ΑΥΛΗ

Σάββατο 6 Ιουνίου 2026

Κυριακή 12 Απριλίου 2026

Εβδομαδιαίο Φυλλάδιο
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ὁ Ἰούδας καὶ οἱ … «’Ιοῦδες»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΒΑΪΩΝ (5 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026)

«κλέπτης ἦν» (Ἰωάν. ΙΒ΄ 6)

Ὁ Ἰούδας.

Εὑρισκόμεθα ἤδη, ἀγαπητοὶ ἐν Χριστῷ ἀδελφοί μου, ὀλίγα «βήματα» πρὸ τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος καὶ ὁ νοῦς καὶ ἡ καρδία ἁπάντων τῶν χριστιανῶν «τρέχει» εἰς τὰ συγκλονιστικὰ ἐκεῖνα γεγονότα τῶν Ἁγίων Παθῶν καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ! Σπεύδωσιν αἱ καρδίαι τῶν συνειδητῶν χριστιανῶν, ἵνα «κεκαθαρμέναις διανοίαις συμπορευθῶσιν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶσι καὶ νεκρωθῶσι δι’ Αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς», κατὰ τὸν ὕμνον τῶν αἴνων τῆς Μεγ. Δευτέρας! Σπεύδωσιν, ἵνα συζήσωσι μετὰ τοῦ γλυκυτάτου Σωτῆρος Χριστοῦ, ἵνα σταθῶσι πλησίον Του καὶ ἵνα «διορθώσωσιν» - ὅσον καὶ ὅπως δύνανται, - τὰ λάθη καὶ ἐγκλήματα καὶ τὰς δειλίας τῶν μαθητῶν τοῦ Ἰησοῦ ἀφ’ ἑνός, ἀλλὰ καὶ τοῦ ἀχαρίστου ἐκείνου λαοῦ τῶν Ἑβραίων! Ἀνακαλοῦσιν εἰς τὰς διανοίας των, τὴν τριπλῆν ἄρνησιν τοῦ Πέτρου, τὴν ἀποχώρησιν καὶ ἄρνησιν καὶ τῶν ὑπολοίπων μαθητῶν ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ, καὶ θέλουσιν ἵνα «μείνωσι μετ’ Αὐτοῦ» τὰς δυσκόλους στιγμὰς τοῦ θανάτου Του!

Φέρωσι πρὸ τῶν ψυχικῶν ὀφθαλμῶν των τὸ ἀποκρουστικὸν καὶ ἐφιαλτικὸν πρόσωπον τοῦ προδότου Ἰούδα, καὶ ἀναλογίζονται τὸν πόνον καὶ τὴν ὀδύνην τῆς Θείας Καρδίας τοῦ Σωτῆρος! Διότι, ὄντως, οἱ μεγαλύτεροι καὶ ὀξύτεροι πόνοι οὕστινας ὑπέφερεν ὁ Κύριος κατὰ τὸ ἑκούσιον Πάθος Του, δὲν ἦσαν οἱ πόνοι ποὺ τοῦ ἐπέφερον, τὸ μαστίγιον καὶ οἱ ἧλοι καὶ ὁ ἀκάνθινος στέφανος καὶ ὁ ἐπώδυνος, ἐν γένει, Σταυρικός Του θάνατος, ἀλλὰ οὗτοι οἱ ψυχικοὶ πόνοι οὓς προανεφέραμεν, δηλαδή, ἡ ἄρνησις τοῦ Πέτρου, ἡ ἀποχώρησις καὶ ἄρνησις καὶ τῶν λοιπῶν μαθητῶν, καθὼς καὶ ἡ ἀχαρακτήριστος ἀχαριστία τοῦ σκληροτραχήλου καὶ ἀγνώμονος Ἰουδαϊκοῦ λαοῦ!

Περισσότερον, ὅμως, δι’ ἡμᾶς τοὺς χριστιανούς, φοβερὰ καὶ ἀκατανόητος εἶναι ἡ συμπεριφορὰ τοῦ προδότου Ἰούδα! Οὗτος, παρ’ ὅτι εἰς οὐδὲν ἠδικήθη ἢ ἐμειώθη ὑπὸ τοῦ Διδασκάλου, ἔναντι τῶν ἄλλων μαθητῶν, - ὣς χαρακτηριστικῶς λέγει ὁ ὕμνος ἐκεῖνος τῆς Μεγ. Πεμπτης, … - «Ποῖος σε τρόπος Ἰούδα, προδότην τοῦ Σωτῆρος εἰργάσατο; Μή τοῦ χοροῦ, σε τῶν Ἀποστόλων ἐχώρισε; Μή τοῦ χαρίσματος τῶν ἰαμάτων ἐστέρησε; Μὴ συνδειπνήσας ἐκείνοις σὲ τῆς τραπέζης ἀπώσατο; Μή τῶν ἄλλων νίψας τοὺς πόδας, τοὺς σοὺς ὑπερεῖδε;», - ἐν τούτοις, ἕνεκα τῆς φιλαργυρίας του, δὲν ἐδίστασε ἵνα ὑπάγῃ πρὸς τοὺς Φαρισαίους καὶ πωλήσει τὸν Διδάσκαλόν του ἀντὶ τριάκοντα ἀργυρίων! Ἀκόμη δὲ καὶ ὅταν ὁ Κύριος, προσεπάθησεν ἵνα κατανύξῃ καὶ ἀνανήψῃ τοῦτον ἐκ τῆς πτώσεώς του, - «οὐαὶ δὲ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι᾿ οὗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται· καλὸν ἦν αὐτῷ εἰ οὐκ ἐγεννήθη ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος» (Ματθ. ΚΣΤ΄ 24), - οὗτος ὁ προδότης, οὐδόλως συνεκινήθη, οὐδόλως μετενόησεν, οὐδόλως ἀνέστειλεν τὴν ὀλέθριον ἀπόφασίν του!

«Κλέπτης ἦν»!

Τονίζει τοῦτον τὸν βαρύτατον χαρακτηρισμὸν ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης, οὐχὶ ἵνα προσβάλῃ καὶ ταπεινώσῃ τοῦτον τὸν ὄντως κλέπτην, ἀλλὰ διὰ νὰ δείξῃ ποῖον ἦτο ὄντως τὸ κίνητρον τῆς προδοσίας! Πολλοί, δυστυχῶς, εἶναι ἐκεῖνοι σήμερον, οἵτινες προσπαθοῦν ἵνα «ἀθωώσωσι» καὶ ὡραιοποιήσωσι τὸ ἀπαίσιον πρόσωπον τούτου τοῦ προδότου! Ἄνθρωποι πολέμιοι τῆς Ἀληθείας τοῦ Εὐαγγελίου, «πνευματικὰ τέκνα καὶ ἀπόγονοι αἱρετικῶν καὶ βλασφήμων», σπεύδωσιν ἵνα ἀπενοχοποιήσωσι τὸν ὄντως ἔνοχον! Καὶ εἰς τὴν «φιλάνθρωπον» δῆθεν ἔνστασίν του, πρὸς τὴν ἀδελφὴν τοῦ τετραημέρου Λαζάρου, Μαρίαν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ὑπογράμμισιν τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελιστοῦ, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν παρέμβασιν τοῦ Σωτῆρος, διαφαίνεται τὸ πάθος τοῦτο τῆς κλοπῆς εἰς τὸν ἀπαίσιον Ἰούδα!

«Διατί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;» ἐρωτᾶ, δῆθεν ἀπορούμενος καὶ ἐνδιαφερόμενος διὰ τοὺς «ἀδικουμένους πτωχούς», οἵτινες θὰ ὠφελοῦντο ἀπὸ τὸ μῦρον ἐκεῖνο ἐὰν τοῦτο ἐπωλῇτο ἔναντι τριακοσίων δηναρίων! Ὅμως, ἡ ἔνστασις αὕτη εἶναι παραπλανητική, τονίζει ὁ Ἰωάννης: «Εἶπε δὲ τοῦτο οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ' ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχε καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν»! Αὕτη ἦτο ἡ Ἀλήθεια! Ἡ ἀπάντησις δὲ τοῦ Διδασκάλου, ἦτο τοιαύτη ὥστε νὰ διορθώση τὴν λανθασμένην ἐπισήμανσιν τοῦ Ἰούδα καὶ διαχωρίσῃ τὴν … θυσίαν καὶ λατρείαν πρὸς τὸν Θεόν, ἀπὸ τῆς ἀγάπης καὶ ἐλεημοσύνης πρὸς τὸν συνάνθρωπον! «Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς· ἄφες αὐτήν, εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό. Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ' ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε» (Ἰωάν. ΙΒ΄ 4-8)!

Ὁ Ἰούδας καὶ οἱ … «’Ιοῦδες»!

Καιρός, ὅμως, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, ἵνα ἔλθωμεν εἰς τὴν οὐσίαν τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς! Διότι, σκοπὸς τῶν ἱερῶν κειμένων καὶ ἀναγνωσμάτων, δὲν εἶναι τόσον τὸ γεγονὸς τῆς πληροφορήσεως καὶ ἐνημερώσεως τῶν γεγονότων ἅτινα συνέβησαν πρὸ δύο χιλιάδων ἐτῶν, - ἄλλωστε ταῦτα τὰ γνωρίζουσιν οἱ πάντες˙ ἀκόμη καὶ τὰ νήπια! - ἀλλὰ διὰ τὴν διδαχὴν καὶ κατάρτισιν ἡμῶν τῶν χριστιανῶν!

Ναί, ὑπῆρξε κάποτε ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης, ὁ προδότης καὶ ἀρνητὴς τοῦ Κυρίου, ἀλλά … «σήμερον ὁ Ἰούδας καταλιμπάνει τὸν Διδάσκαλον καὶ παραλαμβάνει τὸν διάβολον»! Καὶ τοῦτο τὸ «σήμερον», σημαίνει, ὅτι ἡ προδοσία καὶ ἡ πώλησις καὶ ἡ ἄρνησις τοῦ Χριστοῦ … ἐπαναλαμβάνεται καὶ σήμερον! Καινούργιοι «Ἰοῦδες» καὶ νέοι προδόται διὰ νέων μεθόδων προδοσίας καὶ πωλήσεως τοῦ Ἰησοῦ ἐνεφανίσθησαν καὶ ἔτι ἐμφανίζονται κατὰ καιρούς, εἰς τὸ προσκήνιο τῆς ἱστορίας! Καὶ οὗτοι, δὲν ἀνταλλάσσωσι τὸν Δεσπότην πλέον, διὰ τριάκοντα ἀργυρίων, ἀλλὰ πολὺ «φθηνότερον» καὶ ἀηδέστερον!

Εἴτε διὰ νὰ κερδήσωσιν ὀλίγον … ὕπνον, ἀρνοῦνται τὸν Ἐκκλησιασμόν των, εἴτε διὰ νὰ συμμετέχωσιν εἰς ποικίλας κοσμικὰς ἐκδηλώσεις, ὑποκρίνονται καὶ ἀποποιοῦνται τὴν Χριστιανικήν των ἰδιότητα, εἴτε διὰ νὰ ζήσωσι τὴν κοσμικὴν φαυλότητα καὶ ἀποστασίαν, ἀνταλλάσσωσι δι’ αὐτῶν τὴν πλησίον τοῦ Διδασκάλου θέσιν των!

Εἰς διαφόρους τόπους τῆς πατρίδος ἡμῶν, ὑπάρχει ἓν ἔθιμον κατὰ τὸ ὁποῖον οἱ ἄνθρωποι «ἀποπτυσσόμενοι» τὴν ἀπαισίαν μορφὴν τοῦ Ἰούδα, καίουσιν εἰς δημοσίαν θέαν, ὁμοιώματα τούτου τοῦ προδότου! Βεβαίως, οὗτος ἤδη ἔχει καταδικασθεῖ ὑπὸ τῆς Ἁγίας ἡμῶν Ἐκκλησίας, καὶ ὡς διευκρινίζει τὸ ἱερὸν βιβλίον τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων (Α΄ 18-20), τὴν καταδίκην του τὴν ἐνήργησεν … μόνος ὁ ἴδιος! Συνεπῶς, ἀς ἀνησυχῶμεν, μήπως «τρέφωμεν καὶ αὐξάνωμεν» ἐντὸς ἡμῶν ἄλλους Ἰούδας, ὡς προείπωμεν, καὶ ἐν τέλει ἀπαιτήσει τὸ … φιλότιμό μας, ἵνα καύσωμεν ἑαυτούς! Ὁ Θεὸς φυλάξοι!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Παρασκευή 5 Ιουνίου 2026

Τι σημαίνει συγχωρώ; Πότε; Ποιους;

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Εβδομαδιαίο Φυλλάδιο
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Όταν δεν χρειάζεται να εξηγώ.

Τὸ … θέλημά μας! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΠΕΜΠΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΩΝ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (29 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)

«Τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν;» (Μάρκ. Ι΄ 36)

Τὸ … θέλημά μας!

Ἂν ἦτο εὔκολον, φίλοι μου ἀναγνῶσται, ἵνα διενεργῇτο μία ἔρευνα ἥτις θὰ ἀνεζήτῃ τὰς θελήσεις τῶν ἀνθρώπων, τότε τὸ ἀποτέλεσμα θὰ μᾶς ἐξέπληττε κυριολεκτικῶς! Ἀφ’ ἑνὸς μέν, ἡ συντριπτικὴ πλειονότης, - κατὰ τὴν ταπεινὴν ἄποψίν μου, - θὰ «ὡραματίζετο» μίαν ἐντελῶς διαφορετικὴν πραγματικότητα διὰ τὸν ἑαυτόν των! Ὣς ὑποθέτω, οἱ τοιοῦτοι θὰ ἤθελον, δόξας καὶ τιμὰς ὀνειρικάς˙ χρήματα … ἀτελείωτα˙ πλήρη ἀποδοχὴν καὶ σεβασμὸν ἐκ τῶν συνανθρώπων των˙ ὑγείαν τελείαν, ἄνευ τῶν οἵωνδήποτε, ἀκόμη καὶ ἐλαχίστων, προβλημάτων˙ «ἔτη πολλά», ἴσως καὶ ἀτελείωτα, - ὣς ηὔχετο δι’ ἑαυτόν, ὁ ἄφρων ἐκεῖνος πλούσιος τῆς παραβολῆς! Θὰ ἤθελον ἐπίσης, ὣς ὑποθέτω, ἵνα εὑρίσκωνται εἰς τὴν κορυφαίαν θέσιν ἐπὶ τῆς γῆς, προκειμένου ἵνα ἀπολαμβάνωσιν ἀκαταπαύστως, τιμὰς καὶ δόξας καὶ ἐπαίνους καὶ κολακείας, ὑπὸ τῶν ἅπάντων - ὑπηκόων των! Θὰ ὑπῆρχε, βεβαίως ἀφ’ ἑτέρου, καὶ ἡ ἐλαχίστη μειονότης τῶν … ἁγίων καὶ ἐναρέτων, καὶ μιμητῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅστις ἔζησεν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ἄκρᾳ ταπεινώσει καὶ ἀφανείᾳ, καὶ μὴ ἔχων … «ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι»! Ἡ μειονότης αὕτη, … ἥτις ἔχει διαπαντὸς ἐστραμμένην τὴν προσοχήν, εἰς τάς, «μετὰ ταῦτα, δόξας καὶ τιμάς»!

Τὸ Θεῖον Θέλημα!

Ὅμως, θὰ ἔπρεπεν ἴσως, ἵνα ἴδωμεν, «τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ»! Ὀφείλομεν ἡμεῖς οἱ λεγόμενοι Χριστιανοί, νὰ ἀναζητήσωμεν ποῖον εἶναι … τὸ Θεῖον θέλημα! Τί θέλει καὶ εἰς τί εὐαρεστεῖται ὁ Θεός! Καὶ εἶναι εὔκολον τοῦτο, ἀρκεῖ ἵνα ἀναζητήσωμεν τοῦτο τὸ Θεῖον θέλημα, εἰς τὸν Λόγον τοῦ Κυρίου, δηλαδὴ τὴν Ἁγίαν Γραφήν! Ἐκεῖ θὰ ἴδωμεν, ὅτι τὰ Θεῖα «θελήματα», - εἰς πᾶσαν ἔκφανσιν αὐτῶν, - εἶναι ἐκ διαμέτρου ἀντίθετα ἀπὸ τὰ ἀνθρωπίνας προτιμήσεις καὶ θελήσεις! Καὶ διὰ νὰ ἐπιλέξωμεν τινὰ ἐξ αὐτῶν, γινόμεθα σαφέστεροι …!

Ἐκκινούμενοι ἀπὸ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Χριστοῦ, βλέπομεν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἐπιλέγει δι’ ἑαυτόν, ὅ,τι πλέον ἀσήμαντον καὶ εὐτελές …! Γεννᾶται εἰς τὸ σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν, μεγαλώνει - κατ’ ἄνθρωπον - ὣς οἱ πλέον πτωχοὶ καὶ ἀσήμαντοι ἄνθρωποι, καὶ διέρχεται τὴν ἐπὶ τῆς γῆς ζωήν Του, - ὣς ἤδη εἴπωμεν, - ἐν ἀπολύτῳ ἀνεχείᾳ καὶ πτωχείᾳ! «Αἱ ἀλώπεκες φωλεοὺς ἔχουσι καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατασκηνώσεις, ὁ δὲ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἔχει ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίνῃ» (Λουκ. Θ΄ 58), εἶπε πρὸς τὸν «φιλόδοξον» ἐκεῖνον, ὅστις προεθυμήθη ἵνα ἀκολουθήσῃ Αὐτόν … «ὅπου ἐὰν ἀπέρχῃ»! Ἐπίσης, εἰς τὴν «ἐπὶ τοῦ ὄρους ὁμιλίαν» καὶ διδαχήν Του, ἐπαινεῖ καὶ μακαρίζει ἅπαντας ἐκείνους, οὕστινας ὁ κόσμος ἔχει … εἰς τὸ περιθώριον! Κατηγόρησε καὶ ἤλεγξε τὸν πλοῦτον καὶ τὴν οἰκονομικὴν ἄνεσιν, καὶ ἐδήλωσεν ὅτι … «πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! Εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν» (Λουκ. ΙΗ΄ 24-25)! Συνέστησε τὸν δύσκολον καὶ τραχὺν δρόμον τῆς ἀρετῆς καὶ τοῦ ἀγῶνος, καὶ ἐβεβαίωσεν ὅτι, «ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν βιάζεται, καὶ βιασταὶ ἁρπάζουσιν αὐτήν» (Ματθ. ΙΑ΄ 12)! Προεφήτευσε καὶ προειδοποίησε τοὺς μαθητάς Του, ὅτι, «μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεννόντων τὸ σῶμα, τὴν δὲ ψυχὴν μὴ δυναμένων ἀποκτεῖναι» (Ματθ. Ι΄ 28)!

Ναί, φίλοι μου ἀναγνῶσται˙ τοῦτο εἶναι τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου! Ὁ «δρόμος ὁ ἀνηφορικὸς καὶ τραχύς»˙ αἱ θλίψεις καὶ οἱ πόνοι καὶ τὰ βάσανα …! Διὰ τούτων ἐπορεύθησαν ἅπαντες οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ! Πρῶτος ὁ Κύριος καὶ Θεὸς ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, καί … ἀσφαλῶς, δὲν ὑπάρχει εἰς τὸν «κατάλογον τῶν Ἁγίων» οὐδεὶς ὅστις ἡγίασεν, ἄνευ σωματικῶν κόπων καὶ θλίψεων, ἄνευ κατατρεγμῶν, καὶ διωγμῶν, καὶ ὕβρεων, καὶ ἀδικιῶν! Ὣς καὶ πολλάκις ἔχομεν εἴπει, ἐὰν θέλωμεν ἵνα διαπιστώσωμεν τὴν «τεθλιμμένην ὁδόν» τοῦ Παραδείσου, ἀρκεῖ ἵνα ἀνατρέξωμεν εἰς τήν, πρὸς Ἑβραίους, ἐπιστολὴν τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (ΙΑ΄ 32-40), ὅπου καὶ θὰ ἴδωμεν, ἀκριβῶς τοῦτο ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!

Τὸ αἴτημα τῶν δύο μαθητῶν!

«Θέλομεν», λέγουσιν εἰς τὸν Διδάσκαλον, τὸν ὁποῖον «ὑποπτεύονται» ὅτι … «Αὐτός ἐστιν ὁ μέλλων λυτροῦσθαι τὸν Ἰσραήλ»! Ζητοῦσιν ἀπὸ ἕναν ἔνδοξον θρόνον, πλησίον τοῦ ὑψηλοτάτου Θρόνου τοῦ Χριστοῦ τὸν ὁποῖον φαντάζονται ὡς κοσμικὸν βασιλέα! «Δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου»! Βεβαίως, δὲν δύνανται ἵνα διακρίνωσιν, ὅτι ἡ δόξα τοῦ Κυρίου καὶ ὁ Θρόνος Του, θὰ εἶναι ἐκεῖ … ἐπὶ τοῦ Σταυροῦ εἰς τὸν Γολγοθᾶ! Παρεσύρθησαν ἀπὸ τὰς ἐνθουσιώδεις ἐκδηλώσεις τῶν Ἰουδαίων, ὅταν ὁ Κύριος εἰσήρχετο εἰς τὴν πόλιν «καθήμενος ἐπὶ πώλου ὄνου»!

Ὁ Χριστός μας, δίδει εἰς τούτους ἵνα καταλάβωσιν, ὅτι αἱ τοιαῦται θέσεις ἀπαιτοῦσι «ποτήρια» πλήρη πόνων καὶ θλίψεων, ἀλλὰ καὶ βαπτισμούς, ἀντιστοίχως, εἰς μαρτύρια καὶ αἷμα! «Οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. Δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι;»! Βεβαίως, ἀργότερον, καὶ τοῦτο τὸ «ποτήριον» θὰ ἔπινον, ἀλλὰ καὶ τὸ ὀδυνηρὸν τοῦτο «Βάπτισμα» θὰ ἐβαπτίζοντο! Ὅμως, αἱ περίοπτοι αὗται θέσεις, ἀνῆκαν σὲ ἄλλους, - ὣς ἐβεβαίωσεν ὁ Διδάσκαλος – οἵτινες, ἴσως, θὰ ἐκοπίαζον ἀντιστοίχως πρὸς αὐτάς!

Ὅμως, ὡς προανεφέραμεν, αἱ θέσεις αὗται καὶ αἱ κοσμικαὶ δόξαι, εἶναι «ἀταίριαστες» πρὸς τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ! Τὸ εἶπεν ἀμέσως εἰς τὴν συνέχειαν: «ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν» (Μάρκ. Ι΄ 43-45)!

Ἡ ταπείνωσις!

Δὲν διδάσκει ἁπλῶς ὁ Κύριος ταύτην τὴν ὑψίστην τῶν ἀρετῶν, ἀλλὰ τὴν ὑποδεικνύει διὰ τοῦ ἰδίου Αὐτοῦ ὑποδείγματος! Ὡς εἴπωμεν καὶ ἀνωτέρω, εἰς κάθε ἔκφανσιν τῆς ἐπιγείου ζωῆς Του, ὁ Σωτὴρ ἡμῶν, «ὁδὸν ἀρίστην, ἡμῖν, τὴν ταπείνωσιν ὑποδείξας», … προκειμένου καὶ ἡμεῖς «ἀκολουθήσωμεν τοῖς ἴχνεσιν Αὐτοῦ»! Εἰδικῶς δὲ κατὰ τὰς ἡμέρας ταύτας τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος, ὁπότε θὰ ζήσωμεν τὸ ἄπειρον βάθος καὶ ὕψος τῆς «ἄκρας ταπεινώσεως» τοῦ Νυμφίου τῆς Ἐκκλησίας μας, … εὔχομαι ἀπὸ καρδίας ἵνα «κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν Αὐτῷ καὶ συσταυρωθῶμεν καὶ νεκρωθῶμεν δι’ Αὐτὸν ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς»! Ἀμήν!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Εβδομαδιαίο Φυλλάδιο
«Για τους Γονείς της Ενορίας»

Ιερός Ναός Γενέσιον Τιμίου Προδρόμου Παραλίας Πατρών

Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να διαβάσετε τα κείμενα

Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»! - π. Τιμόθεος Παπασταύρου

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2026)

«ὅτι ἡμεῖς οὐκ ἠδυνήθημεν ἐκβαλεῖν αὐτό» (Μάρκ. Θ΄ 28)

Ἡ ἀνθρωπίνη … δύναμις!

Πολλὰ ἔχουσι λεχθεῖ, ἀλλὰ καὶ ἔτι λέγονται, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί μου, διὰ τὴν δύναμιν καὶ ἀντοχὴν ἥντινα διαθέτει ὁ «δυνατός» ἄνθρωπος! Εἰδικῶς, σήμερον, τὴν ἐποχὴν καθ’ ἣν ὁ ἄνθρωπος φαίνεται ἀσυγκράτητος καὶ ἀνίκητος καὶ πρωταγωνιστής, εἰς τὴν ὅλην πρόοδον καὶ ἐξέλιξιν ἥντινα ζῶμεν καὶ διερχόμεθα, οἱ πάντες θεωροῦσιν ὅτι ἡ ἐποχή μας αὕτη θὰ ἠδύνατο ἵνα ἀποκαλῇται … «ἐποχὴ τοῦ ὑπερανθρώπου»! Εἰς πάσας τὰς ἐκφάνσεις τῆς παρούσης ζωῆς, ὁ ἄνθρωπος δὲν ἐπιλύει ἁπλῶς τὰ προκύπτοντα προβλήματα, ἀλλὰ προχωρεῖ ἀκάθεκτος – θὰ ἐλέγωμεν, - καὶ δημιουργεῖ καταστάσεις καὶ συνθήκας αἵτινες σκιαγραφοῦσι καὶ ἔτι προδιαγράφουσιν ἓν μέλλον «ὑπέροχον καὶ λαμπερόν» τὸ ὁποῖον δὲν φαίνεται ἵνα δύναταί τις, νὰ καταφέρῃ καὶ ἀναστείλῃ τὴν ἀκάθεκτον πορείαν του!

Πλέον, διὰ τοῦτον τὸν ὑπεράνθρωπον, φαίνεται ὅτι δὲν ὑπάρχεί τις ἀνώτερος καὶ ἰσχυρότερος, ὅστις νὰ δύναται ἵνά τον ὑποτάξῃ καὶ σωφρονίσῃ καὶ ὑπενθυμίσῃ εἰς αὐτὸν ὅτι, «μέμνησο ὅτι θνητὸς εἶ»!

Ἡ ἀδυναμία τοῦ … «ὑπερανθρώπου»!

Εἰς τὸ σημερινὸν Εὐαγγελικὸν ἀνάγνωσμα, ἠκούσαμεν ἀλλὰ καὶ εἴδαμε τὴν … ἀδυναμίαν τοῦ ἀνθρώπου! Παρ’ ὅτι ἀναφερόμεθα εἰς ἐποχὰς καθ’ ἅς, δὲν εἶχεν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνα τὰ ἐπιτεύγματα ἅτινα θὰ ἠδύναντο ἵνα τὸν πείσωσι ὅτι δύναται ἵνα ὑπεραίρεται, ἐν τούτοις … καὶ τότε καὶ πάντοτε, εὕρισκεν οὗτος αἰτίας διὰ νὰ ὑψώνῃ τὸ σπιθαμιαῖον του ἀνάστημα!

Ὁ Κύριος καὶ Διδάσκαλος, εὑρίσκεται εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, ὅπου … μεταμορφοῦται ἔμπροσθεν τῶν τριῶν μαθητῶν Του, τοῦ Πέτρου, τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωάννου! Οἱ ὑπόλοιποι ἐννέα μαθηταὶ εὑρίσκονται εἰς τοὺς πρόποδας τοῦ ὄρους καὶ ἀναμένουσι τὸν Χριστόν …! Κατὰ τὴν ὥραν ἐκείνην τῆς ἀναμονῆς των, ἔρχεται εἷς πατήρ, σύρων, - κατὰ κυριολεξίαν, - τὸν δαιμονιζόμενον υἱόν του, προκειμένου ἵνα φέρῃ τοῦτον εἰς τὸν Παντοδύναμον Θεὸν καὶ εὕρῃ οὕτω τὴν θεραπείαν του! Ὅμως ὁ Κύριος δὲν ἔχει ἔλθει ἀκόμη ἀπὸ τὸ ὄρος!

Ἐθεώρησεν οὗτος αὐτονόητον ἵνα φέρῃ τὸν δαιμονιζόμενον πρὸ τῶν ἐννέα μαθητῶν, θεωρῶν ὅτι, ὣς ὁ Διδάσκαλος, οὕτω καὶ οἱ μαθηταί Του, θὰ ἠδύναντο ἵνα θεραπεύσωσι τὸν υἱόν του! Ὑπέθεσεν ὅτι ἡ ὑπόθεσις τῆς θεραπείας τοῦ υἱοῦ του ἦτο … θέμα διδασκαλίας καὶ τεχνικοῦ τινος τρόπου! Ἴσως τοῦτο ἐθεώρησαν καὶ οἱ ἐννέα οὗτοι μαθηταί …! Προσεπάθησαν, λοιπόν, ἵνα διώξωσι τὸν ἐμφωλεύοντα, εἰς τὸ παιδίον, δαίμονα, ἀλλά … εἰς μάτην! Παρὰ τὰς ἐπανειλημμένας προσπαθείας καὶ ἐπιτιμήσεις, τὸ πονηρὸν πνεῦμα δὲν ὑπήκουεν καὶ δὲν ὑπετάσσετο …! Ἤρχισαν τότε οἱ μαθηταὶ νὰ ἀντιλαμβάνωνται τὴν … ἀδυναμίαν των! Ἤρχισαν νὰ αἰσθάνωνται ὅτι, ἡ μαθητεία των πλησίον τοῦ Θεανθρώπου, δὲν ἔδιδεν εἰς τούτους, ἀντιστοίχους δυνάμεις πρὸς ἐκείνας τὰς τοῦ Χριστοῦ! Ὡς ἐκ τούτου, ἠναγκάσθησαν ἵνα ὑποχωρήσωσι καὶ ἀνέμενον τὴν ἐπιστροφὴν τοῦ Ἰησοῦ!

Ἡ Παντοδυναμία τοῦ Θεοῦ!

Ὁ Κύριος ἐπέστρεψεν! Ὁ πατὴρ τοῦ δαιμονιζομένου ἀνεθάρρησεν˙ καὶ ἔσπευσεν οὗτος, φέρων καὶ τὸν υἱόν του, πρὸς τὸν Κύριον! «Διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρός σε, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον. Καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ, ρήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν»! Μετὰ πόνου, ἀλλὰ καὶ ἀπογνώσεως, ἐκθέτει, ἀφ’ ἑνός, τὸ τεράστιον βάσανόν του, ἀλλὰ καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἀναφέρει καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῶν ἐννέα μαθητῶν, ἵνα θεραπεύσωσι τὸν ἀσθενοῦντα!

Ὁ Διδάσκαλος ἐκφέρει … ἀναστεναγμὸν καὶ θλίψιν, διὰ τὴν ἀπιστίαν ἐκείνης τῆς γενεᾶς! Εἶναι ἀδικαιολόγητος αὕτη, ἐφ’ ὅσον θὰ ἔπρεπεν ἵνα συμβαίνῃ τὸ ἀντίθετον! Θὰ ἔπρεπε, - ἐφ’ ὅσον, μάλιστα, εὑρίσκετο ἐν σώματι ὁ Χριστὸς ἀνὰ μέσον αὐτῆς, - ἵνα, διὰ τῆς πίστεως καὶ ἐμπιστοσύνης εἰς τὸν Θεόν, «ἀνταπεξέρχεται» εἰς τοιαύτας καὶ παρομοίας περιπτώσεις …! «Ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;» Καταδεικνύει, διὰ τῆς ὡς ἄνω φράσεως, ὁ Κύριος, τὸν ψυχικόν Του πόνον, ἀλλὰ καὶ τὴν «κούρασίν» Του ἥτις Τὸν ἔχει καταβάλει ἕνεκα τῆς τοιαύτης … ἀπιστίας! Ἀμέσως δὲ ἐν συνεχείᾳ, καὶ πρὶν ἀκόμη ἐπιτιμήσει Οὗτος τὸ κατηραμμένον πνεῦμα, «εὐθέως τὸ πνεῦμα ἐσπάραξεν αὐτόν, καὶ πεσὼν ἐπὶ τῆς γῆς ἐκυλίετο ἀφρίζων»!

Αὕτη εἶναι ἡ Δύναμις τοῦ Παντοδυνάμου Θεοῦ! Εἰς τὴν ἀδυναμίαν καὶ μικρότητα τοῦ ἐλαχίστου … ὑπερόπτου ἀνθρώπου˙ ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν δῆθεν ἰσχὺν τοῦ μιαροῦ δαίμονος, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, καταλύει καὶ ἐκμηδενίζει τὴν δαιμονικὴν φοβίαν! «Τὸ πνεῦμα τὸ ἄλαλον καὶ κωφόν, ἐγώ σοι ἐπιτάσσω, ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ καὶ μηκέτι εἰσέλθῃς εἰς αὐτόν»!

«Ἐγώ σοι ἐπιτάσσω»! Πόσα, ἀληθῶς, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶσται, θὰ ἠδυνάμεθα ἵνα εἴπωμεν περὶ τῆς τοιαύτης … ἐπιταγῆς! Ἰδοὺ ἡ … Δύναμις καὶ ἡ ἰσχύς! Ἂς κομπάζει καὶ ἂς ἐπαίρεται ὁ δυστυχὴς καὶ «κακομοίρης» ἄνθρωπος, διὰ τὰ ἀσήμαντα ἐπιτεύγματά του! Ἂς ὑψώνει τὸ σπιθαμιαῖόν του ἀνάστημα καὶ ἂς κοιτάζει μὲ βλάσφημον ὑπεροψίαν, ἀκόμη καὶ Αὐτὸν Τοῦτον τὸν Παντοδύναμον Θεόν! Δυστυχῶς διὰ τοῦτον, θὰ ἐπιβεβαιώνεται ἡ ἀπόλυτος ἀνυπαρξία του, δι’ ἐκεῖνα τὰ ὑψηλὰ καὶ τεράστια καὶ … μετὰ θάνατον Αἰώνια! Ἐκεῖ, πάντοτε θὰ αἰσθάνεται τὴν μικρότητα καὶ ἀδυναμίαν του, καὶ θὰ ἀναφωνῇ ἐν ἀπογνώσει … «πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ»!

Τὰ πνευματικὰ ὅπλα!

Ἐκ τῆς ἐξιστορήσεως τοῦ θαύματος, εἶναι σαφές, ὅτι δὲν ἀναφέρεται τοῦτο, οὔτε διὰ νὰ προβάλῃ τὴν Παντοδυναμίαν τῆς … Θείας Δυνάμεως, ἀλλ’ οὔτε καὶ τὴν ἀδυναμίαν τῆς … ἀνυπάρκτου ἀνθρωπίνης ἰσχύος! Ταῦτα εἶναι δεδομένα καὶ ἀδιαπραγμάτευτα!

Ἡ οὐσία τῆς σημερινῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς, εἶναι … νὰ πιστεύσωμεν ἡμεῖς οἱ ἐλάχιστοι ἄνθρωποι ὅτι … «πάντα ἰσχύομεν ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντι ἡμᾶς Χριστῷ», κατὰ τὸ ἀποστολικόν! Εἶναι, τὸ νὰ κατανοήσωμεν, ὅτι ὁ Κύριος δὲν μᾶς ἔφερεν εἰς τοῦτον τὸν κόσμον … ἀνισχύρους καὶ ἀσημάντους, ἀλλά – προστρέχοντας εἰς τὴν Θείαν Βοήθειαν, - πανισχύρους καὶ παντοδυνάμους! «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν», διεβεβαίωσε τοὺς μαθητάς Του ὀλίγον πρὸ τοῦ Πάθους Του. Καὶ τοῦτο μᾶς βεβαιώνει καὶ … περὶ τοῦ ἀντιθέτου ὅπερ καὶ προεγράψαμεν!

Κατὰ συνέπειαν, ἂς προστρέξωμεν εἰς τὸν Κύριον καὶ Θεόν μας, καὶ διὰ τῶν πανισχύρων ὅπλων τῆς προσευχῆς καὶ τῆς νηστείας, καὶ τοὺς δαίμονας θὰ δυνάμεθα ἵνα φυγαδεύωμεν, ἀλλὰ καὶ πλησίον τοῦ Δεσπότου Χριστοῦ, θὰ εἴμεθα ἀσφαλεῖς! Γένοιτο!

Ἀρχιμ. Τιμόθεος Γ. Παπασταύρου

Ἱεροκῆρυξ Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν