Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ένα λαϊκό παραμύθι.

 

Οι τέσσερις εποχές

Το λαϊκό παραμύθι «Οι τέσσερις εποχές» αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που είχε τέσσερις γιους και ήθελε να τους μάθει να μην κρίνουν τα πράγματα επιπόλαια. Με αυτόν τον σκοπό, και έναν έναν, τους έστειλε να επισκεφτούν μια αχλαδιά που βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση.

Ο πρώτος γιος έφυγε τον χειμώνα, ο δεύτερος την άνοιξη, ο τρίτος το καλοκαίρι και ο μικρότερος γιος το φθινόπωρο. Όταν επέστρεψε ο τελευταίος από τους γιους του, ο άντρας τους κάλεσε όλους μαζί και τους ζήτησε να περιγράψουν τι είχαν δει.

Ο πρώτος γιος ανέφερε ότι το δέντρο ήταν φρικτό, γερμένο και στραβό.

Ο δεύτερος είπε πως όχι, ήταν πηγμένο στα πράσινα μπουμπούκια και γεμάτο υποσχέσεις.

Ο τρίτος γιος δε συμφώνησε και δήλωσε ότι ήταν φορτωμένο λουλούδια, ότι είχε ένα πολύ γλυκό άρωμα και ότι φαινόταν πολύ όμορφο, πράγματι, ήταν κατά τη γνώμη του ότι πιο χαριτωμένο είχε δει ποτέ.

Ο τελευταίος από τους γιους διαφοροποιήθηκε από τους προηγούμενους και διαβεβαίωσε ότι η αχλαδιά ήταν ώριμη και μαραινόταν από τόσον καρπό, γεμάτη ζωή και ικανοποίηση.

Τότε ο άντρας εξήγησε στους γιους του ότι όλοι είχαν δίκιο, γιατί είχαν δει μόνο μια φάση της ζωής του δέντρου ο καθένας.

Είπε και στους τέσσερις ότι δεν πρέπει να κρίνουν ένα δέντρο ή έναν άνθρωπο μόνο βλέποντας τον σε κάποια περίοδο της ζωής του, και ότι η ουσία αυτού που ήταν, δηλαδή η ευχαρίστηση, η αγαλλίαση και η αγάπη που έρχεται με τη ζωή, μπορεί να μετρηθεί μόνο στο τέλος, όταν όλες οι εποχές έχουν ήδη περάσει.

'Αγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ο Καραμάνος εκ Σμύρνης

    ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου – καθηγητού

     Η Μ. Ασία υπήρξε το λίκνο Αγίων της αρχαίας Εκκλησίας, αλλά και κοιτίδα Νεομαρτύρων στα νεώτερα χρόνια. Μια πλειάδα ηρώων ανδρών και γυναικών αντάλλαξαν τη ζωή τους με το μαρτύριο και το θάνατο για την αγάπη του Χριστού. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Νεομάρτυς Νικόλαος ο Καραμάνος από τη Σμύρνη.

   Γεννήθηκε στη Σμύρνη της Μ. Ασίας περί το 1623 από ευσεβείς Χριστιανούς γονείς. Ζούσε ήσυχη ζωή με την οικογένειά του και δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα να τον κακολογήσει κανένας. Φαίνεται ότι τον διέκρινε βαθειά πίστη στο Θεό και ήταν ευλαβής και πιστός Χριστιανός. Όμως κάποια μέρα συνέβη έναν πολύ ατυχές συμβάν. Για κάποια αιτία θύμωσε πολύ και πάνω στην οργή του ξεστόμισε τη φράση: «θα γίνω τούρκος», εννοώντας ότι θα γίνει έξαλλος, εκτός εαυτού από το ινάτι του.

       Τον απερίσκεπτο  λόγο του άκουσαν και κάποιοι παριστάμενοι τούρκοι, οι οποίοι εξέλαβαν τα λόγια του ως ομολογία πίστης στο Ισλάμ, ως διαβεβαίωση ότι θα γινόταν τούρκος. Τον άρπαξαν και τον οδήγησαν βιαίως στον τούρκο δικαστή, τον κατή, στον οποίο κατάγγειλαν το περιστατικό, ότι μεταστράφηκε στον μουσουλμανισμό και δέχτηκε να γίνει τούρκος υπήκοος. Ζητούσαν από τον κατή να επισημοποιήσει την υποτιθέμενη επιθυμία του, ως μόνος αρμόδιος, σύμφωνα με την οθωμανική δικαιοσύνη.

   Εδώ πρέπει να επισημάνουμε πως ήταν τακτική των τούρκων να κατασκευάζουν ψεύτικες κατηγορίες στους υπόδουλους Χριστιανούς, από ασήμαντες αφορμές, με σκοπό, αφ’ ενός μεν την τρομοκρατία τους, για να μην σηκώνουν κεφάλι και αφ’ ετέρου, με τον τρόπο αυτόν υποχρέωνα τους δειλούς σε εξισλαμισμό, για να αποφύγουν τα μαρτύρια και το θάνατο.

   Ο δικαστής τον ρώτησε αν είναι αληθινή η μαρτυρία των τούρκων μαρτύρων και ο Νικόλαος απάντησε με θάρρος και παρρησία: «Μη γένοιτο, να αρνηθώ ποτέ τον ποιητή και σωτήρα μου, τον Κύριό μου Ιησού Χριστό, τον αληθινό Θεό, που πρόκειται να κρίνει ζώντας και νεκρούς και να αποδώσει στον καθένα κατά τα έργα του»! Αρνήθηκε με βδελυγμία την συκοφαντία, την οποία απέδωσε σε σκευωρία εναντίον του. Τότε ο κατής θύμωσε και έδωσε διαταγή να τον δείρουν αλύπητα. Τον παρέλαβαν κάποιοι αγροίκοι στρατιώτες οι οποίοι τον μαστίγωσαν ανηλεώς για πολλή ώρα. Ο Νικόλαος υπόμεινε με γενναιότητα τους φοβερούς πόνους του μαστιγώματος, χωρίς να βγάλει την παραμικρή κραυγή. Τα μόνα του λόγια ήταν προσευχές και επικλήσεις στο Χριστό να τον ενδυναμώσει στη δοκιμασία του.  

      Βλέποντας ο δικαστής ότι ο Νικόλαος παρέμεινε σταθερός στην πίστη του, έδωσε διαταγή να τον κλείσουν στη φυλακή, χωρίς φαγητό και νερό και να τον ξυλοκοπούν δύο φορές την ημέρα. Έφεραν στη φυλακή την μητέρα του και τη σύζυγό του, οι οποίες προσπάθησαν να τον πείσουν να πει το ναι προσωρινά, να γλυτώσει τα μαρτύρια και το θάνατο και ύστερα βλέπουμε. Αλλά ο Μάρτυς δεν ήθελε να ακούσει τέτοια πρόταση, διότι την θεωρούσε ως προδοσία, έστω και αν ήταν ψεύτικη. Ούτε τα βασανιστήρια, η πείνα και η αφόρητη δίψα τον κατέβαλαν να ενδώσει στους αλλοθρήσκους τυράννους.

     Ύστερα από μερικές ημέρες πίστεψε ο δικαστής ότι θα είχε «σωφρονιστεί». Το ισχυρό καθημερινό μαστίγωμα, η δίψα και η πείνα θα είχαν κάμψει κάθε αντίστασή του. Έτσι έδωσε διαταγή να βγάλουν από τη φυλακή και να τον οδηγήσουν στο δικαστήριο, όπου, όπως πίστευε, θα ομολογούσε την πίστη του στο Ισλάμ και θα δεχόταν να γίνει τούρκος πολίτης. Ο δικαστής τον ρώτησε ξανά αν αποφάσισε να ασπασθεί το Ισλάμ. Μάλιστα άρχισε τα ταξίματα. Του υποσχέθηκε πως αν έλεγε το ναι θα του δινόταν πλούτη και τιμές. Και τον απείλησε ότι αν δεν δεχόταν τον περίμεναν μαρτύρια και ο βέβαιος θάνατος.

      Εκείνος, στάθηκε αγέρωχος, με υψηλό ηρωικό φρόνημα και έδωσε την απάντηση: «Είτε στη θάλασσα με ρίξετε, είτε στη φωτιά με κάψετε, είτε λεπτά κομμάτια με κόψετε, εγώ τον γλυκύτατό μου Ιησού Χριστό δεν αρνούμαι»! Και άρχισε να το επαναλαμβάνει συνεχώς και φωναχτά να το ακούν όλοι. Αυτό εξόργισε τον δικαστή και τους παραβρισκόμενους τούρκους. Ο δικαστής προσπάθησε για ύστατη φορά να τον πείσει, με νέες κολακείες και απειλές. Αλλά βλέποντας ότι αυτός ήταν αμετάπειστος τον παρέδωσε στους στρατιώτες να του κάμουν με το ζόρι περιτομή. Τον έδεσαν χειροπόδαρα σε μια κολώνα και του έκαμαν την περιτομή. Ο Μάρτυρας φώναζε με όση δύναμη είχε: «Τι και να με κόβετε; Τον Χριστό μου δεν Τον αρνούμαι. Αυτόν πιστεύω ως αληθινό Θεό. Τούρκος δεν πρόκειται να γίνω»!

     Μετά από αυτό και βλέποντας ο δικαστής ότι η περιτομή δεν έφερε αποτέλεσμα, διέταξε να τον οδηγήσουν στη φυλακή και να τον υποβάλλουν σε σκληρότερα βασανιστήρια, τα οποία συγκλόνισαν ακόμα και τους ξένους, οι οποίοι βρισκόταν στη Σμύρνη. Τα βασανίστρια διήρκησαν περισσότερο από ένα μήνα και ο Μάρτυρας τα υπέμεινε με ηρωισμό και καρτερία. Το πρόσωπό του έλαμπε από χαρά και αγαλλίαση και δόξαζε συνεχώς το Θεό για την μεγάλη τιμή που του δόθηκε να υποφέρει για το όνομά Του και την αγάπη Του.

       Βλέποντας ο δικαστής ότι κάθε περαιτέρω προσπάθεια να μεταπειστεί ήταν ανώφελη έβγαλε τη διαταγή: θάνατος διά απαγχονισμού. Τον κρέμασαν το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης 19 Μαρτίου του έτους 1657, σε ηλικία 34 ετών. Το ιερό του λείψανο έμεινε κρεμασμένο, όπως προέβλεπαν οι τουρκικοί νόμοι, τρεις ημέρες κρεμασμένο για παραδειγματισμό. Κατόπιν το ξεκρέμασαν και αγγάρεψαν κάποιους Χριστιανούς να το σύρουν και να το πετάξουν στη θάλασσα. Όμως κάποιοι Φράγκοι ναυτικοί, πλήρωσαν τους τούρκους, το έβαλαν σε δίχτυ και το πήγαν στη χώρα τους όπου το έθαψαν με τιμές Μάρτυρα.

    Η μνήμη του τιμάται στις 6 Δεκεμβρίου.

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

(ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ 30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Ἄχρι, τῆς ἄρτι ὥρας καὶ πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνητεύομεν καὶ κολαφιζόμεθα

καὶ ἀστατοῦμεν καὶ κοπιῶμεν ἐργαζόμενοι ταῖς ἰδίαις χερσί» (Α΄ Κορ. Δ΄ 11-12).

 

Αἱ «ἀνέσεις» τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων!

 

Πολλάκις, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀνεφέρθημεν, ἀπὸ τούτου τοῦ «βήματος», εἰς τὴν ἀποστολὴν καὶ τὸ ἔργον τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων! Πολλάκις, ἐπίσης, ἠσχολήθημεν μὲ τήν, καθ’ ἡμέραν, βιοτήν των, δηλαδή, μὲ τὴν διατροφήν των καὶ τὴν διαβίωσίν των ἐν γένει, ὣς καὶ μὲ τὰς διώξεις των καὶ τὰς φυλακίσεις καὶ τὰ μαρτύριά των, ἅτινα ὑπέστησαν διὰ τὴν δόξαν τοῦ Κυρίου! Πολλάκις, ἀκόμη, εἴδομεν τούτους τοὺς θείους μαθητὰς τοῦ Διδασκάλου, νὰ ἀπέρχωνται εἰς τὰς … ἀποστολάς των, ἐν μέσῳ κινδύνων καὶ ἀπειλῶν καὶ ἀποδοκιμασιῶν, καὶ νὰ παραμένουσιν ἀποφασισμένοι καὶ ἀνυποχώρητοι, εἰς τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον τοὺς ἀνέθεσεν ὁ Χριστός! Ἐπειδή δε, πολλοὶ βλέπουσι τοὺς θείους τούτου μαθητὰς τοῦ Σωτῆρος, εἰς τὴν περίοπτον θέσιν ποὺ εὑρίσκονται σήμερον καὶ μακαρίζουσι τούτους, … μᾶλλον, βλέποντες τὴν μαρτυρικὴν ζωήν των, ἀντιλαμβάνονται ὅτι αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἦλθον εἰς τούτους ὡς ἐπιβράβευσις τῶν ἀφαντάστων ἀγώνων των!

Ἐκεῖ εἰς τὴν δευτέραν πρὸς Κορινθίους ἐπιστολήν του, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, περιγράφει μὲ ἰδιαιτέραν ἔμφασιν, ἀλλὰ καὶ χαρακτηριστικὰς λεπτομερείας, τὰ ὅσα οὗτος ὑπέστη, κηρύττων τὸν Λόγον τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ καὶ μᾶς δίδει ἵνα ἐννοήσωμεν, ἀντιστοίχους δυσκολίας καὶ ταλαιπωρίας, αἵτινες χαρακτηρίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων! «Πεντάκις τεσσαράκοντα παρὰ μίαν ἔλαβον, τρὶς ἐρραβδίσθην, ἅπαξ ἐλιθάσθην, τρὶς ἐναυάγησα, νυχθημερὸν ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα· ὁδοιπορίαις πολλάκις, κινδύνοις ποταμῶν, κινδύνοις λῃστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει, κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις· ἐν κόπῳ καὶ μόχθῳ, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β΄ Κορ. ΙΑ΄ 24-27)! Ὄντως δέ, ἐὰν ἀνατρέξωμεν εἰς τὰς βιογραφίας ἁπάντων τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι τοιαῦται περιπέτειαι καὶ μαρτύρια καὶ δυσκολίαι, - πολλάκις δὲ καὶ … ὑπὲρ ταῦτα! – στιγματίζουσι τὴν ζωὴν καὶ τὸν ἀγῶνα τούτων!

Ὅμως, θὰ πρέπῃ ἵνα ὑπογραμμίσωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἅπαντα ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ τὰ μαρτύρια, ἦσαν ἐκεῖνα διὰ τὰ ὁποῖα τοὺς εἶχεν προειδοποιήσει ὁ Κύριος! Καί, … ὀλίγον πρὸ τοῦ Θείου Πάθους Του, ἀλλὰ καὶ κατ’ ἐπανάληψιν, εὐκαίρως τε καὶ ἀκαίρως, εἶχε προείπει εἰς τούτους, ὅτι, «ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω ὑμᾶς ὡς πρόβατα ἐν μέσῳ λύκων· … παραδώσουσι γὰρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καὶ ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν μαστιγώσουσιν ὑμᾶς· καὶ ἐπὶ ἡγεμόνας δὲ καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ εἰς μαρτύριον αὐτοῖς καὶ τοῖς ἔθνεσιν. … Παραδώσει δὲ ἀδελφὸς ἀδελφὸν εἰς θάνατον καὶ πατὴρ τέκνον, καὶ ἐπαναστήσονται τέκνα ἐπὶ γονεῖς καὶ θανατώσουσιν αὐτούς· καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Ματθ. Ι΄ 16-23)! Τοῦτο δὲ σημαίνει, ὅτι τοῦτον τὸν μαρτυρικὸν τρόπον ζωῆς, ἀποδέχεται, ἀλλὰ καὶ ἐπιλέγει ὁ Χριστός μας ὣς τὸν ἰδανικόν, δι’ ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσιν ἵνα βαδίσωσι τὴν ὀρθὴν πορείαν πρὸς τὴν Βασιλείαν Του!

 

 «Διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου»!

 

Τὸ ἔχομεν εἴπει κατ’ ἐπανάληψιν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, καὶ θὰ τὸ ἐπαναλάβωμεν ἐν προκειμένῳ, ὅτι ἀποτελεῖ παραχάραξιν καὶ ἐκτροπὴν ἀπὸ τὴν ἀλήθειαν, ἡ θεωρία ἐκείνη ἥτις ἐπιδιώκει ἵνα καταδεικνύῃ, ὅτι … ἐκεῖνοι, οἵτινες ἀγαπῶσι τὸν Θεόν, ὁ Θεὸς τοὺς «ἐξασφαλίζει» μίαν ἄκοπον καὶ ἀνώδυνον ζωὴν ἐπὶ τῆς γῆς! Πολλάκις, κρίνομεν τὸν Θεόν, (ἥμαρτον Κύριε!) διότι φέρεται Οὗτος μὲ σκληρότητα πρὸς τοὺς Ἁγίους καὶ τοὺς ἀγωνιστάς, καὶ νομίζομεν, ὅτι θὰ ἔπρεπε εἰς τούτους, νὰ παρέχονται … ἀνέσεις καὶ πλοῦτος καὶ ἄλλαί τινες ἀπολαύσεις!

Καὶ ὅμως! Ἐὰν προσέξωμεν εἰς τὰ ἱερὰ βιβλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς (Παλαιᾶς τε καὶ Καινῆς Διαθήκης), θὰ διαπιστώσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος, - ἐντελῶς ἀντιθέτως, - ζητεῖ καὶ χαίρεται … βλέπων τοὺς πιστούς Του ἵνα ἀγωνίζωνται καὶ κοπιῶσι καὶ στενάζωσι καὶ ὑποφέρωσι ὑπὸ φρικτῶν μαρτυρίων καὶ θανατοῦνται δι’ ὀδυνηρῶν θανάτων! Πολλάκις ἀνερωτήθην καθ’ ἑαυτόν, … ποῖος ἐκ τῶν δικαίων καὶ Ἁγίων, πρὸ Χριστοῦ ἀλλὰ καὶ μετὰ Χριστόν, διῆλθεν τὴν ἐν κόσμῳ ζωήν του, ἀπολαμβάνων ὑλικὰς καὶ κοσμικὰς ἀπολαύσεις; Οὐδείς !!! Οὐχὶ δὲ μόνον, … οὐδείς, ἀλλὰ τοὐναντίον, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ζῶν ἐν σώματι εἰς τοῦτον τὸν κόσμον, ἐδίδαξεν ἡμᾶς διὰ τοῦ αὐστηροτάτου τρόπου τῆς βιοτῆς Του, καὶ ἀπεστέρησεν ἑαυτόν, καὶ τροφῆς καὶ ὕπνου καὶ ποικίλων ἄλλων ἀνέσεων, καὶ διεκήρυξεν ἐκεῖνο τὸ μοναδικόν, ὅτι «αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58)!

Οὕτω δὲ ὑπέδειξεν διδάσκων τοὺς μαθητάς Του! «Ἐπιβαλοῦσιν ἐφ᾿ ὑμᾶς τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ διώξουσι, παραδιδόντες εἰς συναγωγὰς καὶ φυλακάς, ἀγομένους ἐπὶ βασιλεῖς καὶ ἡγεμόνας ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός μου· … παραδοθήσεσθε δὲ καὶ ὑπὸ γονέων καὶ συγγενῶν καὶ φίλων καὶ ἀδελφῶν, καὶ θανατώσουσιν ἐξ ὑμῶν, …καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων διὰ τὸ ὄνομά μου» (Λουκ. ΚΑ΄ 12-17)! Καὶ διὰ τῶν τοιούτων στερήσεων καὶ ὀδυνῶν, οὐχὶ μόνον οἱ μαθηταί Του, ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πιστεύοντες εἰς Αὐτόν, διῆλθον καὶ ἠγωνίσθησαν …! Συνεπῶς, ἐὰν θέλομεν ἕνα χριστιανισμὸν ἀπηλλαγμένον ἀπὸ ὀδύνας καὶ θλίψεις, … δὲν πρόκειται νὰ τὸν εὕρομεν! Κακέκτυπά τινα, φαινόμενα ὡς δῆθεν πίστεις εἰς τὸν Χριστόν, τὰ τοιαῦτα εἶναι ἐφευρήματα διεστραμμένων νοῶν, καὶ ἀσφαλῶς ὀργάνων τοῦ … πονηροῦ!

 

«Ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)!

 

Οἱ Ἅγιοί μας, ἅπαντες οἵ Ἅγιοι, ἀκόμη καὶ ἐὰν ἔζησαν οὗτοι εἰς ἐποχὰς εἰρήνης, χωρὶς ἀπειλὰς καὶ μαρτύρια καὶ φυλακίσεις καὶ θανάτους, … αὐτοὶ οὗτοι ἔθλιβον καὶ κατέθλιβον τὴν ζωήν των! Εἰς τὰς νηστείας τῆς Ἐκκλησίας μας, προσέθετον ἄλλας περισσότερον αὐστηράς˙ εἰς τὴν προσευχήν, ἄλλας καὶ ἄλλας προσευχάς, περισσότερον  κοπιώδεις καὶ ὁλονυκτίους˙ εἰς τὸν ἐπιβαλλόμενον ἐκκλησιασμόν, ἐκκλησιάζοντο οὗτοι, καθ’ ἡμέραν, … καὶ ἐπὶ πολλὰς ὧρας εὑρίσκοντο εἰς τὰς Ἐκκλησίας προσευχόμενοι˙ εἰς τὴν ἐπιβαλλομένην «δεκάτην» τῆς ἐλεημοσύνης, προετίμων οὗτοι, ἵνα πτωχεύουσιν οὗτοι, πλουτίζοντες ἄλλους πτωχοὺς καὶ ἀδυνάτους! Ἔκαμνον ὅ,τι περισσότερον καὶ κοπιώτερον, προκειμένου ἵνα παραστήσωσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, πέραν τῶν ἀρετῶν των, καὶ τοὺς κόπους των, καὶ τὰς στερήσεις των, καὶ τὰ παλαίσματά των!

Ἂς ρίψωμεν μίαν σύντομον «ματιάν», εἰς τὴν ἰδικήν μας πορείαν πρὸς τὸν Οὐρανόν˙ ἂς ἀναλογισθῶμεν τὰς ἐρωτήσεις τὰς ὁποίας θὰ ἀκούσωμεν τότε, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπαντήσεις ἅστινας θὰ κληθῶμεν ἵνα ἀπαντήσωμεν! Ἂς ἐκλάβωμεν μὲ τὴν δέουσαν σοβαρότητα τὴν … ἀπολογίαν μας, - περὶ τῆς ὁποίας εὔχεται καθ’ ἡμέραν ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, … «καὶ καλὴν ἀπολογίαν τὴν ἐπὶ τοῦ φοβεροῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ αἰτησώμεθα», - καὶ ἂς μὴν ἀμελῶμεν τὴν αἰωνίαν σωτηρίαν μας! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 

(ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται» (Ρωμ. Ι΄ 13).

 

Ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος.

 

Τὸν Ἀπόστολον καὶ Εὐαγγελιστὴν Ματθαῖον, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἑορτάζει σήμερον ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία! Τὸν μαθητὴν ἐκεῖνον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν πρόσκλησιν ἥντινα τοῦ ἀπηύθυνεν ὁ Διδάσκαλος! Ὡς ὁ ἴδιος ἀναφέρει εἰς τὸ Εὐαγγέλιόν του μὲ πολὺ λιτὸν τρόπον, - «παράγων ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄνθρωπον καθήμενον ἐπὶ τὸ τελώνιον, Ματθαῖον λεγόμενον, καὶ λέγει αὐτῷ· ἀκολούθει μοι. Καὶ ἀναστὰς ἠκολούθησεν αὐτῷ» (Ματθ. Θ΄ 9), - ὅταν τὸν ἐπλησίασεν ὁ Κύριος, οὗτος ἐκάθητο εἰς τὸ εἰσπρακτικὸν του «τελώνιον» (ὣς ὥριζεν εἰς τοῦτον τὸ ἐπάγγελμά του, καὶ εἰσέπραττεν τοὺς ὑπερόγκους, πολλάκις, φόρους παρὰ τῶν φορολογουμένων! Διὰ τὸν λαόν, οἱ φορολόγοι οὗτοι ἦσαν ἰδιαιτέρως μισητοί … καὶ ὁ κόσμος τοὺς κατέτασσεν μεταξὺ τῶν πολὺ ἁμαρτωλῶν καὶ τῶν πορνῶν!

Πολλάκις, εἰς τὴν Καινὴν Διαθήκην, βλέπομεν τὸ τοιοῦτον μῖσος … καὶ εἰς τοὺς Λόγους τοῦ Κυρίου μας, - «ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι οἱ τελῶναι καὶ αἱ πόρναι προάγουσιν ὑμᾶς εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. ΚΑ΄ 31), - ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν συνάντησιν τοῦ Διδασκάλου μετὰ τοῦ τελώνου Ζακχαίου! Ἐνθυμούμεθα, ὅτι οὗτος ὁ Ἀρχιτελώνης, ἐξ αἰτίας τοῦ ὕψους του (ἦτο νᾶνος), ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τοῦ φόβου του, λόγω τῶν ἐκ τοῦ λαοῦ, ἀποδοκιμασιῶν, ἀνέβη κρυφίως εἰς τὴν συκομωρέαν, καὶ διὰ νὰ ἴδῃ τὸν Κύριον, ἀλλὰ καὶ διὰ νὰ κρυβῇ ἀπὸ τοὺς συμπολίτας του!

Ἂς ἐπανέλθωμεν, ὅμως, εἰς τὸν τιμώμενον Ἀπόστολον Ματθαῖον! Ὣς εἴπωμεν, ἀνταπεκρίθη ἀμέσως εἰς τὴν τιμητικὴν πρόσκλησιν τοῦ Ραββί, καὶ κατέλιπεν τό, γέμον χρημάτων, ταμεῖον καὶ προσεκολήθη εἰς τὸν Χριστόν, γενόμενος εἷς ἐκ τῶν δώδεκα μαθητῶν Αὐτοῦ!

 

«Ὃς ἂν ἐπικαλέσῃται»!

 

Εἰς τὸ ἱερὸν Ἀποστολικὸν ἀνάγνωσμα, ὁ θεῖος Ἀπόστολος Παῦλος, βεβαιοῖ τοὺς παραλήπτας τῆς ἐπιστολῆς του, (χριστιανοὺς τῆς ἐν Ρώμῃ Ἐκκλησίας), ἀλλὰ καὶ ἅπαντας τοὺς χριστιανούς, ὅτι ἡ ἐπίκλησις καὶ μόνη τοῦ Παναγίου Ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀρκεῖ διὰ νὰ σωθῇ εἰς τὴν Βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, ὁ κάθε ἄνθρωπος! Βεβαίως, ἐφ’ ὅσον τοῦτο γράφεται εἰς τὴν Ἁγίαν Γραφήν, εἶναι βέβαιον ὅτι … ἰσχύει! Θὰ πρέπῃ ὅμως, ἵνα προσπαθήσωμεν καὶ ἐντρυφήσωμεν περισσότερον καὶ ἐνδελεχέστερον, εἰς τοῦτο τὸν Θεῖον λόγον!

Καὶ ἐν πρώτοις˙ ποῖοι εἶναι ἐκεῖνοι οἵτινες ἐπικαλοῦνται τὸ Θεῖον Ὄνομα; Ἀσφαλῶς, εἶναι πάρα πολλοί! Ἀκούομεν συνήθως, φράσεις τινὰς περιεχούσας τὸ Ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ὡς ἐπὶ παραδείγματι, «δόξα τῷ Θεῷ», «πρῶτα ὁ Θεός», «μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ» καὶ ἄλλας συναφεῖς! Βλέπομεν δὲ ἐν ταὐτῷ, πολλοὺς ἵνα «σταυροκοπῶνται» ἐξερχόμενοι τῶν οἰκιῶν των, ἢ ἀθλητὰς εἰσερχομένους εἰς τοὺς ἀγωνιστικοὺς χώρους, ἢ εἰς τὸ ἄκουσμα πικρῶν καὶ θλιβερῶν εἰδήσεων … πολλοὶ νὰ κάμνωσι τὸν Σταυρόν των καὶ νὰ ψιθυρίζωσι … «Θεὸς φυλάξοι», καὶ ἄλλοι, ἐπίσης, νὰ ἀντιδρῶσιν οὕτω ἐνστικτωδῶς, ἐπικαλούμενοι τὴν Παντοδύναμον Θείαν Βοήθειαν! Βεβαίως, καὶ εἰς πάσας τὰς ἀνωτέρω περιπτώσεις, καλῶς ποιοῦσιν πάντες οἱ προαναφερθέντες, ἀλλὰ οἱ πάντες κατανοοῦμεν, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ περὶ τούτων ὁ θεῖος Ἀπόστολος, ἐν προκειμένῳ!

Αἱ ὡς ἄνω ἐπικλήσεις καὶ ἀναφοραὶ εἰς τὸ Ὄνομα τοῦ Κυρίου, ἔχουσι «καθιερωθεῖ» καὶ ἐκφωνοῦνται συνήθως … ἐνστικτωδῶς! Εἰς πᾶσαν δύσκολον κατάστασιν καὶ ἀνάγκην, ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, ἀνατραφέντες εἰς Ὀρθόδοξα περιβάλλοντα (οἰκογενείας, κοινωνίαν, ἔθνος), ὁμιλοῦμεν καὶ ἐκφωνοῦμεν, πολλάκις καὶ ἀσυνειδήτως, τοιαύτας φράσεις! Τὰς τοιαύτας δέ, ἀκούομεν πολλάκις καὶ ἀπὸ ἄτομα ἅτινα … ὀλίγην σχέσιν ἔχουσι μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ἐκκλησίας! Συνεπῶς, εἶναι βέβαιον, ὅτι δὲν ὁμιλεῖ ὁ Ἀπόστολος, περὶ τῶν τοιούτων ἐπικλήσεων!

 

Ἡ οὐσιώδης ἐπίκλησις!

 

Εἶναι ἐκείνη διὰ τῆς ὁποίας ὁ πιστὸς ἐπικαλεῖται συνειδητῶς τὸν Ἀληθινὸν Θεόν, συναισθανόμενος τὴν μηδαμινότητα καὶ ἁμαρτωλότητά του! Εἶναι ἡ ἐπίκλησις ἐκείνη κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ ἐπικαλούμενος τὸν Κύριον, ὑποτάσσεται εἰς τὸ Πανάγιον θέλημά Του καὶ προτιμᾷ τοῦτο, περισσότερον ἀπὸ τὴν ἰδίαν ἐπιθυμίαν του! Ἀληθὴς ἐπίκλησις, εἶναι ἡ ἐν ταπεινώσει καὶ συντριβῇ καρδίας, ἀναφορὰ καὶ ὑποταγὴ ἡμῶν εἰς τὴν Θείαν Ἀγάπην! Διὰ νὰ τὸ εἴπωμεν δὲ ἐπὶ τὸ ἁπλούστερον, ἐπίκλησις εἶναι ἡ συνειδητὴ καὶ ἔμπονος προσευχή!

Ἂς εἴδομεν, ἀδελφοί μου, εἰς τὴν ζωὴν ἁπάντων τῶν Ἁγίων, ποῖον ἦτο ἐκεῖνο τὸ στοιχεῖον τὸ ὁποῖον καὶ συνετέλεσεν εἰς τὴν ἁγιότητα τούτων …! Σαφῶς, πολλὰ ἐποίησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, διὰ τὴν ἀγάπην των πρὸς τὸν Θεόν! Καὶ ἐστερήθησαν τὰς ἐν κόσμῳ ἡδονὰς καὶ ἀπολαύσεις, καὶ ὑπέφερον πόνους καὶ ὀδύνας καὶ μαρτύρια, καὶ ἐθυσίασαν τὴν ζωήν των, … κυρίως ὅμως, ἡγιάσθησαν διὰ τῆς, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ, προσευχῆς των! Αὕτη ἡ προσευχή των, ἦτο ἡ πεμπτουσία, θὰ ἐλέγωμεν, διὰ τῆς ὁποίας ἐπεκοινώνουν καὶ διετήρουν τὸν σύνδεσμον ἐκεῖνον τῆς Ἀγάπης, μετὰ τοῦ Σωτῆρος! Καὶ ἐπεκαλοῦντο τὴν βοήθειάν Του, καὶ ἀνέφερον τὸν πόνον των, καὶ ἐξωμολογοῦντο τὰς ἁμαρτίας των, καὶ ἐζήτουν παρ’ Αὐτοῦ, πᾶν ὅ,τι ἐπεθύμει ἡ Ἁγία καρδία των, καὶ ὁ Κύριος τοὺς τὸ ἔδινεν! Ὣς εἶχεν ὑποσχεθῇ εἰς τοὺς θείους Ἀποστόλους, ἐν ὅσῳ εὑρίσκετο ἐν σώματι ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ, - «πάντα ὅσα ἐὰν αἰτήσητε ἐν τῇ προσευχῇ πιστεύοντες, λήψεσθε» (Ματθ. ΚΑ΄ 22), - τοῦτο καὶ ἐποίει ἀνταποκρινόμενος εἰς τὰς ἐπικλήσεις τῶν ἐκλεκτῶν Του!

Ναί! Ἐὰν οὕτως ἐπικαλούμεθα καὶ ζητῶμεν τὴν συνδρομὴν καὶ βοήθειάν Του, τότε Ἐκεῖνος, - «πιστός … ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ» (Ψαλμ. ΡΜΔ 13^α), - θὰ δώσῃ «πᾶσαν δόσιν ἀγαθὴν καὶ πᾶν δώρημα τέλειον»! Τότε … «θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς» (Ψαλμ. ΡΜΔ΄ 19)!

 

Ἐπίκλησις – Σωτηρία!

 

Πράγματι, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ «πᾶς … ὃς ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου σωθήσεται»! Ὁ Πανάγαθος Κύριος, ἔκανε τὴν ὑπόθεση τῆς σωτηρίας μας, … πολὺ εὔκολη! Αὕτη ἐξαρτᾶται ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς ἰδίους! Βεβαίως, ὁ Κύριος μᾶς δώρισε τὴν Βασιλείαν Του, πλὴν ὅμως … δὲν μᾶς ὑποχρεώνει ἵνα εἰσέλθωμεν ἐν αὐτῇ! Περιμένει τὴν ἰδικήν μας συγκατάθεσιν καὶ τὴν ἐκ καρδίας ἐπιπόθησιν καὶ ἀναζήτησιν ταύτης διὰ τῆς προσευχῆς μας καὶ τῶν ἐλαχίστων ἔργων μας, καὶ τότε, - ὣς τὴν πόρνην, ὣς τὸν ληστήν ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ καὶ ὣς τὸν ἄσωτον, - πιστεύομεν καὶ ἀναμένομεν τὴν Βασιλείαν Του! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

       Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν 

Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ταινία animation - Ο άγιος Σπυρίδωνας (για κατηχητικά σχολεία!)

 

Εφημερίδα "ΔΙΨΩ" ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2025

Δ Ι Ψ Ω

Από την Ελληνορθόδοξη Κοινωνία Προσώπων «ΔΙΨΩ»

Οκτώβριος 2025

Διαβάστε ολόκληρη την Εφημερίδα του Οκτωβρίου. 

Θα την βρείτε ΕΔΩ σε μορφή ψηφιακού εντύπου.

Κυριακή 16 Νοεμβρίου 2025

Εβδομαδιαίο  Φυλλάδιο 
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Οἱ Ἅγιοι εἶναι τὰ … ὑποδείγματα! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΕΙΚΟΣΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ (9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025) 

«Ὅσοι τῷ κανόνι τούτῳ στοιχήσουσιν, 

εἰρήνη ἐπ' αὐτοὺς καὶ ἔλεος» (Γαλ. ΣΤ΄ 16).

 

Ἡ τήρησις τῶν Θείων λόγων!

 

Ἐνῶ εὑρισκόμεθα, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, εἰς τὴν περίοδον τῆς ἀρχῆς τῆς νέας Κατηχητικῆς περιόδου, τὰ ἱερὰ κείμενα – καὶ τῆς προηγουμένης Κυριακῆς «τοῦ Σπορέως», ἀλλὰ καὶ τῆς ἀμέσως ἑπομένης, - «ἀναζωπυρώνουσι» συνεχῶς τὴν ἀξίαν, ἀφ’ ἑνὸς τοῦ Θείου Λόγου, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου τὴν τιμὴν καὶ τὴν ὠφέλειαν αἵτινες καταξιώνουσι τοὺς ἀκροατὰς καὶ τηρητὰς τούτου τοῦ Λόγου! Βεβαίως, τοῦτο διδάσκεται παρὰ τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ διὰ τῶν Ἱερῶν κειμένων, συνεχῶς καὶ συστηματικῶς, εἰς κάθε σελίδα τῶν Θείων λογίων˙ πλὴν ὅμως, … κατ’ ἐξαίρεσιν καὶ ἐντονώτερον, κατ’ αὐτὰς τὰς ἡμέρας, ὁπότε, ὡς εἴπωμεν προβάλεται ἡ Θεία διδαχή!

Ὅμως, πέραν ταύτης τῆς διδαχῆς καὶ ἀκροάσεως τοῦ Λόγου τοῦ Κυρίου, ἐκεῖνο ὅπερ προηγεῖται καὶ ἔχει τὴν πρώτην ἀξίαν καὶ ὠφέλειαν, εἶναι ἡ τήρησις καὶ ἐφαρμογὴ τῶν Θείων ἐντολῶν καὶ διδασκαλιῶν! Ὁ Κύριος, δὲν εἶπε μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀπήτησεν ἐπιμόνως καὶ ἐπιτακτικῶς, ἵνα τηρῶμεν τὰ Θεῖά Του προστάγματα! «Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν» (Λουκ. ΙΑ΄ 28), ἀπήντησεν εἰς τὴν γυναῖκα ἐκείνην ἥτις, ἐνθουσιασμένη ἀπὸ τὰ ἀθάνατα καὶ μοναδικὰ Λόγια Του, ἐμακάρισε τὴν Παναγία Μητέρα Του. Ἀλλά, καὶ ὀλίγον πρὶν ἀναληφθεῖ εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ἐνῶ ἔδιδεν τὰς τελευταίας συμβουλὰς καὶ παρακαταθήκας εἰς τοὺς μαθητὰς καὶ Ἀποστόλους Του, κατέστησε τούτους ὑπευθύνους διὰ τὴν ὀρθὴν διάδοσιν τοῦ Λόγου Του! «Πορευθέντες», εἶπεν εἰς τούτους, «μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτοὺς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν» (Ματθ. ΚΗ΄ 19-20)!

Τοιούτῳ τῷ τρόπῳ, ἐξῆλθον οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι εἰς τὸν κόσμον κηρύττοντες καὶ διδάσκοντες˙ … οὐχὶ ὡς διδάσκαλοι, ἀλλὰ ὡς μαθηταὶ καὶ «φορεῖς» τοῦ Λόγου τοῦ Διδασκάλου των!

 

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος!

 

Οὗτος ὁ κορυφαῖος τῶν Ἀποστόλων, - ὡς εἶναι γνωστόν, - ὑπῆρξεν ἐν πρώτοις, φανατικὸς φαρισαῖος καὶ σκληρὸς διώκτης τῆς Χριστιανικῆς Πίστεως! Μετὰ δαιμονικῆς μανίας ἐδίωξε τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, καί, ὡς ὁ ἴδιος ὁμολογεῖ, ἀπολογούμενος πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, «ταύτην τὴν ὁδὸν ἐδίωξα ἄχρι θανάτου, δεσμεύων καὶ παραδιδοὺς εἰς φυλακὰς ἄνδρας τε καὶ γυναῖκας» (Πράξ. ΚΒ΄ 3-4)! Ὅτε ὅμως, ἐκάλεσε τοῦτον ὁ Κύριος διὰ τοῦ γνωστοῦ ὁράματος εἰς τὴν Δαμασκόν, τότε ἐπίστευσεν εἰς τὸν Χριστὸν καὶ ἐκατηχήθη ὑπ’ Αὐτοῦ τοῦ Κυρίου, ὡς βεβαιοῖ ὁ ἴδιος! «Γνωρίζω δὲ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ' ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστι κατὰ ἄνθρωπον· οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτὸ οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι' ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ» (Γαλ. Α΄ 11-12)!

Ταῦτα, συνεπῶς, τὰ ὅσα ἐδιδάχθη ὑπὸ τοῦ Διδασκάλου, καὶ … ἐκλήθη εἰς τὴν συνέχειαν ἵνά τα κηρύξῃ εἰς τὰ ἔθνη, ταῦτα διδάσκει πρὸς τοὺς ἀποδέκτας τῆς ἐν λόγῳ ἐπιστολῆς του, δηλαδὴ τοὺς Γαλάτας! Τοὺς διδάσκει δέ, καθορίζων εἰς τούτους μὲ σαφήνειαν, ὅτι … ἐκεῖνοι οἵτινες, θὰ βαδίσωσι μὲ ἀκρίβειαν καὶ συνέπειαν τὰς Θείας ὑποδείξεις καὶ ἐντολάς, θὰ ἔχουσι τὴν «εἰρήνην τοῦ Θεοῦ τὴν πάντα νοῦν ὑπερέχουσαν» (Φιλιπ. Δ΄ 7), ἀλλὰ καὶ τὸ ἔλεος καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου!

 

Τὸ Θεῖον ἔλεος!

 

Πολλάκις, φίλοι μου καὶ ἀδελφοί μου, ἔχομεν ἀναφερθεῖ εἰς τὸ Θεῖον ἔλεος καὶ τὴν Ἀγάπην τοῦ Κυρίου! Ὅμως ἐν προκειμένῳ, ἐπανερχόμεθα, διότι … ἔχουσι πληθυνθεῖ σήμερον, ἐκεῖνοι οἵτινες συγχέουσιν ἠθελημένως τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ ἀλλὰ καὶ τὴν Ἀγάπην Του, μὲ τὰς ἀνθρωπίνας ἰδέας καὶ «ἀγαπολογικὰς ἐκφάνσεις», διὰ τῶν ὁποίων διαστρέφουσι πλήρως τὸ μεγαλεῖον τῆς Ἀγάπης τοῦ Κυρίου!

Ἐν προκειμένῳ, ὁ Θεῖος Ἀπόστολος «ὑπογραμμίζει», ὅτι τὸ Θεῖον τοῦτο ἔλεος, ἐπισκιάζει καὶ φωτίζει καὶ χαριτώνει, … ὄχι ὅλους, ἀλλὰ ἐκείνους οἵτινες πειθαρχοῦσι καὶ συνειδητῶς βιώνουσι τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ! Βεβαίως, ἐπὶ πάντας ἐκχέεται τὸ ἔλεος καὶ ἡ Ἀγάπη τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ ἐνεργεῖ αὕτη καὶ «καρποφορεῖ», εἰς ἐκείνους οἵτινες τὴν ἐπιθυμοῦσι καὶ τὴν συντηροῦσιν ἐντός των, δι’ ἀγῶνος πνευματικοῦ καὶ ἔργων ἀγαθῶν! Ἂς μὴ ξεχνῶμεν ὅτι ταύτην τὴν Ἀγάπην, ὁ Κύριος τὴν παρεῖχεν πλουσιοπαρόχως, καὶ εἰς τὸν ἀποστάτην μαθητήν Του τὸν Ἰούδαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἰδίους τοὺς σταυρωτάς Του, παρέχων εἰς τούτους καὶ τὴν ὁλόθυμον συγνώμην Του˙ ὅμως εἰς οὐδὲν ὠφελήθησαν οὗτοι καὶ ἀντιθέτως ἐκολάσθησαν˙ καὶ ἔτι «φέρουσι τὸ Αἷμα Αὐτοῦ, ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς ἰδίους καὶ ἐπὶ τὰ τέκνα των», ὡς οἱ ἴδιοι ἀνεθεμάτησαν ἑαυτούς!

Τὸ Θεῖον ἔλεος, δὲν ἐκβιάζει, ἀλλά, ἀφ’ ἑνὸς ἀνέχεται τοὺς ἀρνητὰς καὶ ὑβριστὰς καὶ Θεομάχους, ἀφ’ ἑτέρου δὲ ἐπιβραβεύει καὶ ἐνισχύει καὶ χαριτώνει ἐκείνους οἵτινες ἐπιθυμοῦσι τὰς χάριτάς Του καὶ κοπιῶσι ἵνα ἀποκτήσωσι ταύτας! Τοῦτο τὸ Θεῖον ἔλεος ἐνίσχυεν ἅπαντας τοὺς Ἁγίους, - μάρτυράς τε καὶ ὁσίους καὶ δικαίους καὶ πατέρας, - καὶ ἔμενον οὗτοι ἀνυποχώρητοι εἰς τὴν Πίστιν των καὶ ἔτρεχον ἐν ταὐτῷ εἰς τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰ μαρτύρια, διὰ τὸ … «ὑπὲρ πᾶν Ὄνομα»!

 

Οἱ Ἅγιοι εἶναι τὰ … ὑποδείγματα!

 

Διὰ τοῦτο ἀκριβῶς, καὶ ἡ Ἁγία ἡμῶν Ἐκκλησία, ἔχει ὁρίσει ἵνα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν προβάλλεται μία ἢ καὶ περισσότεραι μορφαὶ Ἁγίων, προκειμένου … μελετῶντες τὴν ἁγίαν βιοτήν των, ἔχομεν τούτους ὁδηγοὺς καὶ πρωτοπόρους πρὸς τὴν Βασιλείαν τῶν Οὐρανῶν! Οὐδεὶς τῶν Ἁγίων τούτων, εἰσῆλθεν εἰς τὸν Παράδεισον καὶ οὐδεὶς ἐστέφθη τὸν στέφανον τῆς Ἁγιότητος, διελθὼν τὸν παρόντα βίον ἐν ἀνέσει καὶ ραθυμίᾳ! Ἀντιθέτως, ἅπαντες «διῆλθον διὰ πυρὸς καὶ σιδήρου», - μεταφορικῶς τε καὶ κυριολεκτικῶς, - καὶ ἅπαντες προσκαλοῦσιν ἡμᾶς εἰς τὴν αἰωνίαν ἀπόλαυσιν, ἀγωνιζόμενοι κατὰ τὸ τούτων ὑπόδειγμα!

Εἷς ἐκ τῶν, ἐσχάτως ἀναδειχθέντων Ἁγίων, ὁ Ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἐφραὶμ ὁ Κατουνακιώτης, ὅτε παρεκάλουν τοῦτον  ἵνα προσεύχῃται δι’ ἀσθενεῖς καὶ ἄλλους ταλαιπωρουμένους ὑπὸ ποικίλων περιστάσεων, ἔλεγεν: «Δὲν θὰ προσευχηθῶ, διὰ νὰ σὲ ἀπαλλάξῃ ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴν ἀσθένειάν σου, ἀλλὰ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ σοῦ δίνῃ ὑπομονή, γιὰ νὰ μπορέσης νὰ τὴν ὑπομείνης»!

Εἴθε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, ἀγωνιζόμενοι καὶ κοπιῶντες, νὰ διέλθωμεν τὴν παροῦσαν πρόσκαιρον ζωήν, καὶ νὰ λάβωμεν χάριν καὶ Θεῖον ἔλεος κατ’ ἐκείνην τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ ἡμέραν τῆς Δευτέρας τοῦ Κυρίου παρουσίας! Ἀμήν!

 

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

 

      Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Παναγία Εσφαγμένη - Κυριακή 23 Νοεμβρίου 2025