ θὰ ἔλεγον … ἅπαντας! Πλὴν ὅμως, δὲν ἀνταπεκρίθησαν ἅπαντες οἱ προσκαλούμενοι εἰς τὴν Θείαν κλῆσιν! Ὣς συνέβη εἰς τὴν γνωστὴν παραβολὴν τοῦ «Μεγάλου Δείπνου», οἱ πλεῖστοι τῶν προσκεκλημμένων προεφασίσθησαν καὶ ἔτι προφασίζονται, «προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις» καὶ περιφρόνησαν τὴν τιμὴν τοῦ Χριστοῦ καὶ ἀπεστράφησαν Τοῦτον! Ἐκάλεσεν ὁ Κύριος, εἴς τε τὴν Παλαιάν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν μετὰ Χριστόν, ἐποχήν, ἄνδρας τε καὶ γυναίκας, δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς, πονηρούς τε καὶ ἀγαθούς! Πλὴν ὅμως, ἄλλοι ἐκ τούτων ἐδέχθησαν τὴν τιμὴν καὶ ὑπερέβησαν τὰ οἷαδήποτε ἐμπόδια καὶ τοὺς ποικίλους κινδύνους, καὶ θυσιάζοντες τὰς κοσμικὰς ἡδονὰς ἠκολούθησαν τὴν Θείαν κλῆσιν!

Οἱ πολλοὶ ὅμως ὣς προείπωμεν, ἠρνήθησαν … καὶ προσεκολήθησαν εἰς τὰς γηΐνους ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις! Εἴτε εἰς τοὺς ἀγρούς, εἴτε εἰς τὰ πέντε ζεύγη τῶν βοῶν, εἴτε εἰς τὰς συζύγους, - ἀντιστοίχως, ἀσφαλῶς, εἰς ἐκεῖνα ἅτινα μεθερμηνεύονται καὶ ὑπονοοῦνται ἐκ τούτων, - καὶ οὕτω προετίμησαν τὴν κοσμικὴν καὶ ὑλόφρονα πρόσκαιρον ζωὴν καὶ ἀπόλαυσιν!

 

Προσκεκλημμένοι …!

 

Ἅπαντες, φίλοι καὶ ἀδελφοί μου, εἴμεθα προσκεκλημμένοι ὑπὸ τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ! Ἄλλως τε, ἐὰν τοῦτο δὲν ἴσχυεν, ὁ Κύριος θὰ ἦτο ὑπόλογος ἀπέναντι τῶν … ἐξαιρουμένων! Ὅμως, ἐκάλεσε - καὶ ἡ πρόσκλησις αὕτη ἰσχύει διαχρονικῶς – διὰ τῆς μοναδικῆς καὶ ἀνεπαναλήπτου ἐκείνης προσκλήσεως˙ «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι»! Ὑπὸ τὸν ἀπαράβατον ὅρον, ὅτι θὰ … ἀκολουθῶμεν Τοῦτον! Ἐκτὸς δὲ τούτου, … φέροντες καὶ τὸν «σταυρόν» μας καὶ ἀπαρνούμενοι καὶ αὐτὸν τοῦτον τὸν «λατρευτὸν» ἑαυτόν μας! Εἰς τὴν συνέχειαν δὲ τῆς ὡς ἄνω προσκλήσεως, δὲν διστάζει ἵνα ζητήσῃ … καὶ ἐκεῖνα τὰ «πικρὰ» καὶ τὰ «δύσκολα», ἅτινα ἡμεῖς οἱ προσκεκολημμένοι εἰς τὰς προσκαίρους ἀπολαύσεις, δὲν θέλομεν οὔτε κἂν νὰ … ἀκούωμεν! «Ὅς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν˙ ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν» (Μάρκ. Η΄ 34-35)!

Κατὰ πόσον, ὅμως, προτιθέμεθα ἵνα «ἀκολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»; Ὁ μὲν Κύριος μᾶς καλεῖ καὶ μᾶς προσκαλεῖ, καὶ ἀσφαλῶς τοῦτο εἶναι ἐξόχως τιμητικόν! Ὅμως, ἡ ἀξία ταύτης τῆς κλήσεως ἔχει ἀξίαν ἐφ’ ὅσον αὕτη γίνει, ἀφ’ ἑνὸς ἀποδεκτή, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου … κατορθώσομεν ταύτην διὰ τῶν πράξεών μας! Ἐὰν θεωρῶμεν, φίλοι μου, τιμήν μας, τὸ νὰ συμμετάσχωμεν προσκεκλημμένοι εἰς κοσμικὰ συμπόσια καὶ συνεστιάσεις, πόσῳ μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ θέλγῃ τὴν ψυχήν μας ἡ συμμετοχή μας εἰς ἐκεῖνο τὸ Οὐράνιον Δεῖπνον τῆς παραβολῆς, περὶ τοῦ ὁποίου προείπομεν! Ἂς σκεφθῶμεν, ὅτι … αὐτο-ἀποκλειώμεθα τῆς Οὐρανίου Τραπέζης, ἐν ὅσῳ θέλομεν νὰ παραμένωμεν ἔξω τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν καὶ μακρὰν τῶν Ἁγίων Μυστηρίων, περιφρονοῦντες τὴν Θείαν πρόσκλησιν!

Εἴθε νὰ ἐννοήσωμεν, ὅτι προφασιζόμενοι ποικίλας δικαιολογίας, ὅσον δικαιολογημένας καὶ ἂν θέλωμεν νὰ τὰς παρουσιάζωμεν, θὰ εἶναι μάταιοι καὶ ἀστήρικτοι αὗται κατὰ τὴν Θείαν κρίσιν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Πίστις σημαίνει … ἔργα καὶ οὐχὶ λόγια! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ

(21 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«ἐξεδέχετο γὰρ τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν,

ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 10).

 

Ἡ Πίστις!

 

Προσεγγίζοντες, ἀγαπητοί μου, πρὸς τὴν «Βασιλίδα τῶν ἑορτῶν», τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, ἡ Ἁγία ἡμῶν Μήτηρ, ἡ Ἐκκλησία μας, ἐπιδιώκει ἵνά μας προετοιμάσῃ πνευματικῶς, ὥστε νὰ ὑποδεχθῶμεν ταύτην, εἰ δυνατόν, … θεοπρεπῶς καὶ θεαρέστως! Ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ ἱεροῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, ἰδιαιτέρως ἐγκωμιαστικοὺς λόγους, περὶ τῶν κορυφαίων ἐκείνων Ἁγίων μορφῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τῶν Πατριαρχῶν καὶ δικαίων καὶ προφητῶν! Ἐκείνους, οἵτινες εἰργάσθησαν εἰς τὸν κόσμον τοῦτον, μὲ τὴν προσοχήν των ἐστραμμένην, ἀφ’ ἑνὸς εἰς τὸν ἀναμενόμενον Μεσσίαν καὶ Λυτρωτὴν τοῦ κόσμου, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν Αἰωνίαν καὶ Ἄφθαρτον «πόλιν», δηλαδὴ τὴν Οὐράνιον Βασιλείαν Του! Τὴν Αἰώνιον Βασιλείαν, ἥντινα προητοίμασεν ὁ Κύριος δι’ ἐκείνους οἵτινες ἠγάπησαν ταύτην καὶ ἠγωνίσθησαν τὸν ἀγῶνα τὸν ἄριστον, καὶ ὑπερέβησαν τὰς κοσμικὰς ἐπιθυμίας καὶ ἡδονάς, πρὸς χάριν Αὐτῆς!

Ἓν εἶναι τὸ κυρίαρχον πνευματικὸν στοιχεῖον, ὅπερ προβάλλει ὁ Θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, τὸ ὁποῖον καὶ χαρακτηρίζει ἅπαντας τούτους τοὺς Ἁγίους, ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας! Εἶναι ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ ἀποτελεῖ τὸν «θεμέλιον λίθον» τῆς σωτηρίας ἡμῶν˙ ἡ γνησία καὶ συνειδητὴ «Πίστις»! Ὄχι, ἀσφαλῶς ἐκείνη ἡ δῆθεν πίστις ἥντινα συνήθως προβάλουσιν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐξαπατῶσιν ἑαυτούς, καὶ θεωροῦσιν ὅτι ἀρκεῖ αὕτη διὰ τὴν σωτηρίαν των! Ὄχι ἐκείνη ἡ … νομιζομένη «πίστις», ἥτις ἀρκεῖται εἴς τινας τυπικὰς ἐκδηλώσεις καὶ συμπεριφοράς! Ἥτις περιορίζεται εἰς ἕνα «σταυρόν», καὶ εἰς ἕνα «ἐκκλησιασμόν» κατ’ ἔτος, καὶ ἀρνεῖται τὴν οὐσιώδη Ἀγάπην καὶ συμβίωσιν τοῦ πιστοῦ μετὰ τοῦ Χριστοῦ!

Ἀντιθέτως˙ ἡ Πίστις ἐκείνην ἥτις ἐξεδηλοῦτο διὰ τῶν ἀγώνων καὶ θυσιῶν καὶ ἐβιοῦτο διὰ τῶν προσευχῶν καὶ τῶν ἐναρέτων πράξεων! Ἐκείνη ἡ Πίστις, τὴν ὁποίαν ἐκράτησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Πίστεως ἡμῶν, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, οἵτινες … «ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. ΙΑ΄ 36-38)!

 

Πίστις σημαίνει … ἔργα καὶ οὐχὶ λόγια!

 

«Οὕτω καὶ ἡ πίστις, ἐὰν μὴ ἔργα ἔχῃ, νεκρά ἐστι καθ' ἑαυτήν» (Ἰακ. Β΄ 17)! Ὣς προείπωμεν, οἱ πλεῖστοι ἐξ ἡμῶν τῶν λεγομένων Ὀρθοδόξων χριστιανῶν, ὁμιλοῦντες περὶ τῆς πίστεως ἐννοοῦσι μίαν στοιχειώδη ἐφαρμογὴν μερικῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου καὶ τῆς Ἐκκλησίας μας! Οὕτω, πίστις, κατὰ τὴν ἐπιπολαίαν ἄποψιν τῶν τοιούτων, εἶναι ἡ νηστεία τῆς Μεγ. Παρασκευῆς, ἡ προσέλευσις εἰς τοὺς ἱεροὺς Ναοὺς δι’ ἓν καὶ μόνον κηρίον, εἷς στοιχειώδης σταυρὸς ἀντὶ τῆς καθ’ ἡμέραν προσευχῆς καὶ … οὐδὲν ἕτερον! Εὑρισκόμεθα δὲ εἰς ἐκείνην τὴν ἄθρησκον καὶ ἄπιστον ἐποχήν, καθ’ ἣν … ἀκόμη καὶ ἡμεῖς οἱ τῆς Ἐκκλησίας ποιμένες, ἀρκούμεθα εἰς τὰς ὣς ἄνω τυπικὰς ἐκδηλώσεις παρὰ τῶν προσερχομένων πιστῶν! Διὰ νὰ μὴν εἴπω ὅτι … προσηρμώσθημεν καὶ ἡμεῖς εἰς τὸν τοιοῦτον τρόπον ζωῆς καὶ ζῶμεν κατὰ τὸν … ἀπόλυτον κοσμικὸν τρόπον! Οἱ περισσότεροι ἐξ ἡμῶν ἐπαύσαμεν ἵνα διδάσκωμεν καὶ κατευθύνωμεν τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν χριστιανούς, κατὰ τὴν διδασκαλίαν τοῦ Δομήτορος τῆς Πίστεως ἡμῶν! Ἐθεωρήσαμεν ὅτι εἴμεθα οἱ «διαχειρισταί» τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἄλλοτε τὰς παρακάμπτωμεν καὶ τὰς καταργοῦμε, ἄλλοτέ δε τὰς διδάσκωμεν κατὰ τὴν κρίσιν ἡμῶν!

Ὅμως, ἴσως θὰ πρέπῃ ἵνα «ἀναστρέψωμεν» πρὸς τὰς ἁγίας μορφὰς τῶν Ἁγίων μας, καὶ ἀναδείξωμεν τούτους ὑποδείγματα δι’ ἡμᾶς καὶ ἀξίους πρὸς μίμησιν! Ὣς λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «μνήμη Ἁγίου ἐστί, μίμησις Ἁγίου»! Τοῦτό δε διότι, ἅπαντες οἱ Ἅγιοι … ἔπραττον πρῶτον καὶ ἔπειτα ἐδίδασκον! Τοῦτο ἐδίδαξεν καὶ διδάσκει ὁ Ραββί˙ «οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄16)! Γνωρίζουσιν οἱ ἄνθρωποι, - εἰς τὴν πλειονότητά των, - τὸ ὀρθὸν καὶ τὸ λάθος! Γνωρίζουσιν, ἀκόμη, τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου, καὶ ἐκεῖνοι οἵτινες ἴσως ποτὲ δὲν ἐδιάβασαν τοῦτον ἐκ τῶν Ἱερῶν κειμένων, διότι Οὗτος, λάμπει καὶ καταυγάζει τὰς συνειδήσεις ἁπάντων τῶν ἀνθρώπων! Ἐφ’ ὅσον δὲ γνωρίζουσι, ἀσφαλῶς καὶ θὰ κρίνωνται καὶ θὰ καθοδηγῶνται ὑπὸ Τούτου! Ἡ γνῶσις ὅμως αὕτη συνεπάγεται ὅτι, οἱ … πέριξ ἡμῶν ζητοῦσιν, οὐχὶ τόσον τὴν διδασκαλίαν μας, ὅσον τὸ ἰδικόν μας ἔμπρακτον παράδειγμα! Ζητοῦσιν … ἐκεῖνα ἅτινα διδάσκωμεν καὶ ἀπαιτῶμεν ἵνά τα ἐφαρμόσωσι, ταῦτα νὰ τὰ πράττωμεν ἡμεῖς οἱ ἴδιοι οἱ διδάσκοντες!

 

Ἡ Πίστις σώζει!

 

Ἐν προκειμένῳ, μᾶλλον θὰ πρέπῃ νὰ δώσωμεν ἰδιαιτέραν σημασίαν εἰς τὸν τίτλον τῆς ἐν λόγῳ παραγράφου! Καὶ τοῦτο, διότι πρὸ ὀλίγου καὶ εἰς τὴν ἀρχὴν τοῦ κειμένου μας, ἐτονίσαμεν ἰδιαιτέρως τὴν ἐπιπολαιότητα διὰ τῆς ὁποίας θεωρῶμεν ἡμεῖς οἱ πλείονες, τὸ τί ἐννοοῦμεν ὅταν λέγωμεν … «πίστιν»! Ἀσφαλῶς, ὡς εἴπωμεν, πίστις ΔΕΝ εἶναι, ἡ τυπικὴ τήρησις ὁρισμένων ἐκ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ! Οὔτε, ἐπίσης ἡ Πίστις συνίσταται ἐκ τῶν ὅσων νομίζομεν ὅτι προσφέρομεν εἰς τὸν Θεόν! Ἡ Πίστις ἥτις, - ὡς ἐπιγράφωμεν, - σώζει ὄντως, εἶναι ἡ ἀπόλυτος ἀναφορὰ καὶ ἐξάρτησις ἡμῶν ἐκ τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου! Εἶναι, τὸ νὰ ὁμοιάσωμεν καὶ νὰ γίνωμεν ὡς … «τὰ παιδία»! Τοῦτο ὑπέδειξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Χριστός! «Ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ στραφῆτε καὶ γένησθε ὡς τὰ παιδία, οὐ μὴ εἰσέλθητε εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν»! Ὅταν δὲ λέγῃ τοῦτο, δὲν ἐννοεῖ, ἀσφαλῶς, τὸ νὰ συμπεριφερώμεθα μὲ τὰς ἀνοήτους παιδικὰς ἰδιοτροπίας καὶ ἄλλας, ὡσαύτως, παιδικὰς κινήσεις! Ἐννοεῖ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον ἐπισημαίνει εἰς τὴν συνέχειαν τοῦ ὡς ἄνω λόγου: «Ὅστις οὖν ταπεινώσει ἑαυτὸν ὡς τὸ παιδίον τοῦτο, οὗτός ἐστιν ὁ μείζων ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. ΙΗ΄ 3-4)!

Ἓν παιδίον ἐν ὅσῳ εὑρίσκεται εἰς τὰ πρῶτα ἔτη τῆς ζωῆς του, … καὶ ταπεινοῦται, καὶ πειθαρχεῖ, καὶ ἐμπιστεύεται τοὺς γονεῖς αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθεῖ τούτους, καὶ ἐν γένει ζεῖ εἰς τὴν ἀπόλυτον ἐξάρτησιν ἐκ τούτων! Δὲν ἀνταλάσσει τὴν μητρικὴν ἀγκάλην ἔναντι οἵουδήποτε τιμήματος καὶ ἀποστρέφεται οἷονδήποτε ἐπιδιώκει ἵνά το ἀποπλανήσῃ! Ταύτην τὴν ἀπόλυτον ὑπακοὴν καὶ ὑποταγὴν καὶ ἀγάπην, ζητεῖ ὁ Κύριος ἐξ ἡμῶν, καὶ … εἰς ἐκείνους οἵτινες ἀκολουθήσωσι Τοῦτον κατὰ τοὺς λόγους τούτους, ὑπόσχεται περόπτον θέσιν εἰς τὴν Βασιλείαν Του τὴν ἐπουράνιον!

Εἰς ταύτην τὴν ὁλόθυμον Πίστιν, καλεῖ ἡμᾶς σήμερον ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, καὶ διὰ ταύτης θὰ δυνηθῶμεν ἵνα προσεγγίσωμεν τὸ ὑπὲρ νοῦν μυστήριον τῆς Θείας ἐνανθρωπήσεως, πρὸς τὸ ὁποῖον καὶ πορευόμεθα!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Θεωρία ή Εμπειρία;

 

Έχε το νου σου στο παιδί - Σιδηροπούλος

 

Κυριακή 21 Δεκεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Χριστουγεννιάτικη γιορτή Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας

 

Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2025 παρουσιάστηκε η γιορτή των Κατηχητικών Σχολείων (Προνήπιο, Δημοτικό, Γυμνάσιο και Λύκειο) του Ιερού Ναού Αγίας Σοφίας Πατρών.

Κατηχήτριες κ. Βασιλική και κ. Νεκταρία Αθανασοπούλου.

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΝΑΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(«ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ», 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

 

«μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους» (Κολασ. Γ΄ 9).

 

Ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους!

 

Φοβερὸν καὶ μέγιστον ἁμάρτημα μᾶς παρουσιάζει σήμερον ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον ὅμως, ἡμεῖς οἱ ἄνθρωποι, τὸ ἔχομεν «μικρύνει» καὶ ἔχομεν, - κατὰ κυριολεξίαν, - «χάσει» τὰς πραγματικάς του «διαστάσεις»! Ἁμάρτημα τὸ ὁποῖον, ὅταν μὲν τὸ ἐνεργοῦμεν ἡμεῖς, φαίνεται μικρὸν καὶ ἀσήμαντον, ἀκόμη δὲ χειρότερον, … φαίνεται καὶ καλὸν καὶ λυτρωτικόν! Ἀντιθέτως, ὅμως, … ὅταν τὸ ἐνεργοῦσιν οἱ ἄλλοι εἰς βάρος ἡμῶν, φαίνεται τεράστιον καὶ ὀγκωδέστατον, καὶ οἱ ἄλλοι μᾶς «φαίνονται» ὡς ψεῦσται καὶ ἀναξιόπιστοι καὶ ἐπικίνδυνοι …! Ἁμάρτημα, ἐπίσης, - καὶ τοῦτο εἶναι τὸ σημαντικώτερον, - τὸ ὁποῖον καταδικάζει ὁ Λόγος τοῦ Κυρίου εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, καὶ παρουσιάζει τοῦτο, ὡς «εἰδικότητα» καὶ ἀποκλειστικότητα τοῦ ἑωσφόρου! «Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, … . Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ' ἀρχῆς καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ· ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ, ὅτι ψεύστης ἐστὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ» (Ἰωάν. Η΄ 44)!

Ὅμως, καὶ εἰς τὴν Παλαιὰν Διαθήκην, βλέπομεν μεταξὺ τῶν δέκα ἐντολῶν, τὴν ἑνάτην, ἥτις ἐντέλλεται καὶ ἀπαγορεύει τὴν ψευδομαρτυρίαν! «Οὐ ψευδομαρτυρήσεις κατὰ τοῦ πλησίον σου μαρτυρίαν ψευδῆ» (Ἐξοδ. Κ΄ 16). Περισσότερον, βεβαίως, ἐν προκειμένῳ, στιγματίζει καὶ καταδικάζει τὴν κατηραμένην συκοφαντίαν, ἀλλὰ σαφῶς κατηγορεῖ καὶ τοὺς ψευδολόγους!

 

«Ἐγὼ εἰμί, … ἡ ἀλήθεια» (Ἰωάν. ΙΔ΄ 6)!

 

Ὁ Κύριος, κατὰ τὴν τελευταίαν ὁμιλίαν Του πρὸς τοὺς μαθητάς Του, ὀλίγον πρὸ τοῦ ἐκουσίου πάθους Του, ἀντιδιαστέλλων τὸν Ἑαυτόν Του ἀπὸ τὸν … ψεύστην διάβολον, λέγει τὴν ὡς ἄνω φρᾶσιν! Καὶ διὰ ταύτης τῆς φράσεως δὲν παρουσιάζει Ἑαυτόν, ὡς φιλαλήθη ἢ ὡς λέγοντα καὶ λαλοῦντα τὴν Ἀλήθειαν, ἀλλὰ ὅτι … εἶναι Οὗτος ἡ Ἀλήθεια! Δὲν χωρεῖ ψεῦδος εἰς τὸν Χριστόν, καὶ διὰ τοῦτο, ἀκόμη καὶ ὅταν εἶδε τοὺς μαθητάς Του νὰ θλίβωνται διὰ τὸ ἐπικείμενον πάθος Του καὶ διὰ τὸ γεγονὸς ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα ἵνα ἀπέλθῃ ἐκ τῶν γηΐνων, ἐπεβεβαίωσεν εἰς τούτους ὅτι … «ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν· συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω» (Ἰωάν. ΙΣΤ΄ 7)! Ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν περίπτωσιν ἐκείνην καθ’ ἣν ὡμίλει καὶ ἐδίδασκε τούτους τὸ ὑπέρτατον Μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, καὶ εἶδε πολλοὺς ἐκ τούτων τῶν ἑβδομήκοντα μαθητῶν Του ἵνα ἀπομακρύνωνται καὶ μὴ δυνάμενοι ἵνα κατανοήσωσι τὰς φρικτὰς Ἀληθείας περὶ τοῦ … Σώματος καὶ Αἵματος Αὐτοῦ καὶ περὶ τῆς Θείας Μεταλήψεως τούτων, ἵνα ἔχωσι ζωὴν αἰώνιον, ἀπηυθύνθη καὶ πρὸς τοὺς δώδεκα οἵτινες παρέμενον πλησίον Του λέγων, «μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν» (Ἰωάν ΣΤ΄ 67); Ἐμμένων, ὁ Διδάσκαλος, εἰς τὰς Θείας Ἀληθείας, ὑποδεικνύει εἰς τοὺς Ἀποστόλους, ἀκόμη καὶ τὴν ἀποχώρησίν των, προκειμένου ἵνα κατανοήσωσιν ὅτι ὄντως … Οὗτος εἶναι ἡ Ἀλήθεια!

 

Τὸ ψεῦδος καὶ ἡ Ἀλήθεια εἰς τὴν καθημερινότητά μας!

 

Εἶναι πικρὰ ἡ πραγματικότης, ἀδελφοί μου, καθ’ ἣν θὰ πρέπῃ ἵνα παραδεχθῶμεν ὅτι εἰς τὸν κόσμον τοῦτον κυριαρχεῖ τὸ ψεῦδος καὶ ἡ ἀπάτη! Ἀπὸ τοὺς ἀρχοντας, - πολλάκις καὶ αὐτοὺς τοὺς ἐκκλησιαστικούς, - ἕως καὶ τὸν λαόν, - ἀκόμη καὶ αὐτὰ τὰ βρέφη, ἡ Ἀλήθεια ἔχει, σχεδόν, ἐκλείψει! Ψεύδονται οἱ πάντες! Ἀπὸ τὰ πλέον ἀσήμαντα καὶ μηδαμινὰ πράγματα ἕως τὰ σοβαρώτερα καὶ οὐσιωδέστατα … ὁ εἷς ψεύδεται πρὸς τὸν ἕτερον! Οἱ γονεῖς ψεύδονται πρὸς τὰ τέκνα των καὶ ταῦτα ὡσαύτως ψεύδονται πρὸς τοὺς γονεῖς! Ἡ ἐξουσία ἐξαπατεῖ τὸν λαὸν δι’ ἀπείρων τρόπων καὶ «τεχνασμάτων», ἀλλὰ καὶ οἱ πολίται ἐφευρίσκουσι διαρκῶς τρόπους προκειμένου ἵνα ἐξαπατῶσι τὴν ἐξουσίαν! Οὐδεὶς πλέον ἐμπιστεύεται … οὐδένα! Ἅπαντες αἰσθάνονται ὅτι, ἀφ’ ἑνὸς μὲν ἐξαπατῶνται ὑπὸ τῶν … πάντων, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ἅπαντες, θεωρῶσι πλέον ὅτι ὀφείλουσιν ἵνα ἐξαπατῶσι … ἀκόμη καὶ τοὺς ἰδίους ἑαυτούς των! Εἷς φαῦλος κύκλος!

Καὶ ἐνῶ ἅπαντες γνωρίζουσι καὶ βιώνουσι τὴν θλιβερὰν ταύτην καὶ ἀθλίαν πραγματικότητα, οὐδεὶς δέχεται ἵνα ἀποδράσῃ ἐκ τοῦ ψεύδους καὶ πειθαρχήσει εἰς τὴν Ἀλήθειαν! Ὀφείλομεν δὲ ἐν προκειμένῳ ἵνα ἐκθέσωμεν καὶ τὸ ἄκρως θλιβερώτατον φαινόμενον κατὰ τὸ ὁποῖον, … ἤρχισε πλέον νὰ ποινικοποιῇται ἡ Ἀλήθεια! Καὶ ὡς συνέβη τότε, ὅτε ὁ Μέγας Μάρτυς τῆς Ἀληθείας, κατεδικάσθη εἰς τὸν ἐπὶ Σταυροῦ θάνατον, διότι ἐλάλησε τὴν Ἀλήθειαν, οὕτω καὶ σήμερον ἀπειλοῦνται καὶ καταδικάζονται κάποιοι οἵτινες ἀποπειρῶνται, «ἵνα ἀκολουθήσωσι τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Καὶ ἅπαντες μὲν προκαλοῦσιν ἀλλήλους ἵνα ἀκούσωσιν ἐκ τῶν χειλέων των, «γυμνὴν τὴν Ἀλήθειαν» … ὅταν ὅμως συμβῇ τοῦτο, αὐτοὶ οὗτοι σπεύδουσι ἵνα νοθεύσωσι ταύτην!

 

Οἱ μάρτυρες τῆς Ἀληθείας!

 

Ποῖοι εἶναι οὗτοι; Ὑπάρχωσιν, ἆραγε, τοιαῦτα … φαινόμενα; Ὑπάρχουσιν, ἀσφαλῶς, ἀλλ’ οὗτοι εἶναι ἐλάχιστοι! Οὗτοι εἰσίν, ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπίστευσαν καὶ πιστεύουσιν ὄντως εἰς τὴν Ἀλήθειαν, δηλαδὴ τὸν Κύριον! Εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἠκολούθησαν ταύτην, ἀκόμη καὶ ὅταν ἐζητήθῃ παρ’ αὐτῶν ἵνά την ἀνταλλάξωσιν ἔναντι εὐτελῶν καὶ ἀσημάντων ἀνταλλαγμάτων! Εἶναι ἐκεῖνοι οἱ ἄξιοι μιμηταὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἵτινες ἔθυσαν καὶ ἠρνήθησαν καὶ αὐτὴν ταύτην τὴν βιολογικὴν ζωήν των, προκειμένου ἵνα μείνωσιν ἐν τῇ Ἀληθείᾳ! Εἶναι ἐκεῖνοι, - «ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος», - οἵτινες … «ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν … καὶ … ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, … ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς»! Εἶναι ἐκεῖνοι, οἵτινες διὰ τῆς θυσίας των ἔδειξαν εἰς ἡμᾶς τοὺς ἀρνητὰς ταύτης, τὴν ἀξίαν Της καὶ τὸ ὕψος Αὐτῆς!

Εἶπεν ὁ Κύριος: «Πᾶς οὖν ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Καὶ ἀμέσως ἐν συνεχείᾳ, «ὅστις δ᾿ ἂν ἀρνήσηταί με ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Λόγια ἅτινα, ὅσον καὶ ἂν ἐπιδιώκωσί τινες ἵνα τὰ νοθεύσωσι καὶ παραχαράξωσι, ταῦτα θὰ καταδεικνύωσι καὶ θὰ καταμαρτυροῦσι, ὅτι … δι’ ἅπαντας ἡμᾶς τοὺς ψεύστας καὶ ὑποκριτάς, θὰ ἐπικρέμμαται ἡ φοβερὰ αὕτη ἀπειλή, κατὰ τὴν ὥραν τῆς φρικτῆς ἡμῶν ἀπολογίας! «Ἀρνήσομαι αὐτὸν κἀγὼ ἔμπροσθεν τοῦ πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»! Στῶμεν καλῶς, ἀδελφοί μου˙ στῶμεν μετὰ φόβου!    

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Κατηχητικό Αγίας Σοφίας - Δραστηριότητες

 

Όλα τα παιδιά του κατηχητικού μαζί με τις κ. Βασιλική και Νεκταρία Αθανασοπούλου φύτεψαν βασιλικούς. 

Τα παιδιά του Γυμνασίου ασχολήθηκαν με την βιβλιοδεσία φτιάχνοντας το δικό τους βιβλίο.

Επίσης δημιούργησαν ένα μικρό εικονοστάσι.

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (7 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2025)

«Βλέπετε οὖν πῶς ἀκριβῶς περιπατεῖτε» (Ἐφεσ. Ε΄ 15).

 

Ἡ πορεία μας!

 

Ἤδη, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, εὑρισκόμεθα καὶ διανύομεν τὸ στάδιον τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων! Εἰς ἑκάστην τοιαύτην καὶ ἀνάλογον περίοδον τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, καλούμεθα ἵνα προετοιμαζώμεθα πνευματικῶς τε καὶ σωματικῶς, προκειμένου ἵνα ὑποδεχθῶμεν ἀξίως καὶ θεοπρεπῶς τὰς Ἁγίας Δεσποτικὰς ἑορτάς! Ἡ τοιαύτη δὲ προετοιμασία, δὲν συνίσταται ἀπὸ κοσμικὰς καὶ «ξενοφέρτους» ἐκδηλώσεις καὶ γαστρονομικὰς ἐπιλογάς, οὔτε, βεβαίως καὶ ἀπαιτεῖ τὴν συμμόρφωσίν μας πρὸς οἵανδήποτε ἐθιμικὴν σύστασιν, κατὰ τὰς «συναισθηματικὰς» … προτροπὰς τῶν ἐπιτηδείων˙ οὔτε φυσικῶς συνίσταται, - ὡς ἐν προκειμένῳ συμβαίνει, - ἀπὸ τὰς «ρηχὰς» ὑλικὰς ἑτοιμασίας τῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων!

Ἡ πορεία μας αὕτη, εἶναι «καθαρῶς» πνευματική, καὶ προσδιορίζεται ἀπὸ τὴν ψυχικὴ προετοιμασία μας, προκειμένου ἵνα δεχθῶμεν τὸν ἐν σαρκὶ ἐρχόμενον Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν! Πορευόμεθα τὴν ὁδὸν τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος, κατὰ τῶν παθῶν καὶ τῆς πολυμόρφου ἁμαρτίας, προκειμένου ἵνα καταστήσωμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν, «φάτνην» πνευματικὴν καὶ καθαράν, ἵνα καταδεχθῇ ὁ γλυκύτατος Ἰησοῦς καὶ ἔλθῃ καὶ γεννηθῇ ἐν αὐτῇ! Πορευόμεθα ταύτην τὴν ἐν Χριστῷ πορείαν μας, ἵνα κεκαθαρμένοι ἐκ τοῦ μιασμοῦ τῆς ἁμαρτίας, ἀξιωθῶμεν, ἐν καθαρᾷ συνειδήσει, ἵνα μεταλάβωμεν τῶν Οὐρανίων καὶ φρικτῶν Μυστηρίων καὶ οὕτω καταστῶμεν … σύσσωμοι καὶ σύναιμοι μετὰ τοῦ Θεανθρώπου! Πορευόμεθα, τέλος, ταύτην τὴν ὁδόν, πρὸς τὴν ἑορτὴν τῶν Χριστοῦ γεννῶν, διὰ νὰ ζήσωμεν καὶ βιώσωμεν τὸ ἀκατάληπτον Μυστήριον τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, καὶ μετὰ τῶν θεοπτῶν μάγων καὶ ποιμένων, ἀξιωθῶμεν καὶ ἡμεῖς τῆς ὑψίστης «δοχῆς καὶ ἀγάπης» τοῦ Θείου Βρέφους!

 

Πῶς περιπατῶμεν;;;

 

Ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν του, - ὣς ἠκούσαμεν σήμερον ἐκ τοῦ Ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος, - μᾶς ἐφιστᾷ τὴν προσοχήν, εἰς τὸν τρόπον καὶ τὴν διάθεσιν διὰ τῶν ὁποίων ὀφείλωμεν ἵνα πολιτευώμεθα, ἅτινα ὀφείλουσι νὰ εἶναι ἀντίστοιχα μὲ τὸν ἐπιδιωκόμενον  … στόχον! Ἐν προκειμένῳ, τὸ «περιπατεῖτε», σημαίνει τὴν συμπεριφοράν μας καὶ τὴν κατὰ Χριστὸν διαγωγήν μας, εἰς τοῦτον τὸν κόσμον! Ὣς ἔχομεν εἴπει καὶ εἰς προηγούμενα ἆρθρα, … καμμία ἔκφανσις τῆς προσκαίρου ζωῆς μας δὲν εἶναι ἄσχετος καὶ … «οὐδετέρα» πρὸς τὴν σωτηρίαν μας! Καὶ τὸ πῶς συμπεριφερόμεθα πρὸς τοὺς συναθρώπους μας, καὶ τὸ πῶς ὁμιλοῦμε καὶ βιώνομεν τὴν … «καθημερινότητά» μας, καὶ αἱ πᾶσαι κινήσεις μας, ἔχουσι καθοριστικὴν σημασίαν καὶ θὰ κριθῶμεν δι’ ἑκάστην τούτων!

Ὁ Διδάσκαλος, ὑπῆρξε σαφέστατος καὶ λεπτομερής, ἐκεῖ εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» Του, ἀναφερόμενος εἰς τὴν ἐμφάνισιν καὶ συμπεριφορὰν τῶν μαθητῶν Του, ἀναμέσον τοῦ κόσμου˙ «Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς· … Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. Οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾿ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. Ε΄ 13-16)! Εἴμεθα, συνεπῶς, … φῶς διὰ τὸν κόσμον˙ καὶ τοῦτο σημαίνει δύο τινά! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ὅτι ὁ κόσμος εὑρίσκεται «κεκαλυμμένος» ἀπὸ τὸ σκότος τῆς ἁμαρτίας, καὶ ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι ἡμεῖς οἱ κοινωνοῦντες μετὰ τοῦ Κυρίου, καὶ γνωρίσαντες τὴν ὁδὸν τῆς Ἀληθείας, ὀφείλομεν νὰ εἴμεθα ἐκεῖνοι οἵτινες θὰ φέρομεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, τὸ «φῶς τὸ ἀληθινὸν τὸ φωτίζον καὶ ἁγιάζον πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Εὐχὴ τῆς Α΄ ὥρας)! Ὁ ἀπώτερος σκοπὸς τῆς, κατὰ Χριστόν, ἐπὶ τῆς γῆς πολιτείας ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον τῶν συνανθρώπων μας συμπεριφορᾶς, εἶναι ἡ σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ! Ζῶμεν διὰ τὸν Χριστόν˙ πορευόμεθα πρὸς Αὐτόν˙ ἀναφερόμεθα εἰς τὴν Ἀγάπην Του˙ «κινούμεθα» κατὰ τὰς ἐντολάς Του, καὶ συνελλόντ’ εἰπεῖν, … «ἐν αὐτῷ γὰρ ζῶμεν καὶ κινούμεθα καὶ ἐσμέν» (Πράξ. ΙΖ΄ 28)!

 

Τὸ καταλυτικόν … παράδειγμα!

 

Ἔχει ὑψίστην καὶ καταλυτικὴν βαρύτητα, φίλοι καὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ἡ σωτηρία ἔστω καὶ μιᾶς ψυχῆς! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης … «Χριστὸς ἀπέθανεν»! Ὑπὲρ τῆς σωτηρίας αὐτῆς, ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος διεβεβαίωσεν ὅτι, … «οὕτω, λέγω ὑμῖν, χαρὰ γίνεται ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι» (Λουκ. ΙΕ΄ 10)! Ὑπὲρ ἑκάστης τοιαύτης ψυχῆς, ὁ Θεὸς ἔγινεν ἄνθρωπος καὶ διεξῆλθεν τὴν ἀνθρωπίνην ζωήν, «ἵνα ἀναβιβάσῃ πρὸς ὕψος τὸ ἀνθρώπινον», κατὰ τὴν ὡραιοτάτην εὐχὴν τοῦ καθαγιασμοῦ τῶν ὑδάτων!

Συνεπῶς, διὰ τὴν τοιαύτην ψυχήν, ὡμίλησεν, καὶ μὲ Ἀγάπην, ἀλλὰ καὶ αὐστηρῶς! Παρρηγόρησε καὶ ἐστήριξε τάς, ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας, καταρρεούσας ψυχὰς τῶν ἁμαρτωλῶν, ἀλλὰ καὶ ἠπείλησεν ἅπαντας ἐκείνους, οἵτινες, εἴτε διὰ τῶν λόγων των, εἴτε διὰ τῶν ἔργων των, εἴτε, ἀκόμη, καὶ δι’ αὐτοῦ τούτου τοῦ παραδείγματός των, παρασύρρωσιν εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπώλειαν, … «ἕνα τῶν μικρῶν τούτων»! Τοῦτο τὸ παράδειγμά μας, εἶναι ἴσως ἡ καλυτέρα καὶ ἀποτελεσματικοτέρα ὤθησις τῶν ἄλλων πρὸς τὴν σωτηρίαν! Θὰ ἔχωμεν ἀκούσει καὶ μάλιστα, κατ’ ἐπανάληψιν τὴν φρᾶσιν τῶν περισσοτέρων κοσμικῶν ἀνθρώπων ὅτι, … «καλὰ καὶ εὔκολα εἶναι τὰ λόγια καὶ αἱ ὑποδείξεις, ὅμως ἡμεῖς θέλομεν, ἔργα καὶ παράδειγμα»! Τοῦτο τὸ παράδειγμα συνέστησεν - ὣς ἴδωμεν – πρῶτος ὁ Διδάσκαλος, ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὡσαύτως, ἐπεδείκνυον ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας!

Τοῦτο τὸ παράδειγμα, καλούμεθα καὶ ἡμεῖς ἵνα ἐπιδεικνύωμεν, οὐχὶ πρὸς ἱκανοποίησιν καὶ ἐγωϊστικὴν παρρησίαν … ἀλλὰ διὰ νὰ δοξάζωμεν τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα καὶ Θεὸν ἡμῶν!

 

«Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ …» (Ἰακ. Ε΄ 20)!

 

Κλείομεν, ἀγαπητοί μου, τὸ παρόν, μὲ τὴν ἀνωτέρω φρᾶσιν, ἥτις καὶ κατακλείει τὴν Καθολικὴν Ἐπιστολὴν τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου! Ὁ Θεῖος οὗτος Λόγος, δίδει εἰς ἡμᾶς ἵνα κατανοήσωμεν, τὸ πόσον καίριον καὶ σημαντικὸν καὶ σωτήριον εἶναι, τὸ νὰ συνεργήσωμεν καὶ «χειραγωγήσωμεν» μίαν ψυχὴν εἰς τὴν σωτηρίαν! Ἡ συνέχεια τοῦ Ἁγιογραφικοῦ τούτου χωρίου, θὰ ἔλεγον ὅτι εἶναι ἐξόχως παρρήγορος! Εἶναι μία ἐκ τῶν Θείων ὑποσχέσεων, κατὰ τὰς ὁποίας ὁ Κύριος, εἶναι βέβαιον ὅτι θὰ ἀποδειχθῇ ἀξιόπιστος καὶ συνεπής! «Ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ σώσει ψυχὴν ἐκ θανάτου καὶ καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν»! Ἐὰν ἡμεῖς δι’ οἵουδήποτε τρόπου, βοηθήσωμεν ἵνα σωθῇ μία ψυχὴ καὶ εὕρη ἀνάπαυσιν ἐν τῇ Βασιλείᾳ τοῦ Θεοῦ, ὁ Κύριος - ἀντιστοίχως – θὰ δώσῃ ἔλεος καὶ θὰ συγχωρήσῃ καὶ τοῦτον τὸν συνεργήσαντα εἰς τὴν σωτηρίαν τοῦ πλησίον του!

Εἴθε, λοιπόν, νὰ πορευώμεθα συνεπῶς καὶ ὀρθῶς καὶ κατὰ τὰς Θείας ἐντολάς, καὶ ὁ τρόπος οὗτος εἶναι ἀρκετὸς καὶ καθοριστικός διὰ τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἰδικήν μας ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

     Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν